1
00:00:06,256 --> 00:00:12,179
(ไลฟ์, แลร์รี่, แอนด์
เดอะ เพอร์ซู ออฟ อันแฮปปิเนส)

2
00:00:28,111 --> 00:00:30,405
"วันที่ 14 สิงหาคม 1945"

3
00:00:30,489 --> 00:00:32,115
"ญี่ปุ่นยอมแพ้ต่อฝ่ายสัมพันธมิตร"

4
00:00:32,241 --> 00:00:34,701
"ทำให้สงครามโลกครั้งที่สอง
จบลงในที่สุด"

5
00:00:34,826 --> 00:00:37,496
"ชาวอเมริกันออกมาเฉลิมฉลอง
ตามท้องถนน"

6
00:00:37,621 --> 00:00:40,457
"และจิตวิญญาณนั้นก็ถูกบันทึกไว้
ในภาพอันโด่งดัง"

7
00:00:40,582 --> 00:00:44,127
"ที่ถ่ายโดยอัลเฟรด ไอเซนสเตดต์
จากนิตยสาร 'ไลฟ์'"

8
00:00:44,253 --> 00:00:45,546
"ทหารเรือในเครื่องแบบคนหนึ่ง"

9
00:00:45,629 --> 00:00:47,214
"จูบนางพยาบาลอย่างดูดดื่ม"

10
00:00:47,339 --> 00:00:49,675
"กลางไทม์สแควร์ที่ผู้คนพลุกพล่าน"

11
00:00:49,800 --> 00:00:52,511
"กลายเป็นสัญลักษณ์ของความภูมิใจ
และชัยชนะของชาวอเมริกัน"

12
00:00:52,844 --> 00:00:55,138
"แต่ภาพถ่ายก็ไม่อาจบอกเล่า
เรื่องราวได้ทั้งหมด"

13
00:00:55,264 --> 00:00:56,265
(วันมีชัยเหนือญี่ปุ่น)

14
00:00:59,768 --> 00:01:02,854
"สงครามจบแล้ว สงครามจบแล้ว"

15
00:01:02,980 --> 00:01:04,522
สงครามจบแล้ว

16
00:01:04,647 --> 00:01:06,316
- เราชนะแล้ว
- เราทำสำเร็จ

17
00:01:08,068 --> 00:01:09,361
เราทำได้จริงๆ

18
00:01:09,486 --> 00:01:13,949
- "ชัยชนะ ชัยชนะ ชัยชนะ"
- เราชนะ

19
00:01:14,074 --> 00:01:16,158
อย่านะ เอามือออกไป

20
00:01:16,285 --> 00:01:17,578
ไม่นะ สงครามจบแล้ว

21
00:01:17,703 --> 00:01:19,329
- แล้วไง
- ได้ยินแล้วนี่ สงครามจบแล้ว

22
00:01:19,454 --> 00:01:21,539
- ปล่อยฉันนะ
- ก็เราฉลองกันอยู่ไง ฉลองน่ะ

23
00:01:21,664 --> 00:01:24,001
- โรคจิตหรือยังไงกัน
- เปล่า ใครๆ ก็จูบฉลอง

24
00:01:24,126 --> 00:01:26,628
- ไม่จริง มีแต่แกนั่นแหละ
- ไม่ใช่แค่ผมนะ ผมเห็น...

25
00:01:26,753 --> 00:01:28,338
ไอ้โรคจิต วิตถาร

26
00:01:28,463 --> 00:01:31,091
- ไม่ได้โรคจิต ผมไม่ได้วิตถาร
- เออ แต่ฉันมีแฟนแล้วย่ะ

27
00:01:31,216 --> 00:01:32,718
- เอาล่ะ โอเค...
- นี่ จอห์นนี่

28
00:01:32,843 --> 00:01:34,261
อะไร จอห์นนี่เหรอ ไม่เอาจอห์นนี่

29
00:01:34,386 --> 00:01:36,013
- ใช่ จอห์นนี่
- อะไรวะ

30
00:01:36,138 --> 00:01:37,264
มานี่เลย จอห์นนี่

31
00:01:37,389 --> 00:01:39,265
- จอห์นนี่เหรอ
- ไอ้โรคจิตนี่กวนใจคุณสินะ

32
00:01:39,390 --> 00:01:40,851
- ใช่
- ไม่ๆ... ไม่ใช่นะ จอห์นนี่

33
00:01:40,976 --> 00:01:42,144
ไอ้โรคจิตนี่พยายามจูบฉัน

34
00:01:42,227 --> 00:01:43,228
- ไม่ๆ
- แกจะจูบเธองั้นเหรอ

35
00:01:43,312 --> 00:01:44,854
- ใครๆ ก็จูบกันทั้งนั้นจอห์นนี่
- ไม่จริง

36
00:01:44,979 --> 00:01:46,815
- ว่าไงนะ
- ไม่นะ จอห์นนี่ๆ

37
00:01:49,318 --> 00:01:51,945
- นี่แกจะต่อยฉันเหรอ
- เปล่าๆ... ไม่ได้ต่อย ไม่ทันง้าง

38
00:01:52,070 --> 00:01:54,281
- เขาจะทำร้ายทหารเรือ
- เปล่าๆ...

39
00:01:54,406 --> 00:01:57,033
- เฮ้ย แกหาเรื่องจอห์นนี่เหรอ
- ในวันมีชัยเนี่ยนะ

40
00:01:57,158 --> 00:01:59,161
เปล่า อย่างผมเนี่ยนะ
จะหาเรื่องจอห์นนี่

41
00:01:59,286 --> 00:02:00,495
สงสัยเป็นพวกนาซี

42
00:02:00,621 --> 00:02:02,164
- เปล่า ไม่ใช่นาซี
- นาซีโรคจิต

43
00:02:02,289 --> 00:02:04,750
นาซีที่ไหน ไม่ใช่เลย
โอเค จอห์นนี่ จอห์นนี่

44
00:02:04,875 --> 00:02:06,918
- นี่ ไม่ใช่นะ ไม่ๆ...
- สั่งสอนมันเลย

45
00:02:08,086 --> 00:02:10,464
- อะไรกัน ไม่ๆ...
- จัดการมัน เล่นมันเลย

46
00:02:11,089 --> 00:02:14,009
ไม่นะ ไม่ๆ...

47
00:02:22,643 --> 00:02:23,810
"ในปี 1841"

48
00:02:23,935 --> 00:02:25,312
"วิลเลียม เฮนรี่ แฮร์ริสัน"

49
00:02:25,395 --> 00:02:28,649
"ขึ้นเป็นปธน.คนที่เก้าของสหรัฐ"

50
00:02:28,774 --> 00:02:30,776
"ท่ามกลางสภาพอากาศหนาวเหน็บ"

51
00:02:30,901 --> 00:02:34,696
"ปธน.วัย 68 ปีผู้นี้กล่าวสุนทรพจน์
เข้ารับตำแหน่งที่ยาวที่สุด"

52
00:02:34,821 --> 00:02:35,906
"ในประวัติศาสตร์สหรัฐ"

53
00:02:36,031 --> 00:02:39,159
"ซึ่งยาวนานเกือบสองชั่วโมง
ไม่สวมเสื้อโค้ต"

54
00:02:39,284 --> 00:02:42,412
"ไม่นานแฮร์ริสันก็ล้มป่วย
ซึ่งก็ไม่ได้น่าแปลกใจเลย"

55
00:02:42,537 --> 00:02:44,122
"และยาที่หมอใช้รักษา"

56
00:02:44,247 --> 00:02:48,835
"พิษงู ยาระบาย
ปลิง ปรอท และฝิ่น"

57
00:02:48,960 --> 00:02:51,254
"มีแต่จะทำให้ประธานาธิบดี
อาการแย่ลง"

58
00:02:51,380 --> 00:02:54,383
"ดูเหมือนใครๆ ต่างก็มีความเห็น
ว่าต้องทำอย่างไรให้อาการดีขึ้น"

59
00:02:54,841 --> 00:02:59,096
"แต่น่าเศร้าที่คนที่รู้น้อยที่สุด
กลับเป็นคนที่ถูกรับฟัง"

60
00:03:01,598 --> 00:03:03,225
สวัสดีครับ คุณนายแฮร์ริสัน

61
00:03:03,350 --> 00:03:05,560
- สวัสดี ลอว์เรนซ์ ยินดีที่ได้พบ
- ยินดีที่ได้พบ

62
00:03:06,019 --> 00:03:10,357
- ท่านประธานาธิบดี ยินดีด้วยครับ
- ขอบคุณ ขอบคุณมาก

63
00:03:10,482 --> 00:03:12,943
ผมไปได้ยาสูบใหม่มา
คิดว่ากลิ่นเป็นยังไงบ้างล่ะ

64
00:03:13,068 --> 00:03:15,737
- ไม่ใช่แนวฉันเลย
- ไม่เห็นได้กลิ่นอะไรเลย

65
00:03:15,862 --> 00:03:17,739
มีกลิ่นเชอร์รี่จางๆ ได้กลิ่นไหม

66
00:03:17,864 --> 00:03:20,075
ไม่นะ ไม่ได้กลิ่นเชอร์รี่เลย

67
00:03:20,200 --> 00:03:22,869
- ไม่เลยเหรอ
- ส่วนใหญ่ได้กลิ่นควัน

68
00:03:22,994 --> 00:03:25,079
- ผมขอถามอะไรหน่อยสิท่าน
- ได้สิ

69
00:03:25,204 --> 00:03:27,374
- ท่านฆ่าอินเดียนแดงไปกี่คน
- ด้วยตัวเองน่ะเหรอ

70
00:03:27,499 --> 00:03:29,334
ฆ่ายังไง เอาปืนยิงหรือมีดแทง

71
00:03:29,459 --> 00:03:31,253
ก็มีบ้างที่ผมคิดว่ายิงโดน

72
00:03:31,712 --> 00:03:33,714
มีบ้างที่ตายด้วยคมดาบของผม

73
00:03:33,839 --> 00:03:36,258
และมีบ้างที่ฟังผมพล่าม
จนเบื่อตายไปเอง

74
00:03:38,885 --> 00:03:41,304
พวกท่านนี่ มิน่าล่ะถึงเข้ากันได้ดีนัก

75
00:03:41,430 --> 00:03:43,140
- ใช่
- ตลกมาก ตลกสุดๆ

76
00:03:43,265 --> 00:03:47,936
แต่ด้วยความเคารพนะ แค่ใช้ขนนก
พวกอินเดียนแดงก็ซัดท่านคว่ำแล้ว

77
00:03:48,061 --> 00:03:50,689
- ท่าทางท่านดูไม่แกร่งเท่าไร
- ด้วยความเคารพนะ

78
00:03:50,814 --> 00:03:52,899
ฉันว่าคุณพูดอะไรก็เคารพกันหน่อย

79
00:03:53,024 --> 00:03:55,944
ความจริงของเรื่องนี้คือ
แม้ผมจะไม่คล่องแคล่วนัก

80
00:03:56,069 --> 00:03:59,239
แต่ก็คิดว่ายังเอาตัวรอดไหว
ไม่โดนใครซัดคว่ำง่ายๆ หรอก

81
00:03:59,364 --> 00:04:00,907
- สมฉายาทิปเปคานู
- ทิป...

82
00:04:01,032 --> 00:04:02,743
เรือแคนูคว่ำ
แต่ประธานาธิบดีไม่คว่ำ

83
00:04:02,868 --> 00:04:05,412
แต่ท่านไม่ยักสวมเสื้อโค้ต
ทั้งที่อากาศเย็น

84
00:04:05,537 --> 00:04:07,122
- ไม่หนาวหรือไง
- วันนี้อากาศดีนะ

85
00:04:07,247 --> 00:04:10,000
- ไม่จำเป็นต้องใส่เสื้อโค้ตหรอก
- จริงเหรอ ท่านเป็นประธานาธิบดี

86
00:04:10,125 --> 00:04:12,169
ให้ใครถือเสื้อโค้ตให้ก็ได้
คุณนายแฮร์ริสันก็ได้

87
00:04:12,294 --> 00:04:14,755
ไม่ล่ะ คุณนายแฮร์ริสัน
จะไม่ถือเสื้อโค้ต

88
00:04:14,880 --> 00:04:17,173
ชัดเลยว่าคุณยังด้อยประสบการณ์
กับสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง

89
00:04:17,298 --> 00:04:18,466
ก็ไม่ได้อยากมีหรอกครับ

90
00:04:19,593 --> 00:04:21,344
แค่จะบอกว่าให้ใครถือเสื้อโค้ตให้สิ

91
00:04:21,470 --> 00:04:24,347
อากาศเริ่มเย็นแล้ว เราไม่อยาก
เห็นประธานาธิบดีออกอาการแบบ

92
00:04:25,640 --> 00:04:27,809
- "หนาวจังเลย หนาวจัด"
- ผมพูดจริงๆ นะ

93
00:04:27,934 --> 00:04:31,605
- แค่นี้สบายมาก
- ผมไม่รบกวนเวลาแล้วดีกว่า

94
00:04:31,730 --> 00:04:33,607
เขาเป็นประธานาธิบดีแล้ว
ก็เหมือนคุยกับคุณหมอ

95
00:04:33,732 --> 00:04:36,193
- ไม่ๆ
- ต้องรีบคุยรีบไป จริงไหมล่ะ

96
00:04:36,693 --> 00:04:39,738
นั่นแหละ ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับ
ผมอยากเริ่มงานจะแย่แล้ว

97
00:04:39,863 --> 00:04:40,989
ขอบคุณมากครับ

98
00:04:41,114 --> 00:04:42,199
ยินดีที่ได้พบ

99
00:04:46,328 --> 00:04:48,955
ท่านครับ ไหวแน่นะ

100
00:04:49,080 --> 00:04:50,081
ผมสบายดีแน่นอน

101
00:04:50,207 --> 00:04:51,750
แน่ใจนะ ที่ไอเมื่อกี้นี้ล่ะ

102
00:04:51,875 --> 00:04:54,169
ช่วงนี้ของปี
ผมมักจะเป็นไข้ละอองฟาง

103
00:04:54,294 --> 00:04:56,004
- เดือนมีนาคมเนี่ยนะ
- ใช่แล้ว

104
00:04:56,129 --> 00:04:57,339
ท่านจับมือผม

105
00:04:57,464 --> 00:05:00,425
- ก็คุณยื่นมือมาเอง
- ท่านก็ไม่ควรจับมือผม

106
00:05:00,550 --> 00:05:01,927
ก็ผมไม่อยากเสียมารยาท

107
00:05:02,636 --> 00:05:04,387
สำหรับผม มัน...

108
00:05:05,055 --> 00:05:07,390
มันเสียมารยาทที่ยื่นมือมาจับ

109
00:05:07,516 --> 00:05:10,602
เวลาที่เป็นหวัดหรือป่วย
หรือไม่สบาย

110
00:05:10,727 --> 00:05:12,062
ก็คุณเป็นคนใกล้ชิด

111
00:05:12,187 --> 00:05:14,022
เวลาคุณยื่นมือมา ผมก็ต้องตอบรับ

112
00:05:14,147 --> 00:05:16,024
ด้วยการยื่นมือออกไปจับมือคุณ

113
00:05:16,149 --> 00:05:18,693
มันจำเป็น จำเป็นมากๆ

114
00:05:18,819 --> 00:05:20,153
ไม่เข้าใจหรือไง

115
00:05:22,364 --> 00:05:23,657
- โอเค
- โธ่เอ๊ย

116
00:05:24,157 --> 00:05:25,158
เข้าใจแล้ว

117
00:05:25,867 --> 00:05:29,120
- ที่รัก
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีหรือเปล่า

118
00:05:29,246 --> 00:05:30,664
- ท่านประธานาธิบดี
- ทำไมกัน...

119
00:05:30,789 --> 00:05:33,959
ผมรู้สึกไม่ค่อยมีแรงเลย

120
00:05:34,084 --> 00:05:35,210
ใครก็ได้เรียกหมอที

121
00:05:42,759 --> 00:05:44,302
ขอผ้าร้อนเพิ่มด้วยครับ คุณพยาบาล

122
00:05:44,427 --> 00:05:45,762
หมอคะ เขาเป็นยังไงบ้าง

123
00:05:45,887 --> 00:05:47,889
ไข้ของท่านประธานาธิบดี
ไม่มีทีท่าว่าจะลดลงเลย

124
00:05:48,014 --> 00:05:51,768
- หมอทำทุกอย่างที่ทำได้แล้วแน่นะ
- ครับ ทั้งปล่อยเลือดเสีย ทั้งให้ฝิ่น

125
00:05:51,893 --> 00:05:54,020
ต่อไปเราจะเริ่มใช้ปลิงดูด

126
00:05:54,145 --> 00:05:55,647
- หมอมีปลิงพอหรือเปล่า
- พอครับ

127
00:05:55,772 --> 00:05:58,400
- เรามั่นใจเรื่องปลิงมาก
- ขอบคุณค่ะหมอ

128
00:06:00,527 --> 00:06:03,113
สวัสดี ว่าไง เป็นไงบ้าง

129
00:06:03,238 --> 00:06:05,198
- ที่รัก
- มาร์ธา

130
00:06:05,323 --> 00:06:09,202
- นี่ คุณหมอ เขาเป็นยังไงบ้าง
- ท่านประธานาธิบดีอาการไม่ค่อยดี

131
00:06:11,079 --> 00:06:13,373
- ผมอยู่ในพิธีสาบานตนด้วย
- ครับ

132
00:06:13,498 --> 00:06:15,292
- เขาไม่ยอมใส่เสื้อโค้ต
- ทั้งที่อากาศหนาวมาก

133
00:06:15,417 --> 00:06:17,586
บ้าบอที่สุด
มีคนเป็นสิบพร้อมถือเสื้อโค้ตให้

134
00:06:17,711 --> 00:06:21,214
- ให้ภรรยาช่วยถือก็ได้
- เธอไม่ยอม ไม่อยากลดตัวมาทำ

135
00:06:21,339 --> 00:06:23,091
ใครๆ ก็อยากถือเสื้อโค้ตให้เขาแท้ๆ

136
00:06:23,216 --> 00:06:25,260
ต้องพกเสื้อโค้ตไปด้วยเสมอ
มีไว้ดีกว่าไม่มี

137
00:06:25,385 --> 00:06:26,845
- พกไปจะเสียหายตรงไหน
- ไม่มีข้อเสีย

138
00:06:26,970 --> 00:06:30,140
ผมว่าเขาหลงตัวเองอยู่เหมือนกัน
ที่เลือกไม่สวมเสื้อโค้ต

139
00:06:30,265 --> 00:06:32,350
เขาอวดตัว ผมจับมือเขาด้วย

140
00:06:32,475 --> 00:06:34,436
กลัวอยู่เนี่ย
ว่าผมจะติดโรคอะไรที่เขาเป็น

141
00:06:34,561 --> 00:06:35,770
คอคันยิบๆ แล้วด้วย

142
00:06:35,896 --> 00:06:38,899
- ลองไปปรึกษาหมอประจำตัวคุณสิ
- ผมมีหมอยืนตรงหน้าทั้งคน

143
00:06:39,024 --> 00:06:41,359
แต่ผมรักษาท่านประธานาธิบดี
ของสหรัฐอยู่

144
00:06:41,484 --> 00:06:42,819
ครับๆ ผมรู้ เรื่องรักษาน่ะเข้าใจ

145
00:06:42,944 --> 00:06:44,112
- หมอรักษาคนไข้
- ใช่แล้ว

146
00:06:44,237 --> 00:06:46,323
ซึ่งเป็นหน้าที่หมอ
ผมเองก็ไม่อยากขัดจังหวะ

147
00:06:46,448 --> 00:06:48,700
- แต่ดูให้แค่แป๊บเดียว
- ผมจะไม่ส่องคอคุณหรอก

148
00:06:48,825 --> 00:06:50,284
- ดูหน่อย
- ไม่ดูเด็ดขาด

149
00:06:50,409 --> 00:06:53,038
ผมมีเรื่องของคนไข้คนเดียวที่ต้องคิด
คนไข้ที่เป็นผู้นำประเทศนี้

150
00:06:53,163 --> 00:06:55,540
แต่ตอนนี้หมอก็ไม่ได้รักษา
คนป่วยอยู่สักหน่อย

151
00:06:55,665 --> 00:06:57,250
คนป่วยนอนเตียง ส่วนหมอยืนอยู่นี่

152
00:06:57,375 --> 00:06:59,836
ผมกำลังเตรียมปลิง
กำลังฟังเสียงหายใจเขา

153
00:06:59,961 --> 00:07:02,339
ผมเฝ้าระวังฤทธิ์ของฝิ่นอยู่

154
00:07:02,464 --> 00:07:04,090
- ผมรักษาคนไข้อยู่
- รักษาให้ครึ่งทางก็ยังดี

155
00:07:04,215 --> 00:07:07,260
ทำแบบนั้นได้ที่ไหนกัน
คุณนี่ไม่เคยรักษาไข้ใครเลยล่ะสิ

156
00:07:07,385 --> 00:07:10,180
ญาติผมเคยป่วยอยู่ครั้งหนึ่ง
ผมเอามัฟฟินไปให้

157
00:07:10,305 --> 00:07:13,308
ผมไม่ดู ผมไม่ดูคอให้หรอก
ผมจะมองตาคุณเท่านั้น

158
00:07:13,433 --> 00:07:14,976
ถ้าหมอมองตาผมอยู่

159
00:07:15,101 --> 00:07:17,103
มองต่ำลงมาสามนิ้วก็เห็นปากผมแล้ว

160
00:07:17,228 --> 00:07:19,272
- นั่นไม่เรียกดูอาการ ไม่
- ดูสิ

161
00:07:26,112 --> 00:07:29,366
คำตอบคือไม่ ขอตัวก่อน
ผมต้องไปรักษาท่านประธานาธิบดี

162
00:07:29,491 --> 00:07:31,076
โอเค หมอรักษาน่ะเข้าใจ
แต่ตานั่นเขาทำอะไร

163
00:07:31,409 --> 00:07:33,328
- ก็รักษาเหมือนกัน
- ผมก็รักษาเหมือนกัน

164
00:07:33,453 --> 00:07:34,537
ต้องรักษาพร้อมกันทั้งคู่เลยเหรอ

165
00:07:34,663 --> 00:07:36,289
ใช่แล้ว เราทั้งคู่เป็นหมอเจ้าของไข้

166
00:07:36,414 --> 00:07:37,540
ผมขอถามอะไรหน่อย

167
00:07:37,666 --> 00:07:39,834
หมอแอบดีใจไหม
ตอนได้ข่าวว่าเขาป่วย

168
00:07:39,960 --> 00:07:42,545
- ไม่เลย ผมถึงขั้นไปร้องไห้ที่โบสถ์
- ขอล่ะ

169
00:07:42,671 --> 00:07:44,047
ถ้าผมลงเอยเหมือนประธานาธิบดี

170
00:07:44,172 --> 00:07:46,257
ในอีกไม่กี่วัน หมอจะรู้สึกยังไง

171
00:07:46,383 --> 00:07:47,968
- คุณจะได้เป็นประธานาธิบดีไหม
- ไม่

172
00:07:48,093 --> 00:07:50,845
เมืองนี้มีคนป่วยเยอะแยะไป
เหมือนหนองน้ำเน่า น่ารังเกียจ

173
00:07:50,971 --> 00:07:53,181
ถ้าไปหาที่สำนักงาน
หมอจะคิดเงินผมเท่าไร

174
00:07:53,306 --> 00:07:55,558
สำนักงานผมอยู่ในทำเนียบขาว
เพราะงั้นเป็นไปไม่ได้หรอก

175
00:07:55,683 --> 00:07:58,228
- ทำไมไปหาที่ทำเนียบขาวไม่ได้
- ผมต้องนัดก่อนเท่านั้น

176
00:07:58,353 --> 00:08:00,730
และรับรักษา
แค่ท่านประธานาธิบดีสหรัฐเท่านั้น

177
00:08:00,855 --> 00:08:02,607
แปลว่าส่วนใหญ่
ก็อยู่ว่างๆ ไปวันๆ เนี่ยนะ

178
00:08:02,732 --> 00:08:04,609
ถ้าอยู่ว่างๆ ก็แปลว่าผมทำหน้าที่ได้ดี

179
00:08:04,734 --> 00:08:07,112
- คนว่างงานในทำเนียบขาวชัดๆ
- ไม่ได้ว่างงาน

180
00:08:07,237 --> 00:08:08,905
เรียกว่ารอรับมือปัญหา

181
00:08:09,030 --> 00:08:11,700
และป้องกันภัยคุกคามสุขภาพ
ท่านประธานาธิบดีก่อนที่มันจะเกิด

182
00:08:11,825 --> 00:08:15,870
- งั้นทำไมไม่เอาเสื้อโค้ตให้เขา
- ลอว์เรนซ์ ขอร้องล่ะ

183
00:08:18,915 --> 00:08:22,419
- นี่ หมอ ขอบคุณที่ช่วยนะ
- เรื่องเล็กน้อยน่ะครับ

184
00:08:22,544 --> 00:08:24,504
- เหรอ โอเค
- เรื่องเล็ก เรื่องขี้ผง

185
00:08:31,386 --> 00:08:33,388
โธ่ ที่รัก

186
00:08:36,599 --> 00:08:38,018
น้ำส้มสายชู...

187
00:08:38,143 --> 00:08:40,227
ขอโทษนะครับ ขอโทษที่รบกวน

188
00:08:40,352 --> 00:08:42,897
ผมอยู่ในพิธีสาบานตนด้วย
และได้จับมือกับเขา

189
00:08:43,023 --> 00:08:44,607
คุณก็เห็นว่าเขาป่วยหนักแค่ไหน

190
00:08:44,733 --> 00:08:47,610
ผมอยากรู้ว่า
ผมต้องรีบไปล้างมือเร็วแค่ไหน

191
00:08:47,736 --> 00:08:49,821
- คุณมีเวลาสักสิบวินาที
- สิบวินาทีเหรอ

192
00:08:49,946 --> 00:08:51,156
- แค่นั้นเหรอ
- ค่ะ

193
00:08:51,281 --> 00:08:54,325
บ้าแล้ว เวลาแค่นั้น
คงทำได้แค่จับมือกันในห้องน้ำ

194
00:08:54,451 --> 00:08:58,079
เหมือนต้องถือถังน้ำกับสบู่ติดตัวทั้งวัน
เพื่อจะได้ไม่ป่วย

195
00:08:59,039 --> 00:09:02,125
- ไม่ๆ... ตอนนี้งดอาหารไปก่อน
- อะไรนะ ทำไมล่ะ

196
00:09:02,250 --> 00:09:04,586
เป็นหวัดต้องกิน เป็นไข้ต้องอด

197
00:09:04,711 --> 00:09:07,714
ไม่ ผมขอเห็นต่าง
เป็นหวัดต้องอด เป็นไข้ต้องกิน

198
00:09:07,839 --> 00:09:09,716
ไม่ เข้าใจผิดแล้วล่ะ
คุณเป็นหมอหรือไง

199
00:09:09,841 --> 00:09:14,137
เปล่า แต่แม่ผมพูดเสมอว่า
"เป็นหวัดต้องอด เป็นไข้ต้องกิน"

200
00:09:14,262 --> 00:09:16,389
ที่จริง ตอนผมป่วยเป็นไข้อีดำอีแดง

201
00:09:16,514 --> 00:09:18,975
แม่ก็ให้ผมกินไม่หยุด

202
00:09:19,100 --> 00:09:21,686
จนน้ำหนักขึ้นมา 15 ปอนด์
แต่อาการดีขึ้นในหนึ่งสัปดาห์

203
00:09:21,811 --> 00:09:24,355
- แม่คุณเป็นหมอหรือไง
- เปล่า เพาะพันธุ์หมาชเนาเซอร์

204
00:09:24,481 --> 00:09:26,566
- แต่แม่เจนโลกมากนะ
- แม่คุณยังอยู่ไหม

205
00:09:26,691 --> 00:09:29,569
ไม่ แม่ป่วยเป็นไข้อีดำอีแดงตาย
เพราะไม่มีอะไรให้กินแล้ว

206
00:09:29,694 --> 00:09:33,364
เป็นไข้ต้องอด เป็นหวัดต้องกิน
รับรองว่าได้อยู่ไปจนแก่

207
00:09:33,490 --> 00:09:37,327
ไม่ เป็นหวัดต้องอด
เป็นไข้ต้องกิน รับรองว่าอยู่ถึงร้อยปี

208
00:09:37,452 --> 00:09:39,120
เขาอาจพูดถูกก็ได้ ผมคิดว่างั้นนะ

209
00:09:39,245 --> 00:09:40,622
- ไม่มีทาง
- เป็นไข้สิต้องกิน

210
00:09:40,747 --> 00:09:42,749
ตอนเรียนพยาบาล
เราให้กินทั้งสองกรณี

211
00:09:42,874 --> 00:09:44,209
นั่นก็ผิดเหมือนกัน

212
00:09:44,334 --> 00:09:46,961
- เป็นหวัดต้องกิน เป็นไข้...
- เก็บแรงไว้เถอะ เก็บแรงไว้

213
00:09:47,087 --> 00:09:50,173
อดอาหารไปก็ตายอยู่ดี
เป็นไข้ต้องกินสิ

214
00:09:50,298 --> 00:09:52,050
เห็นแก่พระเจ้าเถอะ ให้เขากิน

215
00:09:52,175 --> 00:09:55,386
- ให้คนเป็นไข้กิน
- มีเค้กช็อกโกแลตเหลือไหม

216
00:09:55,512 --> 00:09:58,348
- ให้เขากินสิ
- ก็ไม่ได้บอกว่าห้ามกินอะไรเลย

217
00:09:58,473 --> 00:10:00,350
- งั้นก็ให้เขากินสิ
- ได้เลย

218
00:10:00,475 --> 00:10:02,769
พร้อมหรือยัง กินมันบดหน่อย

219
00:10:05,939 --> 00:10:08,858
- เต็มปากเต็มคำ
- ผมน่าจะใส่เสื้อโค้ต

220
00:10:10,110 --> 00:10:11,111
คราวหน้านะ

221
00:10:12,237 --> 00:10:13,238
คราวหน้า

222
00:10:27,043 --> 00:10:30,630
- เขาเสียแล้วครับ
- ที่รัก ไม่นะ

223
00:10:31,339 --> 00:10:32,423
- ไม่
- นี่มันอะไรกัน

224
00:10:32,549 --> 00:10:36,970
- ทำไมมีอาหารวางเกลื่อนเลย
- รองท้องให้ท่านประธานาธิบดีน่ะ

225
00:10:37,095 --> 00:10:42,559
คุณไม่รู้กฎการแพทย์ข้อแรกหรือยังไง
เป็นหวัดต้องกิน เป็นไข้ต้องอด

226
00:10:42,684 --> 00:10:43,935
- บอกแล้ว
- ผมบอกแล้ว...

227
00:10:44,060 --> 00:10:45,186
ไม่ใช่ให้มาจัดงานเลี้ยง

228
00:10:45,311 --> 00:10:47,856
ท่านประธานาธิบดีลำไส้แทบระเบิด
ก็ยังให้เขากินอีกเนี่ยนะ

229
00:10:47,981 --> 00:10:49,315
ก็คนชอบสับสน...

230
00:10:49,440 --> 00:10:52,610
นี่มันเกินไปแล้ว
ใครเป็นคนรับผิดชอบ

231
00:10:52,735 --> 00:10:54,279
มาแล้วจ้า

232
00:10:54,404 --> 00:10:57,157
สเต๊กจากร้านลันดีส์ครับ
ท่านประธานาธิบดี

233
00:11:07,000 --> 00:11:10,461
"ปลายปี 1846 กลุ่มผู้บุกเบิก
ที่มุ่งหน้าสู่แคลิฟอร์เนีย"

234
00:11:10,587 --> 00:11:13,715
"ภายใต้การนำของจอร์จ ดอนเนอร์
ติดอยู่บนเทือกเขาสูง"

235
00:11:13,840 --> 00:11:16,134
"เนื่องจากหิมะตกหนักก่อนฤดู"

236
00:11:16,259 --> 00:11:20,638
"แม้ทีมกู้ภัยจะพยายามเข้าช่วยเหลือ
แต่กว่าคณะชุดแรกจะไปถึง"

237
00:11:20,763 --> 00:11:24,642
"ก็หลังจากที่ขบวนเกวียน
ติดอยู่บนนั้นเกือบสี่เดือน"

238
00:11:24,767 --> 00:11:26,102
"เมื่ออาหารเริ่มร่อยหรอ"

239
00:11:26,227 --> 00:11:29,230
"ทางกลุ่มจึงใช้มาตรการ
ขั้นเด็ดขาดเพื่อเอาชีวิตรอด"

240
00:11:29,355 --> 00:11:33,026
"และมาตรการที่ว่า
หมายถึงการกินเนื้อคน"

241
00:11:33,401 --> 00:11:36,362
"และที่ว่ากินเนื้อคน
หมายถึงกินพวกเดียวกันเอง"

242
00:11:36,487 --> 00:11:39,490
"นับเป็นโศกนาฏกรรมที่เลวร้าย
สำหรับผู้เสียชีวิต"

243
00:11:39,616 --> 00:11:41,784
"และสำหรับผู้ที่รอดชีวิตมาได้"

244
00:11:42,619 --> 00:11:44,204
"เรื่องนี้ก็คงอธิบายยากสักหน่อย"

245
00:12:02,180 --> 00:12:03,181
พระเจ้าช่วย

246
00:12:04,515 --> 00:12:05,683
คณะดอนเนอร์

247
00:12:05,808 --> 00:12:07,685
- พวกเขามาแล้ว
- คณะดอนเนอร์

248
00:12:08,728 --> 00:12:10,897
- หาเจอสักที
- พวกเขาอยู่นั่นไง

249
00:12:11,231 --> 00:12:12,774
- สวัสดี
- อ้าว ว่าไง

250
00:12:12,899 --> 00:12:16,527
หิมะตรงช่องเขาละลายแล้ว
เราถึงมาเจอพวกคุณได้

251
00:12:16,653 --> 00:12:19,864
- ขอบคุณพระเจ้า พวกคุณยังไม่ตาย
- ดีใจที่เจอสักที

252
00:12:19,989 --> 00:12:22,450
- ใช่ ดูนี่สิ
- สวัสดีทุกคน

253
00:12:22,575 --> 00:12:24,535
ทุกคนอุตส่าห์ถ่อมากัน

254
00:12:24,661 --> 00:12:26,579
- กู้ภัยใช่ไหม
- คณะกู้ภัย

255
00:12:26,704 --> 00:12:27,956
คณะกู้ภัยน่ะ

256
00:12:28,081 --> 00:12:31,084
ฉันก็อยากเข้าคณะกู้ภัยสักวัน

257
00:12:31,209 --> 00:12:34,420
จะได้สร้างบุญคุณให้คนไปตลอดชีวิต

258
00:12:34,545 --> 00:12:35,797
เพราะฉันช่วยชีวิตพวกเขาไว้

259
00:12:35,922 --> 00:12:37,257
สร้างบุญคุณคนใหญ่คนโต

260
00:12:37,590 --> 00:12:39,133
แต่อย่ามาหวังอะไรจากฉันนะ

261
00:12:39,676 --> 00:12:41,010
พวกคุณก็ดูสบายดีกันนะ

262
00:12:41,135 --> 00:12:43,263
- ใช่ๆ เรา...
- เราสบายดี

263
00:12:43,388 --> 00:12:45,431
- เรายังอยู่ดี ยังไม่ตาย
- ใช่

264
00:12:45,556 --> 00:12:47,558
รวมๆ แล้วก็ยังอยู่ดีเลยล่ะ

265
00:12:47,684 --> 00:12:51,020
รวมๆ แล้วน่ะนะ
เราเอาชีวิตรอดมาได้

266
00:12:51,145 --> 00:12:53,731
คุณดูแข็งแรงดีเหมือนวันแรก
ที่ออกจากซอลต์เลกซิตี้เลย

267
00:12:54,274 --> 00:12:55,275
- พูดก็พูด...
- ดีมากเลย

268
00:12:55,400 --> 00:12:57,360
- ดูแข็งแรงกันดี
- ชมกันแบบนี้เขินแย่

269
00:12:57,485 --> 00:12:59,279
ขอบคุณมากค่ะ น่ารักจัง

270
00:12:59,404 --> 00:13:00,863
แล้วคนอื่นๆ หายไปไหนหมด

271
00:13:01,781 --> 00:13:04,701
- หมายถึงใครงั้นเหรอ
- คือว่านะ...

272
00:13:05,076 --> 00:13:06,577
- เป็นคำถามที่ดี
- ถามได้ไม่เลวเลย

273
00:13:06,703 --> 00:13:08,871
- เป็นคำถามที่ดี เป็นคำถามที่...
- ถามได้ดี

274
00:13:08,997 --> 00:13:11,708
- คนอื่นๆ หายไปไหน
- คำถามสำคัญเลย

275
00:13:11,833 --> 00:13:13,710
- เรามีคำตอบให้
- มีคำตอบ

276
00:13:13,835 --> 00:13:16,045
- ง่ายมากๆ
- ใช่ พวกเขาไม่อยู่นี่

277
00:13:16,170 --> 00:13:18,631
- ไม่ ทุกคนไม่อยู่ที่นี่
- ไม่อยู่แล้ว

278
00:13:18,756 --> 00:13:20,216
- เห็นแล้วว่าไม่อยู่
- แต่เราอยู่

279
00:13:20,341 --> 00:13:23,011
- คนอื่นไม่อยู่
- คนอื่นไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ

280
00:13:23,136 --> 00:13:24,220
นั่นสิ

281
00:13:24,345 --> 00:13:26,806
- คือ...
- อันที่จริง...

282
00:13:26,931 --> 00:13:29,058
อันที่จริง ทุกคนไปแล้ว
ไปกันหมดแล้ว

283
00:13:29,183 --> 00:13:30,601
อากาศหนาวหฤโหดขนาดนี้น่ะนะ

284
00:13:30,727 --> 00:13:32,645
ช่องเขานั่นโดนหิมะถมปิดตาย

285
00:13:32,770 --> 00:13:34,272
ฉันขอร้องแล้วว่าอย่าไป

286
00:13:34,397 --> 00:13:36,733
แต่พวกเขาทิ้งให้เราดูแลตัวเอง

287
00:13:36,858 --> 00:13:39,777
- พวกคุณไม่แตกคอกันเองเลยเหรอ
- ไม่เลย กลมเกลียว

288
00:13:39,902 --> 00:13:41,362
และไม่มีใครตาย

289
00:13:41,487 --> 00:13:44,240
- ใช่เลย ไม่มีใครตาย
- ไม่มีใครตายที่นี่ ไม่มี

290
00:13:44,365 --> 00:13:46,534
ให้ตายสิ คนป่วยยังไม่มีเลย

291
00:13:46,659 --> 00:13:48,119
- ไม่มีใครตาย
- ไม่มีใครตาย

292
00:13:48,244 --> 00:13:50,246
- ไม่มีใครตายตรงนั้น และ...
- ไม่มี

293
00:13:50,663 --> 00:13:52,957
- ตรงนั้นก็ไม่มีใครตาย
- ตรงนั้นไม่มีใครตาย

294
00:13:53,082 --> 00:13:54,876
ตรงนั้นก็ไม่มี ขอบคุณพระเจ้า

295
00:13:55,001 --> 00:13:58,504
ถ้าพวกคุณไม่ว่าอะไร ผมถามหน่อย
รอดกันมาได้ยังไงทั้งที่ไม่มีเสบียง

296
00:13:58,963 --> 00:13:59,964
- ก็นะ
- นั่นแหละ

297
00:14:00,089 --> 00:14:03,259
- ไอ้หมอนี่...
- ไอ้เราก็นึกว่าจบเรื่องแล้ว...

298
00:14:03,384 --> 00:14:04,886
- หมอนี่บ้าชัดๆ
- เดี๋ยวก่อน

299
00:14:05,011 --> 00:14:06,512
ยังจะมีคำถามอีกข้อ

300
00:14:06,637 --> 00:14:10,183
- ที่ถามนี่ดีกว่าคำถามแรกไหม
- ยิ่งกว่าคำถามแรก

301
00:14:10,308 --> 00:14:13,728
- คำถามนี้ไม่ถามก็ไม่ได้
- ก็ไม่ได้ช่วยให้หนักใจน้อยลง

302
00:14:13,853 --> 00:14:18,399
คำถามที่ไม่น่าถามขนาดนี้
ขอให้เป็นคำถามสุดท้ายก็แล้วกัน

303
00:14:18,816 --> 00:14:21,527
ว่าแต่คำตอบล่ะ
ตกลงพวกคุณรอดมาได้ยังไง

304
00:14:21,652 --> 00:14:24,947
- คำถามนั้นเข้าท่าสุด
- ดีจนให้เป็นคำถามสุดท้าย

305
00:14:25,073 --> 00:14:26,824
- แถมตอบง่าย
- สำหรับผมนะ

306
00:14:26,949 --> 00:14:29,369
เรื่องนี้เจ็บปวดเกิน
จนไม่อยากลงรายละเอียด

307
00:14:29,494 --> 00:14:33,289
หมอนี่ต้องนอนขดอยู่ในเต็นท์สี่วัน
ไม่ได้ออกมาเลย

308
00:14:34,123 --> 00:14:35,249
- แย่จริงๆ
- เจค็อบ อะไร...

309
00:14:35,375 --> 00:14:38,753
- เราลำบากนะ เขาไม่เป็นไร
- สรุปว่ารอดกันมาได้ยังไง

310
00:14:39,629 --> 00:14:41,798
- ขอกลับเข้าเต็นท์ก่อน
- ไม่ๆ ไม่ต้องกลับ

311
00:14:41,923 --> 00:14:43,257
- ผมต้องไป
- ไม่ได้ ไม่

312
00:14:43,383 --> 00:14:45,718
ข้างนอกไม่เหมาะกับผม โอเค

313
00:14:45,843 --> 00:14:48,304
- ดึงสติหน่อย
- ขอโทษที่ทำให้ตื่นตกใจ

314
00:14:48,429 --> 00:14:51,099
คุณน่ะเลิกถามได้แล้ว เกินไปแล้วนะ

315
00:14:51,224 --> 00:14:53,768
- เข้าใจนะว่าอยู่ในช่วงอ่อนไหว
- ใช่น่ะสิ ใช่

316
00:14:53,893 --> 00:14:56,229
แต่ผมก็ยังทึ่งที่พวกคุณดูแข็งแรงกันดี

317
00:14:56,938 --> 00:14:58,064
คุณนี่พูดจาน่าฟัง

318
00:14:58,189 --> 00:15:01,401
ขอบคุณอีกครั้งนะ
อุตส่าห์ชมกันตั้งขนาดนี้

319
00:15:01,526 --> 00:15:03,778
- กลิ่นอะไรน่ะ
- สตูเสร็จแล้ว

320
00:15:03,903 --> 00:15:06,239
ไม่จริงสักหน่อย ไม่ๆ...

321
00:15:06,364 --> 00:15:08,241
- ไม่มีหม้อ เก็บหม้อไป
- อะไรนะ

322
00:15:08,366 --> 00:15:10,368
- เบนจามิน ดอนเนอร์
- มีเรื่องอะไรกัน

323
00:15:10,493 --> 00:15:12,161
กู้ภัยน่ะ คณะกู้ภัย

324
00:15:12,286 --> 00:15:15,706
- อ้อ ใช่ จริงด้วย
- เบนจามิน ดอนเนอร์ ดูแข็งแรงดี

325
00:15:15,832 --> 00:15:18,709
- ใช่ ผมสบายดี
- ดูแข็งแรงดีจริงๆ

326
00:15:18,835 --> 00:15:19,961
ดูสบายดีมากๆ

327
00:15:20,086 --> 00:15:23,840
ใช่ ก็ได้สูดอากาศบริสุทธิ์นี่นะ
ช่วยให้คนเรา...

328
00:15:23,965 --> 00:15:26,092
แล้วรู้ไหมว่าผมชอบอะไร ชอบตัดไม้

329
00:15:26,217 --> 00:15:28,469
- ผมชอบตัดไม้
- รายนี้ตัดไม้เก่งจริงๆ

330
00:15:28,594 --> 00:15:29,804
ออกกำลังเรียกเหงื่ออย่างดี

331
00:15:29,929 --> 00:15:33,182
- แค่นั้นเหรอ ตัดไม้เนี่ยนะ
- และช่วยตัวเองมากเกินพอดี

332
00:15:33,307 --> 00:15:35,935
- ใช่เลย
- มากเกิน บ่อยเว่อร์

333
00:15:36,060 --> 00:15:38,479
เขาผูกเชือกไว้กับเต็นท์
เราเลยรู้ เรารู้

334
00:15:38,604 --> 00:15:40,189
- ใช้เป็นสัญญาณ
- ว่าคนตัดไม้เหนื่อยแล้ว

335
00:15:40,314 --> 00:15:42,817
เรียกว่า "หมดแรงคอพับคออ่อน"

336
00:15:43,568 --> 00:15:44,652
ในหม้อนั่นอะไรน่ะ

337
00:15:46,237 --> 00:15:47,989
- "ในหม้อนั่นอะไร"
- "ในหม้อนั่นอะไร"

338
00:15:48,114 --> 00:15:50,074
- อ๋อ หม้อน่ะ หม้อ
- หมอนี่นะ

339
00:15:50,199 --> 00:15:52,493
ถามอะไรไม่น่าถามอีกแล้วไง

340
00:15:52,618 --> 00:15:53,661
ทีเด็ดเขาเลยล่ะ

341
00:15:53,786 --> 00:15:55,079
ทำได้ยังไงกัน

342
00:15:55,204 --> 00:15:57,165
- ถามอะไรของเขานะ
- นั่นสิ

343
00:15:57,290 --> 00:15:59,083
"ในหม้อนั่นอะไร"

344
00:16:00,418 --> 00:16:01,419
หมี

345
00:16:01,961 --> 00:16:05,214
สรุปว่ารอดชีวิตตลอดฤดูหนาวมาได้

346
00:16:06,466 --> 00:16:07,467
ด้วยหมีตัวเดียวเนี่ยนะ

347
00:16:08,009 --> 00:16:12,054
แต่หมีตัวนั้นกินหมูเข้าไป
เลยเหมือนได้เนื้อสองต่อ

348
00:16:13,014 --> 00:16:14,515
- ตกปลาในน้ำแข็งด้วย
- ใช่

349
00:16:14,640 --> 00:16:16,267
- ใช่
- ขอบคุณพระเจ้า

350
00:16:17,059 --> 00:16:19,145
- คันเบ็ดอยู่ไหน
- ไม่มี ไม่ใช้คันเบ็ด

351
00:16:19,270 --> 00:16:21,689
- แล้วทำยังไง
- ใช้มือจับสดเลย

352
00:16:21,814 --> 00:16:23,483
- ไม่ต้องใช้คันเบ็ด
- มือเหรอ

353
00:16:23,608 --> 00:16:26,194
ใช่ ฉันทุบน้ำแข็งให้ทะลุ
หยิบหนอนขึ้นมา

354
00:16:26,611 --> 00:16:28,154
จุ่มลงไปแล้วแกว่งล่อ

355
00:16:28,905 --> 00:16:31,657
- ปลามางับเหยื่อ
- พื้นเป็นน้ำแข็งนี่

356
00:16:31,782 --> 00:16:34,285
- คุณไปเอาหนอนมาจากไหน
- ก็...

357
00:16:34,410 --> 00:16:37,622
- ตลกดีนะ
- ผมเป็นคนตัดไม้ ผมตัดต้นไม้

358
00:16:37,747 --> 00:16:39,665
มีหนอนชอนไชอยู่ทั่วทั้งต้นเลย

359
00:16:39,790 --> 00:16:41,083
- หนอนต้นไม้
- หนอนต้นไม้

360
00:16:41,209 --> 00:16:44,504
จะบอกให้นะ
ปลาพวกนั้นชอบหนอนต้นไม้

361
00:16:44,629 --> 00:16:46,964
กินเท่าไรก็ไม่พอ เป็นอาหารเลิศรส

362
00:16:47,089 --> 00:16:48,633
ตกลงว่าหาหนอนตามต้นไม้

363
00:16:48,758 --> 00:16:51,594
แล้วใช้หนอนต้นไม้
ตกปลาในน้ำแข็งด้วยมือเปล่า

364
00:16:53,429 --> 00:16:54,805
สรุปได้ดีมาก

365
00:16:55,431 --> 00:16:57,558
นั่นเกวียนของครอบครัวสแตนตันนี่
พวกเขาอยู่ที่นี่เหรอ

366
00:16:58,476 --> 00:16:59,977
นั่นสิ อยู่ไหนกันนะ

367
00:17:00,102 --> 00:17:01,771
- ครอบครัวสแตนตัน
- ครอบครัวสแตนตัน

368
00:17:01,896 --> 00:17:03,314
- เรื่องมันยาว
- ครอบครัวสแตนตัน

369
00:17:03,439 --> 00:17:06,817
นี่ก็เป็นเรื่องที่เราไม่ควรพูดถึงอีก

370
00:17:06,943 --> 00:17:08,819
พวกคุณไม่อยากได้ยินหรอก

371
00:17:08,944 --> 00:17:11,113
เอไลซ่า คุณเล่าสิ

372
00:17:11,239 --> 00:17:14,325
ฉันว่านะเบนจามิน คุณเล่าดีกว่า
ฉันรู้ว่าคุณต้องเล่าออกมาได้ดีแน่

373
00:17:14,450 --> 00:17:18,287
เคยเล่าได้นะ ตอนนี้ผมลืมแล้ว
แต่เคยเล่าให้คุณฟังแบบละเอียดสุดๆ

374
00:17:18,412 --> 00:17:22,124
ผมคิดว่าคนที่เห็นเหตุการณ์
ก็ควรเป็นคนเล่านะ

375
00:17:22,250 --> 00:17:25,920
จอร์จ เล่าให้พวกเขาฟังสิ
ว่าวันนั้นคุณเห็นอะไร

376
00:17:26,671 --> 00:17:28,089
ผมรู้ว่าทำใจลำบาก

377
00:17:28,214 --> 00:17:29,465
ไม่ต้องรีบร้อน

378
00:17:29,799 --> 00:17:33,427
ก็นะ มีนกยักษ์ตัวหนึ่งโฉบลงมา

379
00:17:34,136 --> 00:17:35,680
คว้าเจ้าหนูน้อยไอเซยาห์

380
00:17:35,805 --> 00:17:38,391
คนที่อายุเจ็ดขวบ แล้วบินหนีไป

381
00:17:38,724 --> 00:17:41,227
แล้วเมลานีทันเห็นพอดี

382
00:17:41,352 --> 00:17:42,895
เธอเกาะไอเซยาห์ห้อยต่องแต่ง

383
00:17:43,020 --> 00:17:44,730
- แล้วชาร์ลีผู้น่าสงสาร...
- ชาร์ลี

384
00:17:44,855 --> 00:17:47,149
ชาร์ลีคว้าตัวเมลานี

385
00:17:47,275 --> 00:17:52,572
แล้วไอเซยาห์ คนที่อายุสิบขวบ
ก็คว้าตัวเมลานี แล้วนกก็บินหนีไป

386
00:17:52,697 --> 00:17:54,031
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ...

387
00:17:54,156 --> 00:17:56,534
- มีไอเซยาห์สองคนเหรอ
- ใช่ มีไอเซยาห์สองคน

388
00:17:56,659 --> 00:17:59,829
ที่สำคัญคือไอเซยาห์ทั้งสอง
หายตัวไปพร้อมนกยักษ์ในวันนั้น

389
00:17:59,954 --> 00:18:03,249
ถ้าจะเรียกนกน่ะนะ
เพราะสภาพเหมือนสัตว์ดึกดำบรรพ์

390
00:18:03,374 --> 00:18:05,251
ฉันมั่นใจว่าเป็นไดโนเสาร์

391
00:18:05,376 --> 00:18:08,296
คุณได้เห็นนกยักษ์บินอยู่

392
00:18:08,546 --> 00:18:10,881
แล้วมีครอบครัวสี่คน
ห้อยต่องแต่งบ้างไหม

393
00:18:11,299 --> 00:18:13,467
ผมอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
กับครอบครัวสแตนตัน

394
00:18:13,801 --> 00:18:16,012
ครอบครัวไทเลอร์
และครอบครัวเอ็ดดี้

395
00:18:16,137 --> 00:18:17,763
มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นที่นี่

396
00:18:17,888 --> 00:18:19,557
เราบอกไปแล้วไงว่าเกิดอะไรขึ้น

397
00:18:19,682 --> 00:18:22,560
ทำไม คุณจะว่าอะไร
คิดว่าเรากินพวกเขาหรือไง

398
00:18:23,561 --> 00:18:25,104
ผมยังไม่ได้พูดเรื่องกินคนเลย

399
00:18:26,897 --> 00:18:29,025
- ก็จะพูดทำไมล่ะ
- ไม่ใช่อยู่แล้ว

400
00:18:29,150 --> 00:18:32,111
- ไม่มีใครถูกกินสักหน่อย
- ใครล่ะจะโดนกิน

401
00:18:32,236 --> 00:18:33,362
แบบนั้นคงแย่น่าดู

402
00:18:33,487 --> 00:18:35,573
ไม่เอาน่า เราไม่ใช่มนุษย์กินคน

403
00:18:35,698 --> 00:18:39,452
- พระเจ้าช่วย พูดแล้วจะอ้วก
- เราไม่กินคนหรอกๆ

404
00:18:39,577 --> 00:18:40,953
แน่นอน ฉันหมายถึง

405
00:18:41,078 --> 00:18:44,457
ถ้าบังเอิญไปเจอ
คณะมนุษย์กินคนในป่า

406
00:18:44,582 --> 00:18:47,668
แล้วพวกนั้นยื่นนิ้วก้อยแสนอร่อยมาให้

407
00:18:47,793 --> 00:18:50,129
ฉันก็อาจลองชิมตามมารยาท

408
00:18:50,254 --> 00:18:52,506
- ฉันก็คงลองคำหนึ่ง
- และเจ้าคณะเดียวกันนี้

409
00:18:52,632 --> 00:18:55,551
ถ้าพวกนั้นยื่นเนื้อสะโพก
ย่างแบบมีเดียมแรร์มาให้

410
00:18:55,676 --> 00:18:58,304
โอเค ฉันก็คงลองชิม
เพื่อให้เกียรติพวกเขา

411
00:18:58,429 --> 00:18:59,889
- แค่ตามมารยาท
- ใช่

412
00:19:00,014 --> 00:19:03,809
- ตกลงอยากให้มาช่วยไหมเนี่ย
- ไม่เอาน่า

413
00:19:03,934 --> 00:19:05,353
- อีกแล้วนะ
- หมอนี่

414
00:19:05,478 --> 00:19:07,146
เอาอีกแล้ว มันเอาอีกแล้ว

415
00:19:07,271 --> 00:19:10,024
นี่คุณถามคำถามที่ไม่น่าถาม
มาสองข้อแล้วนะ

416
00:19:10,149 --> 00:19:12,109
- เราบอกให้พอแล้วไง
- คำถามนี้ที่สุดเลย

417
00:19:12,234 --> 00:19:14,862
- "ตกลงอยากให้ช่วยหรือเปล่า"
- ไม่นะ

418
00:19:14,987 --> 00:19:17,531
แถมถามออกมาได้หน้าตาเฉย

419
00:19:17,657 --> 00:19:19,992
- ก็อยากให้ช่วยน่ะสิ
- อยากอยู่แล้ว

420
00:19:20,117 --> 00:19:22,620
- ขอเวลาเรา...
- สองสามนาที

421
00:19:22,745 --> 00:19:25,539
- ให้พวกเราช่วยขนของนะ
- ไม่ๆ...

422
00:19:25,665 --> 00:19:26,707
- เราจัดการได้
- โอเค

423
00:19:26,832 --> 00:19:28,501
- รีบจัดการ
- เก็บข้าวของ

424
00:19:28,626 --> 00:19:30,127
เตรียมล่อให้พร้อมเลย

425
00:19:32,713 --> 00:19:35,299
- พระเจ้าช่วย
- คุณพระ

426
00:19:35,424 --> 00:19:36,467
อะไรน่ะ

427
00:19:41,138 --> 00:19:42,181
แค่นิ้วก้อยเท่านั้นแหละ

428
00:19:51,857 --> 00:19:53,651
"วันที่ 28 สิงหาคม 2014"

429
00:19:53,776 --> 00:19:57,029
"คณะรัฐบาลประธานาธิบดีโอบามา
ต้องสั่นคลอนด้วยเหตุอื้อฉาว"

430
00:19:57,154 --> 00:20:00,408
"ในระดับที่ทางทำเนียบ
ไม่เคยประสบพบเจอ"

431
00:20:00,533 --> 00:20:03,536
"ความผิดพลาดร้ายแรง
เรื่องอะไรน่ะเหรอ"

432
00:20:03,661 --> 00:20:08,207
"ก็เรื่องที่ประธานาธิบดีโอบามา
ออกแถลงต่อหน้าสื่อในชุดสูทสีแทน"

433
00:20:08,541 --> 00:20:10,042
"ใช่แล้ว สีแทน"

434
00:20:10,376 --> 00:20:15,673
"ไม่ใช่สีกรมท่า สีเทา สีดำ
ไม่ใช่สูทลายก้างปลา แต่เป็นสีแทน"

435
00:20:15,798 --> 00:20:19,552
"สื่อโหมกระพือข่าว
บ้างก็อ้างว่าโอบามาล้ำเส้น"

436
00:20:19,677 --> 00:20:22,847
"ความเหมาะสมของประธานาธิบดี
ด้วยแฟชั่นที่เขาเลือก"

437
00:20:22,972 --> 00:20:26,475
แต่ท่านประธานาธิบดีออกมา
แถลงต่อหน้านักข่าวในวันพฤหัสบดี

438
00:20:26,600 --> 00:20:28,728
และเขาใส่สูทสีแทน

439
00:20:29,186 --> 00:20:32,815
นิตยสารไทม์เปรียบเทียบว่าเป็น
"นักแสดงในชุดลำลอง"

440
00:20:32,940 --> 00:20:34,775
จีคิวบอกว่า "เลวร้าย"

441
00:20:34,900 --> 00:20:36,652
เอสไควร์สับเละว่า "อัปยศ"

442
00:20:36,777 --> 00:20:39,238
เขาแต่งตัวเหมือนจะไป
ปาร์ตี้ที่แฮมป์ตันส์

443
00:20:39,363 --> 00:20:43,117
"หลายวันต่อมา ปธน.โอบามา
ก็ออกมารับผิดต่อหายนะที่เกิดขึ้น"

444
00:20:43,242 --> 00:20:46,328
"เขาปฏิเสธที่จะ
โยนความผิดให้คนอื่น"

445
00:20:46,454 --> 00:20:49,874
"แต่ในที่สุด เขาก็โยนความผิด
ให้คนอื่นจนได้"

446
00:20:49,999 --> 00:20:53,252
"ถึงจุดนี้แล้ว คุณคงพอรู้แล้วว่าใคร"

447
00:20:53,753 --> 00:20:56,005
ท่านประธานาธิบดี นี่คือชุด
สำหรับการประชุมสุดยอดครับ

448
00:20:56,130 --> 00:20:58,841
โอเค ผมว่านี่ก็ดูดีแล้ว

449
00:20:58,966 --> 00:21:01,635
นี่อะไร ชุดสำหรับไป
ประชุมนาโต้ ที่ตูรินเหรอ

450
00:21:01,761 --> 00:21:03,053
นี่คือชุดที่จะใส่ไปตูริน

451
00:21:03,179 --> 00:21:04,597
- นี่น่ะเหรอ
- นี่แหละ

452
00:21:04,722 --> 00:21:07,975
- ขอแนะนำอะไรหน่อยได้ไหม
- ว่ามาเลย

453
00:21:08,100 --> 00:21:09,143
เตรียมเน็กไทสำรองด้วย

454
00:21:09,268 --> 00:21:11,812
- ทำไมต้องมีสำรองด้วย
- ก็เผื่อเลอะเผื่อเปื้อน

455
00:21:11,937 --> 00:21:14,607
ผมไม่ทำเน็กไทเปื้อนหรอก
รู้ไหมทำไมเน็กไทผมสะอาดเอี่ยม

456
00:21:14,732 --> 00:21:15,733
ไม่รู้ ทำไมล่ะ

457
00:21:15,858 --> 00:21:18,319
ผมไม่เคยกินซุปหรือพาสต้า
เวลาผูกเน็กไทน่ะสิ

458
00:21:18,444 --> 00:21:22,072
เราต้องรู้จักเลือก ซุปหรือเน็กไท
ได้แค่อย่างเดียว

459
00:21:22,198 --> 00:21:24,283
- งั้นเหรอ
- ใช่ ก็เพราะคุณกินซุป

460
00:21:24,408 --> 00:21:26,577
เน็กไทถึงได้เลอะน่ะสิ
ลองเก็บไปคิดดูนะ

461
00:21:26,702 --> 00:21:29,622
น่าสนใจ งั้นถ้าพับเน็กไทขึ้นมาล่ะ

462
00:21:29,747 --> 00:21:33,959
พับขึ้นมาก็เท่านั้น เพราะอะไรรู้ไหม
พับขึ้นมา ก็ร่วงได้

463
00:21:34,084 --> 00:21:35,294
อาจจะแย่กว่าเดิมด้วย

464
00:21:35,419 --> 00:21:38,130
เพราะเน็กไทอาจจุ่มลงไปในชามซุป

465
00:21:38,255 --> 00:21:40,049
- เสียทั้งไท เสียทั้งซุป
- เข้าใจแล้ว

466
00:21:40,174 --> 00:21:43,219
สมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้
นี่กำหนดการไปตูรินครับ

467
00:21:43,344 --> 00:21:46,138
- โอเค มีอะไรบ้าง ไหนดูซิ
- นี่อะไรครับ

468
00:21:47,515 --> 00:21:48,516
เครื่องดื่มน่ะ

469
00:21:48,641 --> 00:21:50,810
- เครื่องดื่มอะไร
- โปรตีนสมูทตี้

470
00:21:50,935 --> 00:21:52,019
- จริงเหรอ
- ใช่

471
00:21:52,144 --> 00:21:54,647
- เรียกว่าอะไร
- ไม่แน่ใจ

472
00:21:54,772 --> 00:21:56,315
- ไม่แน่ใจว่าเรียกอะไร
- ไม่แน่ใจเหรอ

473
00:21:56,440 --> 00:21:59,360
- มันไม่มีชื่อเหรอ
- แมงโกแทงโก

474
00:21:59,485 --> 00:22:02,822
แมงโกแทงโก นี่คุณดื่มแมงโกแทงโก

475
00:22:02,947 --> 00:22:05,157
- ดีนี่
- ไม่เห็นต้องเสียงดังเลย

476
00:22:05,282 --> 00:22:08,619
ผมขอชิมหน่อยได้ไหม

477
00:22:08,702 --> 00:22:10,830
ไม่ คงให้จิบแก้วผมไม่ได้หรอก

478
00:22:10,955 --> 00:22:14,041
- เรื่องใหญ่ตรงไหน
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่ไม่ชอบ

479
00:22:14,166 --> 00:22:16,877
คุณใช้หลอด ส่วนผมจิบจากแก้ว

480
00:22:17,002 --> 00:22:18,379
- แบบนั้นยิ่งแย่
- แย่ยังไง

481
00:22:18,504 --> 00:22:22,508
พอเอาปากมาประกบแก้ว
น้ำลายคุณก็ลงไปในเครื่องดื่ม

482
00:22:22,633 --> 00:22:24,677
- แปลว่าคุณไม่ชอบจิบ
- เปล่า ผมจิบได้นะ

483
00:22:24,802 --> 00:22:26,011
มิเชลล์จิบได้

484
00:22:26,136 --> 00:22:30,349
ถ้ามาเลียกับซาช่าอยู่ที่นี่ด้วย
ก็ให้เด็กๆ จิบได้ แต่ไม่ใช่กับคุณ

485
00:22:30,474 --> 00:22:32,977
- อย่างพาเน็ตตาล่ะ หรือไบเดน
- ไม่ ไม่ได้

486
00:22:33,102 --> 00:22:34,436
ผมว่าคนเราก็ต้องมีขอบเขตบ้าง

487
00:22:34,562 --> 00:22:36,355
- แปลว่าคนนอกครอบครัวห้ามจิบ
- ใช่

488
00:22:36,480 --> 00:22:39,275
แถมคุณ ไบเดน พาเน็ตตา...

489
00:22:40,276 --> 00:22:41,277
ปากคนแก่

490
00:22:41,402 --> 00:22:43,571
- ปากคนแก่เหรอ
- ใช่ ไม่ได้น่าอภิรมย์เลย

491
00:22:43,696 --> 00:22:46,949
ว่าแต่ ปากคนแก่ "โอลด์ลิปส์"
น่าเอามาใช้เป็นฉายานะ

492
00:22:47,074 --> 00:22:49,034
ได้เลย โอลด์ลิปส์
กลับมาคุยเรื่องกำหนดการเถอะ

493
00:22:49,159 --> 00:22:50,578
- โอเค มาลุยกันเลย
- ดูดีนะ

494
00:22:50,703 --> 00:22:53,163
- ดี
- อยู่เทือกเขาแอลป์นานหน่อยก็ดี

495
00:22:53,289 --> 00:22:57,042
มีอะไรให้ทำเยอะ
ทั้งเล่นสกี เดินป่าปีนเขา

496
00:22:57,167 --> 00:23:00,838
- จริงเหรอ คุณเล่นสกีเป็นด้วย
- ทำไมถึงคิดว่าผมเล่นสกีไม่เป็น

497
00:23:02,923 --> 00:23:04,967
- คุณเล่นสกีเป็นไหม
- เป็นสิ

498
00:23:05,092 --> 00:23:08,178
แปลว่าคุณเล่นสกีเป็น
แต่คิดว่าผมเล่นสกีไม่เป็นเนี่ยนะ

499
00:23:08,304 --> 00:23:10,681
คือว่า เปล่านะ

500
00:23:10,806 --> 00:23:13,017
อะไรดลใจให้คิดว่าผมเล่นสกีไม่เป็น

501
00:23:15,102 --> 00:23:17,229
- แลร์รี่ นี่เพราะ...
- เปล่า ไม่ใช่ๆ

502
00:23:17,354 --> 00:23:19,148
- เพราะ...
- ไม่ ไม่ใช่

503
00:23:19,273 --> 00:23:22,234
ไม่ใช่เลยเด็ดขาด

504
00:23:22,359 --> 00:23:25,988
- เพราะผมเป็นคนฮาวายหรือไง
- ก็ใช่น่ะสิ

505
00:23:26,113 --> 00:23:29,366
- คนฮาวายก็เล่นสกีนะ ใช่
- คนฮาวายก็เล่นสกี ใครจะไปรู้

506
00:23:29,491 --> 00:23:30,534
ผมรู้

507
00:23:32,119 --> 00:23:36,582
คุณช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม
ตอนไปถึงตูริน

508
00:23:36,707 --> 00:23:38,834
ที่การประชุมสุดยอดนาโต้น่ะนะ
มีเรื่องให้ผมช่วยเหรอ

509
00:23:38,959 --> 00:23:40,836
- เรื่องเล็กน้อย ง่ายนิดเดียว
- เรื่องอะไร

510
00:23:40,961 --> 00:23:44,465
ฝากทักทาย
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์กด้วย แค่นั้น

511
00:23:44,590 --> 00:23:48,510
ที่การประชุมสุดยอดนาโต้
ที่เราถกกันเรื่องความมั่นคงของชาติ

512
00:23:48,636 --> 00:23:51,180
คุณอยากให้ผมไปบอกว่า
"นี่ แลร์รี่ฝากสวัสดี"

513
00:23:51,305 --> 00:23:53,223
- แค่นั้นเลยครับ
- คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น

514
00:23:53,349 --> 00:23:55,351
ผมแค่อยากรู้ว่า
เธอจะมีปฏิกิริยายังไง

515
00:23:55,476 --> 00:23:58,854
ผมคิดว่าเธอจะมีปฏิกิริยายังไงรู้ไหม
เธอคงถามกลับว่า "แลร์รี่ไหน"

516
00:23:58,979 --> 00:24:00,940
ผมว่าไม่หรอก

517
00:24:01,065 --> 00:24:04,652
คุณไม่ได้เห็นตอนที่เราคุยกันที่นั่น
เมื่อสองปีก่อน

518
00:24:04,777 --> 00:24:06,862
คิดว่าเป็นเรื่องน่าจดจำ
สำหรับเธอด้วยงั้นสิ

519
00:24:06,987 --> 00:24:07,988
ผมพูดจนเธอขำ

520
00:24:08,113 --> 00:24:09,990
- "คุณนี่ตลกจัง"
- เธอพูดแบบนั้นเหรอ

521
00:24:10,115 --> 00:24:11,909
- ใช่แล้ว
- เธอพูด...

522
00:24:12,034 --> 00:24:14,495
- "คุณนี่ตลกจัง คุณนี่ตลกจัง"
- แลร์รี่

523
00:24:14,620 --> 00:24:16,789
- ว่าไง
- ผมไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ

524
00:24:16,914 --> 00:24:18,707
- บ้าไปแล้วหรือไง
- อะไร

525
00:24:18,832 --> 00:24:21,210
เธอเป็นนายกรัฐมนตรีของเดนมาร์ก
เธอไม่รู้จักคุณด้วยซ้ำ

526
00:24:21,335 --> 00:24:22,378
ผมทำให้เธอประทับใจ

527
00:24:22,503 --> 00:24:23,712
- เธอรู้
- ยิ่งไปกว่านั้น

528
00:24:23,837 --> 00:24:26,882
ไอ้การ "ฝากทักทาย" อะไรนั่น
มันไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก

529
00:24:27,007 --> 00:24:28,968
ลองนึกภาพตามนะ
ผมอยู่ที่การประชุม

530
00:24:29,093 --> 00:24:31,303
คุณอยากให้ผมเดินไปหา
นายกรัฐมนตรีเดนมาร์กตอนประชุม

531
00:24:31,428 --> 00:24:33,222
แล้วบอกว่า
"แลร์รี่โอลด์ลิปส์ฝากสวัสดี"

532
00:24:33,347 --> 00:24:36,850
แล้วผมก็ต้องกลับมาบอกคุณว่า
"เฮลเลอฝากสวัสดี"

533
00:24:36,976 --> 00:24:38,519
แล้วไงต่อ ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย

534
00:24:38,644 --> 00:24:40,896
ผมสนใจที่ท่าทีมากกว่า

535
00:24:41,021 --> 00:24:42,856
- สนใจเหรอ หมายความว่าไง
- ใช่

536
00:24:42,982 --> 00:24:44,566
สนใจที่ปฏิกิริยาของเจ้าตัว

537
00:24:44,692 --> 00:24:46,193
- แต่...
- ว่าเธอจะบอกว่า

538
00:24:46,318 --> 00:24:48,237
- "แลร์รี่ฝากสวัสดีเหรอ"
- คือว่า...

539
00:24:48,362 --> 00:24:50,906
"ฝากสวัสดีแลร์รี่ด้วยนะ"

540
00:24:51,031 --> 00:24:53,325
แลร์รี่ ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้นะ

541
00:24:53,450 --> 00:24:56,578
- กลับมาทำงานกันเถอะ
- ได้สิ แล้วนั่นมันอะไร

542
00:24:56,704 --> 00:24:57,955
(สำหรับประธานาธิบดี
เอกสารลับ)

543
00:24:58,080 --> 00:24:59,289
เอกสารลับ

544
00:25:01,000 --> 00:25:02,543
- ผมไม่บอกคุณหรอก
- ทำไมล่ะ

545
00:25:02,668 --> 00:25:04,503
ผมเก็บความลับเก่งมากนะ

546
00:25:04,628 --> 00:25:07,297
อย่างอาเธอร์ญาติผมมีเมียสองคน

547
00:25:07,423 --> 00:25:09,633
เมียคนหนึ่งอยู่นิวแฮมป์เชียร์
อีกคนอยู่ควีนส์

548
00:25:09,758 --> 00:25:11,844
เขาเทียวไปเทียวมา
หาเมียสลับกันทุกสุดสัปดาห์

549
00:25:11,969 --> 00:25:13,012
ไม่ได้บอกใครเลย

550
00:25:13,137 --> 00:25:15,264
บอกแค่ผมคนเดียว
ผมเองก็ไม่เคยบอกใคร

551
00:25:15,389 --> 00:25:17,266
- เพิ่งบอกผมนี่ไง
- เขาตายแล้ว

552
00:25:17,391 --> 00:25:20,769
- ใช่ โอเค
- เรื่องที่ส่วนตัวมากๆ ผมก็เคยเล่า

553
00:25:20,894 --> 00:25:23,772
เคยเล่าให้คุณฟัง
เรื่องที่ผมอึราดกางเกงตอนอายุ 12

554
00:25:23,897 --> 00:25:25,190
- บนรถบัสที่จะไป...
- แลร์รี่ๆ

555
00:25:25,315 --> 00:25:27,609
ตอนนั้นที่คุณเริ่มเล่า
ผมไม่ได้อยากฟัง

556
00:25:27,735 --> 00:25:28,777
ตอนนี้ก็ไม่อยากฟัง

557
00:25:28,902 --> 00:25:30,487
คุณคงนึกออกว่าเรื่องนี้ฝังใจผม

558
00:25:30,612 --> 00:25:32,614
- ผมไม่อยากนึกน่ะสิ
- เด็กผู้ชายอายุ 12 ปี

559
00:25:32,740 --> 00:25:35,534
บนรถมีเด็กผู้หญิงอยู่ด้วย
ผมเป็นเดวิดผ้าอ้อมเปียกอยู่หลายปี

560
00:25:35,659 --> 00:25:36,910
ที่เล่าไปนี่ความลับทั้งนั้น

561
00:25:37,036 --> 00:25:40,122
เพราะแบบนี้คุณถึง
ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงข้อมูลลับ

562
00:25:40,247 --> 00:25:43,417
- พฤติกรรมคุณยืนยันว่าสมควรแล้ว
- รัสเซียเหรอ

563
00:25:43,542 --> 00:25:44,543
- แลร์รี่...
- หรือจีน

564
00:25:44,668 --> 00:25:45,669
- ไม่ใช่
- ไต้หวัน

565
00:25:45,794 --> 00:25:46,962
พระเจ้าช่วย ไต้หวันแหง

566
00:25:47,671 --> 00:25:50,257
ขอโทษนะครับท่านปธน.
เราจะแถลงเรื่องไอซิสในอีกสิบนาที

567
00:25:50,382 --> 00:25:53,927
โอเค เข้าใจแล้ว เอาล่ะ
ผมต้องไปตรวจสอบอะไรหน่อย

568
00:25:54,053 --> 00:25:56,346
- เดี๋ยวผมกลับมา
- ได้เลย ไม่ต้องรีบ

569
00:26:35,385 --> 00:26:37,054
เอาล่ะ ผมพร้อมแล้ว

570
00:26:41,100 --> 00:26:44,728
นี่ รู้อะไรไหม
ผมมีไอเดียที่คุณอาจสนใจ

571
00:26:44,853 --> 00:26:45,854
ไอเดียอะไร

572
00:26:45,979 --> 00:26:50,025
ผมว่าคุณควรใส่สูทสีแทน
ชุดนั้นไปแถลงข่าว

573
00:26:50,150 --> 00:26:51,985
- งานแถลงข่าวนี้น่ะเหรอ
- ใช่

574
00:26:52,111 --> 00:26:54,822
- ทำไมล่ะ
- อย่างแรกเลย สูทตัวนี้สวยมาก

575
00:26:54,947 --> 00:26:57,741
ผมถึงจะเอาไปใส่ที่ตูรินไง
มีงานกลางวัน

576
00:26:57,866 --> 00:27:01,286
- เป็นงานกลางแจ้ง ไม่ทางการ
- วันนี้วันศุกร์แต่งลำลอง

577
00:27:01,411 --> 00:27:03,789
นี่ ไบรอัน
เจ้านายอยากลองใส่สูทสีแทน

578
00:27:03,914 --> 00:27:06,583
- ผมก็ชอบสูทตัวนั้น
- ตัวนั้นเหมาะเลย ดูสบายๆ

579
00:27:06,708 --> 00:27:08,627
แถลงในห้องแถลงข่าว
ไม่ใช่ห้องพิธีการ

580
00:27:08,752 --> 00:27:09,920
เน็กไทหายไปไหน

581
00:27:13,173 --> 00:27:16,343
จะไปกินมื้อเที่ยง แล้วผมจะ...

582
00:27:16,468 --> 00:27:19,388
จะหาซุปกิน ผมจะไปหาซุปกิน

583
00:27:19,513 --> 00:27:21,181
- คุณทำตามคำแนะนำผม
- ใช่แล้ว

584
00:27:21,306 --> 00:27:24,476
ฉลาดมาก แนะนำอย่างสุดท้าย
เรื่องนี้มือใหม่พลาดกันเยอะ

585
00:27:24,601 --> 00:27:27,020
ถอดเน็กไทแล้ว
ต้องปลดกระดุมเม็ดบนด้วย

586
00:27:27,146 --> 00:27:29,940
- อ้อ ปลดเม็ดบน จริงด้วย
- ปลดแล้วดูเท่ขึ้น

587
00:27:30,566 --> 00:27:31,567
ขอบคุณ

588
00:27:32,568 --> 00:27:34,695
- สูทสวยจริงๆ
- โอ้โฮ

589
00:27:34,820 --> 00:27:37,364
- ผมว่าต้องเป็นชุดนี้แหละ
- ขอผมลองใส่ดูก่อน

590
00:27:37,489 --> 00:27:39,199
โอลด์ลิปส์ไม่เคยทำให้ผิดหวัง

591
00:27:40,617 --> 00:27:41,743
แล้วคุณจะขอบคุณผม

592
00:27:50,836 --> 00:27:53,005
- คิดว่าไง
- ดูดีทีเดียว

593
00:27:53,130 --> 00:27:57,759
ดูดีทีเดียว ดูดีมาก ดูดีๆ

594
00:27:57,885 --> 00:27:59,678
ไปกันเถอะ ผมต้องไปแถลงข่าว

595
00:28:00,846 --> 00:28:04,016
- คุณแน่ใจนะ
- เกิดมาไม่เคยแน่ใจขนาดนี้

596
00:28:04,349 --> 00:28:06,268
โอเค เดี๋ยวผมกลับมา

597
00:28:06,393 --> 00:28:10,063
คนจะพูดถึงชุดนี้ไปอีกนานแสนนาน

598
00:28:14,026 --> 00:28:16,820
ขอบคุณที่มาร่วมกับเรา
ในการเดินทางอันน่าทึ่งนี้

599
00:28:17,404 --> 00:28:19,489
และบางเรื่องก็เป็นเรื่องจริงด้วย

600
00:28:20,616 --> 00:28:24,328
ความก้าวหน้าของอเมริกา
ไม่เคยราบรื่นหรือมั่นคง

601
00:28:25,162 --> 00:28:28,498
มันไม่แน่ไม่นอน สามวันดีสี่วันไข้

602
00:28:29,166 --> 00:28:32,961
พอก้าวไปข้างหน้าได้สองก้าว
ก็รู้สึกเหมือนต้องถอยหลังหนึ่งก้าว

603
00:28:33,629 --> 00:28:36,757
และบางครั้ง
เมื่อเราถอยหลังหนึ่งก้าวอยู่นั้น

604
00:28:37,257 --> 00:28:39,718
ก็อาจชวนให้รู้สึกท้อแท้

605
00:28:39,968 --> 00:28:41,762
หรือยอมแพ้ให้กับคำถากถาง

606
00:28:42,763 --> 00:28:46,683
แต่เรื่องราวของประเทศควรผลักดัน
ให้เราเลือกเส้นทางที่ยากลำบาก

607
00:28:47,392 --> 00:28:49,519
ให้ยึดมั่นในอุดมการณ์ของเรา

608
00:28:49,853 --> 00:28:53,190
และทำทุกวิถีทาง
เพื่อสร้างความแตกต่าง

609
00:28:53,607 --> 00:28:56,944
ไม่ว่าจะในโรงเรียน ที่ทำงาน

610
00:28:57,236 --> 00:28:59,613
ย่านที่อยู่อาศัย หรือในเมืองของเรา

611
00:29:00,739 --> 00:29:02,991
ถ้าเราทำได้ ผมก็มั่นใจว่า

612
00:29:03,116 --> 00:29:06,245
อีก 250 ปีต่อจากนี้
ในการปกครองตนเองของอเมริกา

613
00:29:06,745 --> 00:29:08,914
จะดีกว่าที่ผ่านมาแน่นอน

614
00:29:12,751 --> 00:29:13,752
แลร์รี่

615
00:29:14,253 --> 00:29:17,089
- ทำอะไรน่ะ
- เปล่าๆ ไม่มีอะไร

616
00:29:17,214 --> 00:29:21,343
- คือ กระดุมผมหายน่ะ
- กระดุมหายจริงๆ ด้วย

617
00:29:21,468 --> 00:29:24,471
- จะทำยังไงดีนะ
- กระดุมแบบเดียวกันเลยนี่

618
00:29:25,222 --> 00:29:26,223
- ใช่
- ใช่

619
00:29:26,348 --> 00:29:28,517
จอร์จ วอชิงตัน
กระดุมแบบเดียวกันเลย

620
00:29:28,642 --> 00:29:30,978
- บังเอิญจังเลยเนอะ
- บังเอิญมาก

621
00:29:31,603 --> 00:29:33,689
เอาล่ะ งานนี้สนุกดีนะ

622
00:29:33,814 --> 00:29:37,567
- ใช่ เยี่ยมเลย ผมสนุกมาก
- จริงสิ จะบอกให้นะ

623
00:29:39,027 --> 00:29:41,989
- ผมลืมบทน่ะ เดี๋ยวตามไปแล้วกัน
- แลร์รี่

624
00:29:42,114 --> 00:29:46,285
- อย่านะ ผมรู้ว่าคุณจะทำอะไร
- อะไร ผมไม่ได้จะทำอะไร

625
00:29:46,410 --> 00:29:48,620
คุณคิดจะแอบหยิบกระดุม
ของจอร์จ วอชิงตัน

626
00:29:48,745 --> 00:29:50,163
นั่นบิดาผู้ก่อตั้งประเทศเรานะ

627
00:29:50,289 --> 00:29:52,165
- ไม่เอาน่า มาเร็ว
- โอเค คือผม...

628
00:29:52,291 --> 00:29:54,751
อย่างกับว่าผม
จะจิ๊กกระดุมนั่นจริงๆ งั้นแหละ

629
00:29:54,876 --> 00:29:56,670
- คุณทำจริงแน่นอน
- เปล่าสักหน่อย

630
00:29:56,795 --> 00:29:58,380
- นี่ ขอถามอะไรหน่อย
- ว่ามาเลย

631
00:29:58,505 --> 00:30:02,384
สมมติว่ามีคนทำรายการทีวีนะ

632
00:30:02,676 --> 00:30:05,470
แล้วทุกคนเกลียดมัน
เกลียดเข้าไส้เลย

633
00:30:05,595 --> 00:30:08,682
ขนาดที่ว่าออกจากบ้าน
เป็นต้องเจอคนตามด่า

634
00:30:08,807 --> 00:30:10,726
คุณจะย้ายประเทศเลยไหม

635
00:30:11,560 --> 00:30:13,312
เป็นผม ผมไปนะ

636
00:30:15,522 --> 00:30:17,441
- งั้นผมจะไปบอกเพื่อน
- เอาเลย

637
00:30:17,733 --> 00:30:19,318
รู้อะไรไหม คุณคนที่ 44

638
00:30:19,443 --> 00:30:22,362
นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้น
ของมิตรภาพที่งดงามก็ได้นะ

639
00:30:22,821 --> 00:30:23,822
ผมว่าไม่หรอก

640
00:31:30,722 --> 00:31:33,558
คำแปล โดย:
Thitikom Yansombat