1
00:00:41,499 --> 00:00:44,961
(คำสารภาพล้างเลือด)

2
00:00:46,046 --> 00:00:47,797
(มูลนิธิการศึกษาฮงซอ)

3
00:00:47,881 --> 00:00:50,925
(ภาพที่ระลึกผอ.คิมจินมานและแขกผู้มีเกียรติ)

4
00:01:19,079 --> 00:01:22,582
(ไม่กี่เดือนก่อน)

5
00:01:25,376 --> 00:01:27,378
ทางนั้นเป็นนักศึกษาดุริยางคศาสตร์

6
00:01:27,921 --> 00:01:28,922
อ้าว มาแล้วเหรอครับ

7
00:01:29,506 --> 00:01:31,841
นี่ทนายจินยองอินครับ บริจาคภาพวาดนั้น

8
00:01:37,597 --> 00:01:38,681
อ้อ สวัสดีค่ะ

9
00:01:45,230 --> 00:01:46,314
ที่รัก

10
00:01:46,397 --> 00:01:47,273
ค่ะ ที่รัก

11
00:01:47,774 --> 00:01:49,776
ขอโทษทีนะคะ ฉันสายใช่ไหม

12
00:01:49,859 --> 00:01:52,153
ผู้อำนวยการ นี่ภรรยาผมครับ

13
00:01:52,237 --> 00:01:54,656
สวัสดีค่ะ ชเวซูยอนนะคะ

14
00:01:54,739 --> 00:01:57,867
อ๋อ ครับ ผมรู้จักดีเลยละ
คุณชเวซูยอน นักเชลโล่

15
00:01:59,035 --> 00:01:59,911
ขอบคุณมากๆ ครับ

16
00:01:59,994 --> 00:02:03,414
อุตส่าห์มอบของขวัญล้ำค่าแบบนี้ให้เราด้วย

17
00:02:03,498 --> 00:02:04,457
ก็เลยทำให้หอศิลป์เรา

18
00:02:04,541 --> 00:02:06,042
- เป็นที่จับตามองครับ
- ไปกันค่ะ

19
00:02:06,709 --> 00:02:09,295
- ผู้อำนวยการคะ สวัสดีค่ะ
- เอ้า เข้ามาสิ

20
00:02:09,379 --> 00:02:10,380
ยินดีด้วยนะคะ

21
00:02:10,463 --> 00:02:12,715
ดีเลย คุณอี แนะนำตัวสิครับ

22
00:02:12,799 --> 00:02:14,634
นี่ทนายจินยองอินครับ

23
00:02:14,717 --> 00:02:17,262
ได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์แล้ว

24
00:02:17,345 --> 00:02:20,140
น่าจะเป็นทนายความที่มีประสบการณ์ผ่านคดีอาญา

25
00:02:20,223 --> 00:02:22,934
มากที่สุดในเกาหลีใต้ของเราเลยละ

26
00:02:23,810 --> 00:02:24,936
ผมจินยองอินครับ

27
00:02:25,019 --> 00:02:26,729
ครับผม สวัสดีครับ

28
00:02:26,813 --> 00:02:28,106
คุณอี มาทางนี้หน่อย

29
00:02:29,607 --> 00:02:31,860
คนนี้คือศิลปินอีคีแด

30
00:02:32,735 --> 00:02:35,822
ผมอยากเชิญศิลปินคนนี้มาสอนกับเราด้วย

31
00:02:36,406 --> 00:02:37,907
แต่เขาไม่ใจอ่อนเลยครับ

32
00:02:39,450 --> 00:02:41,161
จริงสิ คุณอี มาตรงนี้แป๊บนึง

33
00:02:42,954 --> 00:02:45,915
เขาว่ากันว่าเป็นศิลปินชาวแอฟริกันที่เพิ่งแจ้งเกิด

34
00:02:45,999 --> 00:02:47,375
คุณอีก็รู้จักใช่ไหม

35
00:02:48,084 --> 00:02:50,920
- ครับ
- ทางประธานฮวังของเอชกรุ๊ป…

36
00:02:51,004 --> 00:02:54,424
ก็น่าจะสะสมภาพวาดของโซโกโบอาโคเหมือนกัน

37
00:02:55,842 --> 00:02:57,677
พอได้เห็นกับตาตัวเองแล้วเป็นไง

38
00:02:57,760 --> 00:02:58,720
เล่าความรู้สึกหน่อยสิ

39
00:03:02,640 --> 00:03:06,352
ช่วงแรกผู้คนให้ความสนใจเพราะความแปลกใหม่

40
00:03:07,228 --> 00:03:08,438
แต่ไปๆ มาๆ ก็พบว่า

41
00:03:09,606 --> 00:03:11,232
เขาลอกเลียนผลงานของรุ่นน้อง

42
00:03:11,316 --> 00:03:12,734
เลยกลายเป็นว่าตอนนี้

43
00:03:12,817 --> 00:03:16,070
ก็เข้าๆ ออกๆ ศาลบ่อยอยู่เหมือนกัน

44
00:03:19,949 --> 00:03:21,409
อ๋อ งั้นเหรอ

45
00:03:22,410 --> 00:03:25,580
เพราะแบบนี้ถึงต้องให้ผู้เชี่ยวชาญวิจารณ์ไง

46
00:03:49,520 --> 00:03:50,438
ผู้อำนวยการน่ะ

47
00:03:50,521 --> 00:03:54,525
ได้รับของขวัญเป็นภาพวาดทีไร
ก็มักจะให้ผมมาวิจารณ์ให้แบบนี้ทุกที

48
00:03:55,109 --> 00:03:59,239
แต่บางครั้งผมเองก็ลำบากใจ
ที่ต้องวิจารณ์เหมือนกัน

49
00:03:59,322 --> 00:04:00,782
เหมือนไม่ให้เกียรติภาพด้วย

50
00:04:02,033 --> 00:04:04,535
เมื่อกี้ผมพูดอย่างนั้นเพราะหงุดหงิดครับ

51
00:04:21,552 --> 00:04:23,888
ว่าไงที่รัก ตอนนี้ฉันเพิ่งออกจากมหาลัย

52
00:04:23,972 --> 00:04:25,265
จะตรงไปที่รร.อนุบาลเลย

53
00:04:26,140 --> 00:04:29,310
น่าจะสายนิดหน่อย
ฝากโทรบอกซบกับคุณครูให้หน่อยนะ

54
00:04:30,270 --> 00:04:32,438
ไม่นะ ไม่นานหรอก เรียกแท็กซี่แล้วด้วย

55
00:04:32,522 --> 00:04:34,482
คุณอี สวัสดีครับ

56
00:04:35,358 --> 00:04:37,485
อ๋อ ครับ สวัสดีครับ

57
00:04:37,568 --> 00:04:39,445
ว่าแต่คุณเป็นใครนะครับ

58
00:04:41,656 --> 00:04:44,284
อ๋อครับ ผมเป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์
ชื่อจินยองอินครับ

59
00:04:44,367 --> 00:04:47,287
ที่ผอ.แนะนำให้รู้จักตอนงานเปิดตัวหอศิลป์

60
00:04:47,370 --> 00:04:50,081
คุณพูดถึงภาพวาดของโซโกโบอาโคด้วย

61
00:04:50,164 --> 00:04:51,874
อ๋อ ครับ

62
00:04:51,958 --> 00:04:54,711
ผมตั้งใจจะไปหาคุณสักครั้งอยู่พอดี

63
00:04:54,794 --> 00:04:57,880
คือเรื่องที่คุณพูดเกี่ยวกับ
ภาพวาดโซโกโบอาโควันนั้น

64
00:04:57,964 --> 00:05:00,383
น่าจะทำให้ท่านผอ.เกิดความเข้าใจผิดอะไร

65
00:05:00,466 --> 00:05:01,592
ขอโทษทีนะครับ

66
00:05:01,676 --> 00:05:03,761
คือผมมีนัด แล้วก็สายแล้วน่ะครับ ขอโทษนะครับ

67
00:05:04,637 --> 00:05:05,972
- คือว่า…
- อื้อ แท็กซี่มาแล้ว

68
00:05:18,985 --> 00:05:20,737
คุณต้องขอโทษผมสิครับ

69
00:05:20,820 --> 00:05:21,946
คุณศิลปินครับ

70
00:05:22,030 --> 00:05:24,949
ตอนนี้ศาลก็ตัดสินแล้วว่า
ไม่ถือเป็นการลอกเลียนแบบ

71
00:05:25,033 --> 00:05:26,701
- คุณควรขอโทษอยู่แล้วสิ
- นี่คุณ

72
00:05:26,784 --> 00:05:28,161
เพราะคำพูดของคุณ

73
00:05:28,244 --> 00:05:30,288
ผมถึงโดนท่านผอ.เข้าใจผิดไม่เข้าเรื่อง

74
00:05:30,371 --> 00:05:33,458
นี่ใช่เรื่องที่ต้องโทรมาซักไซ้ซ้ำๆ แบบนี้จริงเหรอ

75
00:05:33,541 --> 00:05:36,794
แถมคุณยังจงใจไม่รับสายผม
เมินข้อความของผมอีกต่างหาก

76
00:05:36,878 --> 00:05:37,879
โอ๊ย

77
00:05:37,962 --> 00:05:40,048
ทำแบบนั้นมันเสียมารยาทไง ก็ต้องขอโทษสิ

78
00:05:40,131 --> 00:05:42,508
ไม่ครับ อย่าโทรมาหาผมอีก

79
00:05:43,259 --> 00:05:44,344
เดี๋ยว ฮัลโหล

80
00:05:50,725 --> 00:05:51,726
ที่รัก

81
00:06:04,489 --> 00:06:06,491
(ศิลปินอีคีแด)

82
00:06:18,461 --> 00:06:19,295
สวัสดีครับ

83
00:06:19,379 --> 00:06:21,297
หยุดก่อนที่ผมจะแจ้งความกับตำรวจนะครับ

84
00:06:21,381 --> 00:06:22,548
"ขอโทษครับ"

85
00:06:22,632 --> 00:06:24,050
เราแค่อยากได้ยินคุณพูดคำนั้น…

86
00:06:24,550 --> 00:06:25,385
ฮัลโหล

87
00:06:36,771 --> 00:06:37,688
ซูยอน…

88
00:07:44,088 --> 00:07:47,133
คุณอัยการ น่าจะเป็นโทรศัพท์ของโกดงอุกครับ

89
00:07:47,216 --> 00:07:49,594
นี่เป็นบันทึกข้อความที่คุยกับโกเซฮุน

90
00:07:50,178 --> 00:07:52,555
ส่วนรูปภาพพวกนี้
ตรงกับภาพที่คุณยุนซูส่งให้เราทั้งหมด

91
00:07:54,432 --> 00:07:55,433
คุณปู่ครับ

92
00:07:56,476 --> 00:07:57,727
มีของสูญหายไหมครับ

93
00:07:58,811 --> 00:07:59,812
ไม่มีครับ

94
00:08:00,855 --> 00:08:02,023
ดูจงใจยั่วยุโกดงอุก

95
00:08:02,815 --> 00:08:04,484
อย่างเปิดเผยเลยครับ

96
00:08:04,984 --> 00:08:07,528
วันนั้นที่ศาลก็คงเห็น
ความแค้นของโกดงอุกที่สูญเสียครอบครัว

97
00:08:12,783 --> 00:08:16,913
ว่าแต่ทำไมโกดงอุกถึงไม่ถามอะไรต่อ
หลังจากได้รับภาพพวกนี้แล้วละครับ

98
00:08:18,164 --> 00:08:20,500
ต้องอยากรู้ว่าใครและทำไมถึงทำแบบนี้แน่

99
00:08:21,209 --> 00:08:22,335
คงสับสนมึนงงอยู่

100
00:08:24,045 --> 00:08:25,213
เพราะฉะนั้น

101
00:08:26,297 --> 00:08:28,299
ก็เลยยิ่งหมกมุ่นแค่ในสิ่งที่ตาเห็นเท่านั้น

102
00:08:35,973 --> 00:08:37,850
- ส่งโกดงอุกไปโรงพยาบาลแล้วครับ
- อือ

103
00:08:37,934 --> 00:08:40,144
ตามหาตำแหน่งที่อยู่ของทนายจินยองอินทีครับ

104
00:08:40,228 --> 00:08:42,939
อันยุนซูจะต้องอยู่แถวนั้นแน่ๆ

105
00:08:43,022 --> 00:08:44,190
โอเค รับทราบค่ะ

106
00:08:45,733 --> 00:08:49,362
สายสืบนัม ตรวจสอบทะเบียนรถทนายจินยองอิน
แล้วติดตามตำแหน่งด้วย

107
00:08:49,445 --> 00:08:51,239
ส่วนสายสืบแบ หาที่อยู่บ้านเขาให้ที

108
00:08:51,989 --> 00:08:53,032
นายไปดูเองเลยดีกว่า

109
00:08:53,115 --> 00:08:54,158
ครับผม รับทราบครับ

110
00:09:01,207 --> 00:09:05,253
ที่บอกว่ามีหลักฐานคดีของโกเซฮุนเป็นเรื่องโกหก

111
00:09:06,921 --> 00:09:08,965
เรื่องโกหกที่ไม่นานก็จะถูกจับได้

112
00:09:09,882 --> 00:09:11,050
พี่จะพูดทำไมคะ

113
00:09:12,260 --> 00:09:13,636
ก็แค่ล่อเหยื่อน่ะ

114
00:09:14,720 --> 00:09:17,640
ฉันน่าจะรู้ว่าคือใคร แต่จับเองไม่ได้ไง

115
00:09:21,936 --> 00:09:23,104
ทนายจินใช่ไหมคะ

116
00:09:26,482 --> 00:09:30,653
เขาสวมรอยเป็นฉันส่งข้อความข่มขู่ให้พี่ด้วย

117
00:09:30,736 --> 00:09:31,946
ในวันที่มาเยี่ยมฉัน

118
00:09:32,613 --> 00:09:33,864
ที่เรือนจำค่ะ

119
00:09:33,948 --> 00:09:35,575
(ช่วยให้ออกไปแล้ว มัวทำอะไรอยู่…)

120
00:09:35,658 --> 00:09:37,827
ข้อความนั้น เธอไม่ได้เป็นคนส่งมาเหรอ

121
00:09:38,619 --> 00:09:41,956
ถ้าฉันมีโทรศัพท์มือถือ
ก็คงส่งไปแบบนั้นเหมือนกันค่ะ

122
00:09:42,582 --> 00:09:47,003
พี่จะได้ไม่มัวแต่คิดฟุ้งซ่านและฆ่าโกเซฮุนสำเร็จ

123
00:09:49,463 --> 00:09:51,048
เขาไม่ได้ทำคนเดียวแน่

124
00:09:53,426 --> 00:09:54,969
ภรรยาเขาอยู่ข้างๆ ตลอด

125
00:09:57,263 --> 00:09:59,765
แล้วทำไมถึงเสนอหน้าจะมาเป็นทนายให้ฉันล่ะคะ

126
00:10:00,474 --> 00:10:01,892
ภรรยาผมแนะนำให้ทำครับ

127
00:10:01,976 --> 00:10:03,519
บอกว่าคำสารภาพคุณโมอึน

128
00:10:03,603 --> 00:10:06,731
ทำให้คนคนนึงมีโอกาสพ้นข้อกล่าวหาได้

129
00:10:08,357 --> 00:10:10,276
และผมเองก็คิดเหมือนกัน

130
00:10:14,572 --> 00:10:15,990
มีพยานค่ะ

131
00:10:17,575 --> 00:10:19,201
มีเด็กคนนึงเห็น

132
00:10:20,244 --> 00:10:21,829
ตอนโกเซฮุนตายค่ะ

133
00:10:22,496 --> 00:10:24,707
ฉันไปเจอเด็กคนนั้นมาค่ะ

134
00:10:24,790 --> 00:10:25,833
เขาเป็นใคร

135
00:10:26,584 --> 00:10:27,460
เขา…

136
00:10:28,002 --> 00:10:30,004
เขาเห็นอะไร เห็นได้ยังไง

137
00:10:34,175 --> 00:10:35,968
แม่งเอ๊ย ปล่อยนะ ปล่อยฉัน

138
00:10:36,052 --> 00:10:37,762
คุณ คุณเป็นใครครับ ไว้ชีวิตผมด้วย

139
00:10:48,064 --> 00:10:49,190
ได้ยินเสียงฉันรึเปล่า

140
00:10:52,526 --> 00:10:53,361
โกเซฮุน

141
00:10:54,570 --> 00:10:55,821
ใครเป็นคนฆ่าเขา

142
00:10:58,532 --> 00:10:59,909
ก็คนนั้นไงครับ

143
00:11:00,993 --> 00:11:01,827
ใคร

144
00:11:03,162 --> 00:11:05,456
ครูศิลปะที่ฆ่าสามีตัวเองไง

145
00:11:08,459 --> 00:11:10,086
คิดซะว่าถูกเบื้องบนลงโทษก็แล้วกัน

146
00:11:15,341 --> 00:11:16,175
แล้วใครอีก

147
00:11:17,843 --> 00:11:21,806
หลังจากนั้นผมไม่ได้ดูด้วยซ้ำ น่ากลัวเกินไป

148
00:11:25,101 --> 00:11:29,146
เด็กคนนั้นมีไฟล์ฉบับเต็มอยู่ค่ะ

149
00:11:29,230 --> 00:11:33,067
แม่งเอ๊ย นึกว่าจะตายห่าซะแล้ว อีเวรนั่น

150
00:11:36,696 --> 00:11:38,572
เฮ้ย เตรียมเข้าเกมเถอะ

151
00:11:39,448 --> 00:11:41,534
ฉันวางเงินเดิมพันไปตั้งเท่าไหร่

152
00:11:50,251 --> 00:11:52,086
คนนี้คือทนายจินงั้นเหรอ

153
00:11:52,920 --> 00:11:55,256
สิ่งสำคัญคือคนคนนั้นไม่ใช่พี่ค่ะ

154
00:12:04,557 --> 00:12:06,225
ดูในกล่องข้อความสิครับ

155
00:12:10,771 --> 00:12:12,690
เป็นโทรศัพท์ที่เซฮุนเคยใช้ครับ

156
00:12:18,529 --> 00:12:20,740
แล้วเขารู้ได้ยังไงว่ามือถือถูกเปลี่ยนแล้ว

157
00:12:24,660 --> 00:12:25,494
คุณปู่ครับ

158
00:12:27,705 --> 00:12:30,332
ไม่ทราบว่าเคยเจอคนคนนี้ไหมครับ

159
00:12:34,211 --> 00:12:36,297
เขามาหาผมที่บ้าน

160
00:12:36,797 --> 00:12:40,009
ไม่นานหลังจากที่อันยุนซูกับคุณ

161
00:12:40,760 --> 00:12:41,969
มาหาผม

162
00:12:42,678 --> 00:12:44,305
แล้วคุยกันเรื่องอะไรบ้างครับ

163
00:12:44,388 --> 00:12:46,182
เขาพูดขอโทษ

164
00:12:46,265 --> 00:12:50,436
ขอโทษในฐานะทนายความของผู้หญิงนั่น

165
00:12:51,353 --> 00:12:54,774
ถ้าตนรู้เรื่องข้อตกลงของผู้หญิงสองคนนั้นละก็

166
00:12:56,233 --> 00:12:58,611
เซฮุนก็คงไม่ตาย

167
00:13:02,406 --> 00:13:03,282
ครับ

168
00:13:05,701 --> 00:13:06,577
ผู้หญิงคนนี้

169
00:13:08,412 --> 00:13:10,039
ผมเคยเจอครับ

170
00:13:11,207 --> 00:13:13,167
ดูท่าทางจะรอหลานอยู่นะคะ

171
00:13:17,546 --> 00:13:21,133
ว่ากันว่าต่อให้โตแค่ไหน
ก็ยังเป็นเด็กจนกว่าจะออกจากอ้อมกอดเราไป

172
00:13:22,635 --> 00:13:26,180
ถึงยังไงก็อยากให้โตช้าๆ อยู่ดีนะคะ

173
00:13:36,440 --> 00:13:40,820
"คนเหล่านี้แหละที่ฆ่าเซฮุน"

174
00:13:41,445 --> 00:13:43,781
คุณอยากบอกอย่างนั้นเหรอครับ

175
00:13:45,074 --> 00:13:46,534
- เรายังไม่…
- ใช่ครับ

176
00:13:49,328 --> 00:13:50,913
ผมคิดแบบนั้นครับ

177
00:13:54,500 --> 00:13:57,002
เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า

