Κουνηθείτε, παιδιά.
Η οντισιόν είναι σε τρεις ώρες. Γιατί ξυπνήσαμε στις 6:00 το πρωί;
- Οι Take That κοιμόνταν ως το μεσημέρι; - Είμαι κομμάτια.
Κάποιος έκατσε κι είδε τα Grammy χθες.
- Ναι. - Όλοι μαζί το αποφασίσαμε.
- Ναι. - Ακριβώς!
- Αλήθεια, πού είναι ο Όλι; - Καλή ερώτηση.
- Να τος. - Καλημέρα.
- Συγγνώμη, είχε μεγάλη ουρά. - Φλέρταρες πάλι εκείνη την τύπισσα.
- Όχι. Εκείνη με φλέρταρε. - Ναι, καλά.
Αμάν! Δεν έχει με ροζ τρούφα.
- Είναι τα αγαπημένα του Πίτερ. - Είχαν τελειώσει.
Ελπίζω να είναι στα κέφια του.
Λυπάμαι, Πίτερ. Δεν είχε με ροζ τρούφα.
Ευχαριστώ.
- Ελάτε! - Καλά, εντάξει.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΧΑΡΤΒΙΛ ΤΜΗΜΑ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΝΤΑΝΙΕΛ ΒΕΜΠΕΡ
ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΜΕ ΤΟ ΑΣΑΝΣΕΡ
Τέρμα η γκρίνια. Ας συγκεντρωθούμε.
Ν' ανεβάσουμε τέρμα τα μπάσα στην πρόβα.
Έτσι μπράβο!
- Ο ύπνος είναι υπερεκτιμημένος. - Είσαι ανισόρροπος.
Ο χρόνος μου όλος Τα εξηγεί όλα αυτά
Γυρνάω σε κύκλους ξανά και ξανά
Μια παράφορη κούρσα στο άγνωστο
Ο συγχρονισμός είναι αδύνατος Μα πάμε
Όλα αυτά τα φώτα Ας τα ξανασυγκρίνουμε
Σκαρφαλώνω όλο και ψηλότερα Απ' τη Γη ως το διάστημα
Πονάει πολύ Η υπαρξιακή αναζήτηση
Σταματήστε, όχι.
Παιδιά!
- Τι έγινε; - Αδύνατο να το παίξουμε έτσι το κομμάτι.
Τι εννοείς;
Κάτι λείπει. Δεν έχει μαγεία. Δεν έχει τίποτα.
- Όχι πάλι, μπρο. - Η συναυλία πλησιάζει.
- Πρέπει να προχωρήσουμε. - Στίχοι είν' αυτοί;
Τους αλλάζουμε συνέχεια.
- Μια χαρά είναι οι στίχοι. - Όχι, Ματέο!
Δώστε μου δυο λεπτά. Ναι;
Δεν το πιστεύω!
- Να κάνουμε ένα διάλειμμα. - Όπου να 'ναι...
Αν ξεκινήσουμε πάλι απ' την αρχή και τα πάμε όλα απ' το μηδέν...
Τους στίχους, τα ακόρντα, τη χορογραφία.
Πόσες φορές τ' αλλάξαμε αυτόν τον μήνα;
Δεν γίνεται να το πετάμε και να ξεκινάμε απ' την αρχή.
Πάλι γράφει στο σημειωματάριο. Τίποτα δεν πρόκειται να βγει.
- Τ' αλλάζει όλα. - Δεν καταλαβαίνω.
- Γεια σου. - Γεια.
- Σοβαρεύουν τα πράγματα, έτσι; - Ναι, πολύ.
Αν αποτύχεις τώρα, δύσκολο μετά να σταθείς μπροστά σ' επαγγελματίες.
Ναι.
Γεια σου, Σκάι. Πώς πάει;
Γεια.
Γεια σου, Σκάι.
- Ο σάκος σου, Μπεν. - Πώς πάει το άσμα;
- Έχω λίγο άγχος. - Τι λέει, Σκάι;
Όλα καλά, εσύ;
- Έτοιμη να συνεπάρεις τα πλήθη; - Θα δούμε.
Εκατό τοις εκατό!
Πώς περιέγραψε τη φωνή σου ο Ματέο;
Το εξώγαμο της Μπιγιονσέ με τον ΝταΜπέιμπι.
Με την Ντέμπι Χάρι!
Θεέ μου!
Σοβαρά τώρα!
- Πάω να προβάρω λίγο τους στίχους. - Καλά θα κάνεις.
- Θα σκίσεις. - Καλή επιτυχία.
Τα λέμε, παιδιά.
- Καλημέρα. - Έχεις χαζέψει;
Καλημέρα.
- Καλή σας μέρα! - Καλημέρα!
Η μέρα της συναυλίας πλησιάζει. Τώρα είναι η ευκαιρία να δείξετε τι έχετε.
Να θυμάστε, θα έρθουν αρκετοί επαγγελματίες μουσικοί.
- Η κα Ρόμπινσον στο Synk; - Ξεπέρασε τα Grammy της Τέιλορ Σουίφτ.
Δεν αστειεύονται.
Αδερφέ! Θα ήταν φοβερό να δουλεύαμε μαζί της.
Θέλουν να δουν καλλιτέχνες έτοιμους να τα δώσουν όλα.
Στη σκηνή, τέρμα οι δικαιολογίες.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Ωραία, ξεκινάμε.
Σε βλέπω καθισμένο στη γωνιά
Κι όταν είσαι κοντά Η καρδιά μου φαλτσάρει
Μακάρι να μπορούσες να δεις
Πώς με κάνεις να φωτίζομαι όλη
Κάπου εδώ γύρω
Είν' ένα σύμπαν με ατέρμονη χάρη
Κι εγώ δεν είμαι απλώς ένα χνάρι
Άλλο ένα χνάρι
Αυτό σημαίνει...
Σκάιλερ.
Περίμενε.
- Άσ' το. - Σε παρακαλώ!
Συγγνώμη.
Έπρεπε να δουλέψω τους στίχους, κι η γέφυρα δεν είναι έτοιμη ακόμα.
- Τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν ότι... - Μπεν.
Δεν πειράζει.
Είναι ο κόσμος σου, αυτή η τελειομανία...
Δεν μπορώ άλλο.
Τελειώσαμε.
Ελπίζω να ξανανιώσεις κάτι κάποτε.
Μα...
Έλα, βγαίνουμε.
Μπεν!
Έλα.
Δυστυχώς, το τραγούδι μας δεν είναι ολοκληρωμένο ακόμα.
Αλλά θα είναι έτοιμο για τη συναυλία.
Είσαι εντάξει;
Είμαστε οι 5G με το "Gotta Make It Work".
Ελπίζω να ξανανιώσεις κάτι κάποτε.
Τι συμβαίνει;
- Μπεν. - Πού πας;
Μπεν;
Έλα, ρε φίλε! Έλα να μιλήσουμε λίγο.
Χαλάρωσε. Έπαθες ένα μπλακ άουτ. Αυτό είναι όλο.
- Συμβαίνουν αυτά. - Δεν καταλαβαίνετε.
- Αυτό είναι το πρόβλημά σου... - Αφήστε με ήσυχο!
Ως εδώ, παιδιά. Τελείωσε για μένα.
Αφήστε τον, παιδιά.
Αμάν, ρε παιδιά.
- Δεν τσουλάει με τίποτα. - Γαμώτο!
- Πώς θα γίνει χωρίς αυτόν; - Ας είμαστε ειλικρινείς.
Δεν δουλεύει χωρίς αυτόν.
Δεν γίνεται να τα παρατήσουμε τώρα. Θα πάνε όλα στράφι.
- Ας προσπαθήσουμε πάλι. - Παιδιά...
- Χρειάζομαι ένα διάλειμμα. - Κι εγώ.
Σκατά.
Μου στείλανε το λινκ μιας σελίδας στο TikTok
με B-side απ' τη δεκαετία του '90.
- Τα παλιά B-side θα μας δώσουν λύση; - Ακούστε. Είναι θαύμα!
Ακόμα ακούω τη φωνή σου
Απλώνεται μέσα στη νύχτα
Η φωνή σου είναι ο αγέρας Είναι ο ήχος
Μιας ψιθυριστής προσευχής
Είναι κλάσεις ανώτερο απ' όσα κάνουμε εμείς.
- Πώς φτιάχνεις ένα τέτοιο; - Μακάρι να 'ξερα.
Πώς πάει, ρεμάλια;
Τι θες, Αλίσα;
5G δεν σας λένε;
- Πώς κι απομείνατε τέσσερις; - Άσε το μπανιστήρι!
- Σκάσε, Όλι. - Δεν πιάνετε μία χωρίς τον Μπεν.
Δεν έχει άδικο.
Κρις.
Τι γίνεται εδώ;
Απόψε πραγματοποιείται η μεγάλη συναυλία του Πανεπιστημίου Χάρτβιλ.
Ποιος θα εντυπωσιάσει τους κριτές; Ποιος θα γράψει ιστορία;
Μα αυτή η μέρα φέρνει στο Χάρτβιλ και κακές αναμνήσεις.
Τριάντα χρόνια πριν, στις 6 Ιουνίου του 1995, στις 6:00 μ.μ.,
- έσπασε το σύρμα του ασανσέρ... - Σε χρειαζόμαστε στη συναυλία.
