90'LARA DÖNÜŞ
Hadi beyler, acele edin.
Seçmeler üç saat sonra Niye sabah 6.00'da kalktık ki?
- Sence Take That öğlene dek uyuyor muydu? - Hiç hâlim yok.
Dün uyanık kalıp Grammy'yi izlediğin için.
- Doğru. - Ortak kararımızdı o.
- Tabii. - Aynen öyle!
- Oli nerede sahi? - Güzel soru.
- İşte geldi. - Günaydın.
- Kusura bakmayın, bayağı kuyruk vardı. - Yine o kızla flört ediyordun.
- Yok ya, o benimle flört ediyordu. - Eminim öyledir.
Of ya, pembe şekerlemeli donut yok.
- Onlar Peter'ın en sevdikleri. - Üzgünüm, kalmamıştı.
Umarım keyfi yerindedir.
Üzgünüm Peter. Şekerlemeli donut kalmamış.
Teşekkürler.
- Hadi arkadaşlar. - Evet, tamam.
HEARTVILLE ÜNİVERSİTESİ MÜZİK FAKÜLTESİ
DANIEL WEBER'İN ANISINA
TRAJİK ASANSÖR KAZASINDA HAYATINI KAYBETTİ
Mızmızlanmayı kesip kendimize gelelim.
Provada bası iyice kökleyelim.
Doğru yaklaşım budur.
- Uyku çok abartılıyor. - Ne acayip adamsın.
Bunca zaman Bir anlam yüklemeye çalıştım
Yine kendi etrafımda dönüp duruyorum
Bilinmeze giden sarsıntılı bir yolculuk bu
Uyum sağlaması imkânsız Hadi öyleyse
Eşi bulunmaz tüm o gecelerde
Gittikçe daha da yükseliyorum Dünya'dan uzaya doğru
Bu varoluşsal bir arayış O kadar acı verici ki
Durun, hayır.
Beyler!
- Ne oldu? - Şarkıyı bu şekilde söyleyemeyiz.
Nasıl yani?
Bir şey eksik. Şarkının ruhu yok. Bir numarası yok.
- Yine mi aynı şey? - Ben, gösteri yaklaşıyor.
- İlerleme kaydetmeliyiz. - Beyler, bu şarkı sözleri. Gerçekten.
Başa dönüp duruyoruz.
- Dostum, sözler harika. - Hayır Matteo!
Bana sadece birkaç dakika verin.
İnanılır gibi değil.
- Biraz ara verelim. - Her an olabilir...
Her şeye yeniden başlayıp sil baştan yaparsak...
Sözlerin hepsi, koreografi, akorlar...
Bu ay kim bilir kaçıncı kez aynı şey oluyor.
Her seferinde şarkıyı çöpe atıp sıfırdan başlayamayız.
Yine defterine yazıyor. Bir cacık olmayacak.
- Her şeyi değiştiriyor. - Anlamadım ki.
- Selam. - Merhaba.
- Artık iş ciddiye biniyor, değil mi? - Evet. Aynen.
Şimdi çuvallarsanız sonra yıldızların karşısında şansınız kalmaz.
Öyle.
Selam Sky. N'aber?
Merhaba.
Merhaba Sky.
- Çantan Ben. - Şarkı nasıl gidiyor?
- Biraz gerginim. - Sky, n'aber?
İyidir, senden?
- Herkesi büyülemeye hazır mısın? - Bakalım.
Kesinlikle.
Matteo sesini nasıl tarif etmişti?
Beyoncé ve DaBaby'nin çocuğu olsa böyle olurdu.
Debbie Harry, DaBaby değil.
Tanrım.
Cidden ama.
- Gidip sözleri tekrar çalışayım. - Aynen.
- Harika iş çıkaracaksın. - Bol şans.
Görüşürüz millet.
- Günaydın. - Mal mısın sen?
Günaydın.
- Herkese günaydın. - Günaydın.
Gösteriye birkaç gün kaldı, yeteneklerinizi gösterme şansınız geldi.
Unutmayın, müzik sektörünün profesyonelleri orada olacak.
- Bayan Robinson Synk'e mi çıkmış? - Taylor Swift'ten çok Grammy'si var.
İşi ciddiye alırlar.
Aynen kanka. Onunla çalışmak manyak olurdu.
Her şeyini vermeye hazır müzisyenler görmek istiyorlar.
Sahneye adım attığınızda mazeretler biter.
- Tamam mı? - Tamam.
Güzel, hadi başlayalım.
Odanın köşesindesin seni görüyorum
Sen yakındayken Kalbimin ritmi bozuluyor
Ah, keşke fark etsen
İçimin nasıl aydınlandığını
Bir yerlerde
Sınırsız zarafetle dolu bir dünyada
Ben sadece bir yüzden ibaret değilim
Sadece bir yüz
Yani bu...
Skyler.
Skyler, dur.
- Boş versene. - Lütfen dur.
Özür dilerim.
Sözler üzerinde çalışmam gerekiyordu ve köprü kısmı henüz tam oturmadı.
- Bizim elamanlar anlamıyor ki... - Ben.
Sorun değil.
Olay şu ki senin dünyan, bu mükemmeliyetçiliğin...
Benden bu kadar.
Buraya kadarmış.
Umarım bir gün tekrar bir şeyler hissedersin.
Ama...
Hadi, sıra bizde.
Ben!
Hadi.
Tamam. Şarkımız maalesef henüz tam bitmedi.
Doğru ama gösteriye kadar hazır olacak.
İyi misin sen?
Grubumuzun adı 5G, şarkının adı da "Gotta Make It Work".
Umarım bir gün tekrar bir şeyler hissedersin.
Ne oluyor?
- Ben. - Nereye gidiyorsun?
Ben?
Hadi dostum. Hiç değilse bir konuşalım.
Sakin ol. Az önce bayıldın.
- Olur böyle şeyler. - Anlamıyorsunuz.
- Senin sorunun da tam olarak bu. Sen... - Beni yalnız bırakın!
Buraya kadar. Ben bırakıyorum.
Hadi beyler. Üstüne gitmeyin.
Of beyler, of.
- Hâlâ olmuyor. - Lanet olsun.
- Onsuz nasıl olacak bu iş? - Kendimizi kandırmayalım.
O olmadan olmuyor. Gerçek bu.
Her şeyi öyle çöpe atamayız. O zaman hepsi boşa gider.
- Tekrar deneyelim. - Sen, ben...
- Molaya ihtiyacım var. - Benim de.
Berbat bir durum.
Takipçim bir TikTok hesabının linkini yolladı.
Çok sağlam 90'ların B-yüzü parçaları var.
- Cidden çözümün eski B-yüzü parçalar mı? - Bir dinlesene. Çok iyi.
Seni hâlâ duyuyorum
Gecenin serinliğinde
Sesin rüzgâr gibi, fısıldanan
Bir duanın sesi
Açıkçası şu an çaldıklarımızdan kat kat daha iyi.
- Böyle bir parça nasıl yapılır? - Keşke bilsem.
Selam ezikler!
Ne istiyorsun Alisha?
Sizin adınız 5G değil mi?
- Peki neden dört kişisiniz? - Dik dik bakma!
- Sus be Oli. - Ben'siz bir hiçsiniz.
Beyler, haksız sayılmaz.
Chris.
Ne oluyor?
Büyük Heartville Üniversitesi gösterisi bu akşam.
Jüriyi kim büyüleyecek? Müzik tarihine kim geçecek?
Ancak bu tarih Heartville'deki bazı kötü anıları da akla getiriyor.
Otuz yıl önce, 6 Haziran 1995'te, tam saat 18.00'de,
- asansörün halatı kopunca... - Gösteri bugün. Sana ihtiyacımız var.
- Lütfen ara. - ...çakıldı ve Daniel Weber vefat etti.
