Jesteś ciekawy, co?
Dlaczego tak nagle wyjechałam ze Stanów.
Wracam do Korei.
Przepraszam, że cię tak zostawiam.
Zapomnij o wszystkim i zdrowiej.
W końcu to wyjaśnisz?
To długa historia. I gorsza, niż myślisz.
Przygotuj się na to, co ci powiem.
W Stanach odkryłam,
że spółka inwestycyjna z USA pracująca z koreańskim domem maklerskim
ma kłopoty finansowe.
Jednym z głównych inwestorów
był twój brat.
Mój brat?
Tak.
Twój brat.
Prezes Lee Dae-ho.
Gdy dowiedział się, że prześwietlam firmę,
zaczął mi grozić.
A tamtego ranka…
ty uległeś wypadkowi.
Sugerujesz, że za wypadek odpowiada…
Twój brat.
Byłam przerażona.
Gdybym napisała artykuł,
mógłby cię zabić, a ty już ledwo przeżyłeś wypadek.
Dlatego cię zostawiłam.
Twój brat
zrobił wiele okropnych rzeczy.
Zranił ludzi.
Przykro mi, ale…
nie mogę tego słuchać.
Pani Wi Jeong-sin.
Poznaliśmy się już.
Ignorował pan moje prośby o spotkanie i nagle się pan pojawia.
Reaguję tylko na prośby godne mojego czasu.
Ale pani przesadziła,
więc musiałem zrobić dla pani miejsce w grafiku.
Czemu mnie pan nie zwolni?
Zwolni?
Gdyby to było takie proste, nie musiałbym wkraczać do akcji.
Albo zmuszam ludzi do kapitulacji,
albo ich eliminuję.
Tak już mam.
Czy to groźba?
Dobra rada.
Niech pani uzna, że mówię to, bo się o panią martwię.
Więc liczba wyeliminowanych osób jest pokaźna.
Radzę pani zaprzestać tego, co pani robi.
Inaczej to się dla pani źle skończy.
Marnuje pan czas.
Nie poddam się.
Dobrze.
Teraz już znam pani stanowisko.
Wezmę sprawy w swoje ręce.
Co za świr!
Cholera.
Na pewno jest pani na to gotowa?
ODCINEK 14
Wi Jeong-sin jako jedyna może powstrzymać twojego brata.
Pomóż jej opublikować artykuł
w Sports Eunseong.
Proszę.
Te drzwi też są zamknięte!
Co?
Na pewno masz dobry harmonogram?
Dzwoń do asystenta.
Mieliśmy tu być o 18.30.
Abonent jest teraz…
Nie odbiera.
Co tu się odwala?
Halo? Tak.
Naprawdę?
Dobrze. Dzięki, Gil-su.
Jedź do domu.
Co powiedział?
Cóż.
Poszedł do biura produkcji i pukał, ale nikogo nie było.
A u reżysera były zgaszone światła.
To chyba żart.
Nie wierzę.
Patałachy!
Hyeon-jun.
Spokojnie.
Jak mam być spokojny?
Błagał mnie o tę rolę, więc ją wziąłem!
A teraz sam reżyser namawia ekipę do ostracyzmu?
Prezesie, powiedz Byeong-giemu i panu Sonowi,
że nie wrócę do pracy bez przeprosin!
Stary, no weź.
Idź i im powiedz!
Jak mam to zrobić, jak nikogo tam nie ma?
A u reżysera były zgaszone światła.
Ile to już lat minęło?
DOBRY DETEKTYW KANG PIL-GU
Moja cenna statuetka. Kopę lat.
Jak się masz?
Gotowi. Akcja!
Cięcie!
- Gramy. - Akcja!
- Aż powiem: „Cięcie”. - Akcja!
Panie Lim, jeszcze raz.
Cięcie!
- Cięcie! - Nie zna pan tych reżyserów
z autopsji, panie Lim.
Akcja!
- Co? - Cięcie, jeszcze raz.
Podobno nie naprawisz ludzi.
Ale…
ja mogę.
Cięcie! Dobrze!
- Koniec! - Tak!
Jako reżyser nigdy nie zapomnę o iskrze, która mnie zainspirowała.
Pewnie się dusiłaś w tym pudle.
Nie wierzę, że wciąż to mam.
Zabijmy Kang Pil-gu!
Mam poważny wypadek.
Operują mi twarz i jestem nie do poznania.
Wtedy inny aktor przejmie rolę Kang Pil-gu.
Może skończmy scenę pchnięciem na ścianę.
Są w pracy, nie powinni posuwać się dalej.
Czy możesz zmienić odrobinkę fragment o tym,
że Kang Pil-gu jest skorumpowany?
To scenarzysta musi nadać temu sens.
Serio wyszedł?
DOBRY DETEKTYW KANG PIL-GU 5
Nie może pan tego zrobić!
Zapomniał pan, o czym rozmawialiśmy?
- Cicho. - Panie reżyserze.
- Cicho, mówię. - Będziemy skończeni!
To ja, Kang Pil-gu.
Proszę posłuchać.
To wszystko popsuje!
Nie może pan tego zrobić!
Mogę.
Co się dzieje z panem Limem?
Nie zna kwestii, nie ćwiczy scen walki.
Wyszedł w połowie zdjęć, bo zmęczyło go czekanie.
Tamtego dnia
reżyser wciąż siedział przy laptopie
i cały czas wprowadzał poprawki do scenariusza.
Oczywiście pan Lim też ponosi za to winę.
Mnie również to frustruje.
Aktor wychodzi w połowie zdjęć, reżyser zamyka plan zdjęciowy.
Muszą przestać sobie dowalać!
Bo wszystko opóźnią!
Dobrze o tym wiem.
Próbowałem wszystkiego. Groźbą, prośbą…
Gdzie się podział nasz Kang Pil-gu?
Nie widzę już w nim tych jasnych, chętnych do pracy oczu.
Całkowicie się zmienił!
Jak ten serial ma odnieść sukces?
Proszę pana.
Posadzę ich obok sobie i mocno ich
nakłonię.
- Niech wróci ta jego iskra! - Tak, iskra!
Te lata pracy mnie wyczerpały.
Jeśli aktor chciał coś zmienić, wprowadzałem poprawki do scenariusza.
Robiłem, co w mojej mocy, by uszczęśliwić jego i producentów,
jednocześnie wyrzucając moją wizję do śmieci.
NAJLEPSZY REŻYSER
Koniec z tym.
Odzyskam moją iskrę!
Wróci do mnie pasja, którą czułem, kręcąc kino niezależne.
Kreatywny popęd, z którym nikt nie mógł igrać.
Wrócę do tego i wniosę to do tego projektu.
Od tej chwili nikt i nic
nie stanie mi na drodze.
Czy tylko ja…
- zastygłem ze strachu? - Postradał zmysły.
I co teraz?
Odzyskajmy iskrę Lim Hyeon-juna.
Ktoś dzwoni.
Tak, przepraszam.
Hwang Ji-sun, dzień dobry.
Dzwonię z działu rozwoju grupy Eunseong.
Zarząd podjął decyzję o pana zwolnieniu.
W trybie natychmiastowym.
Słucham? Chwileczkę.
Zwolnienie?
Jestem zwolniony?
Zwolniony?
- Czemu cię zwolnili? - Nie mam pojęcia.
Pytałem,
ale powiedzieli, że to decyzja zarządu.
- Może źle usłyszałeś. - Żartujesz sobie?
Pamiętasz, jak pani Wi przyszła do agencji?
- No. - Prosiła, bym pokazał jej
sprawozdania finansowe naszej firmy.
Jak tak dalej pójdzie, agencja może ucierpieć.
- Uprzedziła mnie o ryzyku. - Czemu mi nie powiedziałeś?
Ona jest bardzo mądra. Na pewno miała powód.
Przecież wiem.
Po tym, jak mnie zwolnili, pobiegłem do biura
zobaczyć sprawozdania finansowe.
Jacyś goście powiedzieli, że pękła rura i prowadzą tam prace.
- Nie wpuścili mnie. - Tak nagle?
- Dziwne, co? - Tak.
Zgłosić to na policję?
Nie, może zgłosimy to do Ministerstwa Pracy?
Że niby ja?
RESTAURACJA JY
Posiadanie budynku w tej dzielnicy jest imponujące.
Naprawdę.
Zna pan posła Ha Gee-wana?
Podczas modernizacji Cheongwon zarobił pan na użyczeniu mu nazwiska.
Co za absurdalne oskarżenie!
Co pani sugeruje?
Czy kupno budynku
za 40 miliardów wonów w gotówce
nie jest większym absurdem?
Nie znamy żadnego Ha Gee-wana.
I nie mamy nic do powiedzenia. Proszę wyjść.
Pana brat się nie zabił.
Chce pan w to wierzyć,
ale oboje wiecie, że to nieprawda.
Nie proszę, by przyznał się pan dzisiaj.
Ale informuję,
że oczyszczę imię Woo Young-suka.
Nie poddam się.
Gdy będzie pan gotów,
proszę dzwonić.
REPORTERKA WI JEONG-SIN
LIM HYEON-JUN
Tu Wi Jeong-sin.
Gdzie jesteś?
Na mieście. A co?
Mogłabyś tu przyjechać?
W sensie do mnie.
Do ciebie?
- O co chodzi? - Potem ci powiem.
Przyjedź, dobra?
Ale…
Co się dzieje?
Czego może chcieć?
Pani Wi!
- Pan też tu jest? - Tak.
Pan Hwang
został zwolniony z własnej firmy.
Pomyśleliśmy, że może wiesz dlaczego.
Po to cię wezwałem. Żeby o tym porozmawiać.
Zwolniono pana?
Tak! Gdy przyszła pani do agencji,
pytała pani o sprawozdania i poczułem, że coś jest nie tak.
Skąd ta prośba?
Pani Wi, potrzebuję pani pomocy.
Był jakiś powód, dla którego mogli pana zwolnić?
Powód?
- Powód… - No?
A, było coś…
Powiedzieli, że przeprowadzają audyt należytej staranności
i kazali podpisać MOU…
A może MOW?
- Zdecyduj się! - MOU!
Pokazali mi MOU i kazali podpisać!
- Podpisałeś? - Oczywiście, że nie.
Coś mi nie pasowało, więc poprosiłem o wyjaśnienie.
A chwilę później
zebrali zarząd i mnie zwolnili!
- Jak tak można? - Dobra!
Posłuchajcie mnie uważnie. Muszę wam coś wyjaśnić.
OK.
Wszystko zaczęło się
od współpracy prezesa Lee Dae-ho z przewodniczącym KNF, Ha Gee-wanem.
Lee Dae-ho zapewniał Ha Gee-wanowi polityczne fundusze,
a ten używał swojej władzy, by wpierać Lee Dae-ho.
Np. informacjami o modernizacji Cheongwon.
To dzięki nim Lee Dae-ho
kupił ziemię za grosze i zarobił na niej fortunę.
By wyprać te pieniądze,
kupował agencje rozrywkowe, w tym King’s Back.
Jasna cholera!
- Ale sukces! - Czy to znaczy,
że Lee Dae-ho jest tym złym?
Czyli ten łotr
wykorzystał naszą agencję do prania pieniędzy?
Ale teraz prezes Lee ma problemy finansowe,
bo koszty budowy jego nieruchomości poszybowały w górę.
Dlatego właśnie
próbuje ugasić pożar i odsprzedać agencje za wyższe kwoty.
Panie Hwang, wspomniał pan o MOU.
Służyło do tego, by sprzedać King’s Back.
Szlag!
Czyli sprzedał naszą firmę, bo zabrakło mu kasy?
I zwolnił Hwanga, bo stał mu na drodze?
Zgadza się.
„Na drodze”?
To co mamy zrobić?
Siedzieć z założonymi rękami?
Nie.
Jak mamy się odegrać, to potrzebujemy dowodów.
- Panie Hwang. - Tak?
Pójdziemy jutro do pana biura
zabrać potrzebne dokumenty.
Dziękuję.
Czuję, że mam za sobą całą armię.
- Nic mnie nie powstrzyma… - Dość.
Dziękuję.
Dobrze, że przyszłaś.
IMPERIUM DRUKU
Nie wierzę, że to auto ciągle jeździ.
Przekazał pan drukarnię mojemu wujowi.
- I to teraz jego auto. - Rozumiem.
Uznałem, że przyda się do projektu „Znajdź iskrę”.
Iskrę?
Ciebie też namówili?
Ile to już minęło…
To auto zawsze było takie ciasne?
Niech pan się spróbuje nie kłócić na planie.
Nie robię tego celowo.
Reżyser wciąż jeszcze nie ma scenariusza.
Nie chciałem go zawstydzać przed ekipą.
Wyszedłem, by dać mu czas.
Ciekawe, jak idzie pani Wi i prezesowi.
Powinienem był z nimi pójść.
Kurczę.
To moje biuro. Dlaczego mnie nie wpuścicie?
- Nie może pan wejść. - Dlaczego?
Tam są rzeczy osobiste pana Hwanga.
Chce je zabrać. Nie macie prawa go powstrzymać.
Taki rozkaz pana prezesa Lee. Nikogo nie wpuszczać.
Z nim gadajcie, jak macie problem.
To rozkaz prezesa Lee?
Nie bądźcie tacy.
Po co go fatygować o taką bzdurę?
Zróbmy tak.
Widzicie mój laptop?
Jest tam też para luksusowych klapek od żony na urodziny.
Wskoczę na chwilę i je zabiorę.
Powiedzieliśmy coś.
Popchnął mnie pan?
To jakiś żart?
Z drogi, dranie!
To napaść!
Co wy wyprawiacie? Dajcie przejść!
- Ale już! - Wyprowadzić ich!
- Puszczaj! - Zbiry!
Nie ma mowy! Nie wyjdę!
Łapy precz!
Dzień dobry.
Panie reżyserze.
Dzień dobry.
- Szykujcie się. - Dobrze.
Nic nie powiesz?
Nie.
Scenariusz skończony?
Raczej…
Jeju.
Co to jest?
Nosisz na szyi statuetkę?
Jest jak to auto Imperium Druku.
- Moja iskra. - Co?
Symbolizuje moje zobowiązanie, by pamiętać
o pasji z przeszłości i odnaleźć iskrę.
Trzymam ją tu dla przypomnienia.
Reżyserze.
Nie bądź taki.
Ja nie mogę.
Co za wariat. Odjechał mu peron.
Dlaczego zawsze mu odbija, jak coś reżyseruje?
No nie.
Pil-gu zrobił zwrot o 180 stopni i jest skorumpowany.
Bierze kasę od narkomanów i chodzi do barów z hostessami. To menda.
- Jeju. - Ale gra pan tak,
jakby był dobrym gościem.
Robi pan wszystko na opak!
Nie podoba mi się to.
Kang Pil-gu to bohater. Jak mógł dać się skorumpować?
Cierpi po stracie przyjaciela.
Skąd ta obsesja na punkcie pieniędzy?
- Kang Pil-gu taki nie jest! - Więc nie szanuje pan scenariusza?
Od początku nie pasował mi ten pomysł.
A w tym odcinku jest już zupełnie odklejony!
Ten aspekt jest taki wymuszony!
Kiedy się pan opamięta?
- Coś ty powiedział? - Scenariusz jest przekonujący.
Nie zasługuje na pana krytykę!
- Czy ty serio…? - To jak będzie?
Nie chce pan współpracować? To odwołuję zdjęcia.
Czy ty mi grozisz?
Postradałeś zmysły?
To pan wyszedł podczas kręcenia.
- Ale wtedy… - Nieważne.
Od teraz trzymamy się scenariusza co do joty.
Reżyserze.
To tak na serio?
Bak Byeong-gi!
HWANG JI-SUN
Hej.
Zabraliście dokumenty?
Nie mogliśmy nawet wejść. Wywalili nas.
Co? Dlaczego?
Przed budynkiem stoi grupa wynajętych zbirów.
Nie wpuścili nas.
Chcieliśmy się przepchnąć i wywiązała się szarpanina.
Porwali pani Wi ubranie.
Porwali jej ubranie?
- No weźcie. - Nie.
Dlaczego nie możemy wejść?
Słuchaj!
Nie ruszaj się stamtąd, póki nie przyjadę!
- Halo? - To nielegalne!
- Stary? - Chcemy zabrać
- rzeczy osobiste. - Wkurzył się.
To zajmie tylko chwilę.
Tylko na minutę! Cholera!
Przestępcy.
Dokąd pan idzie?
Odpalaj auto!
Trwają zdjęcia.
Znów pan wychodzi? Tak nie wolno!
Panie reżyserze!
Mamy kłopoty! Trzymaj to.
Mamy przechlapane.
Pan Lim krzyknął: „Odpalaj auto!” i odjechał.
Jakie auto?
- Z Imperium Druku. - Szlag.
- Tam jest! - Znów wychodzi?
Powaliło cię?
Asystencie, prowadzisz!
Prowadzę!
- W drogę! - Dziś go dogonię!
Wsiadać!
Za nim!
Ruszamy!
Dawaj, Gil-su. Gaz do dechy!
Już ja pokażę tym bydlakom.
Powinniśmy byli uprzedzić reżysera.
Rety.
Akurat dziś musiałeś przyjechać tym gratem?
Szybciej!
Cholera.
Dałem mu sobie wejść na głowę.
- Asystencie. - Tak?
Ile scen mieliśmy dziś nagrać?
Dwanaście.
Zgadza się.
I tyle właśnie nagramy, choćby się paliło i waliło.
Choćbyśmy mieli pracować całą noc do ostatniego tchu.
Nakręcę je.
Nie możemy go zgubić, OK?
Tak jest.
- Jedź. - Dobrze.
Siedź mu na ogonie.
Nie ruszymy się stąd, póki nas nie wpuścicie!
Właśnie!
Oddajcie moje luksusowe klapki!
Oddajcie je!
Oddajcie! Właśnie!
- Masz. - Ej!
- Co pan robi? - A teraz won.
Ty gnojku!
- Mój klapek! - Odsuńcie się!
Trzymajcie ją.
Szlag!
- Cholera, wynoście się! - Z drogi!
Nawet nienoszone.
- Ruchy! - Puszczać!
Cholera.
Puśćcie ją.
Pani Wi! Wy…
Suń się!
Bydlaki!
Nie.
Kang Pil-gu!
Zabierz stąd panią Wi!
Pani Wi, tutaj!
Cholera!
Co tu się dzieje?
Pan Lim?
Co to ma być?
To jakiś żart?
Problem na parkingu. Dajcie wsparcie.
Ciało to dla aktora świętość.
Kaskaderzy!
Gotowi!
Akcja!
Tak, na ziemię z nim!
Tak jest!
- Zbliżenie! - Nieźle!
- Kamera w prawo! - Właśnie tak!
Podobno nie naprawisz ludzi.
Ale…
ja mogę.
Cholera.
- Co? - Czego chcesz?
- Co ty robisz? - Szlag!
Puszczaj! Co jest?
Pora wynieść śmieci.
- Do roboty! - Ty…
Idziemy.
Stary.
Gdzie moje klapki?
NIE WCHODZIĆ
Audyt chyba się dziś nie odbędzie.
Jesteś cała?
Nic ci nie jest?
Jesteś cała?
Na pewno?
Coś cię boli?
Nic mi nie jest!
Tobie też na pewno nic?
Jak mogli tak potraktować kobietę?
Na pewno w porządku?
Powiedz coś!
- Jesteś cały? - Co?
Nie mamy czasu.
Musimy zabrać dokumenty.
- Tak. - Jeju.
- Żyje pan? - Tak.
Dokumenty są tam.
Panie Lim!
Byeong-gi.
Myślałem, że znów pan zwiał z planu. Co się tam stało?
Nie zwiałem. Wyszedłem bez uprzedzenia.
- Byeong-gi. - Tak?
Gdyby nie wy i kaskaderzy, nie dalibyśmy rady.
Jest jakiś problem z firmą?
Tak. I to ogromny.
A te zbiry pojawiły się znikąd i…
Rety.
Proszę posłuchać.
Nie wiem, co się dzieje,
ale chyba sprawa się rozwiązała.
Wracajmy na plan.
Walczymy tu o sprawiedliwość, a ty się martwisz serialem?
- Przesuńcie sceny! - Po co niby tu za panem jechałem?
Niczego nie będę przesuwał, chyba że z powodu klęski żywiołowej.
Nie wróci pan do domu, póki nie nakręci pan 12 scen.
- Panie managerze? - Tak?
Jadę autem z panem Limem. Proszę naszykować wóz.
Producencie?
Asystencie?
Eskortujecie szybko i bezpiecznie pana Lima?
Muszę tu zostać…
- Idziemy! - Ma pan 12 scen.
- Pani Wi! - Już, szybko!
Ruchy!
Pani Wi, to też wziąć?
- Wszystko. - Tak? Dobrze.
Dużo tego. Dobra.
Że co?
Wyjaśnij to.
Firma ochroniarska nie wiedziała o audycie.
Zjawił się Kang Pil-gu…
Znaczy zjawił się Lim Hyeon-jun.
Karki nie poradziły sobie z jednym aktorem?
Nie był sam.
Zebrał jakąś ekipę.
Odbiło im i zachowywali się jak horda wygłodniałych zombie.
I co?
Zrobili scenę przez jednego gościa przed zespołem od audytu?
Przepraszam.
Większy problem jest taki, że ktoś z ekipy nagrał wszystko na telefon.
Jeśli to upubliczni, naskoczą na nas media.
Kazałem ochronie odpuścić.
Bardzo mi przykro.
- Wrócili. - Co się stało?
- Co jest? - Wdaliście się w bójkę?
- Rety. - Co się stało?
- Wszystko gra? - Źle to wygląda!
Wszyscy na plan, szykujcie się!
- Serio? - Teraz?
Przełóżmy to. Dziś i tak nie zdążymy.
- Zdążymy. - Co ci się stało?
Panie producencie!
Cięcie. Dobrze!
- Panie Lim. - Dobra robota!
- Brawo! - Jeju.
Nie mogę.
Przyprowadzę samochód.
Dobrze.
- Zmyję makijaż. - Dobrze.
- Rety. - Dobra robota!
Wzajemnie.
Rany.
Masz.
Uparty gnojek z tego Byeong-giego.
Nie wierzę, że nakręciliśmy 12 scen.
Reżyser najwidoczniej odnalazł swoją iskrę.
Ta cholerna iskra!
Durna iskra.
Co my teraz zrobimy?
Mnie zwolnili, ale ty wciąż jesteś w agencji.
Czym się tu martwić?
Będziesz zajmował się moją pracą jak zawsze.
Zatrudnię cię jako freelancera.
I zapłacisz mi z własnej kieszeni?
Całą pensję i do tego bonus.
- Co ty na to? - Serio?
Rządzisz!
To znaczy, że nigdy nie wrócimy do biura?
Podpisaliśmy umowę najmu, zaharowując się na śmieć.
Malowaliśmy razem ściany. Kupiliśmy wspólnie krzesła.
Decydowałem tam o wszystkim, wybrałem nawet kubki do kawy.
Nie wierzę, że nie mogę tam wejść. To niesprawiedliwe!
Ja wciąż tam pracuję. Pewnie, że możesz wejść.
Czy to znaczy,
że nie jestem już prezesem Hwangiem?
Jestem zwykłym managerem?
A Gil-su jest moim przełożonym?
Cholera.
Nie powiedziałem jeszcze żonie.
Ej!
Głowa do góry!
Jeju.
Na razie tu jest twoje biuro.
To twój fotel. Rozumiesz, prezesie?
Co za gnoje.
Najpierw zwolnili cię przez telefon,
a potem przysłali do firmy zbirów.
Jak się za to zrewanżujemy?
Czemu nie idziesz spać? Wychodzisz gdzieś?
Mam plany.
Jakie możesz mieć plany w takiej chwili?
Znów idziesz się spotkać z panią Wi.
No wiesz…
Robię to dla nas.
Musimy opracować plan działania.
Nie?
- Chcesz być już zawsze managerem? - Nie.
Spotkam się z panią Wi i coś wymyślimy.
A ty pomyśl, jak zarządzać moją karierą w tej nowej sytuacji.
I nie becz!
Na razie.
Dobra, stary. Pa!
Nie miałem go za takiego romantyka.
Musiałeś przyjechać tym autem?
- A co? - Rzuca się w oczy.
Przestań, wsiadaj.
- Ty pierwszy. - Co?
- Dlaczego? Co jest? - Wsiadaj.
Jeju.
Kang Pil-gu nigdy nie jeździłby takim samochodem.
Daj spokój.
Zresztą nie jestem Kang Pil-gu, tylko gwiazdą Lim Hyeon-junem.
Jak się trzyma pan Hwang?
Jest w szoku i załamał się nerwowo.
Prezes Lee Dae-ho jest bezwzględny. Od początku to planował.
Dlaczego musieliśmy wejść we współpracę z kimś takim?
Miałem złe przeczucia, odkąd poszliśmy wspólnie wędkować.
A ty, dlaczego szukasz brudów na kogoś tak niebezpiecznego?
Nie boisz się?
Nikt inny tego nie zrobi poza mną.
Od dawna pracuję nad tą sprawą.
Chcę to w końcu rozgryźć.
Dzięki panu Hwangowi mam prawie wszystkie dowody.
Muszę tylko wymyślić najlepszy sposób, by je ujawnić.
Cóż.
Ja też nie pozwolę sobie na takie traktowanie.
Wymyślimy to razem.
Dlaczego nikogo tu nie ma?
Rety.
Widać, że oglądasz tylko Kang Pil-gu i nie wiesz, co się dzieje.
Słucham?
Gdybyś oglądała melodramaty, od razu byś się połapała.
Jak to?
Nie oglądasz seriali, w których dziedzic fortuny wynajmuje
całe miejsce na randkę?
Całe miejsce?
Wynająłeś to miejsce?
Nie masz na co innego wydawać pieniędzy?
Wiedziałem, że to powiesz.
Nikomu nie płaciłem.
Nic tu dziś nie kręcą, więc to wykorzystałem.
Chciałem
pobyć z tobą sam.
Zawsze przejmujesz się innymi, gdy jesteś ze mną.
Czasem tu przychodzę.
Tu zadebiutowałem.
Z malutką rolą, ale się liczy.
- To było w… - Mieście romansu?
Skąd wiesz?
Pytali o to, gdy dołączałam do fanklubu.
Naprawdę trudno się do niego dostać.
Chyba widziałam to miejsce w telewizji.
Ile wspomnień.
Kręciliśmy gdzieś tutaj.
Jak zostałeś aktorem?
Szukali kogoś na pół etatu jako statysty.
Spodobało mi się na planie.
Pomyślałem, że będę w tym dobry.
Odkryłeś tę pasję podczas bycia statystą?
Tak.
No i oczywiście byłem przystojniakiem.
Teraz też nim jestem, więc pomyśl, jak wyglądałem wcześniej.
Gdy reżyser mnie zobaczył, dał mi kwestię do wypowiedzenia.
To był mój pierwszy raz. Nie miałem pojęcia, jak to zagrać.
Stresowałem się.
Ale wciąż pamiętam tę kwestię.
Zaraz!
Ostatni pociąg właśnie odjechał.
„Ostatni pociąg właśnie odjechał”.
Cięcie!
Wystarczyło jedno ujęcie.
Byłem przeszczęśliwy.
Potem zacząłem studiować aktorstwo.
Zdobyłem doświadczenie w teatrze. I w końcu przerzuciłem się na film.
A co z Kang Pil-gu? Jak dołączyłeś do obsady?
Kiedyś do mojej drukarni przyszedł student filmówki
wydrukować scenariusz do pracy na zaliczenie.
Dzień dobry.
Wydrukowałem tu niedawno scenariusz.
I mam pewien problem.
Błagał mnie, bym zagrał w filmie, i się zgodziłem.
Ni stąd, ni zowąd, film wygrał bardzo ważną nagrodę.
I tak oto utknąłem w roli Kang Pil-gu.
Tym studentem był Bak Byeong-gi.
Serio?
Reżyser był niczym twój talizman.
Talizman?
Dzięki niemu wróciłeś do aktorstwa.
I zapoznał cię z Kang Pil-gu.
To coś więcej niż serialowa postać.
Broni słabszych,
ryzykuje, rozprawia się ze złoczyńcami.
Na chwilę pomógł mi zapomnieć o problemach.
Ludzie podziwiają to, że Kang Pil-gu jest sprawiedliwy.
Wiesz, że dzięki niemu wzrosła liczba zapisów do szkół policyjnych?
Kang Pil-gu jest
naprawdę bardzo wyjątkowy.
A ty masz okazję grać tę wspaniałą postać.
Masz szczęście.
A mówisz, że utknąłeś w tej roli…
Lim Hyeon-junie, straciłeś swoją iskrę.
Daj spokój.
Mówię serio.
Dałbym wszystko za jakąś inną rolę.
Na razie muszę się starać jako Kang Pil-gu.
Hyeon-jun powiedział, że ktoś mu się podoba. Kto?
Tak ci powiedział?
Ona nie istnieje, prawda? Okłamał mnie.
Jeśli jesteś ciekawa, to go spytaj. Nie stawiaj mnie w takiej sytuacji.
Więc możesz rozpuścić plotkę, że się spotykamy?
To byłaby katastrofa!
Co wy macie z tymi plotkami?
Chcę, żeby mi wyszło z Hyeon-junem.
Ale to przesada. Nie rozpuszczę takiej plotki.
A ja mogę?
No weź, Se-na.
Nie zajmuj sobie tym głowy. Skup się na projekcie.
Dlaczego spotkaliśmy się tutaj,
a nie w King’s Back?
Zwolniono mnie. Pracuję stąd tymczasowo.
Co się stało?
Zrobiłeś coś złego?
A co złego mógłbym zrobić?
Chcieli sprzedać firmę, a ja stałem im na drodze.
A z twoją firmą wszystko OK?
Nie próbowaliby sprzedać obu agencji jednocześnie?
- Hyeon-jun o tym wie? - Oczywiście.
Na razie nic nie rób.
I się nie wychylaj.
To nie będzie trudne.
Od dawna tu przychodzę.
Nie zapraszam tu byle kogo.
Zostało nam dziewięć randek?
Nie, nie.
Spotkaliśmy się porozmawiać o panie Hwangu.
- To nie randka. - Gadaliśmy o nim pięć minut.
Wystarczyło.
Nie rozwiążemy tej sprawy od razu.
Jedzmy szybko i chodźmy. Dziś premiera pierwszego odcinka.
Skąd ten pośpiech?
Widziałem go w montażu.
Ale ja nie.
Muszę wrócić do domu na czas.
Wcinaj.
Zapamiętam tę chwilę
na całe życie.
Nieważne, jakie role będę grał,
obiecuję, że dam z siebie wszystko i będę pełen pokory.
Kang Pil-gu jest
naprawdę bardzo wyjątkowy.
A ty masz okazję grać tę wspaniałą postać.
Masz szczęście.
Bardzo dziękuję!
- Hyeon-jun. - Przestraszyłeś mnie.
Dziś idę do kumpla.
- Którego? - Hong-sina.
Obejrzymy razem odcinek.
U Hong-sina?
Nie będzie wam nudno we dwójkę?
- Potrzebujecie głównego bohatera. - Co? Chcesz iść?
Daj mi pięć minut.
Masz inny powód.
I nic w tym złego.
Ty też lubisz panią Wi.
Pomóż mi, bo inaczej skończę z Su-ji.
Jeju.
Ja to wezmę.
Możemy wejść?
- Można? - Tak.
Mieszkasz w ładnym budynku.
Dlaczego tak często nie masz prądu?
Dlaczego?
Mogłeś iść do hotelu.
Po co się gnieździć w takim małym mieszkaniu?
Dwie pieczenie na jednym ogniu.
Poćwiczymy razem kwestie.
A jak już mamy tu trójkę aktorów,
to obejrzymy razem odcinek i pogadamy.
Nie będzie miło?
Tak, przemiło.
Ja tego nie rozumiem.
- Akurat tu…? - Przestań.
Co z tobą?
Trochę wolno pani łapie.
Hyeon-jun chciał przyjść,
- by spędzić z panią czas. - Ej.
Dużo ćwiczysz.
- Tak było. - Ale forma.
- Nie śmiej się. - Co?
Jadł już pan? Zrobię panu ramyeon.
Brzmi świetnie!
- Super. - Pomóż mi.
Jest jedzenie.
Kurczę, skończył się.
Żadnego nie mamy.
- Nie otwieraj. - Nie macie?
Musimy iść kupić.
- Teraz? - Tak.
- Ej! - Szybko, idziemy.
- Czekaj. - Idź!
- Jest jedzenie… - Cicho!
Dobra, chodźmy.
Ale się stresuję.
Pan Lim!
Po co o to pytasz, skoro zaraz umrzesz?
Teraz pana tekst.
Podobno nie naprawisz ludzi.
Ale…
- Ja mogę. - Ja mogę.
Kang Pil-gu jest
naprawdę bardzo wyjątkowy.
A ty masz okazję grać tę wspaniałą postać.
Masz szczęście.
OGLĄDALNOŚĆ PIERWSZEGO ODCINKA: 4,3%
Jak było w sezonie czwartym?
Pierwszy odcinek, 12,4%.
To o 8,1% więcej niż ten.
A sezon trzeci?
Miał 11,7%.
Sezon drugi 13,5%,
a pierwszy 8,9%.
Czyli mamy najniższą oglądalność w historii.
Był wczoraj jakiś ważny mecz?
Nie.
Ale pogoda dopisała.
Może wszyscy gdzieś wyszli?
Gdyby chodziło o inny serial,
to nie byłaby zła oglądalność pierwszego odcinka.
Ale jest niska w porównaniu do poprzednich sezonów.
Wiem! Pamiętasz, co mówiłem od początku?
Że fabuła tego sezonu jest dziwna.
Widzowie wiedzą, co chcą zobaczyć w Kang Pil-gu.
Jasne, żeby coś się zadziało,
może dać się skorumpować.
Ale musi szybko wrócić do oryginalnego Kang Pil-gu.
Myślisz, że to dlatego?
Mówią, że lepsze znane zło…
Kang Pil-gu wciąż ma to coś. Zobaczysz, oglądalność się podniesie.
MAŁA KATASTROFA
MARTWI REAKCJA WIDZÓW
Pierwszy odcinek – 4,3%.
Drugi – 5,1%,
trzeci – 5,2%
i czwarty – 4,9%.
Dość.
- Wiemy, że jest źle. - To moja wina, nie byłem dość dobry.
Odpowiedzialności nie ponosi jedna osoba.
Nawet z rekordowym budżetem, światowej sławy Gwon Se-ną
i dawną oglądalnością na poziomie 20%, jak ma być klapa, to będzie.
Dzięki emisji za granicą nie straciliśmy na tym finansowo.
To prawda.
Ale przykro patrzeć, jak Kang Pil-gu
tak niechlubnie i tragicznie odchodzi w niepamięć.
Serce pęka.
Chciałem promować serial na UTubie,
ale ktoś nie chciał mnie słuchać.
- Panie Lim. - Tak?
- Gratulacje. - Słucham?
Nie cierpiał pan grać Kang Pil-gu.
Teraz może pan już tego nie robić. Pewnie to pana cieszy.
Cóż…
Scenariusz jest prawie gotowy, zostało raptem kilka scen.
Mogę się tylko skupić na postprodukcji.
- Właśnie. - Tak.
Oczywiście.
Może ominęła nas szansa na pożegnanie z klasą,
ale musimy dać z siebie wszystko aż do końca.
Niby jak?
Musimy jakoś rozbudzić zainteresowanie widzów Kang Pil-gu.
Może konferencją prasową?
Konferencją?
Czy jest już za późno?
Teraz oddamy głos reporterom.
Mamy chwilę czasu na pytania
dotyczące piątego sezonu serialu.
Mam pytanie do reżysera.
Oglądalność czterech odcinków była niska.
Czego spodziewać się po następnych?
Zobaczycie, dlaczego Kang Pil-gu nie miał wyboru i dał się skorumpować.
Widzowie lepiej zrozumieją, co kierowało postacią,
i wciągną się w serial.
Nie poddamy się.
Więc oglądajcie do końca.
Panie Lim Hyeon-junie.
W paru recenzjach czytamy, że nie do końca rozumiał pan swoją postać.
Zgodzi się pan?
Tak, przyznaję.
Ta wizja Kang Pil-gu odbiegała od jego prawego wizerunku.
Więc faktycznie czułem presję.
Dużo o tym rozmawiamy z reżyserem
i będę pracował jeszcze ciężej, by pokazać tę nową stronę Pil-gu
w akceptowanej przez widzów formie.
Śmiało.
Kang Pil-gu nie idzie już ścieżką, która przyniosła mu sukces,
a wybrał inną drogę, pomimo wiążącego się z tym ryzyka.
- Daliśmy jej to pytanie? - Nie. Jest reporterką.
Ma pan jakąś wiadomość dla takich wiernych fanów jak ja?
Po pierwsze dziękuję wszystkim widzom,
którzy okazują ciągłe wsparcie Kang Pil-gu.
Szczerze mówiąc, biłem się z myślami,
czy nakręcić kolejny sezon.
Pragnąłem uciec od postaci Kang Pil-gu, która jest ze mną tak mocno związana.
I chyba widać to po mojej grze.
Ale podczas kręcenia serialu
zrozumiałem, jak wyjątkowa i ważna
jest dla mnie rola Kang Pil-gu.
Kang Pil-gu jest
naprawdę bardzo wyjątkowy.
A ty masz okazję grać tę wspaniałą postać.
Masz szczęście.
Wróciłem więc na plan z nowymi pokładami sympatii dla postaci.
A fabuła zrobi się jeszcze ciekawsza, gdy wszystkie elementy wskoczą na miejsce.
Doceniam wasze wsparcie i mam nadzieję, że zostaniecie z nami do końca.
Pytanie do pani Gwon Se-ny. Jak się pani grało z Lim Hyeon-junem?
Od Smutnego walca minęło dużo czasu,
ale dobrze nam się współpracowało, zupełnie jak te lata temu.
Choć przy intymnych scenach
był zawstydzony.
Wcale nie.
Kto tak powiedział?
Nie byłem zawstydzony.
Po prostu Kang Pil-gu się tylko zakichywał…
znaczy zakochiwał.
To były jego pierwsze takie sceny, więc trochę się stresował.
Taki doświadczony aktor, a tak się peszy?
Następne pytanie.
Panie Lim, podobno niedawno zszedł się pan
z aktorką, z którą umawiał się pan dawno temu.
Czy jest tu może dziś z nami?
To Gwon Se-na? Umawiali się.
O co chodzi?
- To prawda? - Prosimy
o powstrzymanie się od pytań o życie osobiste.
Nie, w porządku.
Odpowiem.
Pytacie, czy jest tu osoba, która mi się podoba.
Owszem.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA OH YEON-SEO
Zostało mało czasu.
Musi to pani opublikować.
Te dokumenty to najmocniejsze dowody.
Czemu mnie nie wpuszczają?
Co oni kombinują?
W prawdziwym życiu sprawy nie kończą się tak pięknie
jak w pana serialu.
Pani Wi coś grozi.
Mówiłam, że niewiele dzieli klątwę i przeznaczenie.
Okazuje się,
że miałam rację.
Napisy: Marta Przepiórkowska