BAKI-DOU: THE INVINCIBLE SAMURAI
Matagal-tagal na rin, e. Gusto mo bang mag-sparring?
Sa dojo, may mga patakaran, disiplina, at sentido komun.
Kaya ligtas ang dojo.
Kalokohan 'yan.
Tapos 'yong kalaban mo, bihasang martial artist na si Izo Motobe.
Master, delikado naman pala sa loob ng dojo, e.
Ano, simulan na ba natin?
Kahit kailan, kahit saan, kahit sino.
Ang hilig mo nga talaga sa totoong laban.
Ano pala ang palatandaang tapos na?
Tingnan na lang natin.
O, sige.
Nakatagong sulfuric acid sa capsule.
Tinuro ko 'yan, di ba?
Kung tumama ito sa mukha ko, mapapangiwi ako.
Naku…
Galing mo talaga.
O, di ka naman nagalusan.
Ayan, Gaia.
Ligtas naman talaga ang dojo, di ba?
Oops…
Baka hindi nga.
Naku, paano na 'to?
Ibalik mo 'yang sinturon ko, Gaia.
Ang bayan kong Japan, walang muwang sa totoong labanan.
Pero si Master Motobe, siya ang sagisag ng totoong labanan.
Ito ang katotohanan na alam ng lahat.
Mas malakas ang mas malaki kaysa sa mas maliit.
Alam ng lahat 'yan, pero walang gumagawa niyan.
Dalawang metro't 43 sentimetro, 201 kilos.
'Yan ang sagad na limitasyon ko para mapanatili ang pagiging athletic ko.
Iharap mo na ako kay Musashi Miyamoto.
Oo, may bentaha ang pagiging malaki,
pero may isang lalaki na di ka papayagang makalapit kay Musashi.
Si Motobe?
Oo, si Motobe.
'Yong Motobe na 'yon?
'Yong Motobe na 'yon.
Di ko maintindihan. Ba't di ako papayagan ng Izo Motobe na 'yon?
"'Yong Motobe na 'yon"?
Jack Hammer.
Subukan mong hamunin 'yong Izo Motobe na 'yon.
'Yong…
Motobe na 'yon, 'ka mo?
Iyon nga.
'Yong mahina na 'yon, 'yong mapurol ang utak, 'yong matanda.
'Yong mahirap intindihin na si Izo Motobe.
Hindi talaga natin siya maintindihan, e.
Kahit ako, o ikaw, Jack.
'Yong nagngangalang Izo Motobe, di natin alam ang tunay niyang pagkatao.
Napakapabaya ko talaga.
Jack, alam mo ba kung paano lumaban sa mga armas?
Hindi.
Hindi, pero…
May karanasan na ako diyan.
At di naman ako nahirapan no'n.
Aba, mabuti. Kung ganoon, ikaw na ang magpaintindi niyan kay Motobe.
Pero,
hindi ito gagawin sa arena.
Sa isang park, bandang gabi.
Ipinanukala ang patakarang ito ng founder ng Brazilian jiu-jitsu,
isang beterano ng Kodokan Judo, na kilalang Conde Koma, si Mitsuyo Maeda.
'Yong world heavyweight champion ng wrestling noon,
ang bayaning binansagang "Leon ng Russia" na si Hackenschmidt.
Nakilala ni Maeda si Schmidt sa isang party.
Kakabati pa lang, nagyaya agad si Maeda ng cross-style match.
May iminungkahi siyang isang patakaran.
Maglalakad-lakad lang sila sa park, suot ang pang-araw-araw nilang mga damit.
Tuloy ang lakad hanggang magtagpo silang dalawa.
Pag nagtagpo sila, doon na maglalaban.
Itong padalos-dalos at iresponsable na mungkahi ni Maeda,
hinarap ni Hackenschmidt nang maayos, kaya hindi ito nangyari.
Ikaw ang number one sa judo.
Ako naman ang number one sa wrestling.
Hindi pa ba sapat 'yon?
Sasabihin ko na 'to ngayon pa lang.
Kahit nakaordinaryong damit si Izo Motobe, armado siya.
May espada, punyal,
karit, shuriken,
mga pampasabog, kadena…
Tandaan mo, hindi naman isang atleta o manlalaro lang 'yong kalaban mo.
Siya si Izo Motobe na bihasang martial artist!
Oo nga. Lumaki ka nga talaga.
Balita ko marami ka daw gamit, a. Patas kung gano'n.
Sa panahon ngayon, mahirap na ring manigarilyo.
Lumabo na ang paningin ko,
pero ganito talaga ang laban na 'to.
Nang masapol siya ng sindidong sigarilyo na sinundan ng dropkick,
natauhan agad si Jack kung ano ang sitwasyong pinasok niya.
O sana ganoon nga.
Kahit nakaluhod ka na, malaki ka pa rin.
Tanga.
Akala mo di ka mapapatay ng kahoy na espada?
Pinahawak kita ng mga armas para patas. Hindi pagkakamali 'yon.
Tandaan mo, di naman atleta o manlalaro lang ang kalaban mo, e.
Ibang-iba siya doon sa Izo Motobe na nakikita natin sa arena.
Totoo pala.
Di siya 'yong Motobe na alam natin.
Hindi siya atleta, kundi isang mandirigma.
Para siyang bihasang mandirigma.
Pero hindi mo pwedeng maliitin ang mga kalaban mo.
Wag ka ngang baliw.
Ang kalaban na bihasa, banta pa rin 'yan sa isang martial artist.
Kahit pa isang ball-sport player ang kalaban mo,
mahirap pa ring talunin ang mahusay na atleta.
Nadedehado ang ibang mga martial artist dahil sa malaking agwat ng lakas.
Lalo na pag ang kalaban ay si Jack Hammer.
Lalo na kapag…
Lalo na pag ang kalaban ay si Jack Hammer.
Dalawang metro't 43 sentimetro, 201 kilos.
Halimaw siya sa laki at kontrolado niya ang abnormal niyang sukat.
Di uubra ang karaniwang martial artist kahit na may sibat o espada pa siya.
-Ano 'to? -Shooting ba 'to?
Ang laki niya.
Away ba?
Sa kabutihang-palad o sa kasamaang-palad, hindi ako karaniwan.
Inaasahan ko na 'yan sa 'yo, Jack.
Ang tigas nga ng buto mo.
Akala ko kanina, mapuputol na 'yan.
Nagbabati na ba sila?
Hindi.
Kinakagat niya!
Pambihira naman, 'tol.
Kung 'yong dating Jack ito, sagad agad sa buto 'yong kagat niya.
Pambihira naman, 'tol.
Ang kagat na ito…
Ang tindi talaga, kaso di naman siya galawang martial art.
Ano?
Ano 'yon?
Mga ngipin niya 'yon.
Bakbakan laban kay Pac-Man Cyborg na si Jack Hammer.
Di pwedeng ordinaryong jacket lang ang isuot ko.
Aramid fiber 'yan.
Ginagamit itong pampatibay ng eroplano,
sa mga tali ng paraglider, at materyales sa mga gulong ng sasakyan.
Ipinasadya ko ito na di matatagos ng bala o patalim.
Medyo mahal nga lang.
Lakas ng kagat na kayang bumiyak ng niyog.
Walang galos ang balikat kong nakagat,
pero natanggal ko naman 'yong mga armas mo.
Hanggang dito na lang.
Yari na 'yang kaliwang binti mo.
Nawala na rin ang sandata sa panga mo.
'Yong tangkad mo na pinaghirapan mo, wala nang silbi.
Tumigil ka na.
Naiintindihan n'yo ba ako?
Kahit wala na siyang pangil, siya pa rin si Jack Hammer.
Kahit mawalan ng pangil ang leon, leon pa rin ito.
Kahit mabali ang kuko ng oso, oso pa rin 'to.
Mabangis na hayop na walang pangil o kuko.
Kaya mo bang talunin 'to?
Delikado 'to!
Tapos na.
Itawag sa pulis!
Ang lakas talaga ni Jack.
Di ko siya kayang labanan nang pisikalan.
Lintik!
Grabe 'yong pagsabog!
Seryoso?
Hindi nga.
Tuloy pa rin!
Sinusuntok niya pa rin siya!
Uy, Jack.
Jack, ikaw…
Karaniwan, hihinto ka na dapat, e!
Pero…
Lalo siyang bumibilis!
Lumulutang ang katawan niya!
Ang talento tulad nito…
Hindi ko siya ibibigay kay Musashi!
Ang amoy na 'yon…
Izo Motobe…
May tinatago kang pampasabog sa katawan mo.
Ang galing mo talaga, e.
Ganito kabangis ang tunay na palaban.
Tutok na tutok ka sa pagsuntok kaya di mo napansin 'yong pagsabog.
Naawa lang ako, e.
Ayaw ko kasing sumobra, kaya di ko sineryoso 'yong sitwasyon.
Kalaban ko nga pala si Jack Hammer.
Dapat mas maraming pampasabog ang dinala ko, e.
Pasensiya na, Jack. Itotodo ko na 'to.
Kung hindi, hindi ako mabubuhay.
Ang galing. Naitali niya 'yong higante.
Tapos na.
Ito ang mga salita ng dambuhalang si Yujiro Hanma.
Ang posisyon ng ulo sa sandali ng pagtatapos.
Panalo 'yong nasa mas mataas na puwesto.
Kaya kung titingnan, ako ang panalo.
'Yon nga lang, medyo iba ang pananaw ko.
Pagbibigay o pagkuha ng buhay.
Kung papatayin o bubuhayin mo, nasa kamay mo ang desisyon.
Ang unang may kapangyarihan na magpataw ng buhay o kamatayan,
'yon ang hindi maikakailang nanalo.
Wala akong balak makipagtalo.
Pero poprotektahan kita, kahit ano'ng mangyari.
Nagsimulang lumabas ang usap-usapan
sa pagtatapos ng nakaraang taon.
Nawala daw 'yong mga koi sa Kanda River.
Sa lawa,
bigla na lang daw naglaho 'yong mga koi na dating makikita doon.
Ang magandang tagong lugar,
madalas doon sa lugar na di mo inaasahan.
Ayan na.
Tuna?
Napilipit ito.
Isang houseboat na mga sampung metro ang haba.
Hindi kaya nang pisikal 'yan.
Napilipit 'to sa bandang gitna ng bangka.
Ano'ng nangyari dito? Anong klaseng puwersa ang sanhi nito?
O anong klaseng nilalang ang lumitaw?
Magkasamang nag-iimbestiga ang mga pulis at mga bombero.
Mr. Yoshida.
At 'yong operator naman na si Tetsu Takenaka…
Mr. Yoshida?
…hindi pa siya nagkakamalay sa ospital.
Mr. Yoshida?
Pag-recover niya, tatanungin natin siya.
Di mo ako marinig sa ingay ng helicopter?
…tungkol sa mga detalye ng aksidente.
Parang hindi niya ako naririnig.
At isa pa palang impormasyon.
Mr. Yoshida, sa likod mo!
Naglaho ang mga koi sa Kanda River.
Mr. Yoshida!
May sabi-sabi na…
Yoshida, sa likod mo!
Sa likod mo!
Yoshida?
Sino ang taong 'yan?
Sino 'to?
Lumitaw ang sinaunang tao na si Pickle.
Dahil inabandona na ng may-ari, naging dambuhala 'yong buwayang-alat.
Kahit na naging dambuhala ito,
sa paningin ni Pickle, kung pagbabasehan ang pinagmulan niya,
maliit na dinosaur lang ito.
Para sa kanya, pagkain 'to.
Ang liit no'ng butas, e.
Naku, di siya magkakasya. Siguradong masakit 'yan.
Anong klaseng lakas 'yan? Para siyang bulldozer!
Lumusot.
Wala pa tayong balita kay Mr. Yoshida, ang ating mahusay na reporter.
Pero natural lang 'yon. Hindi niya kasalanan.
Isang malaking buwaya na mapagkakamalang dinosaur ang lumitaw.
Habang sinisira nito 'yong houseboat,
isang misteryosong halimaw ang biglang lumitaw—
Uy!
Ano ba'ng ginagawa mo, Musashi?
Hiniwa ko siya.
Nasaan na ang lalaking iyon?
Ay, tanga! Bakit mo tinigpas 'yong TV?
Una, may tinatawag na mga radio wave,
at dinadala nila sa ere ang mga imaheng kuha ng camera.
O, siya… Sino siya?
Si Pickle.
Pickle?
Si Pickle na sinaunang tao.
Mga dinosaur ang kinakain niya. Pinakamalakas na lalaki ng Cretaceous era.
Sinaunang tao? Cretaceous era?
Dinosaur?
Di ko iyan natutunan sa paaralan.
Nagsimula ang lahat sa New Mexico.
May nakitang munting butil sa batong asin mga 250 milyong taon na ang nakalipas…
Kung gayon, nasaan siya?
Aba, interesado ka ba kay Pickle?
Wala siyang karanasan upang ituring na kaaway, ngunit…
Hiniwa mo ako.
Kawili-wili.
Yaong lakas ng hilaw sa karanasan.
Salbahe ka.
Tila kami'y may pagkakawangis.
Nais ko siyang makaharap.
LUMITAW ANG SINAUNANG TAONG SI PICKLE KANDA RIVER NAGING JURASSIC
Nakalimutan ko 'yon, a.
Alangan namang siya lang 'yong nag-iisang di ko poprotektahan.
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T