- Πάρε με. - ...και σκοτώθηκε ο Ντάνιελ Βέμπερ.
Το ασανσέρ έμεινε σε αχρησία επί δεκαετίες,
μα πρόσφατα επαναλειτούργησε. Μια λιτή μπρούτζινη πλακέτα τιμά τη μνήμη...
Άντε να τελειώσει το κήρυγμα! Να πηγαίνουμε.
Ναι, ρε φίλε.
Το ξανάπες αυτό. Κάποιος θα έλεγε...
- Γεια σου, μπαμπά. - Γεια!
Γεια. Γεια σου, Ματέο.
- Γεια... - ...μα συνεχίζει να γίνεται.
"Γεια σου, Ματέο";
Τι σου έχω πει για τις πρόβες εδώ;
Συγγνώμη. Δεν θα επαναληφθεί.
Ξέχνα το.
Δεν θα έχεις πια χρόνο για τέτοια. Ξέρεις γιατί;
Σε δέχτηκαν στο Χάρτβιλ. Στην Ιατρική.
Χαίρεσαι;
Ναι, αλλά δεν τελείωσε ακόμα η χρονιά.
Κρις.
Ξέρω τι σημαίνει για σένα η μουσική κι όλα αυτά, μα...
Αν δεν βγάλει πουθενά;
Αυτό είναι ασφαλές μέλλον.
Δεν θέλω να το πετάξεις και να μετανιώνεις μετά. Κατάλαβες;
Τότε, πρέπει να φροντίσω να βγάλει κάπου.
Είσαι...
Εγώ νέος δεν είχα τέτοια χαζά στο κεφάλι μου!
Μην αρχίζεις πάλι! Πρέπει να φύγω.
Συνέντευξη με τον δρα Μεχάκερμπεργκ το απόγευμα!
Εντάξει.
- Να πας στην ώρα σου! - Ναι.
- Τι έγινε; - Τίποτα.
Ακόμα ένα κήρυγμα.
Καλέσαμε σημαντικούς ανθρώπους. Χαίρομαι...
Αν ξαναργήσετε, φεύγετε. Η τελευταία σας εμφάνιση...
Συγγνώμη, κάναμε πρόβα.
Η κα Ρόμπινσον απαιτεί συνέπεια.
Η κα Ρόμπινσον;
Θα έρθει στη συναυλία.
- Τη βάψαμε. - Και τώρα;
- Πρέπει να το τολμήσουμε. - Πάμε.
Φύγετε! Δεν θα χάσετε και κανένα μάθημα!
- Τρελαθήκατε; - Μπεν, πρέπει να έρθεις μαζί μας.
- Όχι, δεν πρέπει. - Θα έρθει η κα Ρόμπινσον στη συναυλία.
Και λοιπόν;
Και λοιπόν είναι η ευκαιρία μας! Δεν γίνεται χωρίς εσένα!
- Δεν με αφορά πλέον. - Σε αφορά, Μπεν.
Μαζί το στήσαμε αυτό. Μας αφορά όλους.
Παλάβωσες; Θα τα πετάξεις;
- Όλα τα τραγούδια μας; - Δώσ' το μου.
Άκουσέ μας! Τι έχεις πάθει;
Σας είπα. Τελείωσα.
- Εξαιτίας σου το ξεκινήσαμε. - Μπεν...
Ρε αδερφέ! Δεν έχει νόημα χωρίς εσένα.
Δεν είναι λύση να το βάζεις στα πόδια.
- Στάσου. - Τι σκατά είν' αυτά;
- Χωρίς εσένα, τέρμα οι 5G. - Είστε καλύτερα χωρίς εμένα.
Έκανες ένα διάλειμμα, έτσι;
Δεν είναι διάλειμμα πια αυτό.
Μπρο...
Εντάξει.
Με πείσατε.
- Αλήθεια; - Όχι!
Ξέχνα το! Πάμε αμέσως στο στούντιο για πρόβα, έτσι;
Κόψε τις μαλακίες.
Χαλαρώστε, παιδιά.
Σοβαρά! Φτάνει.
Και μετά κι άλλα ανόητα ψέματα
Είναι το κομμάτι απ' το πρωί.
Ψάχνουν όλοι να βρουν ποια τραγουδάει.
Ακόμα ακούω τη φωνή σου
Απλώνεται μέσα στη νύχτα
Δεν το νιώθεις κι εσύ; Έλα να συνεχίσουμε μαζί.
Δεν μπορώ.
Και μετά σαν τα φαντάσματα
Ακόμα ακούω τη φωνή σου
Απλώνεται μέσα στη νύχτα
Η φωνή σου είναι ο αγέρας Είναι ο ήχος
Μιας ψιθυριστής προσευχής
Και μετά σαν τα φαντάσματα
Μοναχά μια ανάμνηση
Τι ήταν αυτό;
Όλοι εντάξει;
Είναι κάπως περίεργα ή μου φαίνεται;
Θεέ μου!
Το κινητό μου! Ήταν στο 70% και τώρα είναι νεκρό.
- Και το δικό μου νεκρό. - Κι εμένα.
- Είμαστε στην κόλαση. - Πώς το συμπέρανες αυτό;
- Στον παράδεισο θα δούλευε το κινητό. - Ναι, είναι ιός.
Δεν γίνεται αυτό!
Αυτό που δεν γίνεται είναι να μου κλείνετε τον δρόμο.
Γεια σου.
Γεια.
Συγγνώμη, δεν το έκανα επίτηδες.
Αγνόησέ τους.
Δεν μπορούν να ελέγξουν τα μπαλάκια τους!
Εντάξει. Όλα καλά.
- Τι κάνετε εδώ; - Σπουδάζουμε.
Αλήθεια; Δεν σας έχω ξαναδεί.
- Ούτε εμείς εσένα. - Εμ Τζέι;
- Σ' έψαχνα. Θ' αργήσουμε. - Καλά, χαλάρωσε.
- Από δω... - Γεια. Με λένε Όλι.
- Κρις. - Γιόνας.
Ματέο.
Μπεν.
- Χαίρομαι που σας γνωρίζω. - Δεν μπορώ να πω το ίδιο.
Πάμε! Ξεκινάει η επιστημονική λέσχη.
Καλά, κάτσε λίγο. Μάθατε για το αποψινό πάρτι σ' ένα σπίτι;
Σου δίνω τη διεύθυνση.
Ναι, οπότε ίσως...
- Τα πούμε μετά; - Ναι, τα λέτε μετά. Ή κάποια άλλη στιγμή.
Άμα συνεχίσεις τα σάλια, θα σου φέρω κουβά.
Παιδιά!
Τι τρέχει;
- Τι στο καλό; - Πείτε μου ότι είναι πλάκα.
Ένα αστείο θα είναι.
- Ψέματα! - Σκατά!
Όχι!
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ 1995
Πώς βρεθήκαμε στο 1995;
- Σκατά! - Δεν ξέρω! Γαμώτο!
- Μπείτε μέσα. - Είναι απλώς ένας εφιάλτης.
Πάμε πάνω και μετά κάτω. Θα ξαναγίνουν όλα νορμάλ.
- Μπορεί να είναι χίπστερ. - Έπιασε, νομίζω.
- Όχι, γαμώτο! - Γαμώτο!
Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό! Μήπως ονειρευόμαστε;
Όχι!
- Ξανά. - Εντάξει, πάμε.
- Τι; Όχι. - Δεν γίνεται αυτό!
Όχι!
Σκατά!
Πάμε άλλη μία.
Πάμε, παιδιά.
Έχει άλλα ασανσέρ εδώ;
Που να ταξιδεύουν στον χρόνο;
Ναι ή όχι ήταν αυτό;
"Ό,τι ακούς δεν σου δείχνει τον δρόμο.
Μόν' ό,τι απομένει
σιωπηλό σε πλούσιο θρόνο.
Ό,τι ακούς και δεν έχει αλήθεια
δεν σε πάει μπροστά.
Σε σπρώχνει στην ήττα".
Μπεν, έλα.
Πώς πάμε πίσω στον δικό μας χρόνο;
Δεν έχω ιδέα.
Τηλέφωνο είν' αυτό;
Τηλέφωνο δεν είναι;
Να καλέσουμε κάποιον. Θυμάστε κανέναν αριθμό;
- Όχι. - Ούτε εγώ ξέρω κανέναν.
Ξέρω μόνο το 100.
- Όχι. - Εντάξει.
Τι είν' αυτό;
- Το μάνιουαλ. - Μπα, αποκλείεται.
Έχει ονόματα και τηλεφωνικούς αριθμούς.
- Έτσι; Σε δημόσια θέα; - Ναι. Κοίτα.
Προσωπικό απόρρητο;
Δες αν έχει τη γιαγιά μου μήπως την καλέσουμε.
Ωραία ιδέα! Τι θα της πεις;
"Είμαι ο εγγονός σου από το μέλλον.
Θέλω να γυρίσω πίσω. Είμαι στη σχολή. Έρχεσαι να με πάρεις;"
Ακριβώς! Επιστροφή στο Μέλλον.
Αν είναι όπως στην ταινία;
Είχε έναν τρελό επιστήμονα.
Το κορίτσι φόραγε μπλούζα της επιστημονικής λέσχης.
Η φίλη της φλέρταρε τον Μπεν.
Δεν με φλέρταρε.
- Με φλέρταρε; - Θα ξέρει κάποιον καθηγητή
που μπορεί να μας βοηθήσει.
Δηλαδή, λες ότι πρέπει να βρούμε έναν καθηγητή
που φτιάχνει μια χρονομηχανή από ένα DeLorean,
που δουλεύει μόνο αν πέσει κεραυνός
στο ρολόι του δημαρχείου στις 10:04 μ.μ. και τροφοδοτήσει το αμάξι
με 1,21 γιγαβάτ μέσω του ηλεκτρικού δικτύου,
τρέχοντας με 141,62 χιλιόμετρα την ώρα ακριβώς,
ώστε να διασχίσουμε τον χρόνο προς το μέλλον
σαν τον Μάικλ Τζέι Φοξ στον εμβληματικό ρόλο;
Ναι.
Εντάξει.
Κρις, η διεύθυνσή σου δεν είν' αυτή;
Καλό φαίνεται το πάρτι.
Βλαμμένα είστε;
Τι θέλει αυτός;
- Τον μαλάκα! - Ελάτε, πάμε.
- Τι κάνω αν δω τον πατέρα μου; - Έλα ντε.
Όπως ξέρουμε από την ταινία, δεν πρέπει να μπλέκουμε με το παρελθόν.
Άρα, αν τον δεις, μην του μιλήσεις.
Κι αν με αναγνωρίσει;
- Δεν έχεις γεννηθεί ακόμα. - Σωστά.
Αν δεν εμποδίσουμε τη συνάντηση των γονιών μας, όλα θα πάνε καλά. Σωστά;
Δίκιο έχει ο Γιόνας.
Ό,τι κάνουμε εδώ μπορεί να αλλάξει το χωροχρονικό συνεχές.
Ωραία μηχανή.
Ίσως υπάρξουν ολέθριες συνέπειες.
- Χωροχρονικό συνεχές; - Ναι.
- Τι συνέπειες; - Δεν ξέρω.
Το πιστεύεις; Δεν έχω ξανακάνει ταξίδι στον χρόνο.
- Εντάξει, δίκιο έχεις. - Τι κάνει;
- Δεν σαρώνεις; - Εσύ, πάντως, μια χαρά σουφρώνεις.
Ο πατέρας μου δεν μας αφήνει να κάνουμε πρόβα εδώ, και δες τι γίνεται!
- Απίστευτο! - Έλα, Όλι.
Σόρι, πρώτα μιλάει και μετά σκέφτεται.
Εντάξει, πες μου όταν αρχίσει να σκέφτεται.
Λοιπόν, το λέω άλλη μία. Αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω, να θυμάστε.
Δεν μπλέκουμε με κανέναν και κρατάμε χαμηλό προφίλ.
- Όταν λες "δεν μπλέκουμε"... - Μη φασωθείς με καμία, Όλι.
- Παιδιά. - Μια ερώτηση έκανα.
- Το κορίτσι απ' την επιστημονική λέσχη. - Μ' ακούει κανείς;
Τζέιμι, Εμ Τζέι, ελάτε εδώ.
Πάμε έναν γύρο, οι δυο σας εναντίον μας;
Αν κερδίσετε, σας δανείζω το Tekken για έναν μήνα.
Το έχω ήδη σε αντίγραφο.
Προτιμάω την ώρα σας στην αυριανή εξέταση.
Με τίποτα.
Κάποιος φοβάται. Έτσι, Εμ Τζέι;
- Ναι! - Αν νικήσουμε, τι κερδίζουμε;
Το πολύτιμο μπλουζάκι Veruca Salt της Μέρι Τζέιν.
- Αποκλείεται. - Μόνο αν το βγάλει επιτόπου.
- Σύμφωνοι. - Τι; Πας καλά;
- Γεια. - Δεν θα κερδίσουν.
Τα καταφέρατε!
Και χωρίς Google Maps.
Χωρίς χάρτη.
Δεν είσαι στην επιστημονική λέσχη;
- Τι θες; - Έχω μια σύντομη ερώτηση.
Δέκα δεύτερα.
Μήπως έχεις κανέναν καθηγητή παθιασμένο με...
τα ταξίδια στον χρόνο;
Το γατί μέσα στην κούνια Το κουτάλι το ασημί
Το αγόρι στα γαλάζια Και ο φεγγαράνθρωπος
"Πότε θα 'ρθεις σπίτι, μπαμπά;" "Δεν ξέρω πότε
Θα περάσουμε όμορφα τότε
Τότε θα είμαστε μαζί"
- Πολύ ωραίο, Αρνό. - Ναι, φίλε!
Γνωριζόμαστε;
- Θεωρητικά, είναι πιθανό, αλλά... - Όχι απόψε.
- Θέλουμε μπίρες. - Πάω. Κρατάς την τσάντα μου;
- Ναι, αμέ. - Τσαντ! Κάτι έχασες.
Χαμένε.
- Χαμένε. - Θεέ μου!
Με τέτοια φωνάρα, γιατί δεν σπουδάζει μουσική;
Εσύ ούτε να το σκέφτεσαι.
Μόνο μπίρα έχει;
Τι θα ήθελε ο κύριος;
ΚΟΚΤΕΪΛ
Sex on the Beach;
Δεν με καλείς για φαγητό πρώτα;
Τι...
Παίζεις κιθάρα;
- Φοβερό! - Παίζω κιθάρα.
Ναι.
- Παίζεις κι εσύ; - Ναι.
Αν θες, μπορούμε να τζαμάρουμε κάποια στιγμή.
Αμέ! Ωραία θα ήταν.
Τώρα, όμως, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
- Λυπάμαι. - Εννοείται. Βέβαια.
- Καταλαβαίνω. - Ωραία.
Έτοιμο το κοκτέιλ. Λείπει ένα καλαμάκι.
Έχει στο συρτάρι.
Γαμώτο! Τι έγινε; Για να δω.
- Θες τσιρότο. - Εντάξει. Θα το φροντίσει ο Κρις.
Έχει κουτί πρώτων βοηθειών πάνω.
Ποιος είναι ο Κρις; Πώς το ξέρεις αυτό;
Πάντα υπάρχει κουτί πρώτων βοηθειών πάνω.
Εντάξει, πάμε πάνω.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, Εμ Τζέι.
Δεν χαλαρώνεις λίγο;
Ο σταθμός είναι στους 95,6.
Μαλακίες. Στους 95,9 ήταν πάντα.
Έχει τις Υποβολές.
Συγγνώμη. Τι συμβαίνει;
- Έχει τις Υποβολές. - Και τι είν' αυτό;
Τι; Το Φοιτητικό Ράδιο παίζει κομμάτια φοιτητών μια φορά τη βδομάδα.
Είναι πάντα φοβερά!
Γεια σας! Καλώς ήρθατε στις Υποβολές. Σήμερα, θα παίξουμε...
- Γεια σου, Κίρα. Ωραίο όνομα! - Ευχαριστώ. Χαίρω πολύ.
- Ντάνιελ; - Ναι;
Δώσ' του μια τζούρα.
Εντάξει.
Ντάνιελ Βέμπερ;
Ναι;
Θα ζήσεις μάλλον.
Κρίμα. Περίμενα πως θα κάνω επική έξοδο.
Ναι. Λυπάμαι.
Ξέχνα τον ηρωικό θάνατο.
Σπουδάζεις Ιατρική;
Ή ζεις στα κρυφά διπλή ζωή ως νοσοκόμα του πανεπιστημίου;
Σπουδάζω Πληροφορική.
- Εσύ; - Είναι περίπλοκο.
Εντάξει.
Τι είναι "Veruca Salt";
Πλάκα μου κάνεις; Η καλύτερη μπάντα όλων των εποχών!
- Που δεν την ξέρει κανείς; - Τι σημασία έχει;
Είναι εναλλακτική ροκ.
Το American Thighs είναι αριστούργημα.
Προτιμάω την ποπ.
- Σαν τους New Kids On The Block; - Μη θάβεις την ποπ μουσική.
Τη θέλω πιο σύνθετη. Η ποπ έχει τα ίδια ακόρντα.
Ντο, σολ, φα ματζόρε και λα μινόρε. Σιγά τα ωά!
- Έτσι δεν είναι; - Σοβαρά;
Το "God Only Knows" έχει απίθανες συγχορδίες!
Γιατί ξέρει τόσα περί μουσικής μια φοιτήτρια Πληροφορικής;
Γιατί ένας 20χρονος ακούει Beach Boys;
Ο 20χρονος ξέρει τι είναι καλή μουσική.
Τι ακριβώς κάνει καλή τη μουσική για σένα;
Η τελειότητα.
Το να είναι όλα στη σωστή θέση.
Για σένα;
Το να σε συγκινεί πριν καν το σκεφτείς.
Τζέιμι;
Βγάλ' τη.
Όχι εσύ, αυτή!
- Εμ Τζέι, πρέπει να γδυθείς. - Τι;
Ναι, το μπλουζάκι Veruca Salt.
- Έτσι συμφωνήσαμε. - Γαμώτο.
Το ξέχασα τελείως το παιχνίδι. Συγγνώμη, Τζέιμι!
Συγγνώμη. Δεν κέρδισα, αλλά...
- Πρέπει να βγάλεις την μπλούζα... - Όχι.
Τζέιμι, είσαι καλά;
- Να τα πούμε αύριο; - Δεν ξέρω ακόμα.
Φεύγεις αύριο;
Ούτε αυτό το ξέρω.
Ρε φίλε!
Καλά. Πρέπει να φροντίσω τη φίλη μου.
Χρειαζόμαστε και... Για τις εξετάσεις αύριο. Το μαραφέτι.
- Τσαντ, γεια. - Ναι.
- Γεια σου. - Γεια.
Όλα καλά, μεγάλε.
Φύγαμε!
Το επόμενο θα σας πάρει το μυαλό! Ακούστε...
Μην ξαναμπείς σε ασανσέρ.
- Ό,τι πεις. - Σοβαρολογώ.
Και μετά σαν τα φαντάσματα
Μοναχά μια ανάμνηση
Πλανιέσαι στη νύχτα, στα σκότη
Όπου περάσαμε μαζί
Σκόνη και σημάδια από καφέ...
Το κομμάτι του ασανσέρ.
Στο περβάζι
Μαρτυρά πως τις νύχτες
Καθόμασταν εκεί, ακίνητοι
Ξέρεις τον τίτλο; Και ποια τραγουδάει;
- Όχι; - Δεν έχω ιδέα.
Παιδιά!
Ο Όλι.
Μάλλον θέλει να πάμε εκεί.
Λαμπρή διαπίστωση.
- Ελάτε! - Καλά. Μην κάνεις έτσι.
Ακόμα ακούω τη φωνή σου
Απλώνεται μέσα στη νύχτα
Λοιπόν;
Δεν το αναγνωρίσατε;
- Το κομμάτι στο ασανσέρ. - Ακριβώς.
Το έπαιζα όταν έγινε το ταξίδι στον χρόνο.
Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση.
Πιστεύεις ότι βρεθήκαμε εδώ εξαιτίας του τραγουδιού; Αδύνατο!
Έγινες ειδικός στα χρονοταξίδια;
- Όχι, μα δεν γίνεται. - Στις πιο πολλές ταινίες με χρονοταξίδια,
επαναλαμβάνεις ό,τι έκανες αρχικά για να πας πίσω.
Βασικά, πρέπει να βρούμε το τραγούδι. Θα έχουν κόπια στο Φοιτητικό Ράδιο.
Μετά, θα μπούμε στο ασανσέρ και θα παίξουμε το τραγούδι...
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ 90's
όπως κάναμε την πρώτη φορά.
Κι έτσι θα επιστρέψουμε στο μέλλον.
Μπούρδες. Εγώ νομίζω πως αυτό έγινε γι' άλλο λόγο.
Για να πείσω τον γέρο μου να μ' αφήσει να συνεχίσω τη μουσική.
Να βρούμε το τραγούδι και να πάμε στο ασανσέρ;
- Ναι. - Ναι.
- Πάω να συνεχίσω την έρευνα. - Τίποτα άλλο δεν βγάζει νόημα.
- Πού πάει ο Όλι; - Τι λέει; Περνάτε καλά;
Κοίτα πώς το διασκεδάζει.
Δεν πρόκειται να ξαναβρεθούμε σε πάρτι της δεκαετίας του '90.
Ας το χαρούμε.
- Ναι, αλλά... - Αδερφέ.
Καλά λέει ο Κρις. Δες το σαν... έρευνα.
Είμαστε για πρωινό.
Θα δω στην κουζίνα.
Τι είναι χειρότερο;
Το χανγκόβερ ή το ότι έχουμε κολλήσει στο 1995;
Δεν θα πιστέψετε τι μου συνέβη χθες.
Προσπάθησα να σώσω τον Ντάνιελ Βέμπερ.
- Ποιον; - Τον τύπο στην πλακέτα.
Μακριά από ασανσέρ!
- Ένα λεπτό, πότε έπεσε το ασανσέρ; - Το λέει στην πλακέτα.
Στις 6 Ιουνίου του 1995.
- Και τι ημερομηνία έχουμε σήμερα; - 6 Ιουνίου.
Το ασανσέρ διαλύθηκε πέφτοντας.
Άρα, αν δεν μπούμε πριν γίνει το δυστύχημα...
- Θα μείνουμε εδώ για πάντα. - Γαμώτο.
Τι ώρα έπεσε;
- Μετά απ' το τελευταίο μάθημα. - Κατά τις 6:00 το απόγευμα;
Έχουμε οχτώ ώρες να βρούμε το κομμάτι.
- Πώς ξέρεις την ώρα; - Δανείστηκα ρολόι απ' το σπίτι του Κρις.
- Δανείστηκες; - Ναι.
Παιδιά...
- Από πού ξεκινάμε; - Κάτι σκέφτηκα.
ΡΑΔΙΟ ΧΑΡΤΒΙΛ 95,9 FM
- Γεια. - Γεια σου.
Γεια! Τι κάνεις;
- Ήρθες να κλέψεις τη μηχανή μου πάλι; - Σου την επέστρεψα.
Μας λες πού θα βρούμε τον παραγωγό του Φοιτητικού Ράδιου;
- Είμαστε θαυμαστές του. - Φανατικοί.
- Ναι. - Ναι.
Φοβερός ήχος, έτσι; Χριστέ μου!
Αυτό δεν είναι τραγούδι! Είναι οδοστρωτήρας!
Σαν να κάνανε μωρό οι Blondie με τους The Clash!
Έλα!
Γαμώτο.
Τι μαλακία!
Με συγχωρείτε για τη διακοπή. Όλα καλά, όπως πάντα.
Με λένε Μάρτι κι ακούτε τον Παλμό.
- Γεια. - Όχι, ρε παιδιά! Σοβαρά;
Ολίβια, όταν είπα πως θέλω ασκούμενους,
δεν εννοούσα αγόρια. Πότε θα φέρεις κάνα κορίτσι εδώ πέρα;
- Μην το παίρνεις προσωπικά. - Περίεργο.
Γιατί οι νέες να μη θέλουν δουλειά με άχρηστο 40άρη,
κολλημένο εδώ 10 χρόνια μετά το πτυχίο;
- Όπα! - Είσαι ανώμαλος.
Δεν είμαι ανώμαλος.
- Ήρθαμε για ένα τραγούδι... - Ολίβια σε λένε;
- Να σου πω πώς με λένε εμένα; - Να μη μου πεις.
- Πώς πήγαινε το τραγούδι; - Ήταν...
Ναι! Το κομμάτι ήτανε δυναμίτης!
Ακριβώς. Το θέλουμε. Έχεις την κασέτα;
Δεν γίνεται.
- Γιατί; - Την έκλεψαν.
Τραγούδι χωρισμού. Μετάνιωσαν που το έστειλαν. Ως συνήθως.
- Μα είναι φοβερό άσμα! - Την έκλεψαν; Ποιος;
- Έχετε κάμερες εδώ πέρα; - Κάμερες; Ναι, αμέ!
Παντού. Δεν τις βλέπετε;
Η σήμανση εξετάζει τα δαχτυλικά αποτυπώματα τώρα που μιλάμε.
Θα υπάρχει μια λίστα μ' όσους μπαίνουν.
Μα ποιοι είστε τέλος πάντων;
- Κινηματογραφικό συνεργείο. - Γυρνάμε ένα ντοκιμαντέρ.
Ψάχνουμε νέα μουσικά αστέρια.
- Γυρνάτε ντοκιμαντέρ χωρίς κάμερα; - Κάνουμε έρευνα ακόμα.
- Μας λες ποιος το έστειλε; - Κάτι έγραφε στην κασέτα, αλλά...
Δεν έχω ιδέα, δεν θυμάμαι. Κλείνετε την πόρτα βγαίνοντας;
Γαμώτο.
Ναι, εντάξει.
Ευχαριστούμε.
Θυμήθηκα τι έγραφε στην κασέτα.
"Τσάρλι"!
Αυτό είναι! "Τσάρλι Κ".
- "Τσάρλι Κ". - Τέλεια!
Ευχαριστούμε.
Όλι, βρες τον φάκελο του Τσάρλι Κ.
- Έτσι θα μάθουμε ποιος το έγραψε. - Εντάξει.
Θα σου το στείλω. Ναι.
- Γεια. - Γεια.
Ήρθα να πάρω τη βαθμολογία μου.
- Όνομα; - Τσάρλι.
Και επίθετο;
Τσάρλι Κ.
Προχώρα.
- Ναι; - Τσάρλι Κ... το επίθετό μου;
Έλα δω, φιλαράκο.
Κι άλλος χωρίς φοιτητική ταυτότητα. Πάρε τους γονείς.
- Σας είπα, δεν σπουδάζω εδώ. - Ακριβώς.
Ξέρεις ποιος είμαι; Ο επικεφαλής της ασφάλειας.
Αυτό το μέρος μού ανήκει.
- Ήθελα απλώς να... - Ακίνητος. Μη μιλάς. Άχνα!
Πρέπει να σταματήσουμε.
Πάρε την αστυνομία.
Να μην πάρω τους γονείς πρώτα...
Την αστυνομία!
Συγγνώμη.
Πάμε.
Ναι;
- Να δοκιμάσουμε στη βιβλιοθήκη πρώτα. - Ναι.
Να δούμε το μητρώο των φοιτητών. Μπεν, Κρις, κοιτάξτε τις επετηρίδες.
- Έγινε. - Εντάξει.
ΧΑΡΤΒΙΛ 1994
Κοίτα φωτογραφίες! Θα είναι κι η θεία μου εδώ.
- Με τα πολύ λεπτά φρύδια. - Σίγουρα.
Δες, ο πατέρας μου.
Φοβερό. Πώς πήγε; Του μίλησες;
Ήταν πολύ περίεργα. Ξέρω πως είναι μπαμπάς μου, αλλά...
- Αλλά είναι σαν να μην τον ξέρω. - Ναι.
Κι ο Γιόνας ήταν μέσα στο άγχος συνεχώς.
Οι γονείς μου δεν γνωρίστηκαν στο Χάρτβιλ.
Πρέπει να του μιλήσεις.
Δεν θα έχεις ξανά την ευκαιρία.
Αν δεν μιλάμε με κανέναν, θα φανεί ύποπτο.
Ναι...
- Θα ήταν κρίμα να μην του μιλήσω. - Ακριβώς.
- Δεν θα ξαναβρεθώ εδώ. - Ναι.
Θα ήταν κρίμα να μην τη γνωρίσω καλύτερα.
"Τη";
Τον.
Κι εγώ "τη" άκουσα.
Όχι.
Όχι. Τον.
"Τσάρλι". Να είναι άντρας ή γυναίκα;
Ιδέα δεν έχω. Το προσέξατε; Όλοι οι φοιτητές δείχνουν τριαντάρηδες.
Είν' η εμφάνιση. Το κούρεμα, το ντύσιμο. Στις μέρες μας, έτσι είναι οι ηλικιωμένοι.
Ο γέρος μου έχει ίδιο μαλλί απ' όταν πήρε δίπλωμα.
- Ο δικός μου φοράει μπανάνα στα σοβαρά. - Τρελό.
Τι είν' αυτό που ακούγεται, ρε παιδιά;
Σαν να βασανίζουν τη Siri.
Απίστευτο! Έχουν κιόλας υπολογιστές.
Διπλό κλικ.
- Κοίτα δω. - Εντάξει.
- Ρε φίλε! - Εντάξει. Ας συνδεθούμε.
- Google, έτσι; - Ναι.
Η ΣΕΛΙΔΑ ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ
- Τι; - Συγγνώμη. Είναι η σειρά μου.
Ένα λεπτό. Πρέπει να υπάρχει βάση δεδομένων με τα ονόματα.
- Στον σέρβερ του πανεπιστημίου. - Κλείσατε θέση;
- Τρία λεπτά. Αλήθεια. - Πήγαινε στο "Ο Υπολογιστής μου".
Έχετε κλείσει θέση;
Δεν είναι ανάγκη να φωνάζεις.
Θα το κάνουμε χωρίς ίντερνετ. Ορίστε μια Τσάρλι Κέιν.
Ένας Τσάρλι Κόνραντι.
Τσάρλι Κρες, Τσάρλι Κάσας. Ποιος να 'ναι;
Έχουμε εννιά ονόματα. Ένας απ' αυτούς είναι ο Τσάρλι Κ.
Πάμε γρήγορα και διακριτικά.
Γιατί φτιάχνουμε πάντα έξοχα πράγματα που με το ζόρι κουβαλιούνται;
- Πονάνε τα χέρια μου. - Και τα δικά μου.
Άφησα το υλικό της παρουσίασης στη βιβλιοθήκη.
Μπορεί ο ανώμαλος να είχε δίκιο και να χρειαζόμαστε μια κάμερα
- για να δείχνουμε ως συνεργείο. - Δεν ζητάμε κόκκινο χαλί;
- Πολύ διακριτικό. - Δεν είναι κακή ιδέα.
Αυτό λέω. Θα μας πάρω ένα.
Συγγνώμη.
Γεια σου, Μπεν.
Γεια, Μέρι Τζέιν.
- Θες βοήθεια; - Ναι! Μπορείς;
Βέβαια.
Πρόσεχε.
Πηγαίνετε στην αίθουσα σεμιναρίων. Πάω στη βιβλιοθήκη για τις σημειώσεις.
Εντάξει.
- Συγγνώμη. - Τι κάνεις;
Έρχομαι σε δέκα λεπτά.
Ξέρει πως βιαζόμαστε, έτσι;
- Τι κάνουν εδώ; - Προηγούνται, δυστυχώς.
Επειδή μ' απέσπασες απ' το μπίρα πονγκ χθες.
- Κι είναι κακό αυτό; - Ναι.
Είναι.
Διότι η παρουσίασή μας είναι ακριβώς μετά το μεσημεριανό.
Και;
Η Τζέιμι λέει...
ότι οι κριτές θα χωνεύουν το φαγητό και θα είναι κουρασμένοι.
- Χάλια. - Ναι.
Σίγουρα.
- Μπορώ να επανορθώσω κάπως; - Μπορείς;
- Να κεράσω φαγητό; - Για να κουραστώ κι εγώ;
Δεν γίνεται να μελετάς με άδειο στομάχι.
Στις 2:00 μ.μ.;
- Εντάξει. - Μπεν; Φεύγεις τώρα;
Πρέπει να δουλέψουμε.
Γεια σου. Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
- Τώρα. - Ναι.
Συγγνώμη.
Ωραία.
Οι σημειώσεις της παρουσίασης.
Είναι και κάτι άλλο που θέλω να συζητήσουμε...
Να το, στη δεύτερη σελίδα.
- Οπότε, εδώ... - Ναι; Συνέχισε.
- Με... - Ποιο;
Κι εδώ, δες.
Να βοηθήσω;
- Δεν σας είδα. - Κανένα πρόβλημα. Ούτε εγώ βλέπω καλά.
Είμαι η Ντόλι. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Χρειάζομαι μια κάμερα, αλλά δεν ξέρω ποια.
Ψάχνεις κάτι συγκεκριμένο;
Ναι, θα ρίξω μια ματιά.
Καλή επιλογή. Είναι η πρώτη κάμερα MiniDV στον κόσμο.
- Τέλεια. - Ναι. Θα χρειαστείς κάτι για τον ήχο.
Αυτή η συσκευή ηχογραφεί και αναπαράγει. Δύο σε ένα.
Φοβερό! Μάλιστα.
Γεια σου, Ολίβια. Επιστρέφεις τη μηχανή; Τράβηξες ωραίες φωτογραφίες;
Όλα εντάξει;
Ωραία.
Με κατσάδιασες για δανεική μηχανή;
- Νόμιζα πως ήταν δική σου. - Ήταν δική μου τότε.
Και τώρα...
- Όνομα; - Όλιβερ.
- Όλιβερ.
- Τμήμα; - Κινηματογραφικών σπουδών.
Αλήθεια; Δεν σ' έχω δει ποτέ.
- Κάνω ένα ντοκιμαντέρ. - Ποιος τα βλέπει;
Λατρεύω τα ντοκιμαντέρ.
Στο μέλλον, όλοι θα βλέπουν ντοκιμαντέρ. Ειδικά με πραγματικά κακουργήματα.
- Αληθινά εγκλήματα. - Αληθινά εγκλήματα.
Κουλό μού ακούγεται, μα τι άλλο περίμενα ν' ακούσω από σένα;
Θέλω τη φοιτητική σου ταυτότητα.
Μετά, τίποτα δεν θα εμποδίζει τον δρόμο σου προς το Όσκαρ.
Ναι, Όλιβερ. Πού είναι η φοιτητική σου ταυτότητα;
Να...
Να περάσω αργότερα να τη φέρω;
Φυσικά, αγάπη μου.
Τι καλή!
Κατεργάρη! Δεν ξέρω αν επιτρέπεται αυτό.
Εντάξει, σε ευχαριστώ πολύ.
Γεια σου.
Γεια σου, Ολίβια.
Θα γίνει διάσημος.
Ή θα τον βάλουν φυλακή.
Νομίζω πως ήταν καλύτερο αυτήν τη φορά, αλλά λέω να το ξανακάνουμε.
Είναι ώρα για φαγητό. Λέω να...
Ορίστε. Έφερα φαγητό για να μη διακόψουμε την πρόβα μας.
Λοιπόν. Νομίζω πως πρέπει να συνοψίσουμε το επιχείρημα στο τέταρτο σημείο.
Πάω να πάρω κάτι να πιω. Στέγνωσε ο λαιμός μου.
Ειδικά, όταν απεικονίζουμε την κατάσταση των κιούμπιτ...
Θέλω κάτι με ανθρακικό.
Τώρα θες να σταματήσουμε; Πάνω που πήραμε φόρα;
- Έλα! - Γιατί άργησες;
Δεν ήταν εύκολο. Πάμε να βρούμε τον Τσάρλι Κ.
- Ναι. Πάμε. - Λες να πάρει πολύ;
Όχι και τόσο. Μας απομένουν 4,5 ώρες.
- Γιατί ρωτάς; Κανονίζεις κάτι; - Όχι, απλά ρώτησα.
- Δεν έχουμε χρόνο. - Δύο φωτογραφίες έκαστος.
Καλή τύχη στην αναζήτησή μας!
Πάμε.
Τσάρλι Κάσας;
Είσαι ο Τσάρλι Κρες;
- Είσαι η Τσάρλι Κλιντ; - Ναι.
Έστειλες τραγούδι στο Φοιτητικό Ράδιο;
Όχι, δεν γράφω μουσική.
Όχι.
Εντάξει, συγγνώμη.
- Τσάρλι Τσέστερ; - Είσαι η Τσάρλι Κλαρκ;
Έστειλες τραγούδι στο Φοιτητικό Ράδιο;
Τέλειο! Συνεχίστε.
Παίρνω ένα.
- Σίγουρα; - Ναι.
Εντάξει.
- Πιο ψηλά. - Προσπαθώ.
- Όχι. - Όχι;
- Ο τελευταίος Τσάρλι Κ. - Κυρίες μου!
Κάνε άκρη, φίλε.
Τσάρλι Κρόφορντ;
Σόρι. Δεν δίνω αυτόγραφα όταν προπονούμαι.
- Αυτόγραφο; Πας καλά; - Σοβαρολογείς;
Ο Τσάρλι θα γίνει αστέρι μια μέρα.
- Μια ερώτηση θέλουμε να κάνουμε. - Δεν δίνει συνεντεύξεις. Φύγετε.
Ο τύπος είναι αλλού.
Ξέρουμε ότι παίξανε το τραγούδι σου χθες στο Ράδιο.
Τσάρλι Κ.
Μια κασέτα;
Τι κάνεις;
Συγγνώμη.
- Πώς με βρήκατε; - Το όνομά σου ήταν στην κασέτα.
- Και τι θέλετε; - Την κασέτα.
Λυπάμαι, λάθος άτομο βρήκατε.
Δεν έγραψες το κομμάτι;
Εγώ είμαι αθλητής. Σιγά να μην έφτιαχνα μουσική!
- Μπούρδες. - Το βρήκα!
Το κομμάτι είναι για σένα. Εσύ την κεράτωσες.
Με νοιάζει η φήμη μου.
Και...
αν είστε έξυπνοι, θα το ξεχάσετε όλο αυτό.
Τσάρλι!
Μας περνάς για τοκ σόου;
Ξεκόλλα από κει κι έλα για προπόνηση, αμέσως!
Αν πείτε σε κανέναν πως το τραγούδι είναι για μένα,
θα σας σκίσω.
Τέλεια.
Και τώρα;
Πρέπει να βρούμε την πρώην του. Αυτή έγραψε το τραγούδι.
Συγγνώμη, πρέπει να πάω τουαλέτα.
Βάλ' το.
- Γεια. - Γεια σου.
- Συγγνώμη που άργησα. - Δεν πειράζει.
- Πήρα φαγητό. - Ωραία.
- Να πάρω ένα; - Και το ρωτάς;
Ευχαριστώ.
- Είναι... - Πού το βρήκες;
Σου έπεσε, πριν. Πάντως, οι στίχοι σου είναι...
Τους διάβασες;
Εσύ φταις. Άργησες.
Συγγνώμη.
Κι εγώ ζητάω συγγνώμη που το κοίταξα. Πάντως...
Μ' αρέσουν οι στίχοι σου.
- Αλήθεια; - Ναι.
Είναι εξαιρετικοί. Ίσως λίγο παραπάνω...
- Όχι, άσε. - Περίπλοκοι;
Όχι.
Επιτηδευμένοι.
Μου το 'χουν ξαναπεί.
Συγγνώμη. Δεν...
Δεν έπρεπε να τους διαβάσω.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Γιατί σπουδάζεις Πληροφορική;
Αντί για Μουσική;
- Γιατί; - Φαίνεται σαν...
να ζεις τη μουσική διαφορετικά απ' τους άλλους.
Μπα, είναι απλώς ένα χόμπι.
Απλώς ένα χόμπι;
Ίσως κάτι παραπάνω.
- Και τι δικαιολογία έχεις; - Δικαιολογία;
Ναι, δικαιολογία.
Χρόνια τώρα, είχαμε με την Τζέιμι ένα σχέδιο για την Πληροφορική και...
όσα θέλαμε να κάνουμε μαζί μετά τη σχολή.
Δεν ξέρω πια αν συνεχίζει να είναι το σχέδιό μου.
Αλλά... θα ένιωθα πως την απογοητεύω,
αν αποφάσιζα ξαφνικά να κάνω κάτι άλλο.
Κι αν έχει αλλάξει το σχέδιό σου;
Εσύ, τι δικαιολογία έχεις;
Τι δικαιολογία έχω;
Εγώ το προσπάθησα. Εννοώ, τη μουσική.
Δεν πήγε όπως το φανταζόμουνα.
Η πίεση έγινε αφόρητη.
Ποια πίεση;
Αυτή που ασκούσα στον εαυτό μου.
Να είμαι τέλειος σε όλα.
Στο τέλος, δεν...
Δεν ένιωθα τίποτα με τη μουσική.
Κατάλαβα πως έχανα πολλά απ' όσα συνέβαιναν γύρω μου.
Και πως αγνοούσα τους ανθρώπους.
Νόμισες πως πρέπει να θυσιάσεις τα πάντα για να είσαι μουσικός;
Βασικά, ναι.
Μα ίσως...
να είναι το ανάποδο.
Για να μπορείς να είσαι μουσικός, είναι αναγκαία αυτά που έχασες απ' τη ζωή.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Αρκέσου σε ό,τι έχεις για λίγο.
Γεια.
Όλι! Τι έγινε η φοιτητική σου ταυτότητα;
Στάσου!
Σταμάτα! Έλα δω!
Σταμάτα!
Σου είπα να...
Καλά...
Εντάξει.
Βγες έξω.
- Δίνε του. Φύγε, σε παρακαλώ. - Στάσου.
- Τι κάνεις εδώ; - Σε παρακαλώ!
- Ανοίξτε! - Γιατί;
Είσαι μόνη;
Ξέχνα όσα είπα. Ήθελα να σε προκαλέσω. Ορκίζομαι.
Μην ανοίξεις την πόρτα. Θα με σκοτώσει. Σε παρακαλώ.
Είναι κανείς εκεί;
Όλα εντάξει. Μόνη μου είμαι.
- Θα σε βρω, φιλαράκο. - Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ.
Τίποτα.
Όλες δικές σου είναι;
Ναι.
Καλή φάση.
Όμορφες είναι.
Αυτή όμως είναι κλεμμένη.
Δική σου είναι, ρε βλήμα. Δεν την περνάω για δική μου.
Τη θέλω πίσω.
Είναι μέρος του πρότζεκτ μου.
Εγώ λέω πως μάλλον θες... ένα μικρό ενθύμιο από μένα.
Είσαι μεγάλο ψώνιο.
Αυτό δεν σημαίνει πως μ' αρέσεις.
- Δεν είσαι ο τύπος μου, έτσι κι αλλιώς. - Αλήθεια;
Έχεις και τύπο;
Τι; Ό,τι κινείται;
Τζέιμι; Σειρά σου.
Τζέιμι.
- Πρέπει να αρχίσουμε. - Ναι.
Ορίστε.
Θέλεις να γίνεις γιατρός;
Δεν θα έλεγα πως θέλω.
Ο πατέρας μου είναι γιατρός.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν ξέρω πώς να του πω ότι προτιμάω τη μουσική.
Ο πατέρας σου δεν αποφάσισε να γίνει γονιός;
- Ναι. - Έχει καθήκον να ακούει.
- Πώς σε είπαμε; - Κρις.
Ξεκίνα με ρε ματζόρε.
Ρε ματζόρε.
Μετά σολ.
- Λίγο ακόμα. - Πρέπει να τελειώσω τις φωτογραφίες. Γεια.
Γεια.
Αυτό είναι το αμφιθέατρό μας.
Θέλουν να το εκμοντερνίσουν πλήρως. Άψογο;
Εδώ.
Δεν είναι τέλειο ακόμα.
Είναι ένα προσχέδιο.
- Το τέλος δεν είναι όπως πρέπει. - Δεν πειράζει, παίξ' το.
Ο χρόνος μου όλος Τα...
Ο χρόνος μου όλος Τα εξηγεί όλα αυτά
Σκαρφαλώνω ψηλά και ψηλότερα Απ' τη Γη ως τ' αστέρια
Η υπαρξιακή αναζήτηση Πονάει πολύ
Μα πρέπει να τα καταφέρουμε
Πρέπει να τα καταφέρουμε
- Όπως βλέπεις, δεν είναι πολύ... - Είναι πολύ καλό.
Να δοκιμάσω κάτι;
Άρχισες με...
- Ξεκίνησα εδώ. - Με φα. Εντάξει.
- Είναι πολύ καλό. - Ήταν τελείως διαφορετικό.
Ίσως ήταν λιγότερο... εγκεφαλικό.
- Με ρούμπωσες. - Δοκίμασε πάλι.
Ο χρόνος μου όλος Τα εξηγεί όλα αυτά
Γυρνάω σε κύκλους
Ξανά και ξανά
Η υπαρξιακή αναζήτηση Πονάει πολύ
Μα πρέπει να...
Ακόμα προσπαθείς να το κάνεις τέλειο. Άσε το σημειωματάριο και...
Το 'χεις.
Απλά δες πού σε πηγαίνει η μουσική.
- Εντάξει. - Περίμενε λίγο.
- Αυτό με βοηθάει κάποιες φορές. - Τι είναι αυτό;
Τώρα, θα παίξουμε μία...
μόνο...
για μας. Εντάξει;
Πρώτα μού παίρνεις το σημειωματάριο και μετά θες να με ηχογραφήσεις;
Έτοιμος;
Έτοιμος.
Εντάξει.
Αν γύριζα πίσω τον χρόνο
Κι οι αναμνήσεις γυρίζαν ξανά στη ζωή
Ο παλιός εαυτός αν γύριζε πάλι
Εκεί να έρθεις μαζί μου κι εσύ
Αν το ρολόι γυρίζαμε πίσω
Πού θα μας βγάλει το ξέρει κανείς;
Ανοίγει η κουρτίνα σε έναν κόσμο
Που ονειρευτήκαμε εμείς
Μακάρι να είχαμε κι άλλο χρόνο μαζί.
Μα έχουμε.
Ξανά;
Όχι!
- Γαμώτο! - Όλα καλά;
Ξέχασα την παρουσίαση! Σκατά!
Η Τζέιμι θα με σκοτώσει.
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
- Καλή επιτυχία. - Ευχαριστώ.
Αν πίσω μάς γύριζα πάλι Πίσω από δω ως την αρχή
Το βλέμμα που μου 'ριξες
Σαν τελείωνε η γιορτή
Το βλέμμα που μου 'ριξες σαν τελείωνε η γιορτή...
- Νομίζω πως θέλω να μείνω εδώ. - Τι;
- Παλάβωσες; - Είναι πολύ διαφορετικά εδώ.
- Ναι, είναι η δεκαετία του '90. - Όχι γι' αυτό.
Πρώτη φορά νιώθω ελεύθερος. Με τη μουσική μου. Με τη Μέρι Τζέιν.
- Ωραία. Ερωτεύτηκε. - Δεν είναι δυνατόν!
Δεν είναι ταξίδι αυτογνωσίας στο Μπαλί.
Το ξέρω.
- Τι έγινε με τη Μέρι Τζέιν; - Τίποτα.
Μάλιστα. Θες να μείνεις για να βλέπεις MTV;
Όχι.
Παίξαμε μαζί μουσική και φιληθήκαμε.
Φασώθηκες με την τύπισσα; Σου είπα να μη φασωθείς με καμία.
Αλήθεια, Μπεν. Δεν είναι σωστό. Ντροπή!
- Δεν έπρεπε, ρε φίλε. - Ξέρεις κάτι; Δεν θύμωσα.
- Απλώς με απογοήτευσες. - Ρε παιδιά!
Για κάτσε!
Στο βάθος είν' εκείνος ο μπασκετμπολίστας, ο Κρόφορντ με...
- Η Μέρι Τζέιν δεν είναι; - Ναι.
Είναι ζευγάρι; Τσακώνονται.
- Σίγουρα. Είναι ολοφάνερο. - Ναι.
- Δεν ταιριάζουν. - Περίμενε.
Η Μέρι Τζέιν έγραψε το άσμα για τον Κρόφορντ.
- Τι; Ήταν ζευγάρι; - Και καλά.
Αποκλείεται!
Ναι, ακριβώς.
Ο Τσάρλι Κ. απάτησε τη Μέρι Τζέιν.
Δεν ελέγχουν τα μπαλάκια τους.
Έγραψε το κομμάτι για να διαχειριστεί τον χωρισμό.
Το τραγούδι είναι για τον Τσάρλι Κρόφορντ.
Μετά το έστειλε στις Υποβολές.
Όπως είδαμε,
είχε πολύ καλή υποδοχή,
πράγμα που της έπεσε βαρύ,
οπότε πήγε και το πήρε πίσω.
Τραγούδι χωρισμού. Μετάνιωσαν που το έστειλαν.
Πρέπει να το έχει σε κασέτα η Μέρι Τζέιν.
ΤΣΑΡΛΙ Κ.
- Θα μπορούσε. - Ναι, ρε φίλε. Σίγουρα.
Να η κασέτα. Γιατί δεν είπες τίποτα; Τη βρήκαμε.
- Θα πάμε σπίτι! - Ναι.
- Ναι! - Τζάμι.
- Θα τα καταφέρουμε. - Καλή φάση!
- Τέλεια. Πάμε να... - Όπα.
- Τι είν' αυτό; - Δεν είναι το κομμάτι.
- Μπεν, τι κάνει η φωνή σου στην κασέτα; - Δεν γίνεται!
Που ονειρευτήκαμε εμείς
Κατέστρεψες τη μόνη μας δυνατότητα να γυρίσουμε πίσω;
- Δεν το έκανα επίτηδες. - Είπες ότι θες να μείνεις εδώ.
- Το σχεδίασες; - Λες να μη μας πείραζε να κάτσουμε εδώ;
Πού να 'ξερα ότι θα έγραφε πάνω σ' αυτό;
- Μαλακίες! - Ακριβώς πάνω σ' αυτό που θέλαμε;
Ή ήθελες να μείνουμε εδώ για ένα χάπι εντ με τον ρετρό έρωτά σου.
Ευχαριστούμε!
Πάμε χαμένοι όλοι εξαιτίας σου.
Μας υποχρέωσες.
Σταθείτε, ρε παιδιά!
Δεν θα γυρίσουμε ποτέ.
Ένα λεπτό.
Τι μου είχες πει;
"Ό,τι ακούς
δεν σου δείχνει τον δρόμο.
Μόν' ό,τι απομένει
σιωπηλό σε πλούσιο θρόνο.
Ό,τι ακούς και δεν έχει αλήθεια
δεν σε πάει μπροστά.
Σε σπρώχνει στην ήττα".
"Μόν' ό,τι νιώθεις αληθινά
ανοίγει πόρτες χωρίς κλειδιά".
Θες να πεις
ότι μας φτάνει ένα κομμάτι...
ανυπόκριτο;
Όχι. Χρειάζεστε ένα σόλο με αυλό του Πανός.
Φυσικά, αυτό εννοώ!
Το 'πιασα.
Ναι, το 'χω.
Η Μέρι Τζέιν έγραψε το άσμα για τον Τσάρλι Κρόφορντ.
Η Μέρι Τζέιν έγραψε το τραγούδι.
Τι;
Τζέιμι! Πώς πήγε; Πήρες τη χρηματοδότηση;
- Ναι. - Άψογα!
Έμαθες τα νέα;
Λυπάμαι που σε απογοήτευσα.
Ξέρω ότι έχεις μεγάλα σχέδια για μας, μα η καρδιά μου δεν είναι δοσμένη σ' αυτό.
Το τραγούδι της Μέρι Τζέιν ήταν για τον Τσάρλι Κ.
Η Μέρι Τζέιν το έγραψε.
Το τραγούδι της Εμ Τζέι ήταν για τον Τσάρλι Κ. Έβγαιναν.
Θέλω να σπουδάσω Μουσική.
Σοβαρά.
Σου πήρε αιώνες!
Περίμενα πάρα πολύ καιρό να μου πεις τι θες πραγματικά.
Η ΜΕΡΙ ΤΖΕΪΝ ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΣΑΡΛΙ Κ!
Θυμάστε το αγαπημένο μας κομμάτι;
Ξέρω ποιος το έγραψε. Και κυρίως, ξέρω για ποιον.
Μ' αρέσει το τραγούδι σου.
Ακόμα ακούω τη φωνή σου
Απλώνεται μέσα στη νύχτα
Η φωνή σου είναι ο αγέρας Είναι ο ήχος...
Γαμώτο! Είναι το δικό μου.
Δεν έπρεπε να μαθευτεί πως το έγραψα εγώ.
Δεν πειράζει. Είσαι ταλεντάρα!
Θεέ μου!
Σπουδάστρια Πληροφορικής με τέτοια φωνή; Όλοι το γουστάρουν!
Άκου να σου πω. Θα κάνουμε μια συναυλία.
Μόνο με κομμάτια της Μέρι Τζέιν.
Πλανιέσαι στη νύχτα, στα σκότη
Όπου περάσαμε μαζί
Παιδιά!
Τι θέλει τώρα;
Εδώ είστε. Ξέρω πώς θα πάμε πίσω. Ελάτε μαζί μου.
- Κανείς μας δεν θέλει να έρθει μαζί σου. - Εμπιστευτείτε με αυτήν τη φορά.
Θα σας τα εξηγήσω όλα.
- Κι αν έχει δίκιο; - Εντάξει. Πάμε!
- Όλι! Ποιοι είναι αυτοί; - Πρέπει να φύγουμε.
- Πιάσ' τους, Τζόνι! - Τρέξτε!
Όχι! Ντάνιελ! Μην μπαίνεις!
Μέρι Τζέιν!
- Παιδιά, μπείτε! - Πρέπει να φύγουμε.
- Έλα! - Μπεν, φτάνει! Έλα μέσα.
Έλα αμέσως!
Τα λέμε μετά, εντάξει;
Εντάξει.
Τα λέμε μετά.
Ό,τι και να γίνει τώρα, να ξέρετε πως λυπάμαι πάρα πολύ.
Φέρθηκα σαν χαζός.
Η τελειομανία μου μ' έκανε να ξεχάσω την ουσία.
- Συγγνώμη. - Όλα καλά.
- Όλοι χαζεύουμε ενίοτε. - Όχι όλοι.
- Ευχαριστώ, Μπεν. - Ελάτε εδώ.
Παιδιά...
Σας αγαπάω.
Τι κάνουμε τώρα;
Πρέπει να πιάσει.
- Ο επιστάτης είπε... - Ποιος επιστάτης;
Ξέχνα το. Δεν χρειαζόμαστε ένα συγκεκριμένο κομμάτι.
Μα κάποιο με αληθινό συναίσθημα.
Μετράμε δευτερόλεπτα, αλλά με την ησυχία σου.
Χρειαζόμαστε ένα ανεπιτήδευτο τραγούδι.
Αυτό που έγραψα με τη Μέρι Τζέιν είναι και με το παραπάνω.
- Μάλλον θα πιάσει. - Μάλλον;
Ή θα τσακιστούμε με το ασανσέρ.
Καλύτερα να μείνω εδώ παρά να πεθάνω.
- Θες να ζήσεις χωρίς κινητό; - Γαμώτο! Καλά λες.
- Εντάξει! - Ας προσπαθήσουμε.
Παίξ' το.
Τι;
Σκατά!
Θεούλη μου!
Εκεί να έρθεις μαζί μου κι εσύ
Αν το ρολόι γυρίζαμε πίσω
Πού θα μας βγάλει το ξέρει κανείς;
Ανοίγει η κουρτίνα σε έναν κόσμο
Που ονειρευτήκαμε εμείς
Θεέ μου! Το κινητό μου δουλεύει πάλι.
- Ναι! - Γυρίσαμε στο παρόν.
- Θεούλη μου! - Δόξα τω Θεώ!
Και... είμαστε πάλι οι 5G.
Κάπως άδεια δεν είναι εδώ;
Σωστά. Είναι η ώρα της συναυλίας.
Πάμε να παίξουμε.
Τι εννοείς;
- Δεν έχουμε τραγούδι. - Είπες πως είναι χάλια.
Έχουμε ένα καινούργιο.
Ελάτε μαζί μου.
Στην πίσω πόρτα!
Γρήγορα! Τρέξτε!
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΤΒΙΛ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ!
Γαμώτο! Τελείωσε η συναυλία.
Δεν πειράζει, πάμε.
...κάποιος μπορεί να πανηγυρίσει πιο δυνατά απ' όλους τους άλλους.
Μα πριν μάθουμε τον νικητή, χρειαζόμαστε τη γυναίκα που θα αποφασίσει.
Τη γυναίκα που θα δώσει τη σκυτάλη...
Η κυρία Ρόμπινσον να έρθει στη σκηνή.
- Είναι η σειρά μας να παίξουμε. - Η συναυλία τελείωσε.
- Όχι, μα... - Κυρία Ρόμπινσον!
Πάμε;
- Είναι κι άλλοι. - Δεν θα έπρεπε.
Είμαστε οι 5G.
Κι αυτό είναι το "1995".
Αν γυρίζαμε πίσω τον χρόνο
Κι οι αναμνήσεις γυρίζαν ξανά στη ζωή
Ο παλιός εαυτός αν γύριζε πάλι
Εκεί να έρθεις μαζί μου κι εσύ
Αν το ρολόι γυρίζαμε πίσω
Πού πήγαν τα χρόνια το ξέρει κανείς;
Ανοίγει η κουρτίνα σε έναν κόσμο
Που ονειρευτήκαμε εμείς
Αν γυρίζαμε πίσω τον χρόνο
Εκεί που ήμασταν όλοι μαζί Μέρα και νύχτα
Μιλάμε, γελάμε Όνειρα κάνουμε πώς να 'ναι
Άμα τα καταφέρουμε
Αν γυρίζαμε πίσω τον χρόνο
Όλα τα χρόνια Σε μία μόνο στιγμή
Κάνοντας φίλους για μια ζωή
Να κερδίζαμε ό,τι έχει χαθεί
Ήταν τόσο παλιά;
Λείψαμε πάρα πολύ;
Αν πίσω μάς γύριζα πάλι
Πίσω από δω ως την αρχή
Θα το γιορτάζαμε όλη τη νύχτα Πίσω στ' αμάξι αραχτοί
Μια ζωή γεμάτη ένστικτο
Κανένας φόβος, πουθενά
Όλα μα όλα τα είχαμε
Το 1995
1995
Αν πίσω μάς γύριζα πάλι
Πίσω από δω ως την αρχή
Θα το γιορτάζαμε όλη τη νύχτα Πίσω στ' αμάξι αραχτοί
Μια ζωή γεμάτη ένστικτο
Κανένας φόβος, πουθενά
Όλα μα όλα τα είχαμε
Το 1995
Ήταν πολύ καλό.
Κυρία Ρόμπινσον.
Συγγνώμη.
Δεν έπρεπε να παίξουμε.
Μα τα δώσαμε όλα.
Αυτό το τραγούδι...
το έχω στην καρδιά μου.
Το ξέρω, Μπεν.
Το γράψαμε μαζί.
Έπρεπε να γυρίσω.
Ίσως ήταν γραφτό να συναντηθούμε.
Ίσως χρειαζόμασταν ο ένας τον άλλο.
Ίσως είναι η δεύτερη ευκαιρία μας.
Κάποια πράγματα γίνονται μόνο μία φορά.
Όμως, μου έδειξες ότι υπάρχει η αγάπη.
Κάτι που μένει.
Ακόμα κι αν το αφήσεις πίσω σου.
Μακάρι να είχαμε περισσότερο χρόνο μαζί.
Η καρδιά γιατρεύεται.
Όχι αμέσως...
αλλά ξαναμπαίνει στη θέση της.
Και συνεχίζει να χτυπάει...
πιο δυνατά απ' ό,τι πριν.
Είδα πολλά εξαιρετικά ταλέντα σήμερα.
Μα δεν αρκεί το ταλέντο.
Απαιτείται θάρρος για να πάρεις τον δικό σου δρόμο.
Μπαμπά.
Έλα δω. Είμαι περήφανος για σένα.
Κάποιες φορές, προσηλωνόμαστε τόσο στον στόχο μας
που ξεχνάμε το πραγματικό μας κίνητρο.
Δεν μου έχεις θυμώσει;
Για ποιο λόγο;
Για τη συνέντευξη με τον Μεχάκερμπεργκ.
Το γράμμα;
Κάτσε να ηρεμήσεις πρώτα. Είσαι λίγο αναστατωμένος.
Η ζωή πρέπει να εμπνέει την τέχνη.
Όχι ανάποδα.
Όσοι δεν ζουν δεν έχουν τίποτα να μοιραστούν.
Είδα αυτό το θάρρος
σε κάποιον σήμερα.
Θέλησε να ανοιχτεί και να φανερώσει τον εαυτό του.
Χωρίς φόβο.
Μα με πραγματικό πάθος.
Γι' αυτό, θα ήθελα
να δώσω στη Σκάιλερ την ευκαιρία που της αξίζει.
Τι κάνει ωραίο αυτό το πρωινό;
Όχι το κελάηδημα των πουλιών.
Μα το ότι δεν έπρεπε να φέρουμε ντόνατ με ροζ τρούφα.
Αυτό περίμενα να πεις.
Είναι κι άλλο ένα ωραίο. Επιτέλους, θα είμαι ξεκούραστος στην πρόβα.
Ναι. Ξέρεις γιατί; Επειδή, επιτέλους, χορτάσαμε ύπνο.
Εγώ χαίρομαι που δεν μπουκάρει πια σαν να 'ναι ΕΚΑΜίτης ο Μπεν.
Γινόσουν έξαλλος αν δεν ήμασταν εδώ στις 6:00 π.μ.
- Μην υπερβάλλεις. - Υπερβάλλω;
Κάποτε μου μήνυσες στις 3:00 π.μ. να μάθω τους στίχους.
Με φατσούλα νεκροκεφαλή.
- Ήθελα να σε ενθαρρύνω. - Ή να με εξαναγκάσεις.
Αλλά αλήθεια, Μπεν,
τώρα είσαι τόσο χαλαρός, που σχεδόν το απολαμβάνω.
Δεν ξέρω τι εννοείς. Πάντα ήμουνα πολύ χαλαρός.
- Ναι, 100%. - Κοίτα με στα μάτια και ξαναπές το.
Απλώς ήμουν πολύ αφοσιωμένος.
Ένας ακόλουθος μού έστειλε το λινκ μιας σελίδας του TikTok με παλιά B-Side.
- Σταμάτα! - Όλι, μη!
Πλακέτα 2, λήψη 2.
Δεν ανακατευόμαστε με κανέναν, δεν πιάνουμε ψύλλους.
Συγγνώμη.
Οι κανόνες είναι οι εξής.
Συγγνώμη, δεν μπορώ...
Πάμε!
Με ξάφνιασε η φάτσα του.
Γιόνας, άνοιξε την πόρτα.
Ο Μπεν είναι. Πάμε πάλι.
Πάντα τα ίδια.
- Στο σημάδι. - Δεν είμαι στο σημάδι;
Το ξανακάνω...
Όταν έμαθα... Γαμώτο!
- Ξέχασα την ατάκα. - Εγώ απάντησα.
Συγγνώμη.
Τι είπες; "Να πάει να πνιγεί; Να πάει να χεστεί;"
- Να πάει να πνιγεί. - Παιδιά!
Γεια σου.
Με κοπάνησες στη μούρη.
- Πώς πάει; - Δεν είναι τοκ σόου.
- Μέικ απ; - Πού ήσουνα;
- Τουαλέτα. - Πώς ήταν;
- Ομαλά. - Ωραία. Και ομαλά συνεχίζουμε.
Παραλία γυμνιστών;
Ναι, αλλά...
Ξέχασα κάτι;
Ο Τσάρλι κουράστηκε.
- Τι είν' αυτό; - Το Tamagotchi μου.
Στοπ.
Υποτιτλισμός: Ρου Ζάνου
Επιμέλεια Ντέση Βερβενιώτου