1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:17,892 --> 00:00:20,937
(ลอนดอน
14 ธันวาคม ปี 2023)

4
00:00:30,071 --> 00:00:34,241
(สเตรนเจอร์ ธิงส์)

5
00:00:34,242 --> 00:00:38,412
(โรงละครฟีนิกซ์
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก)

6
00:00:38,413 --> 00:00:41,124
คืนนี้เป็นคืนของเรา

7
00:00:43,835 --> 00:00:48,088
ฟังข่าวนี้ครับ วันนี้ NETFLIX บอกว่า
กําลังจะเปิดตัวละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์

8
00:00:48,089 --> 00:00:52,802
ตอนนี้ทีมนักออกแบบท่าเต้นกําลังตั้งอกตั้งใจ
สอนเดโมกอร์กอนสะบัดมือท่าแจ๊ส

9
00:00:55,180 --> 00:00:57,222
คุณจะได้เห็นว่าโลกคิดยังไงกับเรา

10
00:00:57,223 --> 00:00:59,558
และที่สําคัญคือคุณจะได้สัมผัสมันในโรงละคร

11
00:00:59,559 --> 00:01:00,893
- เราบินจากไมอามี
- มาดู

12
00:01:00,894 --> 00:01:03,353
- จากฟลอริดา เราสามคน
- ผมไม่รู้จะคาดหวังอะไรดี

13
00:01:03,354 --> 00:01:06,107
พวกเขาจะทําให้มันเป็นละครเวทีได้ยังไง

14
00:01:08,359 --> 00:01:10,737
(เรื่องราวใหม่ สดบนเวที)

15
00:01:16,951 --> 00:01:18,078
เราจะถูกรีวิว

16
00:01:18,578 --> 00:01:20,622
เพราะงั้นอย่าหลุดเชียวล่ะ

17
00:01:29,130 --> 00:01:32,049
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เชิญนั่งค่ะ

18
00:01:32,050 --> 00:01:34,219
การแสดงจะเริ่มในอีกห้านาที

19
00:01:37,472 --> 00:01:39,432
คืนแรกสุดจะรู้สึกประหม่าที่สุดแล้ว

20
00:01:41,601 --> 00:01:44,436
ผมว่าผมชอบคิดว่าตัวเองเหนือชั้น

21
00:01:44,437 --> 00:01:47,857
ว่าผมไม่ประหม่าหรอก แต่ที่จริงน่าจะประหม่า

22
00:01:51,903 --> 00:01:52,946
โชคดีกันนะ

23
00:01:53,655 --> 00:01:55,697
- ร็อกแอนด์โรลจ้า
- ใช่เลย

24
00:01:55,698 --> 00:01:58,575
ร็อกแอนด์โรล มันต้องให้ได้อย่างนั้นนะ

25
00:01:58,576 --> 00:02:00,828
หลายคนเคยพยายามทําแนวสยองขวัญ

26
00:02:00,829 --> 00:02:03,413
พยายามทําสัตว์ประหลาดบนเวที

27
00:02:03,414 --> 00:02:05,500
แต่ส่วนใหญ่มันไม่เวิร์ก

28
00:02:08,962 --> 00:02:12,548
ไม่เคยประหม่าเท่านี้มาก่อนในชีวิต

29
00:02:12,549 --> 00:02:14,384
ต้องไปแล้ว ต้องเริ่ม

30
00:02:41,411 --> 00:02:46,124
(สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก)

31
00:02:49,460 --> 00:02:56,467
(หลังม่าน)

32
00:02:59,387 --> 00:03:03,516
(เจ็ดเดือนก่อนหน้า)

33
00:03:05,351 --> 00:03:06,852
{\an8}(ทรีมิลส์สตูดิโอ
ลอนดอน)

34
00:03:06,853 --> 00:03:08,896
ไง ทุกคนมาครบยัง

35
00:03:08,897 --> 00:03:11,691
โอเค หกโมงแล้ว

36
00:03:12,400 --> 00:03:14,527
ทุกคนได้มาเจอกันเป็นครั้งแรก

37
00:03:14,652 --> 00:03:16,028
(ซอนย่า ฟรีดแมน
โปรดิวเซอร์)