Anısına saygı olarak asansör yıllarca kullanılmadı
fakat kısa süre önce tekrar açıldı. Olayın anısına bir pirinç levha asıldı...
Umarım babasının nutku yakında biter. Gitmemiz lazım.
Evet.
Bunu ikinci söyleyişin. Ama yine de...
- Hoşça kal baba. - Güle güle canım.
Görüşürüz. Hoşça kal Matteo.
- Güle güle. - ...ama hâlâ değişen bir şey yok.
"Hoşça kal Matteo" mu?
Burada prova yapmak hakkında ne demiştim?
Tamam, özür dilerim. Bir daha olmayacak.
Önemli değil.
Zaten buna vaktin olmayacak. Nedenini biliyor musun?
Heartville'e kabul edildin. Tıp okumak için.
Sevindin mi?
Evet ama yıl daha bitmedi.
Chris.
Müziğin ve tüm bunların senin için ne kadar önemli olduğunu biliyorum ama...
Ya başaramazsan?
Bu güvenli bir gelecek.
Bu şansı tepip sonra pişman olma diye söylüyorum. Anlıyor musun?
O hâlde bunun bir yere varacağından emin olmam gerekiyor.
Sen...
Ben gençken aklımda böyle saçma şeyler yoktu.
Lütfen yine başlama. Gitmem gerek.
Bu öğleden sonra Dr. Mehackerberg'le görüşmen var.
Tamam.
- Tam vaktinde orada ol. - Peki.
- Ne oldu? - Boş ver.
Yine nutuk çekiyor işte.
Önemli kişileri davet ettik. Çok heyecanlıyım...
Yine geç kalırsanız atarım sizi. Son performansınız da...
Özür dilerim, prova yapıyorduk.
Bayan Robinson geç kalınmasını sevmez.
Bayan Robinson?
Gösteride o da olacak.
- Arkadaşlar, hapı yuttuk. - Ne yapacağız?
- Bu işi kesin halletmemiz lazım. - Hadi.
Tabii, gidin. Burada ders yapmıyoruz zaten.
- Siz delirdiniz mi? - Ben, bizimle gelmelisin.
- Hiçbir şey yapmak zorunda değilim. - Bayan Robinson gösteriye geliyor.
Ne olmuş yani?
"Ne olmuş" mu? Bu bizim şansımız. Sensiz başaramayız.
- Beni alakadar etmiyor artık. - Hayır, ediyor Ben.
Bunu birlikte inşa ettik. Hepimizi ilgilendirir.
Delirdin mi? Her şeyi çöpe mi atacaksın?
- Bütün şarkılarımızı? - Onu bana ver.
Bir dinle bizi. Neyin var senin?
Söyledim ya. Benden bu kadar.
- Bu işe başlamamızın sebebi sensin. - Ben...
Hadi kanka! Sensiz bir anlamı yok.
Ben, kaçmak çözüm değil.
- Dur. - Bu ne şimdi?
- Sensiz 5G yalan olur. - Bensiz daha iyi olursunuz.
Hani sadece ara vermiştin?
Ara mı? Bunun ara verme olmadığı kesin.
Abi...
Tamam.
İkna oldum.
- Gerçekten mi? - Hayır.
Kes artık. Şimdi prova odasına gidiyoruz, tamam mı?
Boş yapma artık.
Arkadaşlar, bir durulun.
Hey.
Cidden. Bu kadar yeter.
Saçma yalanların bitmek bilmiyor
Sabah çalan şarkı bu.
Herkes kimin söylediğini bulmaya çalışıyor.
Seni hâlâ duyuyorum
Gecenin serinliğinde
Sen de hissetmiyor musun? Beraber devam edelim işte.
Yapamam.
Hayaletler gibi
Seni hâlâ duyuyorum
Gecenin serinliğinde
Sesin rüzgâr gibi, fısıldanan
Bir duanın sesi
Hayaletler gibi
Sadece bir anı
Bu da neydi öyle?
Herkes iyi mi?
Bana mı öyle geliyor yoksa bir tuhaflık mı var?
Tanrım, beyler.
Telefonum. Şarjı %70'ti ama şimdi hiç çalışmıyor.
- Benimki de çalışmıyor. - Aynen.
- Cehennemdeyiz. - Bu sonuca nasıl vardın?
- Cennette olsaydık telefonum çalışırdı. - Aynen, kesin sistemsel bir hata.
Olamaz böyle bir şey.
Neyin olamayacağını söyleyeyim, yolumda böyle dikilmeniz.
Selam.
Pardon, isteyerek olmadı.
- Hey. - Aldırma onlara.
Toplarına hâkim olamıyorlar.
Sorun değil. Yok bir şey. Sıkıntı yok.
- Burada ne yapıyorsunuz? - Biz öğrenciyiz.
Harbi mi? Sizi daha önce hiç görmedim.
- Biz de seni. - MJ?
- Her yerde seni arıyordum. Geç kalacağız. - Tamam. Sakin ol.
- Bu... - Merhaba. Oli.
- Chris. - Jonas.
Matteo.
Ben.
- Memnun oldum. - En azından birimiz memnun.
Hadi, gitmeliyiz. Bilim kulübü başlamak üzere.
Bir saniye. Bu akşamki ev partisini duydunuz mu?
Adresi vereyim.
Evet, belki de...
- Sonra görüşür müyüz? - Olur, görüşürüz. Ya da başka bir zaman.
Ağzının suyu akmaya devam ederse kova lazım olacak.
Beyler?
Ne oldu?
- Bu ne böyle ya? - Bu bir şaka olmalı.
Kamera şakası falan.
- Gerçek olamaz. - Kahretsin!
Hayır!
1995 MEZUNLARI HOŞ GELDİNİZ
1995'e nasıl geldik lan biz?
- Hay sıçayım! - Hiçbir fikrim yok! Lanet olsun!
- Hadi. Binin. - Kâbus görüyoruz sanırım.
Yukarı çıkıp geri inelim. Her şey normale döner.
- Belki de hipster falandırlar. - Sanırım işe yaradı.
- Hay, sıçayım. - Lanet olsun!
Lanet olsun, bu gerçek olamaz. Rüya falan mı bu?
Olamaz!
- Tekrar. - Tamam, hadi.
- Ne? Hayır ya. - Bu olamaz!
Hayır!
Kahretsin!
Tekrar deneyelim. Hadi.
Hadi beyler. Yürüyün.
Burada başka asansör var mı?
Zamanda yolculuk yapabilen?
O bir "evet" miydi, "hayır" mı?
Duyduğun hiçbir şey sana yol göstermeyecek.
Ancak kalanlar gösterecek.
Sessiz ve yoğun.
Hakikatten uzak sözler
seni bir yere götürmez
ve başarıya ulaştırmaz.
Ben? Hadi.
Selam!
Beyler, kendi zamanımıza nasıl döneceğiz?
Hiç bilmiyorum.
Telefon mu o?
Telefon, değil mi?
Belki birini arayabiliriz. Bildiğiniz numara var mı?
- Yok. - Ben de bilmiyorum.
Tek bildiğim 911.
- Hayır. - Peki.
Bu ne?
- Kullanım kılavuzu. - Yok, o değildir.
Şunlar isim, şunlar da telefon numaraları.
- Halka açık bir şekilde mi? - Evet, bakın.
Ya gizlilik yasaları?
Anneannem var mı, baksana. Onu arayabiliriz.
Harika fikir. Peki ne diyeceksin?
"Selam, ben gelecekteki torununum.
"Geri dönmek istiyorum. Kampüsteyim. Gelip beni alır mısın?"
Evet, aynen. Geleceğe Dönüş gibi işte.
Ya durum cidden o filmdeki gibiyse?
Çılgın bir bilim adamı vardı.
Deminki kız bilim kulübü tişörtü giyiyordu.
Arkadaşı, Ben ile flört etti.
Benimle flört etmedi.
- Öyle mi? - Eve dönmemize yardım edebilecek
bir profesör tanıyor olmalı.
Yani diyorsun ki akşam saat 10.04'te
belediye binasının saatine yıldırım çarptığında
çalışan bir DeLorean'dan
zaman makinesi yapan bir profesör bulmalıyız.
O da araba saatte 141 kilometre hızla giderken
DeLorean'a kablodan 1,21 gigawatt güç aktararak
ikonik rolündeki Michael J. Fox'a yaptığı gibi
bizi geleceğe mi döndürecek?
Evet.
Peki.
Chris, bu senin ev adresi değil mi?
İyi bir partiye benziyor.
Aptal mısınız siz?
Derdi ne bunun?
- Tam bir hödük. - Tamam, hadi. Gidelim.
- Babamı görürsem ne yapayım? - Doğru ya.
Geleceğe Dönüş'ten de bildiğimiz gibi, geçmişe müdahale etmemeliyiz.
Babanı gördüğünde onunla konuşma.
Ya beni tanırsa?
- Daha doğmadın ki. - Evet, doğru ya.
Ailelerimizin tanışmasını engellemediğimiz sürece sorun olmaz, değil mi?
Jonas kesinlikle haklı.
Burada yaptığımız her şey uzay-zaman sürekliliğini değiştirebilir.
Güzel kamera.
Çok vahim sonuçları olabilir.
- "Uzay-zaman sürekliliği" mi? - Evet.
- Ne sonuçları? - Bilmiyorum.
Şaşırabilirsin ama daha önce hiç zamanda yolculuk etmedim.
- Evet, tamam. Mantıklı. - Ne yapıyor?
- Demek kaydıramıyoruz? - Sen makineyi elimden kaydırıp aldın.
Babam burada prova yapmamıza bile izin vermiyor ama kendi yaptığına bak.
- İnanılmaz. - Oli, hadi.
Pardon, o önce konuşur, sonra düşünür.
Peki. Düşünme evresine geçince haber verirsin.
Bir kez daha söylüyorum. Geri dönmek istiyorsak şunu unutmayın.
Kimseyle muhatap olmuyoruz ve göze batmıyoruz.
- "Muhatap olma" derken... - Kimseyle yiyişme Oli.
- Beyler. - Sadece sordum.
- İşte bilim kulübündeki kız. - Kimse beni dinlemiyor mu?
Jamie, MJ, buraya gelsenize.
Bir sonraki tur, ikinize karşı biz ikimiz.
Kazanırsanız Tekken'i bir aylığına size vereceğim, var mısınız?
Ben Tekken'i çoktan kopyaladım.
Yarınki sınav için kendi zaman diliminizi verin.
Hayatta olmaz.
Biri tırstı galiba. Değil mi MJ?
- Aynen! - Biz kazanırsak ne alacağız?
Mary Jane'in o nadide Veruca Salt tişörtünü alırsınız.
- Mümkünatı yok. - Burada çıkarırsa olur.
- Anlaştık. - Anlaştık mı? Delirdin mi?
- Selam. - Kazanamayacak zaten.
Vay, gelebilmişsiniz.
Hem de Google Haritalar olmadan.
Yani harita olmadan.
Sen bilim kulübündensin, değil mi?
- Ne istiyorsun? - Kısa bir sorum var.
On saniye.
Şey konusunda tutkulu, tanıdığın bir profesör var mı...
Zaman yolculuğu konusunda?
Ve kedi beşiği ile gümüş kaşık
Mavi giysili küçük çocuk ile Ay'daki adam
"Eve ne zaman döneceksin baba?" "Bilmiyorum, ne zaman"
"Güzel vakit geçireceğiz o zaman"
"Kavuşacağız o zaman"
- Harikaydı Arno. - Öyleydi dostum.
Tanışıyor muyuz?
- Teorik olarak mümkün ama... - Bu gece olmaz.
- Bira lazım bize. - Ben alırım. Çantamı tut.
- Tabii. - Chad? Bir şey düşürmüşsün.
Ezik.
- Ezik! - Vay be.
Bu kadar iyi şarkı söylüyorsa niye müzik okumuyor?
Sen hiç çalışmasan da olur.
Bira dışında bir şey var mı?
Beyefendi ne arzu ederdi?
KOKTEYL MENÜSÜ
Sahilde Seks olur.
En azından önce yemeğe çıkarsaydın.
Ben...
Gitar mı çalıyorsun?
- İnanılmaz. - Gitar çalıyorum.
Evet.
- Sen de mi çalıyorsun? - Evet.
İstersen bir ara birlikte çalabiliriz.
Tabii. Harika olur.
Ama şu an pek sırası değil.
- Kusura bakma. - Tabii. Elbette.
- Anlıyorum. - Süper.
Kokteylin hazır. Sadece pipet lazım.
Şu çekmecedeler.
Hay aksi, ne oldu? Bir bakayım.
- Yara bandı lazım. - Sorun değil. Chris halleder.
Yukarıda ilk yardım çantası var.
Chris kim? Bunu nereden biliyorsun?
Yukarıda hep bir ilk yardım çantası olur.
Tamam, yukarı çıkalım.
Olur.
Sağ ol MJ.
Nefes almayı unutma.
Radyo kanalı 95.6'da çekiyor.
Atma. Frekansı hep 95.9'du.
Öğrenci Kürsüsü başlıyor.
Pardon. Ne oluyor?
- Öğrenci Kürsüsü mü? - O ne?
Kampüs Radyosu haftada bir öğrencilerin gönderdiği şarkıları çalar.
Genelde çok keyifli oluyor.
Selamlar. Öğrenci Kürsüsü'ne hoş geldiniz. Bugün dinleyeceğimiz parça...
- Kira, selam. Güzel isim. - Sağ ol. Memnun oldum.
- Daniel? - Evet?
Ver de bir fırt çeksin.
Olur.
Daniel Weber?
Evet?
Merak etme, ölmezsin.
Yazık oldu. Şöyle şanlı bir veda yaparım diyordum oysa.
Kusura bakmayacaksın artık.
Kahramanca ölmek kısmet değilmiş.
Tıp mı okuyorsun?
Yoksa kampüs sağlık görevlisi olarak gizli bir ikinci hayatın mı var?
Bilgisayar bilimi okuyorum.
- Peki sen? - Karışık mevzu.
Tamam.
"Veruca Salt" ne?
Ciddi misin? Gelmiş geçmiş en iyi grup.
- Kimsenin bilmediği mi? - Bu onların kalitesini düşürmez.
Alternatif rock.
American Thighs bir başyapıttır.
Ben pop severim.
- New Kids On The Block gibi mi? - Pop müziğe laf atma.
Ben karmaşık müzik severim. Popta hep aynı dört akor var.
Do majör, sol majör, la minör ve fa majör. Çok bayağı.
- Değil mi? - Ciddi olamazsın.
"God Only Knows"un akor dizisi harikadır.
Bilgisayar okuyan biri nasıl akorları bu kadar iyi biliyor?
20 yaşındaki biri neden The Beach Boys dinliyor?
İyi müzikten anlayan 20 yaşındaki biri dinler.
Sence iyi müzik nasıl olmalı?
Kusursuz olmalı.
Her şey yerli yerinde olmalı.
Sence?
Sen daha üzerine düşünemeden içine işlemeli.
Jamie?
Çıkar üstündekini.
Sen değil, o!
- MJ, üstünü çıkarman lazım. - Ne?
Evet, tişörtünü. Veruca Salt tişörtünü.
- Anlaşma anlaşmadır. - Lanet olsun.
Oyunu tamamen unuttum. Jamie, çok özür dilerim.
Üzgünüm. Kazanamadım ama ben...
