No to kawa na ławę.
Gdy mówimy o prawdzie,
to istnieje prawda osobista
i prawda narkotykowa.
To dwie bardzo różne sprawy.
Przez jakiś czas kraj był zafascynowany
chaosem wokół serialu Dwóch i pół,
który doprowadził do etapu z tygrysią krwią i tak dalej.
Przecież on walczy o życie. I był pod wpływem.
Dało się wyczuć, że coś było nie halo.
Ale skoro teraz
ta sama utalentowana osoba
wypowiada się na trzeźwo,
to wiem jedno.
Jestem o tym święcie przekonany,
że jeśli spytacie o to Charliego,
on powie prawdę.
CHARLIE SHEEN: DOKUMENT CZĘŚĆ DRUGA
Życie jest piękne.
Dzięki terapii odzyskałem życie.
Chcę podziękować rodzinie i przyjaciołom za wsparcie.
Chcę podziękować moim fanom za ich wsparcie i listy,
życzliwe słowa no i…
Widzimy się na kolejnej premierze.
Dzwoni do mnie z kliniki: „Wypuszczają nas”.
I co chciał zrobić?
Iść na boisko do baseballa.
To Martin go tam zawiózł.
Gdy dotarliśmy,
akurat trwał niedzielny mecz amatorski.
Droczę się, żeby dali Charliemu zagrać.
W końcu go rozpoznali. „Pewnie, że może zagrać”.
To była piękna chwila. To było…
Charlie dołącza do gry.
Wybija piłkę poza boisko na oczach taty.
Tuż po wyjściu z odwyku.
Nie wierzyłem, że to się wydarzyło.
Niestety nie mam tej piłki…
Miło jest dostać drugą szansę.
Ponoć sukces smakuje lepiej za drugim razem.
Chcę się przekonać.
Nara.
PROBLEMY
Po odwyku oferowano mi jedynie
nijakie drugoplanowe role.
A ja szukałem stabilizacji.
Etatowej pracy.
Szukałem powtarzalności.
Czegoś, co miałoby własny rytm,
w który mógłbym się wczuć.
Wychowałem się na sitcomach, uwielbiałem je.
Przyciągały mnie,
bo pokazywały różne historie w przystępny sposób.
To najbardziej romantyczna choroba, jaka mnie dopadła.
Były nieszkodliwe, bo były zabawne.
Można było dowiedzieć się czegoś o sobie,
ale bez potrzeby
grzebania w głębi duszy.
Zadzwonili do mnie.
Rozważmy inne wysypiska.
Puste działki, barki. New Jersey.
Kończyli Spin City z powodu choroby Mike’a.
Naukowcy uważają,
że to na chorobę Parkinsona najszybciej znajdziemy lek.
Ale potrzebne są fundusze.
Spytali, czy chciałbym go zastąpić.
Miałbym zastąpić kogoś takiego.
Poprzeczka była ustawiona zajebiście wysoko.
Przypomnij mi swoje nazwisko.
Po co ten pośpiech?
Napisali fajną i zajebiście zabawną historię.
Byłem gościem po przejściach.
To było fajne, bo nawiązywali do tego,
że też wyśmiewałem
cały ten powszechnie znany syf.
Tak to wygląda na trzeźwo.
Nic dziwnego, że w latach 90 się obijałem.
Czułem się dobrze, bo jednocześnie ze Spin
leciał Prezydencki poker.
Tata wpadał we wtorkowe wieczory,
oglądaliśmy Spin, a potem jego odcinek.
W wynikach oglądalności
Prezydencki poker nas miażdżył.
Jestem zestresowany i podekscytowany, cieszę się, że tu jestem.
Nominacja do Złotego Globu?
Nieźle. Pamiętasz moje nauki.
To twoja pierwsza ważna nagroda w karierze?
Jedyna.
- Jedyna. Do dziś. - Tak.
Jestem tu pierwszy raz. Z cudowną narzeczoną, Denise.
Jestem Denise Richards.
Charlie Sheen, Spin City.
Denise, miałaś rację.
Narzeczonej śniło się, że wygram.
Wydaje mi się,
że wielu ludzi zaskoczy twój występ.
Co tu robisz?
Wiem o wielu osobistych sprawach.
A Charlie o tym wie.
Chcę być szczera.
Chcę mówić bez ogródek,
bo inaczej wyjdzie z tego pulchniutkie
nijakie, lukrowane gówno.
Tata zabrał nastoletnią mnie i siostrę do kina na Pluton.
Bo ojciec walczył w Wietnamie.
I…
Powinien był nas zabrać na film o dziewczynach i makijażu.
Dirty Dancing.
Zabrał córki na Pluton.
Powiedziałam mu:
„Gdy zabierałeś mnie i Nellie na Pluton,
sądziłeś, że wyjdę za tego skurczybyka?”.
Co nie?
Poznałem Denise na planie filmowym.
To był taki nijaki film Dobre rady.
Będziemy żyć, jak na to zasługujemy.
Albo lepiej.
Od razu się zabujałem, była najseksowniejsza na świecie.
Owijał w bawełnę i był nieśmiały.
Kazałam mu z siebie wydusić, czy chce iść ze mną na kolację.
Chyba się tym zestresował.
To najbardziej zaskoczy ludzi.
Charlie bywa nieśmiały.
Potem powiedział mi o pewnym meczu.
„Lubisz baseball?” Zaprzeczyła.
„A znasz Barry’ego Bondsa?”
„Słyszałam o nim”.
Ma na koncie rekordowo dużo home runów.
Chcesz się ze mną spotkać,
kiedy on będzie grał w Houston z 69 home runami.
Spytała: „Czyli co?”.
„Nie mogę przegapić tego meczu.
Wpadnij do mnie, zamówimy żarcie”.
Nie chciałam, żeby przeze mnie przegapił mecz.
On nie chciał odwołać randki,
co było bardzo miłe.
I choć tata mi to odradzał,
obejrzałam z Charliem ten mecz.
Odgrzaliśmy posiłki.
Ja przyniosłam swoje jedzenie.
On miał swoje. Mieliśmy różnych dostawców.
Było bardzo romantycznie.
Oglądamy mecz.
Barry w dwóch podejściach zdobywa dwie bazy.
Gdzieś przy siódmej czy ósmej rundzie
miotacz popełnił błąd.
Rzucił idealnie.
Sześćdziesiąt dziewięć home runów Barry’ego Bondsa z rzędu.
Leci!
Home run Bondsa numer 70!
Nad głowami rezerwowych graczy
drużyny Houston Astros…
Chyba oboje uznaliśmy to
za jakiś znak.
Koniec meczu, miło spędziliśmy czas.
Odprowadziłem ją do drzwi, byliśmy w Westwood.
I dodałem: „Doskonale, spoko.
Powtórzmy to. Zero presji”.
Był spokojny.
Wydawał się bardzo ugruntowany.
Pierwszy krok nie należał do mnie.
Jestem w tym zakresie staroświecki.
Nie przypominał faceta znanego z gazet.
Zwłaszcza kiedy na trzeźwo orientujesz się w otoczeniu.
Ona się odwraca…
Łapie mnie z tyłu głowy, przyciąga do siebie i całuje.
No, zaiskrzyło.
Najlepiej!
Nie spałam z nim.
A jeśli cię zostawię, jak mnie nie przyjmiesz?
Poczuliśmy silną więź.
Po ślubie Denise i Charlie wydawali się bardzo szczęśliwi.
Uznałem, że będzie z nią do końca życia.
Jest dobrze. Wszystko się układa.
Mój pierwszy gość to gwiazda sitcomu Spin City,
W środę zostanie wyemitowany godzinny odcinek finałowy.
Oto Charlie Sheen.
W tamtym czasie
życie jest super.
Potem… zadzwonił telefon.
Spin City…
skasowano.
Wziąłeś to do siebie?
- Trochę. - Tak.
Postanowiliśmy rozpuścić wici,
że chcę dalej robić tylko najlepsze sitcomy.
Dowiaduję się, że Chuck Lorre chce ze mną pogadać.
PRODUCENT NADZORUJĄCY
Miałeś idealne wyczucie.
Stworzyłeś dwie trzecie emitowanych obecnie seriali.