178
00:13:58,671 --> 00:14:00,381
อันยุนซูไม่ได้ฆ่า

179
00:14:03,759 --> 00:14:06,136
แล้วทนายจินเอาคลิปนี้มาได้ยังไง…

180
00:14:12,142 --> 00:14:13,143
อัยการครับ

181
00:14:24,446 --> 00:14:25,573
ครับ จางจองกูครับ

182
00:14:25,656 --> 00:14:27,074
ฉันอันยุนซูนะคะ

183
00:14:29,702 --> 00:14:31,287
ฉันเพิ่งส่งคลิปวิดีโอไปให้อันนึง

184
00:14:31,370 --> 00:14:33,622
ได้รับแล้วครับ ว่าแต่ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน

185
00:14:34,248 --> 00:14:36,959
นั่นเป็นภาพจากกล้องวงจรปิด
ที่ถ่ายในวันที่โกเซฮุนเสียชีวิตค่ะ

186
00:14:37,668 --> 00:14:41,672
ถ้าดูจบจะรู้ว่าฉันไม่ใช่คนร้ายตัวจริงที่ฆ่าโกเซฮุน

187
00:14:43,048 --> 00:14:44,341
ทนายจินใช่ไหมครับ

188
00:14:48,304 --> 00:14:51,724
เราติดตามตำแหน่งคุณยุนซู
แล้วเห็นภาพทนายจินที่หอศิลป์ครับ

189
00:14:52,766 --> 00:14:54,602
เป็นภาพที่ถ่ายกับสามีคุณด้วย

190
00:14:55,311 --> 00:14:59,315
และภาพสเก็ตช์ชเวซูยอนที่คุณฝากผู้คุมประพฤติมา

191
00:15:00,232 --> 00:15:01,442
ก็หายไปแล้วครับ

192
00:15:02,109 --> 00:15:03,694
คุณยุนซูคิดถูกแล้วครับ

193
00:15:04,194 --> 00:15:05,154
เพราะฉะนั้นตอนนี้

194
00:15:05,237 --> 00:15:07,531
อย่าดิ้นรนอยู่คนเดียวเลยนะครับ
เรามาช่วยกันดีกว่า

195
00:15:08,574 --> 00:15:12,453
ฉันยังมีเรื่องที่ต้องตรวจสอบอยู่ค่ะ
ถ้าแน่ใจแล้วจะไปหาเองนะคะ

196
00:15:12,536 --> 00:15:13,913
คุณยุนซู

197
00:16:00,292 --> 00:16:01,293
คุณยุนซู

198
00:16:04,880 --> 00:16:06,090
ตกใจหมด

199
00:16:09,051 --> 00:16:10,761
อุตส่าห์คิดไปแล้วว่าโชคดี

200
00:16:13,055 --> 00:16:15,182
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณยุนซูบอก

201
00:16:15,265 --> 00:16:17,476
ผมคงไม่รู้ว่ามีลายนิ้วมืออยู่บนแผ่นทองแดงด้วย

202
00:16:17,977 --> 00:16:21,021
คุณยุนซูครับ แผ่นทองแดงอยู่ไหน

203
00:16:23,774 --> 00:16:25,025
วางมันลงซะ

204
00:16:34,076 --> 00:16:35,077
ใช่แล้วครับ

205
00:16:36,036 --> 00:16:38,831
ผมฆ่าสามีคุณเอง

206
00:16:39,832 --> 00:16:40,666
ไม่ใช่

207
00:16:42,710 --> 00:16:44,420
คนที่ฉันเห็นวันนั้นไม่ใช่คุณ

208
00:16:47,464 --> 00:16:48,757
แต่คือภรรยาคุณต่างหาก

209
00:17:00,394 --> 00:17:01,937
จู่ๆ พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย

210
00:17:02,021 --> 00:17:03,272
ไม่ใช่นะ

211
00:17:03,355 --> 00:17:05,816
วันนั้นคนที่คุณเห็นคือผมนี่แหละ

212
00:17:10,863 --> 00:17:11,822
สามีของคุณน่ะ

213
00:17:13,115 --> 00:17:15,159
ทำตัวไร้มารยาทกับผมและภรรยามาก

214
00:17:16,660 --> 00:17:18,579
คนเราไม่ฆ่าใครเพราะไร้มารยาทหรอก

215
00:17:18,662 --> 00:17:20,789
ใครเป็นคนกำหนดมาตรฐานพวกนั้นกันครับ

216
00:17:20,873 --> 00:17:22,458
ผู้เสียหายต้องเป็นคนกำหนดสิ

217
00:17:22,541 --> 00:17:23,834
ไอ้ศิลปินอีคีแดนั่นน่ะ

218
00:17:24,626 --> 00:17:26,670
ดูหมิ่นพวกเรานะ

219
00:17:29,673 --> 00:17:32,926
ทั้งหมดนี้เป็นเพราะคุณคนเดียวเลย

220
00:17:33,010 --> 00:17:34,011
ก็แค่…

221
00:17:34,094 --> 00:17:37,556
เรื่องถูกกลบไว้อย่างดีแล้วแท้ๆ
แต่คุณก็ดั้นด้นไปขุดมันขึ้นมาไง

222
00:17:37,639 --> 00:17:39,767
คุณเองก็ไม่มีสิทธิ์จะต่อว่าใครทั้งนั้น

223
00:17:41,643 --> 00:17:45,397
จำเลยโมผู้ถูกพิจารณาคดีฆาตกรรมคู่หมอฟัน

224
00:17:45,481 --> 00:17:48,108
ได้กล่าวคำสารภาพว่าได้ฆ่าคนอีกคนหนึ่ง
ในห้องพิจารณาคดี

225
00:17:48,192 --> 00:17:50,194
ขณะที่ทุกคนในห้องพิจารณาคดีมีท่าทีตกตะลึง

226
00:17:50,277 --> 00:17:53,572
มีเพียงจำเลยโมกล่าวสารภาพด้วยสีหน้านิ่งเฉย

227
00:17:54,073 --> 00:17:56,408
- ผู้พิพากษาตกใจกับคำสารภาพ…
- อุตส่าห์คิดว่าโชคดี

228
00:17:56,992 --> 00:17:59,036
นี่มันเรื่องอะไรกันคะเนี่ย

229
00:18:00,913 --> 00:18:03,832
ในขณะเดียวกัน ทางผู้สืบสวนเผยว่า
ยังไม่มีข้อมูลอะไรทั้งนั้น

230
00:18:30,150 --> 00:18:31,485
- ที่รัก
- อื้อ

231
00:18:35,239 --> 00:18:36,115
นี่อะไรครับ

232
00:18:37,199 --> 00:18:38,367
เอาไปให้คุณโมอึนสิคะ

233
00:18:39,535 --> 00:18:42,788
จิตใจคนเราเปลี่ยนแปลงได้
ด้วยอะไรเล็กน้อยแบบนี้แหละค่ะ

234
00:19:13,193 --> 00:19:17,906
แล้วทำไมถึงฆ่าโกเซฮุนไม่สำเร็จล่ะ

235
00:19:17,990 --> 00:19:21,451
ถ้าคุณรักษาสัญญา ผมก็ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้แล้ว

236
00:19:22,202 --> 00:19:25,581
เพราะฉะนั้นโมอึนก็ต้องขอบคุณผมนะ

237
00:19:26,165 --> 00:19:29,042
เพราะคนที่แก้แค้นให้น้องสาวคือผมไง

238
00:19:29,126 --> 00:19:32,296
ก็คุณไม่ยอมลงมือสักที
ผมก็เลยต้องทำหมดเลย โธ่เว้ย

239
00:20:01,909 --> 00:20:03,076
หยิบออกมา

240
00:20:16,173 --> 00:20:17,549
เบอร์โทรศัพท์ทนายจางสินะ

241
00:20:32,022 --> 00:20:32,940
แม่ง

242
00:20:34,316 --> 00:20:36,944
คุณทนายคิดว่าตัวเองสมบูรณ์แบบใช่ไหมคะ

243
00:20:37,694 --> 00:20:41,907
ตอนนี้คุณอัยการคงกำลังดูคลิปต้นฉบับอยู่

244
00:20:44,660 --> 00:20:46,495
คิดว่าผมดูคลิปวิดีโอนั่นไปกี่รอบแล้วล่ะ

245
00:20:47,204 --> 00:20:49,289
หลายสิบครั้งเหรอ หรือหลายร้อยครั้ง

246
00:20:50,415 --> 00:20:53,085
เรื่องคงแดงแล้วว่าคุณยุนซูไม่ใช่คนร้าย

247
00:20:56,004 --> 00:21:00,050
ผมก็รู้ดีว่าอัยการแพคกำลังสงสัยผม

248
00:21:01,343 --> 00:21:04,221
ก็เหมือนที่คุณยุนซูบอกแหละว่า
เรื่องระหว่างผมกับอีคีแด

249
00:21:05,138 --> 00:21:07,140
ไม่สมเหตุสมผลที่จะฆ่าใครสักคนตาย

250
00:21:13,272 --> 00:21:14,106
"ฉัน

251
00:21:14,856 --> 00:21:16,400
ฆ่าสามีตัวเองค่ะ

252
00:21:17,025 --> 00:21:19,820
แต่ฉันไม่ได้ฆ่าโกเซฮุน"

253
00:21:22,572 --> 00:21:25,909
ตอนนี้บทพูดบทนั้นของอันยุนซู
กลายเป็นเรื่องจริงแล้ว

254
00:21:26,618 --> 00:21:29,079
ไหนๆ ก็สารภาพไปแล้ว คุณเป็นคนฆ่าอีคีแดละกัน

255
00:21:29,579 --> 00:21:30,747
ส่วนโกเซฮุน

256
00:21:31,415 --> 00:21:34,126
ก็ถูกฆ่าตายเพราะใครสักคนที่โมอึนส่งมา

257
00:21:50,559 --> 00:21:51,727
ไม่ได้นะ

258
00:21:53,061 --> 00:21:54,813
- อย่า
- ผมเอง

259
00:21:55,605 --> 00:21:56,690
ก็อยากทำข้อตกลง

260
00:21:56,773 --> 00:21:58,191
กับคุณยุนซูเหมือนกันครับ

261
00:22:00,569 --> 00:22:02,904
เทน้ำยากัดกรดลงบนแผ่นทองแดงครับ

262
00:22:05,949 --> 00:22:07,200
เร็วเข้าสิ

263
00:22:07,701 --> 00:22:09,995
กำจัดรอยนิ้วมือพวกนั้นให้เกลี้ยง

264
00:22:10,078 --> 00:22:12,581
คุณยุนซูกับผมจะได้สบายใจทั้งคู่ไง

265
00:22:13,290 --> 00:22:14,750
เรื่องที่ถูกกล่าวหา

266
00:22:15,417 --> 00:22:16,710
เรื่องที่สารภาพในคลิป

267
00:22:16,793 --> 00:22:19,796
เป็นแผนของโมอึนทั้งหมด ก็เลยต้องฆ่าโมอึนด้วย

268
00:22:20,630 --> 00:22:21,548
บ้าไปแล้ว

269
00:22:23,717 --> 00:22:24,676
ต้องบ้าสิครับ

270
00:22:25,385 --> 00:22:26,428
เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว

271
00:22:27,596 --> 00:22:28,680
เอายังไง

272
00:22:29,848 --> 00:22:31,433
ถ้าผมแทงให้ดูสักครั้ง

273
00:22:32,059 --> 00:22:33,435
จะเลือกง่ายขึ้นบ้างไหม

274
00:22:33,518 --> 00:22:35,729
หยุดนะ หยุด

275
00:22:39,399 --> 00:22:40,359
หยุดได้แล้ว

276
00:23:11,807 --> 00:23:13,683
ทำดีมากครับ เอาล่ะ

277
00:23:14,684 --> 00:23:17,020
ทีนี้ก็ฆ่าโมอึนซะ

278
00:23:19,898 --> 00:23:21,566
หยุดทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้สักทีเถอะ

