Dziękuję za podwózkę.
Po co pani tyle toreb?
Mam dużo rzeczy.
Miłej podróży.
Dziękuję.
Dobrze, że jutro weekend.
Nie?
- To jakieś jaja? - Dobranoc.
Niech pani długo śpi.
Serio?
To Kang Pil-gu!
Spytaj go.
Przepraszam.
Pan to Kang Pil-gu?
O rety, to on!
Obejrzymy w domu Kang Pil-gu?
Może pierwszy sezon.
- Nuda. - Czwórka najlepsza.
Dwójka jest dobra.
To obejrzyjmy od początku.
Dwójka jest ciekawsza.
Powinnam już iść.
Tak. Ja też już pójdę.
- Nuda. - Nie.
Poszli?
Tak.
„Ma zabrudzone ubrania i patrzy zimno na członków gangu”.
To ty, Jeong-sin?
Byłem dziś na planie się przedstawić. Wiesz, co się stało?
Mój ziomek Kang Pil-gu pierwszy się ze mną przywitał!
Naprawdę?
- Nie zawal tego. - Pewnie.
A jak tam kimbap? Zjadłaś? Dobry?
Tak.
Smakował mi.
Rany.
Dziękujemy.
Do boju, Pil-gu.
- Masz. - Dziękuję.
Zapomnij o nim i chodź do mnie.
Czekam.
PREZES LEE DAE-HO
DYREKTOR LEE JAE-HYEONG
Na pewno nie ma tam tajemnic państwowych.
Zobaczmy.
Ojej.
Ile tu miała lat?
Jest taka urocza.
Ja nie mogę.
Słodka.
Jaka sukieneczka.
WI JEONG-SIN
- Hej, Su-ji. - Słucham.
Jest taka kobieta.
Widziałem ją z innym mężczyzną.
Ale…
dlaczego się tak wściekam?
To zupełnie naturalne uczucie w takiej sytuacji.
Lepiej jednak trzymać emocje na wodzy
i mądrze to rozegrać.
Bezsensowny komentarz, jak zwykle.
Weź głęboki wdech i uspokój myśli…
Mam cię dość na dziś.
Czemu znowu otwieram tę aplikację?
TUDUSZA
„Ale jeśli to pomoże, chciałabym się przyjaźnić”.
Ja nie mogę!
Nie masz za grosz dumy?
A obrażać mnie to potrafisz!
Cholera.
Co jest?
To on pierwszy napisał.
I nie odpisuje?
Cebula!
Mam nadzieję, że nie naciskam.
Odezwij się, gdy będziesz gotowy.
ODCINEK 10
Co to?
Pana marynarka, panie Lee.
Kupiłam ją panu na urodziny.
Zapomniał pan?
Najwyraźniej.
Na chwilę zapomniałem, skąd ją mam.
- Wi Jeong-sin się ktoś podoba. - Wiem.
To nie problem, bo ona jemu nie.
Ja też na chwilę zapominałam.
Że jest pan jak mniszek, uparty i nie do okiełznania.
- Dzień dobry. - Zwróciłam marynarkę panu Lee.
Chcesz czegoś?
Przydzieli pani kogoś innego do pisania o Kang Pil-gu?
Dlaczego?
Daje ci artykuły na tacy.
- Krępuje mnie to. - Co?
- Lim Hyeon-jun? - Tak.
Od kiedy reporterzy wybierają sobie tematy?
A byłaś taka hop do przodu.
Jestem fanką Kang Pil-gu.
Tak, fanką… Zaraz, co?
Chirurdzy nie operują na bliskich.
Sędzia zrzeka się sprawy przy konflikcie interesów,
by uniknąć stronniczości.
Więc ja też się zrzekam.
- Skończone. - Dziękuję.
Panie Lim, pójdziemy już na plan.
- Dobrze. - Do zobaczenia.
Mam nadzieję, że nie naciskam.
Odezwij się, gdy będziesz gotowy.
Jeśli chce pan przełamać impas,
może to dobry moment, by się zdecydować i się tego trzymać.
I tak już pan podjął decyzję.
Tak. Dobrze.
USTAWIENIA
USUŃ KONTO
KONTO ZOSTANIE USUNIĘTE NA ZAWSZE „TAK”
KONTO ZOSTAŁO USUNIĘTE
- Panie prezes. - No?
- Kiedy przyjedzie pani Wi? - Nie wiem. Może koło 14?
Tak, o 14.
Panie Lim, już pora.
- OK. - Dobrze.
Chodźmy.
- Kawa. - Co?
Dzięki.
Nie ma pani Wi?
Będzie o 14.
Dobra, o 14.
Jeju, moje plecy.
- Kiedy będzie pani Wi? - O 14. Już mówiłem!
Tak?
- Lunch. - Dobrze.
Zjedz.
Wy jedzcie.
- Dlaczego? - Zjem z panią Wi.
Jedzmy.
Lepiej do niej zadzwoń.
Może źle skręciła.
Zadzwonisz?
- Do pani Wi? - Mam tego dość.
- Zjadł pan? - Tak.
Nie usuniemy tego.
Muszą to zrozumieć.
- Dokąd to? - Co?
Dokąd idziesz?
- Pani Wi nie przyjedzie? - Umyj sobie uszy!
Będzie o 14!
O 14.
Nie ma 14?
Wtedy pani Wi by tu była. Nie ma jej, bo nie ma 14.
Pytam, bo reporterzy zwykle są wcześniej.
Co z tobą?
Wyglądam lepiej, jak zapnę?
- Nie? - Tak się nakryj.
Dobrze.
Tak?
Dziękuję za informację.
- Jest 14. - Co?
Reporterka tu jest.
- Super! - Jest w poczekalni.
Makijaż! Proszę poprawić włosy!
Chodźmy.
Co tu panią sprowadza, pani Yun?
Myśleliśmy, że przyjdzie pani Wi.
Dziś ja pracuję.
To ważne, kto pisze artykuł?
Nie, oczywiście.
Jest jakiś powód, dla którego pani Wi nie przyszła?
Jest chora?
Miała jakiś wypadek?
Nic innego nie przychodzi mi do głowy.
Mówi, że jest pana fanką.
Nie chciała, by jej osobiste preferencje wpłynęły na artykuły.
Więc przyszłam ja.
Powiedziała, że jest moją fanką?
Tak. Dlatego zrzekła się tematu.
Od teraz to pani będzie tu przychodzić?
To niemożliwe. Tak nie wolno.
Nie mogę tu być?
Nie to miałem na myśli.
Nieważne.
Czuje pan coś do pani Wi?
Nie!
Znaczy…
Moje plecy.
Błagam, pani Yun.
Bo cię rozboli od śmiechu.
Ten żart mnie rozwalił.
Pani Yun.
- Panie Hwang. - Tak?
Mogę porozmawiać z panem Limem na osobności?
Oczywiście.
Ależ było blisko.
Ta kobieta jest spostrzegawcza.
Ale ją okantowaliśmy.
Podoba się panu Wi Jeong-sin?
Jeju.
Co się tak pani uparła?
Mówiłem, że nie.
Czyżby?
Nie przeszkadzałoby panu, gdyby zaczęła się umawiać z panem Lee?
A umawiają się?
To kwestia czasu, jeśli ich nie powstrzymamy.
Po co mi o tym pani mówi?
Chcę zawiązać sojusz.
Będę z panem szczera.
Pan Lee mi się podoba.
Dzień dobry.
Co pan na to?
Będziemy współpracować czy pani Wi ma się umawiać z innym?
Jedziemy na tym samym wózku.
Zrobię, co w mojej mocy, by wysłać ją na plan serialu.
A pan niech zrobi, co w pana mocy, by podbić jej serce.
Dobrze.
WYDZIAŁ DZIENNIKARSTWA
Wi Jeong-sin!
Dzień dobry!
Zostałeś profesorem. Pasuje ci to.
Też myślę, że jestem lepszym profesorem niż reporterem.
Przyjechałaś aż tutaj, więc pewnie chcesz o coś spytać.
Chodzi o posła Ha Gee-wana.
Ha Gee-wana?
Z Komisji Nadzoru Finansowego?
Zna się z Lee Dae-ho? Prezesem grupy Eunseongilbo?
Dopiero zaczynałaś w dziale polityki,
ale krążyła plotka, że Ha
otrzymał od Lee Dae-ho ziemię na fałszywe nazwisko.
W Cheongwon?
To tylko plotka. Po śmieci wspólnika nie miał tego kto potwierdzić.
Czy wspólnik miał jakąś rodzinę poza żoną?
Czemu pytasz?
Mówią, że kasa jest ważniejsza od rodziny.
Może faktycznie w rodzinie pana Woo Young-suka
były spory finansowe, o których nie wiem.
Ja też tylko gdybam.
Dziękuję. Przyjrzę się temu.
Czekaj.
Czy ja też mogę cię poprosić o przysługę?
O przysługę?
AGENCJA KING’S BACK
Jak dobrze w końcu panią poznać.
W dzieciństwie w kółko oglądałem pani filmy.
Dojrzały jak na swój wiek.
Tak…
Wartość artystyczną Madam Orzech i Matki chrzestnej
przykryły rozbierane sceny, ale oba filmy to dzieła sztuki.
Podobno Seon-u gra młodego Pil-gu.
Może trochę się narzucam, ale nie ma pan też jakiejś roli dla mnie?
No tak.
Dowiedziałem się o tym dzisiaj.
Nic dziwnego, że tacy podobni.
Pan wybaczy.
Mam do obsadzenia rolę żony z bogatej rodziny,
której służy ciocia Pil-gu.
Kłóci się z mężem, który ją zdradza, i go zabija.
Podołam tej roli, jeśli da mi pan szansę.
Na pewno mi się uda!
Oczywiście. Nie mam żadnych wątpliwości.
Nie mogę się doczekać.
Ładnie pachnie.
- Pojadę na plan Kang Pil-gu. - Jedź na plan.
Zmieniłaś zdanie?
Nie chcę oddać tego,
co już mam w rękach.
- Będę profesjonalna. - Dobrze.
Gdzie Mi-yeong?
Gdzie ona jest?
Po co o to pytasz,
skoro zaraz umrzesz?
Cięcie.
Po co pan gra, jak nagrywam tylko pana Lima?
- A co mam robić? - Dziwnie to wygląda.
Panie managerze? Mogę na chwilę?
- Kiedy zaczynamy? - Niedługo.
- Tak wcześnie mnie wezwali? - Przepraszam.
Trzeba dużo naszykować.
Tak.
Stary, dlaczego wezwałeś tu panią Wi?
A jak wpadnie na reżysera?
Nie jestem głupi.
Dziś kręci reżyser drugiej ekipy.
To dlatego jesteś taki wyluzowany.
Za mój luz.
Dzień dobry!
- Dzień dobry. - Co słychać?
- Dzień dobry! - Cześć!
Dzień dobry.
Jest pan wcześniej.
Dziś kręci reżyser drugiej ekipy. Co pan tu robi?
Niestety pan Oh ma grypę.
- No nie! - Co? Dlaczego?
Nieważne.
Zachorował dziś rano,
więc szybko tu przyjechałem.
Pan pozwoli.
Co jest?
Jak mógł pan tak zmienić harmonogram?
Mieliśmy plany!
Niech pan chociaż założy maseczkę i rękawiczki!
- Ma rację! - Hej.
Nie wiedziałem, że przyjdzie pani Wi. Przecież bym… Cholera.
Nie.
To się nie uda.
Odwołajmy zdjęcia.
Lepiej odwołać wywiad, a nie zdjęcia!
No tak.
Odwołaj panią Wi.
Dobra.
Panie Lim! Pani Wi tu jest!
- Tak? - Kurde.
Hej.
W nogi!
Czeka tam…
Cholera.
Panie reżyserze, co pan tu robi?
Doceniam waszą ciężką pracę.
Chciałem się przywitać.
Zaraz. W odcinku piątym jest scena ze snem na jawie.
Tak.
Jestem ciekawy, jak bym wyglądał. Zrobicie mi charakteryzację?
Tak na próbę.
Do sceny…?
Gdy Kang Pil-gu widzi siebie za 30 lat.
REŻYSER BAK BYEONG-GI
Kim pan jest?
To ja.
Pan reżyser!
Są kaskaderzy?
Kaskaderzy?
- Panie reżyserze… - Pana włosy…
Drodzy czytelnicy Sports Eunseong.
Dziękuję za wizytę na planie piątego sezonu Kang Pil-gu.
Dziękuję.
Świetnie, dzięki.
Dziękuję panu.
Dzięki za zaproszenie na plan filmowy.
I że mogę przeprowadzić wywiad.
Daj spokój.
To ja dziękuję, nie masz tu blisko.
Byłaś kiedyś na planie?
To mój pierwszy raz.
Jest tłoczniej, niż się spodziewałam. Podoba mi się.
No tak.
Może jakiś spojler z nowego sezonu?
Spojler?
Dziwnie tak spojlować coś samemu.
Cóż…
Zasłużyłaś na niego ciężką pracą, dobra?
Największym zwrotem akcji nowego sezonu
jest to, że Pil-gu
staje się skorumpowany.
Tak.
Mogę dostać autograf?
Tyle razy się widzieliśmy, a prosisz o niego teraz?
Znamy się. Po co ci autograf?
- Chcesz też zdjęcie? - To nie dla mnie.
Dla znajomego.
Mój syn jest fanem Kang Pil-gu.
Pracujesz w dziale rozrywki, nie?
Zdobędziesz mi jego autograf?
Nazywa się Jung Eun-chan. Dopisz: „Ucz się pilnie”.
Marzy o byciu policjantem.
Obiecał się uczyć, jak dostanie autograf.
„Ucz się pilnie”?
DLA JUNG EUN-CHANA UCZ SIĘ PILNIE
Dziękuję.
Tak przy okazji, obejrzysz kręcenie sceny?
Oczywiście. Relacja z planu daje artykułowi głębię.
To…
A potem…
jesteś zajęta?
Tak.
- Serio? - Tak.
Terminy mnie gonią.
Po planie idziemy razem na małą kolację.
Gdybyś przyszła, pogadałabyś z innymi aktorami.
A jak się lekko wstawię,
to może wyjawię kolejny spojler.
Na pewno nie możesz?
Niestety. Może następnym razem.
Nie będzie go.
- Słucham? - To ostatnia szansa.
Nie kumasz?
Chcę się z tobą zobaczyć, czyli mi się podobasz.
Chcę z tobą porozmawiać. Jak możesz nie rozumieć?
Napisać ci to drukowanymi literami?
Melomistrz to ja.
To ja.
To do mnie pisałaś całą noc.
Otworzyłaś się. Mnie zaprosiłaś na randkę.
Jestem Melomistrzem!
A właśnie. Nie ma dziś Gwon Se-ny?
Nie ma dziś scen do kręcenia.
Rozumiem.
GWON SE-NA
Abonent jest niedostępny…
Też jestem fanem Lim Hyeon-juna.
Uwielbiam Kang Pil-gu.
To fajnie, że się poznaliśmy!
MELOMISTRZ
USUNĄŁ KONTO.
- Wszystko gotowe? - Tak.
Co się dzieje?
Chodźmy.
O co chodzi?
- Przepraszam. - Tak?
Hej.
- Muszę coś… - Panie Lim!
Reżyser woła.
Dobrze.
- Co? - Co?
- Ja… - Panie Lim!
Pilnie pana prosi.
Pogadamy później.
Dobra.
Dziś kręcę wszystko osobiście.
Bez dublera.
Co?
Zaczynamy!
Mi-yeong!
Gdzie Mi-yeong?
Po co o to pytasz, skoro zaraz umrzesz?
Podobno nie naprawisz ludzi.
Ale…
ja mogę.
Na co czekacie?
Zabić go!
Brać go!
Przepraszam.
Jasna cholera!
Brać go!
Mi-yeong!
Jesteś cała?
Jesteś ranna?
Już dobrze.
Co ty wyprawiasz?
Odpowiadaj!
Co wy robicie?
Hej!
Nie.
Ty draniu!
Nie.
- Mysz! - Co jest?
- Mysz! - Cięcie.
Już dobrze.
To tylko mysz.
Powtórzymy. To nic.
- Wszystko gra? - Tak.
- Już poszła. - Jeszcze raz.
Akcja!
Co ty wyprawiasz?
Rekwizyt się złamał.
- Co? - Pałka.
- Cięcie. - Cięcie.
Wymieńcie rekwizyt.
Złamała się. To nic.
- Akcja! - Co ty wyprawiasz?
- Zaraz! - Co?
Zabolało naprawdę.
Akcja!
- Co jest? - Co to było?
Kto to tutaj zostawił?
Dziesięć minut przerwy.
Przesadziłem?
Totalnie.
Krzyczałeś jak opętany.
„Kto to tu zostawił?”
Byłem aż tak okropny?
Totalnie.
Dlaczego nalegasz na tę scenę, skoro masz dublera?
Chcesz zaimponować pani Wi?
To nie tak.
Jasne.
Chcesz ją poderwać czy coś?
Mówię, że to nie tak.
Nie chcę, by napisała kolejny zły artykuł.
Wiem, że coś do niej poczułeś przez Cebulę czy tam Szczypior,
ale nie myl platonicznej miłości z prawdziwą.
Kto powiedział, że to robię?
- Poza tym skasowałem apkę. - I co z tego?
Pani Wi nie zniknie.
Uważaj. Nie chcesz chyba nowej plotki o romansie.
Plotki?
Niech weźmie dublera.
Widać tylko jego plecy, więc to żaden problem.
A on nalega.
Bo jest tu pani Wi.
A to fanka Kang Pil-gu. To jasne, że chce to zrobić sam.
- Dobra. - Byeong-gi!
Co?
Proszę ze mną.
Cholera.
Skręciłem ją na próbie.
Powiedziałem im, że nie mogę grać, bo boli mnie kostka.
Naprawdę.
- Dubler Pil-gu, chodź. - Idę.
Szybko!
Muszę iść, kochanie. Pa.
Dobra.
Dziś kręcę wszystko osobiście.
Bez dublera.
Gotowi.
Akcja!
Co ty wyprawiasz, gnoju?
Cholera!
- Panie Lim! Wezwać karetkę! - Już.
Cholera jasna.
- Szybko, dzwońcie. - Już, już.
Usłyszałem trzask.
Uwaga.
Proszę się trzymać.
- Bezpiecznej podróży. - Niech pan o siebie dba!
Nie martwcie się.
- Niech obejrzy to lekarz! - Tak.
Pani Wi, została pani?
Kostka cała?
Spadłeś też chyba na bark.
Nic mi nie jest.
Tylko zwichnąłem. To nic.
Bark też OK.
Czemu nie mogę podnieść?
Żart.
Nacierpiałeś się. Niech to obejrzy lekarz.
Chodź na chwilę.
Bliżej.
Napisz od razu artykuł, że się zraniłem przy kręceniu.
Tym się teraz martwisz?
Przyjechałaś z daleka, więc zasłużyłaś na artykuł.
I tak się wyda, jak dojadę do szpitala, więc pierwsza go wypuść.
Piąteczka?
Przepraszam, musimy już jechać.
Przykro mi.
Jedźmy.
Mocno się pan zranił?
Nie, wcale. W ogóle mi to niepotrzebne.
Ponoszę jeden dzień.
Nie miał pan dziś wyznać pani Wi, co pan do niej czuje?
Wyznać, co czuję? Nie jesteśmy dziećmi.
Chciałem ją podejść na kolacji,
ale kto by pomyślał, że zrobię sobie krzywdę.
Ale powiem pani,
że pani Wi bardzo się zmartwiła, gdy skręciłem kostkę.
Więc coś jednak ugrałem.
Panie Lim.
Nigdy pan nikogo nie podrywał, co?
Jak to?
Czy to było tak dawno temu, że zapomniał pan,
jak to robić?
Skąd ten niemiły ton?
Pani i pani Wi jesteście takie same.
Dlatego się dogadujecie.
Jesteśmy kompetentne.
To dlaczego nie rozwiąże pani swojego miłosnego problemu?
Po co jestem pani ja?
Byłoby po sprawie, gdy pani się udało z panem Lee.
Sama pani tego nie zrobi, więc wkręciła w to pani mnie.
Zawsze jest trudniej skleić relację niż zbudować ją od nowa.
Czyli ja mam pracować za dwoje,
a pani zgarnie wygraną?
Chciałabym, żeby tak było,
ale jeśli zostawię to w pana gestii, oboje przegramy.
Wymyśliłam prosty plan.
Bo jeśli nie podbije pan serca pani Wi, będę mieć w życiu kłopoty.
Więc proszę się starać.
Co to za plan?
Napisałam już artykuł o wypadku na planie. Jakich jeszcze informacji pani trzeba?
Nie jestem jego paparazzi.
Jesteś fanką Kang Pil-gu. Powinnaś się cieszyć.
Jestem fanką Kang Pil-gu, a nie Lim Hyeon-juna!
Niech pani nie mówi, że mu pani powiedziała.
Nie.
Nie mieszam pracy i życia prywatnego.
Jasne.
To dlaczego się zrzekłaś?
- Bo… - Daję ci artykuł na tacy.
A ty kłócisz się, zamiast dziękować. Przywiązać cię do działu rozrywki?
Jak tak, to przyniosę własną linę!
Dobra, to wracaj do biura.
Nic, tylko grozi.
- Musisz zmienić mój plan. - Naprawdę staram się współpracować.
Współpracować? Jestem wykończona.
- Spróbujmy się tym cieszyć. - Słuchaj…
Mam się cieszyć z takim harmonogramem?
- Próbuję współpracować… - Z kim?
Ogarnij się.
Usunął konto.
I nic nie powiedział.
Halo?
Biuro obsługi Cebuli?
Mogę dostać numer telefonu użytkownika, który usunął konto?
Przepraszam, że przeszkadzam.
Dlaczego nie?
Zostałam oszukana!
Ryżowar…
Kupiłam ryżowar, a sprzedawca…
Ale mój ryżowar…
Mój ryżowar…
Jak mógł mi to zrobić?
Jak mógł?
Mój ryżowar…
Jak on mógł?
Mam cię.
Chcę ci wynagrodzić, że poszłam na kolację z panem Lee.
BILET VIP „BRATNIA DUSZA”
Zwykle nie dostaje się dwóch?
A masz z kim iść?
Nie.
To bilet na moje nazwisko. Jest tylko jeden.
Nie oddawaj go i idź sama.
Dobrze.
Sprawdzę, czy poszłaś.
Szefowo.
Gdy byliście razem z panem Lee,
wiedziała pani o jego rodzinie?
Nieważne, jak okropny jest Lee Dae-ho, Lee Jae-hyeong nie ma z tym związku.
Skąd ta pewność?
Też jestem reporterką.
Tyle to sama potrafię odkryć.
Hej.
Co cię tu sprowadza?
To moje miejsce.
To obok mnie?
Niemożliwe.
Co się tu dzieje?
W sensie,
ale zbieg okoliczności.
Kto by pomyślał?
Wiem.
Rany.
Jak kostka?
W porządku.
Ćwiczę i jestem w formie,
więc szybko zdrowieję z kontuzji.
Pani Wi?
- To pani. - Pan Lee.
Siedzi pani obok.
Usiądźmy.
Biorę to za przeprosiny, że ominęła pani kolację.
Nie przyjmuję odmowy.
OK.
A to kto?
Reporterka Wi Jeong-sin ze Sports Eunseong.
Pani Wi to utalentowana pracowniczka, świetna w tym, co robi.
Mama występuje gościnnie w filmie. Przyszedłem z nią na premierę.
Rozumiem.
Rety.
Nie tylko piękna, ale i zdolna.
Niech pani dba o mojego syna.
I o mnie.
Ja też tu jestem.
Ojej, pan też?
Kiedy pan wszedł?
- Miło pana widzieć. - Wzajemnie.
Że też tak na siebie wpadamy.
- Skończyłaś już? - Urwałam się z kółka.
Nie będą mnie szukać.
- Jak leci? - Jutro twoje urodziny.
Przekłujmy uszy.
Dlaczego mam to robić w urodziny?
A jak ci odpadną?
Co?
- Dlatego… - O czym rozmawialiście?
O filmie.
- Dlaczego się zaśmiałaś? - Bo to było śmieszne.
Pani Wi.
Nasza trójka powinna iść kiedyś razem na kolację.
Jestem!
Hej.
- Przyjaciółka nocuje. - OK.
Dobry wieczór.
To bilet na moje nazwisko.
Jest tylko jeden.
Nie oddawaj go
i idź sama.
Nauczyciel powiedział, że jesteś zabawna.
Dziwne. Zwykle mnie krytykuje.
Hej.
Po piercingu nie można pić. Oszalałaś?
Czemu nie?
HWANG JI-SUN
- Rany. - Ile wypiłaś?
Nie tak dużo. Nic mi nie jest.
Robi mi się ciepło.
SALA 8
Co się dzieje?
Muszę ci powiedzieć coś ważnego.
W domu.
Jak to ważne, to czemu w domu,
a nie w biurze?
Bo to ważne.
Nie mogę. Mówiłem, że idę na premierę filmu.
Prawie się skończył. Nie jesteś zajęty.
Mam życie osobiste!
Nieważne. Widzimy się w domu.
Co powiedział? Przyjdzie?
To w końcu jego dom.
Panie Hwang.
Liczę na pana.
Dobrze.
A temu co?
Wyjeżdżam.
Aż tak bardzo go lubisz, żeby rzucić szkołę?
Wypadło jej coś ważnego i wyszła.
Rozumiem.
Nie możesz tak wyjechać.
Nic nie wyjaśniłaś.
Dziękuję.
Przepraszam. Nie mogłam odebrać, miałam spotkanie.
To nic.
Chce mi pani coś powiedzieć?
- Pytała pani o Ha Gee-wana. - Tak.
Nie znam szczegółów, ale wiem,
że Ha Gee-wan i Lee Dae-ho kochają pieniądze.
Są zaangażowani w podejrzaną transakcję finansową.
Tak.
Bardzo ważną.
Z jakiego innego powodu nasze agencje by się łączyły?
Czyli jest w tym ukryty cel?
Spotkałam się z Wi Jeong-sin.
Powiedziałam jej, co mi kazałeś… Jakbym jej dawała cynk.
Panie Lim, link do artykułu pani Wi.
NA PLANIE KANG PIL-GU 5
WI JEONG-SIN SPORTS EUNSEONG
Gdzie tak nagle zniknęła?
Puszczajcie!
Nawet jak mam czekać godzinami!
Póki mi nie wybaczy!
Co tu się dzieje?
Mamo?
- Seon-u. - Tak?
Dlaczego on klęczy?
Nikt nic nie mówi?
Co tu w ogóle robicie pod moją nieobecność?
Stary,
zrobiłem coś niewybaczalnego.
- Rany. - Panie Lim.
Proszę się odprężyć i posłuchać.
Mam się odprężyć, jak nie wiem, co się dzieje?
Powiecie coś?
Cisza nikomu nie pomaga!
- Hyeon-jun. - No?
Dostałam rolę w Kang Pil-gu.
Nieważne, co powiesz. Biorę ją.
Reżyser się zgodził.
Dlaczego…?
Dlaczego mi to robicie?
Przepraszam, że nie uprzedziłem.
Wszyscy wiedzą, że Seong Ae-suk
to moja matka!
Teraz gramy razem w serialu?
Mamo.
Seon-u gra młodszego mnie.
To nie jest dramat familijny. Będziemy pośmiewiskiem!
To bez sensu.
No…
Nie będzie grała twojej matki.
To występ gościnny.
A pani Seong dawno nie występowała.
Ludzie pewnie jej nie poznają.
Nie?
Wyglądam tak samo jak kiedyś.
Na pewno mnie poznają.
Mamo.
Niech jej pan pozwoli.
Na pewno skradnie show w tym odcinku.
- Skradnie show? - Tak.
Czy ty wykorzystujesz moją rodzinę?
Oczywiście, że nie.
Przyjął to lepiej, niż sądziliśmy, nie?
Tak.
Rzuciłem się na kolana i całkiem wszedłem w rolę.
To było genialne.
Jak pana kolana? Zaangażował się pan.
Spoko. Jestem przyzwyczajony.
Panie Hwang.
Dziękuję panu.
Może kimchi ze szczypiorku?
Nie!
Od teraz odmawiam cebuli w każdej postaci.
Białej, czerwonej, szalotki.
Proszę spróbować.
Pan zabiera tę cebulę.
W tym też jest cebula. Odmawiam.
Hyeon-jun nie będzie jadł?
Mówi, że jest na diecie.
Rozumiem go.
Sprawiamy mu z mamą kłopoty.
To i nie ma apetytu.
Musiałeś zająć się aktorstwem i tak namieszać?
No wiesz co?
Cholera.
Dlaczego Pil-gu miałby to zrobić?
Przecież to Pil-gu.
Absurd!
Widzom się to nie spodoba!
Rety.
Znów to samo? Nie.
SPORTS EUNSEONG
Dzień dobry.
Pani Wi dziś nie przyszła.
Coś się stało? Od dawna jej nie widzę.
Powiem ci, jak zjesz ze mną lunch.
Za wcześnie na lunch.
To brunch?
To dlaczego pani Wi nie przyszła?
- Coś się stało? - Skąd ten pośpiech?
Jedz.
A więc?
Zjadłaś, wzięłaś deser, napiłaś się herbaty.
Kiedy mi powiesz?
Przydzieliłam ją do pisania wyłącznie o Lim Hyeon-junie.
Jest zajęta jeżdżeniem za nim.
Pisze tylko o nim? Po to mnie tu zaciągnęłaś?
Nie udawałeś, że zaciągam cię wbrew twojej woli?
Specjalnie długo jadłam,
by spędzić z tobą czas.
Jestem ciekawy.
O co ci chodzi?
Teraz, gdy jestem mamą, niczego się nie boję.
Dlatego jesteś tak bezpośrednia?
Tak, teraz tak.
Dlaczego wtedy to zrobiłaś?
Pójdziemy już?
- Jestem umówiona na lunch. - Co?
Dopiero zjadłaś.
To zjem jeszcze.
Nie udawałeś, że zaciągam cię wbrew twojej woli?
Specjalnie długo jadłam, by spędzić z tobą czas.
- Co? - Też idziesz na lunch?
Nie wierzę.
Już jadłam.
Zamów coś lekkiego.
Ja nie jadłam.
Dobra. Zamów, co chcesz.
A tak w ogóle,
dlaczego zabiera mnie pani na spotkania z agencjami?
Narzekasz?
Nie.
Lubi mnie pani bardziej, niż sądziłam,
więc to lekka przesada.
Wrócę do polityki.
Kiedyś.
Też tak o sobie myślałam.
Ale życie nas zaskakuje.
Źle mi pani życzy?
Mamy dużo do omówienia.
Ludzie zrzędzą, że buduję imperium rozrywkowe.
Ale to ignoruję.
Mówią to z zazdrości.
Wiele osób panu zazdrości.
Czyżby?
Był pan aktorem jeszcze przed Kang Pil-gu, prawda?
Trochę grałem, tak.
Ale cóż,
musiałem się wycofać z różnych powodów.
To niegrzeczne, jak spytam z jakich?
Nie, ale to nic ważnego.
Nie dostawałem propozycji, a z czegoś musiałem żyć. I tyle.
Jestem przed restauracją. Wyjdź.
Przepraszam, że was na chwilę zostawię.
Muszę coś załatwić.
- Oczywiście. - Jedzcie.
Jedzmy.
Tak.
Targają tobą emocje, skoro przyjechałaś aż tutaj.
Wypełniłam twoje polecenie. Co planujesz?
Przeszkadza ci, że zbliżam się do Lim Hyeon-juna?
Radzę sobie z tym.
Nie przeszkadza mi to.
Mnie to przeraża.
Nie dramatyzuj.
Dobra?
Im bardziej się stresujesz, tym bardziej chcę uprzykrzyć mu życie.
Jego
też zabijesz?
Prezes jest mną bardzo zainteresowany.
Chce się zaprzyjaźnić, skoro będziecie razem pracować.
To trochę staromodne podejście,
ale niektórzy wierzą, że by się zbliżyć, trzeba odkryć parę kart.
Chcę pana lepiej poznać.
Mogę zadać osobiste pytanie?
Śmiało.
Umawia się pan z kimś?
Czuję coś do kogoś.
Czyli…
zadurzył się pan.
Zadurzył?
Wie pan,
takie zadurzenie na dłuższą metę nie jest zdrowe.
Niczego panu nie brakuje. Ma pan tyle do zaoferowania.
Po co się tak marnować?
Wiele mi brakuje,
zwłaszcza do podbicia serca osoby, która mi się podoba.
Ale nie poddam się.
Nawet jak upadnę.
Pani Wi!
Dzień dobry.
Co pani tu robi?
Miałam spotkanie z pracy.
Może napije się pani ze mną herbaty?
Dobrze.
Ja też pójdę.
Ja też.
Chętnie pójdę.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA OH YEON-SEO
Ustalili datę konferencji prasowej.
Pójdziesz?
Będą tam wszyscy reporterzy!
Jak mogłem się w to wpakować?
Ona tu jest. Pani Wi tu jest!
Co ja mam teraz zrobić?
Panie Lim, nie mogę się tak ukrywać.
Co z tobą?
Podobam ci się, czy co?
Nie wiem. Czego ta kobieta chce?
Ty bezduszna…
Napisy: Marta Przepiórkowska