1
00:00:11,469 --> 00:00:13,972
[เพลงประกอบเปิดตอน]

2
00:01:35,720 --> 00:01:38,932
(บากิ จอมระห่ำ: ซามูไรไร้เทียมทาน)

3
00:01:39,015 --> 00:01:41,017
[เพลงหยุด]

4
00:01:44,687 --> 00:01:47,023
นานๆ ได้เจอกันทั้งที

5
00:01:47,107 --> 00:01:48,775
มาประลองกันหน่อยไหม

6
00:01:48,858 --> 00:01:49,984
[อึกอัก]

7
00:01:50,652 --> 00:01:51,528
[ถอนหายใจแผ่วเบา]

8
00:01:52,195 --> 00:01:56,032
ภายในโรงฝึกนั้นมีกฎ
มีระเบียบวินัย มีสามัญสำนึก

9
00:01:56,658 --> 00:01:59,035
[ไกอา] เพราะงั้นโรงฝึกถึงได้ปลอดภัย

10
00:01:59,786 --> 00:02:01,037
โกหกทั้งเพ

11
00:02:01,955 --> 00:02:03,289
[โมโตเบะทำเสียงครุ่นคิด]

12
00:02:03,873 --> 00:02:06,000
อีกฝ่ายเป็นนักสู้ศึกจริง

13
00:02:06,084 --> 00:02:07,794
โมโตเบะ อิโซเชียวนะครับ

14
00:02:07,877 --> 00:02:09,754
- [ดนตรีระทึก]
- อาจารย์

15
00:02:09,838 --> 00:02:12,048
โรงฝึกเนี่ยเป็นที่ที่อันตรายจริงๆ นั่นแหละ

16
00:02:12,882 --> 00:02:16,052
แล้วโอเคไหมล่ะ ถ้าจะให้เริ่มเลยน่ะ

17
00:02:16,136 --> 00:02:19,430
ไม่ว่าจะเป็นตอนไหนที่ไหนกับใครก็พร้อม

18
00:02:19,931 --> 00:02:22,809
ท่านนี่ดูจะชอบศึกมากจริงๆ เลยนะครับ

19
00:02:24,769 --> 00:02:27,188
แล้วจะใช้อะไรวัดผลแพ้ชนะกันล่ะ

20
00:02:27,272 --> 00:02:30,275
[โมโตเบะทำเสียงครุ่นคิด]

21
00:02:30,358 --> 00:02:31,943
ไว้ดวลกันก่อนค่อยคิดละกัน

22
00:02:33,444 --> 00:02:34,612
[หัวเราะชอบใจ]

23
00:02:34,696 --> 00:02:35,697
รับทราบครับ

24
00:02:35,780 --> 00:02:36,948
[ขบฟัน]

25
00:02:37,532 --> 00:02:40,702
[ผิวหนังถูกเผาไหม้]

26
00:02:41,786 --> 00:02:44,289
แคปซูลบรรจุกรดอย่างงั้นเหรอ

27
00:02:44,372 --> 00:02:46,457
ฉันเป็นคนสอนนายเองนี่นา

28
00:02:47,041 --> 00:02:49,961
ถ้าเข้าหน้าละก็ ฉันคงจะผงะไปแล้วล่ะ

29
00:02:57,218 --> 00:02:58,803
แหมๆ

30
00:03:00,346 --> 00:03:02,098
สมเป็นอาจารย์เลยครับ

31
00:03:04,559 --> 00:03:06,978
[ไกอาร้องออกแรง]

32
00:03:08,396 --> 00:03:09,230
[ร้องผงะ]

33
00:03:09,814 --> 00:03:11,107
[ร้องตกใจ]

34
00:03:11,191 --> 00:03:12,859
[ร้องเจ็บ]

35
00:03:12,942 --> 00:03:14,360
[ครวญครางเจ็บปวด]

36
00:03:14,944 --> 00:03:17,864
[ครวญครางเจ็บปวดต่อเนื่อง]

37
00:03:17,947 --> 00:03:19,365
[ตบพื้นรัว]

38
00:03:23,995 --> 00:03:25,496
[ไกอาร้องเสียงหลง]

39
00:03:26,706 --> 00:03:28,082
[ไกอาหอบ]

40
00:03:28,708 --> 00:03:29,876
[บรรยากาศจริงจัง]

41
00:03:31,711 --> 00:03:34,297
ผลการดวลคือนายยังปลอดภัยดี

42
00:03:34,380 --> 00:03:36,633
[โมโตเบะ] ว่าไงล่ะ ไกอาคุง

43
00:03:36,716 --> 00:03:39,636
แบบนี้คิดว่าโรงฝึกของเราปลอดภัย…

44
00:03:39,719 --> 00:03:41,387
[อุทานตกใจ]

45
00:03:42,347 --> 00:03:43,640
สงสัยจะไม่แฮะ

46
00:03:44,349 --> 00:03:45,892
[พูดปนหัวเราะ] สู้ไม่ได้เลยเว้ย

47
00:03:46,851 --> 00:03:49,145
คืนเข็มขัดให้ฉันเถอะนะ ไกอาคุง

48
00:03:49,729 --> 00:03:50,897
[หัวเราะเสียงแผ่ว]

49
00:03:50,980 --> 00:03:53,900
[ไกอา] ประเทศบ้านเกิดที่ไร้ศึกจริง ญี่ปุ่น

50
00:03:55,568 --> 00:03:59,489
อาจารย์โมโตเบะนี่แหละ ที่เป็นศึกจริง

51
00:04:01,616 --> 00:04:04,285
[แจ็ค] นี่เป็นความจริงที่ใครๆ ก็รู้กัน

52
00:04:04,369 --> 00:04:08,790
ว่ายิ่งคนเราตัวใหญ่
ก็ยิ่งแข็งแกร่งมากกว่าคนตัวเล็ก

53
00:04:08,873 --> 00:04:11,125
- และทั้งๆ ที่ทุกคนก็รู้กัน…
- [โทคุกาวะอึกอัก]

54
00:04:11,209 --> 00:04:12,794
แต่ก็ไม่มีใครลงมือทำจริง

55
00:04:13,586 --> 00:04:17,340
[แจ็ค] ความสูง 2 เมตร 43 เซน
น้ำหนัก 201 กิโล

56
00:04:17,423 --> 00:04:21,552
นี่เป็นขนาดตัวที่จะไม่เกินขีดจำกัดของกำลังกาย

57
00:04:21,636 --> 00:04:24,305
ขอให้ผมประลอง
กับมิยาโมโตะ มูซาชิด้วยเถอะครับ

58
00:04:24,389 --> 00:04:26,474
คือว่า… [อึกอัก]

59
00:04:26,557 --> 00:04:29,519
ที่เขาว่ายิ่งตัวใหญ่มันก็ยิ่งดีน่ะคือเรื่องจริง

60
00:04:29,602 --> 00:04:32,814
แต่มันมีชายคนนึง
ที่ไม่ต้องการให้เจ้าสู้กับมูซาชิด้วยนะ

61
00:04:35,900 --> 00:04:37,819
[แจ็ค] โมโตเบะ

62
00:04:37,902 --> 00:04:39,821
ใช่ โมโตเบะ

63
00:04:39,904 --> 00:04:43,074
โมโตเบะนี่คือหมอนั่นเหรอ

64
00:04:43,157 --> 00:04:46,286
- โมโตเบะคนนั้นนั่นแหละ
- [ฝูงปลารุมกินอาหารต่อเนื่อง]

65
00:04:46,369 --> 00:04:47,870
ไม่เข้าใจ

66
00:04:47,954 --> 00:04:51,833
ทำไมอิโซ โมโตเบะคนนั้น
ถึงไม่ยอมให้ผมประลองล่ะ

67
00:04:51,916 --> 00:04:55,545
ทำไมโมโตเบะคนนั้นถึงไม่ยอมน่ะเหรอ

68
00:04:56,087 --> 00:04:57,588
[โทคุกาวะ] แจ็ค แฮมเมอร์เอ๋ย

69
00:04:58,339 --> 00:05:01,592
งั้นก็ลองไปดวลกับโมโตเบะ อิโซคนนั้นดูสิ

70
00:05:01,676 --> 00:05:02,844
[อุทานแปลกใจ]

71
00:05:02,927 --> 00:05:05,430
[แจ็คอึกอัก] ให้สู้

72
00:05:06,222 --> 00:05:07,598
กับโมโตเบะคนนั้นน่ะเหรอ

73
00:05:07,682 --> 00:05:09,225
[โทคุกาวะ] คนนั้นแหละ

74
00:05:09,309 --> 00:05:12,562
เจ้าคนอ่อนแอ ขาดความเฉียบคม

75
00:05:12,645 --> 00:05:14,647
และสังขารโรยราคนนั้น

76
00:05:14,731 --> 00:05:17,859
เจ้าคนมากปริศนา โมโตเบะ อิโซ

77
00:05:18,818 --> 00:05:21,571
[โทคุกาวะ] พวกเราต่างหาก
ที่ไม่เข้าใจอะไรเลย

78
00:05:22,071 --> 00:05:25,116
ทั้งข้าและเจ้าก็ด้วย แจ็ค

79
00:05:25,867 --> 00:05:31,122
พวกเราไม่ได้รู้จักตัวจริง
ของคนที่ชื่อโมโตเบะ อิโซคนนั้นเลย

80
00:05:31,914 --> 00:05:33,374
ข้าพลาดไปจริงๆ

81
00:05:33,458 --> 00:05:34,876
[แจ็คอึกอัก]

82
00:05:34,959 --> 00:05:38,880
แจ็คเอ๋ย เจ้ามีวิชาต่อกรกับอาวุธหรือเปล่า

83
00:05:40,298 --> 00:05:41,632
ไม่มี

84
00:05:42,633 --> 00:05:44,635
ไม่มี แต่ว่า

85
00:05:44,719 --> 00:05:46,095
[บรรยากาศจริงจัง]

86
00:05:46,179 --> 00:05:47,764
[แจ็ค] ก็เคยมีประสบการณ์อยู่

87
00:05:47,847 --> 00:05:49,766
[ตะลุมบอน]

88
00:05:50,683 --> 00:05:53,311
[แจ็ค] ไม่เคยมีสักครั้งที่พลาดท่า

89
00:05:54,729 --> 00:05:55,646
[หัวเราะ]

90
00:05:55,730 --> 00:05:57,440
นั่นก็ถือว่ายอดเยี่ยม

91
00:05:57,523 --> 00:06:00,651
แบบนี้คงต้องสั่งสอนโมโตเบะให้หลาบจำซะแล้ว

92
00:06:00,735 --> 00:06:02,362
เพียงแต่ว่า

93
00:06:02,445 --> 00:06:05,239
[โทคุกาวะ] ไม่ได้จะให้สู้กัน
ในลานประลองหรอกนะ

94
00:06:05,323 --> 00:06:06,407
[ดนตรีลึกลับ]

95
00:06:06,491 --> 00:06:08,910
[โทคุกาวะ] สถานที่คือ
สวนสาธารณะตอนกลางคืน

96
00:06:08,993 --> 00:06:14,248
กติกาในคราวนี้
ถูกคิดค้นโดยต้นตำรับยิวยิตสูสไตล์บราซิล

97
00:06:14,332 --> 00:06:17,335
เซียนนักสู้ยูโดแห่งโคโดคัง คอนเด โคม่า

98
00:06:17,418 --> 00:06:19,879
หรือมาเอดะ มิตสึโยะคนนั้นนั่นเอง

99
00:06:19,962 --> 00:06:23,758
บางครั้งก็เป็นแชมเปี้ยนรุ่นเฮฟวี่เวท
โลกแห่งวงการมวยปล้ำ

100
00:06:23,841 --> 00:06:27,303
โดยมีผู้กล้าฉายา "ราชสีห์แห่งรัสเซีย"
นามว่าฮัคเคินชมิดท์

101
00:06:28,054 --> 00:06:31,224
มาเอดะไปพูดกับชมิดท์ในงานปาร์ตี้แห่งนึง

102
00:06:31,307 --> 00:06:35,061
โดยที่ไม่ทันได้ทักทาย
ว่าขอท้าประลองข้ามสำนักบ้าง

103
00:06:35,144 --> 00:06:38,564
และตอนนั้นเขาก็ได้เสนอกติกาอย่างนึง

104
00:06:38,648 --> 00:06:43,569
ทั้งคู่ต่างก็สวมชุดไปรเวท
ออกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ

105
00:06:44,362 --> 00:06:48,408
แล้วการเดินเล่นก็ยังดำเนินต่อไป
จนทั้งสองมาเผชิญหน้ากัน

106
00:06:48,491 --> 00:06:50,743
เจอปุ๊บ ก็เริ่มประลองกันปั๊บ

107
00:06:50,827 --> 00:06:55,248
และหลังจากได้ยินคำเชิญชวน
ที่ไร้มารยาทของมาเอดะนั้น

108
00:06:55,331 --> 00:06:58,835
ชมิดท์ก็ตอบสนองอย่างใจเย็นและเป็นเหตุเป็นผล

109
00:06:58,918 --> 00:07:01,838
แต่ว่าคุณเป็นนัมเบอร์วันยูโด

110
00:07:01,921 --> 00:07:04,674
ส่วนผมก็เป็นนัมเบอร์วันมวยปล้ำ

111
00:07:04,757 --> 00:07:06,717
แค่นั้นก็พอแล้วนี่ครับ

112
00:07:15,268 --> 00:07:17,728
[โทคุกาวะ] ขอเตือนเอาไว้ก่อนล่วงหน้า

113
00:07:18,312 --> 00:07:22,066
ว่าโมโตเบะ อิโซในชุดไปรเวท
ไม่ได้มาแบบตัวเปล่า

114
00:07:22,150 --> 00:07:23,734
ไม่ดาบก็มีดสั้น

115
00:07:23,818 --> 00:07:25,987
ไม่เคียวก็ดาวกระจาย

116
00:07:26,070 --> 00:07:28,239
หรือจะเป็นระเบิด ไม่ก็โซ่

117
00:07:28,906 --> 00:07:33,327
ไม่ว่ายังไง คู่ต่อสู้ของเจ้า
ก็ไม่ใช่นักแข่งหรือว่านักกีฬาในลานประลอง

118
00:07:33,411 --> 00:07:34,245
[แจ็คทำเสียงครุ่นคิด]

119
00:07:36,831 --> 00:07:37,999
[แจ็คทำเสียงชอบใจ]

120
00:07:38,082 --> 00:07:41,502
[โทคุกาวะ] แต่เป็นนักสู้ในศึกจริง
โมโตเบะ อิโซต่างหาก

121
00:07:41,586 --> 00:07:45,298
[ขบฟันและคำราม]

122
00:07:45,381 --> 00:07:47,258
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

123
00:07:47,341 --> 00:07:48,759
อย่างนี้นี่เอง

124
00:07:48,843 --> 00:07:51,262
ก็ตัวใหญ่ขึ้นจริงๆ ด้วยแหละนะ

125
00:07:51,345 --> 00:07:53,931
- [หักนิ้วเสียงดัง]
- เห็นว่าแกใช้อะไรตั้งหลายอย่าง

126
00:07:54,015 --> 00:07:55,266
แบบนั้นสิถึงจะแฟร์

127
00:07:55,349 --> 00:07:59,520
ยุคนี้สมัยนี้ พื้นที่สำหรับสิงห์อมควันยิ่งมีน้อย

128
00:08:01,105 --> 00:08:03,107
[บรรยากาศกดดัน]

129
00:08:04,859 --> 00:08:06,277
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]

130
00:08:08,362 --> 00:08:09,280
[ร้องผงะ]

131
00:08:11,115 --> 00:08:13,910
[ร้องเจ็บ]

132
00:08:15,995 --> 00:08:17,163
[แจ็คฮึดฮัดหงุดหงิด]

133
00:08:17,955 --> 00:08:19,916
ถึงตาจะใช้การไม่ได้

134
00:08:20,500 --> 00:08:22,418
แต่มันต้องสู้กันอย่างนี้แหละ

135
00:08:23,961 --> 00:08:26,255
[ผู้บรรยาย] ด้วยการดีดบุหรี่เล่นทีเผลอ

136
00:08:26,339 --> 00:08:28,591
ตามด้วยกระโดดดร็อปคิกต่อเนื่อง

137
00:08:28,674 --> 00:08:32,678
ทำให้ตัวแจ็ค
รับรู้จนถึงขั้วกระดูกว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น

138
00:08:32,762 --> 00:08:34,180
หรือควรจะเป็นแบบนั้น

139
00:08:34,263 --> 00:08:35,264
[อุทานตกใจ]

140
00:08:36,265 --> 00:08:37,433
[แจ็คร้องเจ็บ]

141
00:08:39,769 --> 00:08:41,938
[ครวญครางเจ็บปวดดังลั่น]

142
00:08:43,105 --> 00:08:44,190
โอ้

143
00:08:45,274 --> 00:08:47,693
ขนาดเข่าทรุดไปแล้วยังสูงกว่าฉันอีก

144
00:08:47,777 --> 00:08:49,195
[แจ็คคำราม]

145
00:08:49,278 --> 00:08:50,446
[ฟาดดังลั่น]

146
00:08:55,368 --> 00:08:56,202
[ดนตรีหยุด]

147
00:08:56,285 --> 00:08:57,453
[โมโตเบะถอนหายใจ]

148
00:08:57,537 --> 00:08:58,788
[ทำเสียงครุ่นคิด]

149
00:08:59,872 --> 00:09:00,957
ไอ้เบื๊อกเอ๊ย

150
00:09:01,040 --> 00:09:04,794
[โมโตเบะ] แกไม่ใช่คนที่จะเดี้ยง
เพราะดาบไม้นี่หว่า

151
00:09:04,877 --> 00:09:05,711
[แจ็คทำเสียงชอบใจ]

152
00:09:06,295 --> 00:09:07,713
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]

153
00:09:07,797 --> 00:09:09,507
[แจ็คคำรามเสียงต่ำ]

154
00:09:10,299 --> 00:09:11,968
[แจ็คร้องออกแรง]

155
00:09:15,388 --> 00:09:17,473
ต้องให้แกใช้อาวุธถึงจะแฟร์

156
00:09:18,057 --> 00:09:19,976
ฉันเข้าใจถูกแล้วจริงๆ

157
00:09:23,980 --> 00:09:26,065
[แจ็คคำราม]

158
00:09:26,816 --> 00:09:28,734
[ผู้คนอุทานตกใจ]

159
00:09:28,818 --> 00:09:29,819
[ผู้ชาย 1] โอ้โฮ

160
00:09:32,113 --> 00:09:36,951
ไม่ว่ายังไงคู่ต่อสู้ของเจ้า
ก็ไม่ใช่นักแข่งหรือว่านักกีฬาในลานประลอง

161
00:09:37,034 --> 00:09:41,747
มันต่างกับโมโตเบะ อิโซ
ที่เห็นในลานประลองแบบหน้ามือเป็นหลังเท้าเลย

162
00:09:42,915 --> 00:09:44,500
ก็จริงอย่างที่ว่าไว้

163
00:09:45,251 --> 00:09:47,253
[แจ็ค] ว่านี่ไม่ใช่โมโตเบะคนนั้น

164
00:09:47,336 --> 00:09:50,756
แทนที่จะเรียกว่านักกีฬา ต้องเรียกว่านักรบ

165
00:09:50,840 --> 00:09:54,260
เป็นนักรบที่ผ่านการฝึกวิชามาเป็นอย่างดี

166
00:09:54,343 --> 00:09:58,014
แต่ว่า จะมาหยามนักกีฬาเอาตอนนี้ก็แย่น่ะสิ

167
00:09:58,097 --> 00:10:00,391
หยามเหยิมอะไรกันเล่า

168
00:10:00,474 --> 00:10:02,476
นักกีฬาที่ฝึกร่างกายอย่างดี

169
00:10:02,560 --> 00:10:05,605
สำหรับนักสู้แล้ว ย่อมเป็นภัยคุกคามเสมอ

170
00:10:05,688 --> 00:10:09,317
[โมโตเบะ] ต่อให้คู่ต่อสู้
จะเป็นนักกีฬาฟุตบอลก็ตาม

171
00:10:09,400 --> 00:10:12,153
แต่การเอาชนะนักกีฬาชั้นเลิศก็ทำได้ยาก

172
00:10:12,737 --> 00:10:17,783
นักสู้เกินกว่าครึ่ง
คงไม่พ้นลงเอยที่แพ้ให้กับพลังที่เหนือกว่า

173
00:10:17,867 --> 00:10:21,787
แล้วยิ่งคู่ต่อสู้เป็นแจ็ค แฮมเมอร์คนนั้นอีกด้วย

174
00:10:21,871 --> 00:10:23,164
[แจ็คร้องออกแรง]

175
00:10:24,123 --> 00:10:25,416
[ผู้ชายทั้งสองร้องตกใจ]

176
00:10:25,499 --> 00:10:26,667
[โมโตเบะร้องตกใจ]

177
00:10:26,751 --> 00:10:28,419
[โมโตเบะร้องเสียหลัก]

178
00:10:29,086 --> 00:10:29,920
[ร้องผงะ]

179
00:10:30,504 --> 00:10:31,672
[อุทานตกใจ]

180
00:10:33,257 --> 00:10:34,675
[ฮึดฮัดฉุนเฉียว]

181
00:10:40,806 --> 00:10:42,183
แล้วยิ่งคู่ต่อสู้…

182
00:10:44,894 --> 00:10:47,980
คู่ต่อสู้คือแจ็ค แฮมเมอร์คนนั้น

183
00:10:48,064 --> 00:10:51,817
ชายผู้สูง 2 เมตร 43 เซน หนัก 201 กิโล

184
00:10:51,901 --> 00:10:53,194
สัตว์ประหลาดทางกายภาพ

185
00:10:53,778 --> 00:10:56,447
ที่ควบคุมร่างยักษ์ได้ตามที่ใจต้องการ

186
00:10:57,114 --> 00:10:57,948
[แจ็ค] ฮะ

187
00:10:59,241 --> 00:11:01,994
ถ้าเป็นนักสู้ธรรมดาคงทำอะไรไม่ได้

188
00:11:02,078 --> 00:11:03,954
จะใช้ดาบใช้หอกก็พ่ายแพ้

189
00:11:04,038 --> 00:11:04,997
อะไรน่ะ

190
00:11:05,081 --> 00:11:06,207
ถ่ายหนังกันเหรอ

191
00:11:06,791 --> 00:11:08,167
[ผู้ชาย 2] ตัวเบ้อเริ่มเลย

192
00:11:08,250 --> 00:11:09,960
[ผู้ชาย 3] วิวาทกันเหรอ

193
00:11:10,544 --> 00:11:12,713
แต่ไม่รู้โชคดีหรือว่าดวงซวย

194
00:11:12,797 --> 00:11:14,465
เพราะว่าฉันก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน

195
00:11:15,049 --> 00:11:16,717
[แจ็คคำรามลั่น]

196
00:11:16,801 --> 00:11:18,219
[โลหะกระทบกัน]

197
00:11:18,302 --> 00:11:19,553
[ร้องผงะ]

198
00:11:19,637 --> 00:11:21,597
[โมโตเบะ] สมแล้วจริงๆ นะแจ็ค

199
00:11:21,681 --> 00:11:23,974
มวลกระดูกหนาแน่นมากจริงๆ

200
00:11:24,058 --> 00:11:26,477
กะเอาไว้ว่าไม่น่าพลาด

201
00:11:27,061 --> 00:11:28,979
เล็งตัดขาแกได้แล้วแท้ๆ

202
00:11:29,980 --> 00:11:32,233
[แจ็คคำรามลั่น]

203
00:11:32,817 --> 00:11:36,237
[แจ็คร้องออกแรงงับ]

204
00:11:36,946 --> 00:11:38,948
[อึกอัก] คืนดีกันแล้วเหรอ

205
00:11:39,031 --> 00:11:40,491
[อึกอัก] ไม่ใช่

206
00:11:40,574 --> 00:11:43,452
- [ร้องออกแรงงับต่อเนื่อง]
- [ผู้ชาย 4] หมอนั่นกัดเข้าไปเต็มแรงต่างหาก

207
00:11:44,704 --> 00:11:46,038
[ดนตรีหยุด]

208
00:11:46,956 --> 00:11:48,040
[ร้องออกแรงงับต่อเนื่อง]

209
00:11:48,124 --> 00:11:50,376
แปลกจังเลยนะพี่ชาย

210
00:11:50,459 --> 00:11:54,547
ถ้าเป็นแจ็คตามปกติละก็
ควรจะงับกระดูกแหลกในทีเดียวแล้วสิ

211
00:11:56,632 --> 00:11:58,551
[โมโตเบะ] แปลกจังนะพี่ชาย

212
00:11:59,593 --> 00:12:01,637
- [แจ็ค] หือ
- [โมโตเบะ] เพราะแรงงับระดับนี้น่ะ

213
00:12:01,721 --> 00:12:04,557
- [แจ็คอุทานแปลกใจ]
- [โมโตเบะ] ไอ้งับแรงมันก็แรงอยู่นะ

214
00:12:04,640 --> 00:12:07,059
แต่มันไม่ใช่ศาสตร์ยุทธ์นี่สิ

215
00:12:07,143 --> 00:12:08,310
[แจ็คร้องผงะ]

216
00:12:09,103 --> 00:12:11,564
[แจ็คครวญครางเจ็บปวด]

217
00:12:12,148 --> 00:12:13,649
[เศษฟันร่วงกระทบพื้น]

218
00:12:13,733 --> 00:12:14,567
[แจ็คอุทานตกใจ]

219
00:12:16,652 --> 00:12:17,570
เอ๋

220
00:12:17,653 --> 00:12:18,738
อะไรอะ

221
00:12:18,821 --> 00:12:20,573
- นั่นฟันนี่
- [อุทานตกใจ]

222
00:12:20,656 --> 00:12:24,827
การดวลกับแพ็คแมนไซบอร์ก
แจ็ค แฮมเมอร์แบบตัวต่อตัว

223
00:12:25,453 --> 00:12:28,330
จะให้ฉันมาแบบใส่เสื้อผ้าธรรมดาก็คงไม่ได้ด้วย

224
00:12:28,414 --> 00:12:29,582
[แจ็คอึกอัก]

225
00:12:30,291 --> 00:12:31,834
เส้นใยอะรามิด

226
00:12:31,917 --> 00:12:34,336
[โมโตเบะ] ใช้เสริมความทนทานของเครื่องบิน

227
00:12:34,420 --> 00:12:35,921
เชือกจูงพาราไกลเดอร์

228
00:12:36,005 --> 00:12:38,340
และเป็นวัสดุให้กับยางเรเดียล

229
00:12:38,924 --> 00:12:42,219
ฉันสั่งทำเอาไว้กันกระสุนและของมีคม

230
00:12:42,303 --> 00:12:44,847
แต่ราคามันค่อนข้างแพงเอาเรื่อง

231
00:12:44,930 --> 00:12:46,015
[แจ็คอึกอัก]

232
00:12:46,098 --> 00:12:49,393
[โมโตเบะ] แรงกัดที่ทรงพลัง
จนงับลูกมะพร้าวให้ขาดได้

233
00:12:49,477 --> 00:12:52,229
ถ้าโดนงับเข้าไปที่ไหล่คงเจ็บหนักมาก

234
00:12:52,313 --> 00:12:53,856
แต่ถึงอย่างงั้นก็ต้องกันไว้

235
00:12:54,440 --> 00:12:57,359
[โมโตเบะ] ด้วยการชิงอาวุธ
ที่ภูมิใจแบบถอนรากถอนโคน

236
00:12:57,443 --> 00:12:59,612
[แจ็คคำรามลั่น]

237
00:13:00,279 --> 00:13:01,614
มันจบแค่นี้แหละ

238
00:13:01,697 --> 00:13:03,741
[ผู้คนอุทานตกใจ]

239
00:13:03,824 --> 00:13:05,868
[โมโตเบะ] ขาซ้ายก็เหมือนกับตายไปแล้ว

240
00:13:06,452 --> 00:13:09,705
- อาวุธที่เตรียมไว้ที่กรามก็ไม่มีอีก
- [แจ็คคำรามเสียงต่ำ]

241
00:13:09,789 --> 00:13:13,292
ตอนนี้ส่วนสูงที่อุตส่าห์เพิ่มขึ้นมาก็ไร้ความหมาย

242
00:13:13,375 --> 00:13:14,376
ยอมแพ้ซะดีกว่า

243
00:13:14,460 --> 00:13:16,879
[แจ็คคำรามลากเสียงยาวต่อเนื่อง]

244
00:13:16,962 --> 00:13:18,631
- [ผู้ชาย 5] หา
- [ผู้ชาย 6] โอ้โห

245
00:13:18,714 --> 00:13:20,883
[โมโตเบะ] ดูออกหรือเปล่า พวกนายทุกคน

246
00:13:21,550 --> 00:13:25,638
ถึงจะสูญเสียเขี้ยวไปแล้ว
แต่หมอนี่ก็ยังเป็นแจ็ค แฮมเมอร์

247
00:13:26,222 --> 00:13:29,975
แม้จะสูญเสียเขี้ยวไป แต่ราชสีห์ก็ยังเป็นราชสีห์

248
00:13:30,059 --> 00:13:32,895
ถึงแม้เล็บจะหักไปจนหมด แต่หมีก็ยังเป็นหมี

249
00:13:33,562 --> 00:13:35,648
สัตว์ร้ายที่ไร้เขี้ยวเล็บ

250
00:13:35,731 --> 00:13:37,900
นายน่ะ จะเอาชนะมันได้ไหม

251
00:13:37,983 --> 00:13:40,903
- [ดนตรีร็อกหนักหน่วง]
- [แจ็คแหกปากคำรามต่อเนื่อง]

252
00:13:44,490 --> 00:13:46,492
- แย่แล้วไง
- จบสิ้นแล้ว

253
00:13:46,575 --> 00:13:47,409
เรียกตำรวจเร็ว

254
00:13:48,160 --> 00:13:50,079
[โมโตเบะ] สมแล้วจริงๆ แจ็ค

255
00:13:50,746 --> 00:13:54,375
ถ้าเรื่องกายภาพเพียวๆ ยังไงก็สู้ไม่ได้

256
00:13:55,209 --> 00:13:57,169
[ระเบิดดังสนั่น]

257
00:13:57,253 --> 00:13:58,629
[ผู้คนอุทานตกใจ]

258
00:13:58,712 --> 00:13:59,880
[ผู้ชาย 7] แย่แล้วล่ะ

259
00:13:59,964 --> 00:14:01,423
[ผู้ชาย 8] มีระเบิดด้วยอะ

260
00:14:01,507 --> 00:14:04,426
[แจ็คคำรามอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]

261
00:14:05,094 --> 00:14:05,928
เอาจริงดิ

262
00:14:06,011 --> 00:14:07,429
โกหกน่า

263
00:14:08,013 --> 00:14:10,641
[ผู้ชาย 9] สุดยอด ยังต่อยไม่หยุดเลย!

264
00:14:10,724 --> 00:14:13,185
[ผู้ชาย 10] ยังต่อยไม่หยุดอีก ไม่มียั้ง

265
00:14:13,853 --> 00:14:17,106
[โมโตเบะร้องผงะ] นี่ นี่ แจ็ค

266
00:14:17,189 --> 00:14:18,107
นี่ แจ็ค

267
00:14:18,858 --> 00:14:21,694
ปกติมันต้องยั้งมือกันแล้วสิ

268
00:14:22,653 --> 00:14:24,071
ที่สำคัญ…

269
00:14:24,780 --> 00:14:25,948
โอ้โห!

270
00:14:26,907 --> 00:14:28,367
[โมโตเบะ] ยังเพิ่มความเร็วขึ้นอีก

271
00:14:28,450 --> 00:14:30,661
[ผู้ชาย 11] เล่นซัดซะจนตัวลอยเลย!

272
00:14:31,161 --> 00:14:32,454
[โมโตเบะครวญคราง]

273
00:14:32,538 --> 00:14:35,124
[โมโตเบะ] มีพรสวรรค์มากขนาดนี้

274
00:14:35,207 --> 00:14:37,459
ยังไงก็ยอมให้มูซาชิเชือดไม่ได้

275
00:14:38,627 --> 00:14:39,461
[แจ็คร้องผงะ]

276
00:14:40,629 --> 00:14:41,463
[แจ็คฮึดฮัดฉุนเฉียว]

277
00:14:42,172 --> 00:14:43,591
- [ดนตรีหยุด]
- [อุทานแปลกใจ]

278
00:14:43,674 --> 00:14:44,967
[แจ็ค] เอ๊ะ กลิ่นนี่มัน…

279
00:14:45,050 --> 00:14:47,720
- [โมโตเบะหอบ]
- โมโตเบะ อิโซ

280
00:14:47,803 --> 00:14:48,971
หือ

281
00:14:49,054 --> 00:14:52,725
นี่แก บังอาจซ่อนดินระเบิดเอาไว้สินะ

282
00:14:52,808 --> 00:14:54,727
- [ผู้ชาย 12] ระเบิดเหรอ
- [ผู้คนอุทานตกใจ]

283
00:14:54,810 --> 00:14:57,187
ไอ้นี่มันเจ๋งสุดๆ

284
00:14:57,271 --> 00:15:01,233
คนที่เกิดมาเป็นนักสู้ไปถึงสันดาน
มันทรงพลังขนาดนี้เชียว

285
00:15:01,317 --> 00:15:04,194
- [ระเบิดดังสนั่น]
- [โมโตเบะ] เอาแต่สนใจอยู่กับการรัวหมัด

286
00:15:04,278 --> 00:15:06,238
จนไม่สนใจแรงระเบิดเลยสักนิด

287
00:15:06,906 --> 00:15:09,366
ฉันคงคิดตื้นเกินไปจริงๆ

288
00:15:09,450 --> 00:15:11,327
ที่ดันคิดว่าไม่ควรเล่นแรงมาก

289
00:15:11,410 --> 00:15:14,121
ก็เลยคำนวณดินระเบิดน้อยไป

290
00:15:14,788 --> 00:15:16,624
คู่ต่อสู้คือแจ็ค แฮมเมอร์

291
00:15:16,707 --> 00:15:19,627
ฉันควรเพิ่มปริมาณดินระเบิดมากกว่านี้

292
00:15:19,710 --> 00:15:21,128
[ดนตรีระทึก]

293
00:15:21,211 --> 00:15:22,212
[แจ็คร้องผงะ]

294
00:15:26,675 --> 00:15:27,885
[โมโตเบะ] โทษทีนะแจ็ค

295
00:15:27,968 --> 00:15:30,638
- ฉันจะทุ่มสุดตัวละกัน
- [แจ็คร้องเสียหลัก]

296
00:15:32,473 --> 00:15:34,642
[โมโตเบะ] เพราะไม่งั้นฉันคงไม่รอดซะเอง

297
00:15:34,725 --> 00:15:37,394
[แจ็คกัดฟันออกแรง]

298
00:15:39,730 --> 00:15:40,648
[ร้องผงะ]

299
00:15:43,943 --> 00:15:45,402
[แจ็คร้องเจ็บ]

300
00:15:47,571 --> 00:15:48,656
[แจ็คอึกอัก]

301
00:15:51,742 --> 00:15:52,910
- [ร้องเจ็บ]
- [กระดูกลั่น]

302
00:15:53,994 --> 00:15:55,663
[แจ็คครวญคราง]

303
00:15:55,746 --> 00:15:57,164
- [กล้ามเนื้อบีบรัด]
- [แจ็คกระอัก]

304
00:16:03,253 --> 00:16:05,714
[ผู้ชาย 13] โอ้โห ยังจะสู้กันอีกเหรอ

305
00:16:05,798 --> 00:16:06,924
[ผู้คนอุทานอึ้ง]

306
00:16:10,511 --> 00:16:14,431
[ผู้ชาย 14] สุดยอด
รัดตัวคนโตๆ นั่นเอาไว้ได้ด้วย

307
00:16:14,932 --> 00:16:16,183
[ผู้ชาย 15] รู้ผลกันสักที

308
00:16:16,266 --> 00:16:17,393
[แจ็คอึกอัก]

309
00:16:17,476 --> 00:16:20,437
[โมโตเบะ] นี่คือคำพูดจากฮันมะ ยูจิโร่
ยักษาจอมโหด

310
00:16:21,146 --> 00:16:24,024
จะรู้ผลกันก็ต่อเมื่อดูตำแหน่งของหัว

311
00:16:24,108 --> 00:16:27,444
คนที่หัวอยู่เหนือกว่า คนนั้นคือผู้ชนะ

312
00:16:29,488 --> 00:16:31,782
ถ้าจะวัดด้วยมุมมองนั้นละก็

313
00:16:31,865 --> 00:16:34,952
สภาพแบบนี้คงถือว่าฉันชนะแล้วสินะ

314
00:16:35,035 --> 00:16:36,954
[แจ็คฮึดฮัดฉุนเฉียวต่อเนื่อง]

315
00:16:37,037 --> 00:16:38,288
แต่ว่า

316
00:16:38,372 --> 00:16:40,958
มันค่อนข้างขัดกับมุมมองของฉันพอสมควร

317
00:16:41,542 --> 00:16:43,043
[อุทานตกใจ]

318
00:16:43,127 --> 00:16:44,962
[โมโตเบะ] อำนาจชี้เป็นชี้ตาย

319
00:16:45,754 --> 00:16:49,216
จะสั่งให้ฆ่าก็ได้ จะปล่อยเอาไว้ก็ดี

320
00:16:50,300 --> 00:16:51,301
[โมโตเบะทำเสียงครุ่นคิด]

321
00:16:53,053 --> 00:16:56,515
[โมโตเบะ] ผู้มีสิทธิ์เลือก
ให้คู่ต่อสู้ชี้เป็นชี้ตายได้ก่อน

322
00:16:56,598 --> 00:16:59,184
คือผู้ชนะอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

323
00:16:59,268 --> 00:17:01,854
และฉันก็ไม่คิดจะไปเถียงใคร

324
00:17:02,604 --> 00:17:05,733
[โมโตเบะ] แต่ฉันจะต้องปกป้องนายให้ได้

325
00:17:05,816 --> 00:17:07,026
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

326
00:17:09,737 --> 00:17:12,781
[ผู้บรรยาย] ช่วงที่ข่าวลือนั้นเริ่มแพร่กระจายไป

327
00:17:12,865 --> 00:17:15,242
ก็เมื่อราวๆ ช่วงสิ้นปีที่แล้ว

328
00:17:16,118 --> 00:17:18,746
ว่าปลาคาร์ปในแม่น้ำคันดะหายไป

329
00:17:19,496 --> 00:17:20,748
ทั้งที่บริเวณนั้น

330
00:17:21,540 --> 00:17:24,418
มักจะมีปลาคาร์ปให้เห็นได้โดยทั่วไป

331
00:17:24,501 --> 00:17:26,003
แต่มันกลับหายไปหมด

332
00:17:30,883 --> 00:17:32,009
[ชาวประมงหัวเราะชอบใจ]

333
00:17:32,092 --> 00:17:34,219
จุดลับที่ไม่มีใครรู้

334
00:17:34,303 --> 00:17:37,473
[ชาวประมง] มันมักจะอยู่ในที่ที่คาดไม่ถึงเสมอ

335
00:17:37,556 --> 00:17:39,016
อ้าวนั่น ตอดแล้ว

336
00:17:39,099 --> 00:17:41,268
[ร้องออกแรงและอุทานแปลกใจ]

337
00:17:41,351 --> 00:17:42,352
[ชาวประมงร้องออกแรง]

338
00:17:44,855 --> 00:17:46,648
[น้ำกระเซ็น]

339
00:17:46,732 --> 00:17:48,025
[ร้องเสียหลัก]

340
00:17:48,108 --> 00:17:50,027
อูย ปลาอะไรแรงเยอะอย่างงั้น

341
00:17:50,110 --> 00:17:52,529
[ชาวประมง] อ๊ะ ปลาทูน่าเหรอ

342
00:17:53,113 --> 00:17:53,947
โอ้โห

343
00:17:54,031 --> 00:17:56,033
หลังเป็นหนามแบบนี้ ปลาอะไรเนี่ย!

344
00:17:56,742 --> 00:17:57,743
[ชาวประมงอุทานตกใจ]

345
00:18:05,250 --> 00:18:08,170
- [เฮลิคอปเตอร์บินเสียงดังต่อเนื่อง]
- บิดไปทั้งลำเลยครับ

346
00:18:08,754 --> 00:18:11,799
นี่เป็นเรือสำหรับจัดงานเลี้ยง
ที่มีขนาดถึงสิบเมตร

347
00:18:11,882 --> 00:18:14,134
ในทางกายภาพแล้วมันเป็นไปไม่ได้

348
00:18:14,218 --> 00:18:16,929
ที่ตัวเรือจะถูกบิดให้เบี้ยวตั้งแต่กลางลำ

349
00:18:17,513 --> 00:18:19,389
[โยชิดะ] ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ครับ

350
00:18:19,473 --> 00:18:22,184
ต้องเป็นคลื่นแรงแบบไหนถึงทำได้แบบนี้

351
00:18:22,267 --> 00:18:25,437
หรือไม่ก็มีอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นมาหรือเปล่า

352
00:18:25,521 --> 00:18:26,355
(หน่วยดับเพลิงโตเกียว)

353
00:18:26,438 --> 00:18:30,192
[โยชิดะ] ขณะนี้ ทางตำรวจกับนักดับเพลิง
กำลังร่วมมือกันเพื่อสืบสวนข้อเท็จจริงครับ

354
00:18:30,275 --> 00:18:33,237
- [นักข่าวในสาย] คุณโยชิดะครับ
- แล้วก็ คนขับเรือ

355
00:18:33,320 --> 00:18:35,447
- คุณทาเคนากะ เท็ตสึนั้น…
- [นักข่าวในสาย] คุณโยชิดะ

356
00:18:35,531 --> 00:18:38,450
ขณะนี้ถูกหามส่งไอซียูและยังไม่ได้สติ

357
00:18:38,534 --> 00:18:41,954
- [นักข่าวในสาย] คุณโยชิดะ
- [โยชิดะ] ทางเรากำลังรอสอบถามเหตุการณ์

358
00:18:42,037 --> 00:18:44,456
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าเสียงฮ.มันดังไปหรือเปล่า

359
00:18:45,040 --> 00:18:47,084
หากเขาได้สติขึ้นมาแล้วครับ…

360
00:18:47,167 --> 00:18:48,877
[นักข่าวในสาย] สงสัยคงไม่ได้ยินนะครับ

361
00:18:49,378 --> 00:18:51,463
แล้วก็ยังมีข่าวด่วนเพิ่มเติมนะครับ…

362
00:18:51,547 --> 00:18:53,590
[นักข่าวในสาย] อ๊ะ คุณโยชิดะ ข้างหลังคุณ!

363
00:18:53,674 --> 00:18:56,301
ว่าปลาคาร์ปในแม่น้ำคันดะหายไปจนหมด

364
00:18:56,385 --> 00:18:57,511
[นักข่าวในสาย] คุณโยชิดะ!

365
00:18:57,594 --> 00:18:58,637
มีข่าวลือแบบนั้นด้วย

366
00:18:58,720 --> 00:19:00,597
[นักข่าวในสายตะเบ็ง] โยชิดะ ข้างหลังโว้ย!

367
00:19:00,681 --> 00:19:01,515
[อุทานตกใจ]

368
00:19:01,598 --> 00:19:05,269
- [จระเข้คำรามลั่น]
- [นักข่าวในสาย] ข้างหลังนู่น ข้างหลังๆๆ

369
00:19:05,352 --> 00:19:06,270
[ดนตรีระทึก]

370
00:19:06,353 --> 00:19:07,271
โยชิดะคุง

371
00:19:07,354 --> 00:19:09,273
- [นักข่าวในสาย] คนคนนั้นใครอะ
- [โยชิดะอึกอัก]

372
00:19:09,356 --> 00:19:11,525
- [แผดเสียงคำราม]
- [นักข่าวในสาย] แล้วนี่ใครเนี่ย

373
00:19:21,160 --> 00:19:24,580
[ผู้บรรยาย] มนุษย์หิน พิคเคิลได้ปรากฏตัวขึ้นมา

374
00:19:25,122 --> 00:19:29,293
- จระเข้น้ำเค็มตัวใหญ่มหึมาที่ถูกเจ้าของทอดทิ้ง
- [จระเข้คำรามต่อเนื่อง]

375
00:19:30,294 --> 00:19:32,546
[ผู้บรรยาย] แม้จะมีขนาดใหญ่เกินจระเข้ทั่วไป

376
00:19:33,338 --> 00:19:34,798
แต่ในสายตาของพิคเคิลแล้ว

377
00:19:35,674 --> 00:19:39,052
เมื่อวัดจากปูมหลังของพิคเคิลเองก็เป็นแค่

378
00:19:40,012 --> 00:19:41,555
ไดโนเสาร์ตัวเล็กเท่านั้น

379
00:19:42,389 --> 00:19:44,558
แต่ในสายตาของเขามันเป็นได้แค่

380
00:19:44,641 --> 00:19:46,810
- เหยื่อ
- [อึกอัก] แต่มันเล็กมากนะ

381
00:19:46,894 --> 00:19:48,061
[ตำรวจ] รูท่ออะ

382
00:19:48,854 --> 00:19:49,813
[นักดับเพลิงร้องตกใจ]

383
00:19:51,398 --> 00:19:52,608
เดี๋ยว

384
00:19:52,691 --> 00:19:55,068
ยัดไม่เข้าหรอก มันเจ็บมากนะ

385
00:19:55,652 --> 00:19:57,321
[จระเข้คำราม]

386
00:19:58,155 --> 00:20:01,450
[โยชิดะอึกอัก] พลังแบบไหนกันเนี่ย

387
00:20:01,533 --> 00:20:03,076
อย่างกับรถขุดดินเลย

388
00:20:04,494 --> 00:20:06,830
[ทั้งหมดร้องผงะ]

389
00:20:07,706 --> 00:20:09,333
เข้าไปจนได้เว้ย

390
00:20:09,416 --> 00:20:10,834
[ดนตรีหยุด]

391
00:20:10,918 --> 00:20:15,589
เราไม่ได้ยินคำกล่าวอะไร
จากคุณโยชิดะ ผู้สื่อข่าวยอดเยี่ยมเลยครับ

392
00:20:15,672 --> 00:20:18,592
แต่ก็ไม่แปลกหรอก เรื่องนี้เขาไม่ได้ผิดอะไร

393
00:20:19,176 --> 00:20:22,846
[นักข่าวในทีวี] เพราะมีจระเข้ตัวมหึมา
ที่มองเผินๆ ดูเหมือนไดโนเสาร์โผล่ออกมา

394
00:20:23,472 --> 00:20:25,349
แถมยังมีเรือจัดงานเลี้ยงที่ถูกพัง

395
00:20:25,432 --> 00:20:26,350
ที่สำคัญ

396
00:20:26,433 --> 00:20:29,019
ยังมีสัตว์ประหลาดปริศนา ที่จู่ๆ ก็ปรากฏ…

397
00:20:29,102 --> 00:20:30,854
[ฟันดาบอย่างรวดเร็ว]

398
00:20:30,938 --> 00:20:33,106
- [ไฟช็อตต่อเนื่อง]
- [โทคุกาวะอึกอัก] เดี๋ยว!

399
00:20:33,690 --> 00:20:35,609
ทำอะไรของคุณเนี่ย มูซาชิ

400
00:20:36,318 --> 00:20:37,611
ข้าฟันโดนมันแล้วนี่

401
00:20:38,445 --> 00:20:39,738
แล้วมันหายไปไหน

402
00:20:39,821 --> 00:20:41,365
ไอ้ชายคนเมื่อกี้

403
00:20:41,448 --> 00:20:43,116
คุณจะบ้าเหรอ!

404
00:20:43,200 --> 00:20:45,202
ฟันทีวีไปแล้วจะได้อะไร

405
00:20:45,285 --> 00:20:47,371
ที่จริงภาพมันมาจากสัญญาณทีวี

406
00:20:47,454 --> 00:20:51,458
ภาพวิดีโอถ่ายจากกล้อง
ถ่ายทอดสดมาฉายบนทีวีเฉยๆ

407
00:20:51,541 --> 00:20:54,628
แล้วไอ้คนผู้นั้นน่ะ มันเป็นใครกัน

408
00:20:54,711 --> 00:20:56,546
[ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย]

409
00:20:56,630 --> 00:20:58,465
[สูดปาก] มันคือพิคเคิล

410
00:20:58,548 --> 00:20:59,383
"พริงเกิ้ล" เหรอ

411
00:20:59,466 --> 00:21:01,343
มนุษย์หิน พิคเคิล

412
00:21:01,426 --> 00:21:05,138
ยอดฝีมือแห่งยุคครีเตเชียส
ที่กินไดโนเสาร์เป็นอาหาร

413
00:21:05,222 --> 00:21:07,057
"นุดหิน"

414
00:21:07,140 --> 00:21:08,642
"ขี้ตอนเชือด"

415
00:21:08,725 --> 00:21:10,227
"ไดโนเฉา"

416
00:21:10,310 --> 00:21:11,895
เป็นวิชาที่ไม่รู้จักเลย

417
00:21:11,979 --> 00:21:14,856
[ขึ้นเสียง] เพราะเดิมทีแล้ว
มีที่มาจากรัฐนิวเม็กซิโก!

418
00:21:14,940 --> 00:21:16,733
ตอนที่นักวิจัยขุดเจอผงเล็กๆ

419
00:21:16,817 --> 00:21:19,903
ในชั้นหินเกลือจาก 250 ล้านปีก่อนยังไงเล่า!

420
00:21:20,821 --> 00:21:23,407
แล้วเจ้าคนเมื่อกี้ ตอนนี้อยู่ไหนล่ะ

421
00:21:25,367 --> 00:21:27,869
แสดงว่าสนใจเขาสินะ

422
00:21:27,953 --> 00:21:28,787
เจ้าพิคเคิลนั่นน่ะ

423
00:21:28,870 --> 00:21:32,207
- [ฟันดาบอย่างรวดเร็ว]
- [โทคุกาวะร้องผงะ]

424
00:21:32,291 --> 00:21:33,458
แหม

425
00:21:33,542 --> 00:21:36,670
ถ้าจะให้เป็นคู่ต่อสู้ ก็ยังถือว่าอ่อนหัดเกินไป

426
00:21:36,753 --> 00:21:38,922
- [โทคุกาวะ] ฟันแล้วสินะ
- อื้อ น่าสนใจ

427
00:21:39,506 --> 00:21:41,758
[มูซาชิ] ความแข็งแกร่ง
ที่ยังไม่ผ่านการเจียระไน

428
00:21:41,842 --> 00:21:43,010
ขี้โกงนี่

429
00:21:43,093 --> 00:21:45,178
จะว่าไปแล้ว มันก็คล้ายกับข้านะ

430
00:21:46,013 --> 00:21:48,432
[โทคุกาวะอึกอัก]

431
00:21:48,515 --> 00:21:49,933
ให้ข้าสู้กับมัน!

432
00:21:50,017 --> 00:21:54,062
(มนุษย์หิน พิคเคิล
ยุคจูราสสิคมาเยือนแม่น้ำคันดะ)

433
00:21:54,146 --> 00:21:56,148
[ดนตรีตึงเครียด]

434
00:22:00,027 --> 00:22:01,653
[ถอนหายใจ]

435
00:22:07,117 --> 00:22:08,994
- [โมโตเบะ] ลืมไปสนิทเลย
- [เปิดหัวไฟแช็ก]

436
00:22:11,580 --> 00:22:17,586
[โมโตเบะ] คงจะปล่อยให้หมอนั่น
ไม่ถูกปกป้องอยู่คนเดียวไม่ได้สินะ

437
00:22:19,338 --> 00:22:21,089
[ดนตรีหยุด]

438
00:22:21,798 --> 00:22:23,884
[เพลงประกอบปิดตอน]

439
00:23:49,219 --> 00:23:51,221
[เพลงหยุด]