(เลือดธุรกิจฝ่าพายุวิกฤติ)
ทางนี้
- เกิดอะไรขึ้น - ทำไมไฟดับล่ะ
- หาสวิตช์ไฟเร็ว - ไป
ไอ้พวกเลว
- คุณชา - เกิดอะไรขึ้น
เยส
- นี่ - คุณคัง
- ไปเร็ว - วิ่ง
มาเร็ว
- คุณชา - วิ่งสุดชีวิตเลย
เร็ว เร็วเข้า
เอาไงดี
- เร็วเข้า - รีบไปเร็ว
เร็ว เร็วเข้า
ไปเร็ว วิ่ง
ช่วยเธอด้วย
- แต่พวกนั้น… - ให้ตายสิ
นี่ รอด้วย แย่แล้ว
ผมซื้อน้ำโสมแดงมาให้ เสริมพลังงานดีที่สุดเลย
- ใจดีจริงๆ - ขอบคุณนะ
เอ้านี่
- นี่ครับ - ขอบคุณ
ลูกเตะคุณเยี่ยมมากเลย คุณโก
- ฉันเล่นงานพวกนั้นเต็มๆ - นี่ครับ คุณชา
ฉันขอผ่านนะ
ไม่เอาน่า ซอนแทค ดื่มก่อนไปสิ
คุณชา
(ปี 1983)
ทำอะไรเกินตัวไปแล้วนะ
นักบัญชีแบบคุณรายได้ไม่เยอะพอจะทำป้ายชื่อนะ
ทำไมล่ะ ก็ฉันอยากทำให้เขานี่
ไม่ใช่เพราะรักใคร่นะ
คุณคังมาแล้ว ออกมาเร็ว ทุกคน
โอเค
คุณชา มาเร็ว
ไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
(ฉลองออฟฟิศใหม่)
(ซีอีโอคังจินยอง)
อะไรคะ เจออะไรเหรอ
(ตั๋วสัญญาใช้เงิน)
นี่มันอะไร
บอกสิว่าอะไร
"เจ้าหนี้ คังจินยอง"
"ลูกหนี้ พโยพัคโฮ"
นี่แหละ
นี่คือตั๋วสัญญาใช้เงิน
ของจริงเหรอ
ใช่ อันนี้แหละ
ในที่สุดผมก็เจอตั๋วสัญญาใช้เงิน
คุณคู
ตายจริง
โถ่
คุณชาครับ
- เรารอดแล้ว - พระเจ้า
เฮ้อ
คุณคัง…
เขาเอาใส่ในป้ายชื่อที่ฉันให้เขา
ฉันเป็นคนให้เขา
สวยมากเลย
นี่ แทพุง
ชื่อพ่อคุณหักครึ่งเลย ยังมีกะจิตกะใจกินรามยอนได้ยังไง
แต่มันอร่อยมากเลย
คือผมก็เศร้านะ
แต่นี่มันดีมากเลย
ให้เขากินเถอะ เขาคงหิวแย่ หลังจากเจอเรื่องใหญ่ขนาดนั้น
- กินสิ คุณโอ - ขอบคุณค่ะ
ให้ไข่ทั้งฟองแปลว่าผมให้คุณทุกอย่างเลย
ให้ไข่เธอทั้งฟองไม่ได้นะ
เราควรจะแบ่งกันสิ มีไข่ไม่เยอะนะ
- คุณนี่อารมณ์แปรปรวนจัง - คุณชา มากินก่อนที่เส้นจะอืดสิคะ
เส้นก็ต้มนานไปด้วย
แล้วกิมจิล่ะ
- มาสิ - กิมจิอะไร
ขโมยมาให้เราสิ
แทพุง…
ขอบคุณนะ
เออนี่
มีหุ้น 30 เปอร์เซ็นต์ของเขาที่เสี่ยงอยู่
ผมดูออกว่าทำไมเขาถึงพยายามหามันนัก
นี่เป็นเอกสารที่กุมอำนาจทุกอย่าง
เรื่องมันเมื่อหลายปีก่อน
ตอนที่เขามีเรือแค่ลำเดียวเดินทางไปโยโกโฮมา
และก็เจออุบัติเหตุครั้งใหญ่
ทุกคนบอกว่าเขาจะล้มละลาย
ตอนนั้นคุณคังคงให้เขายืมเงิน โดยมีหุ้นเป็นหลักประกัน
งั้นก็ใช้นี่ทวงบริษัทเราคืนสิ
เราต้องแยกกันอีกนานแค่ไหน
เราก็อยู่ที่นี่ด้วยกันแล้วไง
และก็ได้กินอาหารอร่อยๆ ด้วยกัน
ดีออกไม่ใช่เหรอ อร่อยจะตาย
นี่เรียกว่ามื้ออาหารได้เหรอ
- เติมข้าวดีไหม - เติมหรือไม่เติมดี
- ไปเอาข้าวเก่าให้ไหม - เอาไม่เอา
(ตอนที่ 16 เราได้พบกับนกบลูเบิร์ด และชีวิตก็ยังดำเนินต่อไป)
ไอ้เวรพวกนี้น่ากลัวจริงๆ
ดูนี่สิ
พวกนั้นทำการค้นคว้าและการสืบสวน
พวกนั้น…
เดี๋ยว นี่มัน…
รูปครอบครัวตอนผมเด็กๆ
- หา! - ไม่อยากจะเชื่อเลย
- อะไรเนี่ย - เหลือเชื่อเลย
ตอนเด็กๆ นายน่ารักนะ
(ใบอนุญาตประกอบธุรกิจ ทะเบียนโรงงาน)
ดูนี่สิ
พีเอ็มพีคืออะไร
(เครื่องเล่นสื่อพกพา)
เดี๋ยวนะ
พีเอ็มพีเหรอ
- อ้าว - มีอะไร
เครื่องเล่นสื่อพกพา
นี่คือเครื่องเล่นวิดีโอในตำนาน ที่แม้แต่คนในอย่างผม
ก็เคยได้ยินแต่ข่าวลือ
มันเล็กเท่าฝ่ามือ
และใช้ดูวิดีโอได้ อย่างละครกับหนัง
สายตาเสียกันพอดี
นี่ดูเหมือนเอกสารลับจากบริษัทต่างชาตินะคะ
(ความลับ รายงานความเคลื่อนไหวส่วนผู้ถือหุ้น)
เครื่องพีเอ็มพีแบบมีกล้องจะเปิดตัวเป็นครั้งแรก
แต่ที่ตลกคืออันนี้
อุณหภูมิจะสูงถึง 48 องศาเซลเซียส หลังใช้งานไป 30 นาที
- 48 องศาเหรอ - ใช่
- ร้อนพอๆ กับที่อุ่นมือเลยนะ - ใช่
จะใช้ได้ยังไงล่ะ
แต่พวกเขาจะเดือดร้อนแน่ ถ้าครั้งนี้เปิดตัวไม่ได้
เพราะราคาหุ้นของพวกเขาขึ้นเป็นสองเท่า หลังประกาศเปิดตัวไป
เครื่องร้อนเกินไป
ร้อนเกินไป…
เยอะมากเลยนะ
(ใบรับรองสิทธิบัตร)
"พัดลมระบายความร้อนขนาดจิ๋วสำหรับกล้อง"
กล้องจิ๋วจะใช้งานไม่ได้ ถ้าไม่มีอุปกรณ์ระบายความร้อนเพื่อทำให้มันเย็นลง
ทุบทำไม
พัดลมระบายความร้อน
อีกไม่นานจะมีการประมูล
ทางบริษัทเรือสินค้าพโยเป็นคนดำเนินการ
งั้นเราก็ใช้สิทธิบัตรได้ทันที
โอเค
ไม่ต้องห่วง
ไม่มีใครสนใจโรงงานเล็กๆ แบบนั้นหรอก
(ราชาสิทธิบัตรจากประเทศเล็กๆ ประดิษฐ์พัดลมระบายความร้อน)
ความเป็นไปได้เหรอ
ถามถึงความเป็นไปได้งั้นเหรอ
เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์
- คุณแบเอานั่นมาใช่ไหม - อะไร
จริงด้วย คุณบอกให้ผมเอามา ผมก็เลยเอามา
(วันที่ 3 กรกฎาคม 1998)
ถืออะไรอยู่น่ะ
พ่อผมเป็นคนทำนะ
นั่นละ นั่นพัดลมระบายความร้อน
ถือพัดลมเหมือนถ่ายหนังภาษากวางตุ้งเลย
นั่นละที่พวกเขาต้องการ
ถ้าไม่งั้นก็ปล่อยสินค้าไม่ได้
จะบอกว่าพวกเขาทำให้
โรงงานล้มละลาย จากนั้นก็ประมูลมาเพื่อสิทธิบัตรนี้เหรอ
- พวกเวรนี่ควรถูกสาป - อีกอย่าง พวกเขาร่วมมือกัน
ดูนี่สิ
(บันทึกความเข้าใจ)
ดูที่บริษัทเรือสินค้าพโยทำไว้สิ
มันเขียนว่าเรือของพวกเขา
พวกนั้นซื้อเรือ
เลวกันหมดเลย
พอผมได้สิทธิบัตรแล้ว
คุณจะโอนเงินลงทุนที่สัญญาไว้ทันทีใช่ไหม
ผมพูดถึงเรื่องเรือที่เราเซ็นสัญญากันไว้
มีคนบอกว่าบริษัทกว่าสิบแห่ง ล้มละลายภายในวันเดียว
เหมือนที่แคลิฟอร์เนียปี 1848
ทุกอย่างพร้อมให้เราคว้าไว้
ยุคขุดทอง
เขาแม่งไม่เคยตอบที่ถามเลย
อย่างน้อยเราก็เจอสิ่งที่พวกนั้นต้องการ
งั้นทำไมเราไม่ให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ แลกกับสิ่งที่เราต้องการล่ะ
เดี๋ยวนะ
ถ้าพวกเขาซื้อโรงงานเพราะต้องการสิ่งนี้
ถ้าเกิดพวกเขาไม่ต้องการแล้วล่ะ
ก็จริงนะ
เราจะทำให้สิทธิบัตรไม่จำเป็นกับพวกเขาได้ยังไง
- โอ๊ย - ตายจริง
- งั้นก็ไม่ควรมีสิทธิบัตรอีกต่อไป - ใช่
ลองคิดดูสิ ถ้าเราใช้มันได้ โรงงานฝั่งตรงข้ามก็ใช้ได้
และมาร์คก็ใช้ได้ ก็จะไม่มีสิทธิบัตรอีกต่อไป
แล้วเขาก็จะไม่ต้องซื้อโรงงาน
ปล่อยเทคโนโลยีให้เป็นสาธารณะ
สองคนนี้เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย
มีทีมเวิร์กที่ดีมาก คนอื่นอาจคิดว่าคุณสองคนคบกันนะ
การประมูลจะมีเมื่อไหร่
- ไม่แน่ใจ - อีกกี่วัน
สามวันค่ะ
การประมูล แค่คิดเรื่องนั้นก็ทำเอาเหงื่อแตกแล้ว
งั้นเราจะทำให้สุด ไม่งั้นก็อย่าทำ
- ไม่ ครั้งนี้เราต้องทำได้ - จริงเหรอ
เราบอกข้อเสนอของเรา แล้วบอกให้พวกเขาถอยได้ไหม
- เจ็บนะ - ทำแบบนั้นก็ขายบ้านตัวเองเลยเถอะ
- เราจะไม่มีวันหยุด - เราต้องสู้
โอเค สู้
- สู้ - สู้
มาจิน ลืมอะไรเปล่า
- มาจินแพ้ - อะไรอีกล่ะ
- โดนซะ - โดนซะ
(พิมพ์เขียวเรือสินค้าพโยพัคโฮ)
(ซีอีโอ พโยฮยอนจุน)
ยัยหน้ากระ
ขอกาแฟเย็นหน่อย
(กรุณาอย่าเปิดประตูค้างไว้)
ผมเตรียมกาแฟเย็นไว้ให้แล้วครับ
อะไรเนี่ย
ขออนุญาตนะครับ
เรียบร้อยแล้ว
- ยัยหน้ากระล่ะ - วันนี้เธอหยุดครับ
บ้าเอ๊ย ใครบอกให้หยุด
เฮ้อ ฉันชอบสูตรที่ยัยหน้ากระชง สูตรอะไรนะ
สาม-สอง-สามใช่ไหม อร่อยดี
ถุยน้ำลายใส่หรือเปล่า
ผมไม่ใช่คนแบบนั้นนะ
ลุงนี่น่ารำคาญจริง
ออกไป
- ต้องการอะไร ไปสิ - ครับ
เธอไปไหนโดยไม่บอกฉันเนี่ย
(ถูกยึด)
(ดาบนเทค)
อีกสองวันประมูลเหรอ
- สำหรับธุรกิจใหม่ใช่ไหม - ค่ะ
ทำไมเราต้องทำแบบนี้ด้วย
นี่เป็นการประมูลโรงงาน เราเลยต้องทำในรูปนิติบุคคลค่ะ
อ๋อ ตอนนี้นายพโยนั่นเป็นซีอีโอของไต้ฝุ่นการค้า
ขอดูหน่อยสิ
โอเค สำเนาบัตรประชาชน
- สำเนา - หนังสือมอบอำนาจ
โอเค ดี
- เอกสารนั่น - อ้อ ค่ะ
- ตั้งชื่อธุรกิจว่าอะไรดี - ชื่อเหรอคะ
มันแค่ชั่วคราวเอง
(มีซอนการค้า)
"มีซอนการค้า"
ฉันไม่แน่ใจว่าเจ้าของที่นี่ จะตกลงปล่อยสิทธิบัตรหรือเปล่า
เราคงต้องเชื่อใจเขา
คุณจะว่ายังไงครับ
ก็ได้
ที่พูดมาก็ถูกนะ
แต่ก็น่าเสียดายนะครับ
ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นเลย ไม่ได้เสียดาย
ถ้าเธอทำแบบนั้น มันจะดีและเหมาะสมกว่า
ที่ฉันจะยึดมันไว้
แค่รู้สึกสูญเปล่าน่ะ แค่นั้น
ของพวกนี้เหมือนลูกของฉัน
และฉันก็เก็บสิทธิบัตรไว้
เผื่อในอนาคตมันจะช่วยพนักงานของฉันได้
แต่สุดท้ายมันรู้สึกเหมือนนี่คือสิ่งที่ฉุดรั้งฉันไว้
ฉันคงหลีกเลี่ยงเรื่องนี้ได้ ถ้าปล่อยวางความโลภไปตั้งนานแล้วใช่ไหม
พ่อผมคงจะพูดว่า…
คุณไม่ได้โรยราลง
เทคโนโลยีนี้
กำลังจะเบ่งบาน
และออกผล
อย่างนั้นเหรอ
โอเค
เป็นหน้าที่ของพ่อแม่อยู่แล้ว ที่ต้องปล่อยให้ลูกไปเติบโต
ทำไมถึงยอมทำขนาดนี้เพื่อช่วยธุรกิจของคนอื่นล่ะ
ฉันรู้สึกขอบคุณนะ
แต่มันไม่ยากสำหรับเธอเหรอ
ผมไม่เคยคิดเรื่องนั้นเลยครับ
คือว่า
ไต้ฝุ่นการค้าต้องพึ่งดาบนเทคโนโลยี ถึงจะขายของพวกนี้ได้
บริษัทการค้าจะดำรงอยู่ได้ก็ต้องมีโรงงาน
งั้นมาร่วมมือกันต่อไปนะครับ
เธอเป็นนักธุรกิจที่ดีมากนะ
(ดาบนเทค)
(บอร์ดประกาศสินค้าใหม่)
(สร้างโพสต์ใหม่ หัวข้อ: เปิดเผยสิทธิบัตรดาบนเทค)
(แบ่งปันเทคโนโลยี "พัดลมกล้อง" ของดาบนที่นี่)
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ไม่ผิดเลยสักตัว
(กำลังอัปโหลด)
ขอให้อายุยืนและรุ่งเรือง
ขอคารวะกัปตันยุนชอล
นี่อะไรน่ะ
โห อย่างเจ๋ง
จริงด้วย
ใครเป็นคนปล่อยน่ะ
ท่านประธานครับ
คุณคิม
ไม่เป็นไรครับ
เอาไปใช้ให้เกิดประโยชน์นะ
อะไร สิทธิบัตรอื่นเหรอ
พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว จะวางละนะ
(ดงจูรายวัน)
คุณจางมารออยู่ตรงนี้
ช่วยจัดการด้วยครับ
(14 ชั่วโมงก่อนประมูล)
(สองชั่วโมงก่อนประมูล)
(ดงจูรายวัน)
(ศาลเขตอินซาน)
(หนึ่งชั่วโมงก่อนประมูล)
(พโย)
เร็วๆ หน่อยสิ
ขอโทษครับ
ขอโทษนะครับ
เขาทำบ้าอะไรเนี่ย ขับชนไปเลย
ก็บอกให้เปิดทิ้งไว้ไง ไม่ได้ข้อความเหรอ
ขอโทษครับ
เลิกขอโทษแล้วเปิดประตูได้แล้ว
- ขอโทษครับ - เลิกขอโทษซะที
- ครับ ขอโทษครับ - อะไรของเขาเนี่ย
- นายไปเปิดซิ - ครับ
เจอแล้วครับ
เจอแล้ว อยู่นี่เอง เจอแล้วครับ
ฮยอนจุนมาสาย
ขอโทษครับ
บ้าหรือเปล่า
เปิดแล้วครับ
ไปเลยครับ
โอ๊ย…
นี่
เครื่องเล่น
ออกไปสาย
(ศาลเขตอินซาน)
นี่ค่ะ
คนเกาหลีเขาดื่มนี่กัน
ผมพูดจริงนะ
เชื่อผมสิ
ก็ไม่เลวนะ
นี่ด้วยครับ
ผมอ่านเสร็จแล้ว
มันเป็นวัฒนธรรมของเรา เวลาอ่านหนังสือพิมพ์เสร็จก็จะสลับกัน
(ดงจูรายวัน)
คิดว่าไง
สำหรับคุณน่ะ
น่าสนใจดีนะ
ผมรู้ว่าคุณพูดภาษาเกาหลีได้
ไอ้เวรนั่นทำบ้าอะไรน่ะ
บ้าเอ๊ย
มาทำบ้าอะไรที่นี่
นี่
ฉันถามว่ามาทำไม
จะอะไรได้ล่ะ ก็มาร่วมการประมูลน่ะสิ
หา เดี๋ยวนี้คนจนก็เข้าร่วมประมูลได้แล้วเหรอ
ทำไมแกถึงมีอคตินัก
ฉันถูกลอตเตอรี่
โชคดีนะ
นี่ มาร์ค
หมอนั่นมันประสาทนะ
บ้าสุดๆ เลย
ไม่มีทางที่มันจะมาที่นี่โดยไม่มีเหตุผลแน่
เพราะงั้นผมจะไปเพิ่มเงินประมูลราคา
อย่าลืมเงินลงทุนที่สัญญาไว้แล้วกัน เข้าใจไหม
ขีดจำกัดของเราคือเท่าไร
เราใช้ได้ทันทีหลังจากวางเงินดาวน์เรือ…
นี่ ฮยอนจุน ผมจะเข้าไปนะ
เพราะดูเหมือนงานนี้จะสนุกแน่
ไม่สำคัญว่าผมจะประมูลเท่าไรใช่ไหม
เพราะยังไงเงินนั่นก็จะมาจากเรา
พวกคุณจะจ่ายใช่ไหม
งั้นผมก็ไม่มีปัญหา
แต่…
ทำให้มันถูกต้อง
ผมเล่นแต่เกมที่มีโอกาสชนะ 99 เปอร์เซ็นต์
(กำลังพิจารณาคดี)
(การพิจารณาคดีวันนี้ ห้องพิจารณาคดี: 417)
(โรงงานกล้องวงจรปิดและ อุปกรณ์ทั้งหมดของดาบนเทค)
คดีหมายเลข 1998ซีอี9854-685
มีซอนการค้า
มีซอนการค้าประมูล 30 ล้านวอน
และบริษัทเรือสินค้าพโย
หนึ่งหมื่นวอน
ขายให้กับมีซอนการค้า
นี่
ผมแพ้
แค่ครั้งนี้นะ
(สิทธิบัตรถูกยกเลิก ช่วยเราทุกคน ดาบนเทคปล่อยสิทธิบัตรพัดลม)
มันดีสำหรับคุณไม่ใช่เหรอ
คุณได้ในสิ่งที่อยากได้เหลือเกิน โดยไม่ต้องจ่ายสักวอน
สิ่งที่ทุกคนทำได้ไม่เรียกว่าเทคโนโลยีหรอก
นั่นละ
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ล่ะ
ทำข้อตกลงคงดีกว่า
เพราะผมคือ
นักการค้า
ผมขายสินค้า ไม่ใช่เทคโนโลยี
นักการค้าเหรอ
เอาเครื่องพีเอ็มพีที่ร้อนเกินไปมาให้ได้นะ ถ้าคุณคิดว่าขายมันไม่ได้
ถ้าจำเป็น ผมจะขายที่ขั้วโลกเหนือเลย
(ไต้ฝุ่นการค้า ซีอีโอคังแทพุง)
เสียสติไปแล้วหรือไง
หนึ่งหมื่นวอนเนี่ยนะ
กล้าดียังไง
บ้าไปแล้วเหรอ ทำไมทำแบบนั้น
เพราะผมมีสิทธิ์แพ้ 99 เปอร์เซ็นต์น่ะสิ
พูดบ้าอะไรของมันเนี่ย
เออ ช่างเหอะ
โอนเงินลงทุนมาด้วยนะ ไม่งั้นโดนแน่
นี่มันยิ้มเหรอ
แกยิ้มเหรอ
- ฉันอุตส่าห์ทำดีกับไอ้เวรนั่น - เดี๋ยวครับ
- ใจเย็นๆ - เฮ้ย
(ถูกยึด)
เครื่องจักร ธุรกิจ และพนักงาน
ทุกอย่างจะกลับไปยังที่ของตัวเอง
เราทุกคนจะกลับไปยังที่ของเรา
ไชโย
ทำได้ดีมากครับ
ขอบคุณมากนะ
ทำดีมากครับ
เราได้ทำงานที่นี่ต่อแล้ว
อะไร จะกลับเหรอ
นี่
(พโย)
อยากโดนฟ้องหรือไง
นี่
(บันทึกความเข้าใจ)
คุณเป็นคนเซ็น
ก็ต้องให้เงินลงทุนตามที่สัญญาไว้สิ
คุณไม่รู้ว่าบันทึกนี่คืออะไรใช่ไหม
มันไม่ใช่สัญญา
และอีกอย่าง คุณไม่มีสิทธิบัตรอะไรมาให้ผม
แล้วทำไมยังต้องให้เงินลงทุนด้วย
เพราะแกนั่นแหละ
แกทำพัง
แกต้อง…
รับผิดชอบ
เพราะผมเหรอ
ไม่ใช่ คังแทพุงต่างหาก
คุณคือคนที่หยุดเขาไม่ได้
คุณทำพลาด
อะไรของเขา ทำไมมาร์คถึงไปล่ะ
เขาจะไปแล้วเหรอ
- ผมไปเอาน้ำยาฆ่าเชื้อให้ - ไม่ต้อง
ทีนี้เราจะทำยังไงดี
แล้วเรื่องเรือล่ะ
เรือที่เราจ่ายเงินดาวน์ไปแล้วน่ะ
มาร์คไปจริงๆ เหรอ
ถ้าเราจ่ายไม่ได้ เราจะเสียเงินดาวน์ไป
และอาจต้องจ่ายค่าชดเชยด้วย
เงินงวดกลาง
เงินงวดกลาง…
ขายทุกอย่างที่ขายได้
และยึดทุกอย่างที่ยึดได้ ไม่ว่าจะเป็นอาคารหรือคน
นั่นรวมถึงไต้ฝุ่นการค้าด้วย
(ไต้ฝุ่นการค้า)
- นี่มันอะไร - เราทำงานที่นี่นะ
- เราทำงานที่นี่ - เรามีสิทธิ์ต้องรู้นะ
ไม่มีสามัญสำนึกเลยเหรอ
อย่าบุกเข้ามาสิ
- หยุดนะ - ไปซะ
คุณคัง
- มีเรื่องอะไร - ไม่ต้องคุยหรอก เราต้องไป
- หลบด้วยครับ - ทำแบบนั้นไม่ได้ครับ
- ไปซะ - อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำ
- นี่ - ระวังนะ
เห็นไหม ผมบอกแล้ว
หลบไป
"ยกเลิกสัญญาเช่า" เหรอ
(ประกาศปิดกิจการ ซีอีโอ: พโยฮยอนจุน)
"ประกาศปิดกิจการ"
ทนายชเว ไปปรินต์มาอีกแผ่น
นี่ไม่ใช่ที่แกสัญญาไว้นี่
ปล่อย
ฉันเป็นซีอีโอของบริษัทนี้
ไม่ใช่ แกเพิ่งหมดคุณสมบัติ
ทำไมแกถึงมากวนใส่ฉันอยู่ได้
แกควรจะแพ้ไปอย่างเงียบๆ สิ
แกคือคนที่ยอมแพ้และขายบริษัทนี้เองนะ ไอ้งั่ง
ไอ้หอกเอ๊ย
ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดให้ดี
นี่คือบริษัทของฉัน
- บริษัทฉันที่แกทิ้งไป - เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้ว
ฉันไม่เคยยอมแพ้
หรือละทิ้งบริษัทนี้เลย
ยอมรับเหอะ
แกแพ้แล้ว ไอ้งั่ง
คิดว่าฉันเป็นคนเดียวที่แกต้องชนะสินะ
ฉันก็แค่คนธรรมดา ฮยอนจุน
แกจะใช้ชีวิตหลงผิดแบบนั้นต่อไปก็ได้
แกไม่เคยตามใครไม่ทัน และต้องมองแผ่นหลังของอีกคนนี่
แกจะไปรู้อะไรวะ
ไต้ฝุ่นการค้า
วันนี้กลับบ้านกันก่อน
พรุ่งนี้พวกคุณต้องกลับมาทำงาน
ตายจริง
อดทนอีกหน่อยนะ พ่อ
ทุกอย่างใกล้จบแล้ว
อีกไม่นานผมจะพาพ่อไปโรงพยาบาลนะ
แต่ก่อนที่เราจะทำแบบนั้น
ผมอยากให้พ่อทำบางอย่าง
ผมสั่งเรือมา
- เรือเหรอ - ใช่ครับ เรือ
เรือที่พ่อรักมาก
ผมสั่งลำที่ใหญ่พอๆ กับเรือปานามาเลย
- ไอ้โง่เอ๊ย - เป็นอะไรครับ
แถมผมยังไล่ไอ้เวรคังแทพุง
และยึดไต้ฝุ่นการค้ามาได้ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้น ผมซื้อเรือพาณิชย์
ผมกำลังทำทุกอย่างที่พ่อทำไม่ได้
แต่ปรากฏว่ามันแพงมากเลย
ผมเลยต้องเอาบางอย่างไปค้ำประกัน เพื่อใช้เป็นทุน
ตึกของเรา
(เจ้าของหลักประกัน: พโยพัคโฮ)
พ่อครับ
ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง
รู้สึกยังไงที่โดนลูกชายตัวเองทำให้อับอาย
แก…
อยากจะ…
เอาชนะใคร
ไม่มีครับ
ผมชนะทุกคนได้แล้ว
ผมชนะไปแล้ว
ผมชนะแล้ว
ผมจะพิสูจน์ให้เห็น
ดำเนินการพรุ่งนี้ได้เลย
และฉันต้องรีบจัดการย้ายเขา
มั่นใจเรื่องโรงพยาบาลที่หามาใช่ไหม
ครับ มันไม่อยู่ในแผนที่ด้วย ไม่มีใครหาเขาเจอแน่
โอเค ส่งเขาไปทันที
ฉันว่าเขาจะส่งพ่อเขาไปที่ไหนสักที่นะ
เปลี่ยนแผนน่ะ
ไปทางนี้
ทางนี้ ไปเร็ว
เร็วสิ
โอเค ทางนี้
วันนี้เราจะส่งของที่อยู่ด้านนั้นเหรอ
การจัดส่ง…
ตู้เบอร์อะไร
- แป๊บนะครับ - เอามานี่
คุณฮา
ตู้ทางด้านนั้นเปิดออกหมดเลย
ดูเหมือนมีคนเปิดไว้ครับ
ทำไมถึงเปิดไว้ล่ะ
- ทุกตู้ในโซน 15 เหรอ - ใช่ครับ
ได้เรียกรปภ.รึยัง
- ยังครับ - เอาวิทยุมา
แล้วทำไมไม่วิทยุไปบอก
มันอยู่ในคู่มือทำงานของแกนะ
รปภ. มาที่โซน 15 ด้วย
โอเค
ซงจุง ไม่ยักรู้ว่านายทำแบบนี้ได้
เก่งนะเนี่ย
ไม่รู้เลยว่านายมีทักษะด้านนี้
โอเค
ระวังชนไอ้นั่นนะ
อะไร นั่นอะไรน่ะ
ทำอะไรของเขาเนี่ย
ตายจริง
อากาศเย็นสบายดีจัง
(ตั๋วสัญญาใช้เงิน)
เจอจริงๆ สินะ
ทำไมคุณไม่คืนเงินพ่อผม
คุณต้องมีเงินมากพอสิ
ฉันต้องดูแลชีวิตคน 350 คน
เรื่องนั้นมันน่ากลัวกว่า
ยังต้องจ่ายเงินเดือนให้พวกเขาทุกเดือน
ใครจะสนเรื่องสัญญาแบบนี้ล่ะ
ในที่นรกแบบนี้
เราควรก้าวทับคนอื่นเพื่อเอาตัวรอดก่อน
คุณเดินเองไหวไหม
แกจะปล่อยฉันไปเหรอ
แลกกับการให้การว่าคุณได้รับ
ตั๋วสัญญาใช้เงินนี้ในวันที่เราตกลงกัน
ผมจะได้กลับไปทำบริษัทผม
คุณก็จะกลับไปทำธุรกิจคุณ
ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ
ผมไม่สนหรอก ผมจะปล่อยคุณไปอยู่ดี
อย่างน้อยคุณก็จะรักษาบริษัทเรือสินค้าพโยไว้ได้
พนักงาน 350 คนที่คุณเพิ่งพูดถึงอีก
พวกเขายังต้องทำมาหากิน
แกไม่สนว่าไต้ฝุ่นการค้าจะหายไปเหรอ
คุณโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ
บริษัทผมไม่ใช่สิ่งที่จะหายไป แค่เพราะมันไม่มีชื่อหรอกนะ
นั่นคือเหตุผล
ที่เราจะไม่มีวันพ่ายแพ้
คิดว่า…
ฉันจะขอบคุณเหรอ
ผมเคยต้องการคำขอโทษนะ
แต่ผมว่า…
คุณควรขอโทษพ่อผมมากกว่า
ฮยอนจุนต้องได้เรียนรู้…
จากพ่อของเขา
ว่าโลกนี้มันคือนรก
พ่อเคยสอนผมว่า…
โลกนี้เต็มไปด้วยดอกไม้และผลไม้
งั้นก็…
โชคดีนะ
ดูสิว่าโลก…
จะรอให้ดอกไม้บาน
และผลิดอกออกผลไหม
- นี่อะไร - ดูไม่ออกเหรอ
ฉันหงุดหงิดเวลาเห็นของที่พี่ให้ก็เลยเอามาคืน
นี่
- ต้องทำขนาดนี้ด้วยเหรอ - ทำอะไร
ฉันยังดีกว่าพี่ ที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง
มองฉันแบบนั้นทำไม
ตลกสิ้นดี
มีโฮ
- ปล่อยนะ ปล่อย - เดี๋ยว
ก็ได้
ฉันจะไม่รั้งหรือหยุดเธอไว้ แต่ขอเวลาฉันหน่อย
ทำอะไรน่ะ
แป๊บนึง ไม่นานหรอก
ช่วยมาวันนี้ด้วยนะ
แค่วันนี้วันเดียว
(17 กรกฎาคม สองทุ่ม หน้ามิลเลเนียร์)
นะ
จะรอนะ
ทำอะไรเนี่ย
เป็นอะไรของพี่
เฮ้อ
(พโย)
ทุกอย่างมันปั่นป่วนไปหมดน่ะครับ
คุณก็รู้จักผม
ทำอะไรน่ะ รีบมาขอร้องให้เขาให้อภัยสิ
แกเซ็นซื้อเรือโดยที่ฉันไม่อนุมัติ
(บันทึกความเข้าใจ สัญญาซื้อขายเรือ)
ดึงชาวต่างชาติมาเกี่ยวข้อง
แล้วก็ขายบริษัทของเรา
เดี๋ยวนะครับพ่อ
คือ…
ฟังผมก่อนนะครับ
คือว่า…
สัญญาเรื่องเรือเซ็นเรียบร้อยแล้ว และข้อตกลงก็เสร็จสมบูรณ์
ใช่แล้วละ คุณพโยฮยอนจุน
แกต้องรับผิดชอบ
- อะไรนะ - นี่เป็นการทุจริตของแก
แกใช้ชื่อบริษัทตามใจตัวเอง
คุณพโยฮยอนจุนและคุณฮาซองอิล
คุณสองคนถูกจับโดยไม่ต้องมีหมายจับ
ข้อหาทุจริตและยักยอกทรัพย์ บริษัทเรือสินค้าพโย
รวมถึงข้อสงสัยเรื่องลอบวางเพลิงที่โกดัง
ในย่านยอนฮวา อินชอน
พ่อ
ปล่อยนะ ปล่อยสิ
- พ่อ - คุณพโย ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ
ปล่อยฉันนะ ปล่อย
พ่อครับ
พ่อ บ้าเอ๊ย
พ่อเห็นทุกอย่าง
ผมชนะไอ้เวรนั่น
ผมชนะแทพุง
ผมโค่นมันได้
พ่อ ผมชนะ
พ่อ
พ่อ…
ตอนนี้ทุกอย่างมันจบแล้ว
ผมใกล้สำเร็จแล้ว
งั้นเหรอ
ลูกพ่อ
พ่อแพ้แล้ว
นี่เป็นความพ่ายแพ้ของพ่อ
ไม่ใช่แก
แต่เป็นพ่อต่างหากที่แพ้
พ่อครับ
ช่วยพูดว่าผมทำได้ดีได้ไหม
ผมทำได้ดีใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้นกับคุณคังน่ะ ทำไมไม่ได้ข่าวจากเขาเลย
อยากรู้เหมือนกัน เขาได้ติดต่อพวกคุณไหม
ผมไม่เห็นใครจากบริษัทเรือสินค้าพโย หรือคุณคังเลย
วันนี้คุณทำงานกะกลางคืนหรือเปล่า
ผมโดนไล่ออกแล้ว มีคนบอกให้ผมเริ่มทำงานที่นี่วันนี้
บางครั้งการไม่มีข่าวเลยถือเป็นข่าวดีที่สุด
ให้เวลาเขาหน่อยเถอะ
ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่ล่ะ คุณชา ตอนนี้ที่โรงงานยุ่งมากนะ
ฉันเหรอ มีคนบอกให้ฉันเริ่มทำงานที่นี่วันนี้
- ใครเหรอคะ - คิดว่าใครล่ะ
คุณคัง
- คุณคังมาแล้ว - คุณคัง
คุณคัง
ทำไมใส่สูทสีแดงล่ะ
คุณเหมือนวงบอยแบนด์เลย
ใส่สร้อยสามเส้นเลยเหรอ เดี๋ยวก็ปวดคอหรอก
อาการปวดเส้นประสาทของคุณคงดีขึ้นแล้ว
ติดกระดุมอีกเม็ดก็ดีนะ
- ผมควรติดเหรอ - ค่ะ
ดูสิ
(ซีอีโอคังแทพุง)
สุดยอดเลย
(มิลเลนนี ค้นหาดาว)
ผู้เข้าแข่งขันคนต่อไปครับ
ขอแนะนำผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายของเรา
ผู้เข้าแข่งขันหมายเลข…
โอ้ เป็นเพลงที่เขาแต่งเองครับ
ชื่อเพลง "กลุ่มดาวหมาป่า"
ขอเสียงต้อนรับผู้เข้าแข่งขันเบอร์ 13 วังนัมโม
จุดประกายให้คุณในตอนท้ายของคืน
ขณะที่คุณไหลไปในความเปล่าเปลี่ยว
โดยไม่มีถ้อยคำใดๆ
ผ่านฤดูหนาวไปด้วยสีหน้าว่างเปล่า
ทอดเงาลงมา
และค่อยๆ เลือนหายไป
ผมอยากให้บทเพลงนี้ไปถึงคุณ
เมื่อโลกสั่นไหวราวกับจะแตกสลาย
ผมจะอยู่ตรงนี้
ในฤดูนี้ที่คุณหยุดนิ่ง
บนท้องฟ้านั่น
ผมจะอยู่ตรงนี้และส่องแสงให้คุณ
แม้ทุกสิ่งจะเลือนหายไป
แม้ผมจะไม่มีแสงสว่างอีกแล้ว
มีเพียงพลังจากผม
ที่จะยังคงอยู่บนท้องฟ้าของคุณ
ขอให้ฤดูกาลที่เหน็บหนาวและเจ็บปวดนี้
จงผ่านไป
ฉันเจ๋งไหม
ไม่เลย
มีโฮ
ฉันจะ
พยายามเต็มที่โดยไม่ยอมแพ้
แต่นั่นแปลว่าฉันอาจจะไม่ร่ำรวย
กว่าจะคิดได้นะ ตาโง่
แต่ว่า
ฉันจะร้องเพลงให้เธอฟังทุกวัน
ทำให้เธอหัวเราะ และคอยเช็ดน้ำตาให้
ฉันจะอยู่ข้างเธอตลอดไป
- ขอให้มีความสุขนะ - ยินดีด้วย
(ไต้ฝุ่นการค้า)
เจ๋งไหมล่ะ
(ตัวอย่าง)
เซฟเพลงในเครื่องได้ด้วยนะ
กี่เพลงน่ะเหรอ
- ได้ถึง 32 เพลงเลย - หา ขอดูหน่อย
รู้ไหมว่าอะไรที่บ้าไปกว่านั้น
ลบเพลงและเซฟเพลงใหม่ได้ด้วยนะ
กี่ครั้ง ไม่มีทาง
กี่ครั้งก็ได้
บ้าน่า
ช่วงราคาของสินค้านี้อยู่ที่เท่าไร
มันแพงนะ ไม่ถูกเลย
แต่
คิดถึงสิ่งที่เจ้านี่ทำได้สิ
ราคา 250,000 วอน ไม่ถือว่าเยอะนะ
ราคา 250,000 วอนเหรอ
ใส่เพลงยังไงเหรอคะ
ต้องดาวน์โหลดไฟล์ผ่านอินเทอร์เน็ตน่ะ
มีเว็บไซต์อยู่
งั้นก็ใช้ไม่ได้ถ้าไม่มีคอมพิวเตอร์น่ะสิ
ฉันว่าก็เป็นความคิดที่ไม่เลวนะ
มันเล็กดี ได้ฟังแต่เพลงที่ชอบด้วย
ถ้ามีใครซื้อของนั่นจริงๆ ฉันยอมเผานิ้วตัวเองเลย
ฉันมีสินค้าความงามค่ะ
สินค้าความงามเหรอ ซ้ำซากมาก
บริษัทนี้เคยทำการวิจัยเรื่องเบาหวาน
แล้วก็พบสารตัวใหม่ที่ดีต่อผิวมากๆ
พวกเขาวิจัยต่อ
สุดท้ายก็ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ความงาม
แต่ฝรั่งเศสขึ้นชื่อเรื่องสินค้าความงามมากกว่านะ
ฉันคิดว่าที่เราต้องทำคือเปลี่ยนวิธีคิด
เหมือนบริษัทนี้ที่ผลิตสิ่งนี้ตอนวิจัยเรื่องยา
แบรนด์ต่างชาติไม่ได้ดีกว่าเสมอนะคะ
ของเกาหลีก็อาจดีที่สุดได้ แค่ต้องมีคุณภาพดี
ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเอากลับบ้านไปลองนะ
- ได้สิคะ - โอเค
ตายจริง
โห
(ส่งดอกกุหลาบ จากยาหยีพุง)
เดี๋ยวนะ คุณสองคนนี่มันยังไง เมื่อกี้อะไร
คุณคัง มองตาผมสิ
เมื่อกี้ขยิบตาทำไม
มีอะไรเข้าตาผมน่ะ
ไม่มีสักหน่อย
คุณไม่รู้หรือไงว่าพวกเขาคบกันอยู่
โถ่
ทุกคนในโลกนี้รู้หมดแล้ว ยกเว้นคุณสามคนนี่แหละ
เห็นชัดจะตาย
ใช่ พวกเขาเป็นคู่รักในออฟฟิศ
เดี๋ยวนะ งั้นพวกเขาก็จับมือกันเหรอ
พอเลย
ไม่ควรทำแบบนั้นในที่ทำงานนะ
ไปหาซุปซี่โครงกินกัน
เอาละ
จะอยู่ต่อเหรอครับ
คุณโอเคกับเรื่องนี้ไหมคะ
ถ้าเขาเกิดเป็นลมล่ะ
บอม
เสียใจขนาดนั้นเลยเหรอ
มานี่มา มาหาป้าสิ
โอ๋นะ
ทำไมถึงเศร้าที่มีโฮจะแต่งงานขนาดนั้นล่ะ
เดี๋ยวพี่เขาก็แวะมาหาบ่อยๆ
ผมว่าแล้วว่าหมอนั่นจะทำแบบนี้
ผมน่าจะไล่เขาไปตอนที่ทำได้
ตายจริง
บอมจ๊ะ
ป้าอยู่ตรงนี้นะ
พี่แทพุงด้วยใช่ไหมครับ
อย่าไปพูดถึงเจ้าเด็กบ้านั่นเลย
เลี้ยงลูกชายไปก็เท่านั้น
ช่วงนี้พี่มีซอนกลับดึกใช่ไหม
จ้ะ
ทั้งเธอกับป้าก็อยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
ตอนนี้มีจาก็มีแฟนเหมือนกัน
จริงด้วย
จ้ะ
ว่ายังไง
เธอสองคนจะแต่งงานกันเหรอ
- ครับ - ดีแล้ว
ใช่ค่ะคุณย่า
เราหาวันดีๆ สำหรับนัดพบครอบครัว และวันแต่งไว้แล้ว
โธ่เอ๊ย
ยินดีด้วยนะ สาวน้อย
คุณย่าคะ
ครอบครัวของเราไม่ได้มีฐานะดี ก็เลยเตรียมอะไรไม่ได้มาก
ลองดูนะคะ
- ฉันซื้อชุดใหม่มาให้ - แหม
แล้วก็เซ็ตเครื่องเงิน
ตายจริง สวยมากเลย
ก่อนถึงหน้าหนาว เราจะซื้อชุดเครื่องนอนให้ใหม่ด้วยค่ะ
ขอบคุณมากนะ
ส่วนฉันน่ะ
ฉันอยากเอาสิ่งนี้ให้นะ
ครั้งนึงมันเคยเป็นของลูกสะใภ้ฉัน
- ตายจริง - สำหรับเธอนะ
ทำอะไรน่ะ รับไปสิ
ไม่ใช่ให้เขา ให้เธอน่ะ
เธอเลี้ยงลูกชายมาอย่างดี
คุณย่าคะ
ฉันตั้งชื่อเด็กคนนั้นนะ
ฉันตั้งชื่อให้ว่ามีโฮ เพราะฉันอยากให้เขาหัวเราะเยอะๆ
เพราะงั้นทำให้เขาหัวเราะเยอะๆ นะ
อะไรเนี่ย
คุณย่าแย่ที่สุดเลย
แต่เขาร้องไห้บ่อยเกินไป
ทำให้เขาหัวเราะมากขึ้นนะ
คุณวัง ขายผ้าไหมได้เยอะไหม
ผ้าไหมเหรอครับ
อ๋อ ครับคุณย่า
กินคนเดียวไม่ได้นะ
- กินไหมคะ - เอาสิ
กินหมดเลยเหรอ
นั่งสิ
- ผมมี… - ฉันมีของมาให้คุณ
อะไรเนี่ย
- อะไรเหรอ - คุณก่อนเลย
คือ…
- นี่เหรอ - ค่ะ
มานับสามแล้วก็ยื่นของขวัญกันนะ
ได้ค่ะ แล้วของคุณล่ะ
คิดว่ามันอยู่ไหนล่ะ
- หนึ่ง สอง - หนึ่ง สอง
- สาม - สาม
เอ้านี่ นี่อะไร
- นั่นสำหรับคุณ - หนักจัง
- เปิดเลยได้ไหม - ได้สิคะ
นี่อะไรน่ะ
(คอสมอส)
เมล็ดดอกไม้
(เลิฟ)
อะไรเนี่ย สมุดแบบฝึกหัดเหรอ
"บัตรเข้าเรียน"
- สำหรับสอบเข้ามหาลัยเหรอ - ใช่
คุณอยากเรียนมหาวิทยาลัยนี่
แต่ตอนนั้นไม่มีโอกาสได้สอบ
ผมอยากให้คุณเรียนต่ออย่างที่คุณอยากเรียน
โห เมล็ดดอกไม้
นั่นความฝันของคุณนี่ คังแทพุง
แต่โรงเพาะต้นไม้มันแพงไป ฉันซื้อไม่ไหว
ฉันจะหาเงินเยอะๆ และซื้อโรงเพาะให้คุณนะ
ไม่ต้องหรอก
ผมไม่อยากได้
โรงเพาะอีกแล้ว
คุณเคยบอกผมว่า…
ดวงดาวยังคงอยู่แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม
ผมคิดเรื่องนั้น
และคิดได้ว่าดอกไม้ทั้งหมดของผมอยู่ที่นี่
ผมได้เจอความเห็นใจของผมเช่นกัน
ที่นี่เต็มไปด้วยความฝันของผม
ที่ไต้ฝุ่นการค้า
(บัตรเข้าเรียนสถาบันยองอิล)
รู้อะไรไหมคะ
ฉันอยากเป็นนักการค้ามาตลอด
ฉันรู้ว่าฉันทำงานของฉันได้ดีมาก โดยไม่ต้องมีใบปริญญา
และฉันมี
ทั้งไต้ฝุ่นการค้าและคุณคังแทพุงด้วย
ฉันคิดว่าฉันพอใจมากกับสิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้
ไม่มีทาง
คุณโอมีซอน
คุณสุดยอดมาก
จากทุกคนที่ผมเคยพบ
คุณสวยที่สุดเลย
แม่คิดว่าไงครับ
เล็กไปหน่อยไหม
สวยดีออกนะ
จริงเหรอ ไปดูที่ประตูกันครับ
ใช้ได้ดีใช่ไหม
คุณมีลูกชายที่ดีมากเลยนะครับ
อะพาร์ตเมนต์ราคานี้มันหายากนะ
นี่ครับ
คิดว่าไงครับ
อยากไปดูอีกสักสองสามที่ไหม
ลูกแม่
เราอยู่ที่นั่นต่ออีกหน่อยเถอะ
มันไม่สะดวกสบายสำหรับลูกเหรอ
ผมก็อยากทำแบบนั้นนะ
แต่หน้าหนาวห้องเราจะเย็นมากเลย
ผมกังวลว่าแม่จะล้มและบาดเจ็บ
ตายจริง
มีซอนอาจจะขี้เหนียว แต่เรื่องถ่านไม้ไม่เคยหวงเลย
ไว้ค่อยหาห้องที่ใหญ่ขึ้นและย้ายไปอยู่ด้วยกันนะ
ให้คุณบุนอีกับบอมไปด้วย
เราทิ้งพวกเขาให้อยู่ตามลำพังไม่ได้
แม่คงรู้สึกผิดจนนอนไม่หลับ
แหม
ผมคงได้แม่มาเต็มๆ เลย
แน่นอนสิ ลูกเหมือนแม่ ลูกเก่งทุกอย่างเลย
และลูกก็เท่มาก
ทำไมเราถึงใจอ่อนขนาดนี้ ทั้งที่แทบไม่มีเงินเลย
ใครสนเรื่องเงินกัน เรามีทุกอย่างแล้ว
พ่อรักและปกป้องเราอย่างหมดหัวใจ
ใช่ครับ
ผมได้รับเยอะมากเลย
ผมนึกว่าผมไม่เหลืออะไรแล้ว
เรายังเหลือตั้งเยอะ
เรารวยมากนะ
งั้นขอผมคิดก่อน
คุณบุนอี บอม มีซอน แม่ แล้วก็ผม เราห้าคนต้องอยู่ด้วยกัน
แม่ต้องแชร์ห้องกับคุณบุนอี
บอมโตแล้ว เขาต้องมีห้อง
แล้วก็ลูกกับคุณโอ ทั้งหมดก็สี่ห้อง
มันจะแพงไปไหม
- เราต้องการสามห้องนะ - ทำไมสามล่ะ
มีซอนกับผมจะอยู่ห้องเดียวกัน
คิดเรื่องนั้นแล้วเหรอ
เลี้ยงลูกชายไปก็เท่านั้นจริงๆ
- ผมแค่ล้อเล่น - โกหก
(ขอต้อนรับ รายการประสบการณ์ชีวิตจริง)
นั่นดูร้อนนะ จะตายวันนี้ไหมเนี่ย
การออกรายการนี้ จะช่วยไต้ฝุ่นการค้าได้จริงๆ เหรอ
ได้สิ
สมัยนี้เราต้องโฆษณาด้วยตัวเองนะ ต้องทำให้เราเป็นที่รู้จัก
อย่าเสียเวลาถามเลย ดูตาเขาสิ เขาไม่ปกติ
หม้อนี่ดูหนักน่าดูนะคะ
ค่าขนส่งจะแพงไหม
คุณแบ ตอนเรากลับไป ช่วยเช็กค่าขนส่งไปอเมริกาใต้ที
เนื้อสุกได้ดีในหม้อแบบนี้
- อืม - ผมคิดว่า…
คุณแปลกที่สุดแล้วละ คุณโอ
กล้องมาแล้ว ยิ้มสิ
- ยิ้ม - สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดี
- เป็นไงบ้างครับ - เรายังไม่ได้เริ่มเลยครับ
ลำบากแหง
(ประสบการณ์ชีวิตจริง)
คุณกำลังรับชมช่องเอ็มบีเอสในกรุงโซล เกาหลี
ประสบการณ์ชีวิตจริง
บริษัทการค้าชั้นนำของเกาหลีที่จะเข้าสู่ตลาดโลก
ขอเสียงต้อนรับซีอีโอคังแทพุง และไต้ฝุ่นการค้าด้วยครับ
เชิญเลยค่ะ
- ครับ เข้ามาเลย - สวัสดีค่ะ
- หลายคนเลยนะ - พวกเขามีทีมเวิร์กที่ดีมาก
- มาด้วยกันหมดเลย - ครับ และซีอีโอก็หน้าตาดีมาก
- ค่ะ เขาหล่อจริงๆ - ใช่
ฉันอยากให้เขาสิบเต็มสิบเลย
- คุณชา คุณแต่งหน้ามาดูป่วยๆ นะ - ดีใจที่พวกคุณมากันนะครับ
- ได้ยินมาว่าพวกเขาเคยลำบาก - ดูคุณคูสิ คิดว่าตัวเองเป็นดารา
จะดูดีกว่านี้ถ้าคุณนั่งแถวหน้านะ
มองไปข้างหน้าสิ เราออกอากาศอยู่นะ
- อยากจะอวดแฟนหรือไง - ครับ
ธุรกิจขนาดเล็กในเกาหลีที่กำลังมาแรง
ไต้ฝุ่นการค้าจะพาเราไปยังแดนสวรรค์ของหม้อ
ไปดูกันเลยครับ
เอาละ
ที่พวกคุณต้องทำ
ก็คือหลอมเศษเหล็กเพื่อทำหม้อ
ใช้เวลานานแค่ไหนครับ
ต้องทำทุกอย่างให้เสร็จวันนี้ ใช้เวลาราวๆ 11 ชั่วโมง
ดูยากสินะ
บอกแล้ว
ไปเลย
ดูดีมากเลย
- เทละนะ - เทเลย
- ลุย - หนึ่ง สอง สาม
- ระวังนะ - โอเค
- ยกนี่เหรอ - ใช่
ตายจริง
โห ร้อนมาก
โอย
ขนาดอาหารยังไหม้เกรียมเลย
เพราะเขม่าหล่นลงไปจากหน้าคุณน่ะสิ
ผมอยากได้ซอสมะเขือเทศมากินกับไส้กรอก
หนักนะ
- หนักมากเลย - ตายจริง
อาหารนี่น้อยใช่ไหม
- ไม่เลย ดีแล้ว - ดีค่ะ
ขอโทษจริงๆ
เกาหลีมีแรงเพราะข้าวนี่ละ
ไอเอ็มเอฟก็สู้พลังของมื้ออาหารที่ดีไม่ได้
อร่อยครับ
เนื้อตัวพวกเขาอาจจะคลุกฝุ่น
แต่ซองเล็กๆ ในมือคือผลลัพธ์ ของหยาดเหงื่อและเวลา
เครื่องพิสูจน์ว่าพวกเขาได้ตรากตรำ และฟันฝ่าช่วงเวลาแสนมืดมนมาได้
เอาละ ทำได้ดีมากเลยทุกคน
ยังเหลืออีกหนึ่งขั้นตอนสำคัญ
ค่ะ คุณทำเงินได้เท่าไร
พวกเราหกคนทำได้คนละ 50,000 รวมกันก็ 300,000 วอนครับ
- ดีมากครับ - ดีมาก
เอาละ ทุกคน
บริษัทเกาหลีเล็กๆ อย่างไต้ฝุ่นการค้า ทำสิ่งที่มีความหมายมาก
ตอนนี้ช่วยบริจาคเงิน เพื่อช่วยเหลือคนที่เดือดร้อนเลยครับ
เดี๋ยว ไม่นะ
- คุณโอ มานี่ - เฮ้ย
ตอนนี้แหละ ขึ้นมากับผมเลย
ไม่เอา ฉันกลัวความสูง
- คุณขึ้นไปเลย - มากับผม
คุณขึ้นไปเถอะ ฉันไม่อยากขึ้น
หลบเลย
ผมอยากเป็นเจ้าชายมานานละ ยกขึ้นเลยครับ
ไม่เห็นเกี่ยวเลย
นี่ ไม่รู้หรือไงว่าต้องให้ผู้หญิงก่อนเสมอน่ะ
ระวังนะ
- ม้ายูนิคอร์นอาจจะหักได้เลย - ใช่
ผมไม่อยากพูดแบบนี้นะ แต่ผมเป็นซีอีโอ
ใช่ คุณอาจจะเศร้าหน่อย แต่ให้ซีอีโอได้มีช่วงเวลาของเขาเถอะ
- ให้ฉันจับหางก็ได้ - ลงมา
- โอเค - ที่รัก
ดูอยู่หรือเปล่า
ยินดีด้วยกับการแต่งงานนะ
- คุณต้องทุกข์ใจกับสามีเก่าคนนี้… - เดี๋ยวสิ
ปรบมือให้ไต้ฝุ่นการค้าด้วยครับ
ไปเลยครับ
พร้อมขึ้นไปไหม
เอาเลย
- โห - ระวังนะ
แม่
(ทั้งหมด: 8,027,010 วอน กองทุนเพื่อใช้ทำประโยชน์)
(ปี 2001)
(นับถอยหลังสู่เวิลด์คัพปี 2002)
(นักร้องปริศนากำลังมาแรง แว็กซ์และบราวน์อายส์)
(นับถอยหลังสู่เวิลด์คัพปี 2002)
(คังแทพุง ซีอีโอไต้ฝุ่นการค้า)
เช่นเดียวกับที่ดวงอาทิตย์จะขึ้นเสมอ หลังความมืดมิดผ่านไป
ถ้าคุณอดทนผ่านวันที่ลำบากไปได้ วันพรุ่งนี้ก็จะแข็งแกร่งกว่าเดิม
(ซีอีโอคังแทพุง)
มีบริษัทเล็กๆ สักที่ในอุลชิโร
ที่เข้มแข็งผ่านช่วงเวลามืดมน ของวิกฤตไอเอ็มเอฟมาได้
และยังคงดำเนินกิจการจนถึงทุกวันนี้
(ชาซอนแทค ผู้จัดการทั่วไป)
คนบอกว่าคอมพิวเตอร์แม่นยำ
แต่ฉันยังเชื่ออยู่ว่า มือมนุษย์นั้นเร็วกว่าและแม่นยำกว่า
อะไรนะ สู้กับคอมพิวเตอร์เหรอ
เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะแพ้คอมพิวเตอร์
(โกมาจิน รองผู้จัดการทั่วไป)
ยุคสมัยอาจเปลี่ยนไป
แต่ผมเชื่อว่ายังมีสิ่งที่คงอยู่ตลอดไป
ไม่มีอะไรพิเศษหรอก
แต่มันคือความรักของครอบครัว มิตรภาพ
และความรักชาติ
(งานและแผนเดือนสิงหาคม)
อะไรแบบนั้นน่ะ
(ปริมาณรวม: 950 ยูนิตกล่อง น้ำหนัก: 6,300 กก.)
(เซจง)
ฮัลโหล สบายดีครับ
(แบซงจุง ผู้จัดการ)
ใช่ ผมชอบบริตนีย์
คุณมีไอดีไซเวิลด์ไหม
วันนี้มีผู้เข้าชมกี่คน
นิดหน่อยเอง
หนึ่งร้อยสามสิบห้า
ส่งคำขอเป็นเพื่อนมาเลย
ส่งมาเลย
คุณคังกับผมปลูกกล้วยไม้ด้วยกัน
(คูมยองกวาน กรรมการบริหาร)
คนพูดว่า "ไม่รีบ แต่ก็ไม่หยุดพัก"
- ถ้าคุณทำงานหนักต่อไป คุณจะ… - คัต
มันทื่อๆ ไปหน่อยไหม
ผมเหรอ
- ดอกไม้ไม่ดียังไง - ทางนั้น
ขอโทษครับ เราขอสัมภาษณ์คุณได้ไหม
ฉันเหรอคะ
ฉันเชื่อว่าเราต้องกล้า ที่จะก้าวไปอีกขั้นท่ามกลางวิกฤต
จะพูดยังไงดี
(โอมีซอน ผู้จัดการ)
ทำคนเดียวอาจจะยาก แต่ถ้าร่วมมือกัน มันก็เป็นไปได้ค่ะ
อ๋อ บริษัทของเราเหรอคะ
ก็มีอุปสรรค์แน่นอนค่ะ
แต่ซีอีโอคังแทพุงและเราทุกคนคิดเหมือนกันว่า
ถ้าเราไม่ยอมแพ้ อะไรก็เป็นไปได้ค่ะ
สุดท้ายแล้ว ทุกอย่างก็ทำโดยมนุษย์
นั่นแปลว่า
มันเป็นสิ่งที่เราทำให้สำเร็จ
ก็เหมือนกับที่เกาหลีไม่ล่มสลาย ทั้งที่เจอปัญหาใหญ่อย่างวิกฤตไอเอ็มเอฟ
ต้องขอบคุณธุรกิจขนาดเล็กเหล่านี้
ที่ฝังรากลึกในสังคมของเรา
รายงานจากไต้ฝุ่นการค้า…
คุณโอ ต้องไปบริษัทเกมแล้ว
- ไปกัน - ค่ะ
ขอโทษนะคะ
- อะไร - ขอโทษค่ะ
- บาย - ผมซอซอกกยู รายงานจากไต้ฝุ่นการค้าครับ
(มหาวิทยาลัยคอนนัม ทัวร์นาเมนต์ฟุตบอลฤดูร้อน)
(รับสมัครสมาชิก ชมรมละคร)
นี่ ขึ้นมาเลย
- อะไรเนี่ย - เขาน่ารักนะ
เขาคุยกับแก
- ไปเถอะ - ครับ
"ขึ้นมาเลย" เนี่ยนะ
ก็ไม่ได้พูดนานแล้ว ก็อยากพูดดูน่ะ
คุณมาจากบริษัทเกมเน็กซ์เรโวลูชั่นใช่ไหมคะ
ครับ แต่…
คุณจะซื้อทั้งหมดนี้จริงๆ เหรอครับ
(อมตะแห่งโครยอ ผจญภัยกับบับเบิ้ล บับเบิ้ลบัง)
ทำไมถึงช่วยผมล่ะ
เราช่วยเขาเหรอ
เปล่าเลย เราเชื่อในคุณค่าของของพวกนี้
และเชื่อในอนาคตของคุณ
แต่ว่า สัญญากับเราอย่างนะ
ว่าคุณจะไม่ยอมแพ้และทำให้ถึงที่สุด
นี่ ทุกคน ขึ้นมาเลย
เบอร์ 17 โอบอม
รางวัลมิตรภาพดีเด่น
ตายๆ รางวัลมิตรภาพดีเด่น
ลูกฉันได้รางวัลมิตรภาพดีเด่นค่ะ
ตายจริง ควรให้เขาเรียนวิทยาลัยศิลปะไหมนะ
ผลงานของเขาชื่อว่า "ครอบครัวผม"
(ประกวดวาดภาพ)
(ครอบครัวผม)
ตอนนี้ฟองสบู่เป็นปัญหาใหญ่
ทำไมเราไม่ลองส่งออกเกมล่ะ
ประเทศญี่ปุ่นเก่งเรื่องนั้นไม่ใช่เหรอ
ก็จริง แต่พวกเขาเก่งเรื่องเกมคอนโซล
พวกตลับเกมที่ใส่ในเครื่องน่ะ
อ๋อ ฉันรู้จัก เกมแมน
- ใช่ - ฉันซื้อให้ลูกด้วย
แต่เกมคอมพิวเตอร์ต่างออกไป
อย่างแรก มันไม่ต้องใช้เครื่องเกม
แถมกราฟิกก็สวยมาก
เกมกลยุทธ์อิงจากยุคโครยอ
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
มันเหมือนยุคกลางของเอเชีย
งั้นทำไมเราไม่ลงทุนเพิ่มหน่อย เพื่อให้เกมเหมาะกับท้องถิ่นมากขึ้น
เราสร้างตัวละครต่างกันตามแต่ละประเทศได้
แล้วก็หานักแปลเก่งๆ ด้วย
เราไม่ได้ขายแค่เกม
เราขายวัฒนธรรม
เสียงเหมือนถึงเวลามื้อเที่ยงนะ
กี่โมงแล้ว ตายจริง
เราควรเข้าแถวไม่ใช่เหรอ
- จริงด้วย ไปกัน - ไปกัน
ว่าแต่ ทำไมคุณแบทำหน้าแบบนั้นล่ะ
ผมพยายามเป็นเทวดายิ้ม
กินเยอะๆ นะ
- หยุดเลย - พอได้แล้ว
งั้นให้ผมเป็นปีศาจยิ้มไหม
พ่อครับ
ผมชอบดอกไม้
เพราะมันทั้งสวยและหอม
ผมนึกว่าชีวิตผม…
จะเปี่ยมไปด้วยสิ่งที่สวยงาม
และดีงามเสมอไป
งั้นเอาแบบนี้นะ เราทุกคนไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน
แล้วมาเล่นเกมนี้กัน
ผมเสียใจมากๆ ตอนที่โลกนั้นล่มสลาย
ผมนึกว่า
ชีวิตผมจะจบลงอย่างไร้ความหมาย
วันนี้เกาหลีเป็นอิสระจากระบบ ของไอเอ็มเอฟแล้ว
ในช่วงวิกฤตการเงินปลายปี 1997
เกาหลีคืนเงินหนึ่งหมื่นเก้าพันห้าร้อยล้าน ที่ยืมมาจากไอเอ็มเอฟ
ภายในเวลาเพียงสามปีกับแปดเดือน ก่อนกำหนดสามปี
เกาหลีกลับมามีอำนาจควบคุม เศรษฐกิจของตัวเองอีกครั้ง
รายงานโดย พัคชองบอม
แต่ตอนที่ผมหันหน้าไป…
ผมก็รู้ตัวว่าดอกไม้ของผมยังอยู่ตรงนี้
แสงแดดของผม
สายฝนของผม
สายลมของผม
ทุกอย่างอยู่ที่นี่แล้ว
(คังซองเฮลเม็ต)
(ถุงมือผ่าตัดปลอดเชื้อ เบลซอีเกิลส์)
(ชูพัค)
ผมรู้แล้วว่าดอกไม้ของผมอยู่ไหน
ผมไม่หลงทางอีกแล้ว
บางครั้ง เราก็ต้องเผชิญกับฤดูหนาว
ความมืดมิดจะมาหาเราอีกครั้ง
แต่ว่า…
ผมจะไม่ยอมแพ้
เพื่อดอกไม้ของผม
ไม่สิ
เพื่อคนของผม
(ตอนที่ 16 เราได้พบกับนกบลูเบิร์ด และชีวิตก็ยังดำเนินต่อไป)
(เลือดธุรกิจฝ่าพายุวิกฤติ)
คำบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