- Nie tylko… - Bardzo mi przykro.
W Dwóch i pół miało być dwóch braci,
jeden miał być biblijnym Hiobem.
Był pracowitym dobrym człowiekiem z litanią bolączek.
Drugi był postacią dionizyjską, typem imprezowicza.
Był bogiem uciech, wina, seksu i tak dalej.
Gdy prezentowaliśmy w CBS pomysł na Dwóch i pół,
przedstawiłem jednego z braci
jako postać pokroju Charliego Sheena.
Padło pytanie: „Przekonasz go?”.
Zostanie na noc? Bo zaparkowałem za nią.
DWÓCH I PÓŁ
Pierwszego dnia na planie
powiedział mi:
„Wiem, co o mnie mówią.
Nie piję i nie ćpam dwa lata
i bardzo chcę się tego trzymać.
Naprawdę próbuję zmienić swoje życie”.
Uznałem, że to ciekawe, że chciał mi o tym powiedzieć.
Poczuł potrzebę wyznania, że bierze to na poważnie.
Zdarza mi się w środku dnia, ot tak,
przyrządzić sobie duży dzbanek margarity
i kimnąć na tarasie.
Charlie Sheen to symbol dekadencji.
Wszyscy tak samo reagują na jego nazwisko.
Wszyscy wyobrażają sobie kobieciarza.
Faceta rzucającego tekstami,
który po nocnej balandze spóźniał się godzinę,
wpadał do charakteryzatorni, witał się z ekipą,
był wiecznym luzakiem.
Ale potem dostrzegasz, co on ukrywa.
Charlie to plątanina lęków.
Gdy to zrozumiałem, lepiej zrozumiałem Charliego.
Ale on raz radził sobie z tym
w rozsądny sposób,
a innym razem w sposób niezwykle destrukcyjny.
Czyli narkotykami i imprezowaniem.
Ujawnię swój wiek, ale miał w sobie coś z Deana Martina,
tę swobodę.
Martin grał pijaka z klasą,
Charlie też.
Z haniebnej postaci Charlie zrobił postać…
sympatyczną.
Aniołki Charliego.
Geniusz Charliego Sheena
to komediowy talent i umiejętności aktorskie.
Zerknijmy.
Na swoją obronę powiem, że trochę tu zimno.
Myślałem, że będzie komikiem,
bo miał do tego wrodzony dryg.
I uwielbiał rzucać tekstami na odchodne.
O telewizji wiedziałem tylko tyle,
że to harówka.
To jest grupa wsparcia.
Tylko ty udajesz, że chodzi o szkocką i cygara.
Wiedziałem, jakie ma poczucie humoru.
Opanował sztukę grania w sitcomach
do tego stopnia,
że grał główne role.
Jego wyczucie i świetne asysty
chyba mnie zaskoczyły i zachwyciły.
Proszę wybaczyć.
Brat myśli penisem, a ten nie jest bystry.
To prawda, każdy to potwierdzi.
Serial natychmiast zdobył rzeszę widzów.
Wara od mojej żony.
Serial od razu stał się hitem.
Zaczęliśmy z przytupem.
W przerwach meczu przed emisją pierwszego odcinka
co chwilę leciał nasz zwiastun.
Ostro nas promowali.
Trudno miarkować pewność siebie
przy tak łatwym sukcesie.
„To jest zabawne. Łatwo być zabawnym. Uwielbiają nas”.
A kiedy to takie proste,
łatwo jest się łudzić,
że zawsze będzie tak łatwo.
Twórcy serialu wymyślili,
że Denise zagra moją ukochaną.
„Spoko”.
To sposób na uniknięcie awantury po pocałowaniu jakiejś dziewczyny.
„Chodź do mamy” mi nie pasuje.
Zamienimy to na: „Chodź do katolickiej uczennicy?”.
Tak, wasza wielebność.
Alleluja.
Denise wydała mi się o wiele bardziej pragmatyczna niż Charlie.
Była dla niego oparciem.
Jaką ładną kupkę zrobiłaś.
W scenie musiało być dziecko.
Urodziła się nam Sam.
Miała parę miesięcy, już wtedy gruchała.
A najdziwniejsze było to,
że milczała jak zaklęta w trakcie naszych kwestii.
Chuck zwrócił na to uwagę w postprodukcji.
„Twoja córka ma twoje wyczucie czasu,
bo nawet nie pisnęła, nic a nic,
gdy rozmawiałeś z jej mamą”.
- Wyrzuć to. - Jasne.
Wyczuwałem, że on nigdy nie będzie typem faceta z przedmieścia,
zwykłym mężem.
To było wbrew jego naturze.
Co się stało?
Nic.
Kiedyś Denise wpadła bez zapowiedzi,
słyszę nerwowe pukanie do drzwi.
To Charlie. Otworzyłem: „Co tam?”.
On rozgląda się nerwowo z poczuciem winy na twarzy.
Wręcz stereotypowo. Spytał: „Przechowasz to dla mnie?”.
Pytam, co ma w tej brązowej papierowej torbie.
Nie wezmę jej. „To coś legalnego?”.
Odparł: „Tak, to legalne”. Zgodziłem się.
Odstawiłem ją do garderoby i zamknąłem drzwi.
Torba została w środku.
Pomyślałem: „Co może wywołać taki wstyd,
że Charlie nie chce pokazać tego żonie?”
Ciekawość wygrała, zajrzałem do torby.
W środku był magazyn porno Barely Legal.
Jak niby cię odtrącam?
Było mi przykro, że związek Charliego i Denise się rozpadał.
- Nie umiesz się zaangażować! - Umiem.
Tak? Udowodnij to.
Gdy serial zaczął odnosić sukcesy,
ta presja go zmieniła.
Sabotował ten sukces i sabotował naszą rodzinę.
Gdy sprawy zaczęły się układać, czułam, że dochodzi do sabotażu.
Masz. Uspokoisz się.
Idealnie.
Nie łykaj przypadkowych pigułek.
Przecież wyjaśniła. Dzięki, mamo. Lecę.
Aż mnie nosiło.
Szukałem czegoś, co da się obronić,
ale co niekoniecznie wykoleiłoby moje postanowienie.
Odpowiedzią okazały się pigułki.
Tak myślałem.
Pigułki, czyli co dokładnie?
Hydrokodon, czyli Norco albo Vicodin.
Zaczyna się od lekarza,
który przepisuje coś na ból,
a co załatwiłyby aspiryna i lód.
Wiedziałeś, że jesteś uzależniony, że możesz wpaść w nałóg?
Nie pomyślałeś o konsekwencjach?
Pomyślałem, ale targowałem sam ze sobą do upadłego.
„Tak, wtedy to zaszło za daleko,
ale jak pozmieniam to i owo,
to da się ogarnąć”.
Co nie?
I to właśnie tę fikcję zaczynamy uznawać za rzeczywistość.
Widać bezduszną pustkę w oczach tego rekina.
Dwóch i pół!
Widać bezduszną pustkę w oczach Charliego Sheena.
Niestety, pigułki
prowadzą do irracjonalnego gniewu.
Zmiana nastąpiła raptownie.
Powiedziałam jego sponsorowi, że się martwię.
Ale ludzie z jego kręgu mówili,
że hormony mi buzują po porodzie.
Zawsze zwalasz winę na hormony.
Nie zawsze, ale dostrzegam schemat.
Czułam, że coś było nie tak.
Wtedy zauważyłam, że ludzie wokół niego
napuszczali nas na siebie, mimo że byliśmy małżeństwem,
mieliśmy dziecko, kolejne było w drodze…
Ciężko to przeżyłam.
Nie jestem pokorną żoną.
Jestem silną kobietą i…
Coś tu nie gra.
Sheen kontra Richards.
Charlie Sheen z sądowym zakazem zbliżania się
do byłej żony Denise Richards.
Tak, wpadałem w szał.
To nie była złość na drugą osobę.
To złość na to, że druga dawka,
która miała cię postawić na nogi,
nie dała takiego kopa jak pierwsze dawki.
Cały dzień, wieczór, weekend i tak dalej
ganiasz za tą wstępną błogością.
Jak w niewidzialnym jacuzzi.
