BAKI-DOU: THE INVINCIBLE SAMURAI
Ano?
Ano 'yon?
Isang tigpas 'yon mula sa halos walang distansiya.
Pero kahit gano'n, nakataga siya sa gano'ng lapit?
Ramdam 'yon ng bata.
Nataga ako!
Sa pisikal, di siya nataga.
Di naman talaga siya nasugatan ng espada.
Pero tingnan mo 'to.
'Yong…
Epektibo nga 'yan.
'Yong pakiramdam na para siyang nataga, di niya matakasan kahit pilitin niya.
Kahit subukan niyang itanggi ito, ang katawan na niya mismo ang umaamin.
Hilig ko ring makipaghamok nang malapitan.
Natutunan na niya.
Tackle?
Rambulan na 'to.
Gano'n pala.
Bagong galaw 'to na ngayon ko lang nakita.
Mula sa giyera, biglang napadpad sa kasalukuyan si Musashi Miyamoto.
Di matatapos 'to sa tagisan lang ng mga talim.
Tigpas. Bigwas. Tusok. Sakal. Hagis.
"Mahina si Musashi pag walang armas."
Wag tayong umasa sa ganyang himala.
Nagpapadala na ng signal ang utak kalahating segundo bago pa ito mamalayan.
Nasasagap na niya ito bago pa mapansin ni Musashi.
Labanan ito ng paghuli sa binabalak gawin ng kalaban.
Naglatag siya ng pain.
Hinila ng kaklase ko 'yong upuan niya bilang prank.
Hinatak niya 'yon nang todo.
Ano?
Oo, naintindihan ko agad no'n.
Siguradong nag-eensayo na siya no'n.
CLASSMATE KUBOI
Hindi ko sinabi nang malakas, pero sigurado talaga ako.
Napansin ko na dati pa
na mas malakas si Baki kaysa sa mga atleta sa sports clubs.
Malakas talaga siya.
Sobrang lakas niya.
Imposible 'to.
Ibang level siya.
Di nakapagtatakang kumagat siya sa pain.
Nagpadala na ng signal 'yong utak bago pa man mamalayan.
Ramdam na niya 'yong impulse bago pa mamalayan ni Musashi.
No'ng nagdesisyong gumalaw si Musashi, nakaabante na siya.
Ibang level na sen-no-sen ito na kumokontrol sa simula ng galaw.
Medyo nakakasabay pa ako hanggang sa puntong iyan,
pero iba 'yong ipinakita ni Musashi.
Isang counter na ginawang pain 'yong signal ng utak.
Pag nagkadikitan dati, tapos na ang laban.
Ang pagkatalo ay kamatayan noong panahong 'yon.
Labanan talaga ito ng mga master.
Baka hindi na bago sa kanila 'yong ganoong level ng pakiramdaman.
Hindi pala siya mananalo diyan.
Sa tingin mo?
Ano po?
Sa pagharap sa totoong Musashi Miyamoto,
diyos ng digmaan na sinasamba ng modern martial arts…
Matatalo kaya ang pinakamagaling na obra maestra ng modernong labanan?
Noong umaga bago hinarap ni Izo Motobe si Musashi, habang nasa bahay siya,
no'ng napunta ang usapan sa dami ng training niya araw-araw,
may banat ang lokong Motobe na 'yon.
Ilang beses sa isang araw na nalilihis ang isip ko sa martial arts.
Pag naglalakad, nakatayo, nakaupo, o nakahiga,
martial arts lang ang iniisip buong araw.
Ganoon ba talaga kamahal ni Goki Shibukawa ang martial arts?
Paano naman ang master kong si Mikoshiba?
E, 'yong founder ng Aiki na si Sokaku Takeda?
Motobe.
Tungkol sa bagay na 'yan, kanino mo natutunan 'yan?
Sana isabuhay mo ang mga prinsipyo ng martial arts.
Akala ko, gano'n ko pinatakbo ang buhay ko, pero…
Pero?
May taong bumago ng pananaw ko pagdating sa pagsasanay.
Ang taong 'to, kilalang-kilala mo siya.
Si Baki Hanma.
Kahit naglalakad, nakatayo, nakaupo, o nakahiga,
kailangan man niyan ng sipag at tiyaga, parang laro lang sa kanya ang lahat.
Buong araw siyang naglalaro sa mundo ng martial arts.
Mahirap tapatan ang ganyan.
Di mananalo 'yong masipag lang sa tao na nag-e-enjoy sa ginagawa niya.
Totoy.
Ano'ng iyong binabalak at inabutan mo ng espada si Musashi?
Ginagaya kita.
Bakit mo ako ginagaya?
Dahil 'yan ang forte mo, e.
Maraming ulit ka nang nasugatan gayong wala namang espada.
Ang lupit naman kung kakatayin kita bago ka makahugot ng totoong espada.
Katayin?
Katayin? Nabubuang ka na ba, totoy?
Sino ang kakatay nino?
Pumunta ako dito para magpaalam sa 'yo nang tuluyan.
Mangyayari iyan, ngunit hindi ikaw ang matitirang nakatayo.
Mabubuhay ako't hahawanin ang daan paangat sa bansang ito.
Hahawanin ko aking daan paangat at tatanawin ko ang bansang ito sa rurok.
Kasinungalingan.
Di uubra ang taga sa pag-angat dito.
Matagal mo nang napansin 'yan.
Mr. Musashi. Hindi ka dapat nandito.
Ang paghawak na 'yan…
'Yan ang paghawak ni Musashi.
Inihahagis niya?
-Ayan na! -Ang lapit na!
Uy, sinalo niya nang kamay!
Hindi nga!
Mr. Musashi, tiwala ako sa 'yo, e.
Masasalo mo nga 'yan.
Kaso lang,
di mo na magagamit ang mga kamay mo.
Welcome back.
Ngayon…
Nagkukumpara 'yong bata.
Ang mga laban sa modernong hand-to-hand combat, pwedeng ulitin.
Samantalang patayan ang mga laban noong panahon ng mga samurai.
Walang puwang para sa pagdududa.
Di hamak na mas mabagsik ang mga labanan noon.
Walang tatalo sa labanang patayan.
Pero…
E, ano naman?
Sampung segundong knockout mula sa suntok.
Tap-out mula sa joint lock.
Pagkawala ng malay dahil sa sakal.
Naiintindihan mo?
Sa alinmang resulta, hawak ng nagwagi ang desisyon ng buhay o kamatayan.
Naiintindihan mo ba?
Hindi ito laban para mabuhay.
Pero, nakamamatay din ang modern na hand-to-hand combat kung gugustuhin.
Ngayon…
Sige, saksak.
Mr. Musashi.
Tapusin na natin 'to.
Nabitawan ko ba
ang mga espada?
Anuman ang iyong hawak, maaari mong mabitawan, hindi ba?
Kung di mo 'yan binitawan, baka natadtad na ako.
Nagpapakumbaba ka pa sa lagay na iyan.
Eto lang, Mr. Musashi.
Kailangan kitang ilibing.
Ngayon.
Ilibing? Ako? Gamit ang espada na iyan?
Magtigil ka na.
Akala mo di ako marunong gumamit nito?
Ika'y hamak na baguhan, ngunit nauunawaan mo ang sining ng espada.
Kahit baguhan, kayang pumutol
sa ganyan katalim na espada.
Pangkatay 'yan.
Tatagain ba niya siya?
Seryoso ba siya?
Ilang ulit mo nang namasdan.
Maaaring mabitawan ang espada.
"Higanteng may pamalo."
'Yan ang tinatawag na pampanatag ng loob.
Unang-una, magkabukod na bagay ang higante at pamalo.
Hindi sila maaaring magsama.
Espada na di mawawalay sa kamay.
Nais ko ng espada na di mawawalay sa kamay.
Maaatim kong mag-isa, ngunit malungkot ang mawalay sa aking espada.
Ito'y walang espada.
Walang sandata.
Ito ay taglay na ninyong lahat.
Mandirigma na ginagawang sandata ang katawan.
Di mawawalay ang katawan sa kamay.
Ang landas ng espada ay mauuwi rin sa kawalan ng espada.
Di magtatagal,
wala nang makakaunawa kung ano ang gamit na iyan.
Tatahakin ko ang landas na ito.
Sige.
Ay, naku.
Nasa kalahati ka pa lang.
Pasensiya na, pero pwede ba na doon mo na lang gawin 'yan?
Doon?
Ibig kong sabihin, kung nasaan ka dati, o kung saan ka man napadpad dati.
Hindi dito, kundi doon.
O, sige.
Eto na.
Mas napadali nga. Sabagay, nahuhuli mo naman palagi.
Wala na, wala na, tumawid na…
Sino 'yon?
Sino siya?
Nakayukod sa iyong kadakilaan Nang may lubos na paggalang
Mapagpakumbaba akong humihiling
Ano?
Ang kaluluwa ni Miyamoto Musashi
Matandang babae?
Pakinggan at sundin nawa ang aking abang pagsamo
Na siya'y maibalik na sa kalangitan.
Nawa'y bigyang katuparan Ang dakilang hangarin ng aking puso
Sa pinakamalalim na paggalang, Ako'y dumudulog nang may kababaang-loob
Ano?
Ano 'yan?
Patay na siya?
METROPOLITAN POLICE TOYOKAZU HINO
Imbes na matalo, namatay siya?
Report po 'yan mula sa agent na nakapasok.
Parang maraming nangyari. Humiwalay daw ang kaluluwa ni Musashi sa katawan niya.
'Yong kaluluwa niya?
Ano bang…
Ano na ang gagawin natin dito? Isang libong tao 'yan.
Oo nga po.
Ms. Sabuko.
Pasensiya na po sa abala.
Huli na para sabihin 'to, pero nagkulang ako sa ingat.
Tinawag ko ang espiritu ni Musashi Miyamoto.
No'ng nagkatotoo na ang lahat,
'yong mga nakatadhanang mangyari, at 'yong mga hindi talaga mangyayari…
Dapat naisip na namin ang parehong posibilidad.
Pero hindi pa rin kami huminto.
Ano'ng mangyayari kung pakakawalan natin ang mabangis na halimaw sa lungsod?
Kahit tila alam na namin ang sagot, di namin mapigilan ang aming kuryosidad.
Pareho kami ng walang kuwenta na 'to.
Karapat-dapat kaming mamatay nang paulit-ulit.
Sa totoo lang, natakot ang lahat, pero may inaasahan din ang lahat sa kanya.
Parang nahamon ang lahat.
Pagkatapos ng lahat, nakumpirma din namin.
'Yong lakas ng espada.
'Yong talas.
At hindi lang 'yon…
Pati 'yong mga karahasan.
Pare-pareho lang tayong guilty.
Kumilos ang bansang ito sa sarili nitong paraan.
Wala ding nagawa si Musashi kundi kumilos sa paraan niya.
Kayong lahat.
Hindi ito prusisyon ng libing.
Ito ang paglisan ng pinakamalakas na mandirigma na isang alamat.
Huwag kayong magdaop-palad,
kundi taas-noo, at magbigay-pugay sa isang sundalo.
Hiling ko na harapin n'yo ito nang may paninindigan.
Pulso, paghinga, presyon ng dugo, at temperatura.
Normal po ang lahat.
At gaya ng nakikita n'yo, walang brain-wave activity.
Bumalik na siya.
Tama.
Bumalik na…
Bumalik na siya sa panahong 'yon.
Magiging okay ba siya? Nonomura.
Ako na po'ng bahala.
Ihihinto ko na ang takbo ng oras dito.
Ano 'tong likido na 'to?
Liquid nitrogen po ito.
'Yong parang minus one-hundred degrees ba 'yon?
Hindi po. Sa ngayon, pinapanatili pa rin ito sa zero degrees.
Unti-unting ibababa ang temperatura nang 0.5 degrees kada anim na oras.
Aabutin ng anim na linggo para maabot ang minus 196 degrees.
Gumagamit tayo ng ultra-slow cooling method.
Pag na-freeze na siya, di ba masisira 'yong cells niya?
Nasolusyunan na 'yan ng team namin noon pang nakaraang dalawang taon.
'Yong tubong ipinasok sa bibig niya,
di pa namin inaanunsiyo,
pero bagong gamot 'yan na na-develop ng team namin.
Sa rate na 0.9 milligrams kada minuto,
sobrang bagal lang talaga…
malulunok ito.
Sa loob ng 15 araw, sa normal na digestive process,
nasa 20 liters, o 20,000 milliliters ang mada-digest.
Kaya manunuot ito sa nano level, sa bawat sulok ng mga cell.
Manunuot sa bawat sulok ang non-freezing preservative liquid.
Sa madaling salita, likido ito na di nakakasira ng mga cell.
Wala talagang katapusan ang science research ng team namin.
Ano'ng gagawin mo para di magyelo 'yong dugo?
'Yong tubo na ipinasok sa hita ay konektado sa aorta at vena cava.
Maayos namang dumadaloy ang sirkulasyon.
Pagkatapos ng 77 oras,
sa simula ng susunod na linggo, mapupuno na ng solution ang blood vessels.
Salamat, Nonomura.
Salamat sa inyong lahat.
Pwede kayang makasuhan si Musashi Miyamoto sa panahon natin?
Pero bago pa itanong 'yan…
Siyempre naman, itatago mo talaga ang ganito kahalagang bagay!
Mananatili si Musashi!
Gumamit kami ng liquid nitrogen para sa pag-preserve.
Limang araw na ang preservation.
Ibinababa ang temperatura nang two degrees kada 24 oras.
Sa panglimang araw, ang temperatura ng likido ay minus ten degrees.
Maaabot ang final temperature na minus 196 degrees nang limang linggo.
Gaya ng nakikita n'yo,
mananatili si Musashi.
Itong preservation…
Para ba ito sa posibleng pagbuhay sa kanya balang-araw?
O kaya…
O ano?
Ang Musashi Miyamoto na 'to, permanente nang preserved?
Bakit, may problema ba diyan?
Hindi ko sinasabi 'to para sa sarili ko.
Lolo, hindi gano'n.
Simula ngayon,
wala ka naman sigurong balak na ilabas 'to at ibalik kung kailan mo gusto, di ba?
Kayong lahat.
Buhay ba si Musashi Miyamoto dito?
Siyempre, hindi siya buhay.
Patay na ba siya? Mali rin 'yon.
Pinatigil namin ang oras.
Nandito ang perpektong anyo ni Musashi Miyamoto.
Ang pag-cremate ba sa kanya at paglibing nang maayos ay tunay na kapayapaan?
Hindi ko matatanggap 'yan.
Si Musashi na umalis para maglakbay, maaari pa ring bumalik.
Pananatilihin natin ang katawan bilang tahanan niya.
'Yan ang ibig sabihin ng pagiging tapat sa mga namayapa na.
Kahit di na siya muling umapak sa pintuan, mananatili pa rin ang kanyang tahanan.
Di ba isang tunay na ritwal ng pag-alaala 'yan?
WAKAS
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T