ΤΕΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ! ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑ!
Στις 14 Αυγούστου 1945, η Ιαπωνία παραδόθηκε στους Συμμάχους
και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος επιτέλους τελείωσε.
Οι Αμερικανοί το γιόρταζαν στους δρόμους.
Αυτό το πνεύμα συνέλαβε η εμβληματική φωτογραφία
του Άλφρεντ Άιζενσταντ για το περιοδικό "LIFE".
Ένας ένστολος ναύτης να φιλά με πάθος μια νοσοκόμα
στη μέση της γεμάτης πλατείας Τάιμς.
Έγινε σύμβολο της περηφάνιας και του θριάμβου των Αμερικανών.
Οι φωτογραφίες δε λένε όλη την ιστορία.
Ο πόλεμος τελείωσε! Ο πόλεμος τελείωσε!
Ο πόλεμος τελείωσε!
-Κερδίσαμε! -Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε στα αλήθεια.
-Νίκη! Νίκη! Νίκη! -Κερδίσαμε.
Πάρε τα χέρια σου, φίλε.
Όχι, ο πόλεμος τελείωσε.
-Και; -Τελείωσε ο πόλεμος.
-Φύγε! -Γιορτάζουμε.
-Ανώμαλος είσαι; -Όχι, όλοι φιλιούνται.
-Όχι, μόνο εσύ. -Όχι μόνο εγώ.
Άρρωστε ανώμαλε.
-Όχι, δεν είμαι. -Ναι. Είμαι το κορίτσι κάποιου.
-Εντάξει. -Τζόνι!
Τι; Τζόνι; Όχι Τζόνι.
-Ναι Τζόνι. -Τι στο καλό;
Έλα εδώ. Τζόνι!
-Τζόνι; -Σε ενοχλεί αυτός, Άγκνες;
-Ναι. -Όχι, Τζόνι.
-Πήγε να με φιλήσει. -Πήγες να τη φιλήσεις;
-Όλοι φιλιούνται. -Όχι.
-Τι πράγμα; -Όχι, Τζόνι.
-Πήγες να με χτυπήσεις; -Όχι. Κανένα χτύπημα.
-Επιτίθεται σε ναύτη. -Όχι, όχι.
-Ενοχλείς τον Τζόνι; -Τέτοια μέρα;
Όχι. Σιγά μην τα βάλω με τον Τζόνι.
Πρέπει να είναι Ναζί.
-Δεν είμαι Ναζί. -Ανώμαλε Ναζί.
Ναζί; Όχι, εντάξει. Τζόνι, Τζόνι!
-Όχι, όχι. -Δώστε του ένα μάθημα.
-Τι; Όχι, όχι. -Πάνω του.
Όχι, όχι, όχι!
Το 1841,
ο Γουίλιαμ Χένρι Χάρισον έγινε ο ένατος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παρά τον κρύο και άστατο καιρό,
ο 68χρονος πρόεδρος έβγαλε τον μεγαλύτερο εναρκτήριο λόγο
στην ιστορία των ΗΠΑ, σχεδόν δύο ώρες, χωρίς παλτό.
Ο Χάρισον σύντομα αρρώστησε, σιγά την έκπληξη.
Και τα γιατροσόφια του γιατρού,
δηλητήριο φιδιού, καθαρτικά, βδέλλες, υδράργυρος και όπιο
τον έκαναν απλώς χειρότερα.
Όλοι είχαν μια άποψη για το πώς να γίνει καλύτερα,
αλλά δυστυχώς, άκουσαν αυτόν που ήξερε τα λιγότερα.
Γεια σας, κα Χάρισον.
-Γεια σου, Λόρενς. Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
-Συγχαρητήρια, κ. Πρόεδρε. -Ευχαριστώ, Λόρενς. Το εκτιμώ.
Έχω νέο καπνό. Πώς σας φαίνεται η μυρωδιά;
-Δεν είναι για μένα. -Δε μυρίζω τίποτα.
Έχει ένα ίχνος κερασιού.
Όχι, δεν καταλαβαίνω το κεράσι.
-Τίποτα; -Μυρίζω κυρίως τον καπνό.
-Να σας ρωτήσω κάτι. -Φυσικά.
-Πόσους Ινδιάνους σκοτώσατε; -Ο ίδιος;
Πώς σκοτώσατε; Μαχαιριά, πυροβολισμό;
Μερικούς νομίζω ότι τους πυροβόλησα,
μερικοί έπεσαν από τη λεπίδα μου
και μερικοί πέθαναν από τη βαρεμάρα στους λόγους μου.
Βλέπω γιατί τα πάτε καλά οι δυο σας.
-Ναι. -Πολύ αστείο.
Με όλο τον σεβασμό, δείχνετε ότι μπορεί να σας ρίξει ένας Ινδιάνος με ένα φτερό.
-Δε δείχνετε πολύ δυνατός. -Με όλο τον σεβασμό,
πρέπει να σέβεσαι κι άλλο.
Αν και στην πραγματικότητα δεν είμαι πολύ γρήγορος,
μπορώ να παλέψω, γιατί δε με ρίχνεις εύκολα.
Εξ ου και το Τιπερκανού.
Το κανό τουμπάρει, όχι ο πρόεδρος.
Βλέπω ότι δεν έχετε παλτό. Κάνει κρύο.
-Δεν κρυώνετε; -Είναι ωραία μέρα.
-Δεν το χρειαζόμουν. -Αλήθεια; Είστε πρόεδρος.
Θα το κρατούσε οποιοσδήποτε. Η κα Χάρισον.
Όχι. Η κα Χάρισον δε θα κρατάει το παλτό.
Δεν ξέρεις καλά την πρώτη κυρία.
Δε νομίζω ότι θέλω. Απλώς λέω ότι κάποιος θα μπορούσε να το κρατάει.
Κάνει κρύο τώρα. Δε θέλουμε τον πρόεδρό μας να λέει
-ότι κάνει κρύο. -Λέω την αλήθεια.
-Νιώθω μια χαρά. -Μη σπαταλάω άλλο τον χρόνο σας.
Είναι πρόεδρος πια. Σαν να μιλάω με γιατρό.
-Όχι, όχι. -Μιλάς και μετά, πας παρακάτω.
Τέλος πάντως. Συγχαρητήρια. Ανυπομονώ να αρχίσουμε τη δουλειά.
Ευχαριστώ πολύ.
Χάρηκα που σε είδα.
Κύριε; Είστε καλά;
Είμαι μια χαρά.
Σίγουρα; Τι είναι αυτός ο βήχας;
Τέτοια εποχή έχω λίγη αλλεργική ρινίτιδα.
-Τον Μάρτιο; -Φυσικά.
Μου σφίξατε το χέρι.
-Εσύ μου το έδωσες. -Δε θα έπρεπε να το πάρετε.
Δεν ήθελα να είμαι αγενής.
Κοιτάξτε, για εμένα...
Είναι αγενές να δίνεις το χέρι
όταν έχεις γρίπη ή είσαι άρρωστος.
Είσαι στον κύκλο μου.
Όταν έδωσες το χέρι, έπρεπε να απαντήσω σφίγγοντάς το.
Είναι απαραίτητο. Απολύτως απαραίτητο.
Δεν καταλαβαίνεις;
-Εντάξει. -Αμάν.
Κατάλαβα.
-Καλέ μου. -Είναι όλα καλά;
Κύριε Πρόεδρε;
Βασικά, νιώθω κάπως αδύναμος.
Κάποιος να καλέσει γιατρό.
Κι άλλες ζεστές πετσέτες.
Γιατρέ, πώς είναι;
Ο πυρετός δε δείχνει σημάδια υποχώρησης.
-Κάνετε τα πάντα; -Φυσικά. Αφαίμαξη, όπιο,
και θα ξεκινήσουμε τις βδέλλες.
-Έχετε αρκετές; -Ναι.
-Είμαστε αισιόδοξοι για τις βδέλλες. -Ευχαριστώ.
Γεια σας. Τι κάνετε;
-Καλέ μου. -Μάρθα.
-Γιατρέ, πώς τα πάει; -Ο πρόεδρος δεν είναι καλά.
-Ήμουν στην ορκωμοσία. -Ναι.
-Δε φορούσε παλτό. -Έκανε κρύο.
Τρελό. Δέκα άτομα θα μπορούσαν να το κρατάνε.
-Και η γυναίκα του. -Είπε ξεκάθαρα πως όχι.
Πολλοί θα έφερναν παλτό.
Πάντα να έχεις. Καλύτερα να έχεις.
-Ποιο το αρνητικό; -Κανένα.
Ήταν πολύ εγωιστικό εκ μέρους του.
Έκανε επίδειξη. Του έσφιξα το χέρι.
Ανησυχώ πως ίσως έχω ότι και αυτός.
Με γαργαλάει ο λαιμός.
-Να μιλήσεις στον γιατρό σου. -Είμαι δίπλα σε γιατρό.
-Έχω τον πρόεδρο τώρα. -Ναι, το καταλαβαίνω.
-Τον φροντίζεις. -Ναι.
Και καλά κάνεις. Δε θέλω να διακόπτω.
-Μια γρήγορη ματιά. -Δε θα δω το στόμα σου.
-Κοίτα. -Όχι.
Έχω έναν ασθενή στο μυαλό. Τον αρχηγό της χώρας.
Δεν του κάνεις κάτι τώρα.
Είναι στο κρεβάτι κι εσύ εδώ.
Ετοιμάζω τις βδέλλες και τον ακούω να αναπνέει.
Παρατηρώ τα αποτελέσματα του οπίου.
-Τον κουράρω. -Κάνε μου μισή κούρα.
Δεν υπάρχει αυτό. Προφανώς, δεν έχεις κουράρει ποτέ.
Ο ξάδερφός μου ήταν άρρωστος και του πήγα μάφινς.
Δε θα κοιτάξω. Σε κοιτάζω στα μάτια.
Αν κοιτάς στα μάτια
και κατέβεις 7,5 εκ, θα δεις το στόμα.
-Αυτό είναι άλλο. Όχι. -Ρίξε μια ματιά.
Η απάντηση είναι όχι. Έχω έναν πρόεδρο να κουράρω.
Εσύ το καταλαβαίνω. Αυτός τι κάνει;
-Το ίδιο. -Κι εγώ κουράρω.
Σας θέλει και τους δύο;
Ναι, είμαστε οι γιατροί.
Να σου κάνω μια ερώτηση.
Χάρηκες κρυφά όταν έμαθες ότι ήταν άρρωστος;
-Όχι. Πήγα στην εκκλησία κι έκλαψα. -Έλα τώρα.
Αν καταλήξω σαν τον πρόεδρο σε λίγες μέρες, πώς θα αισθανθείς;
-Θα είσαι ο πρόεδρος; -Όχι.
Η πόλη είναι γεμάτη αρρώστους. Είναι βάλτος. Αηδία.
Αν ερχόμουν στο γραφείο σου, πόσο θα χρέωνες;
Είναι στον Λευκό Οίκο, οπότε είναι αδύνατον.
-Γιατί; -Κάνω μόνο ραντεβού,
και κάνω ραντεβού μόνο με τον πρόεδρο.
Άρα, δεν κάνεις τίποτα όλη τη μέρα;
Αν δεν κάνω τίποτα, έχω κάνει τη δουλειά μου.
-Είσαι σαν αλήτης που ζει στον Λευκό Οίκο. -Όχι.
Προβλέπουμε προβλήματα
και προλαβαίνουμε απειλές στην υγεία του.
-Γιατί δεν του έφερες παλτό; -Λόρενς, σε παρακαλώ.
-Γιατρέ, ευχαριστώ για τη βοήθεια. -Δε με ενοχλεί αυτό.
-Ναι; Εντάξει. -Δε με ενοχλεί καθόλου.
Καλέ μου.
Λίγο ξίδι...
Με συγχωρείτε για την ενόχληση.
Ήμουν στην ορκωμοσία χτες και του έσφιξα το χέρι.
Βλέπεις πόσο άρρωστος είναι.
Πόσο γρήγορα πρέπει να πάω σε σαπούνι και νερό;
-Περίπου δέκα δευτερόλεπτα. -Δέκα;
-Αυτό μόνο; -Ναι.
Σαν να λέμε ότι δίνουμε το χέρι μόνο στο μπάνιο.
Πρέπει να κουβαλάς μαζί κουβά νερό και σαπούνι για να μην αρρωστήσεις.
-Όχι φαγητό τώρα, παρακαλώ. -Τι; Γιατί;
Στο κρύωμα ταΐζεις, στον πυρετό όχι.
Διαφωνώ. Ταΐζεις στον πυρετό, όχι στο κρύωμα.
Ανάποδα τα λες. Είσαι γιατρός;
Όχι, αλλά η μητέρα μου έλεγε, "ταΐζεις στον πυρετό, όχι στο κρύωμα".
Μάλιστα, όταν είχα οστρακιά,
η μητέρα μου με τάιζε συνέχεια.
Πήρα επτά κιλά, αλλά έγινα καλύτερα σε μια εβδομάδα.
-Ήταν η μητέρα σου γιατρός; -Όχι. Έκτρεφε σνάουζερ.
-Αλλά ήξερε πολλά. -Ζει ακόμα;
Όχι. Πέθανε από οστρακιά, επειδή δεν είχε μείνει φαγητό.
Ταΐζεις στο κρύωμα, όχι στον πυρετό και θα ζήσεις πολλά χρόνια.
Όχι. Ταΐζεις στον πυρετό, όχι στο κρύωμα και θα ζήσεις μέχρι τα 100.
Νομίζω ότι ίσως έχει δίκιο.
-Όχι. -Ταΐζεις στον πυρετό.
Στη νοσηλευτική, ταΐζαμε και στα δύο.
Κι αυτό είναι λάθος.
-Τάισε στο κρύωμα. -Κράτα τη δύναμή σου.
Όταν πεινάς, πεθαίνεις.
Ταΐζεις στον πυρετό.
Για όνομα του Θεού. Ταΐστε τον.
-Ταΐστε τον πυρετό. -Έχει μείνει κέικ σοκολάτας;
-Ταΐστε τον άνθρωπο. -Δεν είπα να μην ξαναφάει ποτέ.
-Δώστε του να φάει. -Ωραία.
Έτοιμος; Πουρές πατάτας.
-Ωραίο. -Έπρεπε να είχα φορέσει παλτό.
Την επόμενη φορά.
-Είναι νεκρός. -Καλέ μου, όχι!
-Όχι! -Τι είναι αυτά;
-Γιατί υπάρχει παντού φαγητό; -Ο πρόεδρος έφαγε λίγο.
Δεν ξέρετε τον πρώτο κανόνα της ιατρικής; Ταΐζεις στο κρύωμα, όχι στον πυρετό.
-Σ' το είπα. -Εγώ...
Όχι να κάνετε πάρτι.
Τα έντερα του προέδρου εκρήγνυνταν και τον ταΐσατε;
Ο κόσμος μπερδεύει...
Είναι εξοργιστικό. Ποιος είναι ο υπεύθυνος;
Ελάτε να φάτε.
Μπριζόλα από το "Λάντις", κ. Πρόεδρε!
Στα τέλη του 1846, μια ομάδα πιονέρων καθοδόν για Καλιφόρνια
με επικεφαλής τον Τζορτζ Ντόνερ παγιδεύτηκε ψηλά στα βουνά
από μια πρώιμη χιονόπτωση.
Οι διασώστες προσπάθησαν να πάνε, αλλά η πρώτη ομάδα έφτασε
σχεδόν τέσσερις μήνες αφού το καραβάνι παγιδεύτηκε.
Με την τροφή να τελειώνει,
η ομάδα κατέφυγε σε δραστικά μέτρα.
Με το δραστικά, εννοώ τον κανιβαλισμό.
Και με τον κανιβαλισμό, εννοώ ότι έφαγαν ο ένας τον άλλο.
Ήταν μια τρομερή τραγωδία για όσους χάθηκαν,
και για όσους επέζησαν,
λίγο δύσκολο να εξηγηθεί.
Θεέ μου.
Ομάδα Ντόνερ!
-Ήρθαν! -Ομάδα Ντόνερ!
-Σας βρήκαμε! -Εκεί είναι.
-Γεια σας. -Γεια.
Το χιόνι έλιωσε επιτέλους στο πέρασμα και μπορέσαμε να σας φτάσουμε.
-Δόξα τω Θεώ που είστε ζωντανοί. -Ευτυχώς σας βρήκαμε.
-Ναι. Για δείτε. -Γεια σε όλους.
Ευτυχώς μας σκεφτήκατε.
-Διάσωση, έτσι; -Η ομάδα.
Η ομάδα διάσωσης.
Θα ήθελα να είμαι σε μια ομάδα διάσωσης μια φορά
και να μου χρωστάνε για μια ζωή
επειδή τους έσωσα.
Το αγκάθι από το λιοντάρι.
Μην περιμένετε από εμένα τέτοια.
Φαίνεστε καλά, κύριε.
-Ναι, είμαστε... -Καλά είμαστε.
-Είμαστε καλά. Ζωντανοί. -Ναι.
Καλά είμαστε, τηρουμένων των αναλογιών.
Τηρουμένων των αναλογιών, επιβιώνουμε.
Είσαι όπως τη μέρα που έφυγες από το Σολτ Λέικ Σίτι.
-Ξέρεις... -Πολύ ευγενικό.
-Είσαι μια χαρά. -Ωραίο κοπλιμέντο.
Ευχαριστώ πολύ. Πολύ γλυκό.
Πού είναι όλοι;
-Ποιους ακριβώς εννοείς; -Βασικά...
-Καλή ερώτηση. -Δεν είναι κακή.
-Καλή ερώτηση. -Καλή ερώτηση.
-Πού είναι όλοι; -Αυτό είναι το ερώτημα.
-Έχουμε μια απάντηση. -Ναι.
-Είναι απλή. -Δεν είναι εδώ.
-Ναι. Δεν είναι εδώ.
-Το βλέπω αυτό. -Είμαστε εμείς εδώ.
-Αυτοί δεν είναι. -Και πού είναι;
Ναι.
-Βασικά... -Για να πούμε την αλήθεια...
Για να πούμε την αλήθεια, έφυγαν.
Μέσα στο καταχείμωνο;
Το πέρασμα είναι γεμάτο χιόνι.
Τους ικέτεψα να μη φύγουν,
αλλά μας άφησαν μόνους μας.
-Δε στραφήκαμε ο ένας ενάντια στον άλλο; -Όχι. Ενωμένοι.
Και κανείς δεν πέθανε.
-Όχι, κανείς δεν πέθανε. -Δε χάθηκαν εδώ.
Θεέ μου, όχι. Κανείς δεν αρρώστησε καν.
-Δεν πέθανε κανείς. -Κανείς.
-Κανείς δεν πέθανε εκεί. -Όχι.
-Και κανείς δεν πέθανε εκεί. -Κανείς.
Κανείς δεν πέθανε εκεί, δόξα τω Θεώ.
Αν δε σας πειράζει που ρωτάω, πώς επιβιώσατε χωρίς προμήθειες;
-Ναι. -Ναι.
-Αυτός ο τύπος. -Πάνω που λες ότι τελείωσε...
-Τρελός. -Μισό λεπτό.
Έρχεται και άλλη ερώτηση.
-Που είναι καλύτερη από την πρώτη. -Την ξεπέρασε.
-Μου φάνηκε προφανής ερώτηση. -Δεν την κάνει λιγότερο φοβερή.
Και τώρα που ξέρουμε ότι είναι απίστευτη, ας είναι η τελευταία.
Ποια είναι η απάντηση; Πώς επιβιώσατε;
-Η καλύτερη ερώτηση. -Αλλά η τελευταία, επειδή είναι τόσο καλή.
Και εύκολη.
Για εμένα, οι λεπτομέρειες είναι πολύ επίπονες.
Αυτός εδώ, έκατσε τέσσερις μέρες στη σκηνή χωρίς να βγει.
-Απαίσιο. -Τζέικομπ, τι...
-Ήταν δύσκολο. Είναι καλά. -Πώς αλλιώς επιβιώσατε;
-Επιστρέφω στη σκηνή. -Όχι, όχι!
-Πρέπει! -Όχι, όχι!
Δεν ανήκω έξω... Εντάξει!
-Σύνελθε. -Συγγνώμη που σε εκνεύρισα.
Σταμάτα τις ερωτήσεις! Παραπάει.
-Σίγουρα είστε ευαίσθητοι. -Ναι.
Δεν το πιστεύω πόσο υγιείς φαίνεστε.
Είσαι πολύ καλός.
Ευχαριστούμε και πάλι. Είσαι πολύ καλός στα κοπλιμέντα.
-Τι μυρίζω; -Έτοιμο το στιφάδο.
Όχι, δεν είναι. Όχι, όχι.
-Όχι τσουκάλι. Πέτα το. -Τι;
-Μπέντζαμιν Ντόνερ! -Τι συμβαίνει;
Μια ομάδα διάσωσης.
-Ναι, ναι. -Μπέντζαμιν Ντόνερ, δείχνετε καλά, κύριε.
-Ναι, είμαι. -Δείχνετε πολύ καλά.
Πολύ πολύ καλά.
Ναι, ο φρέσκος αέρας. Τους κάνει όλους...
Και ξέρεις τι μου αρέσει; Η υλοτομία.
-Τη λατρεύω. -Φοβερός υλοτόμος.
Τρομερή γυμναστική.
-Αυτό μόνο; Υλοτομία; -Και υπερβολικός αυνανισμός.
-Ναι. -Υπερβολικός. Πάρα πολύ.
Βάζει ένα σχοινί στη σκηνή και ξέρουμε.
-Σημάδι. -Ο υλοτόμος κουράστηκε.
Ο υλοτόμος ξεκουράζεται.
Τι έχει το τσουκάλι;
-Τι έχει το τσουκάλι; -Τι έχει το τσουκάλι;
-Το τσουκάλι. -Βρε τον τύπο.
Άλλη μία απίστευτη ερώτηση.
Φοβερό.
Πώς το κάνεις;
-Ποια ήταν η ερώτηση; -Ναι.
Τι έχει το τσουκάλι;
Αρκούδα.
Οπότε, επιβιώσατε όλοι σας ολόκληρο τον χειμώνα
με μία αρκούδα;
Ναι, αλλά είχε φάει γουρούνι, οπότε, ήταν σαν δύο γεύματα.
-Και ψάρεμα στον πάγο. -Ναι.
-Ευτυχώς.
-Πού είναι τα καλάμια; -Δεν έχουμε.
-Και πώς γίνεται; -Με τα χέρια.
-Δε θέλω καλάμι. -Με το χέρι;
Ναι. Σπάω τον πάγο, κουνάω το σκουλήκι,
το βάζω από κάτω και το κουνάω.
-Το ψάρι το αρπάζει. -Το έδαφος είναι παγωμένο.
-Πού βρίσκεις σκουλήκια; -Βασικά...
Είμαι υλοτόμος. Κόβω δέντρα.
Τα σκουλήκια είναι μέσα τους.
-Δεντροσκούληκα. -Δεντροσκούληκα.
Τα ψάρια λατρεύουν τα δεντροσκούληκα.
Δεν τα χορταίνουν. Είναι λιχουδιά.
Οπότε, πήρατε σκουλήκια από δέντρο
και ψαρέψατε στον πάγο με το χέρι;
Φοβερή περίληψη.
Η άμαξα των Στάντον. Είναι εδώ;
Ναι, πού είναι;
-Οι Στάντον. -Οι Στάντον.
-Μεγάλη ιστορία. -Οι Στάντον.
Δεν έπρεπε να τους αναφέρουμε ξανά.
Δε θέλετε να το ακούσετε.
Ελάιζα, πες εσύ την ιστορία.
Μπέντζαμιν, το έχεις. Ξέρω ότι το έχεις.
Την είχα, αλλά την ξέχασα. Σου την είπα με όλες τις λεπτομέρειες.
Νομίζω ότι αυτός που το είδε πρέπει να την πει.
Τζορτζ, γιατί δε μοιράζεσαι όσα είδες εκείνη τη μέρα;
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Πάρε τον χρόνο σου.
Βασικά, ένα μεγάλο πουλί κατέβηκε
και άρπαξε τον μικρό Αϊζάια,
τον επτάχρονο, και πέταξε μακριά.
Και μετά, το είδε η Μέλανι.
Άρπαξε τον Αϊζάια.
-Και ο καημένος ο Τσάρλι... -Ο Τσάρλι.
...άρπαξε τη Μέλανι
και μετά, ο Αϊζάια, ο 10χρονος, άρπαξε τη Μέλανι και του πουλί έφυγε.
Περίμενε, περίμενε.
-Υπάρχουν δύο Αϊζάια; -Ναι, δύο.
Το σημαντικό είναι ότι και οι δύο εξαφανίστηκαν με το πουλί.
Αν θες να το πεις πουλί. Ήταν σαν προϊστορικό ζώο.
Είμαι σίγουρη ότι ήταν δεινόσαυρος.
Μήπως είδατε ένα γιγάντιο πουλί
με μια τετραμελή οικογένεια στον ουρανό;
Θέλω να μάθω τι έγιναν οι Στάντον,
οι Τάιλερ και οι Έντι!
Τι σκατά συμβαίνει;
Σου είπαμε τι συμβαίνει.
Γιατί; Τι λες; Πιστεύεις ότι τους φάγαμε;
Δεν είπα τίποτα τέτοιο.
-Γιατί να το πεις; -Φυσικά.
-Δε θα τρώγαμε κανέναν. -Θα ήταν τρελό αυτό.
Θα ήταν απαίσιο.
Έλα τώρα, δεν είμαστε κανίβαλοι.
-Θεέ μου, όχι. Αηδιαστικό. -Δε θα τρώγαμε ανθρώπους.
Φυσικά,
αν πετύχω ένα πάρτι κανιβάλων στο δάσος και μου προσφέρουν ένα δακτυλάκι,
ίσως φάω μια μπουκιά από ευγένεια.
-Θα δοκιμάσω ένα. -Και στο ίδιο πάρτι,
αν μου πρόσφεραν μια μέτρια ψημένη φέτα πισινού,
θα έτρωγα μια μπουκιά. Μην τους προσβάλω.
-Καλοί τρόποι. -Ναι.
-Θέλετε να σας σώσουμε; -Θέλεις;
-Ξανά. -Το έκανε;
Άλλη μία! Άλλη μία!
Μου έκανες δύο απίστευτες ερωτήσεις.
-Είπαμε τέλος. -Η καλύτερη.
-"Θα ήθελες να σε σώσουμε;" -Όχι.
Το είπε και απλά. Έτσι, χαλαρά.
-Θέλουμε το σώσιμο. -Ναι.
-Δώσε μας λίγο... -Μερικά λεπτά.
-Θα βοηθήσω με τα πράγματα. -Όχι, όχι.
-Το έχουμε. -Εντάξει.
-Πάμε. -Να μαζέψουμε.
Ετοιμάστε τα μουλάρια.
-Θεέ μου. -Θεέ μου.
Τι είναι αυτό;
Μόνο μικρά δάκτυλα.
Στις 28 Αυγούστου 2014,
η κυβέρνηση του προέδρου Ομπάμα τραντάχτηκε από ένα σκάνδαλο,
που όμοιό του δεν είχε ξαναδεί το γραφείο.
Και ποια ήταν αυτή η ολέθρια έλλειψη κρίσης;
Ο πρόεδρος Ομπάμα μίλησε σε δημοσιογράφους με μπεζ κουστούμι.
Σωστά. Μπεζ.
Όχι μπλε, όχι γκρι, όχι μαύρο, ούτε καν ψαροκόκκαλο. Μπεζ.
Ακολούθησε χαμός στα μίντια. Κάποιοι είπαν ότι ο Ομπάμα καταπάτησε
ένα προεδρικό όριο με τη στυλιστική του επιλογή.
Ο Πρόεδρος μίλησε στους δημοσιογράφους την Πέμπτη
και φορούσε μπεζ κουστούμι.
Το TIME το εξισορρόπησε με παρουσιαστή χωρίς κουστούμι.
Το GQ το είπε απαίσιο.
Το Esquire το είπε τερατούργημα.
Ήταν σαν να πήγαινε σε πάρτι στα Χάμπτονς.
Τις επόμενες μέρες, ο Ομπάμα πήρε το φταίξιμο για αυτό το φιάσκο
και αρνήθηκε να ρίξει το φταίξιμο αλλού.
Αλλά τώρα, ρίχνει επιτέλους κάπου το φταίξιμο.
Και πλέον, μάλλον θα ξέρετε σε ποιον.
Κύριε Πρόεδρε, θέλουμε την επιλογή σας για τη διάσκεψη του ΝΑΤΟ.
Νομίζω ότι αυτό είναι μια χαρά.
Τι είναι αυτό; Τα ρούχα για το ΝΑΤΟ; Τορίνο;
Αυτά θα φοράμε στο Τορίνο.
-Αυτά; -Αυτά.
-Να κάνω μια πρόταση; -Πες τι σκέφτεσαι.
Πάρτε έξτρα γραβάτες.
-Γιατί θέλω παραπάνω; -Λερώνονται μερικές φορές.
Δε λερώνω τις γραβάτες μου. Ξέρεις γιατί είναι άψογες;
Όχι. Γιατί;
Ποτέ δεν τρώω σούπα ή ζυμαρικά όταν φοράω γραβάτα.
Επιλέγεις. Σούπα ή γραβάτα. Όχι και τα δύο.
-Αλήθεια; -Ναι. Βλέπω ότι εσύ τρως σούπα.
Για αυτό είναι χάλια οι γραβάτες σου. Σκέψου το.
Ενδιαφέρον. Και το μάζεμα;
Δε δουλεύει. Ξέρεις γιατί; Όταν μαζεύεται, ξεμαζεύεται.
Ίσως το κάνει χειρότερο.
Μπορεί να καταλήξεις με τη γραβάτα μέσα στη σούπα.
-Χαλάει σούπα και γραβάτα. -Εντάξει.
Είστε ειδικός σε αυτό. Το πρόγραμμα για το Τορίνο.
-Τι έχουμε; Για να δούμε. -Τι είναι αυτό;
Ένα ποτό.
-Τι είδους; -Πρωτεϊνούχο σμούθι.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Πώς λέγεται; -Δεν είμαι σίγουρος.
-Όχι;
-Δεν έχει όνομα; -Μάνγκο Τάνγκο.
Μάνγκο Τάνγκο. Πίνετε Μάνγκο Τάνγκο.
-Ωραία. -Δε χρειάζεται να φωνάζεις.
-Μπορώ να δοκιμάσω λίγο; -Όχι. Δεν μπορείς να πεις γουλιά.
-Υπάρχει κάποιο πρόβλημα; -Όχι, απλώς δε μου αρέσει.
Έχετε καλαμάκι. Εγώ θα πιω από το ποτήρι.
-Αυτό θα ήταν χειρότερο. -Πώς;
Βάζεις το στόμα στην επιφάνεια του ποτηριού. Θα μπει σάλιο στο ποτό.
-Άρα, δε δίνετε γουλιές; -Όχι, δίνω.
Η Μισέλ μπορεί να πιει.
Αν η Μαλία και η Σάσα ήταν εδώ, θα τους έδινα μετά χαράς. Όχι σε σένα.
-Ο Πανέτα; Ο Μπάιντεν; -Όχι. Όχι.
Πρέπει να έχεις όρια.
-Όχι γουλιές εκτός οικογένειας; -Όχι.
Επίσης, εσύ, ο Μπάιντεν, ο Πανέτα...
Γέρικα χείλη.
-Γέρικα χείλη; -Δεν είναι ωραίο.
Θα μου άρεσε πολύ αυτό ως παρατσούκλι.
Εντάξει, Γέρικα Χείλη, πίσω στο πρόγραμμα.
-Πάμε. -Ωραίο φαίνεται.
-Ωραία. -Μακάρι να είχαμε χρόνο στις Άλπεις.
Θα κάναμε πολλά. Μπορείς να κάνεις σκι, να πας πεζοπορία.
-Αλήθεια; Κάνετε σκι; -Γιατί υποθέτεις ότι δεν κάνω σκι;
-Εσύ κάνεις σκι; -Ναι.
Πιστεύεις ότι εσύ θα μπορείς κι εγώ όχι;
Βασικά, εγώ... Όχι.
Γιατί να υποθέσεις ότι δεν κάνω σκι;
-Λάρι, είναι επειδή... -Όχι, όχι.
-Είναι επειδή... -Όχι.
Για κανέναν λόγο.
-Είναι επειδή είμαι από τη Χαβάη; -Προφανώς. Ναι.
-Και οι Χαβανέζοι κάνουν σκι. -Κάνουν σκι; Ποιος να το ήξερε;
Εγώ το ήξερα.
Θα μπορούσατε να μου κάνετε μια χάρη όσο θα είστε στο Τορίνο;
Στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ και θες χάρη;
-Κάτι πολύ μικρό. -Τι είναι;
Πείτε χαιρετίσματα στη Δανή πρωθυπουργό. Αυτό είναι όλο.
Στη διάσκεψη του ΝΑΤΟ, όταν συζητάμε ζητήματα εθνικής ασφάλειας,
θες να της πω, "χαιρετίσματα από τον Λάρι";
-Αυτό αρκεί. -Τι πιστεύεις ότι θα γίνει;
Αναρωτιέμαι πώς θα αντιδράσει.
Ξέρεις τι νομίζω ότι θα κάνει; Θα πει, "ποιος Λάρι;"
Δεν το νομίζω.
Δεν είδατε την κουβέντα μας πριν από δύο χρόνια εκεί.
Λες ότι θα τη θυμάται και αυτή τόσο πολύ;
Την έκανα να γελάσει.
-"Είσαι πολύ αστείος". -Έτσι το είπε;
-Ναι. -Είπε,
-"Είσαι τόσο αστείος. Είσαι αστείος". -Λάρι.
-Ναι. -Δε θα το κάνω αυτό.
-Είσαι τρελός; -Τι;
Είναι πρωθυπουργός της Δανίας. Δε σε ξέρει.
Έκανα μεγάλη εντύπωση.
-Με ξέρει. -Για να μην πω
ότι τίποτα δε γίνεται όταν δίνεις χαιρετίσματα σε κάποιον.
Πάμε. Είμαι στη διάσκεψη.
Θες να πάω στη Δανή πρωθυπουργό
και να πω χαιρετίσματα από τον Λάρι.
Και μετά, πρέπει να γυρίσω να σου πω χαιρετίσματα από τη Χέλε.
Και μετά; Δε γίνεται τίποτα.
Τώρα, κεντράρω στο ύφος.
Κεντράρεις; Τι σημαίνει αυτό;
Πώς αντέδρασε;
-Μα... -Είπε, "ο Λάρι έστειλε χαιρετίσματα;
Πες του και από μένα χαιρετίσματα".
Δε θέλω να κάνω τέτοια συζήτηση.
-Ας γυρίσουμε στη δουλειά. -Φυσικά. Τι είναι αυτό;
"ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ" "ΑΠΟΡΡΗΤΟ"
Είναι απόρρητο.
-Δε θα σου πω. -Γιατί;
Είμαι φοβερός στο να κρατάω μυστικά.
Ο ξάδερφός μου, ο Άρθουρ, είναι δίγαμος.
Είχε σύζυγο στο Νιού Χάμσαϊρ και άλλη στο Κουίνς.
Πηγαινοερχόταν κάθε 15 μέρες.
Δεν το είπε σε κανέναν.
Μόνο σε μένα το είπε και δεν το είπα ποτέ.
-Το είπες σε μένα. -Έχει πεθάνει.
-Εντάξει. -Σας έχω πει πολλά ευαίσθητα πράγματα.
Για όταν τα έκανα πάνω μου όταν ήμουν 12 στο λεωφορείο και πήγαινα για...
Όταν άρχισες να το λες, δεν ήθελα να το ακούσω τότε, ούτε και τώρα.
Φανταστείτε πόσο με σημάδεψε.
-Δε θέλω να το φανταστώ. -Αγόρι 12 ετών.
Υπήρχαν κορίτσια εκεί. Με έλεγαν Ντέιβιντ Πάνας για χρόνια.
Αυτό είναι εμπιστευτικό.
Υπάρχει λόγος που δεν πήρες άδεια για απόρρητα.
-Η συμπεριφορά σου λέει ότι σωστά κάναμε. -Η Ρωσία φταίει;
-Λάρι... -Κίνα;
-Όχι. -Ταϊβάν.
Θεέ μου. Η Ταϊβάν.
Με συγχωρείτε, κ. Πρόεδρε. Έχουμε συνέντευξη Τύπου για ISIS σε 10 λεπτά.
Εντάξει. Πρέπει να ελέγξω μερικά πράγματα.
-Επιστέφω αμέσως. -Εντάξει. Με το πάσο σας.
Εντάξει. Είμαι έτοιμος να φύγω.
Ξέρετε κάτι; Έχω μια ιδέα που ίσως σας ενδιαφέρει.
Για πες.
Να φορέσετε το μπεζ κουστούμι στη συνέντευξη τύπου.
-Για αυτή; -Ναι.
-Γιατί; -Αρχικά, είναι υπέροχο κουστούμι.
Για αυτό το παίρνω στο Τορίνο. Υπάρχει μια πρωινή εκδήλωση.
-Είναι έξω. Λίγο πιο χαλαρή. -Είναι η Χαλαρή Παρασκευή.
Μπράιαν, το αφεντικό θέλει το μπεζ κουστούμι.
-Μου αρέσει πολύ. -Είναι τέλειο. Απλό.
Και δεν είναι στη Δυτική Αίθουσα.
Πού είναι η γραβάτα σου;
Θα φάω μεσημεριανό και θα...
Θα φάω σούπα. Θα φάω σούπα.
-Άκουσες τη συμβουλή μου. -Ναι.
Έξυπνο. Κάτι τελευταίο. Έκανες ένα λάθος πρωτάρη.
Όταν βγάζεις τη γραβάτα, άνοιξε το πάνω κουμπί.
-Το πάνω κουμπί, ναι. -Θα δείχνει πιο ωραίο.
Σε ευχαριστώ.
Είναι φοβερό κουστούμι.
-Αυτό πρέπει να κάνετε. -Θα το δοκιμάσω.
Δε θα σας απογοητεύσει ο Γέρικα Χείλη.
Θα με ευχαριστείτε.
-Πώς σου φαίνεται; -Πολύ καλό.
Είναι πάρα, πάρα πολύ καλό.
Πάμε. Έχω συνέντευξη Τύπου.
-Είσαι σίγουρος για αυτό; -Δεν ήμουν ποτέ πιο σίγουρος.
Εντάξει. Επιστρέφω σε λίγο.
Θα το συζητάει ο κόσμος για πάρα πολύ καιρό.
Ευχαριστούμε που ήρθατε σε αυτό το υπέροχο ταξίδι.
Κάποια ήταν και αλήθεια.
Η πρόοδος της Αμερικής δεν ήταν ποτέ ομαλή ή σταθερή.
Πάει δεξιά και αριστερά. Σταματάει και ξεκινάει.
Για κάθε δύο βήματα μπροστά, νιώθεις ότι κάνουμε ένα βήμα πίσω.
Και μερικές φορές, όταν κάνουμε ένα βήμα πίσω,
είναι δελεαστικό να αποθαρρυνθείς ή να ενδώσεις στον κυνισμό.
Η ιστορία αυτής της χώρας θα έπρεπε να μας εμπνέει να πάρουμε τον δύσκολο δρόμο.
Να κρατήσουμε τα ιδανικά μας.
Και να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να κάνουμε τη διαφορά.
Είτε μιλάμε για τα σχολεία μας, τις δουλειές μας,
τις γειτονιές μας ή τις πόλεις μας.
Αν το κάνουμε, είμαι σίγουρος
ότι τα επόμενα 250 χρόνια του αμερικάνικου πειράματός μας
θα είναι καλύτερα από το προηγούμενα.
Λάρι;
-Τι κάνεις; -Τίποτα το σπουδαίο.
-Έχασα ένα κουμπί. -Πράγματι έχασες κουμπί.
-Τι να κάνω; -Μοιάζει ίδιο κουμπί.
-Ναι. -Ναι.
Έχουμε ίδιο κουμπί με τον Τζορτζ Ουάσιγκτον.
-Μεγάλη σύμπτωση, έτσι; -Μεγάλη σύμπτωση.
Εντάξει. Λοιπόν, καλά περάσαμε.
-Ναι, υπέροχα. Το διασκέδασα. -Ξέρετε κάτι;
Ξέχασα το σενάριό μου. Έρχομαι αμέσως.
-Μην το κάνεις. Ξέρω τι κάνεις. -Τι; Δεν κάνω τίποτα.
Σκέφτεσαι να πάρεις το κουμπί του Ουάσιγκτον.
Είναι ο πατέρας της χώρας μας.
-Έλα. Έλα. -Εντάξει.
Λες και θα έπαιρνα το κουμπί.
-Θα το έπαιρνες. -Όχι.
-Να σας ρωτήσω κάτι. -Πες.
Ας υποθέσουμε ότι κάποιος έκανε μια τηλεοπτική εκπομπή.
Και τη μισούσαν όλοι. Την απεχθάνονταν.
Με το που βγεις από το σπίτι, σε προσβάλουν.
Θα φεύγατε από τη χώρα;
Στη θέση σου, ναι.
-Θα το πω στον φίλο μου. -Να το πεις.
Ξέρετε κάτι, 44;
Νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή μιας όμορφης φιλίας.
Δεν το νομίζω.
Απόδοση: The Cubicle