Odczuwasz błogość.
Zrobił się bardzo…
agresywny.
Sensacyjne doniesienia zza zamkniętych drzwi.
Charlie i Denise!
Sheen rzekomo groził Richards śmiercią.
Po tym, co przez niego przeszłam,
nie wiem, jak udało mi się przeżyć.
Żeby przetrwać ten dramat, to, co przechodziłam,
musiałam obracać to w żart, bo było naprawdę strasznie.
Potrafimy żartować, wydurniać się.
Ludzie spoza branży uznaliby nas za czubków.
„Pamiętasz, jak rozwaliłeś telewizory?” Tego typu akcje.
To brzmi okropnie i ponuro, ale to było…
Ale tak wyglądało życie.
Gdybym nie była silną osobą,
obrałabym niebezpieczny kurs, żeby radzić sobie z całym tym syfem.
Utrudniałem sprawy bardziej, niż to było konieczne.
To moja wina.
Do dziś czuję się z tym okropnie.
- Obchodzą go dzieci? - Rozprawy zawsze są tak trudne?
Nie chcemy tu być, nie robimy tego dla rozgłosu.
To żenujące i upokarzające, robię to dla dzieci.
Denise i Charlie mieli wtedy dwie córki.
Pomyślałem, że skoro on się rozwodzi,
to pewnie znów coś bierze.
Denise i Charlie, niewiarygodne.
Niewiarygodne, jak paskudnie
toczy się sprawa rozwodowa Denise i Charliego.
Przez nasze problemy, kiedy urodziła się Lola,
nie miałem szansy, na wczesnym etapie jej życia,
nawiązać z nią więzi.
Gdy dorastałam, chciałam, żeby był trzeźwy.
Nie da się nawiązać prawdziwej więzi
z kimś uzależnionym,
bo ktoś taki jest w złym stanie psychicznym
i nie potrafi wyrażać swoich myśli.
Gdy byłam młodsza, nie byłam blisko taty.
Zawsze mówili mi mniej, bo chcieli mnie chronić.
Przy dzieciach chciałam udawać, że wszystko było dobrze.
Nasz rozwód to nie ich wina.
Nie wybrały sobie rozbitej rodziny.
Nie wybrały sobie rodziny na świeczniku i całego tego syfu.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Przepraszam. - Zróbmy sobie przerwę.
- Mogą nagrywać. - Mnie to przeszkadza.
- Powinni to nagrać. - Wiem, ale…
Niech to nagrają. Kręcisz dokument.
Niech nagrywają. Nie szkodzi. Mam to gdzieś.
Tak wygląda prawda.
Skoro chcesz pokazać prawdę, to ją, kurwa, pokaż. A prawdą jest to…
Moje życie z Charliem to trzy etapy.
Etap, kiedy go poznałam i poślubiłam.
Rozwód i całe zamieszanie po.
- Wybaczcie, że się rozkleiłam. - Nie szkodzi.
Bo…
musiałam tonować intensywne emocje.
- Tak? - Jasne.
TRZECIA BYŁA ŻONA CHARLIEGO
Wolny dzień pana Ferrisa Buellera.
Wiesz, z czego go pamiętam, gdy był młody?
Grał seksownego futbolistę. Lucasa?
- Tak. - Uwielbiałam Dirty Dancing.
Byłam tancerką. Pamiętam go z tego filmu.
Tyle że on nie grał w Dirty Dancing.
O matko.
Chyba dopiero co się rozwiedli,
wtedy go poznałam.
Pojawiła się jak latarnia morska podczas burzy.
Byłem na imprezie u kumpla.
Gadaliśmy przez godzinę.
Przypadkowo odkryłem, że nie piła od pięciu lat.
Wziąłem jej numer, spiknęliśmy się kilka dni później.
Pojechałem do niej, wieczorem się pożegnaliśmy.
Wszystko to było bardzo staromodne.
Spodobała mi się jej aura. Jej energia.
Gdy Charlie poślubił Brooke,
kręciłem film, dlatego na ślub posłałem żonę.
Później żona do mnie zadzwoniła: „Boże.
Mam obawy”. Tak powiedziała.
„Powiem ci, jaki toast wzniósł Martin Sheen”.
Przygotowałem się.
Ponoć wstał i powiedział: „Mam nadzieję, że wiecie, co robicie”.
I usiadł z powrotem.
To był cały toast Martina Sheena na weselu Charliego Sheena.
Brooke jest z Palm Beach.
Powiedziałem rodzicom: „Nie pozwólcie córce za niego wyjść.
On jest wspaniały, ale to katastrofa. Nie pozwólcie jej na to”.
No i od słowa do słowa,
małżeństwo, dzieci.
Synowie od urodzenia mieli problemy z sercem.
Nie udało się wstrzymać zdjęć do serialu.
Sypiałem w szpitalu
i uczyłem się kwestii.
Nocami doglądałem synów,
by potem chodzić na próby scen.
Między ujęciami dzwoniłem do Brooke.
Pojawiło się wiele żalu o to,
że serial wciąż był tak ważny,
choć życie synów jego gwiazdy było poważnie zagrożone.
Synowie są zdrowi. Problemy minęły.
Wykaraskali się, są twardzi.
Ale w tamtym czasie było strasznie.
Nikogo nie obwiniam.
Próbuję określić,
jak ta sytuacja
się rozwinęła czy rozwikłała.
Pamiętam, kiedy dziewięcioletnia abstynencja od cracku
gwałtownie dobiegła końca.
Słyszę, jak we dwie wciągają w łazience kokę.
Zaczynam walić w drzwi.
Wołają: „Czego chcesz? Nie bądź męczybułą”.
Odparłem: „Jeśli chcecie robić to u mnie,
to nie marnujcie towaru.
Róbcie to, jak należy.
Pokażę wam, jak to się robi”.
I się zaczęło.
ASPEN, KOLORADO
Przez godzinę myślałam, że umrę.
Jak się pan nazywa?
Brooke.
A pani mąż?
Charlie Sheen.
To policyjne zdjęcie Charliego Sheena.
Spędził święta w zamknięciu,
gdy jego żona wezwała policję.
Trzeba pamiętać, że zanim tam poleciałem,
tata przyjechał na lotnisko.
Wsiadałem do samolotu,
a on prosi: „Nie leć. Nie wsiadaj do samolotu”.
Spytałem: „A co, rozbije się?”. On na to: „Nie, tylko…
Mam złe przeczucia”.
Był posłańcem, który miał zapobiec cierpieniu.
Nie mogę za bardzo mówić o… bo…
nie wiemy, czy ona chce o tym mówić.
Co dokładnie się stało?
Mój mąż miał… no…
Nóż, bałam się o życie, groził mi.
Zaczęliśmy intensywnie.
Mąż i żona w maleńkim pokoju,
z którego nie wychodzimy, bo od góry wciągniętych dragów
zaczynamy wariować i mieć paranoję.
Niestety zaczyna dochodzić do dziwacznych wybryków.
Alkomat wskazał, że była pod wpływem,
wycofała większość zeznań.
Szkopuł w tym, że nie znamy prawdy.
Szybko wycofałam zeznania.
W tamtym czasie?
Tak. Dlatego mu się upiekło.
Tak. Musiałam cofnąć zeznania.
Prokurator był na mnie zły.
Dlaczego musiałaś? Opowiedz o tym.
Gdybym ich nie wycofała,
on mógł wpaść w tarapaty.
Poczułaś, że musisz chronić was oboje?
Oczywiście. On był moim mężem,
ale ja też wtedy miałam jazdy po prochach.
Nie mogę mówić: „Na pewno tak było,
a tak do tego doszło”
i tak dalej przez stan mojego umysłu.
Kiedy oprzytomniałam, zobaczyłam,
w co nas wpakowałam. „Kim ja, kurwa, byłam?”
Przepraszam za język.
Nawet tego nie pamiętam.
Nawet nie pamiętam konkretnych zdarzeń z tamtej nocy,
a zeznałam, że to i to się wydarzyło,
że jestem ofiarą, bo… Nie.
Uważałam się za bardzo psychotyczną.
Mam w tym swój udział. Jak chuj.
Wielokrotnie to sobie wyjaśnialiśmy.
I… Mamy to za sobą.
Szkoda, że to nie zostało między nami.
To raczej nie fair, żeby wybiórczo przywoływać jego najgorsze chwile
i definiować go jako człowieka na ich podstawie.
Zwłaszcza że środki odurzające
zmieniają zachowanie i charakter.
Ten incydent zniszczył nas związek.
Burzliwe małżeństwo Sheena i Mueller
dobiega końca.
W poniedziałek Sheen wniósł o rozwód.
Sheena oskarżono o przemoc domową
po świątecznej kłótni z Mueller.
Wtedy pierwszy raz chciałem odejść.
Nie chciałem zezwalać na przemoc, a dochodziło do przemocy.
Rozmawiałem o tym z Chuckiem przed próbą czytaną.
Powiedział: „Musisz postąpić słusznie.
Musisz zebrać wszystkich i przeprosić”.
Odmówiłem.
Oni zrobiliby z tego wielkie halo,
a to i tak byłby zasrany teatrzyk.
Sam jestem sobie winny.
Skrzywdziłem żonę, dzieci… matkę.
Kariera Tigera Woodsa sypie się po skandalu,
a kariera Charliego Sheena nabiera tempa,
mimo piętrzących się kłopotów.
Dwóch i pół na szczycie rankingu po niedawnym aresztowaniu Sheena.
Charlie Sheen się nie ukrywa, a opinia publiczna to zaakceptowała.
A kiedy Tiger Woods,
ktoś o nieposzlakowanej opinii, wybitny sportowiec,
coś przeskrobał, opinia publiczna go zaatakowała.
To dojna krowa dla CBS, jeśli chodzi o przychody z reklam.
155 milionów w zeszłym sezonie.
Woleliby grzecznego Charliego Sheena,
ale nie mają wyjścia.
Les Moonves zjawił się u Charliego
o dziewiątej rano z szefem Warner Bros. Television.
Dali mu dwa oświadczenia.
„Albo ogłosimy, że trafiłeś na odwyk,
a zdjęcia wznowimy, kiedy wrócisz,
albo że kasujemy serial i zrywamy umowę”.
Był w kompletnej rozsypce
i negocjował umowę na kolejny rok serialu z moim udziałem.
Charlie, to Alan, twój brat. Nic się nie stało.
Powiedziałem mu:
„Stary, nie wiem.
Czuję się emocjonalnie wyczerpany, wiem, że chodzi o kupę kasy,
wiem, że da się z tego jeszcze sporo wycisnąć,
ale nie wiem, czy mam na to siły.
Boję się, że jeśli wrócę, to się źle skończy”.
Tak to ująłem.
Najwyraźniej sprzedali kilka przyszłych sezonów serialu.
Dlatego opłacało im się
wydawać na Charliego niebotyczne kwoty.
Jak to się nazywało?
To była gra w głuchy telefon…
No.
…między Moonvesem, moim prawnikiem, a mną.
Odrzucaliśmy oferty, sprawdzaliśmy, czy ściemniają.
Dyktatorem Korei Północnej był Kim Dzong Il.
Zachowywał się jak szaleniec i dzięki temu zdobył wsparcie krajów,
które tak się go bały, że zasypywały go gotówką.
Tak było tutaj.
Wynegocjował bajońskie sumy,
bo jego życie się rozpadało.
Mnie
wiodło się wtedy całkiem nieźle, a dostałem dwie trzecie mniej.
Tutaj.
- Cieszę się. - Ciągle się uśmiecha.
Oczywiście.
To mój as.
- Charlie wymiata. - Nieźle.
CBS dostało, co chciało.
Charlie Sheen podpisał dwuletni kontrakt
na dwa miliony za odcinek Dwóch i pół.
Stał się najlepiej opłacaną gwiazdą TV wszech czasów.
Podpisali największą umowę
w historii telewizji.
Chyba nawet do tej pory.
Gdy podpisano umowę, byłam zła na jego ludzi.
„Dlaczego dajecie mu serial? On jest chory”.
Ale dla nich liczyła się tylko forsa.
Wszyscy skupiali się na tym,
że on będzie najlepiej opłacaną gwiazdą TV wszech czasów.
No. Dużo tego było.
To było za dużo pieniędzy dla faceta
w takim stanie umysłowym.
To był przepis na katastrofę.
Dobro nie zawsze zwycięża.
Czasem mroczna strona…
Gdzie jesteśmy?
Siedzimy w moim mieszkaniu w Hollywood w Kalifornii…
DILER I KOLEGA CHARLIEGO
…które dał mi Charlie,
kiedy dla niego pracowałem.
Byłem drobnym dilerem,
a nagle miałem forsy jak lodu, nie wiedziałem, co z nią robić.
Marco, czyli Phil Heinz.
Jak ten keczup.
To mój przyjaciel.
Nie pamiętam,
jak się poznaliśmy.
Właśnie wyszedłem z kicia, ktoś do mnie zadzwonił.
Mówi: „Cześć, stary”. Pytam: „Ziom, kto mówi?”.
„To ja, Charlie Sheen”.
Uznałem, że ktoś mnie wkręca.
Ale rozpoznałem jego głos, bo w kiciu puszczali tylko
program Cops, George’a Lopeza i Dwóch i pół.
Spytałem moją kumpelę Barbie:
„Masz ochotę zabalować z Charliem Sheenem?”.
„No pewnie.
Charlie Sheen? Bzyknę go za darmo”.
Przez pierwsze dwa tygodnie co wieczór,
a potem co drugi wieczór,
za każdym razem dostawałem 15 tysięcy.
Czasem 20, czasem 30.
To było…
To było niesamowite. „O Boże”.
Niektóre wieczory spędzaliśmy tylko we dwóch.
Siedzieliśmy sobie, piliśmy, oglądaliśmy filmy i słuchaliśmy muzyki.
Robiliśmy zwykłe rzeczy, tyle że na srogim haju.
To była trudna decyzja, bo ledwo co odzyskałem wolność.
Siedziałem za przemyt.
Chciałem prowadzić uczciwe życie.
Ale pojawiła się ta okazja,
była jak szóstka w totka.
Kto by odpuścił?
Zaczęło się od drobiazgów, czasami nie przychodził na próby.
Wtedy człowiek sobie myśli,
że przecież chce dać mu kredyt zaufania.
Zjawia się w piątek, gdy kręcimy przed publicznością.
Pamięta kwestie, spisuje się.
Przyznasz, że masz problem?
Naprawdę nie wiem.
Przez ostatnie kilka lat serialu
wiedziałem, że sytuacja się pogarszała.
I zapewne mocno to wypierałem.
Umysł to wypiera, bo zarabiasz, jeśli on zarabia.
„Wszystko będzie dobrze.
Damy radę. Będzie dobrze”.
Dawaj telefon.
Dawaj.
Gdzieś tu jest. Czekaj.
Przesunę to. Sorki. To głęboka kieszeń.
Załapaliście?
Ciągle mnie tam wzywali, bo nie mogli mnie wylać.
Byłam twoją byłą żoną. Już mnie wylano.
Zdesperowani prosili,
żeby tam wpadła i sprawdziła, czy on żyje.
Bo zniknął na dwa dni.
Dobijałam się do jego drzwi.
„Otwieraj, kurwa!”
Raz przyniosłam jedzenie.
Jon Cryer był na miejscu.
Robię kanapki, a Jon bardzo się denerwował.
Nagle pyta: „Co robisz?”.
Ja na to, że on nic nie jadł, więc robię kanapki.
A potem z góry schodzą dwie, trzy dziwki.
Jon spytał: „Zrobisz im kanapki?”.
„No tak”.
Co niby mam powiedzieć?
„Przepraszam, przez pani fach nie dam pani
kanapki z majonezem, musztardą, wędliną, serem i sałatą?”
Przecież to nie były fikuśne kanapki.
Próbuję mu pomóc, żeby był zdrowy.
Właśnie rozpieprzyłeś to krzesło.
- Co z nim robisz? - Pewnie.
Czasem palił tyle cracku, że nie mógł nawet mówić.
Mówił językami.
Kręcę się…
Dzwonił i… „Co?”
Badziew.
Pewnego ranka w TMZ podano,
że mercedes Charliego spadł z urwiska.
„Ja pierdzielę. Charlie był za kółkiem?”
Poszedłem do pracy, on się zjawia, wita się ze mną, ja z nim.
Sprawdzam, czy jest pokaleczony.
Myślałem, że się nastukał,
zjechał z urwiska, cudem przeżył.
A potem się wygramolił,
żeby wrócić do domu.
To nie było tak.
Skradziony mercedes Charliego Sheena
zepchnięto z urwiska przy Mulholland Drive.
A potem to się powtórzyło.
Dwa razy w cztery miesiące.
To samo miejsce.
Ale on się tym nie przejął.
Na świecie na pewno dzieje coś ciekawszego.
Wielu aspektów jego życia nigdy nie zrozumiem.
Ja bym nie wytrzymał.
Gdyby mój wóz dwa razy spadł z urwiska,
raczej bym się nie wysypiał.
W końcu to się odbiło na jego aktorstwie.
Rozumiem twoje obawy, ale to nie tak.
Stracił wyczucie czasu.
Przesadnie się starał, bo ukrywał, że był pod wpływem.
Przymilał się do wszystkich.
„Hejka, jak leci?”
Przytulał członków ekipy, ci reagowali: „Hej, miło cię widzieć”.
- Co? - Świetnie… Dobra.
Codziennie martwiłem się o Charliego.
Zastanawiałem się, czy to dziś go stracimy?
Charlie był moim przyjacielem, nie tylko kolegą z pracy.
Ale bałem się, że zaraz dojdzie do tragedii.
Mówi doktor Nassif. Mieszkam w Beverly Park w Beverly Hills.
Tak.
Dzwoniono do mnie z rezydencji Charliego Sheena.
Był bardzo pijany.
I najwyraźniej bardzo cierpi.
To był dziwna rozmowa.
W porządku.
Charlie Sheen, 45-letni aktor z problemami,
znów w centrum uwagi.
Trafił wczoraj do szpitala Cedars-Sinai w Los Angeles.
Widziano tam jego ojca, Martina Sheena.
Według TMZ Sheen został zabrany z domu karetką.
Nie wiesz, czy doniesienia TMZ to prawda,
nie wiesz, w jakim on jest stanie.
Przechodzi detoks po kokainowo-alkoholowej imprezie,
która rzekomo trwała kilka dni.
Nigdy nie widziałam kogoś tak autodestrukcyjnego.
Myślałam, że może szukał śmierci.
Byliśmy pewni, że przedawkował i był bliski śmierci.
To było przerażające.
Ale on powtarzał: „Nie, jestem w szpitalu,
za tydzień wrócę na plan”.
Facet się zjawia, wysypuje z torby
może pięć tej wielkości…
- Rozmiaru piłki tenisowej? - Piłek kokainy.
Tygodnie imprezowania
zmieniały się w miesiące.
Moje ciało już nie dawało rady.
Przesypiałem w domu tydzień albo dwa.
A gdy wracałem imprezować,
on nadal balował co wieczór.
Pomyślałem: „Kurde, to nie człowiek”.
Charlie, pod kątem biologicznym,
tak ogólnie, czy w kwestii przetrwania tego wszystkiego…
Jego ciało reaguje inaczej.
Sądzę, że on jest biologicznie odmienny.
Wszyscy się zastanawiamy,
jak sobie radzić z kimś tak autodestrukcyjnym.
Gdy udzielił wywiadu Alexowi Jonesowi,
aż oniemiałem.
Najbardziej godne pożałowania jest to,
że niejaki Chaim Levine, tak naprawdę nazywa się Chuck,
wykorzystał tę gwiazdę rocka, żeby się wymiksować.
Później dowiedziałem się,
że te szalone tyrady
wynikały z zażywania testosteronu.
Jednocześnie brał narkotyki
i znowu pił alkohol.
Stąd te maniakalne epizody.
Testosteron skoczył mi do 4000.
Normalny wysoki to 710.
Mózg mi od tego ześwirował, zajebiście ześwirował.
Jestem spokojnym człowiekiem o złych intencjach.
O ile pamiętam, Chaim,
niemal całą minioną dekadę
przekuwałem twoje wypociny w złoto.
To równy gość. Ma w sobie coś magicznego.
To wszystko prysło i zostało zastąpione
czymś, co można nazwać chorobą.
Już po tym wszystkim zrozumiałem,
że gniew z życia osobistego,
gniew i frustrację
po dwóch nieudanych małżeństwach i czwórce dzieci,
brak sukcesów w tych obszarach,
wyładowałem na Chucku.
Chuck podjął się próby skasowania serialu.
Nagrywasz to? Nagrywasz wszystko?
Muszę zerknąć i zdecydować.
Co tam?
- Wylali mnie z pracy. - Telefon się urywa.
Mój też. Koleś pyta, co powiem Warner Bros.
„Do zobaczenia w Fort Knox.
Tylko tam jest dość złota, by spłacić tę zdradę”. Miszczunio!
Zwolniony!
Gratulacje.
Żółwik! Pieprzyć ten serial.
Uwłaczał mi. Nie rozumieli, że mieli do czynienia z geniuszem.
Wykorzystali mnie, a teraz przegrają.
Bo nie są…
miszczuniami!
Odmowa ze strony studia
spotęgowała jego uzależnienie.
A on chciał się odgryźć.
To broń trolli.
Dobra. Kiedyś użyję tego przeciwko niemu.
Wykorzystam to do nalotu.
Charlie!
Śmiało.
Śmiało!
Tony Todd na prezydenta!
Wielu ludzi mu dopingowało.
Jesteś moim bohaterem, Charlie!
Ludzi ekscytują katastrofy, niestety.
- I co? - Gdybym wiedział, założyłbym to.
Charlie, jesteś mistrzem!
Chcieli zobaczyć katastrofę,
bo w tych czasach mogli zobaczyć ją z bliska.
Skoro się skupiliście,
wysłuchajcie mesjasza z Malibu,
kondora z Calabasas,
pieprzony czarnoksiężnik się wam objawił.
Jeśli oferujesz coś ludziom, to oni będą to brać i brać.
Charlie Sheen o sobie samym.
Andrea Canning
rozmawiała z nim w sobotni poranek.
Zdjęcia zaczęły się o 5.30 rano
od intensywnego treningu Sheena.
A pod koniec zdjęć zastanawialiśmy się,
co właściwie zobaczyliśmy
i jaki los czeka Charliego Sheena i jego rodzinę.
Przez te radiowe tyrady ludzie myślą,
że Charlie Sheen znów bierze narkotyki.
Jasne. Tak.
Biorę narkotyk. Nazywa się Charlie Sheen.
Nie ma go rynku, jedna dawka i umierasz.
Stapia ci twarz, dzieci opłakują twoje szczątki.
Przeholowałem.
To było głupie. Żenujące.
Niech nic nie nagrywa, siedzi w domu, pomóżcie mu.
Natychmiast odstawcie pociąg na stację.
I oddajcie go do naprawy.
- Kiedy ostatnio brałeś narkotyki? - Kiedy?
Wziąłem śmiertelną dawkę.
Czyli jak dużo?
Nie wiem. Siedem gramów koki naraz.
Taki jestem. Mam tylko jeden tryb: „Naprzód”.
Kiedy Charlie mówił, że brał siedem gramów koki,
to tak było.
Widziałem to.
I nadal żyjesz?
Bo ja to ja.
Jestem inny. Jestem inaczej zbudowany.
Mam inny mózg, inne serce. Inną… Tygrysią krew.
Garstka ludzi…
Ci, którzy robili to, co my, nie żyją.
Zostaliśmy tylko…
my.
Jak leczylibyśmy go, gdyby miał raka?
Uzależnienie to forma raka.
Wisi mi, czy to mój tata, ktoś z ulicy, czy ktoś z nieba.
Wisi mi, że to mój tata. Odwal się z tymi osądami.
Dokonał takich, a nie innych wyborów.
Chyba nie rozumiał konsekwencji.
Przeszłość w ogóle mnie nie obchodzi.
To część ciebie, przez nią jesteś w tej sytuacji…
Niby tak, chciałbym obalić ten paradygmat.
Straciłem kontrolę.
W samych gatkach jesteśmy takimi miszczuniami, że aż strach.
Sheen nazywa je swoimi boginiami.
Jesteś antysemitą?
Nie. Niby dlaczego? Z jakiej racji?
Nie podoba mi się taki sposób myślenia.
Jest znany jako Chuck Lorre, nazywa się Charles Levine.
Nazwałeś go Chaim Levine.
Ludzie zastanawiają się, dlaczego wybrałeś hebrajską wersję?
Widziałem to w tyłówce, żartowałem.
Nie robiłem z tego afery.
Sheen rzekomo zauważył nazwisko
po napisach w tyłówce odcinka.
Chciał być zabawny.
Straciłem kontrolę, a opinia publiczna
chciała więcej, domagała się dalszych wybryków.
Tym się kierowałem.
Ludzie uważają, że jesteś nieobliczalny.
Po kilku sekundach z moim mózgiem
będziesz miała dość. „Odłącz skurczybyka”.
Tam się dzieje tak dużo,
że może nie jest z tego świata. Wiesz?
Tygrysia krew i DNA Adonisa…
Dostosuj się.
Dostałeś magiczny dar.
Reakcja na ten wywiad była odurzająca.
Charlie Sheen zyskuje na popularności.
W dobę zyskał na Twitterze ponad milion obserwujących.
Ameryka „zsheenowała”.
„Zsheenowaliśmy”.
Sorki, Środkowa Ameryko. Przegrywy. Miszczunio. Pa, pa.
Sirius Radio poświęciło mu dziś całe pasmo.
Radio Tygrysia Krew.
Hokeiści z Bakersfield urządzili wieczór Sheena.
Shaki i rożki Tygrysia Krew.
Bilety za dwa i pół dolara dla przebranych za Charliego Sheena.
Miszczunio.
Miszczunio, no ba!
Miszczunio!
Kontrowersyjny gwiazdor nie schodzi z nagłówków.
Okropny widok. Spalam sobie twarz, ale nie czuję żaru.
Twierdzenia, że jest czarnoksiężnikiem,
nie spodobały się mieszkańcom Salem.
Nie wypowiesz już magicznych słów.
Charlie Sheen to żaden czarnoksiężnik,
bo czarnoksiężnik to mędrzec obyty ze światem duchowym.
Miszczunio.
Komentarz widza TMZ: „Rodzice, pokażcie to swoim dzieciom.
To je skutecznie zniechęci do narkotyków”.
Odłączyłem komputer od prądu.
Wyciągnąłem wtyczkę, wyłączyłem social media, wszystko.
Musiałem mieć nadzieję,
że on wie, że go kochamy.
Wiemy, że on kocha nas.
Oby to wystarczyło.
Policja odebrała mu bliźniaki
w związku z zakazem zbliżania się do żony.
Zajście nagrały kamery Radar Online.
Chłopcy nie mieli nikogo.
Inaczej trafiliby do rodziny zastępczej.
Prawie rok spędzili ze mną.
Czy jako ojciec, któremu odebrano dzieci, cierpisz?
Tak, ale na polu bitwy
górę biorą emocje, ego i panika.
Prowadziłem styl życia, który nie pasował do rzeczywistości.
W sądzie trwała batalia z wytwórnią.
Wisieli mi sporo kasy.
A ja miałem rachunki do opłacenia,
alimenty i tak dalej, nie było mnie stać.
Menedżerowie przekazali mi, że Live Nation
chce zorganizować występy.
Jakie występy?
Aktor znany z wybryków rusza w trasę
Charlie Sheen Live: Moja gwałtowna torpeda prawdy.
Twoje nazwisko jest kojarzone,
to nie przytyk, z kłopotami.
A Torpedy Prawdy to coś genialnego, bo…
Brzmi ekscytująco.
Jesteś amerykańskim banitą.
To dlatego masz najwięcej
obserwujących na Twitterze.
- Światła. Stań tutaj. - Możemy zaczynać?
Dla wielu ludzi Charlie Sheen był odskocznią.
Żył tak, jak oni by chcieli.
Ludziom podobało się,
że zarabiał najlepiej na świecie,
a swojemu szefowi i jego szefowi
mógł pokazać palec, żyć swoim życiem, brać dowolne ilości narkotyków.
Byli wściekli, że ktoś go stopował.
Wnerwiało ich, że ktoś go powstrzymywał.
Wygląda nieźle. Zjem to.
Mniejsza o to.
Nieleczone szaleństwo z czasem tylko się pogłębia.
Mówią, że jesteś wariatem, że cierpisz na chorobę dwubiegunową.
- Mówisz o tym… - Nie znają mnie.
Nazwano mnie dwubiegunowym.
Wiecie, że jestem „dwumiszczuniowy”?
Nawet nie wiem, co znaczy „dwubiegunowy”.
Daję się wciągnąć temu czemuś na jakieś sto dni.
Przez sto dni poważnie krzywdziłem moich bliskich.
Sporo przeze mnie przeszli.
W szkole było ciężko,
bo dowiadywałam się o rzeczach, o których nie wiedziałam.
W szkole nie czułam się normalnie.
Mam może jedną szkolną koleżankę.
Dawaj, Charlie Sheen.
Miszczunio!
„To powiew świeżego powietrza”.
Nie, osiągnął sukces w tej branży,
stracił nad sobą panowanie, i ma napad szału.
Zaczęło się od tego,
że kazałem szefowi spierdalać.
Tak!
Dobitnie.
To dziwne uczucie.
Jakbym obserwował kogoś innego.
Nie oglądam tego celowo.
Ze wstydu aż mam ciarki.
- Dobrze się bawiliście? - Do dupy!
Mogłem założyć kevlar.
Nowy Jork jest trudniejszy.
W Chicago ma najwięcej fanów z Twittera.
Chcą go zobaczyć.
Jest taki film: „Weekend u Berniego”.
Martwy facet…
Czasami wizyty u Charliego mnie smuciły,
bo byli u niego różni ludzie,
którzy trzymali go w ryzach na tyle, by mógł składać autografy.
Zróbcie miejsce.
Cofnąć się.
Był w stanie występować?
Nie.
Raczej nie.
Ludzie chcą oglądać konkretną… kreaturę, że tak powiem.
Chcą patrzeć, jak pewna zła postać odwala posrane akcje,
które z jednej strony gloryfikowano i podsycano,
a z drugiej potępiano.
Jeśli kupiliście bilety,
straciliście forsę.
- Nie zjawi się. - Przegrywa!
Charlie jest do bani!
Byłoby miło, gdyby ktoś uznał:
„To nie jest…
Nie róbmy z tego widowiska.
Ten człowiek ma kłopoty”.
To był niezrozumiały bełkot.
Głupota.
Żal mi ludzi, którzy kupują bilety.
Jeśli jeszcze ktoś powie: „Opowiadaj anegdoty”,
opowiem o ich zwolnieniu.
Ale musiałem się na to zgodzić.
To ja podpaliłem lont.
Zmagałem się ze skutkami.
Z konsekwencjami.
Wystarczy. Dobra. Następna grupa.
Ludzie są mistrzami hipokryzji, stadnego myślenia,
dołączania do wywyższających się grup.
A niszczenie…
Raczej nie daje nikomu szczęścia.
Ale sam akt jest bardzo stymulujący.
Ludzie łakną takiej stymulacji.
A po drugiej stronie
są ofiary, jak Charlie.
On pierwszy przyzna, że brał w tym udział.
Po skończonej trasie
musiałem zdusić, wygłuszyć szereg emocji.
Chciałem zniknąć.
Chciałem się zamknąć w ciemnym pokoju z torbą prochów.
Był w popapranym stanie.
Gdy zaczynał płakać, przytulałem go.
„Jestem przy tobie. Pamiętaj, że jestem przy tobie”.
Tony Todd zawsze był przyjacielem.
I to prawdziwym.
Wspierałem go, byłem przy nim.
Ludzie go krytykowali,
że kręcił się wokół mnie dla frajdy,
bonusów, wycieczek i tak dalej.
Myślę, że był przy mnie,
bo wiedział, że ta grupa
nie zapewniała mi tego, co chciałem.
Cieszyłem się, że tam był, na wypadek, gdyby się porobiło.
Ale zawsze uważałem,
że zasługiwał na obcowanie z czymś lepszym.
Czasami wywalał całe towarzystwo z domu.
„Wszyscy wypad”. Ja zostawałem.
Zawsze zajmowałem pokój najbliżej niego.
Oczywiście miałem świadomość,
że któregoś dnia zajrzę do niego, a jego już nie będzie.
Że odejdzie, nie wiem, jak bym sobie z tym poradził.
Ja…
Nie mogłem odejść.
Nie mogłem odejść, on chyba też tego nie chciał.
Jako przyjaciel
nie mogę pozwolić, żeby on przy mnie zmarł.
Rany. Przepraszam, ja…
To emocjonalna historia.
To trudne. Zaraz bym się rozkleił.
Bardzo się rozchorował.
Myślał, że to z powodu odstawienia koki.
„Widziałam, jak wyglądasz na detoksie. To nie to”.
Czułem ogromny ból, a Denise,
nie wiem, czy o tym mówiła,
ale bolała mnie głowa, pociłem się…
To było ponad ludzkie siły.
Mówię: „Coś jest nie tak. Nie chcę cię straszyć,
ale kiedy był ostatni raz badałeś się na obecność HIV?”.
Sądziłem, że to zapalenie opon mózgowych, guz mózgu,
coś z żołądkiem, wątrobą, coś…
Coś, po czym lekarz mówi: „Czas uporządkować sprawy”.
Ale gdy nikt tak nie powiedział,
gdy okazało się, że to HIV,
zajebiście mi ulżyło.
Bo wiedziałem, że technologia i medycyna
zaszły tak daleko, że można normalnie żyć.
W niektórych przypadkach łatwiej leczyć to niż cukrzycę.
Miałem pięciu znajomych w tej samej sytuacji.
Nie mogłem tego ujawnić.
Bez umowy o poufność, ale to miała być tajemnica.
Nie przeszkadzało mi to, bo to była prywatna sprawa.
W tamtym czasie doradzono mi,
żeby to ukrywać.
Jak najdłużej.
Raczej nie sądziliśmy, że Charlie to przeżyje.
Było aż tak źle, jego ciało zawodziło.
To było straszne.
Wiedział, że był kochany.
Cały czas.
To się nasiliło.
Było więcej troski, więcej miłości i wsparcia.
Zero wstydu, zero osądzania.
Jesteś tu. Jesteś kochany. Żyjmy dalej.
Powinienem był wtedy przejść na wegetarianizm,
a przeszedłem na „cracktarianizm”.
Jak głupek.
Bardzo go polubiłem.
„Kurde, to mój ziom.
Nie pozwolę mu umrzeć. Jest zajebisty”.
Jego terapeuta spytał mnie,
czy da się osłabić dawki?
Odparłem, że spróbuję.
Stopniowo
zmniejszałem ilość kokainy używanej do gotowania cracku.
Wygląd się nie zmienił, zmniejszyła się moc.
Myślałem, że kupowałem i brałem tyle samo,
ale stężenie było coraz mniejsze.
Próbowali wyrwać mnie z nałogu
słabszym crackiem.
To trwało dobre półtora roku,
ale wyszedł z nałogu.
Znudził mu się lipny crack,
który uważał za dobry crack,
i po prostu…
Przestał go brać.
Chciał nagle przestać. „To strata czasu”.
Byłem pod wrażeniem, gdy się dowiedziałem.
Nie wiedziałem w trakcie.
Ile trzeba było kombinować,
żeby wymyślić coś takiego.
„Nie przestanie. To już wiemy.
Co możemy zrobić,
żeby był mniej narażony”.
To pokazuje, że da się mnie uratować.
Warto mnie ratować.
Na patrzę na ludzi
przez pryzmat ich najgorszych czynów.
Jesteśmy skomplikowani, każdy coś przeskrobał,
i każdy jest z czegoś dumny.
Staram się nie osądzać.
Kiedy widzisz, że ktoś zupełnie normalny
idzie w tę stronę, stwierdzasz: „Okej”.
Wiesz…
„Zepsuło się w nim coś, czego już nie da się naprawić”.
Dobra. Zaczynamy.
Słuchajcie, wszyscy stąd wychodzimy
na czas zdjęć.
Proszę, żeby wszyscy stąd wyszli.
Dziękuję.
Pomówmy o tym, o czym nie mówiłeś publicznie.
Wczoraj, przed nagraniami, gdy wiedziałem,
że będę mówił akurat o tym,
próbowałem sobie przypomnieć, jak się czułem.
Jakie… Do jakich uczuć
mógłbym to odnieść.
Powiązałem to z tym,
co czułem podczas zeznań w sprawie Heidi Fleiss.
Z tym, czego ode mnie oczekiwano, co musiałem wtedy zrobić,
jakie dostałem wytyczne.
Jakby ci ktoś przystawił broń do skroni.
Jasne.
Teraz znów odczuwasz ten dyskomfort.
Tak, bo… pewne rzeczy,
pewne zachowania, pewne…
zdarzenia, wspomnienia zbyt długo trzymały mnie w garści.
Nie chcę już być ich zakładnikiem.
Sprawa Coreya Haima, to prawda?
To zasrana bzdura.
Tutaj wszyscy wcisną pauzę,
żeby o tym poczytać, śmiało.
Przeczytają o tym więcej niż ja.
SHEEN OSKARŻONY O GWAŁT NA 13-LETNIM COREYU HAIMIE
CHARLIE SHEEN OSKARŻONY O GWAŁT NA COREYU HAIMIE
Plotkarski raport prowadzi Angela Yee.
Corey Feldman zaprezentował w Los Angeles swój film dokumentalny.
Corey Haim twierdzi, że aktor Charlie Sheen
zgwałcił go podczas zdjęć do filmu Lucas.
W scenie, która zszokowała publiczność,
Feldman wskazał Sheena jako rzekomego gwałciciela Haima.
Powinienem był pozwać Feldmana.
W tej branży nie brakuje dobrych ludzi.
Ale nie brakuje też ludzi zdeprawowanych.
Ale nie chciałem
podsuwać pajacowi więcej… treści.
Robił, co w jego mocy, by mnie zaatakować.
Kiedyś się kumplowaliśmy, tak przynajmniej sądziłem.
To podła fikcja i nic więcej.
Jego mama publicznie oświadczyła,
że to niemożliwe.
„To niemożliwe”.
No, ta sprawa…
Spierdalaj, co nie?
Była gwiazda porno Brett Rossi
pozywa byłego narzeczonego Charliego Sheena.
Aktor miał ukrywać, że jest nosicielem wirusa HIV.
Pozywano cię za rzekome narażanie kobiet na zakażenie wirusem HIV.
Czy po diagnozie, przez twój popęd seksualny,
ukrywałeś przed ludźmi wyniki?
Nie, byłem…
Byłem szczery.
Niektórzy widzowie uważają,
że seks z Charliem Sheenem jest jak gra w rosyjską ruletkę.
Bałaś się uprawiać seks bez zabezpieczenia?
Od razu mi o tym powiedział…
To istotny szczegół.
Rozumiałaś ryzyko?
Tak.
To piętno społeczne wywodzi się z czasów,
gdy nie było leku, gdy to był wyrok śmierci.
Przy odpowiednich lekach to teraz choroba współistniejąca.
Używałem prezerwatyw i…
Badania niczego już nie wykazywały.
Byłem ostrożny.
Kobiety, z którymi sypiałem, cykały fotki moich leków.
A one służą tylko do jednego w tym życiu.
To była ich polisa ubezpieczeniowa.
Gdy przestawałem się z nimi spotykać,
wtedy pojawiały się
groźby typu: „Ujawnimy to”.
Musiałem płacić więcej.
Pamiętasz, jakie to były kwoty?
Po taniości wychodziło pół miliona.
Na osobę?
Tak, to było po taniości.
Kiedy dogadywaliśmy się do razu.
Raz zapłaciłem 1,4.
Ale w całym tym szaleństwie
tylko jedna osoba w tym jebanym miksie
nadal ma wirusa. Tylko jedna.
Ten koleś.
Nikogo nie zaraziłem.
Koniec i kropka.
Jakiekolwiek groźby czy twierdzenia w tej sprawie
to pieprzone bzdury.
To ważne. Czyli nikogo nie zaraziłeś?
Nie.
Nigdy.
Nie.
Opowiedz własnymi słowami,
dokąd zawiodła cię twoja seksualna podróż.
Trasa jest ważna, bo gdy zaszyłem się z crackiem,
wychodząc z szaleństwa…
Wtedy doszło do hiperseksualności.
Myślę, że najlepiej ujmę to tak,
że crack jest bardzo… czy kokaina,
lepsza wersja cracku, to bardzo seksualny narkotyk.
Kiedy przeglądasz menu,
w którymś momencie
zajrzysz na drugą stronę.
„Kurde? A to co?
No, zacznę od…
Na przystawkę niech będzie to.
Chwila moment.
Tak sobie pomyślałem.
Wszystkiego po trochu.
Zdam się na gust szefa”.
Zamiast gadać o tym, co jest po drugiej stronie menu
i co konkretnie zamówiłem,
spod zasranej boazerii wypełzną całe tabuny ludzi
po tym, co tu usłyszą, którzy będą twierdzić to i tamto.
Część z tego będzie prawdą, a część nie.
Ale wtedy to już nie mój cyrk,
niech sobie robią, co chcą.
Pierwszy raz publicznie mówisz o seksie z mężczyznami.
Niezły odpał.
Co teraz czujesz?
Ulgę.
Zajebiście mi ulżyło. I to…
Że wreszcie to wyznałeś?
Że o tym gadam.
Nie doszło do żadnej katastrofy,
na łeb nie spadło mi nic ciężkiego,
nikt do mnie nie strzelił.
Nie, to… coś nowego.
Seksualne przygody z mężczyznami i kobietami
wynikały z zażywania cracku, czy to działo się wcześniej?
- Od tego się zaczęło. - Dobra.
Wtedy to się zrodziło.
To był początek.
A kiedy tylko odstawiałem fajkę,
próbowałem to zrozumieć, zaakceptować to.
Skąd to się wzięło? Z jakiego powodu?
Dlaczego? Wiesz?
Aż w końcu uznałem, że co z tego?
Co z tego?
Było trochę dziwnie. Często było zajebiście.
A życie toczy się dalej.
Rozejrzyj się po świecie.
Spójrz, w jakim szambie żyjemy
i dokąd zmierzamy.
I czy to,
ta druga strona menu, ma jakieś znaczenie?
Czy to ma jakieś znaczenie?
Ktoś mnie nie zatrudni przez ten cały syf?
I tak nie chciałem z nim pracować.
Ale przecież nie stwierdziłeś,
że żałujesz, że do tego doszło. Prawda?
Że chcę zniszczyć drugą stronę menu?
Nie, nie chcę.
To byłoby bez sensu.
- No. - Bez sensu.
- Sądzę… - To nie byłoby racjonalne.
Opowiedz, jak do tego doszło.
Osiem lat bez nałogu.
Wiedziałem, że mój czas się kończy.
No, czułem to.
Byłem jedną z osób
głoszących wszem wobec: „Nie biorę cracku. Ani pigułek.
Nie biorę tego syfu.
Będę tylko pić”.
- Jaden. - Charlie.
- Miło mi. - Jestem napruty.
- Spoko. - Jak leci?
- A ty jesteś?
- Tamara. - Tamara?
- Cześć. - Cześć.
Super.
Rany. No.
Alkohol to najgroźniejszy narkotyk.
Wiesz?
Piłem z samego rana.
Sam była umówiona z fryzjerką w Moorpark.
Sam miała wtedy 12 czy 13 lat.
Wizyta była za godzinę.
Nie jeździłem na podwójnym gazie.
Tony był w pobliżu, powiedziałem: „Musimy zawieźć Sam.
Ja nie mogę, bo piłem”. On na to: „Mówisz i masz”.
Dotarliśmy na czas, poszło jak z płatka,
ale w drodze powrotnej…
W drodze powrotnej pękło mi serce.
Bo widziałem ją w…
Nie kierowałem, widziałem ją tylko,
ledwo co, w bocznym lusterku.
Siedziała z tyłu i…
Chyba nie grzebała w telefonie, po prostu…
Wiedziałem, że zastanawiała się,
czemu to nie jest wycieczka tylko z tatą?
„Co tu robi Tony?”
Nie chodziło konkretnie o niego,
tylko po co jest tu ktoś jeszcze?
W tamtej chwili czułem się, później też,
gdy o tym myślałem, czułem, że ją zawiodłem.
Zapamiętałem tę chwilę.
Pomyślałem, co mogę zrobić?
Czy to coś planowanego, czy z doskoku,
w razie potrzeby ona i reszta dzieci zwracają się do mnie.
Liczą na mnie.
„Co mogę zrobić, żeby tak było?”
Rozwiązanie było oczywiste.
Przestać pić.
Przekonajmy się, co to da.
LEPSZE PROBLEMY
HONOROWY MŁODY REŻYSER
Mieszkam z nim od niedawna.
NIE DOTYKAĆ BRUDNYMI ŁAPAMI!
Diametralnie się różnimy.
Tak.
Jestem zapominalski, on pamięta…
KTO TO ZOSTAWIŁ, TEN LENIWA PIZDA.
Biorę butelkę, napoczynam napój
i go nie dopijam.
Zostawiam gdzieś butelkę,
otwieram kolejną, strasznie go to irytuje.
SZATAN MA CIĘ NA OKU, BOB!
Choć mamy różne charaktery,
to wzajemnie naprawiamy swoje błędy.
Gdy nie używa, jest świetna.
Dopóki nie używa, jestem szczęśliwy.
Ona dłużej wychodziła z nałogu.
To wszystko. Ona…
ścigała smoka ciut dłużej, niż powinna.
Ale zaczyna dostrzegać,
że jeśli stawiasz
narkotyki ponad ludzi,
to w końcu zostaną ci tylko narkotyki.
Charlie naprawdę się wykazał, kiedy wpadłam w sidła nałogu.
A wpadłam po uszy.
Nie miał powodów, by przy mnie trwać.
Bo przy braku zdrowych zmysłów,
stanowisz zagrożenie dla bliskich.
I…
teraz to on
jest odpowiedzialnym obrońcą.
Zwłaszcza wobec synów.
- Filmują mnie. - Spontan.
- Chwila. - Nie wiedziałam.
- Jak leci? - Cześć!
Miło cię widzieć. Rany.
Jak tam wywiad do filmu?
- Świetnie. Dziękuję, że pytasz. - Super. Dobrze.
Miło, że bierzesz w tym udział.
Dziękuję. Jestem zaszczycona.
Teraz ma rolę
zupełnie inną od poprzedniej.
Jest piękna, magiczna.
To idealny sposób, żeby naprawić dawne błędy.
Już osiągnął niezrównany sukces.
Jego dzieci, prawda?
To życiowa rola. Nic tego nie przyćmi.
Dzwonię do niego w razie potrzeby.
Jakiejkolwiek.
Czuję, że on pierwszy odbierze.
Rzuci wszystko, żeby mi pomóc.
Co kilka tygodni chodzimy razem na pedicure i smoothie.
To miłe, bo kiedyś nie spędzałam czasu tylko z nim.
Łączy nas głębsza więź niż u większości dzieci i rodziców.
PIERDOL SIĘ!
Chcę się przywitać.
Liczę, że wszystko gra.
Jest super.
To dobrze.
Nadal go kocham.
W tej historii postacie drugoplanowe są ważniejsze ode mnie.
Jeszcze nie.
SĄD MIEJSKI
Nie wyobrażam sobie być moim tatą.
Nie wyobrażam sobie tego.
Przez lata często się ścieraliśmy.
Ale to dawne dzieje.
Dotarliśmy do pięknego miejsca.
To nas wzmocniło.
Jestem z ciebie dumny.
Jesteś moim synem.
Kocham cię.
Jedno słowo…
wdzięczność.
CHARLIE SHEEN: DOKUMENT
Napisy: Łukasz Białk