279
00:23:22,442 --> 00:23:24,194
ฉันลบลายนิ้วมือไปแล้วไง

280
00:23:25,654 --> 00:23:26,613
ผมรู้อยู่แล้วครับ

281
00:23:27,114 --> 00:23:28,865
ว่าคุณยุนซูทำไม่ได้หรอก

282
00:23:29,574 --> 00:23:31,034
ภรรยาผมบอกว่า

283
00:23:31,952 --> 00:23:33,745
อันยุนซูเป็นคนแบบนั้น

284
00:23:36,248 --> 00:23:37,541
ก็แค่คนคนเดียว

285
00:23:40,168 --> 00:23:41,670
พี่เคยถามว่าทำไม

286
00:23:42,963 --> 00:23:44,881
ฉันถึงช่วยพี่ใช่ไหมคะ

287
00:23:49,177 --> 00:23:50,762
ฉันอยากให้เรื่องที่ฉันก่อไว้

288
00:23:51,471 --> 00:23:53,723
กลับคืนสู่ที่เดิมของตัวเองค่ะ

289
00:23:54,391 --> 00:23:55,434
แค่นั้นเองค่ะ

290
00:23:57,561 --> 00:23:58,937
ถึงฉันไม่มีที่ไปแล้ว

291
00:24:00,730 --> 00:24:02,816
แต่สำหรับพี่ยังมีที่ที่ให้กลับไปไงคะ

292
00:24:08,113 --> 00:24:08,989
ทำอะไร

293
00:24:15,078 --> 00:24:17,372
ทนายจาง ผมไม่ได้ทำนะ

294
00:24:17,456 --> 00:24:19,249
นังบ้านี่มันแทงตัวมันเอง ตอนนี้

295
00:24:19,332 --> 00:24:21,418
- อยู่เฉยๆ อย่าดึงมีดออก
- มันแทงตัวเองนะ

296
00:24:24,296 --> 00:24:25,589
คุณยุนซู

297
00:25:08,465 --> 00:25:09,799
โอ๊ย ทำยังไง…

298
00:25:15,597 --> 00:25:16,806
ทำไมทำแบบนั้น

299
00:25:19,434 --> 00:25:20,310
ทำไมกัน

300
00:25:26,483 --> 00:25:27,609
ทำไม…

301
00:25:32,030 --> 00:25:32,906
ทำไมถึงทำแบบนั้น

302
00:26:35,552 --> 00:26:36,386
ช้าๆ

303
00:26:48,898 --> 00:26:50,734
แม่งเอ๊ย

304
00:26:50,817 --> 00:26:53,862
นึกว่าจะตายห่าซะแล้ว อีเวรนั่น

305
00:26:56,197 --> 00:26:57,115
โทรศัพท์

306
00:27:15,425 --> 00:27:16,718
โอ๊ย เชี่ย

307
00:27:26,144 --> 00:27:27,145
เฮ้ย

308
00:27:27,228 --> 00:27:30,649
ตะกี้ฉันเกือบตายห่าไป

309
00:27:31,358 --> 00:27:32,984
(พูดบ้าไรวะ เสียเวลา เข้ามาเร็ว)

310
00:27:37,405 --> 00:27:39,366
(อีบ้าจากที่ไหนไม่รู้จะมาแทงฉันตาย)

311
00:27:39,449 --> 00:27:41,910
(เลิกเพ้อเจ้อ เกมนี้แกจัดการเลย)

312
00:27:41,993 --> 00:27:44,412
แม่ง ไอ้เวรนี่ไม่เชื่อกันเลยว่ะ

313
00:27:46,456 --> 00:27:47,457
นี่

314
00:27:48,083 --> 00:27:50,669
ช่างแม่ง เตรียมเข้าเกมเถอะ

315
00:27:51,586 --> 00:27:53,380
วันนี้ฉันวางเงินเดิมพันไปตั้งเท่าไหร่

316
00:27:57,050 --> 00:27:57,884
เฮ้ย

317
00:27:58,510 --> 00:28:00,470
เกมวันนี้โคตรสำคัญเลยนะเว้ย

318
00:28:02,722 --> 00:28:04,557
เดี๋ยวฉันเอาค้อนเอง

319
00:29:29,684 --> 00:29:30,894
(หลักฐานหมายเลข 5)

320
00:29:30,977 --> 00:29:33,146
(ภาพกล้องวงจรปิด
7 ต.ค. 2022: ส่งอัยการ)

321
00:29:33,229 --> 00:29:34,230
ทนายความ

322
00:29:34,856 --> 00:29:36,107
กรุณาแก้ต่างครับ

323
00:29:43,698 --> 00:29:45,617
มันผิดพลาดตั้งแต่ตรงไหนกันครับ

324
00:29:47,035 --> 00:29:49,537
วันที่ 15 เมษายน 2022

325
00:29:51,122 --> 00:29:53,625
ช่วงเวลาที่สามีของจำเลย คุณอีคีแดถูกฆาตกรรม

326
00:29:55,126 --> 00:29:57,212
จำเลยเดินทางมาถึงที่เกิดเหตุ

327
00:29:57,962 --> 00:30:00,965
พบสามีตัวเองกำลังจะตาย
และโทรแจ้งความ 119

328
00:30:01,049 --> 00:30:04,636
ตั้งแต่วินาทีนั้น
โศกนาฏกรรมของจำเลยก็เริ่มต้นขึ้น

329
00:30:07,138 --> 00:30:08,932
ตอนอยู่ในเรือนจำ

330
00:30:09,557 --> 00:30:11,309
จำเลยได้ทำข้อตกลงกับฆาตกร

331
00:30:12,519 --> 00:30:14,187
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า

332
00:30:14,270 --> 00:30:16,272
เรื่องนั้นเป็นความผิดร้ายแรงและน่ากลัวแค่ไหน

333
00:30:17,190 --> 00:30:20,276
เพราะนั่นคือทางเลือกเดียวที่จำเลยได้รับครับ

334
00:30:22,237 --> 00:30:23,655
หากไม่ทำแบบนั้น

335
00:30:24,948 --> 00:30:26,783
ก็คงไม่มีโอกาสมาอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ

336
00:30:30,078 --> 00:30:31,496
จำเลยอันยุนซูนั้น

337
00:30:32,205 --> 00:30:35,708
ไม่ได้ตกเป็นเหยื่อเท่านั้น
แต่คือผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้ด้วยครับ

338
00:30:36,709 --> 00:30:38,127
ผู้รอดชีวิตที่ดิ้นรน

339
00:30:38,211 --> 00:30:41,673
เพื่อได้ชีวิตของตัวเองและลูกสาวกลับคืนมา

340
00:30:43,591 --> 00:30:44,425
ถ้าอย่างนั้น

341
00:30:46,094 --> 00:30:47,387
ขอถามอีกครั้งนะครับ

342
00:30:48,429 --> 00:30:50,473
มันผิดพลาดตั้งแต่ตรงไหนกันครับ

343
00:30:51,266 --> 00:30:53,309
หากเราแก้ไขจุดผิดพลาดนั้นไว้ทัน

344
00:30:54,686 --> 00:30:57,146
ชีวิตของเธอจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม

345
00:31:01,109 --> 00:31:02,694
ถึงกระนั้นก็ตาม

346
00:31:03,736 --> 00:31:05,738
ผมก็ได้แต่หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นได้ครับ

347
00:31:08,032 --> 00:31:08,992
จบเท่านี้ครับ

348
00:31:11,870 --> 00:31:15,707
ขอพิพากษาเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม รวมถึงคดีอื่นๆ

349
00:31:16,541 --> 00:31:18,042
ของจำเลยอันยุนซูดังนี้

350
00:31:19,586 --> 00:31:21,212
สำหรับคดีฆาตกรรมอีคีแด

351
00:31:22,046 --> 00:31:24,799
พิพากษาว่าจำเลยอันยุนซู

352
00:31:25,300 --> 00:31:26,801
ไม่มีความผิด

353
00:31:30,471 --> 00:31:33,850
ต่อไปนี้คือคำตัดสินสำหรับคดีอื่นๆ รวมกัน

354
00:31:33,933 --> 00:31:35,810
ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 25

355
00:31:35,894 --> 00:31:38,104
มีความผิดฐานพยายามฆ่า

356
00:31:38,897 --> 00:31:41,232
และตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 255

357
00:31:41,733 --> 00:31:43,610
มีความผิดฐานสมคบคิดก่อเหตุฆาตกรรม

358
00:31:44,319 --> 00:31:48,907
ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276
มีความผิดฐานกักขังโดยมิชอบ

359
00:31:49,407 --> 00:31:52,660
ด้วยเหตุนี้ ศาลขอตัดสินให้จำเลยอันยุนซู

360
00:31:53,786 --> 00:31:56,998
จำคุกสองปี และรอลงอาญาสามปี

361
00:31:58,291 --> 00:32:00,627
มีปัจจัยการกำหนดโทษหนักเบาดังนี้

362
00:32:00,710 --> 00:32:04,005
โดยเฉพาะกรณีพยายามฆ่าและกักขัง

363
00:32:04,088 --> 00:32:05,632
มีคำร้องจากครอบครัวผู้สูญเสีย

364
00:32:05,715 --> 00:32:09,677
ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินลดโทษของศาล

365
00:32:10,178 --> 00:32:11,346
ดังนี้ครับ

366
00:32:19,520 --> 00:32:20,688
นี่คำร้องครับ

367
00:32:24,776 --> 00:32:26,152
ถ้าหากว่า

368
00:32:27,779 --> 00:32:30,448
เซฮุนยอมรับความผิดพลาด

369
00:32:31,115 --> 00:32:33,201
และรับโทษอย่างเหมาะสม

370
00:32:36,079 --> 00:32:37,789
จะเกิดอะไรขึ้นครับ

371
00:32:38,706 --> 00:32:39,749
หากเป็นอย่างนั้น

372
00:32:41,042 --> 00:32:44,087
ทุกอย่างคงต่างจากตอนนี้ครับ

373
00:32:46,839 --> 00:32:47,840
คงเป็นอย่างนั้นละครับ

374
00:32:51,928 --> 00:32:53,638
ในระหว่างที่ผมทำการสืบสวน

375
00:32:56,391 --> 00:32:58,851
มีบางครั้งที่คิดขึ้นมาว่าอันยุนซู

376
00:32:59,644 --> 00:33:01,771
อาจจะไม่ใช่คนร้ายก็เป็นได้

377
00:33:02,814 --> 00:33:04,524
และทุกครั้งผมก็กลบฝังความคิดนั้นเอาไว้

378
00:33:05,733 --> 00:33:08,528
ใช้ความสูญเสียของเหยื่อเป็นข้ออ้าง

379
00:33:09,112 --> 00:33:11,072
และใช้ความรู้สึกยุติธรรมกระจอกๆ

380
00:33:11,739 --> 00:33:13,324
ของอัยการมาเป็นข้ออ้าง

381
00:33:15,952 --> 00:33:18,579
แล้วบอกตัวเองว่าให้เชื่อในสิ่งที่ตาเห็นเท่านั้น

382
00:33:22,291 --> 00:33:23,835
ทั้งที่ควรจะลังเลและสงสัย

383
00:33:25,920 --> 00:33:27,213
แต่ผมกลับยึดติดกว่าเดิม

384
00:33:31,050 --> 00:33:34,637
เพราะฉะนั้นแม้ผมจะรู้ว่าความเคียดแค้นของคุณปู่
ผู้สูญเสียครอบครัวอาจเป็นอันตราย

385
00:33:36,764 --> 00:33:38,016
แต่ผมก็ละเลยไป

386
00:33:40,393 --> 00:33:42,228
คิดแต่ว่าต้องจับตัวอันยุนซูให้ได้ก่อน

387
00:33:45,023 --> 00:33:47,984
ตอนนี้ผมจะแก้ไขให้กลับสู่ที่เดิมครับ

388
00:33:48,901 --> 00:33:49,986
ผมควรทำแบบนั้น

389
00:33:50,069 --> 00:33:51,112
คุณอันยุนซู

390
00:33:53,281 --> 00:33:55,700
ตอนนี้เชิญกลับบ้านได้แล้วครับ

391
00:34:56,844 --> 00:34:59,889
มีเรื่องนึงที่ต้องแจ้งเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้นะคะ

392
00:34:59,972 --> 00:35:01,808
มีรอยนิ้วมือประทับอยู่ค่ะ

393
00:35:02,308 --> 00:35:03,518
- ลายนิ้วมือเหรอคะ
- ค่ะ

394
00:35:03,601 --> 00:35:06,020
ผลงานนี้เสร็จสมบูรณ์หลังจากศิลปินเสียชีวิตแล้ว

395
00:35:06,104 --> 00:35:08,314
ก็เลยพิมพ์ออกมาตามต้นฉบับเดิมค่ะ

396
00:35:08,397 --> 00:35:10,650
เราเองก็มองว่ามันมีคุณค่าด้วยเหมือนกัน

397
00:35:12,276 --> 00:35:13,444
อย่างนั้นเองสินะ

398
00:35:13,945 --> 00:35:16,656
เราพิมพ์ภาพมาแค่ภาพเดียวค่ะ

399
00:35:16,739 --> 00:35:19,408
ในวงการภาพพิมพ์โลหะทองแดง
นับเป็นฉบับหายากเลยค่ะ

400
00:35:19,492 --> 00:35:21,035
ควรค่าแก่การสะสมอย่างยิ่งค่ะ

401
00:35:23,287 --> 00:35:24,455
มีการทำลายต้นฉบับรึยังคะ

402
00:35:25,081 --> 00:35:28,042
ไม่ค่ะ ต้นฉบับยังอยู่ที่สตูดิโอของศิลปินค่ะ

403
00:35:30,628 --> 00:35:31,712
ไม่ต้องกังวลนะคะ

404
00:35:32,296 --> 00:35:34,340
จะไม่มีการพิมพ์ซ้ำอีกรอบแน่นอน

405
00:35:35,716 --> 00:35:37,009
ควรจะอย่างนั้นอยู่แล้วสิ

406
00:36:01,075 --> 00:36:03,661
คุณอาจคิดว่าตัวเองทำลายหลักฐานไปหมดแล้ว

407
00:36:04,328 --> 00:36:06,914
แต่เปล่าเลย เรามีฉบับพิมพ์ทดสอบด้วยครับ

408
00:36:08,124 --> 00:36:09,125
นี่ไง

409
00:36:09,709 --> 00:36:11,002
พร้อมกับลายนิ้วมือด้วย

410
00:36:13,629 --> 00:36:15,131
นั่นลายนิ้วมือของฉันเหรอคะ

411
00:36:16,299 --> 00:36:17,133
ครับ

412
00:36:17,800 --> 00:36:19,260
ลายนิ้วมือคุณชเวซูยอนครับ

413
00:36:26,726 --> 00:36:28,269
ไม่ได้สวมนาฬิกามาด้วยเหรอครับ

414
00:36:29,312 --> 00:36:31,189
ได้ยินว่าหวงแหนนาฬิกาเรือนนั้นมาก

415
00:36:32,398 --> 00:36:33,524
เป็นนาฬิกา

416
00:36:34,150 --> 00:36:35,902
ที่เรามอบให้กันและกัน

417
00:36:36,485 --> 00:36:38,946
ตอนสามีฉันได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์ค่ะ

418
00:36:42,074 --> 00:36:43,534
ตอนส่งสามีไปสู่สุคติ

419
00:36:47,455 --> 00:36:49,165
ฉันก็ฝังนาฬิกาลงทะเลไปด้วยค่ะ

420
00:36:54,503 --> 00:36:55,796
คุณชเวซูยอน

421
00:36:56,505 --> 00:36:57,673
ฆ่าคุณอีคีแดรึเปล่าครับ

422
00:37:06,807 --> 00:37:07,642
เปล่าค่ะ

423
00:37:11,020 --> 00:37:12,605
สามีฉันเป็นคนฆ่าค่ะ

424
00:37:19,654 --> 00:37:22,740
เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตาเดียว
ไม่มีเวลาให้ฉันหยุดเขาได้เลย

425
00:37:24,533 --> 00:37:26,035
ตอนฉันหันหลังกลับไป

426
00:37:26,911 --> 00:37:29,038
มีดก็อยู่ในมือของสามีแล้ว

427
00:37:45,263 --> 00:37:46,222
ซูยอน

428
00:38:44,363 --> 00:38:46,782
ก็เขาหยาบคายกับคุณเกินไปนี่คะ

429
00:38:56,500 --> 00:38:57,335
ที่รัก

430
00:38:59,295 --> 00:39:01,130
ไม่เป็นไรนะ

431
00:39:18,147 --> 00:39:20,775
เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้เอง คุณออกไปก่อน

432
00:39:24,779 --> 00:39:26,072
ฉันไม่เป็นไร

433
00:39:26,155 --> 00:39:29,325
ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวนะ โอเคไหม

434
00:39:29,825 --> 00:39:32,703
เดี๋ยวผมรีบจัดการแล้วจะตามออกไปนะ

435
00:39:33,829 --> 00:39:34,914
ไม่เป็นไร

436
00:39:35,790 --> 00:39:36,916
ใช่แล้ว ไม่เป็นไร

437
00:39:56,602 --> 00:39:59,188
แกะแผ่นทองแดงไปกี่แผ่นแล้วเนี่ย

438
00:40:02,608 --> 00:40:04,860
เขาหายใจอยู่นะคะ แต่ลืมตาไม่ได้…

439
00:40:04,944 --> 00:40:07,363
คีแด มองฉันสิ

440
00:40:07,446 --> 00:40:09,240
คีแด ลืมตาก่อน

441
00:40:09,949 --> 00:40:10,866
ห้ามหลับตานะ คีแด

442
00:40:11,742 --> 00:40:14,036
ทิ้งเราไว้แบบนี้ไม่ได้นะ คีแด

443
00:40:15,788 --> 00:40:16,956
คีแด

444
00:40:17,039 --> 00:40:19,542
ช่วยมาเร็วๆ หน่อยค่ะ!

445
00:40:19,625 --> 00:40:21,460
ฉันไม่ควรทำแบบนั้นเลย

446
00:40:23,295 --> 00:40:25,881
แต่ฉันไม่สามารถแจ้งความสามีตัวเองได้ค่ะ

447
00:40:30,052 --> 00:40:32,179
เพราะฉันก็เข้าใจหัวอกสามีเหมือนกัน

448
00:40:38,811 --> 00:40:39,979
คุณชเวซูยอน

449
00:40:40,062 --> 00:40:43,691
ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
คุณคือผู้ต้องสงสัยฐานสมรู้ร่วมคิด

450
00:40:43,774 --> 00:40:45,109
คดีฆาตกรรมอีคีแดและโกเซฮุน

451
00:40:45,860 --> 00:40:47,278
แม้จะต้องสู้และถกเถียงกันต่อ

452
00:40:48,320 --> 00:40:52,491
แต่กรณีของคดีฆาตกรรมอีคีแดมีหลักฐานแวดล้อม
ที่บอกว่าคุณชเวซูยอนเป็นคนฆ่าพอสมควร

453
00:40:59,373 --> 00:41:00,875
อันยุนซู

454
00:41:03,210 --> 00:41:06,005
ก็คงเริ่มต้นจากความสงสัยแบบนี้ใช่ไหมคะ

455
00:41:15,931 --> 00:41:18,767
ผมขอแจ้งสิทธิในการขอปรึกษาทนาย
และปฏิเสธการให้ปากคำครับ

456
00:41:55,262 --> 00:41:58,057
- ซบ ชอบไหมลูก
- ชอบ

457
00:42:48,482 --> 00:42:49,984
ซบ ลงรถกันไหม

458
00:42:53,946 --> 00:42:55,197
ไปทักทายเพื่อนๆ กันไหมลูก

459
00:43:44,455 --> 00:43:46,040
ฉันอยากให้เรื่องที่ฉันก่อไว้

460
00:43:46,790 --> 00:43:49,084
กลับคืนสู่ที่เดิมของตัวเองค่ะ

461
00:43:50,711 --> 00:43:51,837
ถึงฉันไม่มีที่ไปแล้ว

462
00:43:53,464 --> 00:43:55,716
แต่สำหรับพี่ยังมีที่ที่ให้กลับไปไงคะ

463
00:44:00,888 --> 00:44:03,724
เราเอานาฬิกานี้คืนให้พี่โมอึนกันนะลูก

464
00:44:03,807 --> 00:44:04,808
ค่ะ

465
00:44:07,394 --> 00:44:08,937
ซบช่วยแขวนหน่อยได้ไหม

466
00:44:14,234 --> 00:44:15,694
เก่งมากจ้ะ

467
00:44:23,994 --> 00:44:24,953
ไปกันเถอะ

468
00:45:36,316 --> 00:45:38,277
จะรับไหม

469
00:45:39,445 --> 00:45:40,362
สาม!

470
00:45:42,614 --> 00:45:45,075
จูบเลย

471
00:45:45,159 --> 00:45:47,161
- อะไรน่ะ
- ทำอะไรกัน

472
00:45:47,244 --> 00:45:48,245
สงสัยจัดงานแต่งงาน

473
00:45:50,289 --> 00:45:52,040
- สวยจังเลย
- ว้าว

474
00:45:52,958 --> 00:45:54,126
ขอบคุณนะ

475
00:45:55,377 --> 00:45:56,628
ขอบคุณครับ

476
00:45:58,505 --> 00:45:59,840
เข้ามาได้นะคะ

477
00:46:04,136 --> 00:46:05,971
ดีจังเลยเนอะ ใช่ไหมพี่

478
00:46:06,930 --> 00:46:07,806
สวยจัง

479
00:46:08,307 --> 00:46:09,308
ยินดีด้วยนะ

480
00:46:10,017 --> 00:46:13,395
- ขอบใจนะ เราจะมีชีวิตอย่างมีความสุขนะ
- ไว้แกก็แต่งงานด้วยสิ

481
00:46:15,272 --> 00:46:16,106
ไปกันดีกว่า

482
00:46:18,942 --> 00:46:20,819
ขอบคุณครับ

483
00:46:30,788 --> 00:46:33,791
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล