Op 4 juli viert Amerika zijn 250-jarig bestaan.
Ter ere daarvan blikken we terug op evenementen, mensen en ideeën...
die ons groot experiment in zelfbestuur hielpen vormen en behouden.
De Founding Fathers stelden een verklaring op...
om de wet en rechten van de mens te waarborgen.
Samen stichtten ze een nieuwe natie.
Een waarin macht niet bij een vorst lag, maar bij gewone burgers.
Ze schreven: 'We achten deze waarheden vanzelfsprekend:
Dat alle mensen gelijk geschapen zijn.'
Het was een radicaal idee, revolutionair zelfs.
Maar wat Amerika echt uniek maakt...
is het feit dat we altijd al werk in uitvoering waren.
We zijn niet perfect.
We kunnen prikkelbaar zijn, bekrompen, egoïstisch, gierig.
En sommigen van ons vinden altijd wel iets om over te klagen.
Maar als Amerikanen laten we ons niet tegenhouden door deze critici.
Die zeer onaangename mensen die vooruitgang in de weg staan.
Die ellendige, onuitstaanbare... Had ik al kleinzielig gezegd?
Miserabele... -Dat staat niet in het script.
In de winter van 1775 besefte het Continentale Congres...
dat onafhankelijkheid van Groot-Brittannië de enige optie was.
Een comité van vijf werd belast met het opstellen van de redenen...
voor het afwijzen van de monarchie, een onafhankelijkheidsverklaring:
John Adams, Thomas Jefferson...
Benjamin Franklin, Roger Sherman en Robert Livingston.
We weten dat Jefferson de eerste ruwe versie schreef...
maar Robert Livingston waagde een eerste poging...
en ze zeggen dat hij compleet de weg kwijt was toen hij hem opstelde.
Heren van het Continentale Congres.
We hebben eindelijk een eerste versie van de Onafhankelijkheidsverklaring.
Geschreven door onze geachte collega Robert Livingston.
Goed gedaan.
-Dat was zo gepiept.
Ik heb maar twee ganzenveren gebruikt.
We zijn dankbaar. -Hou op.
Maar we hadden afgesproken dat we maar 27 grieven zouden hebben.
Toen voegde u er opeens allerlei andere grieven aan toe.
Mee eens. Het zijn er meerdere en ze zijn meer dan verbijsterend.
Mr Jefferson, we willen Rembrandt niet beperken...
in het aantal kleuren dat hij mag gebruiken. Toch?
Maar we hebben een paar vragen over wat u hebt geschreven.
Zoals: Als iemand je uitnodigt voor een etentje...
ben je wettelijk in je recht als Amerikaan om te vragen...
wie er naar dat etentje komt, voor je ja zegt.
Wil je niet weten naast wie je de avond doorbrengt?
Ik ben onlangs uitgenodigd voor een etentje bij Madison's.
Alexander Hamilton zat aan dezelfde tafel.
Heb ik Hamilton gesproken? Nee.
Want ik zat naast Madisons oom, een tabaksboer uit Virginia.
Wat een tijdverspilling.
Plus de twee uur reizen met de koets.
Waarom het huis verlaten? Het duurt twee uur om overal te komen.
Ik wou dat ik dat in het document kon zetten.
Robert, wil je in deze onafhankelijkheidsverklaring opnemen...
dat het illegaal is om een paraplu te delen?
Als het regent, neem je eigen paraplu mee. Maak geen inbreuk op die van een ander.
Wat als de eigenaar de paraplu wil delen?
Dat doet hij alleen om aardig te zijn. Hij wil hem niet delen. Het is niet goed.
Ben je je paraplu vergeten? Jammer dan. Helaas.
Word nat. Leef ermee.
Laat niemand nat worden omdat je te stom bent om je eigen mee te nemen.
Meneer, na 7 januari is het illegaal om iemand een gelukkig nieuwjaar te wensen?
Precies, Adams.
Zelfs als het de eerste keer is dat je die persoon in het nieuwe jaar ziet?
Dat klopt, Franklin, zelfs als het de eerste keer is.
Dat 'gelukkig nieuwjaar' gaat eindeloos door.
20 januari: gelukkig nieuwjaar. 25 januari:
Gelukkig nieuwjaar. 31 januari... Wanneer houdt het op?
Waarom is dit hier? 'Het is illegaal om buiten diep adem te halen.'
Wil je mensen zien die dit doen?
'Wat een prachtige dag.'
Hier is nog een juweeltje: 'geen dessert delen. Als je het wilt, bestel het dan.
Geef het niet door.'
We zijn geen beesten, Mr Franklin, die uit een trog eten.
We kunnen allemaal een vork nemen.
Dan nemen we allemaal een hapje, doen de vork in onze mond...
en doen hem terug in de taart nadat hij in onze mond heeft gezeten.
Mr Franklin, dat is onhygiënisch.
Soms wil ik geen heel stuk taart, maar gewoon een klein beetje.
Neem je eigen stuk taart, Franklin.
Als je een rij kiest, moet je erin blijven?
Natuurlijk moet je erin blijven, anders wordt het een chaos.
'Die rij gaat sneller. Ik ga daarheen. Nee, ik neem deze.'
Je botst opeens tegen mensen aan en er breekt ruzie uit.
Allemaal omdat mensen in de snellere rij willen staan. Nee.
Je kiest je rij en blijft daar. Zo werkt het.
Daar ben ik het niet mee eens en het hoort niet in dit document.
Bevalt het je niet, Hancock? Omdat je nooit in de rij staat.
Daar heb je je bedienden voor. Ik heb bedienden.
Behandel ik ze eerlijk? Dat hoop ik wel.
Gebruik ik de zweep? Soms. Het is leuk. Zweepslagen zijn leuk.
Je slaat ze, je slaat ze, je slaat ze... Je hoort wat gejank en dan stop je.
'Mannen zullen niet met een waaier wapperen'?
Wil iemand dit echt zien?
Wil je mannen dit zien doen? Dit? Deze beweging?
Mr Adams, wilt u dat uw zoon met een waaier wappert?
Dat dacht ik al. Hij wil niet dat z'n zoon wappert.
Ik wil niet dat m'n zoon wappert.
Niemand van jullie wil dat z'n zoon het doet.
Zijn jullie het met me eens? Ja of nee?
Nee.
Hier is er nog een die er niet in moet.
'Het is illegaal om iemand over je droom te vertellen.
Hoe interessant het ook lijkt voor de dromer...
anderen willen er niets over horen.'
Heren, we hebben een levensduur van 38 jaar op deze aarde...
en die gaan we verspillen door naar dromen van anderen te luisteren?
Ik dacht het niet.
Ik ben 70 jaar op deze aarde, sukkel. -70?
Cunnilingus met Franse vrouwen houdt je kennelijk jong.
U hebt de bron van de eeuwige jeugd ontdekt.
M'n felicitaties.
Moet er een landelijk verbod op toosten komen?
Geen fooien?
'Als je een gezonde routine begint, hou het dan voor jezelf'?
'Als je Engeland bezoekt, keer dan niet terug met een Engels accent.'
'Over je baard strijken is illegaal'?
Dat zou erin moeten staan.
Deze waarheid vind ik vanzelfsprekend:
U, meneer, bent een imbeciel.
Heren, waar zijn we mee bezig?
Dit kan je amper grieven noemen.
Dit zijn kleinzielige klachten...
die niets te maken hebben met een onafhankelijkheidsverklaring...
van Engeland en tirannie.
Goed gezegd.
Dit is niet zomaar een onafhankelijkheidsverklaring.
Dit is een verklaring van gezond verstand.
Over 250 jaar...
zullen onze afstammelingen ons bedanken voor het goede werk...
dat we hier hebben gedaan en dat we hun leven een stuk beter hebben gemaakt.
Heren, doen jullie mee? Ja of nee?
Nee.
Duizend keer nee.
Mr Livingston, bedankt voor uw harde werk.
Maar ik denk niet dat dit in onze verklaring komt.
Jefferson, wilt u het eens proberen? -Ja, ik doe het wel.
Ik gebruik dit niet.
'Niet meeklappen met de muziek en verwachten dat anderen meedoen.'
Marshals, begeleid hem naar buiten.
Dat is niet nodig, want ik wil niet in een land wonen...
waar mensen paraplu's delen...
diep inademen buiten...
willekeurig van rij wisselen...
zich toewaaieren, over hun baard strijken...
en dromen en desserts delen.
Gelukkig nieuwjaar, eikels.
Op 7 maart 1876...
ontving Alexander Graham Bell met succes een patent...
voor een apparaat dat hij de telefoon noemde.
Dagen later en voor een groep mensen...
belde hij voor het eerst naar z'n assistent Thomas Watson.
Het eerste telefoontje was een glorieuze dag op het gebied van innovatie.
Helaas niet voor Bell.
Goedemiddag, dames en heren.
Namens m'n vrouw Mabel heet ik u welkom in ons huis.
Bedankt voor uw komst.
Wat u zo gaat zien, is ongekend in de menselijke geschiedenis.
Ik geef u...
de telefoon.
M'n assistent, Watson, is in een ander gebouw...
uit het zicht en niet te horen.
Maar met dit apparaat...
kan ik met hem communiceren...
alsof hij naast me staat.
Als ik de telefoon aan mijn kant opneem, rinkelt hij aan zijn kant.
Wat voor gerinkel?
Normaal gerinkel. Gewoon.
Een typisch gerinkel.
Misschien kan er een menu zijn met gerinkel om uit te kiezen.
Ik wil dat die van mij als een deurbel rinkelt.
Ik wil er een met een clowntoeter.
Of misschien een fietsbel.
Geweldige ideeën, maar daar gaat het niet om.
Het gaat erom dat ik kan communiceren met iemand die mijlenver weg is.
Wat als ik bij een pianorecital niet wil dat hij rinkelt...
maar vibreert, zoals een mondharp in je zak.
Ja. Dat is een fascinerend idee.
Wat als je kort...
Wat als je er zelf een uitvindt? Verzin er zelf een.
Dat is dit niet.
Wil je iets wat vibreert? Ga. Vind het maar uit.
Dit is allemaal onzin.
Wil iemand anders nog iets toevoegen?
Zijn er kleuren beschikbaar? -Of een met een liedje?
Zijn jullie klaar? Willen jullie een demonstratie?
Ja. We weten niet waarom het zo lang duurt.
Ga alstublieft weg.
Ik? -Ja, u.
U, eruit. -Leuk feest. Bedankt.
Heel erg bedankt. -Eruit.
Wie is dat? -Geen idee.
Wat doet ze hier? Ik haat haar.
Ik heb er nu niet eens zin in. -Kom op, zeg.
Ik wil het niet eens. -U wil het wel.
U hebt er maandenlang dag en nacht aan gewerkt.
Ik heb nog één ding bedacht dat ook leuk zou zijn.
Mond dicht. Willen jullie het zien? -Heel graag.
Ja. -Echt?
Daar lijkt het niet op. -Iedereen.
Daar lijkt het niet op.
Het lijkt alsof jullie jezelf willen horen praten.
Is dat wat jullie willen? Zijn jullie daarom hier?
Nee.
Verdomme. -Lieverd.
Klootzakken.
Mr Watson, kan u me horen?
Jazeker, Alexander.
Hij kan me horen. Hij kan me horen.
Watson.
Dit is een stap vooruit in wetenschap en communicatie.
Ik had het niet gekund zonder jouw hulp.
Het is tijd voor een feestje.
Inderdaad.
Dus...
Wat doe je?
Niet veel.
Ik zit op een stoel.
Ja. Ja, ik ook. Ik zit op een stoel.
Nou...
Oké.
Alexander, weet je nog dat we naar die wetenschapsconventie gingen?
Waar was dat? -In Cleveland.
In dat hotel.
Herinner je al die snoeikunst in die heg nog?
Die tuinarchitect was geweldig. -Ja, het...
Er waren olifanten en zeehonden, en er was een giraf.
En ze gebruikten een boom voor de nek van de giraf.
Dat is niet eerlijk.
Als je aan snoeikunst doet, moet je een purist zijn.
Je gebruikt alleen de heg. -Ja. Oké.
En dan de tuinen. Die waren prachtig.
Jij plukte wat lelies, wat ik niet goed vond.
Goed. Oké.
Je plukt geen bloemen uit andermans tuin.
Ik moet gaan, maar...
Weet je wat ik je wilde vertellen?
Ja, oké. Watson, ik heb hier wat mensen en moet gaan.
M'n neef stuurde me een brief. -Mijn god.
Hij ontmoette mensen die Grahamm heetten, maar met een dubbele M.
Ik heb de letter apart gelegd.
Je spelt het nooit met dubbel M, toch?
Watson, hou je mond. -Waarom zou je...
Dat is een hoed op een hoed.
Oké, ze hebben een dubbel M.
Watson, ik heb hier mensen. Ik moet ophangen.
Je gebruikt alleen dubbel M als je 'mm' of 'jammie' moet zeggen.
Ken je een Graham met dubbel M?
Nee, ik ken geen Grahams. Ik ken geen Grahams met één M.
Ik ken geen Grahams met dubbel M.
Ik ken geen Grahams met drie M's.
De verbinding werd verbroken.
Weet je nog dat die eendjes achter je aan liepen?
Dat was schattig. Het drong pas tot me door toen we weg waren...
De Eerste Wereldoorlog begon in 1914...
met de centrale machten, Duitsland, Oostenrijk-Hongarije...
Bulgarije en het Ottomaanse Rijk...
tegen de geallieerden: Frankrijk, Rusland, Italië, Groot-Brittannië...
Roemenië, Canada en Japan.
De VS voegden zich in 1917 bij de geallieerden...
nadat Duitsland veel Amerikaanse schepen tot zinken bracht...
waaronder het luxe cruiseschip de Lusitania...
dat honderden Amerikaanse passagiers aan boord had.
Niets vat de gruwelen van deze oorlog beter samen dan loopgravenoorlog...
met ongekende verwoestingen en bloedbaden.
Aan het eind van de oorlog waren meer dan 16 miljoen mensen dood.
Heel veel soldaten vochten dapper en stierven voor hun land.
Er waren natuurlijk uitzonderingen.
Ik denk niet dat ik dit kan. Ik heb al zoveel vrienden verloren.
Het goede nieuws is dat je nu geen contact hoeft te houden.
Als ik niet terugkom, moet je iets voor me doen.
Kun je... Kun je deze brief aan Greta geven?
Ik?
Ik moet nog een paar regels schrijven.
Ik voel me gevleid. Wat aardig dat je zo over me denkt.
Maar je hebt de verkeerde. Ik ben heel onverantwoordelijk.
Ik raak vaak dingen kwijt.
Op een dag zocht ik m'n bril, en hij zat de hele dag op m'n hoofd.
Ik heb uren gezocht. -Zoek dekking.
Jij moet het doen. Alsjeblieft.
Ik kan het opsturen, toch? -Nee, je moet hem persoonlijk afgeven.
Waar woont ze? -In Albuquerque.
In Albuquerque? Meen je dat?
Bedankt, ik ga dit afmaken.
Hé... Albuquerque?
Waarom vraag je Wojokowski niet? Hij woont in Santa Fe. Wojo.
Heeft iemand Wojo gezien? -Nee, sorry.
Nee. Ik zei alleen dat ik zo graag naar huis wil, naar m'n Daisy.
Dat staat me te wachten.
Wat betekent dat geluid? -Ja. Ze is wel oké.
Vind je haar niet mooi? -Ze is wel oké.
Is ze 'wel oké'? -Ja, als je haar leuk vindt.
Vind je haar leuk? Kijk eens aan.
Oké. Maar je vindt haar niet mooi?
Ik zou met haar naar de film gaan als ze betaalde. Als ze niet betaalde...
Twijfelachtig. Ik weet het niet. Ze is m'n type niet.
Juist. -We hebben allemaal types.
Ze is jouw type. -Wat is jouw type?
Ja. Ja.
Meer geluiden. Waarom? -Soms zijn geluiden heel expressief.
Hoe moeilijk is het om ja te zeggen?
Ik vraag: 'Is ze mooi?' Je zegt ja en we gaan verder.
Ik schrok zo dat ik eerlijk antwoordde.
Als je tien minuten geleden had gezegd...
dat je over tien minuten een foto van je vriendin zou laten zien...
had ik een leugen kunnen verzinnen waar je blij van zou worden.
Dus het is mijn schuld?
Wat betekent dat geluid? -Waarschijnlijk.
Oké, mannen.
Het is zover. -Sergeant.
Zeg een schietgebedje en wees klaar om aan te vallen.
Op mijn teken gaan jullie over de top niemandsland in.
Jullie sprinten door een kogelregen.
Wanneer jullie bij de Duitsers zijn, gaan jullie los op die klootzakken.
We gaan los op ze.
We gaan helemaal los op ze.
Zeg dat nog eens. -We gaan los op ze.
Klaar om de Duitsers te verslaan?
Helemaal. We maken ze af, die Duitsers.
Aanvallen.
Eroverheen. Kom op, mannen. We gaan.
Na jou. Kom op, na jou.
Kom op, David, naar boven. Kom op, ga door.
Mama.
Soldaat David. Opschieten.
Kom op, mannen. Ga door.
Doorlopen.
Soldaat Wallace, stop met spelen en ga.
Ja, meneer. -Momentje, sergeant.
Oké.
Ik leef nog.
Mijn god. Ik leef nog.
Dank u, God. -Wat is er gebeurd?
Wat is er gebeurd? -Ik ben neergeschoten.
Waar? Ik zie nergens een kogelgat.
De kogel zal dwars door me heen zijn gegaan.
Het is een wonder. -Ik haal de hospik.
De hospik? Nee, val die niet lastig.
Hij moet ledematen afzagen. Hij heeft veel werk te doen.
Geen hospikken alsjeblieft.
Je lijkt in orde.
Ik denk dat er een kogel vlak langs mijn hoofd is gegaan.
Ja.
En ik verloor het bewustzijn.
Je ziet er gezond uit, helemaal in orde.
Ik was dood. Ik dacht dat ik dood was.
Geen kogel? Maar dood. -Nee.
Ik dacht dat dit het hiernamaals was.
Je zit gevangen in je eigen hoofd in het hiernamaals.
Je bent nog steeds jezelf, iemand die je niet echt mag.
Het hiernamaals is geen bonus.
Er is een hiernamaals, maar niet de bonus die je zou willen.
Mag ik een andere theorie voorstellen? -Natuurlijk.
Ik denk dat je deed alsof...
en daar ging liggen terwijl wij beschoten werden.
Dat is zonder twijfel het meest beledigende...
en walgelijke wat iemand ooit tegen me heeft gezegd.
Hoe durf je? Hoe durf je?
Oké. Ik snap het al.
Dit gaat over wat ik over Daisy zei, hè? Ja. Zeker weten.
Ik heb er echt over nagedacht.
Ik heb de hele situatie opnieuw bekeken.
M'n beoordeling klopte niet.
Ik weet niet eens waar ik het over had. Ze is prachtig.
Besef je wel hoeveel geluk je hebt?
Ik nam haar niet alleen mee naar de film.
Ik nam haar mee uit eten en betaalde.
Ik kocht champagne en bracht haar naar de deur.
En als ze me binnen zou vragen, nou, geloof het maar...
dan zou ik naar binnen rennen. -Te ver.
Het is te ver.
Is er een manier om een kopie te maken...
van zo'n foto? -Nee.
Dus je deed niet alsof toen je op de grond ging liggen?
Echt niet. Kom op, man. Ik val aan wanneer ik kan.
Echt? -Ik ben dol op oorlog.
Ben je er dol op? -Voor mij is dit leven.
Dit is leven. -Juist.
Ik voel me levend. -Weet je? Dit is perfect.
Je kan de volgende aanval leiden.
Ik ben een vechter, geen leider. -Hé, sergeant?
Wat krijgen we nou? -David wil de aanval leiden.
Nee, ik ben geen leider. -Dat is geweldig.
Ik ben geen leider. -Ik dacht niet dat je het lef had.
Dat heb ik ook niet. -Blijkbaar wel.
Nee, echt niet. Dat zegt hij maar.
Laat je ballen zien. Kom op. -Nee, ik... Wat?
Ben je gek? -Kom op.
Ik kan geen aanval leiden.
Ten eerste loop ik mank en zijn m'n darmen onbetrouwbaar.
Soldaat David, ik heb je onderschat.
Je gaat ons leiden in de strijd.
Wat? Ik? -Inderdaad.
Ik kan de vlag niet dragen. Ik zit te vol.
Onzin. -Wat?
Jij bent de vaandeldrager.
Draag ik de vlag? -Precies.
Alsof je zegt: Schiet me neer.
Het is een eer. -Is het...
Hoef ik niet. Ik ben heel bescheiden.
Neem de vlag. -Nee, neem jij hem maar.
Nee, jij. -Nee.
De sergeant wil dat ik kijk. -Oké.
Klootzak. Je neemt deze vlag of ik steek de stok in je reet.
Oké.
Wallace is neergeschoten.
Persoonlijk.
Op 1 december 1955 reed Rosa Parks met de bus naar huis in Montgomery.
Ze weigerde haar plek af te staan aan een blanke man...
en dat was in strijd met het beleid dat zwarten achterin moesten zitten...
en voorin alleen blanken mochten.
Maar Rosa bleef zitten.
Ze werd gearresteerd en haar daden inspireerden de zwarte gemeenschap...
de Montgomery Bus Boycott te organiseren, geleid door Martin Luther King jr.
Meer dan een jaar later...
bepaalde het Hooggerechtshof dat segregatie in bussen ongrondwettelijk was.
Rosa Parks groeide uit tot een nationaal erkend symbool...
van waardigheid en kracht in de strijd tegen rassenscheiding.
Maar weinig mensen weten dat ze dit al eens had geprobeerd.
Stap in.
Pardon.
Chauffeur?
Ga achterin zitten. -Nee.
Achterin, zei ik.
En ik zei nee.
Ik moet je laten arresteren.
Ga je gang. -Goed dan.
Serieus? We gaan dit niet doen. Ik voel me hier op m'n gemak.
Als zij opstaat, moet ik ook opstaan en dan schuift hij erin.
Misschien wil hij aan het gangpad zitten en krijg ik ruzie.
Belachelijk. Ze zit hier. Ga achterin zitten. Kom op.
Jij ook. Jij, rijden. Kom op.
Ja, jij. Ga maar.
Dat was erg aardig.
Het moest gezegd worden. -Amen.
Waar ga je heen?
De markt.
Ga je veel inkopen doen?
Is het veel? -Nee.
Wat ga je kopen? -Groenten. Perziken.
Hoe heet je? -Rosa.
Ik ben Murray. -Aangenaam.
Aangenaam, Rosa. Ik had een tante Rosa.
Lieve vrouw. En ik moet zeggen dat ze erg voluptueus was.
Ze had een pikant gevoel voor humor.
Je snapt dat dat de fantasie van een 12-jarige jongen prikkelt.
Over je eigen tante? -Ja.
Was ze aangetrouwd? -Nee. De zus van m'n moeder.
Kan je iets voor me doen? Ik wil deze trui uitdoen.
Kan je aan de mouw trekken?
Meneer, het is... U zweet een beetje.
Dank u. Dat is beter.
Dank u. Ik wil je iets vragen.
Je bent bij iemand thuis en je rug jeukt heel erg.
Als je een rugkrabber zag, zou je die dan gebruiken?
Of zou je hem tegen de hoek wrijven en proberen het zo te doen?
Nee, dat zou ik niet doen.
Dat is net iemands tandenborstel. -Nee, Rosa.
De rug is geen mond.
Wat dacht je hiervan? Als er geen rugkrabber was, weet je wat ik zou doen?
Ik zou een vork in de keuken pakken en naar de badkamer gaan.
Nee. -En zo krabben.
Jezus. -Was de vork. Breng hem terug.
En Rosa, er is niets fijners dan je rug krabben met een vork.
Alsjeblieft. Probleem opgelost.
Heb je iets te lezen? -Nee.
Ik moet leesvoer meenemen in de bus.
In plaats van hier als een idioot te zitten. Ik lees graag.
Woon je alleen? -Ja, Rosa.
Ik heb veel planten.
De meeste zijn dood omdat ik ze negeer.
En ik heb een parkiet die m'n naam zegt. Murray, Murray, Murray...
'Hoe is het met Murray?'
Hoor je jezelf graag praten? -Heel graag.
Hé, Rosa. Wie is Paul Bunyan? Mogen we hem of niet?
Ik weet dat hij groot was.
Je zou niet alle delen van een kreeft kunnen eten...
maar dat geloof ik niet. -Wat?
Je ziet nooit een taart afkoelen op een vensterbank, zoals in de film.
En geloof me, ik heb door veel ramen gekeken.
Waarom kijk je door ramen? Voor een taart?
Dragnet gisteren gezien?
Ik wist meteen wie het had gedaan.
Mag ik je iets vragen? -Jezus.
Als je beroofd werd...
had je dan liever dat het een zwarte of een blanke was?
Goede vraag, toch? Heel interessant. Ga maar na.
De sociologische aspecten ervan.
Waarom zou ik daarover willen nadenken?
Ja, maar als het moest. Interessant.
Waarom denk je daaraan? -Ik bedenk het me net.
Bid je? -Ik vind het tijdverspilling.
We moeten bidden voor je gedachten.
Bidden voor m'n gedachten? -Ja.
Misschien geeft het je wat rust.
Denk je dat ik rust nodig heb? -Ja.
Waarom denk je dat? -Om zo'n beetje alles.
Oké. -Kom op. We doen onze ogen dicht.
Ik doe m'n ogen dicht.
M'n ogen zijn dicht. -Heer God...
we bidden vandaag voor Mr Murray.
Nodig Uw Geest uit en bescherm hem. Breng hem gemoedsrust.
Ja. -Breng zijn gedachten tot rust.
Murray, wil jij iets delen met de Heer?
Ja, natuurlijk. -Neem het maar over.
Heer, U moet beseffen...
dat ik al acht jaar geen seks heb gehad.
Jezus. -Dat weet U.
Misschien kunt U me helpen.
Stuur iemand mijn kant op. Zo kritisch ben ik niet.
Ze kan wat te zwaar zijn. Stuur me natuurlijk geen olifant.
Maar redelijk overgewicht is prima. Het boeit me niet.
Misschien zelfs een roodharige.
Ja, een rooie.
Hé, Rosa? Waar ga je heen? -Naar achteren.
Blijf bidden, Murray. Kom op. Ik doe mee.
Zoals ik al zei, een roodharige. Dat zou spectaculair zijn.
Echt. Maar niet te veel sproeten.
Ondertiteling: Gerard Langendoen