MIŁOŚĆ PEŁNA SMAKU
KRAINA SMAKU HANSANG
- Dzień dobry. - Dzień dobry, dziękuję.
Witamy.
Dziękujemy za przyjęcie zaproszenia.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Dziękuję za zaproszenie.
Dziękuję.
Idziemy?
Oczywiście.
DIAMENT WŚRÓD DIAMENTÓW HANSANG KOREA
STARCIE STULECIA PRZYZNANIE 3 GWIAZDEK
MOTTO VS JUNGJAE
To starcie stulecia, by wyłonić najlepszą restaurację.
Oto Diamentowe Show Hansang.
- Zaczyna się. - Dobrze.
- Już jest? - No.
Przekonamy się, która jest lepsza.
A oto sędziowie naszego starcia.
Prezes Han Yeo-ul z Krainy Smaku Hansang.
Zapraszam.
Dzień dobry.
Jestem Han Yeo-ul.
Mamy również specjalnego sędziego,
który poda temat przewodni starcia i wyjaśni system oceniania.
Zapraszam.
Specjalny sędzia?
- Dziękuję. - Oto Mathieu.
Redaktor naczelny Przewodnika Diamentu.
Chwila, moment.
- Co jest? - Znasz gościa?
Facjatę ma znajomą.
To on!
To ojciec tej panny młodej!
- Tak! - Racja!
Santé.
Santé, kochanie.
- To on? - Ano!
Jestem Mathieu, redaktor naczelny Przewodnika Diamentu.
- Naczelny. - Tak.
To wielki zaszczyt
wziąć udział w tym wydarzeniu w Korei Południowej,
w kraju gastronomii.
Pewno on nas do przewodnika wpisał.
Tak.
Restauracje oceni 30 influencerów związanych z jedzeniem,
którzy odwiedzą oba miejsca.
My też mamy swój udział.
- Oczywiście. - Pojedziemy tam osobiście.
Skosztujemy i ocenimy dania.
Wylosujemy teraz temat przewodni Ostatecznego Starcia Diamentu.
Nie mogę się doczekać.
KURCZAK
Kurczak.
- Kurczak? - Kurczak.
- Kurczak… - Temat przewodni…
- Kuchnia koreańska, francuska, włoska. - …to kurczak!
- Wiem! - Rany.
To. Nasza tajemna broń.
Przepiśnik.
I ja na to nie wpadłem?
- Alem wymyślił, co? - Tak.
- Brawo. - Co to?
Dobra, coś znajomego, ale nowego.
Znajome, ale nowe.
Kurczak.
Jest.
A może to?
Danie nazywa się coq au vin.
Kok z win?
Nie, coq au vin.
To francuskie danie z kurczakiem i warzywami.
Koreański odpowiednik to…
Jjimdak.
Tak!
Ale gotowany w winie.
Ważne, by go udusić, a nie gotować na parze.
W winie się go dusi?
Może to jakoś zbilansować,
podkręcić tak po koreańsku i wyjdzie z tego pyszne danie?
To chyba dobry pomysł.
- Już mi ślinka cieknie. - Idealnie.
- Czekaj. - Brzmi dobrze.
Myślisz, że dasz radę to ugotować?
Oczywiście.
To do roboty!
- Zawijam kiecę! - Do roboty!
Dobra.
Mamy iść kupić składniki?
- Let's go! - Chodźmy!
Tylko szybko.
- Idziemy. - Kupimy wszystkie kuraki.
- Zaraz wrócę. - Na razie.
Damy im popalić.
- Tak jest. - Akuratnie.
Psia mać.
Zgadzam się.
Brzmisz jak szefowa Mo.
Powiedz, gdzie byliśmy.
- Gdzie się dało. - Właśnie.
- Kuraki poleciały na wakacje? - Szlag.
Miny macie jak szefowa Mo. Co jest?
Dajcie kuraki.
Nie ma.
Co znaczy „nie ma”?
Wszędzie byliśmy. W każdym sklepie.
Nie ma kurczaka, jakiego szukamy.
Szukaliśmy koreańskich kurczaków albo kur jedwabistych, ale wyprzedali.
Myślę,
że ktoś namieszał w dostawach.
Zrobił to specjalnie.
Kto by to zrobił?
Zaraz, a te ćmoki z Motto?
No nie.
Wykręciliby taki numer?
Wykręciliby.
Rany.
Bogaci i wpływowi są najgorsi.
Nie. Nie będziemy marnować na to energii.
Zrobimy to, co umiemy najlepiej.
Tak.
Znajdziemy sposób.
Chodźcie tu.
Ty z Choon-seungiem przeszukacie cały bazar.
- Dobra. - My pójdziemy do sklepów.
Kupimy wszystkie możliwe kurczaki. Nawet mrożone. Cokolwiek będzie.
- Dobra? - Tak.
Ale tamci użyją dobrych kuraków.
Mrożonką ich pokonamy?
Myung-sook ma jakiś sekretny sos.
- Zaufajmy jej! - Dobra!
- Idziemy! - W drogę!
- Ty na bazar. - Co?
A, tak, na bazar.
- Daj rękę. - Co?
- Muszę? - Chodź.
- Nie. - Tamtędy.
- Nie biegnijcie! - Chodźmy!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Zaśpiewajmy jakąś piosenkę. Jakiś marsz.
Zadzwońcie, jak coś znajdziecie!
Się wie.
Jakoś mi wstyd.
Co?
Powtórzysz?
Oczywiście.
Prezes Han nakazała zablokować dostawy wszystkich gatunków kurczaka.
Rozumiem.
A tak w ogóle, to po co pan tam pojechał?
Dobra robota.
Kurdemol.
Co im po tym starciu?
Zgadzam się.
Znów się spotykamy.
Jesteś przywiązana do tej restauracji.
MIŁOŚĆ PEŁNA SMAKU
ODCINEK 10
Postawcie to tutaj.
Odwróć w drugą stronę.
Do przodu.
GŁOSUJCIE NA SMAK MOTTO VS JUNGJAE
Musimy to dopasować do kąta kamery.
Przesuń stół trochę do przodu.
Szybciej.
PUDEŁKO NA GŁOSY
Nie mamy całego dnia. Ruchy.
Włącz kamerę numer trzy.
Sprawdźcie.
Dziękuję.
- Sprawdzone? - Tak.
Takie małe, a to kamera?
Przesuń kamerę w lewo.
- Sprawdź pamięć. - Jasne.
Sprawdź dźwięk.
Dwie chochle i trzęś.
- Dwie? - No.
Trzęsę.
Krój najbliżej kości, jak się da.
Tak, szef.
Żadnych resztek.
Tak, szef.
Jak długo leży w solance?
Cztery godziny.
- Sprawdzę. - Tak, szef.
- Jesteśmy gotowi. - Dobrze.
Uwaga, przygotować się.
W porządku.
Kamera,
akcja!
Motto zaprasza.
Ruszamy, do środka.
- Dziękujemy. - Zapraszamy.
Proszę.
Zaraz, co ty…?
Jeszcze raz!
Tak, szef.
Nie tak!
Przepraszam.
Szef.
Nie musi się pani aż tak starać.
Co?
Ten konkurs nie ma z nami nic wspólnego.
Nikt nas nie zwolni ani nie obetnie nam pensji.
Nie osiądę na laurach.
Nieważne, czy właścicielem jest Beom-woo czy Sun-woo. To ja gotuję.
Tym razem
podaję własny przepis.
Dobrze wygląda.
WIELKI FAN JJIGAE 830 000 OBSERWUJĄCYCH
Ale emocje.
DASSOM 1,76 MILIONA OBSERWUJĄCYCH
PARK GANG-HAE 870 000 OBSERWUJĄCYCH
SORANG 1,45 MLN LEONALD 880 000
KRÓLOWA GYEOWOOL KO NA-RI, 5PM
SMAK, KREATYWNOŚĆ, JAKOŚĆ
MOTTO VS JUNGJAE FORMULARZ EWALUACJI
Pięć gwiazdek.
Pysznie pachnie.
Przywitasz obserwujących?
- Pewnie. Cześć. - Hej.
Dobrze.
Brawo.
Proszę. Git wygląda.
Dobrze zredukowany sos.
YAKITORI KING KIM BYEONG-MUK 670 000 OBS.
Kamera numer cztery.
Smakuje znajomo i pysznie.
Im dłużej jem…
Makgeolli przyniosłem.
Pan wybaczy czekanie.
790 000 OBSERWUJĄCYCH
Może coś o nim opowiem.
Ugniotłem słodkie ziemniaki…
Ojciec.
Utłukłeś po co?
No…
aby zrobić makgeolli z batatów.
Sam je zrobiłeś?
Ano.
Dobre.
U nas też powinniśmy je sprzedawać.
Makgeolli Shin Choon-seunga.
Smacznego.
KRONIKI KONGNAMUL 330 000 OBSERWUJĄCYCH
Dziękuję.
Grillowany kurczak w stylu Gwangyang. Jest chrupki na zewnątrz
i jędrny w środku. To lokalne danie.
Upiekliśmy kurczaka z Cheongri na węglu drzewnym z góry Baegunsan.
Do dania podaliśmy wino
Château de Montépice.
Ma korzenny aromat i zbalansowaną strukturę,
więc idealnie pasuje do grillowanego kurczaka.
Czy to dokładnie takie samo danie, jakie podaliście innym gościom?
Zmieniliście coś w daniu dla sędziów?
Nie, jest takie samo.
Przepyszne.
Cięcie.
Teraz nakręcimy sędziów w drodze.
Drugą kolację i ogłoszenie wyników nakręcimy ciągiem.
Producencie Kim.
Już idę. Masz.
- Powinieneś jechać. - Jadę z nimi.
Producencie Kim.
Tak?
Jedno dziecko jest dla mnie najważniejsze.
Hansang.
Tak jest.
Oczywiście.
Podzielę wewnętrzny dział żywności
i stworzę nową markę.
Rozszerzy pani biznes?
Tak.
Nie obchodzi mnie wynik.
- Aha. - To wszystko na pokaz.
By utrzymać zainteresowanie ludzi aż do premiery marki.
Zrozumiano?
Tak, oczywiście.
- Dziękuję za twoją dotychczasową pracę. - Wzajemnie.
„Dotychczasową”?
Yu-jin.
Wytrzymałam tak długo tylko dlatego, że miałam u boku choć jedną dobrą osobę.
Nie, zaraz.
Chyba pani nie odchodzi.
Zrobiłam, co mogłam.
Jedzenie było dobre, nie?
Dlaczego to pani robi?
Cóż.
Lubię gotować własne dania.
Kopiowanie innych przepisów jest nie w porządku.
Jak zobaczysz jeszcze kiedyś wieśniaczkę,
to ją ode mnie przeproś.
Jakie ma pani teraz plany?
Dziękuję.
Trzymaj się.
Nie, to przesada.
Trzymaj się.
Zaraz, szefowo…
Wszyscy traktują mnie jak wycieraczkę. Wciąż po mnie depczą.
Jesteś przywiązana do tej restauracji.
W dzielnicy hanoków się nie kopci.
Gorszy jesteś niż tamten głąb.
Od razu widać, że bracia.
Szczerością nie grzeszycie
i umiecie się tylko czaić i grać kogo innego.
Dwie krople wody, psia mać.
- Han Beom-woo ci nie mówił? - O czym?
Dla naszej matki jedzenie i restauracje są ważniejsze od nas.
To nasze życie.
Przykro mi.
Tak.
Za nową karierę i samorozwój.
WYMÓWIENIE
Dałem z siebie naprawdę dużo.
Więcej już nie zniosę.
Przepraszam.
Rany.
Nabazgroliłem. Muszę zmienić kopertę.
A pani to…?
Co tu robisz?
Szczerze mówiąc, współczuję dyrektorowi Hanowi.
Dorastania z prezes Han…
z taką mamą…
Oto Tajemniczy przepis Han Yeo-ul. Ciekawe, co dziś ugotujesz.
Nie mogę się doczekać.
Dziś przygotuję przekąskę, którą kochają wszystkie dzieci.
- Często gotuję to moim synom. - Rozumiem.
Jestem bardzo ciekawa.
- Tak? - Dobrze.
- W porządku, przejrzę przepis. - Mama!
Tak, chwileczkę.
Mamo, zostaniesz dziś w domu i się ze mną pobawisz?
Halo?
Chcę zmienić dostawców.
Składniki nie są świeże.
Jesteś głodny, wnusiu?
Zjesz z babcią?
Proszę, Beom-woo. Jedz.
Spróbuj.
- Smaczne? - Tak.
Zjedz jeszcze.
Dobrze gryź.
- Dziękuję za przyjście. - Moje kondolencje.
Jej córka jest niby w podróży biznesowej za granicą.
- Nie jest słynną szefową kuchni? - Tak, i pracoholiczką.
- Ominęła pogrzeb własnej matki. - To nie w porządku.
Zarówno dyrektor, jak i dyrektor zarządzający
nie mieli łatwo.
Oczywiście,
dyrektor Han
źle postępował.
Ale człowiek,
który tak wcześniej żył…
poznał ciebie i ludzi z Jungjae
i okazał skruchę.
Chyba się zmienił.
Chciałem ci to powiedzieć.
Za bardzo się wstydzi,
by samemu to przyznać.
Tępak z niego.
Co?
Dotrą do Jungjae szybciej, niż sądziliśmy.
Przygotować kuchnię na kolację?
Oczywiście.
Dobrze.
Gdzie się podziała?
Pora położyć temu kres.
Co za emocje!
Wróćcie i bez konieczności głosowania!
Było wspaniale. Najlepiej.
- Już tu jest. - Z zewnątrz nie wyglądało.
Nigdy bym tu nie wszedł. A to błąd.
Jedzenie było pyszne. Jak to w trzygwiazdkowej restauracji.
Pora na oceny sędziów i wynik.
- Wrócimy tu. - Było pycha.
- Naprawdę. - Patrz.
Przyjechali sędziowie.
Już są.
Spójrzmy w kamerę.
Witamy.
To fakt, mam do tej restauracji słabość,
ale ocenię ją obiektywnie.
Ja również
odsunę na bok uczucia
i ocenię danie obiektywnie.
Dobrze. Zaczynamy?
To coq au vin.
Tradycyjne francuskie danie
inspirowane daniem koreańskim, jjimdak.
Motto podało
koreańskie danie z francuskim akcentem.
Tymczasem
Jungjae serwuje francuskie z akcentem koreańskim.
Fascynujące.
Czy to takie samo danie, jakie podaliście innym gościom?
Zmieniliście coś
lub dodaliście dla nas coś specjalnego?
- Myung-sook, podejdź. - Że ja?
A ja po co?
O co się rozchodzi?
Pyta czy to to samo danie, które jedli wszyscy goście.
Czy zmieniłaś coś albo dodałaś specjalnie dla sędziów.
Rozumiem.
Nie wiem, czy to „dodanie”,
ale danie jest faktycznie inne.
Chodzi mi
o miękkość mięsa i warzyw.
Pomyślałam sobie, że sędziowie są kapkę starsi, to gotowałam je dłużej.
Naprawdę?
Producencie Kim, mamy wyniki głosowania.
- Naprawdę? - Tak.
Dobrze.
Przygotujmy się do nakręcenia wyników.
- Zapraszam. - Dobrze.
- Uwaga. - Kręcimy.
- Wynik starcia ogłosi prezes Han. - Dobrze.
Trochę się stresuję.
Zobaczymy, kto wygrał.
WYGRYWA JUNGJAE JUNGJAE: 93, MOTTO: 89
Zaskakujący wynik.
Dobrze.
Wygrało Jungjae.
Wynik tego starcia to…
remis.
Zremisowaliśmy?
Słucham?
- Co się dzieje? - Jest remis.
Pani prezes.
- To nie fair! - Producencie Kim.
- Tak? - Nie fair!
Nie zgadzam się z tym.
- To nie w porządku. - Rozumiem.
Wychodzę. Przykro mi.
- Mathieu, zaczekaj. - Zostaw mnie.
Zaczekaj, porozmawiajmy.
I co?
O to chodziło?
Tylko po to robisz ten cyrk?
Wstydź się.
Dobra.
Znajdziemy innego sędziego,
ale nie skończy się remisem.
Więc może
rewanż?
Rewanż?
Położyliśmy na szali dobre imię tej restauracji.
Wykręciłaś taki numer i chcesz rewanżu?
Myślisz, że sobie żartuję?
Nie wierzę, że za taksówkę chciał 300 tysięcy wonów.
A dopiero co się długu pozbyłam.
Kurde felek, szefowa Mo.
Czyli się nie spóźniłam.
Dawać no ten rewanż czy co tam chcecie.
Tyle że szefowa kuchni Motto jest teraz nieobecna i…
Spróbuje pani mojego jedzenia.
Przyznam się do porażki, jeśli pani powie, że jest złe.
Nie musi pani znów kosztować jedzenia innych.
Czekaj. Po pierwsze, miło cię widzieć.
- Ale co to znaczy? - Mogę przegrać.
Wtedy może se pani zamknąć to miejsce, ukraść przepisy,
co się żywnie podoba.
Mo Yeon-joo.
Tak z marszu nie zacznę, potrzeba mi składników.
Jak pani jada śniadania, pokucharzę pani jutro rano.
To jak?
Wydajesz się pewna siebie, młoda szefowo.
Ale niech walka będzie uczciwa.
Raju.
Interesujące.
To świetna okazja.
Jak myślisz, co ta bezczelna dziewucha jutro ugotuje?
Nie wiem.
To bez znaczenia.
Wystarczy mi ujęcie, jak to wypluwam.
Myślisz tylko o firmie.
Co?
Nieważne.
Pojedź pierwsza.
Co to ma znaczyć?
Wszystko podeptali? Dałabym im popalić!
Nie mogę.
Co za niewychowani ludzie. Rany.
Wysłałam do domu Myung-sook i Choon-seunga.
Po co tu sterczysz?
No…
Ja w sprawie przepisów i tak dalej…
- Przepraszam za… - O tym chcesz gwarzyć?
Zrób to potem.
Przeprosiny czy błagania… Daj mi to najpierw skończyć.
Dobra.
Byłeś u mnichów.
Tak.
Słuchajże.
Dla mnie dobre kucharzenie
dla gości restauracji jest najważniejsze na świecie.
Nieważne, kto przyjdzie.
Z sercem na dłoni go nakarmię.
Tak mam.
Więc sobie nie wyobrażaj.
Napijmy się.
Nie sądziłem, że macie tu taki bar.
Whisky serwują nie tylko w Seulu.
To miejsce…
jest ciekawe i wyjątkowe.
Nie jesteśmy na tyle blisko, by razem się upijać.
Co kombinujesz?
Nagle mówisz, że masz gdzieś firmę i dziedziczenie. Że wszystko jest moje.
I bierzesz udział w starciu,
by chronić tę nędzną knajpę.
O co tak naprawdę ci chodzi?
Naprawdę…
chcesz tak żyć?
Nie przeszkadza ci to?
Co ty bredzisz?
- Gdy babcia zmarła, matki nie było. - Hej.
To byłby koniec firmy, gdyby nie wyjechała zdobyć tego kontraktu.
A wtedy…
Wiem.
Robiła, co mogła, całe życie.
Budowała dla nas firmę.
Żeby nam się dobrze żyło.
Harowała jak wół. Pomimo tego, co o niej mówią.
Wiem o tym.
Ale…
czy naprawdę robiła to dla nas?
Czy może…
dla siebie?
Odbiło ci.
W każdym razie to nie koniec.
Czy matka…
jest w ogóle szczęśliwa?
TRUDNO BYŁO MI ZNALEŹĆ COŚ PODOBNEGO, CIAPO
Przepraszam.
Ładny.
Kamera numer cztery, zbliżenie.
Kamery gotowe.
Widzę.
Skupienie.
Kamera, akcja!
Pokonała pani kawał drogi.
Proszę wziąć wdech…
Umiem oddychać.
Do rzeczy.
Usiądźcie i zaczekajcie, a nie mi sterczycie nad głową.
Pomogę ci…
Nie potrzebuję. Klepnij se i czekaj.
Rozpraszasz.
A co w ogóle ugotujesz?
Coś, co lubisz.
Co tam kasa i tytuły.
Masz do tego zapał?
Zastanów się.
Co by to nie było.
Ale co ty tam możesz wiedzieć.
Bierz łapy.
Skończyły się składniki.
- Wyprzedane? - Tak!
- Myung-sook! - Wyprzedane!
Od dziś jestem tu królową ddakji.
Myung-sook. Urodzony ze mnie rolnik.
- Patrz. - Sto lat ci to zajęło.
Beom-woo, patrz, co mi wyrosło. Czad, co?
Czekaj.
Ej, Choon-seung. Co jest?
Choon-seung? Co powiedziała?
No co?
Proszę pana.
Co?
Że ja?
Co? Dlaczego?
Co? Mam tu usiąść?
- Zaprowadzę pana do stolika. - Słucham?
Zjecie razem.
To problem?
Dlaczego ich tam usadził?
Spytam, o co chodzi.
Nie. Zobaczmy, jak to się rozwinie.
Przygotowałaś pewnie coś wyjątkowego, że tak to zakryłaś.
Powiem coś, zanim zaczniecie.
Przykro mi,
ale nie ugotowałam czegoś, co można ocenić.
Co to znaczy?
Poddaję walkę.
Yeon-joo.
Co to znaczy?
Co mam zrobić?
Jungjae serwuje dziś…
domowy zestaw dla dzieci.
Każde dziecko w Korei by taki zjadło.
Myślisz, że to zjem?
Uczono mnie, że kucharzy się dla tych, którzy będą jeść.
Nigdy tego nie rozumiałam,
aż do teraz.
Kucharzyłam całym sercem dla waszej trójki.
Oby wam smakowało.
Spróbuj. Jest dobre.
Spróbuj.
Ciekawe, co dziś ugotujesz.
Dziś przygotuję przekąskę, którą kochają wszystkie dzieci.
Często gotuję to moim synom.
Jestem bardzo ciekawa.
- Tak? - Tak.
Dziś zrobimy placki jeon z ryżem i krewetkami.
- Jeon? - Tak.
Podane z kimchi z kapusty.
To idealne i pyszne połączenie.
Przygotujemy je razem?
Dobre.
Zwłaszcza kimchi.
Smakowało mi.
Proste, domowe danie.
Smaczne.
Cięcie.
- Producencie Kim. - Tak, proszę pani?
Mamy jakieś dobre ujęcia?
Lepsze, niż się spodziewaliśmy.
Po dobrym montażu ludzie będą ocierać łzy.
To pakujmy się.
Oczywiście.
Podobały mi się twoje wygłupy.
Jak obiecałem,
zamkniemy Jungjae.
Nawet jeśli, otworzysz nowy lokal w innym miejscu, prawda?
Oczywiście.
Bo Jungjae jest tam, gdzie my.
Zostańcie tutaj.
Nakręciłam, czego mi trzeba, do marketingu. Jestem zadowolona.
Może…
pójdziemy kiedyś na drinka.
Pewnie jesteś zmęczona.
Daj mi znać… jak będziesz szedł odwiedzić babcię.
Upiekło się nam.
Mogłam cię sprzątnąć na początku.
Słucham?
Podobno ludzie zasługują na trzy szanse.
Najpierw mi w kapustę wlazłeś.
Potem z rumsztykiem mnie chciałeś oszukać.
A potem mnie wkurzyłeś, jak mi talerze chciałeś zmieniać.
- To było… - Potem przylazł Choon-seung.
Taki bitnik z ciebie był. Wszystkoście rozwalili.
A potem znowu!
Po liście widzę, że na trzech szansach się nie skończyło.
Ale jak tak słucham, to wychodzi na to,
że mamy wiele wspólnych wspomnień.
Tak czy siak,
dam ci żyć po tym, co nawyrabiałeś,
bo cię lubię.
Słucham? Co powiedziałaś?
Polubiłam cię.
Czuję to samo.
Lubię cię.
Nie.
Kocham cię.
Oj, ależ niezręcznie.
Ja cię.
Wybaczcie, my wam chcieli dać chwilę.
Szliśmy sobie właśnie.
Nie będziemy zawadzać. Kontynuujcie.
- A idźże! - A idźże!
Ci to się dobrali.
Idźcie se do domu.
Jutro otwieramy jak zwykle.
Nie spaźniać się.
- My niby się mamy nie spaźniać? - Zdarzyło mi się wcale nie przyjść.
Ale na czas jestem zawsze.
Dokończymy w uliczce?
Jesteście wkurzający.
- Chodź tu. - Co?
- No. - Mnie się czepiasz?
Tu mnie będziesz lał? Byle raźno!
Moje życie było gorzkie, a potem spróbowałem czegoś po raz pierwszy.
Czasem było to tak ostre, że marszczyłem brwi.
Innym razem było do tego słone, kwaśne i cierpkie.
Koniec końców jednak było to tak słodkie, że skoczył mi cukier.
Ten smak poznałem dzięki tobie. To twój smak.
BURGERY KRÓLOWEJ, BYŁEJ SZEFOWEJ KUCHNI
Byłam cool, tylko jak rzucałam pracę.
Dziś znów jesteś na minusie, Young-hye.
Witam.
Co słychać?
Co ty tu robisz?
Wybrałaś problematyczne miejsce
i dziwny przedział cenowy.
Jak chcesz sprzedawać z food trucka, musisz uprościć menu.
O co chodzi?
Hansang mnie pozywa?
Nie.
Też odszedłem.
Dlaczego?
O nie. Coś do mnie czujesz?
Że co?
Proszę, nie. To takie niezręczne.
Co za brednie, idę stąd.
Czekaj.
Jeśli nie,
to co tu robisz?
Ludzie mówią, że odniosłaś sukces, bo jesteś ładna albo pyskata,
a ja lubię twoją kuchnię.
Naprawdę.
Zapomnij o Motto i Hansang.
Poradzisz sobie lepiej od nich.
Dlatego chcę z tobą współpracować.
- Yu-jin… - Zajmę się stroną sprzedażową i reklamą.
- Bonus na początek jest mały, ale… - Popracujesz chwilę za darmo.
Co?
Ale…
Nie boisz się, że zgłoszę cię do skarbówki?
Chodź tu. Zaczynamy.
COQ AU VIN JIN MYUNG-SOOK Z JUNGJAE I DANIE KONGNAMUL GUKBAP 2. POKOLENIA
KONGNAMUL GUKBAP DRUGIEGO POKOLENIA
Myung-sook.
- Kolejka długa na kilometr! - O rany.
Stresuje mnie ta cała kolaboracja.
W Cheongdam-dong w Seulu wszyscy kolaborują.
Tak sławę się zdobywa.
Bierz się lepiej do roboty. To twoja knajpa.
Tak, szef!
Jeszcze zamknięte.
- Myung-sook. - Nie zawracaj mi głowy.
- Patrz. - Przestańże.
Dzień dobry.
Zaczekać na zewnątrz?
Stoję tu od rana.
Któż kazał mojemu Eun-jae w kolejce czekać?
Klepnij se tu.
Tu.
Dziękuję.
Najpierw to ci pogratuluję.
Moja miłość do Eun-jae wiele mi dała.
No tak.
- Dziękuję. - To urocze!
- Dzięki. - Rany.
Zaczekaj chwilę.
Ja żem wielki fan.
Pofatygowałeś się aż tutaj. Przystojniak z ciebie.
Dzięki.
Ale zimne.
Mogę cię spytać, gdzie chodziłeś do liceum?
Smacznego.
PAMIĘCI YOON OK-SEON
Cięcie.
I jak?
Poruszające.
Ludzie się nie zmieniają, co?
Słucham?
Nieważne.
Wrócę jeszcze, mamo.
Nie wkurzaj się, jak będę wpadać zbyt często.
- Trudno się płacze przed kamerą. - Mamy dość materiału.
Zrób zbliżenie.
- Dobra robota. - Świetnie wyszło.
Pierwszy odcinek wyjdzie 12 maja.
A może się zmieniła?
Hej. Kończycie już?
Łap z tej strony.
Bez pośpiechu.
MALA MALATANG
Trochę w prawo.
- Jeszcze. - Dopiero przyjechałem.
Prawie gotowe.
Idealnie. Dziękuję.
No proszę. Nieźle.
Tak.
Właściciel jest zadowolony.
To dobrze.
Możemy wydać tyle pieniędzy?
Zrobimy z tego hit, a potem franczyzę.
My czyli Hansang.
Nie wątpię.
JUNGJAE
Pani właścicielko.
Szefowo?
Hej.
Tęskniłaś?
Widzę cię codziennie.
Hej.
Tęskniłam,
ty głąbie.
Zawsze chcę z tobą być.
Zawsze chcę dla ciebie gotować.
- W tobie znalazłem… - W tobie znalazłam…
miłość pełną smaku.
MIŁOŚĆ PEŁNA SMAKU
OBY WASZE JEDZENIE, MIŁOŚĆ I DNI BYŁY ZAWSZE SZCZERE
KANG HA-NEUL JAKO HAN BEOM-WOO
OGRZEJCIE SIĘ TĄ HISTORIĄ JAK CIEPŁYM DANIEM, DZIĘKI ZA WASZĄ MIŁOŚĆ DLA SERIALU
KO MIN-SI
ŻYCZĘ WAM PYSZNEGO DNIA KIM SHIN-ROCK JAKO MYUNG-SOOK
PO WSPÓLNYM POSIŁKU JEST SIĘ RODZINĄ! YU SU-BIN JAKO CHOON-SEUNG
JAK SMAKUJE WASZ DZIEŃ? BAE NA-RA JAKO HAN SUN-WOO
ZAWSZE BŁYSZCZYMY! TRZYMAM KCIUKI ZA PYSZNE WYZWANIA
HONG HWA-YEON JAKO JANG YOUNG-HYE
DLA WAS I NASZYCH PYSZNYCH ŻYĆ! ZAPRASZAMY!
BAE YU-RAM JAKO YU-JIN
BYŁO PYSZNIE OH MIN-AE JAKO PREZES HAN
OBY WASZE DNI BYŁY PYSZNE I WSPANIAŁE!
YOON BYUNG-HEE JAKO PAN WARZYWKO
PYSZNE JEDZENIE, PYSZNE ŻYCIE! ZDROWIA LEE JOONG-OCK
TO BYŁ PYSZNIE SPĘDZONY CZAS NIE ZAPOMNĘ JEONJU I SAPPORO
YOO YEON-SEOK JAKO JEON MIN
OBY TEN SERIAL BYŁ PYSZNY JAK ZESTAW W JUNGJAE ZROBIONY Z MIŁOŚCIĄ
HAN JUN-HEE
DZIĘKUJĘ ZA TĘ PODRÓŻ, POŚWIĘCENIE, SZCZEROŚĆ
I ZA WASZĄ POMOC REŻYSER PARK DHAN-HEE
PARK JI-HOON, DZIĘKI
TEN SMAK JEST WYJĄTKOWY DZIĘKI WAM
„MIŁOŚĆ PEŁNA SMAKU”! Z POZDROWIENIAMI OD SCENARZYSTY
„MIŁOŚĆ PEŁNA SMAKU” ZAMYKA PODWOJE MIŁO BYŁO WAM SŁUŻYĆ
Napisy: Marta Przepiórkowska