- Tişörtü çıkarman lazım... - Olmaz.
Jamie, iyi misin?
- Yarın görüşür müyüz? - Henüz bilmiyorum.
Yarın ayrılıyor musun?
Onu da bilmiyorum.
Kanka!
Tamam, neyse. Arkadaşımla ilgilenmeliyim.
Bizim de işimiz var... Yarın sınav var ya, ondan. Şu mevzu işte.
- Hoşça kal Chad. - Peki.
- Hoşça kal. - Görüşürüz.
Sıkıntı yapma birader.
Aşağı iniyoruz!
Tamam millet. Sıradaki parça aklınızı başınızdan alacak. Dinleyin...
Bir daha asla asansöre binemezsin.
- Tabii. - Şaka yapmıyorum.
Hayaletler gibi
Sadece bir anı
Gece boyunca karanlığın içinden sürüklen
Eskiden olduğumuz yerde
Toz ve kahve fincanı lekeleri...
Asansörde çalan şarkı bu.
Pencere pervazında
Çoğu gece
Sessizce otururduk orada
Bu şarkının adını biliyor musunuz? Kim söylüyor?
- Bilmiyor musunuz? - Bilmiyorum.
Çocuklar!
Bakın, Oli şurada.
Bizi çağırıyor sanki.
Müthiş bir tespit.
- Buraya gelin! - Oli, götlük yapma.
Seni hâlâ duyuyorum
Gecenin serinliğinde
Evet?
Çıkaramadınız mı?
- Bu asansördeki şarkı. - Aynen.
Zaman yolculuğu sırasında arkada bu çalıyordu.
Beyler, bu tesadüf olamaz.
Şarkı yüzünden mi buraya geldiğimizi sanıyorsun? Yok artık.
Zaman yolculuğu uzmanı mısın?
- Değilim de bu mümkün değil. - Çoğu zaman yolculuğu filminde
eve dönmek için geldiğin şartları yaratman gerekir.
Kısacası, bu şarkıyı bulmamız lazım. Kampüs Radyosu'nda bir kopyası olmalı.
Sonra asansöre girip şarkıyı çalacağız.
90'LAR ŞARKILARI
Tıpkı daha önce yaptığımız gibi.
Bu da bizi geleceğe geri götürecek.
Bence saçma. Bu başka bir şeyle ilgili.
Bence buraya gelme amacımız babamı müzik yapmama razı etmek.
Kim şarkıyı bulup asansöre geri dönmekten yana?
- Ben. - Ben.
- Biraz daha araştırma yapayım. - Başka hiçbir şey akla yatmıyor ki.
- Oli nereye gitti? - N'aber? Keyifler yerinde mi?
Ne kadar eğlendiğine baksanıza.
Bu gerçek bir 90'lar partisi yaşamak için tek şansımız.
Keyfimize bakalım.
- İyi de... - Abi.
Chris haklı. Bunu bir çeşit araştırma olarak düşün.
Kahvaltı yapalım.
Ben mutfağa bir bakayım.
Hangisi daha kötü acaba?
Akşamdan kalma olmam mı yoksa 1995'te mahsur kalmamız mı?
Beyler, dün ne yaşadığıma inanamazsınız.
Daniel Weber'i kurtarmaya çalıştım.
- Kimi? - Levhada adı yazan çocuk var ya?
Asansöre binme.
- Asansör ne zaman düşmüştü? - Levhada yazıyordu.
6 Haziran 1995'te.
- Bugün günlerden ne? - 6 Haziran.
Asansör kazada hurda olmuştu.
Yani kaza olmadan önce kendi zamanımıza dönemezsek...
- Ölene dek burada mahsur kalırız. - Lanet olsun.
Saat kaçta düşmüştü?
- Son dersten sonra. - Saat 18.00 gibi mi?
Yani şarkıyı bulmak için sekiz saatimiz var.
- Saati nereden biliyorsun? - Chris'in evinden saat ödünç aldım.
- Ödünç mü? - Evet.
Beyler...
- Nereden başlıyoruz? - Bir fikrim var.
HEARTVILLE RADYO 95.9 FM
- Selam. - Merhaba.
Merhaba! Nasılsın?
- Yine kameramı aşırmaya mı geldin? - Sana geri verdim ya.
Kampüs Radyosu sunucusunu nerede bulabiliriz acaba?
- Büyük hayranıyız da. - Öyle böyle değil.
- Evet. - Evet.
İnanılmaz bir müzik, değil mi? Aman Tanrım!
Bu şarkı değil, patlama resmen.
Blondie ve The Clash'in birleşiminden çıkmış gibi.
Hayda!
Lanet olsun.
Saçmalığın daniskası.
Kesinti için kusura bakmayın. Her zamanki gibi işler tıkırında.
Ben Marty ve şu an Heart Beat'tesiniz.
- Selam. - Hayır çocuklar. Şaka mı bu?
Olivia, yeni stajyerlere ihtiyacım var derken
erkekleri kastetmemiştim. Buraya ne zaman kız alacağız?
- Kişisel algılama Olivia. - Çok garip.
Okulu bitireli on yıl olan 40 yaşındaki bir ezikle
genç kızlar niye çalışmak istemiyor acaba?
- Hey! - Ucubenin tekisin.
Ben ucube değilim.
- Biz bir şarkı için gelmiştik... - Senin adın Olivia mı?
- Benim adımı bilmek ister misin? - Hayır, istemem.
- Şarkı nasıldı? - Şöyleydi...
Evet, o şarkı tam bir bomba.
Aynen öyle. Bize o lazım lütfen. Kaseti var mı?
Mümkün değil.
- Neden? - Çalındı.
Ayrılık şarkısıydı. Gönderen pişman olmuş. Sık olan bir şey.
- Ama harika bir şarkı. - Çalındı mı? Kim çaldı?
- Burada kamera var mı? - Kamera mı? Olmaz olur mu?
Her yerde. Görmüyor musunuz?
Olay yeri inceleme ekibi şu an parmak izlerini analiz ediyor.
Girenin çıkanın yazdığı bir liste olmalı.
Siz kimsiniz bu arada?
- Film ekibi. - Evet, bir belgesel çekiyoruz.
Yeni müzik yıldızları arıyoruz.
- Kamerasız belgesel ekibi mi? - Henüz araştırma aşamasındayız.
- Kimin yolladığını söyleyebilir misin? - Kasetin üstünde bir şey yazıyordu ama...
Bilemiyorum, unuttum. Çıkarken kapıyı da kapatır mısınız?
Aman ya.
Tamam, olur.
Teşekkürler.
Kasette ne yazdığı şimdi aklıma geldi.
"Charlie!"
Evet, buydu. "Charlie C."
- "Charlie C." - Tamam. Harika.
- Sağ ol. - Sağ ol.
Tamam Oli. Sen Charlie C.'nin dosyasına bak.
- Sonra da şarkıyı yazanı öğreniriz. - Tamam.
Size gönderirim. Evet.
- Oldu. - Hoşça kalın.
Not dökümümü almaya gelmiştim.
- Adın? - Charlie.
Soyadın?
Charlie C.
Hadi.
- Bakar mısın? - Charlie C. Soyadım...
İşte başlıyoruz dostum.
Öğrenci kimliği olmayan biri daha. Ailesini arayın.
- Dedim ya, burada okumuyorum. - Evet, aynen.
Kim olduğumu biliyor musun? Ben güvenlik şefiyim.
Buralar benden sorulur.
- Ben sadece... - Kıpırdama. Sessiz ol. Gözünü bile kırpma.
Vazgeçmeliyiz.
Polisi arayın.
Önce ailesini mi arasak acaba...
Polisi!
Pardon.
Yürü.
Ne oldu yahu?
- Önce kütüphaneyi deneyelim. - Aynen.
Öğrenci listesine bir göz atalım. Ben, Chris, siz de yıllıklara bakın.
- Tamam. - Olur.
HEARTVILLE ÜNİVERSİTESİ
Vay be, fotoğraflara baksana. Teyzem kesin buradadır.
- O incecik kaşlarıyla. - Aynen.
Bak, babam.
Vay canına. Nasıl geçti? Onunla konuştun mu?
Cidden çok garipti. Babam olduğunu biliyorum ama...
- Ama sanki onu hiç tanımıyor gibiyim. - Anlıyorum.
Jonas da başından beri stres yapıp duruyor.
Annemle babam Heartville'de tanışmamışlardı bile.
Bence onunla konuşmalısın.
Bu şansı bir daha yakalayamazsın.
Kimseyle muhatap olmamak da şüphe uyandırır.
Evet...
- Onunla konuşmazsam bu fırsat boşa gider. - Kesinlikle.
- Bir daha burada olamayacağım. - Doğru.
O kızı tanımamak büyük kayıp olur.
"Kız" mı?
Adamı yani.
Ben de "kız" diye duydum.
Yok ya.
Hayır. Adamı.
Charlie'nin cinsiyetini biliyor muyuz?
Bilmiyorum. Buradaki öğrencilerin hepsi 30 yaşında görünüyor, fark ettiniz mi?
Tarzları öyle. Saçlar, giyim kuşam falan. Bizim zamanımızda yaşlılar öyle görünüyor.
Babamın saçı ehliyet aldığı günden beri aynı.
- Benimki de bel çantası takıyor. - Yok artık.
Beyler. Bu ses ne?
Sanki biri Siri'ye işkence ediyor gibi bir ses.
İnanılmaz. Bu zamanda bile bilgisayar varmış.
Çift tıkla.
- Beyler, şuna baksanıza. - Tamam.
- Kanka! - Tamam. İnternete girelim.
- Tabii, Google'dan bakarız? - Evet.
SAYFA BULUNAMIYOR
- Ne? - Pardon? Sıra bende.
Bir saniye. İsimlerin olduğu bir veri tabanı olmalı.
- Üniversite sunucusunda. - Adınızı yazdırdınız mı?
- Sadece üç dakika. Gerçekten. - "Bilgisayarım" simgesine tıkla.
Adınızı yazdırdınız mı?
Tamam ya. Bağırmana lüzum yok.
Biz de internetsiz hallederiz. Burada bir Charlie Cane var.
Charlie Conrady var.
Charlie Cress, Charlie Casas. Herhangi biri olabilir.
Elimizde dokuz isim var. Biri Charlie C. olmalı.
Zaman kısıtlı ama göze batmayalım.
Neden hep zar zor taşıyabildiğimiz dâhiyane şeyler icat ediyoruz?
- Kollarım koptu resmen. - Evet, benimkiler de.
Olamaz, sunumun kopyalarını kütüphanede unuttum.
Belki de radyodaki o ucube haklıydı, bir kamera bulup film ekibi
- kılığına girmeliyiz. - İstersen kırmızı halı da serelim?
- Kesinlikle hiç dikkat çekmez. - Fena bir fikir değil.
Ben de bunu diyorum işte. Bulacağım.
Pardon.
Selam Ben.
Merhaba Mary Jane.
- Yardım lazım mı? - Tutabilir misin?
Tabii.
Dikkatli ol.
Seminer odasına gidin. Ben de kütüphaneden kopyaları alırım.
Tamam.
- Pardon. - Ne yapıyorsun?
On dakikaya dönerim.
Vaktimiz tükeniyor, farkında, değil mi?
- Burada ne yapıyorlar? - Maalesef bizden öndeler.
Dün beni bira pong oynamaktan alıkoyduğun için.
- Bu kötü bir şey mi? - Evet.
Kötü.
Çünkü sunumumuz öğle yemeğinden sonraya kaldı.
Yani?
Jamie'ye göre
yemekten sonra jüriye ağırlık çöküp yorgun olurlarmış.
- Kötü olmuş. - Öyle.
Evet.
- Telafi etmemin yolu var mı? - Edebilir misin?
- Öğle yemeği ısmarlayayım. - Bana da mı ağırlık çöksün?
Aç karnına çalışamazsın, değil mi?
Öğlen iki nasıl?
- Olur. - Ben? Müsaade eder misin?
Çalışmamız lazım.
Selam Jamie. Seni de görmek güzel.
- Hemen. - Peki.
Kusura bakmayın.
Neyse.
İşte sunumun kopyaları.
Seninle konuşmak istediğim başka bir şey daha var.
Şurada, ikinci sayfada.
- Burada... - Evet? Devam et.
- Şey ile... - Ne?
Ve şurada, bak.
Yardımcı olayım.
- Sizi görmedim. - Sorun değil. Ben de pek iyi göremiyorum.
Ben Dolly. Nasıl yardım edebilirim?
Kamera lazım hangisini alacağımı bilmiyorum.
Aklınızda belli bir model var mı?
Evet, bir bakayım.
İyi seçim. Bu dünyadaki ilk MiniDV kamera.
- Süper. - Evet. Ses kaydı için de bir şey lazım.
Bu alet hem kaydeder hem çalar. İkisi bir arada.
İnanılmaz. Doğru.
Selam Olivia. Kamerayı mı iade ediyorsun? Güzel fotoğraflar çektin mi?
Her şey tamam mı?
Güzel.
Ödünç bir kamera için mi başımın etini yedin?
- Senin sanmıştım. - O zaman benimdi.
Şimdi...
- İsminiz? - Oliver.
- Oliver.
- Bölüm? - Sinema ve Televizyon.
Sinema ve Televizyon mu? Seni hiç görmedim.
- Belgesel çekiyorum. - Onları izleyen yok ki.
Ben belgesellere bayılırım.
Gelecekte herkes belgesel izleyecek. Özellikle de cinayet belgesellerini.
- Gerçek cinayetler. - Gerçek cinayetler.
Kulağa garip geliyor ama senden gelmesi beni şaşırtmadı.
Öğrenci kimliğini alayım,
sonra Oscar'ına giden yolda önünde kimse duramaz.
Evet Oliver. Öğrenci kimliğin nerede?
Şimdi şöyle...
Daha sonra kesin getiririm, olur mu?
Elbette canım.
Çok naziksin.
Buna müsaade ediliyor mu bilmiyorum, seni hınzır.
Tamam, çok teşekkür ederim.
Görüşürüz.
Hoşça kal Olivia.
Çocuk kesin ünlü olacak.
Ya da hapse atılacak.
Bence bu sefer biraz daha iyiydi ama bir daha üstünden geçelim.
Öğle yemeği vakti. Sanırım gidip...
Al. Öğle yemeği getirdim, böylece çalışmaya devam edebiliriz.
Tamam. Dördüncü maddedeki argümanın daha kısa olması gerek bence.
Gidip içecek bir şeyler alacağım. Boğazım kurudu.
Özellikle de kübitleri ve durumlarını temsil ederken...
Gazlı bir şeyler canım çekti.
Ara mı verelim istiyorsun? Tam da ritmimizi bulmuştuk.
- Gel. - Neden bu kadar uzun sürdü?
Kolay iş değildi. Hadi şu Charlie C.'yi bulalım.
- Evet. Hadi. - Sizce uzun sürer mi?
Çok sürmez. Sadece 4 buçuk saatimiz kaldı.
- Niye sordun? Başka planın mı var? - Yok, öylesine sordum.
- Hadi. Çok vaktimiz yok. - Herkes iki fotoğraf alsın.
Hepimize iyi şanslar. Hazır mıyız?
Hadi bakalım.
Charlie Casas?
Sen Charlie Cress misin?
- Sen Charlie Clint misin? - Evet.
Kampüs Radyosu'na şarkı gönderdin mi?
Yok, müzikle uğraşmıyorum.
Hayır.
Peki, kusura bakma.
- Charlie Chester? - Sen Charlie Clark mısın?
Kampüs Radyosu'na şarkı gönderdin mi?
Harika. Devam edin.
Sadece bir tane.
- Emin misin? - Evet.
Tamam.
- Biraz daha yükseğe kaldır. - Deniyorum.
- Hayır. - Hayır mı?
- Bu da son Charlie C. - Hanımlar.
Çekil şuradan birader.
Charlie Crawford?
Üzgünüm beyler. Antrenmanda imza vermiyorum.
- İmza mı? Sen deli misin? - Ciddi misin?
Kanka, Charlie bir gün All-Star olacak.
- Sadece bir şey soracaktık. - Röportaj vermiyor. Kaybolun.
Adamın dünyadan haberi yok kanka.
Hey! Şarkının dün Kampüs Radyosu'nda çalındığını biliyoruz.
Charlie C.
Kaset mi?
Ne yapıyorsun?
Kusura bakma.
- Beni nasıl buldunuz ki? - Adın kasetin üstündeydi.
- Ne istiyorsunuz? - Kaseti.
Üzgünüm, yanlış kişiye geldiniz.
O şarkı senin değil mi?
Ben sporcuyum. Müzikle ne işim olur?
- Saçmalık. - Şimdi anladım.
O şarkı senin hakkında. Aldatan adam sensin.
Korumam gereken bir itibarım var.
Ayrıca,
aklınız varsa bu meseleyi tamamen unutun.
Charlie!
Burası sohbet programı mı?
Uyuşuk kıçını kaldır da hemen idmana dön Crawford!
Şarkının benim hakkımda olduğunu birine söylerseniz
sizi fena benzetirim.
Harika.
Şimdi ne olacak?
Charlie'nin eski sevgilisini bulmalıyız. Şarkıyı ona yazan kızı.
Kusura bakmayın, tuvalete gitmem gerek.
Sok şu topu.
- Merhaba. - Selam.
- Geciktiğim için üzgünüm. - Hayır, sorun değil.
- Bize öğle yemeği aldım. - Güzel.
- Bir tane alabilir miyim? - Evet, tabii.
Teşekkürler.
- Bu... - Onu nereden buldun?
Düşürmüşsün. Ama sözlerin...
Okudun mu?
Senin hatan. Geç kaldın.
Üzgünüm.
Baktığım için ben de üzgünüm. Ama...
Şarkı sözlerini çok beğendim.
- Gerçekten mi? - Evet.
Evet, gerçekten harika. Belki biraz fazla...
- Boş ver. - Fazla mı karmaşık?
Hayır.
Biraz fazla zorlama.
Daha önce de duymuştum.
Özür dilerim. Ben...
Okumamalıydım.
- Üzgünüm. - Sorun değil.
Neden bilgisayar bilimi okuyorsun?
Müzik yerine?
- Neden? - Sanki...
Müziği herkesten çok daha farklı algılıyorsun.
Hayır, sadece bir hobi.
Sadece hobi mi?
Belki birazcık fazlası.
- Peki bahanen ne? - Bahanem mi?
Evet, bahanen.
Yıllarca Jamie ile bilgisayar bilimi ve üniversiteden sonra yapmak istediğimiz
şeyler hakkında planı yaptık.
Bunun hâlâ benim planım olup olmadığını bile bilmiyorum.
Ama birdenbire başka bir şey yapmaya karar verirsem
onu yüzüstü bırakmış hissederim.
Peki ya planın değiştiyse?
Senin bahanen ne?
Benim bahanem mi?
Denedim. Yani müziği.
Hayal ettiğim gibi olmadı.
Baskı cidden çok fazla geldi.
Nasıl bir baskı bu?
Kendime yaptığım baskı.
Her işte kusursuz olmak için.
En sonundaysa
müzik yaparken hissetmemeye başladım.
Etrafımda olup biten pek çok şeyi kaçırdığımı fark ettim.
Ve insanları görmezden geldiğimi.
Sanki müzik yapmak için her şeyi feda etmen gerektiğini düşünmüşsün gibi.
Temelde öyle.
Ama belki de
durum tam tersidir.
Müzik yapabilmek için hayatta kaçırdığın şeylere ihtiyacın vardır.
Anladın mı?
Bir süre hiçbir şey istememeye çalış.
Merhaba.
Selam Oli! Hani, kimliğin nerede?
Dur!
Kıpırdama! Buraya gel!
Dur!
Sana demiştim...
Tamam.
Peki.
Çık dışarı.
- Hayır, defol git. Lütfen git. - Bir dakika.
- Niye geldin? - Lütfen!
- Kapıyı aç. - Neden?
Yalnız mısın?
Söylediğim her şeyi unut. Seni kışkırtmak istedim. Yemin ederim.
Kapıyı açma sakın. Beni öldürür. Lütfen.
İçeride biri mi var?
Bir şey yok. Tek başımayım.
- Tamam. Seni bulacağım. - Tamam.
Sağ ol.
Sorun değil.
Tamam. Bunların hepsi senin mi?
Evet.
Güzelmiş.
Çok güzeller.
Ama bu resmen intihal.
O senin fotoğrafın hödük. Kendi eserimmiş gibi yutturmuyorum.
Onu geri istiyorum.
Artık projemin bir parçası.
Sanırım benden küçük bir hatıra istiyorsun.
Çok kendini beğenmişsin.
Bu senden hoşlandığım anlamına gelmiyor.
- Benim tipim değilsin zaten. - Gerçekten mi?
Senin tipin mi var?
Nefes alan herkes gibi mi?
Jamie? Sıra sende.
Jamie.
- Artık cidden başlamalıyız. - Tamam.
Buyurun.
Doktor mu olmak istiyorsun?
Tam olarak "istiyorum" diyemem.
Babam da doktor.
- Gerçekten mi? - Evet.
Müzikle uğraşmak istediğimi ona nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum.
Çocuk sahibi olmayı baban kendi seçti, değil mi?
- Evet. - O zaman dinlemek görevi.
- Adın neydi senin? - Chris.
Önce re majör çalıyorsun.
Re majör.
Sonra sol majör.
- Sadece biraz daha. - Fotoğrafları bitirmeliyim. Güle güle.
Hoşça kal.
Burası da konser salonumuz.
Burayı tamamen modernize etmek istiyorlar. Güzel, değil mi?
Buraya.
Henüz kusursuz sayılmaz.
Sadece bir taslak.
- Son kısmı henüz kafama yatmadı. - Önemli değil, çal gitsin.
Bunca zaman Bir anlam...
Bunca zaman Bir anlam yüklemeye çalıştım
Gittikçe daha da yükseliyorum Dünya'dan uzaya doğru
Bu varoluşsal bir arayış O kadar acı verici ki
Ama biliyorsun, başarmak zorundayız
Başarmak zorundayız
- Gördüğün gibi, henüz tam olarak... - Gerçekten çok iyi.
Bir şey deneyebilir miyim?
Şeyden başladın...
- Buradan başlamıştım. - Fa ile. Tamam.
- Çok güzel. - Bambaşka bir hava kattı.
Belki biraz daha az sofistike.
- Güzel cevaptı. - Hadi, bir daha dene.
Bunca zaman Bir anlam yüklemeye çalıştım
Yine kendi etrafımda
Dönüp duruyorum
Bu varoluşsal bir arayış O kadar acı verici ki
Ama biliyorsun, başarmak...
Hâlâ mükemmel yapmaya çalışıyorsun. Defteri kenara bırak ve...
Bunu yapabilirsin.
Müziğin seni sürüklemesine izin ver.
- Tamam. - Bir dakika.
- Bu bazen bana yardımcı olur. - O da ne?
Şimdi bir kayıt alacağız...
Sadece
ikimiz için, anlaştık mı?
Önce defterimi aldın, şimdi de beni kaydetmek mi istiyorsun?
Hazır mısın?
Hazırım.
Tamam.
Eğer zamanı geri alabilseydim
Ve o çılgın anıları tekrar yaşayabilseydim
O eski benliğimize dönebilseydik
Gel, beraber gidelim oraya
Zamanı geri alabilseydik
Biri bana nereye gideceğimizi söylesin
Perdesini arala
O hep düşlediğimiz dünyanın
Keşke birlikte daha çok vaktimiz olsaydı.
Var zaten.
Bir kere daha?
Olamaz!
- Kahretsin! - Bir sorun mu var?
Sunumu unuttum. Kahretsin.
Jamie beni öldürecek.
Üzgünüm, gitmem gerek.
- Bol şans. - Sağ ol.
Keşke bizi bu noktadan En başa götürebilseydim
Bana attığın o bakış
Partinin sonunda
Partinin sonunda bana attığın o bakış...
- Sanırım burada kalmak istiyorum. - Ne?
- Kafayı mı yedin? - Burası benim için çok farklı.
- Evet, 90'lardayız çünkü. - Hayır, ondan değil.
İlk defa kendimi özgür hissediyorum. Müziğimle ve Mary Jane ile.
- İşte bu harika. Âşık olmuş. - Bu gerçek olamaz.
Abi, bu öyle Bali'de aydınlanma turu falan değil.
Biliyorum herhâlde.
- Mary Jane ile ne oldu? - Hiçbir şey.
Anladım, sırf MTV izlemek için kalmak istiyorsun?
Hayır.
Birlikte müzik çaldık ve öpüştük.
Onunla öpüştün mü? Kimseyle öpüşmeyin demiştim.
Ben, harbiden. Yaptığın hiç doğru değil. Rezillik resmen.
- Hiç olmadı kanka. - Aslında kızmadım bile.
- Sadece hayal kırıklığına uğradım. - Hadi ama.
Bir dakika.
Arka planda şu basketbolcu var. Charlie Crawford, yanında da...
- Bu Mary Jane değil mi? - Evet.
Sevgililer mi? Kavga ediyorlar.
- Kesinlikle. Belli oluyor. - Aynen, değil mi?
- Birbirlerine yakışmıyorlar. - Bir saniye.
Mary Jane şarkıyı Charlie Crawford'a yazmış.
- Ne? Bunlar sevgili miymiş? - Olmaz öyle şey.
Yok artık!
Evet, kesinlikle.
Charlie C. Mary Jane'i aldattı.
Toplarına hâkim olamıyorlar.
O da ayrılığı atlatmak için şarkı yazdı.
Yani şarkı Charlie Crawford hakkında.
Sonra onu Öğrenci Kürsüsü'ne gönderdi.
Malum,
şarkı çok beğenildi,
bu da ona ağır geldiği için
kaseti geri çaldı.
Ayrılık şarkısıydı. Gönderen pişman olmuş.
Mary Jane'de şarkının kaseti olmalı.
- Olabilir. - Evet abi. Kesinlikle.
Kanka, kaset bu. Neden söylemedin? Charlie C. Bu iş tamam.
- Hadi eve gidelim. - Evet.
- Evet! - Evet, süper.
- Geri dönebileceğiz. - Harika ya.
- Mükemmel, hadi... - Bir saniye.
- O ne? - Bu o şarkı değil.
- Ben, neden kasette senin sesin var? - İnanmıyorum.
O hep düşlediğimiz
Eve dönmek için tek şansımızı gerçekten yok ettin mi?
- Bilerek yapmadım. - Kalmak istediğini söylemiştin.
- Planın bu muydu? - Burada kalmayı dert etmeyiz mi sandın?
O şarkının üstüne kaydedildiğini nereden bileyim?
- Hadi oradan! - Tam da ihtiyacımız olan şarkının üstüne?
Ya da bizi burada tutmak istedin. Retro aşkınla mutlu sona ulaşmak için.
Sağ ol be.
Senin yüzünden hepimiz hapı yuttuk.
Sağ ol ya!
Beyler, lütfen. Bir durun.
Artık asla eve dönemeyeceğiz.
Bir dakika.
O dediğin şey neydi?
"Duyduğun hiçbir şey
"sana yol göstermeyecek.
"Kalanlar gösterecek."
"Sessiz ve yoğun.
"Hakikatten uzak sözler
"seni bir yere götürmez
"ve başarıya ulaştırmaz."
Sadece yürekten hissedip yansıttıkların
başkalarının bilmediği kapıları açar.
Yani diyorsun ki
ihtiyacımız olan şarkı
içten bir şey mi?
Hayır. Bir pan flüt solosuna ihtiyacınız var.
Tabii ki onu diyorum.
Anladım.
Evet, anladım.
Mary Jane şarkıyı Charlie Crawford hakkında yazmış.
Şarkıyı Mary Jane yazmış.
Nasıl?
Jamie! Nasıl geçti? Fonu alabildin mi?
- Evet. - Harika!
Son haberleri duydun mu?
Seni yüzüstü bırakmamalıydım.
Bizim için planların büyük, biliyorum ama şu an kalbim başka bir yerde.
Mary Jane'in şarkısı Charlie C. hakkındaymış.
Mary Jane yazmış.
Mary Jane'in şarkısı Charlie C. hakkındaymış. Çıkıyorlarmış.
Ben müzik okumak istiyorum.
Gerçekten.
Bunu söylemen ne kadar da uzun sürdü!
Ne istediğini söylemeni çok uzun zamandır bekliyorum.
ŞARKIYI MARY JANE, CHARLIE C.'YE YAZDI!
Favori şarkımızı hatırladınız mı?
Kimin yazdığını biliyorum. Daha mühimi, kime yazıldığını.
Şarkını beğendim.
Seni hâlâ duyuyorum
Gecenin serinliğinde
Sesin rüzgâr gibi, fısıldanan...
Kahretsin, bu benim şarkım.
Benim yazdığımı kimse bilmemeliydi.
Fark etmez. Çok yeteneklisin.
Aman Tanrım.
Selam. Böyle bir sesi olan bir bilgisayar öğrencisi mi? Herkes bayıldı.
Bak, dinle beni. Komple bir program hazırlamalıyız.
Sadece Mary Jane'in şarkılarıyla.
Gece boyunca karanlığın içinden sürüklen
Eskiden olduğumuz yerde
Beyler!
Yine ne istiyor bu?
Sonunda buldum sizi. Geri dönmenin yolunu biliyorum. Gelin hadi.
- Kimse seninle gelmek istemiyor. - Bana güvenin. Bu seferlik.
Her şeyi açıklayacağım.
- Ya haklıysa? - Tamam, hadi. Gidelim!
- Gitmemiz lazım.
- Johnny, yakala şunları! - Kaçın!
Hayır Daniel! Binme!
Mary Jane.
- Beyler, binin. - Gitmeliyiz.
- Gelsene! - Ben, yeter artık. Gir içeri.
Hadi gelsene!
Sonra görüşürüz, oldu mu?
Haklısın.
Sonra görüşürüz.
Sonuç ne olursa olsun cidden çok özür dilerim.
Aptal gibi davrandım.
Mükemmeliyetçilik takıntım bana asıl mevzuyu unutturdu.
- Üzgünüm. - Sorun değil.
- Herkes saçmalar. - Herkes değil.
- Sağ ol Ben. - Gelin bir sarılayım.
Beyler...
Sizi seviyorum.
Şimdi ne yapıyoruz?
Bunun işe yaraması lazım.
- Hademe dedi ki... - Dur, ne hademesi?
Boş ver. O özel şarkıya ihtiyacımız yok.
İçtenlikle yapılmış bir şarkı yeterli.
Ben, saniyelerimiz kaldı ama acele etme.
İçten bir şarkıya ihtiyacımız var.
Mary Jane'le kaydettiğimiz şarkı fazlasıyla içten.
- İşe yaraması lazım. - Lazım?
Yoksa asansörle çakılacağız.
Harika. Ölmektense burada kalmayı yeğlerim.
- Telefonsuz yaşayabilecek misin? - Kahretsin. Bak bu doğru.
- Tamam, hadi. - Deneyelim.
Tamam, başlat.
Ne?
Lanet olsun!
Aman Tanrım!
Gel, beraber gidelim oraya
Zamanı geri alabilseydik
Biri bana nereye gideceğimizi söylesin
Perdesini arala
O hep düşlediğimiz dünyanın
Aman Tanrım. Telefonum yine çekiyor.
- İşte bu! - Günümüze geri döndük.
- Aman Tanrım. - Şükürler olsun.
Ve yine 5G olduk.
Burası biraz boş, değil mi?
Doğru ya, gösteri şu an devam ediyor.
O zaman sahneye çıkalım.
Nasıl yani?
- Şarkımız bile yok. - Şarkı berbat demiştin.
Yeni bir şarkımız var.
Benimle gelin.
Arka giriş!
Çabuk, koşun!
HEARTVILLE GÖSTERİSİ YARININ YILDIZLARIYLA TANIŞIN!
Lanet olsun! Gösteri bitmiş.
Boş ver, dalın içeri.
...ve biri herkesten çok daha yüksek sesle tezahürat yapıyor olabilir.
Kazananı açıklamadan önce kararı verecek olan o kadını çağırmalıyız.
İpleri elinde tutan o kadın...
Tamam, Bayan Robinson şimdi sahneye gelebilir.
- Sahne sırası bizde. - Hayır, gösteri bitti.
- Hayır ama... - Bayan Robinson!
Sahneye geçelim mi?
- Başka birileri var. - Olmaması lazım.
Biz 5G'yiz.
Bu da şarkımız "1995".
Zamanı geri alabilseydik
Ve o çılgın anıları tekrar yaşayabilseydik
O eski benliğimize dönebilseydik
Gel, beraber gidelim oraya
Zamanı geri alabilseydik
Biri bana yılların Nereye gittiğini söylesin
Perdesini arala
O hep düşlediğimiz dünyanın
Zamanı geri alabilseydik
Beraber olduğumuz o günlere dönebilseydik Gece gündüz demeden
Konuşup güldüğümüz Eğer bir gün başarırsak
Her şeyin nasıl olacağını düşlediğimiz
Zamanı geri alabilseydik
Göz açıp kapayıncaya kadar geçen o yıllara
Ömür boyu sürecek dostluklar kursaydık
Ve boşa harcadığımız zamanı Telafi edebilseydik
Çok mu geride kaldı?
Çok mu geçti üzerinden sahi?
Seni geçmişe götürebilseydim
Bulunduğumuz noktadan en başa
Bütün gece parti yapardık Arabanın arkasında
Hayat tamamen içgüdüseldi
Korku görünmez olmuştu
Her şeye sahip değil miydik?
1995'te
1995
Seni geçmişe götürebilseydim
Bulunduğumuz noktadan en başa
Bütün gece parti yapardık Arabanın arkasında
Hayat tamamen gelişineydi
Korku görünmez olmuştu
Her şeye sahip değil miydik?
1995'te
Harikaydı.
Bayan Robinson.
Affedersiniz.
Biliyorum, sahneye çıkmamalıydık.
Ama her şeyimizi ortaya koyduk.
O şarkı
benim için çok özel.
Bunu biliyorum Ben.
O şarkıyı beraber yazmıştık.
Geri dönmek zorundaydım.
Belki de birbirimizle tanışmamız kaderdi.
Belki birbirimize ihtiyacımız vardı.
Belki bu ikinci bir şanstır.
Bazı şeyler sadece yaşandığı o ana aittir.
Ama sen bana aşkın varlığını kanıtladın.
Ve kalıcılığını.
Ondan vazgeçmen gerekse bile.
Keşke birlikte daha çok vakit geçirebilseydik.
Kalp yarası geçer Ben.
Bir çırpıda değil belki
ama er ya da geç kendini onarır
ve atmaya devam eder.
Eskisinden daha güçlü bir şekilde.
Bugün birbirinden yetenekli, harika sanatçılar izledim.
Ama yetenek tek başına yeterli değildir.
Özgün olmak büyük cesaret gerektirir.
Baba.
Gel bakalım. Seninle gurur duyuyorum.
Bazen hedefimize o kadar odaklanırız ki
bizi asıl harekete geçiren şeyin ne olduğunu unuturuz.
Bana kızmadın mı?
Niye kızayım?
Mehackerberg görüşmesi için?
Mektup yüzünden?
Önce bir sakin ol bakalım. Fazla telaşlısın.
Hayat sanata ilham vermeli.
Tam tersi değil.
Hiçbir şey yaşamayanın anlatacak hikâyesi olmaz.
Bugün bu cesareti
birinde gördüm.
Açılmaya ve kendini göstermeye istekli biri.
Korkusuzca.
Tamamen gerçek bir tutkuyla.
İşte bu yüzden
Skyler'a hak ettiği şansı vermek istiyorum.
Bu sabahın iyi yanını söyleyeyim mi?
Şarkı söyleyen kuşlar değil.
Pembe şekerlemeli donut götürmemiz gerekmiyor.
Bunu tahmin etmiştim.
Bir de nesi iyi biliyor musunuz? İlk kez provaya dinç çıkacağız.
Evet. Neden biliyor musun? Çünkü sonunda yeterince uyuduk.
Ben'in artık özel harekat timi gibi kapıyı tekmelememesine memnunum.
Eskiden 06.00'da burada olmadığımızda krize giriyordun.
- Abartma. - Abartmak mı?
Bir keresinde gece 03.00'te bana mesaj atmıştın.
Hem de kuru kafa emojisiyle.
- Motive etmek içindi. - "Manipüle etmek" diyelim.
Ama açıkçası Ben,
şu rahat hâlin cidden çok hoşuma gitti.
Ne diyorsun, anlamadım. Ben hep çok rahatımdır.
- Tabii canım. Şüphesiz. - Bunu gözlerimin içine bakıp söyle.
Kendisini işine adamış biriyim işte.
Bir takipçim demin eski ve havalı B-yüzü şarkılarıyla dolu bir link attı.
- Dur! - Oli, sakın!
90'LARA DÖNÜŞ
Sahne 2, çekim 2.
Kimseyle muhatap olmuyoruz ve "arkideş"lik kurmuyoruz.
Üzgünüm.
Kurallar şunlar.
Üzgünüm, tutamadım...
Motor.
Çok fena irkildim.
Jonas, kapıyı aç.
Benim Ben. Baştan al.
Hep aynı şey.
- İşaretin üstünde. - İşarette değil miyim?
Baştan alıyorum...
Duyduğumda... Kahretsin!
- Repliği unuttum. - Ama iade ettim.
Pardon.
Ne dedin sen? "Kız defolup gitsin? Kıçımı yesin?"
- Defolup gitmeli. - Çocuklar işte.
Selam canım.
Demin suratıma çok sert vurdun.
- N'aber? - Bu sohbet programı değil.
- Makyaj? - Neredeydin sen?
- Lavaboda. - Nasıl geçti?
- Kaymak gibi. - Harika. Kaymak gibi devam ediyoruz.
Çıplaklar plajı mı?
Evet ama...
Bir şey unuttum mu?
Tamam, Charlie yoruldu.
- Ne o? - Benim Tamagotchi'm.
Kestik.
Alt yazı çevirmeni: Aykut Ozan Taş
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro