ระวังนะ อย่างน้อยบนนี้ก็ไม่ได้ร้อนหนึ่งพันองศา
กระเป๋าสองใบของเอมี่อยู่ทางนี้
และข้าวของทั้งหมดของเธอ อยู่ในกล่องตรงชายคาบ้านตรงนั้น
นั่นกระเป๋าที่เธอจัดไว้ใช่ไหมครับ
เธอจัดกระเป๋าใบนี้ไว้
และใบนี้
คุณดูในกระเป๋าใบนั้นครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ
น่าจะประมาณ 20 ปีก่อน
เรามีทุกอย่างของเธอ
ไปจนถึงกระเป๋าเงินของเธอ และเศษเงิน แปรงสีฟัน
นี่คือชุดที่เธอใส่ตอนกินมื้อค่ำ
เธอควรจะกลับบ้าน มาเอาข้าวของของเธอไป
(เราคิดถึงเธอ) (สวนของเอมี่)
หลังจากเอมี่หายตัวไป การเห็นพ่อโอบกอดแม่ ขณะที่แม่กำลังเสียสติเป็นเรื่องที่ยากมาก
ก่อนหน้านั้น ผมไม่รู้ว่าผมเคยเห็นพ่อใจพังไหม
ก่อนเอมี่จะหายตัวไป ชีวิตมันดีครับ
ทุกอย่างดีมาก ทุกอย่างไปได้สวย
แล้วจู่ๆ ทุกอย่างก็พังลงอย่างไม่ทันตั้งตัว
และทุกอย่างที่เคยดีก็หยุดลงกะทันหัน
ผมหยุดเรียนไปช่วงนึงเลย กลับมาอยู่บ้าน
มันรู้สึกเหมือนเป็นช่วงเวลาที่หดหู่สุดๆ
ที่คนสำคัญที่สุดคนหนึ่ง ในชีวิตผมไม่อยู่แล้ว หายไปแล้ว
เราเสียเวลาหลายปี… ของชีวิตเรา
ในการค้นหา แต่เราก็จะไม่หยุด
ผมไม่มีลูก
และเดือนธันวาคมนี้ ผมจะอายุ 48 แล้ว
ในใจลึกๆ ผมว่าผมต้องยอมรับว่า การเห็นพ่อแม่ผมเสียลูกไปคนนึง
มันสะเทือนใจผมมากจนผมไม่อยากให้ตัวเอง
ต้องไปเจออะไรแบบนั้น
มีบางคนรู้อะไรบางอย่าง
มีคนเห็นอะไรบางอย่าง มีคนได้ยินบางอย่าง
มีคนบอกอะไรบางอย่างกับบางคน
เจ้าหน้าที่เอฟบีไอบอกเราว่า
"คอยตั้งใจดูให้ดี"
"ไม่มีใครเก็บความลับได้ตลอดชีวิตหรอก"
(ปริศนาการหายตัวไปของเอมี่ แบรดลีย์)
(เมษายน 2017 19 ปีตั้งแต่เอมี่หายตัวไป)
ข้อความที่สอง
สวัสดีค่ะ ฉันชื่ออมิกา ดักลาส
ฉันเป็นลูกสาวของอลิสเตอร์ ดักลาส
ฉันไม่ค่อยถนัดเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ แต่…
ฉันอยากคุยกับคุณมากจริงๆ ค่ะ
ฉันรู้ว่าพวกคุณต้องเจอกับอะไร
และถ้าฉันอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ฉันคงอยากได้ข้อมูล
ว่าทำไมตอนนี้ลูกสาวฉันถึงไม่อยู่ตรงนี้
ฉันไม่อยากเชื่อเลย
ฉันไม่อยากเชื่อเลย ว่าในบรรดาคนมากมาย
คนที่หาเบอร์โทรเรา พยายามอย่างเต็มที่
และโทรมาจะเป็นลูกสาวของอลิสเตอร์ ดักลาส
(เซนต์จอร์เจส เกรนาดา)
ฉันเกิดที่เกรนาดา
เมื่อก่อนฉันกับพ่อตัวติดกันตลอดเวลา
ฉันบอกทุกคนว่า "ฉันติดพ่อมาก
พ่อทำให้ฉันเป็นแบบนั้น"
พ่อพาฉันไปผจญภัยสนุกๆ เยอะมาก ไปชายหาด ออกไปหาอาหาร
ดูเขาเล่นกับวงของเขา
แต่ตอนเด็กๆ ชีวิตเขาก็มีแต่เรื่องดนตรี
และเขาก็ไม่อยู่บ้านตลอด เขาไปเล่นดนตรีบนเรือสำราญ
ตอนที่พ่อกับแม่ฉันหย่ากัน
ฉันคิดว่าฉันน่าจะหนึ่งหรือสองขวบ
แล้วพอฉันโตขึ้น
แม่ฉันก็บอกว่า "มีบางอย่างเกิดขึ้น บนเรือสำราญที่พ่อของลูกเคยอยู่
และถ้าลูกไปค้นชื่อเขา ลูกอาจจะเจอเรื่องนี้เกี่ยวกับเขา"
ตอนนั้นฉันยังไม่เกิด แต่แม่เล่าให้ฉันฟังว่า
มีคืนนึงที่พ่อกลับมาจากเรือสำราญ
แม่ฉันบอกว่าทุกอย่างเปลี่ยนไป
ฉันคิดว่าแม่ฉันคงแค่พยายามจะคุยกับพ่อ
คือแม่อยู่บ้านคนเดียวตั้งหลายเดือน นึกออกไหม
แล้วพอเห็นสามีกลับบ้าน
และเขาหัวเสีย และพูดอะไรที่ทำร้ายจิตใจแม่เยอะมาก
มันแปลกมากจริงๆ
ที่เขาไม่ให้เกียรติเมียตัวเอง ที่ท้องอยู่แบบนั้น นึกออกไหม
มันน่ากลัวด้วยค่ะ
แล้วแม่ฉันก็เห็นว่าเขากลับมาพร้อมกระเป๋าใบนึง
แม่ฉันดูในกระเป๋า…
และมันเป็นรูปถ่าย
รูปของผู้หญิง
ผู้หญิงผิวขาวทั้งหมด
และฉันคิดว่านั่นเป็นสัญญาณอันตรายสำหรับฉัน
มันมีคำถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เยอะมาก
พอฉันถามพ่อว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอมี่
ปฏิกิริยาของเขาก็แปลกมาก
พอฉันพูดเรื่องนี้ พ่อก็หงุดหงิดเลย
ฉันรู้สึกว่าเรื่องที่พ่อเล่า มีอะไรขาดหายไปหลายอย่าง
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกเครียดมาก
ฉันอยากให้เรื่องนี้จบ ฉันอยากได้คำตอบ
ว่าไง อมิกา
หวัดดีค่ะ พ่อ
(อมิกาตัดสินใจโทรหาอลิสเตอร์ต่อหน้ากล้อง และถามเขาตรงๆ เกี่ยวกับคดีของเอมี่)
ไม่รู้สิ คือ…
พ่อไม่อยากนึกถึงเรื่องนี้อีก
พ่อไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
บอกพ่อมาสิว่าพ่อควรทำยังไง
พ่อไม่มีปัญหาหรอกที่ลูกโทรมาถามพ่อ
หนูแค่อยากให้พ่อลองนึกถึงใจหนูบ้าง
- และเข้าใจว่าหนูรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้ - อมิกา…
พวกเขาพาเอฟบีไอมาทันทีเลยนะ
แล้วเขาก็พูดกับพ่อว่า พวกเขากำลังพยายามตามหา
ผู้หญิงคนนี้ ที่มีคนเห็นพ่อเต้นกับเธอ
ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการทำความสะอาดห้องเธอ
เสิร์ฟเครื่องดื่มให้เธอ เราถูกกักบริเวณกันหมด
พอพวกเขารู้ว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้อง เราก็ทำงานกันต่อ
และพ่อก็ทำงานบนเรือสำราญต่อไป ทำต่ออีกสองปีเลย
ทำไมหนูถึงได้ยินว่ามีคนเห็นพ่อบนชายหาดกับเธอ หลายเดือนหลังจากนั้น
หาดไหน
พวกเขาเห็นพ่อที่หาดไหน เพราะพ่อไม่ชอบชายหาด
อมิกา…
เราเต้นกันที่คลับ เหมือนที่พ่อเต้นกับคนมากมายที่คลับ
- สรุปว่า… - พ่อไม่ได้ทำอะไรเลย
พ่อไม่รู้ว่าเธอลงไปจากเรือไหมเหรอ
พ่อจะไปรู้ได้ยังไง พ่อแยกกับเธอที่คลับตอนตีหนึ่ง
แล้วพ่อก็กลับห้องพ่อ พ่อจะรู้ได้ไงว่าเธอลงไปจากเรือไหม
พ่อเป็นเด็กน้อยจากเกรเนดา
ที่ไม่เคยเจอประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเลย
พ่อนั่งอยู่ตรงนั้น มีคนเรียกชื่อพ่อ
พ่อถูกสอบปากคำเกี่ยวกับเรื่องที่พ่อไม่รู้
แม่เจอกระเป๋าที่มีรูปผู้หญิงผิวขาว
ที่พ่อเอากลับไปบ้านด้วย รู้ไหม
- คนไหนล่ะ - มันทำให้เกิดคำถามเยอะมากนะพ่อ
แล้วมีรูปไหนบ้างที่ถ่ายกับเธอ
- หนูไม่รู้ - พ่อมีรูปตั้งเยอะตั้งแยะ
- ใช่ ทำไมล่ะ - แน่นอน
เราคุยกันต่อยากนะพ่อ เพราะพ่ออารมณ์เสีย
พ่อก็ถ่ายรูปกับทุกคน
เพราะเราเป็นวงดนตรี คนจะอยากมาถ่ายรูปกับเรา
ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับหนู พ่อจะรู้สึกยังไง
ถ้าลูกหายตัวไป พ่อจะทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อหาว่าลูกอยู่ที่ไหน
พ่อเข้าใจนะว่าครอบครัวเธอพยายาม… อาจจะพยายามตามหาเธออยู่ตลอดหลายปีมานี้
และพ่อก็เห็นใจนะ แต่พ่อไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้น
ไม่เกี่ยวเลยสักนิด
ไม่เกี่ยวเลย
มันเหมือนจิ๊กซอว์ที่คุณต่อไม่ได้
มีชิ้นส่วนที่หายไปเยอะมาก
ตอนที่ฉันคุยกับครอบครัวแบรดลีย์ มันสะเทือนใจมากค่ะ
ทุกอย่างที่พวกเขาพูด มันสะเทือนใจฉันตลอด
คือ ฉันก็มีลูกสาวคนนึงนะ และฉันคงจะเสียสติทุกวันแน่ๆ
ฉันคงไม่หยุดจนกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเชื่อว่าลึกๆ แล้ว เธอต้องมีอะไรบางอย่างในใจแน่ๆ
ที่ทำให้เธอพยายามตามหาเรา และพยายามจะช่วยเรา
ฉันอยากให้ทุกคนได้รับความสงบสุข
ฉันแค่หวังว่าฉันจะช่วยให้พวกเขาได้รับคำตอบได้
ถ้าเรามีหลักฐาน คงมีคนถูกจับไปแล้ว
แต่อลิสเตอร์ เขามีพฤติกรรมบางอย่าง ที่น่าสงสัยจริงๆ
หญิงสาวเห็นเอมี่กับอลิสเตอร์ ดักลาสอยู่ด้วยกัน
ขึ้นลิฟต์ไปคลับดิสโก้
ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากคลับดิสโก้ปิด
และลำดับเวลานั้นก็สมเหตุสมผล
เพราะเรารู้ว่าอลิสเตอร์อยู่ในห้องของตัวเอง ประมาณ 3:35 น.
แต่หลังจากนั้น ก็ยืนยันลำดับเวลาไม่ได้
เพราะที่ล็อกประตูจะบันทึกเวลา ที่ผู้โดยสารเข้าไปในห้องพัก
แต่แน่นอนว่าไม่ได้บันทึกเวลาออกจากห้องพัก
เราแกะรอยไม่ได้ว่าอลิสเตอร์ ดักลาส ออกจากห้องพักอีกครั้งตอนไหน
หญิงสาวสองคน เห็นเอมี่กับอลิสเตอร์ ดักลาสอยู่ด้วยกัน
เราแค่ไม่รู้ว่าเวลามันถูกต้องจริงๆ รึเปล่า
ลอรี่ เรนิคเห็นอลิสเตอร์ ดักลาสกับเอมี่
ขึ้นลิฟต์แก้วไปที่คลับดิสโก้ประมาณตีห้าครึ่ง
พวกเขากลับไปที่ห้องตัวเองไม่กี่นาทีหลังจากนั้น
และลืมกุญแจไว้
พวกเขาเลยเคาะประตู
และแม่ของเด็กผู้หญิงคนนึง ก็เปิดประตูและให้พวกเขาเข้าไป
ก็เลยไม่มีข้อมูลจากระบบล็อก ที่แสดงว่ามีการใช้กุญแจเข้าห้อง
ตามเวลาที่พวกเขาบอกว่าพวกเขาเข้าห้องไป
ฉันไม่เจอหลักฐานว่ามีใครสอบปากคำผู้เป็นแม่
ที่เปิดประตูให้พวกเขาเข้าห้อง ตอนตีห้าครึ่งหรือหกโมงเช้า
เพื่อยืนยันเวลานั้น
การที่อลิสเตอร์ ดักลาสไม่ได้อยู่ในอเมริกา ทำให้มันยากมาก
เราไม่มีอำนาจในต่างประเทศ
แน่นอนว่าอยู่ๆ คุณจะเข้าไปในประเทศอื่น
โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้ หรือไม่สามารถ "นี่ ขอคุยกับพลเมืองของคุณได้ไหม"
ผมจำได้ว่าเขาเป็นคนน่ารักมาก สบายๆ มาก
เป็นคนดี นึกออกไหม
ไม่มีความคิดแย่ๆ เกี่ยวกับ… ไม่มีประสบการณ์แย่ๆ กับเขาเลย
เขาอยู่ผิดที่ผิดเวลา เต้นรำกับผู้หญิงผิดคน
และเขาก็บอกสิ่งที่เขารู้กับตำรวจแล้ว
ไม่มีใครคิดด้วยซ้ำ ว่าเขาจะทำอะไรผิดหรือไม่ดีได้
น่าแปลกใจที่มีคนน้อยมาก ที่ตระหนักถึงอันตรายของการล่องเรือ
แต่สิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเอมี่ แบรดลีย์
และครอบครัวของเธอนั้นเกิดขึ้นได้จริงๆ
ฉันไม่รู้ว่ามีการตรวจสอบประวัติ
ลูกเรือที่พวกเขาจ้างยังไงบ้าง
เพราะพวกเขาถูกจ้างมาจาก ประเทศที่กระบวนการตรวจสอบประวัติ
อาจแตกต่างจากที่เราเคยชินกัน ในสหรัฐฯ อย่างสิ้นเชิง
มีเรื่องราวเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เกี่ยวกับการหายตัวไป หรือการตายที่น่าสงสัย การล่วงละเมิดทางเพศ
เวลามีอะไรเกิดขึ้น ฉันเดาว่าคนแรกที่พวกเขาโทรหาคือ
ฝ่ายกฎหมาย
"เราจะทำยังไงดี เราจะปกปิดเรื่องนี้ยังไง
เราจะทำให้เรื่องนี้หายไปได้ยังไง"
ผมคิดว่าคนลืม ว่าตอนที่คุณขึ้นเรือสำราญพวกนี้
คุณอยู่ในประเทศของคุณเอง
คุณอาจเป็นพลเมืองอเมริกัน
และนี่อาจดูเหมือนเมนสตรีท ยูเอสเอ
แต่มันไม่ใช่
เพราะนายอำเภอของเมืองนี้
หัวหน้าหมู่บ้านลอยน้ำเล็กๆ แห่งนี้ คือกัปตันเรือ
และกัปตันก็เป็นพนักงาน ของบริษัทมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์
สิ่งที่เป็นเดิมพันคือเงิน
มันคือการที่กำไรสำคัญกว่าคน
กำไรสำคัญกว่าการคุ้มครอง
การเป็นพนักงานของรอยัลแคริบเบียน ที่น่าภาคภูมิใจ มันน่าเศร้าจริงๆ
ที่เราถูกกล่าวหาว่าทำผิด
หรือไม่ทำหน้าที่ของเราให้ดี หรือไม่ใส่ใจ
เราก็มีธุรกิจที่ต้องจัดการ
แล้ว… เรื่องที่เกิดขึ้นก็ไม่มีใครคาดคิดเลยจริงๆ
ผมสรุปแล้วว่าทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ
เกี่ยวกับเอมี่ แบรดลีย์มันไร้สาระ
ผมคิดว่าเธอโดดเรือหรือไม่ก็พลัดตกลงไป
และผมคิดว่ามันเป็นแค่การพยายามสรุปอะไรมั่วๆ
เป็นครอบครัวที่ไม่ยอมรับ… ความจริง
ครอบครัวที่ทำใจไม่ได้ ว่าลูกสาวของพวกเขาได้จากไปแล้ว
กำลังมองหาคนมารับผิด
หน้าปกเป็นรูปจันทรา เลวี่
มอลลี่ บิช, จิล เบอร์แมน และนี่คือเอมี่
ยี่สิบหกปีกับการตามหาเอมี่ทุกวัน
มันคือเป้าหมายชีวิต
เก้าอี้สองตัว แล้วก็ระเบียง
มีชั้นดาดฟ้าให้อาบแดด แล้วก็มีชั้นคอมพาส
ตรงนั้นจะเป็นเกาะ แล้วนี่ก็จะเป็นพื้นที่ค้นหาแบบตาราง
เวลาที่ฉันอยู่เงียบๆ คนเดียว ฉันก็เอาแต่คิดว่า… "เราพลาดอะไรไปนะ"
เรามองหาเบาะแส และมองหาใครสักคนที่มีอะไรบางอย่าง
แต่พวกเขาไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี หรือไม่ก็กลัว
เพราะฉันรู้ว่ามีคนรู้อะไรบางอย่างแน่ๆ
โปรดมอบสิ่งนั้นที่เราต้องการ เพียงสิ่งเดียวให้เราเถอะ
ถืออะไรอยู่ครับ
มันคือ…
มันคือข้อความในขวด
ที่เธอส่งฉันมาให้ฉันเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1998
มันเป็นเรื่องส่วนตัวที่สุดเรื่องนึงเลย
และฉันลังเลสุดๆ ที่จะเล่าเรื่องนี้
ให้ใครฟัง
ฉันทำไม่ได้… มันไม่…
เรามาเริ่มกันตั้งแต่ต้นเลยดีไหมครับ
ได้ค่ะ
เราเจอกันที่การคัดตัวเข้าทีมบาสเกตบอล
ฉันอายุ 14 และฉันเป็นคนขี้อาย เก็บตัว ไม่มั่นใจ
แล้วฉันก็เห็นคนที่มั่นใจมากๆ เสียงดัง
ร่าเริงคนนี้ที่กำลังโชว์ท่ายาก
และเธอจะเลย์อัปเฉยๆ ไม่ได้นะ เธอจะต้องใส่ความเท่เข้าไปด้วย
ฉันเลยแบบว่า "โห คนนี้ใครเนี่ย"
เราสองคนอยู่ในทีมที่เดินทางแข่งด้วยกัน
เพราะงั้น เราพักกันในโรงแรม เราเล่นกันทั้งวัน
เราก็เลยเป็นเพื่อนสนิทกันเร็วมากๆ
เราเข้ากันได้ในหลายๆ เรื่อง
เราไปบ้านของอีกคน
แล้วความรู้สึกบางอย่างก็เริ่มก่อตัวขึ้น
ฉันก็แบบ "โอเค คนคนนี้ ที่เธอกำลังคบหาอยู่เป็นใครนะ"
ฉันเคยไปนอนค้างที่บ้านเธอ
ฉันนอนไม่หลับ ทำไมไม่หลับ… หัวใจฉันเต้นแรง
แต่เห็นได้ชัดว่าฉันหลงรักเธอเข้าแล้ว
แต่แล้วเราก็ไปเรียนกันคนละมหาวิทยาลัย
และเปิดเผยว่าเป็นเกย์ที่มหาวิทยาลัยทั้งคู่
แต่เราไม่รู้เรื่องนี้เลยจริงๆ จนกระทั่งเรียนจบ
เราไปบาร์เกย์กัน
และอยู่ด้วยกันทั้งคืน และเต้นกัน พูดคุยอัปเดตชีวิตกัน
แล้วเธอก็ขับรถมาส่งฉันหน้าบ้าน
เราทั้งคู่โน้มตัวเข้าหากัน
ฉันไม่เคยถูกจูบแบบนั้นมาก่อน
ฉันคิดว่าเราอยู่ในรถคันนั้น จูบกันเป็นชั่วโมงได้
และมันรู้สึกเหมือน… ในที่สุด
มันเหมือนต้องมนตร์เลย
ฉันเพิ่งได้งานที่มหาวิทยาลัยเคนทักกี
ฉันก็เลยกำลังเตรียมตัวจะไปแล้ว
แต่เราต่างก็รู้โดยสัญชาตญาณ ว่าเราอยากอยู่ด้วยกัน
แล้วเราก็ตกลงจะคบกันระยะไกล
เธอจะแวะมาช่วงสุดสัปดาห์
และฉันก็รักเธอมาก
(มกราคม 1998 สองเดือนก่อนเอมี่จะหายตัวไป)
แต่ในเดือนมกราคม ปี 1998 เธอโทรหาฉัน
เธออยากบอกฉันว่าเธอจูบกับใครคนนึง
พวกเขาดื่มกัน
เธอบอกว่ามันไม่ได้มีความหมายอะไร
เธอบอกว่ามันช่วยให้เธอยืนยัน ความรู้สึกที่เธอมีต่อฉัน
และฉันบอกว่า "เอมี่ ฉันต้องการเวลา ทำใจกับเรื่องนี้หน่อย"
ฉันไม่ได้โทรกลับหาเธอ เธอเลยใช้วิธีเขียนจดหมายแทน
และข้อความในขวดด้วย
(24 ก.พ. 98)
มอลลี่
"มอลลี่ ฉันทำให้เธอเจ็บ ลึกเกินกว่าที่เธอจะลืมได้
ฉันไม่ได้ขอให้เธอลืม เพราะมันจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ฉันแค่อยากถามเธอว่าพอจะมีสักมุมในหัวใจ ที่เธอจะยกโทษให้ฉันได้ไหม
มอลลี่ ยกโทษให้ฉันได้ไหม
ฉันมันไม่คิดถึงใจเธอ ไม่เป็นผู้ใหญ่ และเห็นแก่ตัว
ฉันไม่ชอบคนที่ฉันเป็น และฉันไม่ภูมิใจในการกระทำของฉันเลย
ฉันรู้สึกเหมือนมีมหาสมุทรคั่นกลางระหว่างเรา
เหมือนฉันอยู่บนเกาะร้าง รอให้เธอมาช่วยฉัน
ข้อความในขวดคือความหวังเดียวของฉัน
ฉันคิดถึงเธอ มอลลี่ ช่วยฉันด้วย
เคว้งคว้าง จากเอมี่"
หลายปีผ่านไป เพราะวันครบรอบ ปีที่ 20 กำลังจะมาถึงแล้ว
นั่นเป็นวิธีที่ดีมากในการเผยแพร่ข้อมูลออกไป
เพื่อเน้นย้ำให้คนรู้ว่าเอฟบีไอยังไม่ปิดคดีนี้
เรายังเปิดรับข้อมูลใหม่ๆ อยู่ และยินดีรับทุกเบาะแสที่ส่งเข้ามา
หลายปีมานี้
ฉันให้ทำภาพจำลองใบหน้าของเอมี่ตามวัย
เพราะตัวฉันเองก็ดูไม่เหมือนกับ ตอนที่ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัย
เธออาจเปลี่ยนทรงผมไปแล้ว ผมยาว ผมสั้น
และแน่นอนว่าเธอแก่ลง
ถ้าคุณมีข้อมูลอะไร ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้โดยสารในตอนนั้น
หรือลูกเรือ เราขอให้คุณก้าวออกมา
รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อาจช่วยเรา หาคำตอบได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเอมี่
ย้อนกลับไปในปี 1998 ตอนนั้นยังแทบไม่มีอินเทอร์เน็ตให้ใช้เลย
อะไรๆ เปลี่ยนไปมากแล้ว
ไง ทุกคน ขอต้อนรับกลับสู่ช่องของฉัน
วันนี้ เราจะมาพูดถึงคดีคนหายที่ยังไม่คลี่คลาย
เอมี่ ลินน์ แบรดลีย์
- เอมี่ แบรดลีย์ - เอมี่ ลินน์ แบรดลีย์
หนึ่งในปริศนาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในท้องทะเล
ฉันไม่คิดจริงๆ ว่าเธอจะตั้งใจโดดจากเรือ
โอเค ก่อนอื่นเลย ต่อให้เธอตกจากเรือจริง
แต่พวกเขาอยู่ใกล้มาก เธอน่าจะว่ายน้ำได้
ถึงมันจะชวนให้สะเทือนใจ แต่ก็มีความเป็นไปได้อยู่มาก
ที่เอมี่ ลินน์ แบรดลีย์ อาจถูกลักลอบลงจากเรือสำราญลำนี้
- เรือมีตู้เยอะมาก แล้วก็… - ใช่
มุมแปลกๆ หรือซอกหลืบเล็กๆ ที่สามารถซ่อนใครสักคนไว้ได้
เขาเป็นพนักงานของเรือสำราญ และเข้าถึงพื้นที่หวงห้ามได้
- บางทีสมาชิกวงบลูออร์คิด… - ใช่
อาจทำงานให้กับองค์ชั่วร้ายอะไรสักอย่าง
บางทีลูกเรือทุกคนอาจเกี่ยวข้องด้วย
ฉันคิดว่าเธอถูกหมายหัวไว้อยู่แล้ว
ดังนั้นถ้าคุณมีข้อมูลอะไรที่อาจช่วยให้ตามหาตัว
หรือระบุตัวเอมี่ ลินน์ แบรดลีย์ได้ กรุณาติดต่อเอฟบีไอ
(ซิดนีย์ ออสเตรเลีย)
ผมรู้เรื่องคดีของเอมี่ครั้งแรกเมื่อปี 2014
เว็บบอร์ดพูดคุยเรื่องอาชญากรรมที่เกิดขึ้นจริง ก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นในช่วงนั้น
ผมค่อนข้างสนใจอาชญากรรมที่เกิดขึ้นจริงมาก
ผมค้นกูเกิลและหาข้อมูลทุกอย่าง เท่าที่หาได้เกี่ยวกับเอมี่
มีทั้งบทความ กระทู้ในเว็บสลูธ แล้วก็เว็บบอร์ดที่คนพูดคุยกัน
ผมตกใจมากที่… ข้อแรก ผมไม่เคยได้ยินคดีนี้เลย
และที่ไม่เคยมีใครพบเอมี่เลย
เรื่องราวของเอมี่สะเทือนใจผมในหลายๆ แง่มุม และผมรู้สึกจริงๆ ว่ามันต้องมี
แหล่งข้อมูลหลัก
ที่สามารถโพสต์ข้อมูลทั้งหมด ที่เกี่ยวข้องกับคดีของเอมี่ได้
เพราะถ้าไม่มี บ่อยครั้งที่คดีพวกนี้ก็ถูกลืมไปจริงๆ
นั่นคือเหตุผลที่ในปี 2018 ผมได้สร้างเว็บไซต์ ของผมขึ้นมา amybradleyismissing.com.
มันมีรูปถ่าย การพบเห็น
ลิงก์ที่เก็บไว้จำนวนมาก เบาะแสทั้งหมด ข้อมูลนำสืบ และทฤษฎีต่างๆ
แน่นอนว่า พอเป็นคดีใหญ่ขนาดนี้ คนก็ยิ่งเดากันไปต่างๆ นานา
และผมยืนอยู่ตรงนั้นตอนที่ผมเห็นเอมี่
ผมทำงานด้านการสื่อสาร
ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเครือข่ายและการสื่อสาร
นั่นคืองานของผม
วันนึงไอวาบอกผมว่า "นี่ คนนี้ แอนโทนี่ วิลลิส
เขาสร้างเว็บไซต์นี้ขึ้นมา"
แอนโทนี่กับไอวาก็เลยเริ่มผูกมิตรกัน
แล้วเราก็เริ่มคิดว่า "เดี๋ยวนะ เรามีเว็บไซต์แล้ว
เรามีข้อมูลชนิดข้อความที่มาจากเว็บไซต์นั้น
เรามีการติดตามไอพีบนเว็บไซต์นั้น
ทำไมเราไม่เริ่มขุดคุ้ยข้อมูลนั่นล่ะ"
ข้อดีของเว็บไซต์ผมคือ ผมสามารถเข้าไปดูข้อมูลวิเคราะห์ได้
ผมหาทุกไอพีที่เข้าเยี่ยมชมเว็บไซต์ของผมได้
แล้วผมก็สามารถ… สิ่งที่ทำคือเราคัดลอกและวางไอพีพวกนั้น
ลงไปในโปรแกรมอ่านไอพี แล้วมันก็จะ
แสดงตำแหน่งโดยประมาณ ของที่อยู่ไอพีนั้นว่าอยู่ที่ไหน
แอนโทนี่เริ่มส่งข้อมูลและข้อมูลเชิงเทคนิคให้ผม
ผมเริ่มคัดกรองข้อมูล
เรากำลังหารูปแบบ
ว่าที่อยู่ไอพีพวกนี้มาจากไหน
สิ่งที่ทำให้ผมตกใจมาก
คือจำนวนไอพีที่มาจากบริดจ์ทาวน์ บาร์เบโดส
ครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นเธอ…
คือที่บาร์เบโดส
เราเลยเริ่มถ่ายรูปครอบครัวของเอมี่
แล้วเราก็เริ่มโพสต์ข้อมูลบนนั้น
ผมเริ่มดึงที่อยู่ไอพีทั้งหมดออกมา
มันบอกเราว่าที่อยู่ไอพีนั้น เข้าไปที่เว็บไซต์นั้นกี่ครั้ง
มันบอกเราว่าพวกเขาไปที่หน้าไหน และพวกเขาอยู่ที่หน้านั้นนานแค่ไหน
ทำไม ทำไมๆ ในวันเกิด
วันครบรอบ คริสต์มาส ถึงได้มีใครบางคนเข้าเว็บนั้นอยู่ตลอด
คนคนนั้นเน้นวันขอบคุณพระเจ้า…
คริสต์มาส
และวันเกิด
และเข้ามาจากคูราเซา เข้ามาจากบาร์เบโดส
แล้วแช่อยู่ในเว็บประมาณ 45 นาทีได้
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
และนี่คือทฤษฎีของผม
ซึ่งก็เป็นแค่ทฤษฎีเท่านั้น
มันอาจจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แหละ
ที่อยากรู้ว่าตัวเองใกล้จะถูกจับแค่ไหนแล้ว
ทฤษฎีที่สองคือ เป็นเอมี่เอง
(สวนของเอมี่)
เราลงรูปใหม่เยอะมาก เรื่องต่างๆ ที่อ่อนไหว
เราเคยซื้อรถมิอาต้าให้เธอ มีรูปหมาด้วย
เผื่อว่าถ้าเธอบังเอิญได้เห็นมันเข้า
หวังว่าเธอจะเห็นมันและรู้ว่าเรายังพยายามอยู่
และยังคิดถึงเธออยู่
หน้าเว็บที่พวกเขาชอบเข้าน่ะ
ทำไมคุณถึงดูหน้านี้
แล้วทำไมคุณถึงใช้เวลาอยู่กับมันนาน
ทำไมคุณถึงกลับมาดูหน้าพวกนี้อยู่ตลอด
ทำไมคุณถึงสนใจหน้าพวกนี้
บางทีคุณอาจจะทำแบบนี้ เพราะคุณอยากติดต่อกลับไป
คุณอยากติดต่อกลับไป มันเป็นความทรงจำ ใช่ไหม
คุณอยากเห็นว่าพ่อกับแม่คุณ
แก่ลงแค่ไหนตลอดหลายปีที่ผ่านมา และน้องชายคุณทำอะไรอยู่
หรือมีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตพวกเขาบ้าง
คนคนนั้นอาจมาดู เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่
ตอนที่เอมี่หายตัวไป มีการขู่ไหมว่า
"ถ้าบอกพ่อแม่ เราจะฆ่าพวกเขา"
เธออาจจะยังเชื่ออยู่ก็ได้ ว่าครอบครัวของเธออาจถูกคุกคาม
ฉันคิดว่าความคิดที่ว่าเธอถูกกักตัวไว้
และเธอจะเข้าไปที่เว็บไซต์ เพื่อดูรูปถ่ายของตัวเอง…
อะไรก็เป็นไปได้ค่ะ
คุณติดตามคนที่เข้ามาในเว็บไซต์ได้
แต่คุณต้องผ่านกระบวนการทางกฎหมาย เพื่อให้ได้ข้อมูลสมาชิก
ถ้าคนที่เข้าเว็บเป็นชาวต่างชาติ และไม่ได้ใช้เครือข่ายจากสหรัฐฯ
เราก็ไม่มีทางได้ข้อมูลอะไรมาเลย
ว่าเป็นใครที่เข้าเว็บไซต์นั้น
คำถามที่ผมมั่นใจว่า มีคนเคยถามคุณเหมือนกันคือ
ทำไมเอมี่ไม่โทรกลับบ้าน อีเมลกลับบ้าน ถ้าเธอยังไม่ตาย
โอเค ก็…
เป็นคำถามที่ดี
ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่ติดต่อมา
ถ้าเธอใช้คอมพิวเตอร์ได้
แต่นั่นแหละ เราไม่รู้
ว่าเธอเจออะไรมา ว่าเธอทนทุกข์อะไรมา
ตอนที่ฉันเจอเอมี่ที่บาร์เบโดส
สิ่งนึงที่ฉันจำได้แม่นคือตอนที่ผู้ชายพูดว่า
"เธอควรพร้อมไปนะ และอย่าคิดหนีหรือทำอะไรทั้งนั้น
เพราะเราจะรอและเฝ้าดูอยู่ข้างนอกทั้งคืน"
ผู้หญิงคนนั้นถามว่า "เราแวะดูเด็กๆ ได้ไหม"
เขาบอกว่า "ได้ เราแวะดูเด็กๆ ได้"
เขาถาม "เธอจะให้ความร่วมมือ และไม่พยายามหนีไหม" เธอตอบ "ใช่"
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะไปหาลูกใคร
แต่เธอตื่นเต้นกับเรื่องนั้นมาก
อาจจะเป็นลูกๆ ของเธอก็ได้
หลายๆ อย่างอาจเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น
เราไม่รู้ว่าเธอมีลูกไหม ตอนนี้เธออาจเป็นแม่คนแล้ว
เราไม่รู้ว่ามีการข่มขู่ครอบครัวเธอรึเปล่า
นั่นอาจอธิบายได้ว่าทำไมเธอถึงไม่ติดต่อมา
ถึงแม้ว่าจะมีคนเคยเห็นเธอในคูราเซา มีคนเคยเห็นเธอในบาร์เบโดส
ผมดูการพบเห็นทั้งหมดนี้
และมีคนถามว่า "ทำไมเธอไม่โทรหาคุณ"
นั่นน่าจะเป็นคำถามที่เราถูกถามบ่อยที่สุดแล้ว
"ถ้าเธอยังอยู่ ทำไมเธอไม่โทรหาคุณ"
ก็มีหลายเหตุผลนะ
เธออาจจะเป็นเหยื่อ ของสตอกโฮล์มซินโดรมก็ได้
ที่คนที่ถูกจับตัวไปเริ่มรู้สึกเข้าอกเข้าใจ คนที่จับตัวพวกเขาไป
เธออาจจะอยู่ในสถานการณ์ที่เธอมีลูก
พวกเขาอาจขู่เธอ พวกเขาอาจขู่ลูกๆ ของเธอ
เราไม่รู้คำตอบพวกนี้เลย
มันแค่ทำให้ผมมีความหวัง ว่าเธอยังอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้
พอคิดว่าฉันมีหลานที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน
ฉันยังอยู่บนโลกนี้ ฉันยังอยู่ตรงนี้ ดังนั้นถ้าฉันยังอยู่
และเราสามารถหาเอมี่เจอได้
และถ้าเธอมีลูก ก็ตามหาลูกๆ ของเธอให้เจอ
ฉันคงมีความสุข
ในนี้มีของอยู่นิดหน่อยที่พิเศษมาก
เรามีข้าวของทั้งหมดของเอมี่…
แม้กระทั่ง…
เศษเหรียญในกระเป๋าเงินเธอ
การที่ไม่รู้อะไรเลย มันไม่บั่นทอนจิตใจพวกเขาได้ยังไงกัน
แต่มันไม่บั่นทอน
ผ่านไป 30 ปี พวกเขาก็ยัง ดูมีความหวังและมองโลกแง่ดีอยู่เลย
แต่ความหวังก็เป็นดาบสองคมนะ
และฉันไม่รู้ว่าอะไรดีกว่ากัน
การมีความหวังแบบนั้น มีความเชื่อว่าเธอจะกลับบ้าน
หรือการได้บทสรุปที่คุณต้องการ
ถ้าเธอกำลังดื่มไหมไทย อยู่บนชายหาดที่ไหนสักแห่ง
แล้วเราก็เจอเธอ และเธอมีความสุข
ฉันคงเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก
แต่ฉันว่านั่นไม่ใช่… ตอนจบที่เราจะได้รับ
เพราะสถานการณ์
ที่เธอหายตัวไปในอีกหนึ่งเดือนให้หลังตรงกับวันที่
เธอส่งจดหมายฉบับนี้ให้ฉัน
แถมมันยังเป็นข้อความในขวดด้วย
การเปรียบเปรยที่เหมาะเจาะเกินไปนี้
เอื้อต่อการเข้าใจผิดมาก
มันอาจสื่อถึงการฆ่าตัวตาย…
แต่ฉันไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้น
สำหรับฉัน ฉันได้อ่านจดหมายรัก
มันคือจดหมายรัก
หลังจากได้รับข้อความในขวด
ฉันก็ติดต่อไปหาเธอ แล้วเราก็คืนดีกันจริงๆ
นี่คือไม่กี่วันก่อนที่เธอจะไปล่องเรือ
เธออยากให้ฉันไปเจอเบลีย์ หมาที่เธอรับมาเลี้ยง
และเธออยากให้ฉันเห็น อะพาร์ตเมนต์ของเธอมาก
ตอนที่อยู่กับเธอ ฉันรู้เลยว่าเราต้องไปกันรอดแน่
และเราวางแผนว่าเราจะเจอกัน
หลังจากล่องเรือ ในวันอีสเตอร์
ฉันคิดว่าเธอไม่เคยล่องเรือสำราญมาก่อน
เธอตื่นเต้นกับมันมาก
เธอเขียนโปสการ์ดมาหาฉัน
มันมาถึงหลังจากที่ฉันได้ข่าวว่าเธอหายตัวไป
ฉันเป็นช่างภาพ เธอเลยพูดถึงการถ่ายรูป
แล้วเธอก็พูดว่า "ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่ด้วยจัง"
ฉันอยากจะย้อนเวลากลับไปห้ามเธอ ไม่ให้ไปล่องเรือจริงๆ
นึกออกไหม ฉันอยู่ตรงนั้นแท้ๆ
ฉันอยู่ตรงนั้นกับเธอ ในอะพาร์ตเมนต์นั้นก่อนเธอจะไป และ…
มันเหมือนฉันเห็นเธอ ฉันมองเห็นเธอได้ชัดเจน
ฉันได้กลิ่นเธอ
ฉันรู้สึกถึงเธอได้
ก็เพราะเราทำให้เธอมีชีวิตอยู่ไง เข้าใจใช่ไหม
เราทำให้เธอมีชีวิตอยู่
วันนี้เป็นวันที่ 9,758
ที่เราพยายามตามหาเอมี่
เราจะไม่มีวันถอดใจจากเธอ
ในตอนเช้าพอเราตื่นนอน เราจะพูดว่า "อาจจะเป็นวันนี้แหละ"
แล้วพอเราเตรียมตัวเข้านอน
เราจะมีจูบพิเศษให้เอมี่ และพูดว่า "อาจจะเป็นพรุ่งนี้แหละ"
เราเก็บรถของเธอไว้ในโรงรถที่บ้าน
เราจอดมันไว้ไม่ให้โดนแดดฝน และขัดให้เงาอยู่ตลอด
นั่นรถของลูก และลูกคง… ลูกคงอยากกลับมาขับมันได้
ดังนั้นมันจะอยู่ในสภาพเดิมเมื่อเธอกลับมาที่นี่
แล้วเธอก็จะได้ขับมันอีก
เราทุกคนมีความรู้สึกว่าเธอยังอยู่บนโลกนี้
การไม่มีบทสรุปหรือการไม่รู้อะไรเลย ทำให้เรามีความหวังต่อไป
ที่จริงผมก็ชอบให้เป็นแบบนี้มากกว่านะ
ดีกว่าการได้คำตอบแล้วทุกอย่างจบสิ้น
รอน แบรดลีย์แวะมาที่บ้านฉันเมื่อเดือนก่อน
แล้วเขาพูดกับฉันว่า "เมื่อเอมี่กลับบ้าน"
บางครั้งฉันก็เห็นเธอในสมองฉัน
ฉันคิดถึงเธอในบางสถานที่
ฉันเห็นเธอเล่นบาสบ่อยมาก
ฉันเห็นเธอดื่มเบียร์บ่อยมาก และอยู่ด้วยกันและเต้นรำกัน
เราอยากรู้ว่าเธอจะคิดยังไง กับทางเลือกชีวิตของเราทุกคน
และสิ่งที่เราทำไป
และ… แล้วมันก็มีความหวัง
ว่าเธอรู้ว่าเราทุกคนคิดถึงเธอมากแค่ไหน
แบรดกับฉันเลิกกัน หลังจากเอมี่หายตัวไปสองสามเดือน
ฉันแค่คิดว่าตอนนั้นมีเรื่องมากมาย เกิดขึ้นกับพวกเราทุกคนเลยน่ะ
ฉันยังรักพวกเขาอยู่
ฉันคิดว่าเหตุการณ์นั้น เห็นได้ชัดว่ามันหนักหนามาก จน…
ฉันคงถอยห่างออกมา
ฉันว่าทุกคนคงรู้สึกว่า พวกเขารับอะไรไปมากกว่านั้นไม่ไหวแล้ว
มันจะไม่มีทางเหมือนเดิมเลย
คดีของเอมี่ แบรดลีย์เนี่ย… คุณจะไม่มีวันลืมมันเลย
เพราะคุณลืมไม่ลง มันมีคำถามมากมายเหลือเกิน
สำหรับเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ มันเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดมาก
เพราะนั่นคืองานของเรา เราชอบไขปริศนาให้ได้
เราไม่ชอบให้อะไรค้างคา
และคดีนี้มีอะไรค้างคาเต็มไปหมด
ฉันคิดว่านั่นแหละ…
ที่ยากมาก
การพบเห็นต่างๆ เหล่านี้
ฉันอยากให้มันเป็นความจริงแบบสุดหัวใจเลย
ไม่ว่าสถานการณ์อะไรที่อาจเกิดอะไรขึ้น
เกี่ยวกับการหายตัวไปของเธอ
ก็มีทั้งข้อสงสัย และความเป็นไปได้ปะปนกัน
แต่สำหรับฉันและการทำใจยอมรับ
ว่าเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกแล้ว
คนที่ฉันเคยรัก มัน…
ความจริงก็คือ ฉันกำลังใช้ชีวิตอยู่โดยไม่มีเธอ
เรื่องนั้นจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
มันไม่เปลี่ยนไปเลย
ทุกวันนี้ คดีของเอมี่ยังคงถูกจัดว่า อยู่ระหว่างการสอบสวน
ถ้ามีใครรู้อะไร คุณอยู่บนเรือลำนั้นรึเปล่า
คุณเห็นหรือได้ยินอะไรไหม มันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว
บางทีคุณอาจจดไว้ คุณอาจเขียนบางอย่างลงไป
ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ข้อมูลนั้นอาจช่วยได้
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเอมี่
เราไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เราต้องหาคำตอบให้ได้
ถ้าคุณรู้อะไร
โปรดมอบสิ่งนั้นที่เราต้องการ เพียงสิ่งเดียวให้เราเถอะ
ได้โปรดทำเพื่อเราและทำเพื่อเอมี่เถอะ
เอมี่!
(ถ้าคุณมีข้อมูลเกี่ยวกับเอมี่ แบรดลีย์ ติดต่อเอฟบีไอ)
(เอฟบีไอได้สอบปากคำอลิสเตอร์ ดักลาส)
(เขาสมัครใจเข้ารับการทดสอบ ด้วยเครื่องจับเท็จ)
(เอฟบีไอปล่อยตัวเขาเพราะไม่มีหลักฐาน ที่จะตั้งข้อหาเขาเกี่ยวกับการหายตัวไปของเอมี่)
(ในปี 1999 ครอบครัวแบรดลีย์ได้ยื่นฟ้องร้อง ต่อบริษัทรอยัลแคริบเบียน)
(ณ ตอนนั้น รอยัลแคริบเบียนกล่าวว่า พวกเขาทำหน้าที่ได้อย่างเหมาะสม)
(และรับผิดชอบตลอดเวลา สุดท้าย ศาลก็สั่งยกฟ้องคดีนี้)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล