Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Pewność siebie, charyzma, seksapil.
To cechy, które zapewniam, jeśli wybierzecie mnie na starostę.
- A co zdziałam jako starosta? - Charlie?
- Wiemy, że poprzedni starosta… - Dobrze się czujesz?
Nie, ale już za późno.
Mowa jest świetna.
Rugbyści wybiorą cię, nawet jeśli będzie słabo.
Myślę, że będą się śmiać.
Jesteś mądry. Jesteś twardy.
Przeszedłeś przez gorsze rzeczy.
A teraz
Charlie Spring.
Leć.
Cześć. Mam na imię Charlie.
Wielu z was pewnie mnie zna,
bo nie ma tu wielu jawnych gejów.
Kiedyś bałem się, że ktoś się o tym dowie.
Że inni chłopcy będą mnie prześladować.
I tak było.
Wyzywali mnie, popychali, bałem się przychodzić do szkoły.
Przez nich myślałem, że ja jestem problemem.
Ale to nieprawda.
- Wymiata. - Wiem.
Problemem była kultura znęcania się w tej szkole.
Chłopcy często mają problemy z psychiką, bo tłumimy uczucia.
Udajemy, że wszystko jest w porządku, gdy nie jest.
Udajemy, że bycie wyśmiewanym,
kopanym, bitym i tak dalej nie jest straszne ani przykre.
Udajemy, że to nie jest pojebane.
Chcę być starostą, by skończyć z tą kulturą.
Zniszczyć homofobię, która zatruła mi życie.
Chcę, by było tu łatwiej i bezpieczniej,
kimkolwiek jesteście.
Jeśli też tego chcecie, zagłosujcie na mnie.
Charlie!
Brawo!
Charlie!
MARCUS PRESCOTT NA STAROSTĘ GŁOSUJ NA HARRY’EGO GREENE’A
CHARLIE SPRING NA STAROSTĘ „BARDZO MĄDRY I UROCZY” – PRZYJACIELE
- Głosujcie na Charliego. - Oddajcie głos.
- Koniec ze znęcaniem. - Głosujcie na Charliego Springa.
Głosujcie na starostę.
Dobrze.
- Proszę. - Możesz to podnieść?
KARTA DO GŁOSOWANIA NA STAROSTĘ CHARLIE SPRING
Oto moment, na który wszyscy czekaliście.
Tegorocznym starostą,
z 61% poparciem,
zostaje Charlie Spring.
Tak!
Brawo, Charlie.
STAROSTA
Oto nowy starosta Truham!
- Dobra. - Cześć.
- Hej. - Hej, Charlie!
- Cześć. - Cześć.
- On jest coraz przystojniejszy. - Ale z ciebie simp.
- Po prostu jestem dumny. - Przepraszam.
Trzeba zażądać ponownego liczenia.
Nie powiedział nic ważnego. Nawet nie wspomniał o stołówce.
- Wyluzuj. - Nieważne.
Chyba jestem…
- A co, jeśli jestem bi? - Nie szkodzi.
Mamy to.
Sahar nie przyjdzie. Pracuje nad nową piosenką.
Planuje zrobić sobie rok przerwy. Chce się skupić na muzyce.
Może ja też wezmę rok przerwy.
Tak? A co ze studiami?
A co z nimi?
Hej.
Chodź tańczyć.
Wszystko gra?
Będzie dziwnie bez ciebie.
Wiem.
Skąd się znacie?
Byliśmy trzema różnymi grupami znajomych.
A potem zaprzyjaźniliśmy się w Paryżu.
To było piękne. Wejdziemy tutaj? O rany, wygląda niesamowicie.
Chcę, żeby mój dom tak wyglądał.
Nie dokuczają ci za to?
Czasem. Ale mi to nie przeszkadza.
Fajnie. Zwisa ci, że myślą, że jesteś dziwny.
Super.
Ale się wleczesz!
Tak?
Biegnij!
Biegnę!
Co robisz?
Słodziak z ciebie.
Drapały w drzwi.
JESIEŃ
Proszę.
Chodź tu.
Zostaniesz trenerem rugby dla dwulatków.
Ja sławnym historykiem. Będziemy mieli widok na rzekę.
Sprzedaj dużo książek,
bo trener dzieci raczej słabo zarabia.
Pójdziemy do klubu dla gejów, potem do domu,
będziemy się kochać, a rano zrobisz naleśniki.
Dobry plan.
Moim głównym celem będzie chyba uczelnia w Leeds.
To świetne miasto.
Widzieliśmy ich drużynę rugby.
Widzę tam siebie.
Bałeś się mi powiedzieć?
Tak. To daleko.
Jakieś pięć godzin jazdy.
Nauczę się prowadzić albo pojadę pociągiem.
Wyglądamy jak dzieci.
Bo nimi byliśmy.
Wiesz, że nie lubię rugby, prawda?
To nie twoja pasja, ale…
Nick, dołączyłem do drużyny, bo na ciebie leciałem.
Będziesz tęsknił?
Troszkę.
- Nie przekonam cię, Charlie? - Nie, przykro mi.
LIST MOTYWACYJNY NICHOLAS NELSON
JESTEM
JESTEM KAPITANEM DRUŻYNY RUGBY.
JESTEM DOBRYM UCZNIEM.
NIE MAM POJĘCIA, CO ROBIĘ ZE SWOIM ŻYCIEM.
JESTEM DOBRYM CHŁOPAKIEM.
KAWIARNIA DESZCZOWY DZIEŃ
Latte dla Patricka?
Dzięki.
HEJ, JAK ZMIANA?
Aha, David przyjechał.
Co on tu robi?
Rozstał się z Jess, więc wrócił.
Brawo dla Jess, ale szkoda, że znów tu jest.
Damy radę.
Ale ciebie to stresuje.
Chciałbym, żeby się od ciebie odwalił.
Nie wiem, to…
to skomplikowane.
Nie przyjechałem na seks.
Mogę pomóc ci z tekstem.
Albo możemy pojechać nad rzekę.
- Albo pogadać. - Nie.
Nie, chcę…
Może to kiepski pomysł, skoro David jest w domu.
Będziemy cicho.
Cieszę się, że przyszedłeś.
Co chcesz…
- Mogę… - Daj.
Czekaj. Zamknąłeś drzwi?
Kurde.
Sorki.
Luz.
Kiedyś będziemy mieć własny dom.
Spójrz na mnie.
Dostałeś?
Nie.
Wszystko gra. Jestem na górze…
Tak.
Naprawdę nie mam z tym problemu.
Ja prowadzę. Tobie nie pozwolę.
Dostałem nagrodę dla najlepszego zawodnika na obozie
i puchar za sportową postawę.
Nie tylko jestem kapitanem drużyny,
ale jestem też bardzo przystojny i mam wyjątkowo ładnego…
Ej…
Ale pozwól napisać, jaki jesteś cudowny, dobry,
odważny i mądry.
Może powinieneś znaleźć jakąś pracę dorywczą albo wolontariat.
Może.
Rugby jest fajne,
ale powinieneś mieć coś poza szkołą.
Może wtedy zrozumiesz, jaki jesteś wspaniały.
TABLICA OGŁOSZEŃ
Cześć. Wszystko w porządku?
Chciałeś ze mną o czymś pogadać?
Dorastanie jako osoba queer bywa przerażające.
Zwłaszcza w szkole jednopłciowej.
Łatwo paść ofiarą prześladowców. Trudno znaleźć przyjaciół.
Dzieciaki queer potrzebują wsparcia starszych.
Problem w tym, że to precedens.
Nie mamy innych klubów dla grup społecznych.
Ten mógłby być pierwszy.
Nie mogę się teraz na to zgodzić.
Poczekajmy kilka miesięcy i wrócimy do tematu.
ZIMA
Ma wąsy.
Mam nowego trenera na północy.
Uczę też dzieci jazdy na łyżwach. To niekończąca się zabawa.
Nie przyzna się, ale trenuje na zimowe igrzyska.
Serio?
To nie takie proste, ale taki jest cel.
- Wróciłeś tylko na weekend? - Tak.
Trzy miesiące bez spotkań z Tori…
- To trudne. - Ale jest dobrze.
Ona ma swoje życie, ja swoje, a kiedy jesteśmy razem, to…
Ale kiedy jesteśmy osobno, to…
Poza tym są telefony, więc…
Ogarnij to, proszę, bo nie daję rady.
Czekaj, przytrzymaj, a ja…
Hej.
Co jest? Co się dzieje?
Śniło mi się, że umarłeś.
Co?
Przepraszam, ja…
To głupie, ale to było takie prawdziwe.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
To tylko sen. Jestem przy tobie.
- Możesz… - Jasne.
Dziękuję.
Wezmę to.
- A ja to. - Świetnie.
Przyszedł Święty Mikołaj.
- Tak, poproszę. - Dzięki!
Wznieśmy toast za Nicka, który może legalnie kupować alkohol.
Tylko dlatego się ze mną trzymacie.
Nie mów tak.
Charlie dobrze wygląda.
To pewność siebie. Zmienia człowieka.
Znajomość siebie to potężna rzecz.
- À propos, chciałam… - Witajcie! Jesteśmy Queer Intentions.
Zagramy dla was dziś wieczorem. Kto jest gotowy na rocka?
Ja jestem!
- Kto tańczy? - Lubię tę piosenkę.
- Tańczymy. - Już?
- Tak. Chodź, Nicholas! - Dopiero…
No chodź!
Tak, Charlie!
- Dawaj, Charlie! - Nick! Tequila!
Daj mu.
- Trzymaj. - Dzięki.
- Gotów? - Tak.
- Dobra. Uwaga. - No.
- Zdrowie. - Zdrowie.
O matko…
- Starczy. - Jeszcze.
- Nie, wystarczy. - No weź!
Proszę. Jeszcze jedną.
- No wypij. - Dobra.
- Gotowy? - Tak.
Dobra.
- Na zdrowie, chłopaki. - Na zdrowie.
Jeszcze jedna!
Mamy jeszcze jedną piosenkę.
Świąteczną, bo szef mówi, że musimy.
Ale pewnie ją znacie.
Uwielbiam tę piosenkę.
Znamy się?
Chyba chodziliśmy razem do szkoły teatralnej.
Miło mi.
Świetnie grają.
Tak. To mój chłopak.
Cześć.
Kocham cię!
Nie obchodzą cię już moje marzenia.
Szanuję je, ale w ogóle nie przyjedziesz?
Berlin nie jest daleko. Dwie godziny samolotem.
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
Przepraszam, że nie jestem bogata i nie latam co dwie…
Hej. Musicie ze sobą rozmawiać. Komunikować się.
Trzeba się komunikować i mówić, co czujecie.
To najważniejsze. Wtedy będziecie mogli nawiązać…
Dobra, Nick.
Jeśli się kochacie, to łatwe.
Ja i Charlie się kochamy…
Tak, wiemy. Jesteście idealni.
To nie jest dobry moment, Nick.
Spoko.
Byliście świetni.
Zawsze chciałem grać na perkusji.
- Wciąż możesz. - Tak…
Ale to takie trudne, wiesz?
Masz jakieś rady?
Po prostu ćwicz.
Hej, wszystko w porządku?
Charlie dawał mi rady na temat gry na perkusji.
Tak? Bo wyglądało, jakbyś flirtował z moim chłopakiem.
Tylko rozmawialiśmy.
No to koniec rozmowy.
Nick!
- Wszystko gra? - Flirtował z tobą…
Wiem. Poradziłbym sobie.
Nie czepiałem się, gdy ta dziewczyna z tobą flirtowała.
To co innego.
- Tao, możemy pogadać? - Nie chcę.
- Ogarnijmy to. - Nie ma sensu.
- Idę się napić. - Nie. Wystarczy ci.
Nick.
Idę do domu. Wszystko z nim w porządku?
- Chyba tak. - Spoko.
- Jeszcze jedno piwo. - Bar zamknięty.
Cholera.
- Wszyscy mnie nienawidzą. - Chodźmy do domu.
- Jesteś na mnie zły? - Nie. Chodź.
- Na pewno? - Nie jestem zły.
Weźmy Ubera czy coś.
Co z nim nie tak?
Muszę go odwieźć.
Narzygasz w aucie, to cię zabiję.
Chodź.
Nick, otwórz drzwi.
- Nic mi nie jest. - Nieprawda. Wpuść mnie.
Charlie, to nie jest ładne. Nie chcesz tu być.
Chcę.
Mam to gdzieś. Pomogę ci.
Nie potrzebuję pomocy!
Nick, wpuść mnie.
Przepraszam.
Co się stało?
Nie wiem. Po prostu…
Upiłem się.
Chłopaki ciągle mi polewali,
a potem zobaczyłem, jak ten koleś z tobą flirtuje i…
Odbiło mi.
Ale dlaczego?
Wiesz, że nic by się nie stało.
Pogadamy o tym jutro, dobrze?
Uwielbiam to, że mamy jutro.
Myślałem, że pośpisz. Wczoraj byłeś nieźle wstawiony.
No.
Rzygałem pół godziny temu. To zły znak przed meczem.
Naleśniki to przeprosiny za wczoraj.
Nie musiałeś.
Musiałem, bo byłem okropny.
Nigdy taki nie byłeś.
Na początku było śmiesznie, potem już nie.
Martwię się o ciebie.
Wszystko gra.
- Dobra, chyba już gotowe. - Nie dam dziś rady zjeść naleśników.
- Źle się czujesz? - Nie wiem.
Dlatego zapominasz drugiego śniadania?
Nie, ja…
Nie wiem. Ja…
Idę pod prysznic.
- Możesz ze mną porozmawiać. - A ty ze mną?
O czym?
O tym, co cię tak niepokoi. Chcę cię wspierać.
Dobra, nie gadaj ze mną jak terapeuta.
- Idę do domu. - Hej…
Daj znać, jak będziesz chciał pogadać. Dobra?
Zjedz coś, gdy wrócisz do domu.
Szlag.
- Myślałam, że jesteś u Nicka. - Byłem.
Tosta?
Dawaj!
Jazda!
Dalej, Nick!
Tak.
- Brawo, Nick! - Świetnie.
Wiem, że wiesz, że złe dni i tygodnie są normalne,
ale nadmiar stresu może je wywołać.
Czy ostatnio przeżywałeś dodatkowy stres?
Na skrzydło!
Faul!
Kutas!
Myślałem, że po tym wszystkim będę umiał pomóc innym.
Inaczej to nie ma sensu.
Mówisz o obowiązkach starosty czy o czymś innym?
Dajesz.
Martwię się o Nicka.
On zaczął!
Nic ci nie jest?
Zawołajcie nauczyciela.
- Chodź. - Spójrz na mnie.
W porządku?
Dr Walters proszony na oddział 24. Dziękuję. Dr Walters na oddział 24.
Głuptas.
- Cześć, mamo. - Cześć, Sarah.
Ty głuptasie.
Tak, raczej nie powinienem…
Raczej nie.
Daj.
Wyglądasz jak ranny żołnierz.
Miło, że Charlie czekał w szpitalu.
Tak.
Ojej. Co się stało?
Pokłóciliśmy się.
Z mojej winy.
Ostatnio nie jesteś sobą.
Nie wiem. Ja…
Myślałem, że jestem dobrym chłopakiem.
A nawet tego nie potrafię.
Nie mów tak.
- Cześć. - Cześć.
- Hej. - Daj łapę.
Cześć.
Cześć, Nellie.
Boli?
Trochę tak, ale nie jest źle.
Masz dziś jakieś plany?
Niespecjalnie.
Wejdziesz?
A może wpadniesz do mnie?
Mam wolną chatę i niespodziankę dla ciebie.
Ej.
- Dobra. Czekaj. - Nie. Nie!
- Dopadnę cię… - Nie!
- Oddam ci. - Nie!
- Dobra.
Nick, nie!
Nie. Czekaj. Przestań.
Dość!
To miał być prezent na poprawę zdrowia.
Możemy tam być cały dzień, gdy jest ci źle.
Trochę mnie poniosło.
To urocze.
Wskakuj.
- Chodź. - Już idę.
I jeszcze wczesny prezent świąteczny.
Co?
To twój ostatni rok.
Możesz uwiecznić wspomnienia,
a potem zabrać je do Leeds i powiesić na ścianie.
Wypróbujmy.
Czekaj. Jeszcze jedno. Na dole. Dobra.
- Gotowy? - Tak.
Uśmiech.
Dziękuję.
Mogłeś poczekać do świąt.
Chciałem cię pocieszyć.
Pamiętasz nasz pierwszy seks?
W najdrobniejszych szczegółach.
Pamiętasz, co mi wtedy powiedziałeś?
Powiedziałeś,
że tylko ze mną możesz pogadać.
Że pogubiłeś się.
Pamiętasz ten sen sprzed kilku tygodni, w którym umarłeś?
Tak.
Nie chodziło tylko o to, że umarłeś. Chodziło o to, jak umarłeś.
To była moja wina.
- Zabiłeś mnie z zimną krwią? - Nie, ja…
Przegapiłem oznaki.
Powtórzyło się to, co w zeszłym roku, ale…
nie udzielono ci pomocy, nie poprawiło się i…
a kiedy odszedłeś…
wszystko się rozmyło.
Byłem tylko ja w domu
i nic poza tym.
Byłem niczym.
To nie twoja wina, że miałem nawrót.
- Moja. - Nie.
Jeśli nie mogę cię chronić, to kim ja jestem?
Jeśli już mnie nie potrzebujesz…
Potrzebuję cię.
Potrzebuję cię, bo to jesteś ty.
I cię kocham.
- Teraz czuję się jak gnojek. - Czemu?
Bo mówisz o uczuciach?
A ty potrzebujesz mnie?
Tak.
Tak. Bardzo.
Pokochamy się?
Wiem, że to trzeci raz, kiedy się „rozstajemy”,
ale używam cudzysłowu, bo czy to rozstanie,
skoro nie powiedzieliśmy tego wprost?
Po prostu chwilowo nie gadamy.
Oboje wiemy, że niedługo nam przejdzie, więc się nie martwię.
- Wcale! - Wierzę.
Patrzycie na siebie.
- Czuję… - Wcale się nie martwisz.
Ej! Co wy wyprawiacie?
- Tylko się wygłupialiśmy. - To takie żarty.
To nie na żarty. To było znęcanie się.
Spadajcie stąd.
Jeszcze raz kogoś zaczepicie, to was zawieszę.
- Nie możesz. - Założymy się?
Wszystko gra?
Tak. Wszystko w porządku.
Już cię nie będą zaczepiać.
Jeszcze mogą.
Jak masz na imię?
Alfie.
Cześć. Ja jestem Charlie.
Wiem.
Jeśli znów będą ci dokuczać, przyjdź do mnie.
Dobrze.
Wiem, że nie wyleczę świata z homofobii,
ale pewnie w szkole jest wiele dzieciaków,
które myślą, że są zupełnie same.
Gdyby mogły pogadać z kimś podobnym,
może by tak sobą nie gardziły.
Możecie korzystać z mojej klasy.
To bez znaczenia. Pan Lange już odmówił.
Pamiętam, gdy pojawiłeś się u mnie pierwszy raz.
Byłeś taki cichy.
Nie powinienem pozwalać ludziom tu jeść.
Wicedyrektor wiele razy udzielał mi za to reprymendy.
Ale gdy mnie upominał, myślałem o tobie, twoim śniadaniu
i twojej smutnej buzi.
I myślałem sobie:
„On tego potrzebuje, a ja mogę pomóc”.
I spójrz na siebie.
Jestem z ciebie dumny, Charlie.
Jako nauczyciel powiem ci, że powinieneś uszanować decyzję Lange’a.
Ale jako homoseksualista powiem,
że historycznie rzecz biorąc, nie prosiliśmy o pozwolenie na istnienie.
Zrób z tym, co chcesz.
Dzień dobry. Przyszedłem w sprawie pracy na pół etatu.
Aha.
Lubisz zwierzęta?
Tak. Mam dwa psy, więc…
I chcesz spędzać czas z innymi psami, bo?
Pomyślałem, że to pomoże mi wzmocnić charakter.
Poza szkołą niewiele robię.
W tym roku idę na studia, więc…
Druga połówka chce, żebym się rozwijał.
Tak?
No proszę, Pan Samodoskonalący.
Chyba muszę cię zatrudnić.
Wypełnij to, proszę.
Żartowałem.
Proszę bardzo.
Ciastek.
ZAGUBIONE ŁAPY
Nie musisz mnie odbierać po każdej zmianie.
Lubię to robić.
- I chcę zobaczyć maila na własne oczy. - Dobra.
- Proszę. - Udało ci się!
Jestem z ciebie dumny.
Jeśli wrzucę to na stronę z memami,
ludzie to zobaczą, a pan Lange nie.
Muszę to zrobić tak, żeby nie prowokować hejtu.
Kto teraz prowadzi stronę z memami? Christian i Otis?
Tak, chyba tak.
Napiszę do nich.
Dobra, idę.
Czekaj. Potrzebuję więcej. To nasza rocznica.
To ma być całus na drugą rocznicę?
- I jak, kochanie? - Za mało, ale wystarczy do wieczora.
- Będę czekał. - W parku o szóstej?
Przyjdę.
Nick.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
STAŃ MĘŻNIE I POKAŻ WSZYSTKIM
CHAR, PRZEPRASZAM
MUSZĘ ZOSTAĆ, SKOŃCZĘ O SIÓDMEJ
MOŻE WRACAJ DO DOMU? NIE MARZNIJ!
ZJEDZ BEZE MNIE!
NIE MARTW SIĘ, POCZEKAM NA CIEBIE ♥
Jak ją poznałeś?
Kogo?
Dziewczynę, o której mówisz bez przerwy na każdej zmianie.
W szkole.
Jaka ona jest?
On jest…
Bo to facet.
Aha.
Wybacz.
Nie jestem z pokolenia woke.
Nie pomyślałbym. Nie wyglądasz na geja.
Jestem bi.
Aha. No tak. Jasne.
No to jaki on jest?
Jest…
Jest niesamowity.
Bardzo silny.
Może za dobry dla mnie.
Może, ale ty jesteś dobry w zbieraniu psich kup, nie?
Dzięki, Kenneth.
Ktoś musi sprzątać psie kupy,
bo świat pogrąży się w chaosie.
Charlie.
Przepraszam.
Nie pomyślałem…
Myślałem, że wszystkich rozczaruję i…
Nic się nie stało.
To tylko przekąski i koc. Nic wielkiego.
Nieprawda.
Spoko, Nick. Jesteśmy już chyba za duzi na taki krindż.
Nie jesteśmy. To jest…
To jest urocze.
Moja praca jest do dupy.
Powinienem ją rzucić.
Nie, dobrze ci tam, prawda?
- Nie chcę, żebyś… - Charlie, cały drżysz. Czekaj.
Nie chcę, żebyś w Leeds martwił się o mnie.
- Nie myśl o tym teraz. - Chcę, żebyś sobie radził.
Jadłeś coś?
Nie.
Wracamy do domu na kolację?
Do którego?
Obojętnie.
Ale zmarzłeś.
N + C
Rozgrzeję cię.
KLUB RÓWNOŚCI ZAPRASZAMY WSZYSTKICH
Nikt nie przyjdzie.
Daj im chwilę.
Widzę, że rozczarowałem.
- Byliśmy w trakcie… - Wyluzujcie.
Jestem w waszej drużynie.
Czyli to prawda, że się spotykacie?
Tak, Tao. To prawda.
A nie mówiłem?
Nie, to my mówiliśmy ci od dawna.
- Ale ja to zaklepałem. - To tak nie działa.
Cześć.
Cześć. Zapraszamy.
To jest Alfie.
- Cześć, Alfie. - Usiądź.
- Chcesz babeczkę? - Tak, poproszę.
Wybrałem tę.
- To ta. - Wyszukana babeczka.
- Cześć. - Cześć. Siadajcie.
- Cześć. - Hej.
- Wejdźcie. - Miło nam.
Chcę, by to było dla was bezpieczne miejsce.
I żebyście się dobrze bawili.
Obejrzymy queerowe seriale i filmy.
Za tydzień pan Ajayi opowie o Keithu Haringu.
Będziemy budować świadomość i zbierać pieniądze dla osób queer.
Wiem, że jesteśmy małą grupą, ale możemy coś zmienić.
To kawa Tao, a tamta Elle?
À propos, chyba znowu się rozstali.
Atmosfera jest nieprzyjemna.
Od kiedy jesteśmy kawoszami?
Oboje mają silne charaktery. Czasem się ścierają.
A faza zakochania dawno minęła…
Chłopaki, serio unikamy oczywistej oczywistości?
Związki nastolatków zwykle się rozpadają.
Może tym razem to koniec.
Opowiedz nam o Hannah.
Powiedziała, że mnie lubi, ale to za duża odległość.
A ja na to: „Przecież mieszkasz w Birmingham”.
Dobrze, że nie trafiłam do Oksfordu. Nie mamy tego problemu.
To nie tylko pary. Wszyscy będziemy w różnych miejscach.
Ale na paradę przyjdziecie, prawda?
Oczywiście.
- Dobrze. - Będę.
To pewnie ostatni raz, gdy wychodzimy razem.
A potem już nigdy nie pogadamy.
Żartuję.
- Będziemy gadać. - To smutne.
Za 30 lat będziemy ramolami
kłócącymi się na drag brunchu, a Isaac będzie czytał w kącie.
Może do tego czasu napiszę książkę.
Nick zawsze myśli o przyszłości. Jakby już tam był.
Chce zapobiec błędom, których jeszcze nie popełnił.
Ale ja nie wiem, co to za błędy.
Nie myślę o przyszłości.
Bo byłeś zbyt zajęty przetrwaniem.
Niech nam żyje sto lat
Niech nam żyje droga Sarah
Niestabilny.
Niech nam żyje sto lat
Wygląda pysznie!
Boże, byłeś taki słodki.
„Byłem”? Już nie jestem słodki?
Nie tak jak tutaj.
Tego chroniłbym za wszelką cenę.
No.
Powinienem się przywitać z innymi.
Idę do kibelka. Zaraz cię znajdę.
Hej.
Uśmiech.
Pięćdziesiątka to nowa trzydziestka.
Teraz będzie tylko lepiej.
Rozkwitłaś, odkąd pozbyłaś się tego głupka.
Cóż, zrobiliśmy, co mogliśmy.
Nie, ty zrobiłaś. On był tylko gnojem.
Przepraszam na chwilę.
Myślałem, że tata to twój bohater.
Bohaterowie i złoczyńcy. Tak działa twój mózg, prawda?
Musisz być bardziej dominujący, Nicholas. Wiesz, co to znaczy?
Myślałem, że ćwiczysz francuski.
Rozczarowujące.
Moglibyśmy więcej rozmawiać.
Wszystko w porządku?
Tak.
Na pewno?
Pewnie.
Chodź.
Myślisz, że Tao i Elle rozstaną się na dobre?
To możliwe.
Zdarza się.
Wszyscy myślą, że związki nastolatków się rozpadają.
Zwykle tak jest.
Ja chyba jestem optymistą.
- Jak tam? - Cześć.
TĘDY NA IMPREZĘ
Witajcie w moich skromnych progach.
Najebcie się, zanim ruszą egzaminy.
Widzisz ich? Są tacy zakochani.
- Charlie! - Cześć.
- Charlie! - Hej.
Tak, w porządku.
- Nick, chodź do nas. - Cześć.
Jak tam?
- Nieźle. - Napij się.
Dobrze. Mocniej.
Jedziesz!
…żeby pojechać w podróż w przyszłym roku.
Byłoby fajnie.
Nie będzie tanio, ale myślę, że to się może udać.
Co ty planujesz?
Sorki, nie słuchałem.
Nick, studia w przyszłym roku.
Powinienem się cieszyć, ale jest mi bardzo smutno.
Nie martw się. Jesteście Nickiem i Charliem. Dacie radę.
Wmawiają nam od dziecka,
że istnieje tylko jedna możliwa przyszłość.
Studia, kariera, stabilizacja.
Nikt nie uczy, że jest wiele innych opcji,
zwłaszcza dla queer.
Dlatego poprosiłam Darcy, żeby pojechała ze mną Interrailem.
Skupimy się na byciu ludźmi i cieszeniu się życiem.
Też tego chcę. Ale ja i Tao…
Ludzie w dobrych związkach nie rozstają się co chwilę.
Przecież nie chcecie się rozstać.
Nie mogę podporządkować komuś życia.
Zaczęlibyśmy się nienawidzić
i zabilibyśmy całą miłość.
Fakt.
- Te światła mnie wkurzają. - Poszukam Nicka.
- Iść z tobą? - Nie, spoko.
Długo go już nie ma.
- Tak. - Wyjdziemy na chwilę?
- Chyba jest na górze. - Dobra.
Hej.
Chcesz już iść?
Tak. Chyba tak.
Jeśli chcesz.
- Trochę nudno, co? - Tak.
Hej…
Jesteś na mnie zły?
Co? Nie.
Czemu tak myślisz?
Unikasz mnie przez cały wieczór.
Przepraszam, ja…
Chciałem, żebyś się dobrze bawił.
Pewnie chcesz pogadać z przyjaciółmi o studiach.
To już za cztery miesiące.
Jasne…
Będzie mi ciężko bez ciebie.
Dasz sobie radę. Nie potrzebujesz mnie.
I tak będzie ciężko.
A jak to się rozleci? Jak u Tao i Elle?
To możliwe.
Ten rok był dla ciebie trudny.
Martwiłeś się o wiele rzeczy, o siebie.
Przepraszam, pewnie cię to wkurza.
Nie wkurza mnie to. Po prostu… smuci.
Bo próbuję z tobą o tym rozmawiać, a ty się zamykasz.
Myślałem, że umiemy rozmawiać.
I chyba robisz to przeze mnie.
Może trochę przestrzeni to dobry pomysł?
Pójdziesz na studia, będzie ci tam dobrze.
Może jeśli nie będziesz się o mnie martwić, będziesz szczęśliwszy.
Chcę, żebyś był szczęśliwy.
Czyli mamy zerwać?
Żeby dać sobie przestrzeń? O to ci chodzi, tak?
- Jeśli tego chcesz. - Pytam, czy ty tego chcesz.
- Chcę, żebyś był szczęśliwy. - Jestem szczęśliwy tylko z tobą.
Nie sądzę, że tak powinno być.
- Rozumiem. - Co?
- W porządku. - Nie chcę zrywać.
Też będzie ci lepiej beze mnie.
Nie powiedziałem tego, Nick. Ja…
- Przepraszam. - Staram się pomóc.
- Spoko. - Kocham cię.
W porządku.
Nie martw się o mnie.
Przepraszam, że przeze mnie płaczesz.
Wiem, że to trudne, ale musisz coś zjeść.
Proszę.
No dalej.
Chociaż trochę.
Charlie, zrobimy ćwiczenie na skupienie.
Wymień pięć rzeczy, które widzisz przed sobą.
Drzwi.
Biurko.
Laptop.
Kubek.
Zdjęcie.
JESTEŚ JESZCZE W PIWNICY? CHCĘ WRACAĆ
MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
NAPRAWDĘ CHCESZ ZE MNĄ ZERWAĆ?
KOCHAM CIĘ
Idź sobie!
Charlie!
Wchodzimy, dobra?
Co?
Nie możesz leżeć i udawać, że wszystko gra.
Poczekaj chwilę, zanim powiesz coś głupiego.
Przyszliśmy się tobą zająć.
Wyciągniemy cię z domu
albo posiedzimy tu, przyniesiemy jedzenie i filmy.
Tori mówiła, że nie jesz.
I rozumiem to. Nie obwiniamy cię.
Ale to niedobrze, więc zrobimy ci makaron.
A wy nie zerwaliście?
Zawarliśmy tymczasowy rozejm, a poza tym, trzy, dwa…
- Start! - Tao!
- No, wstawaj. - Tao!
- Zrobimy makaron z olejem chili. - Dobra, wstaję.
- Serem. - Nienawidzę was.
- Bazylią. - Też cię kochamy.
Ale odrobina szczęścia,
jakiś zwyczajny mały cud,
który jak błyszczące ogniwo
naprawi naszyjnik moich dni.
Widzimy się w sobotę?
Nie wiem.
To nie było pytanie.
Wyjście dobrze ci zrobi.
Ale to Parada Równości. To wielka sprawa.
Nie mam teraz ochoty świętować magicznych cudów gejowskiej miłości.
I on może tam być.
Charlie, wiem, że cierpisz,
ale musisz przyjść i maszerować ze mną w sobotę,
bo się zajebiście boję.
Świat mnie teraz nienawidzi.
Rząd odbiera mi prawa i wszystko, o co walczyliśmy.
Gdybym była młodsza,
nie mogłabym legalnie brać blokerów,
bo ich zakazali.
Mam nie wchodzić do publicznych toalet,
a najlepiej nie istnieć.
A ja chcę być sobą.
Być wolna.
Być szczęśliwa.
Wiem, że to wiesz.
I możesz przyjść i płakać cały dzień przez Nicka.
Ale…
Ja cały czas się boję
i naprawdę potrzebuję przyjaciół na Paradzie Równości.
TRUHAM LGBTQA+ RÓWNOŚĆ
LATO
Tak!
O mój Boże!
To James! Cześć!
Cześć wszystkim!
- James! - Wesołej parady!
Cześć. Wesołej parady.
- Cześć. - Wyglądasz świetnie.
- Do zobaczenia. - Pa.
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Praw trans!
- Kiedy ich chcemy? - Teraz!
To tutaj.
Fernando.
Myślałem, że idziemy do Nando.
Nie, Fernando, klub dla gejów.
Hetero mogą wejść? Pewnie mnie nie wpuszczą.
Dobra, Panie Sojuszniku.
Nie mogę tego pojąć. Jesteście Nickiem i Charliem.
Co to w ogóle znaczy?
Gdybyśmy mieli wskazać dwie bratnie dusze, to bylibyście wy.
- Nie ma czegoś takiego. - Może.
Ale wy jesteście przekonującym argumentem.
Przejdę się.
- Hej. - Sorki, nie.
BEZ SAMOOKALECZEŃ 1 ROK 4 MIESIĄCE 19 DNI
Perkusja.
Plakat.
Książki.
Lampa.
Zdjęcie.
Wcześnie wróciłeś.
Wszystko w porządku?
Nick?
No dalej.
PRZEPRASZAM
Dawajcie, chłopaki.
TO NIE MOŻE TAK SIĘ SKOŃCZYĆ
KOCHAM CIĘ
Nadal się dąsasz?
Ciężka sprawa, wiem.
Naprawdę ci współczuję.
Chcesz pogadać?
Dobra…
Jadę do Paryża.
Tata dał mi pracę.
Wyjadę. Na pewno cię to ucieszy.
Wiem, że myślisz, że go uwielbiam, ale…
Tak nie jest.
Jest gównianym ojcem.
Zawsze był, ale…
Nie jestem taki jak on.
Mnie też skrzywdził.
Wiem.
WIEM, ŻE NIE CHCIAŁEŚ IŚĆ NA PARADĘ
IDZIEMY PO PARADZIE DO FERNANDO. MOŻE CHCESZ DOŁĄCZYĆ?
KOCHAMY CIĘ ♥
CHARLIE TEŻ TAM BĘDZIE?
NIE WIEM X
- Jest mój. A ty co pijesz? - Mają wino organiczne?
Organiczne? Wino to wino. Po prostu pij.
Nie. Żadnych takich. Organiczne wino jest…
- Nick! Jak się masz? - Cześć. W porządku.
- Pierwszy raz w klubie dla gejów? - Chyba tak.
- Przyzwyczaisz się. - Ja też.
Nie powiedziałam ci, że jestem lesbijką.
Drogi nam się rozeszły.
To prawda.
- Proszę. - Dzięki.
Przepraszam.
Pamiętasz,
jak siedzieliśmy przed szkołą i udawaliśmy, że jesteśmy fajni?
Niestety, pamiętam.
Chciałam, żeby mnie lubili.
Tylko to się dla mnie liczyło.
Dobrze, że stamtąd uciekliśmy.
Zdrowie.
Cześć.
- Cześć. - Czekaj.
Dostałeś moje wiadomości? Martwiliśmy się.
- Przepraszam. - Sorki.
Charlie nie… On…
Nic mu nie jest?
Nie, ale… Możesz z nim pogadać?
- Jest tutaj? - Oczywiście, że tak.
To szaleństwo. Wiesz, że to szaleństwo?
Rozstania są normalne.
- Nastoletnie romanse… - Żartujesz?
Widzieliście siebie?
Przeszliście razem przez ten emocjonalny rozwój i ból.
Porozumiewacie się bez słów. Widać to na pierwszy rzut oka.
Przepraszam. Nie mogę.
Nick.
Nicholas. Gdzie byłeś? To moja przyjaciółka, Megan.
- Cześć. - Cześć.
Imogen mówiła mi o waszym rozstaniu.
Przykro mi. To bardzo smutne.
Spoko. Dzięki.
Wiem, że to nie moja sprawa.
Ale jeśli szukasz pocieszenia,
mam znajomych, których mogę ci przedstawić.
Chłopaków albo… dziewczyny?
- Ale nie naciskam. - Tak…
Myślę, że nie trzeba. Ale dzięki.
- Dobra. - Miło było.
Pa.
- Dzień dobry, kochany. - Dzień dobry.
- Cześć. - Witam.
- Dwie czarne kawy. - Oczywiście.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Miło znów wyjść z domu, prawda? Rozprostować nogi.
Tak. Nie obchodzi mnie…
Przestań.
- Proszę. - Dziękuję.
Został kawałek ciasta, więc jest na koszt firmy.
To miłe, ale Pete ma cukrzycę. Nie jemy ciasta.
Przepraszam.
Zjedz je, Misiu. Ty nie masz cukrzycy.
To bardzo miłe, kochany, ale… Dziękuję.
Dziękuję.
Rozwiążmy krzyżówkę.
No tak, krzyżówka.
Skoro musimy.
Bylebym się zamknął.
Ojej. Chyba mam…
O.
- Lubisz krzyżówki. - Tak.
- Głuptas. - Ale w swoim czasie.
To zaskakujące…
No dobrze.
Anna zajmie się tobą,
póki nie skończą ze mną w szpitalu.
Wszystko będzie dobrze. Wiem, że się o mnie martwisz.
Bo o takie rzeczy należy się martwić.
Fakt.
Dbamy o siebie nawzajem, prawda?
Chyba tak.
Dwa dni z Anną. Cóż…
Zawsze narzekasz…
JAK SIĘ MASZ?
MOŻEMY SIĘ SPOTKAĆ I POGADAĆ?
Zamówienie Charliego Springa.
- Torba? - Tak, poproszę.
Dziękuję.
Dobra.
Wiem, że inne psy cię stresują, ale tu jesteśmy sami.
Siad.
Biegnij!
Dobry piesek.
Gotowy?
Biegnij! Żartowałem.
Dobry piesek.
Hej.
- Dobrze. - Dzięki.
To już wszystko.
- Dziękujemy. - Nie ma sprawy.
- Jakby co, dzwońcie. - Jasne.
Trzymaj się, Ciastek.
- Cześć. - Ale ktoś jest wesoły.
Pamiętasz tego psa z problemami?
Dziś znalazł dom.
Wiedziałam, że się sprawdzisz. Jesteś jak zaklinacz psów.
- Fajnie, że znów się uśmiechasz. - Tak.
Twój brat się wyprowadza.
Tak, mówił mi.
Myślę, że to błąd.
Też tak myślę, ale wiesz, jaki on jest. Nie posłucha.
Tata nieźle nas załatwił, co?
Lata po jego odejściu ja…
Wciąż udawałem, że wszystko jest w porządku.
Nie umiałem znaleźć przyjaciół…
Wciąż mam to w głowie.
A teraz zniszczył jedyną piękną rzecz w moim życiu,
bo myślałem,
że jeśli choć trochę się wychylę, będę zbyt smutny
albo zły,
albo trudny, to mnie zostawi.
Boże, wszystko nie tak.
Nie chciałem z nim zrywać.
Co za ulga.
Wiesz, kochanie, niektórzy spędzają całe życie,
nie znając siebie nawet w części tak dobrze jak ty.
Ja wyszłam za mężczyznę, który uciekł, gdy dzieci podrosły.
- Widzę swoje błędy… - Nie…
Spokojnie. Już się nie obwiniam.
Chciałabym po prostu lepiej znać siebie.
Lepiej rozumieć jego i naszą relację.
Zanim to wszystko przyniosło tyle bólu.
Dasz sobie radę, z Charliem lub bez niego.
Odnajdziesz siebie.
Ale nie poddawaj się, póki to naprawdę nie koniec.
Charlie cię kocha.
Prawdziwego ciebie.
Jest za późno.
Nieprawda.
Miłość to nie przeznaczenie, los czy jakaś kosmiczna siła.
Miłość to wybór.
Codzienny wybór.
Możesz się ku niemu skłaniać lub odsuwać.
A ty zawsze się ku niemu skłaniałeś.
Taki po prostu
jesteś.
Myślę, że Charlie też taki jest.
Ostrzegałam, że będzie nudno.
Po prostu jeździ w kółko.
- Ale cieszy się, że tu jesteś. - Wiem.
Jesteście słodcy.
Jak na parę hetero.
O czym ty mówisz?
Jaka para hetero?
Dziwne, że nie wyczułeś u Michaela.
Ciągle gada o Pedro Pascalu czy kimś tam.
A ty?
- Chyba wiesz, że jestem aseksualna? - Nie.
Mogłabym przysiąc, że ci mówiłam.
To ma sens.
Zawsze, gdy mówię o facetach, krzywisz się z obrzydzeniem.
Ale…
To zabrzmi okropnie, ale
czemu jesteście razem?
Jesteście przeciwieństwami.
Jesteśmy razem, bo jesteśmy razem.
Bo jesteśmy Tori i Michaelem
i jesteśmy razem szczęśliwi.
Tyle w temacie.
Romans, przyjaźń, czy coś innego,
to problem ludzi wokół.
Może nasze „razem” nie jest takie jak wasze „razem”
albo normalne „razem”,
ale jest nasze i nam pasuje.
Może to się zmieni w przyszłości.
A może nie.
Ale na razie
jesteśmy tutaj
i jest jak jest.
Jesteśmy tutaj, żyjemy i tak dalej.
Świetnie. Dobra robota.
- Cześć. - Cześć.
Jak było?
Dobrze.
NICK
ROBISZ MI DUŻO ZDJĘĆ
PODOBAM CI SIĘ CZY CO?
SPOTKAJMY SIĘ NA PLAŻY O 17.00
Szlag!
Dostałem zdjęcia.
No tak, inaczej bym tu nie był.
To najbardziej żenująca rzecz, jaką zrobiłem.
To ja zrobiłem ci miliard zdjęć.
Czyli obaj jesteśmy żenujący.
Tęskniłem za tobą.
Ja za tobą też.
Wszyscy mówią, że związki nastolatków się rozpadają.
Nigdy tak o nas nie myślałem.
Ja też nie.
Od kiedy się poznaliśmy, ja to czuję.
Jesteśmy inni.
Ale przestaliśmy rozmawiać.
Nie mogłem ci pomóc tak jak ty mi.
Pomogłeś.
Ale ty jesteś dobry w mówieniu, co czujesz. Ja…
Ja często nawet nie wiem, co czuję.
Nigdy…
Nie wiedziałem, co robić,
gdy jest mi smutno.
Wiem tylko, że cię kocham.
Może tak być?
Dbamy o siebie nawzajem,
prawda?
Zawsze.
Kocham cię.
- Chodź. - Tam jest schodek!
Uważaj na schodek. Spóźnimy się!
- Jesteśmy! - Jesteśmy!
Jesteście! Napijcie się.
Tak, poproszę.
- Mój złowrogi śmiech. - Rany.
Napijesz się?
Boże.
Znowu są razem!
Tak! On cię kocha!
Zdrowie!
Na zawsze!
Tańczysz.
- No dalej. - Prosimy.
Przecież pan chce.
No dalej. Zrób coś.
Tara i Darcy, co was czeka w przyszłości?
- Jedziemy Interrailem. - Zwiedzimy świat!
Isaac i Imogen.
Napiszę książkę o was wszystkich.
A ja chcę być prawniczką albo prezeską.
Uśmiech.
O rany.
Zespół nie wypalił,
ale będę śpiewać solowo.
- Solowo. - Tak!
Przyszłość?
Małżeństwo?
Tao!
Nie!
Hej. Co was czeka w przyszłości?
Nie wiem. Pewnie nic, a potem śmierć.
Tam.
I na koniec Elle.
Jakie masz plany na przyszłość?
Jadę do Berlina. Będę artystką.
Ostatni taniec?
Niech będzie wyjątkowy.
Dziękuję.
Patrzcie!
Zróbmy tak.
Dziękuję.
W porządku?
Nie.
Ale to nie jest takie smutne.
To nie tak, że się nie kochamy. Cokolwiek się stanie,
będziemy razem, czy nie, będzie blisko, czy daleko,
wiem, że zawsze będzie w moim życiu.
Wiesz?
Tak.
Tak jest z całą grupą.
Relacje mogą się zmieniać,
ludzie mogą stracić kontakt,
ale miłość, która nas łączy, nigdy nie przeminie.
Zbudowaliśmy ją.
A ona nas.
Czipsa?
Tak, dawaj.
Solone.
Spoko.
Zdrówko.
- Cześć. - Cześć.
- Ścigamy się? - Jasne.
- Mniejsza niż pamiętam. - Tak.
Chyba nikt nie wchodził, odkąd tu byliśmy.
Powinni dać tu tabliczkę.
„Tu Nick i Charlie całowali się pierwszy raz”.
Czuję się staro.
Nie jesteśmy starzy.
Ostatnio byliśmy tu jako dzieci.
Tak, nic nie wiedziałem.
Ale tak cię chciałem pocałować, że myślałem, że umrę.
- Nadal często tak się czuję. - Tak?
Lepiej mnie pocałuj, żebym nie umarł.
Tego bym nie chciał.
Pójdę na studia,
za rok ty też.
Będę wracał co drugi weekend albo ty przyjedziesz do Leeds.
To tylko kilka lat.
Niezbyt długo w porównaniu z…
Resztą naszego życia?
Tak.
Nie myślałem o tym, póki cię nie poznałem.
A teraz?
Teraz to widzę.
- Nie usuwaj. - Nie zamierzam.
Mogę ustawić jako tapetę?
Chcesz zastąpić zdjęcie Henry’ego i Nellie?
- Kochasz mnie bardziej niż psy? - Fakt, to przesada.
Dobra, kocham cię bardziej niż moje psy.
Kocham cię bardziej niż kogokolwiek.
To dziwne?
Mam tylko 18 lat.
Ja też jestem dziwny.
EPILOG
- Dotarłaś! - Tak się cieszę!
Dzięki, że wpadłaś!
- Muszę iść. - Idź. Będziesz niesamowita!
Kto jest gotowy na rocka?!
MICHAEL
- Cześć. - Siedzisz?
Tak, w bibliotece.
Dobra, wysyłam.
GRATULACJE! KOMITET OLIMPIJSKI
Dobra robota.
Nie patrz.
Chcę być w podziękowaniach.
Dogadamy się.
Uważaj!
- Hej. - Dzięki, że przyszłaś.
Pewnie. Miło cię widzieć.
Muszę przyznać, że bardzo podoba mi się ten obraz.
Jest taki żywy.
Elle.
Cześć.
DLA CHARA, KOCHAM, NICK
WITAMY W LEEDS
Tam jest ratusz.
- Charlie. - Cześć.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Cześć.
Hej.
Tęskniłem za tym.
Chcesz iść na śniadanie? Do tej naleśnikarni.
Jeszcze pięć minut.
WSPOMNIENIA
DAŁEŚ MI NASZE ZDJĘCIE W ŚNIEGU, WIĘC MASZ W SŁOŃCU
Jest jeszcze miejsce.
Śniadanie?
Ja stawiam.
Pokłócimy się o to na miejscu.
Nie, czekaj. Jeszcze jedno.
No to chodźmy.
- To moja bluza? - Tak. Pożyczam ją.
Świetnie. Już jej nie odzyskam.
PLUSK
BUM BUM TSS
- CZEŚĆ - CZEŚĆ
NA PODSTAWIE KOMIKSU ALICE OSEMAN
CHYBA NIE JEST HETERO
GRAM PIERWSZY KONCERT SOLO! WPADAJCIE!
MÓGŁBYŚ SPAĆ ZE MNĄ.
- MIŁO CIĘ POZNAĆ, CHARLIE - WZAJEMNIE…
- DBAMY O SIEBIE NAWZAJEM, PRAWDA? - TAK.
- HEJ - HEJ
- BEZ BUZIAKA? - PRZYTUL
KLASK KLASK BRAWO
PRZEPRASZAM, TO GŁUPIE
ALE TO BYŁO TAKIE PRAWDZIWE
TO TYLKO SEN, JESTEM PRZY TOBIE
W PORZĄDKU?
- POCAŁUNEK - CO SIĘ DZIEJE?
CHARLIE DAWAŁ MI RADY
TAK? BO WYGLĄDAŁO JAKBYŚ FLIRTOWAŁ Z MOIM CHŁOPAKIEM
TYLKO ROZMAWIALIŚMY
- CZEŚĆ - CZEŚĆ
CHRUP CHRUP
ZERK ZERK
PSOTNY CHWYT
PODNIESIENIE
HALO?
CZY TO KLUB RÓWNOŚCI?
RADOŚĆ TRANS WYGRYWA WYZWOLENIE TRANS
Napisy: Paweł Awdejuk