BON APPÉTIT, WASZA WYSOKOŚĆ
Kto tam jest?
Czy to bunt?
Co z królem?
Co się z nim stało?
YI HEON KRÓL JOSEONU
Królu, nie możesz dłużej zwlekać!
Wasza wysokość!
Kim jesteście?
Nie widzisz? Błaznami!
Opuść miecz!
Kucharko Yeon, musimy iść.
Kucharko Yeon.
Szczególnie ty musisz być bezpieczna.
Nie doszło do czystki.
O co tu chodzi?
Powiedz mi coś.
Strażnicy mieli na głowach czerwone opaski.
Czy to…?
Zdrada.
Zdrada?
Kto jej przewodzi?
Książę Jesan i jego poplecznicy.
Zabili Im Seo-honga, drugiego ministra pracy.
Ty miałaś być następna.
Dlatego cię zabrałem.
Ja?
A jego wysokość? Gdzie on jest?
Jeszcze nie wiem.
Najlepiej, żebyś się gdzieś ukryła.
Co ty mówisz?
Muszę spotkać się z królem.
Przecież mówię, że chcą cię zabić.
Tak się o niego martwisz?
Tak.
Widzę, że ty chyba nie.
A jeśli wrócisz i cię pojmają?
Nie rozumiesz?
Musisz pozostać przy życiu.
Tak pomożesz królowi.
Król tak bardzo się starał nad sobą panować.
Jak mogło do tego dojść?
Dziwne, że jej miłość wzywa nas o tej porze.
Czyżby słyszała o naszym zebraniu?
Myślę, że wreszcie podjęła decyzję.
Na własne oczy widziała obłęd króla.
Wkrótce się przekonamy.
Chodźmy.
Tak, panie.
Wasza książęca mość, co ty tutaj robisz?
I dlaczego trzymasz miecz?
Przybyłem, by wykonać rozkaz króla.
Rozkaz króla?
Kazano mi
zgładzić zdradziecki ród Han, który upajał się władzą
i z ukrycia manipulował narodem.
Zatem
nie wezwała nas jej miłość?
Jak śmiesz!
Nie lękasz się niebios?
Niebios?
Niebios, powiadasz?
Bez obaw.
Wszak wina za waszą śmierć
spadnie na króla tyrana.
Co takiego?
Doradco Han!
Spoczywaj w spokoju.
- Nie! - Nie zamykać bramy! Wypuśćcie nas!
Matko, bardzo się boję.
Spokojnie. Wszystko będzie dobrze.
Wielki książę Jesan.
Wasza miłość.
Spadło na nas wielkie nieszczęście.
Dlatego czym prędzej przybyłem.
Co się stało?
Przygotuj się, pani.
Jego wysokość postradał zmysły.
Zamordował królową wdowę
i powybijał dworskich urzędników.
Zatem
królowa wdowa…
nie żyje?
Przybyłem za późno.
W pośpiechu zwołałem urzędników z frakcji Sarim
i wtargnąłem do pałacu, choć mogło to być niestosowne,
by chronić ciebie, wasza miłość, i księcia Jinmyeonga.
Gdzie zatem jest teraz jego wysokość?
Udał się do lasu Salgoji, by walczyć z buntownikami,
którzy wystąpili przeciw niemu, by odpowiedział za swe czyny.
Pojechał walczyć?
Matko.
Wszystko w porządku?
Matko.
Jinmyeongu.
Cóż my teraz poczniemy?
Wasza miłość.
Już czas,
by wielki książę Jinmyeong zasiadł na tronie.
Co takiego?
Jak śmiesz tak mówić, skoro jego wysokość jeszcze żyje?
Chcesz, by mój syn stanął na czele zdrajców?
Czy naprawdę…
nie dostrzegasz tego,
kogo jako następnego…
dosięgnie miecz tyrana?
Zanim król stanie się zagrożeniem dla ciebie i księcia,
trzeba pozbawić go tronu.
Nawet jeśli…
to Jinmyeong jest zbyt młody.
Czy trzeba
przelać więcej krwi,
abyś mnie posłuchała?
Trzy dni.
Daj mi trzy dni na przemyślenie sprawy.
Pogrzeb królowej wdowy…
Nie mogę.
Tron nie może być pusty ani jeden dzień.
Koronacja odbędzie się jutro o świcie.
Koniec dyskusji.
A jeśli jego wysokość powróci?
Jak poradzisz sobie z konsekwencjami?
Tym razem…
to prawie niemożliwe,
żeby wrócił żywy.
Wasza wysokość.
Wasza wysokość…
Królu.
Królu!
Wasza wysokość!
DANIE 12: HWANSEBAN
Wasza wysokość.
Na pałac spadło nieszczęście, więc przynieśliśmy królewską pieczęć.
Wnieść ją.
Przysłano ją z Sangseowonu, Urzędu Królewskich Pieczęci.
Potrzebujemy twej mądrości, wasza miłość.
Powiadomcie Ministerstwo Rytuałów, że jej miłość spełni
swój obowiązek wobec przodków i kraju,
zadba o ład na dworze królewskim i zażegna zamęt.
Koronacja nowego króla
wkrótce się odbędzie,
więc niech urzędnicy będą gotowi.
Tak, książę.
Wydaj królewski edykt, wasza miłość.
EDYKT: ROZKAZ KRÓLA
Dobrze.
Napiszę go.
Jednakże wspomnę w nim nie tylko o koronacji,
lecz także o początku nowej ery.
Rozumiem.
Ja też będę miał swój udział
w zaprowadzeniu nowego ładu
u boku wielkiego księcia Jinmyeonga, który niebawem zasiądzie na tronie.
Słyszeliście?
Wczoraj w nocy król oszalał,
zamordował własną babkę
i wybił dworskich urzędników.
A co zrobił po tej zbrodni?
- Poszedł polować. - To absurd!
Na tronie zastąpi go nowy król.
Kto taki?
Książę Jinmyeong.
Niebawem będzie koronacja.
Wieść niesie, że król zginął podczas polowania.
- Umarł? Naprawdę? - Tak.
Podobno spłonął żywcem.
- Niebiosa go pokarały. - Zaiste.
KORONACJA
Nasz naród od stu lat pielęgnuje różne cnoty
i dzięki temu zbudował mocne i trwałe fundamenty.
Niestety obecny król zaniedbał swe obowiązki,
czym zawiódł zaufanie poddanych i skazał ich na udrękę.
- Dla dobra kraju… - …i narodu oraz z woli niebios
wielki książę Jinmyeong zostanie nowym władcą
i obejmie tron jako 11. król Joseonu.
Oby nowy monarcha
kierował się mądrością i zapewnił swemu ludowi spokój.
Niech żyje król.
Niech żyje król!
Rządy tyrana nareszcie dobiegły końca.
Gratulacje.
Wasze wysiłki
się opłaciły.
Tę chwałę zawdzięczam wam, ponieważ bezustannie mnie wspieraliście.
Niebawem lud obdarzy cię poparciem i uznaniem.
Wtedy zasiądziesz na tronie.
I będziesz roztropnym królem.
Bądź roztropnym królem, panie.
Ożeż.
Nie minęła połowa dnia,
odkąd nowy król objął władzę.
To jeszcze nie pora.
- Tak, książę. - Dobrze.
Co się stało z królem w lesie Salgoji?
Mówią, że nikt nie przeżył,
więc zdaje się,
że on także zginął.
To dziwne,
że królewska kuchmistrzyni się dowiedziała i uciekła.
Nie martw się.
Bez jego wysokości
kuchmistrzyni
wkrótce umrze.
To niemożliwe.
Jego wysokość zgodził się zjeść posiłek z królową wdową.
Czemu miałby ją skrzywdzić?
Albo swoich poddanych?
Na tronie zasiadł już nowy król.
Nic nie poradzimy.
Co będzie z jego wysokością,
skoro książę Jinmyeong objął władzę?
Gdy usłyszał, że porwali cię buntownicy,
wyruszył do lasu Salgoji.
I ślad po nim zaginął.
Pojechał tam ze względu na mnie?
Wieść niesie, że pozostały tam
stosy zwłok.
Jego ciała nie znaleziono,
ale raczej nie przeżył.
To niemożliwe.
Postaram się zdobyć więcej informacji.
Zostań tutaj, dopóki nie wrócę.
Zaczekaj.
Weź to.
Znajdź jego wysokość i przekaż mu to, proszę.
Niech wie, że żyję.
Dobrze.
Damo dworu Kim…
Że też spotkała cię taka śmierć.
Nie rozumiem, co się dzieje.
Taka nagła zmiana w jedną noc?
Oby kuchmistrzyni była bezpieczna.
Martwię się, że zniknęła.
Ja też.
Odeszła bez pożegnania.
Gdyby wróciła do przyszłości, z której ponoć przybyła,
nie martwiłabym się tak.
O czym ty mówisz?
Nasza kuchmistrzyni przybyła z przyszłości?
- Cóż… - Wszystko z tobą dobrze?
Źle się czujesz?
- Nie, to… - Już wystarczy.
W pałacu jest dość absurdów.
- Opamiętaj się. - Co za los!
Dlaczego mi nie wierzycie?
Właśnie dlatego panienka nic wam nie powiedziała.
Panienko…
To prawda, że jego wysokość oszalał
i pogrążył pałac w chaosie?
Miewał napady, ale nic takiego się dotąd nie wydarzyło.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Jak się miewacie?
Wasza wysokość.
Gdzie ty, do diaska, jesteś?
Ktoś ty?
Koreańczyk?
Czyżby to była gwinyeo?
Przestańcie.
Stać!
Rozkazuję zatem, by natychmiast została
królewską kuchmistrzynią!
Przetrwałam te przerażające i trudne chwile…
Prawdziwy mistrz
nie zrzuca winy na brak czasu, lecz wybiera dobre składniki
i gotuje wyśmienite danie.
…i teraz już wiem,
że to dzięki tobie chciałam być coraz lepszą kucharką.
Nie mam zamiaru niczego jeść.
Jeśli nie będziesz jadł moich dań,
nie mam po co gotować.
Obiecaj mi…
że nie dasz się skrzywdzić.
W końcu mogę przyznać się do swoich uczuć.
Tęsknię za tobą…
wasza wysokość.
To zasadzka!
Zgubiliście króla, którego właśnie obaliliśmy?
Nawet jeśli, to nie katastrofa, książę.
Wybacz, wasza książęca mość.
W ciągu trzech dni przyniosę ci jego głowę.
Nie trzeba.
Tygrys, który stracił swe terytorium,
może tylko ryczeć z wściekłości.
Ekscelencjo Yoo.
Wejdź.
Urimwi zaatakowali Bramę Północną.
Co takiego?
Przeprowadzili atak?
Co robić?
Mamy nowego króla, więc to w zasadzie zdrada.
Cóż może uczynić zdetronizowany król,
który zbiegł?
Wasza książęca mość!
Pilnie cię tu potrzebujemy.
Czemuż tak ciężko mi wejść do własnego domu?
Małżonko Kang, liczyłem, że nie jesteś jedną z nich.
Że skrzywdziłaś Jinmyeonga z zazdrości o kucharkę.
Dłonie, które zwykły mnie pocieszać…
skrywały miecz.
Od samego początku wyczekiwałam tego dnia.
Nie będę błagać o wyrozumiałość ani wybaczenie.
Rozumiem. Nie jestem tym zaskoczony.
Ale pamiętaj.
Kto z uśmiechem dzierży miecz…
od miecza zginie.
Wuju.
Wróciłeś, wasza wysokość.
Tak.
Żywy.
Porozmawiajmy ostatni raz.
Powinniśmy byli lepiej się przygotować w lesie Salgoji.
Byliście świetnie przygotowani.
Jednakże
wybraliście złe miejsce.
Chciałeś, by myślano,
że tyran zabił bliskich, a potem udał się na polowanie do lasu,
gdzie pokarały go niebiosa.
Czyż nie?
Jednakże
przeoczyłeś fakt, że doskonale znam ten teren.
Już rozumiem, czemu moi ludzie cię zgubili.
Udałeś się do lasu, mimo że byłeś w pełni świadomy,
iż pałac czeka zguba?
Wiedziałeś także, że stoję za tym ja?
Olśniło mnie tuż przed opuszczeniem pałacu.
Lecz nie byłem pewny.
Objaśnij.
„Niełatwo dostrzec krawędzie przedmiotów,
a przed snem dokładnie zamykaj zasuwy”.
Tak powiedział.
To zagadka oparta na wymowie znaków.
Czy Tang Bailong chciał mi coś przekazać?
Je oznacza „krawędź”.
San oznacza „zasuwę”.
JESAN
Widzę, że kucharz dynastii Ming niepotrzebnie się odezwał.
Tak czy owak, przegrałeś.
Nie sądzisz?
To zapewne zemsta za czystkę uczonych Muin.
Czy jesteś gotów przyjąć każdą karę,
jaka zostanie ci wymierzona?
Straciłem tron.
Czego jeszcze ode mnie chcesz?
Miałeś żal do swej babki i jej rodu Han,
lecz to ja
pozbawiłem ich życia w twoim imieniu, czyż nie?
Pora,
byś wziął za to pełną odpowiedzialność.
To prawda, że kiedyś pragnąłem ich śmierci.
Zamierzałem jednak pojednać się z babką.
I co potem?
Co by to zmieniło?
Co z lojalnymi poddanymi, których zabiłeś
podczas czystki Muin?
Co z urzędnikami, których pozbyłeś się
z pomocą sekretarza
pod pretekstem chaehong, by pomścić matkę?
Czy już zapomniałeś
o wszystkim, co się wtedy wydarzyło?
O tym, ile bólu sprowadziłeś?
To wszystko moja wina.
Doprawdy nie mam…
żadnego usprawiedliwienia.
Teraz naszło cię na skruchę?
Cóż mam uczynić,
by darowano mi te grzechy?
Choć nie wiem,
czy to w ogóle możliwe.
Na samą myśl o tym…
jestem wielce udręczony.
Dlatego właśnie
wznieciłem bunt i przywróciłem ład.
Tragiczny los twej matki.
Błędna decyzja twego ojca i rodu Han,
by posadzić cię na tronie!
Ty!
Nie powinieneś był zostać królem! To miałem być ja!
Tron miał być mój!
Zatem o to chodziło?
Pragnąłeś być królem, wuju.
Mam pytanie.
Dlaczego wróciłeś do pałacu?
Na tej ziemi
nigdzie nie mogłem się ukryć,
więc chcę to zakończyć raz na zawsze.
Dobrze.
Mów zatem.
Czego chcesz?
Obiecaj, że będziesz wspierał rządy Jinmyeonga,
by nie popełnił moich błędów.
Wtedy wezmę na siebie odpowiedzialność i zrezygnuję z tronu.
Jestem na to gotowy.
Jakiś ty sprawiedliwy.
Dobrze.
Zostaniesz wygnany tam, gdzie pochowano twą matkę.
Dobrze.
Jeśli poniesienie konsekwencji
to sposób na odkupienie mych win.
Tak jak myślałem. Nie mogę ci odpuścić, wuju.
Być może jestem zbrodniarzem,
ale to ty jesteś
prawdziwym tyranem opętanym szaleństwem.
Po poznaniu kuchmistrzyni
bardzo się zmieniłeś, wasza wysokość.
Oto dziennik, o który prosiłeś.
Już nigdy nie zakosztujesz takich dań.
Doceń łaskę księcia, że pozwala ci zachować wspomnienia.
MANGUNROK
Kucharko Yeon.
Czy jeszcze żyjesz?
Kuchmistrzyni wielce tęskni za domem,
który opuściła.
Może hwanseban, czyli „powrót do domu”?
HWANSEBAN
Moja ukochana,
jeśli dane ci będzie…
pewnego dnia to przeczytać,
zechciej
do mnie wrócić.
MANGUNROK
Wtedy
natychmiast
cię rozpoznam.
I moje serce
będzie należało do ciebie.
Czyli żyjesz,
kucharko Yeon.
Cóż za ulga.
Jego wysokość naprawdę żyje?
Sytuacja jest trudna,
ale żyje.
Dałem mu ozdobę w kształcie motyla, by wiedział, że nic ci nie jest.
Więc…
zostanie teraz wygnany?
Skąd wiesz?
Ponoć pójdzie na wygnanie.
Historia się powtarza,
mimo że nie dokonał czystki.
Jeśli tak dalej pójdzie, umrze wkrótce po wygnaniu.
Ponoć jesteś z przyszłości.
Wiesz, co z nim dalej będzie?
Kroniki mówią,
że wkrótce potem umarł.
No tak.
Może się wydawać, że okazują mu łaskę,
ale kto wie, co mu się przydarzy
na wygnaniu?
Gong-gil.
Trzeba ocalić króla.
Pomożesz mi?
Nikczemny łotr.
- Powinni go ściąć. - Zaiste.
Zbrodniarz Yi Heon
zasiadł na tronie z woli niebios,
lecz zaniedbywał swe obowiązki
oraz bez powodu prześladował i uśmiercał poddanych.
Co gorsza,
dopuścił się ohydnej bezbożności
i zamordował królową wdowę,
a dzień po zdetronizowaniu dopuścił się zdrady.
Zostaje zatem wygnany do Ganghwy
i zdegradowany do rangi księcia jako Yeonhuigun.
Już wiem.
Yeonhuigun.
Nie znasz tyrana Yeonhuiguna?
Najgorszy tyran w Joseonie.
Skąd wiedziałaś, że mi to zasmakuje?
Uczyłam się o Yeonhuigunie.
Jestem z przyszłości.
Yeonhuigun.
To byłem ja.
Kucharko Yeon.
Teraz wiem,
że od razu mnie rozpoznałaś.
Nie wyglądasz na rozradowaną.
Musiałabym oszaleć, by w takiej chwili się śmiać.
Czy zatem postradałem zmysły?
Wasza książęca mość, to nareszcie koniec.
Gratulacje.
Ogień nie zgasł,
póki tli się choćby jeden węgielek.
To jeszcze nie koniec.
Masz na myśli…?
Ciążyło mi to, że darowaliśmy mu życie.
Jesteś doprawdy roztropny.
Ekscelencjo Sung i Kim, zostańcie tutaj
i pilnujcie nowego króla.
- Ekscelencjo Yoo, przygotuj armię. - Tak jest.
- Deok-chul. - Tak, książę.
Pod moją nieobecność
należycie dbaj o jej miłość.
Tak, książę.
Olaboga, mój panie.
Z drogi!
Chcemy tylko zarobić na życie.
Odsunąć się!
Cofnąć się!
Nie pałaj takim gniewem.
Jak śmią krzywdzić coś, co moje?
Trzeba im dać nauczkę.
Z drogi!
Kucharko Yeon.
Co ty tu robisz?
Nie martw się.
Idź stąd.
Uciekaj!
Wytrzymaj.
Musisz być silny.
Pif-paf!
Dobrze?
Nie rób głupstw.
Mam plan.
Odsuń się!
Kucharko Yeon!
Dość tego. Ruszamy dalej.
Żwawo!
W drogę.
- Kucharko Yeon. - Prędko!
Kucharko Yeon.
Stać.
- Wyciągnąć go! - Tak jest!
Nie będę się rozwodził.
Wiń niebiosa.
Wiedziałem.
Tak jak się spodziewałem, wuju.
Teraz.
Wasza wysokość, jesteś cały?
W samą porę.
Oto twój miecz, królu.
Moje podejrzenia były słuszne.
Teraz też się nie mylę.
Zobaczysz.
Mój wuj przybędzie,
by sprawdzić, czy zginąłem.
Uśmiercenie go to ostatnia rzecz,
jaką mogę zrobić dla Jinmyeonga
jako były król.
Co za żywot.
Widzę, że cię nie doceniłem, wasza wysokość.
Liczyłem się z tym, że znajdą się jacyś lojalni poddani.
Jest ich tylko tylu?
Jeśli nie masz innych planów,
dziś pożegnasz się z życiem.
Wasza wysokość!
Kucharko Yeon.
Przybyłam ci na ratunek.
Gong-gil i reszta cię ocalą.
Gong-gil.
Kucharko Yeon!
Panienko!
Kucharko Yeon!
- Panienko! - Kuchmistrzyni!
- Wasza wysokość! - Królu!
Gil-geum.
Co wy tu robicie?
Gong-gil nas wtajemniczył.
Co?
No dobrze.
Pora się zabawić!
Do dzieła!
Królewska kuchnia i błaźni.
Co za bezużyteczna banda głupców.
Łucznicy!
Tarcze!
Strzelać!
Teraz!
Zabić zdrajców!
Panienko!
Przeklęte bydlaki.
Włócznie! Naprzód!
- Cofnąć się! - Do tyłu!
- Gochogaru! - Sim!
Rozrzuć gochogaru!
Kucharko Yeon!
Oto jestem!
Za późno?
Nie. W samą porę.
Dzisiaj będę używał tego do woli.
Su, czyli „ręka”, i tu, czyli „rzucać”.
Sututan, ręczne bomby, wy łotry!
Wasza książęca mość, musimy się wycofać.
Te przeklęte…
Znowu ta nędzna kuchmistrzyni!
Panienko!
- Wygraliśmy! - Zwycięstwo!
Zwyciężyliśmy!
To jeszcze nie koniec.
Pojmać księcia Jesana!
Heonie!
Kucharka Yeon.
Czy pamiętasz,
gdzie raczyliśmy się trunkiem przed twą koronacją?
Wolyeongru.
Spotkajmy się tam.
Jeśli nie przyjdziesz sam…
kuchmistrzyni zginie.
Jak on śmiał uprowadzić niewiastę?
Królu, ruszę jej na ratunek.
Ja też!
- I ja! - Ja tak samo!
Pozwól nam pomóc!
Panienko!
Mojemu wujowi chodzi o mnie.
- Królu. - Nie, panie.
To ryzykowne!
Bez obaw. Wrócę.
Ja ocalę kuchmistrzynię,
a wy pozbądźcie się popleczników mego wuja i odbijcie pałac.
Królu.
- Nie, wasza wysokość! - Królu!
Panienko!
Do ataku!
Ekscelencjo Sung, wielki książę Jesan został pokonany.
Co takiego? Rozgromiono jego armię?
Zajmę się resztą!
Do Gangnyeongjeonu, komnat króla!
Nie jesteś przypadkiem zabójcą z lasu Salgoji?
Czemu więc stanąłeś po stronie króla?
Ponieważ wasze czyny okazały się
gorsze niż zgnilizna.
Nie zginę tak.
Nie w ten sposób!
Książę.
Gdzież się podział świat, który nam obiecałeś?
Naprzód!
Zabić zdrajców!
Wasza wysokość.
Wróć cały i zdrowy.
Nie do wiary, że tak szybko odbili pałac.
Zlekceważyliśmy zagrożenie ze strony obalonego króla.
Pragnąłem, by zapanował pokój.
Lecz była to jedynie mrzonka!
Wasza książęca mość…
Kto tam jest?
Wasza miłość.
Ty…
jesteś…
Przybyłem pomścić śmierć siostry.
A także…
wszystkich kobiet, które wykorzystałaś, a później zabiłaś.
Kto z uśmiechem dzierży miecz,
od miecza zginie.
Nie będę błagać o życie, nędzny łotrze.
Ty nikczemnico!
Wiesz, ilu ludziom odebrałaś życie?
Jestem tylko błaznem tak jak ty.
Nie kpij sobie.
Nie masz prawa nazywać się błaznem.
Nie ty o tym decydujesz.
To…
za moją siostrę.
To koniec, królewska kuchmistrzyni.
Tym razem
stanąłem po stronie króla.
WOLYEONGRU
Wiedziałem, że przyjdzie.
Miłość, która sprawia, że zrobi dla ciebie wszystko,
jest doprawdy wzruszająca.
Czy podróż do piekła we dwoje będzie przyjemniejsza?
Jesteś cała.
Co za ulga.
Z drogi.
Wuju.
Zabrałeś kucharkę, której nie dałem nawet cesarzowi.
Udźwigniesz konsekwencje?
Przyszedłeś przygotowany?
Zobaczmy, czy do mnie dotrzesz.
Sam tu przyjdziesz.
MANGUNROK
Kucharko Yeon.
Całkiem nieźle.
Wasza wysokość!
Kucharko Yeon!
Kuchmistrzyni! Uciekaj stąd!
Prędko!
Nie.
Nie zostawię cię.
Nie martw się o mnie.
Uciekaj!
MANGUNROK
Nie wierzę.
Mangunrok?
Teraz
kolej na potage.
„Mangunrok”?
To przepisy.
Dzisiejsza kolacja
to makaron doenjang.
Przygotowałam niemieckie danie zwane „sznycel”.
Jest chrupiący z zewnątrz, ale wilgotny i miękki w środku.
To potrawy, które przyrządziłam dla jego wysokości.
Dodałam masło, a nie olej sezamowy.
To zwykły ryż jęczmienny.
Wydarta kartka?
HWANSEBAN
„Moja ukochana”…
Moja ukochana,
jeśli dane ci będzie pewnego dnia to przeczytać…
…„zechciej”…
…zechciej
do mnie wrócić.
Nie wierzę.
Mangunrok została napisana
przez króla?
- Nie stać tak. Łapać ją! - Tak jest!
Wuju.
Możesz jeszcze schować miecz.
Los ci sprzyjał, skoro raz za razem
unikałeś śmierci.
Zginiesz z mej ręki.
To kara za twe grzechy.
Wuju!
Nieposkromiona władza to trucizna!
Nie!
Kucharko Yeon.
Nie.
Kucharko Yeon!
Kucharko Yeon.
Wasza wysokość…
Nic nie mów.
Tak naprawdę…
wcale nie chcę odchodzić.
Gdzież śmiesz odchodzić
bez mego pozwolenia?
Kocham cię,
wasza wysokość.
Kucharko Yeon.
Błagam, otwórz oczy.
Proszę!
HWANSEBAN
Otwórz oczy.
Proszę…
Błagam…
Nie…
Nie.
Nie, błagam.
Nie.
Proszę.
Nie, tylko nie to.
Nie, kucharko Yeon…
Mangunrok, której tak rozpaczliwie szukała,
to mój dziennik.
Czemu teraz?
Dlaczego?
Nie.
Kucharko Yeon.
Kucharko Yeon!
Gdziekolwiek będziesz,
odnajdę cię.
Sprawię, że odejdziesz razem z nią!
Heonie…
to ja powinienem był zostać
królem Joseonu.
Wuju.
Spoczywaj w spokoju.
Wasza wysokość.
Nie zapomnij, że obiecałeś
mnie odnaleźć.
SZPITAL UNIWERSYTECKI WOORI
Nie!
Gdzie ja jestem?
W szpitalu?
Wróciłam?
Ta rana…
To nie był sen.
A jego wysokość?
Co się z nim stało?
Nie!
Mangunrok.
Gdzie ona jest?
Muszę tam wrócić.
Ji-young.
Wybudziłaś się.
Tato.
Wiesz, jak bardzo się martwiłem?
Tato.
Chwileczkę. Nic pani nie jest?
Nie można tak nagle wstawać.
Ji-young.
Odpocznij w domu, a ja skoczę po zakupy, dobrze?
- Okej. - Zaraz wrócę.
PODSTAWY GOTOWANIA WARIAT W KUCHNI
Kuchmistrzyni!
Uciekaj stąd!
Nie. Nie zostawię cię.
Nie martw się o mnie.
Uciekaj!
Nie!
Nie. Kucharko Yeon.
Kucharko Yeon.
Błagam, otwórz oczy.
Proszę!
Nie.
YEONHUIGUN
JEDZENIE TO POLITYKA… OBALONY KRÓL
„Nie odnaleziono ciała Yeonhuiguna”?
„Yeonhuigun zaginął”?
Historia się zmieniła.
Może
znowu go spotkam, jeśli tam wrócę.
Obiecaj mi coś.
Przyrzeknij mi…
że do mnie wrócisz.
MANGUNROK
„Moja ukochana,
jeśli dane ci będzie pewnego dnia to przeczytać,
zechciej do mnie wrócić”.
No nie.
„Moja ukochana,
jeśli…
dane ci będzie pewnego dnia to przeczytać,
zechciej
do mnie wrócić”.
Nie działa.
Dlaczego?
Toaleta.
„Moja ukochana,
jeśli dane ci będzie pewnego dnia to przeczytać…
zechciej do mnie wrócić”.
Pokażę, jak to robić.
Otwórz usta.
A co, jeśli…
nie będę mogła wrócić?
Wtedy
cię odnajdę.
Mam nadzieję…
że nie był to nasz ostatni dzień razem.
MIESIĄC PÓŹNIEJ
ENFIN NOWOCZESNA KUCHNIA KRÓLEWSKA
Szefowa kuchni Yeon.
Dzień dobry.
Świetnie wyglądasz.
Zaskoczył cię mój telefon?
Cóż, troszeczkę.
O co chodzi?
Nic takiego. Po prostu…
- Pracujmy razem. - Co?
Michelin robi selekcję w Korei.
Przykro mi, ale na razie nie planuję wracać do pracy.
Jeśli nie na stałe, to choć na miesiąc.
Dopóki nie znajdziemy szefa kuchni.
Jak znów nie dadzą nam gwiazdki Michelin,
hotel zamknie restaurację.
Proszę, Ji-young.
Pokaż mi kuchnię.
Tędy.
No dobra.
Zrobię to.
Szefowo kuchni.
Mogę spróbować deseru?
Ale to tylko na miesiąc.
Dobrze.
Jeśli chcesz gwiazdkę Michelin,
trzeba ulepszyć menu.
Spróbuję opracować nowe.
Dodasz swe zwycięskie danie?
Nie.
Fine dining inspirowane królewskimi daniami z epoki Joseon.
Potrafisz je robić?
HOTEL AMBA SEUL
To Yeon Ji-young, nowa szefowa kuchni Enfin.
Dzień dobry, szefowo kuchni.
Nie wierzę.
Kucharz Eom!
Kucharz Maeng!
Kucharz Sim!
Kucharz Min!
Gil-geum!
Słucham?
Mam na imię Sun-geum.
Co?
POMOC SEO SUN-GEUM
Nie do wiary.
Jak mogą być tacy podobni?
To ich potomkowie?
To nie może być zbieg okoliczności.
Nazywam się Yeon Ji-young i będę sprawować pieczę nad kuchnią.
Liczę na udaną współpracę.
La Poêle d’Or.
- Zwyciężczyni? - Poważnie?
- Aha, ona… - Dość.
Opracujemy nowe menu na potrzeby oceny przez Michelin.
No i…
planuję stworzyć zestaw inspirowany królewską kuchnią,
która przygotowywała posiłki dla królów dynastii Joseon.
Mam przeczucie,
że będzie z nas zgrany zespół.
- Nie mogę się doczekać. - Ja tak samo.
W ten sposób wróciłam do swojego poprzedniego życia.
Ale
całym sercem wciąż tkwiłam
w królewskiej kuchni Joseonu.
Wykorzystałam potrawy, które poznałam jako kuchmistrzyni,
i dania zapisane przez jego wysokość w Mangunrok,
aby stworzyć nowe menu.
Przy użyciu metod, które opanowałam w Paryżu,
opracowałam nowy, królewski zestaw.
Nazwałam go
zestawem kuchmistrzyni.
Szefowo, spójrz na to.
ZACHWALANA KUCHNIA Z NUTĄ NATURY
Zachwalana?
Szefowo kuchni!
Gratulacje!
- Jest świetna. - Gratuluję, kuchmistrzyni!
Trzy zestawy.
Przygotujcie potrawy.
Tak jest, szefowo!
Dobry wieczór. Ma pan rezerwację?
Stolik na godzinę 19. Steve Im.
Dziękuję. Proszę za mną.
REZERWACJA
Podobno macie nowe menu.
KUCHMISTRZYNI
Nowoczesna, królewska kuchnia.
Tak.
Nadaliśmy potrawom serwowanym królowi
nowoczesny charakter.
To specjalność Enfin.
Poproszę to.
Ale najpierw dwie szklanki wody.
Tak, oczywiście.
Szefowo, zestaw kuchmistrzyni dla siódemki.
To Michelin.
Poprosił o dwie szklanki wody. Ma dwa telefony.
Róbcie to, co zawsze, okej?
Tak jest, szefowo!
Consommé jest super.
- Nałóż na talerz. - Dobrze.
Tatar z wodorostami szybko rozmięka.
- Wyłóż go na czas. - Dobrze.
- Pokrój trochę cieniej. - Tak jest.
Można nakładać, kucharzu Maeng, więc…
- Słucham? - Wybacz.
Przygotuj, proszę, dekorację do bourguignon.
Tak jest.
- Deser dla siódemki. - Dobrze.
Szefowo.
Klient z siódemki mówi, że mu nie smakuje.
I że mięso jest suche. Masz to zrobić jeszcze raz.
Że co? Nawet nie spróbował.
Obsłużę go.
Ma szlachetny posmak.
Dobry wieczór.
Jestem Yeon Ji-young, szefowa kuchni.
Wypisz wymaluj Im Song-jae.
Po co pani przyszła?
Tu też szuka dziury w całym?
Cóż…
Chce pan, bym ponownie zrobiła żeberka w winie i ogolgye samgyetang.
Czy coś jest z nimi nie tak?
Widzę, że muszę być bardziej bezpośredni.
Dania mają zawierać esencję natury.
Nie wyczułem jej w smaku.
Szuka dziury w całym.
Mówią, że kłamca zawsze będzie kłamcą.
Nawet pan tego nie spróbował.
Zarzuca mi pani kłamstwo?
Muszę przyznać,
że to dość imponujący sposób, by uniknąć oceny.
Kto nie umie gotować, to nie powinien.
Pracuje pan dla Michelin?
Jak ktoś taki może być inspektorem?
Słucham?
To już przesada.
Jak ktoś taki może być szefową kuchni?
Wiesz co? Przyznam wam odpowiednią ocenę.
To przez twoje gotowanie.
Słucham?
Jeśli mówisz prawdę…
sam tego spróbuję.
Coś ty za jeden?
Co powiedziałeś? „Ty”?
Pragniesz, by dosięgło cię ostrze mego miecza?
Miecza?
To jakiś wariat? Co to za gadka?
- Co? - Proszę pana.
Zaprowadzę pana do apartamentu.
Puść mnie.
Miałeś szczęście!
- Jak śmiesz! - Proszę ze mną.
- Do apartamentu? - Tak.
Królu.
Czy…
to naprawdę ty?
Przybyłem dotrzymać obietnicy.
Przyrzekłem, że cię odnajdę.
Ale z ciebie kozak.
Jadłeś już seoksurę?
Miałbym zrobić to bez ciebie?
Chodź i skosztuj.
EPILOG
- Cześć. - Szefowo Yeon.
Ten koleś był oszustem.
- Jak to? - Wezwałem policję. Zabrali go.
Wiedziałam.
Pajac jeden.
Nie szanował jedzenia. Ma za swoje.
Kucharko Yeon.
Już idę.
Dobra, do jutra.
Dziękuję za jedzonko.
O rany, czemu tu taki bajzel?
Zapraszam. Usiądź.
To tylko bibimbap.
„Tylko”?
To pierwszy królewski bibinbap zrobiony przez króla Joseonu.
Nazywa się hwanseban.
Dobrze.
Jak nie chcesz, to nie jedz.
Czekaj. Zjem.
Dziękuję.
Zatem…
otwórz usta.
Dobrze
smakuje?
Przydałoby się palone masło.
Szalone hasło?
To beurre noisette. Roztapiasz masło, jakbyś chciał przypalić.
Jakaż fascynująca patela.
Nie powinieneś zmienić sposobu mówienia?
Jak mam to zrobić?
Ciężko w to uwierzyć,
ale on pochodzi z XVI wieku.
A jak mnie znalazłeś?
Cóż…
Jak tu trafiłeś?
Tajemnica.
To bez znaczenia.
Bo znów jesteśmy razem.
BON APPÉTIT, WASZA WYSOKOŚĆ
Napisy: Joanna Kuboń