38
00:03:16,029 --> 00:03:18,823
สําหรับสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก

39
00:03:22,827 --> 00:03:25,580
นี่น่าจะเป็นดีไซน์ที่ใหญ่ที่สุด หนักเทคนิคที่สุด

40
00:03:26,539 --> 00:03:30,459
และน่าตื่นเต้นที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิต

41
00:03:30,460 --> 00:03:34,338
ซึ่งก็น่าจะเป็นความจริง
สําหรับเหล่าผู้ชมของเราด้วย

42
00:03:34,339 --> 00:03:36,549
ดังนั้นก็ขอบคุณทุกคน

43
00:03:37,342 --> 00:03:39,010
ขอส่งต่อไมค์ให้สตีเฟ่น

44
00:03:39,510 --> 00:03:40,802
ขอบ... อ้าว ขอบคุณทุกคนนะ

45
00:03:40,803 --> 00:03:42,054
(สตีเฟ่น ดาลดรี
ผู้กํากับ)

46
00:03:42,055 --> 00:03:48,560
ใช่ นี่ก็คล้ายๆ ตั้งค่ายที่ตีนเขานะ
เราปีนขึ้นมาจากกาฐมาณฑุกันหลายเดือนแล้ว

47
00:03:48,561 --> 00:03:50,312
และยังต้องปีนภูเขาอีก

48
00:03:50,313 --> 00:03:52,481
แต่ผมดีใจที่เรามาถึงจุดนี้กันแล้ว

49
00:03:52,482 --> 00:03:55,275
แมตต์กับรอส ผมพยายามนึกอยู่

50
00:03:55,276 --> 00:03:58,028
ครั้งแรกที่เราคุยกันเรื่องนี้ก็เมื่อหลายปีก่อน

51
00:03:58,029 --> 00:04:00,072
มันหลังจบซีซั่นแรกได้ไม่นาน

52
00:04:00,073 --> 00:04:03,492
NETFLIX เปรยๆ มาว่าสตีเฟ่น ดาลดรีสนใจ

53
00:04:03,493 --> 00:04:05,535
จะทําละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์

54
00:04:05,536 --> 00:04:08,163
เราก็แบบ "เดี๋ยว คือไง พูดอะไรของคุณ"

55
00:04:08,164 --> 00:04:10,874
คนที่ทําฝ่ากําแพงฝันให้ลั่นโลก
กับเดอะ คราวน์น่ะนะ

56
00:04:10,875 --> 00:04:13,085
อีกทั้งยังมีซอนย่า ฟรีดแมน

57
00:04:13,086 --> 00:04:16,838
ที่มีรางวัลโทนี่กับโอลีวีเยร์
วางเรียงกันไม่รู้กี่ชั้นแล้ว

58
00:04:16,839 --> 00:04:18,757
ผมไม่รู้นะว่าทําไมตอนแรกเราถึงคิดว่า

59
00:04:18,758 --> 00:04:22,511
"สตีเฟ่นจะทําซีซั่นหนึ่ง
ออกมาเป็นละครเพลงมั้ง"

60
00:04:22,512 --> 00:04:25,932
สตีเฟ่นตอบว่า "ไม่ใช่ ไอ้พวกโง่
นี่มันจะเป็นเรื่องราวใหม่"

61
00:04:26,516 --> 00:04:30,686
แล้วเราก็เริ่มแลกไอเดียกับสตีเฟ่นว่า
เรื่องราวนี้เป็นอะไรได้บ้าง

62
00:04:30,687 --> 00:04:34,231
และเรื่องราวของเงาแรก
ก็ถือกําเนิดขึ้นในตอนนั้นเอง

63
00:04:34,232 --> 00:04:38,402
แต่ทุกอย่างเริ่มเร่งสปีด
เอาก็ตอนที่เคทเข้ามาร่วมงาน

64
00:04:38,403 --> 00:04:43,240
เคทเป็นส่วนที่สําคัญมากของสเตรนเจอร์ ธิงส์

65
00:04:43,241 --> 00:04:46,285
เธอเป็นอาวุธลับของซีรีส์

66
00:04:46,286 --> 00:04:50,414
แต่เช่นเดียวกับเรา เธอไม่รู้อะไรเลย
เกี่ยวกับโลกละครเวทีหรือการแสดงบนเวที

67
00:04:50,415 --> 00:04:55,627
แต่ผมชอบเคทก็ตรงที่ว่าเธอกล้าหาญกล้าลุย

68
00:04:55,628 --> 00:04:59,715
ผมอ่านบทของเคทแล้วคิดว่า
"ต่อให้ทําเป็นหนังยังไม่รู้จะทําไงเลย

69
00:04:59,716 --> 00:05:01,508
แล้วพวกคุณจะหาทาง

70
00:05:01,509 --> 00:05:03,552
เอาไปทําบนเวทีได้ยังไงกัน"

71
00:05:03,553 --> 00:05:04,803
แต่อยากเห็นจะแย่แล้ว

72
00:05:04,804 --> 00:05:06,263
ผมแค่อยากพูดอีกครั้ง

73
00:05:06,264 --> 00:05:09,599
ว่าขอบคุณมากที่ฝากฝังเรื่องราวของคุณไว้กับเรา

74
00:05:09,600 --> 00:05:11,352
เราจะพยายามทําให้คุณภูมิใจ

75
00:05:16,733 --> 00:05:18,942
เคท ไหนลองใช้คําพูดของตัวเอง

76
00:05:18,943 --> 00:05:21,278
บรรยายมาซิว่าเงาแรกคืออะไร

77
00:05:21,279 --> 00:05:22,280
โอเค

78
00:05:23,323 --> 00:05:24,449
นี่เป็นเรื่อง...

79
00:05:27,243 --> 00:05:28,828
ขอคิดดูก่อนนะ

80
00:05:29,454 --> 00:05:32,081
เงาแรกเป็นละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์

81
00:05:32,623 --> 00:05:35,251
มันเป็นเรื่องราวภาคย้อน เกิดขึ้นในปี 1959

82
00:05:35,835 --> 00:05:39,796
มันเกี่ยวกับพวกตัวละครจากในซีรีส์

83
00:05:39,797 --> 00:05:44,134
ฮ็อปเปอร์เคยเป็นใครก่อนจะมาเป็นไอ้เวร
จอยซ์เคยเป็นใครก่อนจะมาเป็นคนประสาท

84
00:05:44,135 --> 00:05:45,844
- แม่
- อะไร

85
00:05:45,845 --> 00:05:47,555
แล้วบ็อบเคยเป็นใครก่อนที่จะตาย

86
00:05:49,098 --> 00:05:50,057
นี่คือละครจุดเริ่มต้น

87
00:05:50,058 --> 00:05:54,061
เราได้เห็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวเล็กน้อย
ซึ่งอธิบายความเป็นมาของเฮนรี่

88
00:05:54,062 --> 00:05:56,814
สมญานามหมายเลขหนึ่ง
หรืออีกชื่อ เว็คนา

89
00:05:57,398 --> 00:06:01,819
เขาได้เจอแพตตี้ ซึ่งเป็นน้องสาวของบ็อบ นิวบี้

90
00:06:02,528 --> 00:06:06,740
มันเป็นทั้งเรื่องราวความรัก
แต่เพราะว่านี่เป็นสเตรนเจอร์ ธิงส์

91
00:06:06,741 --> 00:06:08,700
มันก็เป็นเรื่องราวเหนือธรรมชาติด้วย

92
00:06:08,701 --> 00:06:12,162
ดังนั้นก็เหมือนกับในซีรีส์
มันต้องบอกเล่าหลายเรื่องราวไปพร้อมๆ กัน

93
00:06:12,163 --> 00:06:18,336
ซึ่งเราก็หวังว่ามันจะประมวลรวมกัน
เป็นบทสรุปที่หักมุมและสะเทือนอารมณ์

94
00:06:19,003 --> 00:06:22,964
และฟังนะ มันก็ยังมีคําบอกใบ้
ที่ค่อนข้างจะชัดเจน

95
00:06:22,965 --> 00:06:25,843
ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในซีซั่นห้าเป็นต้นไป

96
00:06:30,473 --> 00:06:33,810
ขอต้อนรับสู่ห้องบ้าบอแห่งนี้

97
00:06:34,519 --> 00:06:40,274
นี่คือขั้นตอนเวิร์กช็อป
ที่จะมีการพัฒนาบทละครร่วมกับนักแสดง

98
00:06:40,817 --> 00:06:42,901
เรียกง่ายๆ ก็คือการซ้อมก่อนซ้อม

99
00:06:42,902 --> 00:06:45,362
เราจะรวมกลุ่มนักแสดง

100
00:06:45,363 --> 00:06:48,657
ที่อาจไม่ได้เป็นคนที่จะแสดงในละครด้วยซ้ํา

101
00:06:48,658 --> 00:06:50,659
ทุกคนมาอ่านบทออกเสียงด้วยกันเป็นครั้งแรก

102
00:06:50,660 --> 00:06:54,413
เคทจะได้ไม่ต้องไปสวมบท
เป็นทุกตัวละครอยู่คนเดียวในห้องนอน

103
00:06:54,414 --> 00:06:55,622
ซึ่งมั่นใจว่าเธอทํามาแล้ว

104
00:06:55,623 --> 00:06:57,833
ผมจัสติน เป็นหนึ่งในผู้กํากับ

105
00:06:57,834 --> 00:07:00,710
- ผมสตีเฟ่น หนึ่งในผู้กํากับ
- ฉันเคท เป็นนักเขียน

106
00:07:00,711 --> 00:07:03,463
ผมลูอี้ เป็นเฮนรี่ ครีลในเวิร์กช็อป

107
00:07:03,464 --> 00:07:06,842
ฉันแอมม่า ไม่แน่ใจว่าวันนี้จะเล่นเป็นใคร

108
00:07:06,843 --> 00:07:09,719
- แม่ แม่ของแพตตี้
- แม่ของแพตตี้

109
00:07:09,720 --> 00:07:11,597
- กับแม่น่ากลัว
- แม่น่ากลัว

110
00:07:15,351 --> 00:07:16,727
- ชี้ผมเหรอ
- ก็เออน่ะสิ

111
00:07:18,146 --> 00:07:20,731
โอเค ผมจี เป็นคนถ่ายเบื้องหลัง

112
00:07:22,984 --> 00:07:26,570
งั้นเรามาอ่านบทละครของทุกคนกันดีไหม

113
00:07:26,571 --> 00:07:28,614
มาดูกันว่าเปลี่ยนอะไรดีบ้าง

114
00:07:29,407 --> 00:07:31,867
ผมมีข่าวที่น่าตื่นเต้นมาจะมาบอกคุณ

115
00:07:31,868 --> 00:07:34,745
ในที่สุดก็ประสบความสําเร็จกับเลือดแล้ว

116
00:07:35,913 --> 00:07:38,290
ตัวทดลองคนนึงรอดชีวิตจากการถ่ายเลือด

117
00:07:38,291 --> 00:07:41,210
ก่อนมาถึงที่นี่ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าเวิร์กช็อปคืออะไร

118
00:07:41,711 --> 00:07:44,087
ตอนแรกค่อนข้างมั่นใจบทนี้แล้วนะ

119
00:07:44,088 --> 00:07:48,468
ไม่รู้เลยว่ายังต้องเค้นสมองแก้บทอีกเยอะแค่ไหน

120
00:07:49,051 --> 00:07:50,845
ได้เวลาเจอน้องชายแล้วนะ

121
00:07:51,345 --> 00:07:54,974
ที่ต้องทําตอนนี้ก็คือเราจะมานั่งพิจารณามันกันนะ

122
00:07:56,058 --> 00:07:58,393
แล้วก็อุทานว่า "แล้วจะทํา***ยังไงต่อดีล่ะเนี่ย"

123
00:07:58,394 --> 00:08:02,147
และสุดท้ายเราจะหาทาง
ปรับให้มันดี แล้วจึงเริ่มลงมือ

124
00:08:02,148 --> 00:08:04,149
แต่ว่า...

125
00:08:04,150 --> 00:08:06,861
เราต้องใช้จินตนาการกันหน่อย

126
00:08:07,445 --> 00:08:08,905
- สวัสดี
- สวัสดี

127
00:08:10,865 --> 00:08:15,286
เรายกเก้าอี้ออกไปวางด้านข้างกันก่อน
แล้วผมจะลองคิดหาไอเดีย

128
00:08:15,870 --> 00:08:18,706
- โอเค
- ขอบอกไว้นะว่าไม่มั่นใจไอเดียนี้เลย

129
00:08:19,790 --> 00:08:20,624
เหรอ

130
00:08:20,625 --> 00:08:23,460
เริ่มร้องเพลงเลย แต่ร้องเบาๆ
เราจะได้รู้ว่าเพลงมาจากวิทยุ

131
00:08:23,461 --> 00:08:24,545
(จัสติน มาร์ติน
ผู้กํากับร่วม)

132
00:08:26,839 --> 00:08:29,217
- เพลงนี้ดังทั้งห้องหรือแค่ในหูผม
- ดังทั้งห้อง

133
00:08:30,927 --> 00:08:36,224
ที่เขากําลังทําอยู่ก็คือ
เข็นเฮนรี่ออกมาจากสักที่ในห้องแล็บนะ

134
00:08:37,308 --> 00:08:39,060
ที่ที่อยู่ด้านหลังเวที

135
00:08:40,394 --> 00:08:43,855
ตอนที่เราลองแสดงครั้งแรก
ทุกอย่างเละไปหมด ดูไม่เข้าท่าเลย

136
00:08:43,856 --> 00:08:46,901
มันทําให้เราคิดว่าเราทํามาผิดหมด

137
00:08:48,736 --> 00:08:50,655
มันฟังดูงี่เง่า ท่าทางก็โง่ๆ

138
00:08:51,280 --> 00:08:52,197
นี่ไม่ใช่ละครเวที

139
00:08:52,198 --> 00:08:54,450
คืออะไรไม่รู้นะ แต่ไม่ชอบเลย

140
00:08:55,701 --> 00:08:59,454
แต่แล้วสตีเฟ่นกับจัสติน
ที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ฟั่นเฟือน

141
00:08:59,455 --> 00:09:02,290
ก็เข้ามาร่ายมนตร์

142
00:09:02,291 --> 00:09:04,209
มีใครเห็นหมวกผมไหม

143
00:09:04,210 --> 00:09:06,211
ทําเสียงผึ้งหึ่งที่ประสานกัน

144
00:09:06,212 --> 00:09:07,838
ผึ้งออกมาหาน้ําผึ้ง

145
00:09:12,260 --> 00:09:15,387
พวกเขาบ้านะ แต่บ้าแบบที่ดีที่สุด

146
00:09:15,388 --> 00:09:17,974
อือ ตรงนี้เอามาวางเพิ่มอีก

147
00:09:19,141 --> 00:09:21,685
หรือจะตรงนี้

148
00:09:21,686 --> 00:09:24,854
แล้วผมน่าจะใส่อะไรตลกๆ
เข้าไปในตอนจบฉากนี้

149
00:09:24,855 --> 00:09:27,107
- นี่คือเกม พร้อมนะ
- นี่คือเกมเหรอ

150
00:09:27,108 --> 00:09:29,193
ดูนะ อย่ามาโดน

151
00:09:31,862 --> 00:09:34,198
ทุกคนจะหยิบเก้าอี้เข้าไป

152
00:09:35,825 --> 00:09:37,368
แม่มดทําลับๆ ล่อๆ ในพุ่มไม้

153
00:09:38,619 --> 00:09:39,996
แม่มดทําลับๆ ล่อๆ ในพุ่มไม้

154
00:09:40,621 --> 00:09:42,331
มันวุ่นวาย

155
00:09:43,624 --> 00:09:45,835
แต่ฉันก็ชอบความวุ่นวายนะ

156
00:09:46,335 --> 00:09:49,129
ไอ้อันที่มันทําเสียง...

157
00:09:49,130 --> 00:09:51,090
- ทําไมต้องมีแมวด้วย
- ก็เอามาฆ่าไง

158
00:09:51,882 --> 00:09:54,050
แล้วคุณก็จะลงมาตรงนี้แล้วฆ่ามันทีหลัง

159
00:09:54,051 --> 00:09:58,221
สตีเฟ่นเกือบเหมือนยอดมนุษย์

160
00:09:58,222 --> 00:10:01,726
แล้วบทสําคัญคือ "ฉันไม่ทําร้ายแกหรอก"

161
00:10:02,393 --> 00:10:04,477
หยุด อ้อมไปด้านหลังล็อกเกอร์

162
00:10:04,478 --> 00:10:05,687
แล้วเข้ามาทางนั้นนะ

163
00:10:05,688 --> 00:10:08,190
จะตามให้ทันก็ต้องวิ่งสุดชีวิต

164
00:10:09,567 --> 00:10:10,817
เราจะซ้อมตอนสลับไหม

165
00:10:10,818 --> 00:10:12,152
ฉาก 14 ใหม่

166
00:10:12,153 --> 00:10:14,655
ฉันว่าไม่ต้องเยอะหรอก แค่นิดเดียวก็พอ

167
00:10:16,449 --> 00:10:18,492
ฉากนี้จะเปลี่ยนหน่อยนึง

168
00:10:19,994 --> 00:10:22,537
ใครพูดบทไหน ผมลืมไปแล้ว...

169
00:10:22,538 --> 00:10:25,124
ฉันยุ่งจนไม่มีเวลามาคิดถึงแรงกดดัน

170
00:10:25,791 --> 00:10:27,793
มองเห็นไกลสุดแค่ปลายนิ้วมือตัวเอง

171
00:10:29,128 --> 00:10:29,962
สองอันแรก

172
00:10:33,049 --> 00:10:34,174
พอใจไหม

173
00:10:34,175 --> 00:10:36,593
ฉันว่ามัน***ได้

174
00:10:36,594 --> 00:10:38,970
ฉันว่าใช่เลยนะ น่าจะเสร็จงานแล้ว

175
00:10:38,971 --> 00:10:41,306
สุดท้ายจะมีเติม หลังจากตรงนั้น

176
00:10:41,307 --> 00:10:43,391
เก่งมากทุกคน ทําดีมาก

177
00:10:43,392 --> 00:10:44,559
- ดีมาก
- อีก 25 นาที...

178
00:10:44,560 --> 00:10:47,270
ทุกคนเครียดกันหมด เพราะเวลามันไม่เคยพอ

179
00:10:47,271 --> 00:10:48,481
มีแค่ไหนก็ไม่พอ

180
00:10:51,150 --> 00:10:56,696
{\an8}เวลาหนึ่งทุ่ม วันที่ 14 ธันวาคม
ม่านจะเปิดขึ้น

181
00:10:56,697 --> 00:10:59,575
{\an8}(คืนเปิดตัว
14 ธันวาคม ปี 2023)

182
00:11:00,242 --> 00:11:02,994
ตอนนี้เราอยู่ในขั้นตอนเวิร์กช็อป

183
00:11:02,995 --> 00:11:05,664
คือขั้นตอนการพยายามหาภาษาเวทีของละครนี้

184
00:11:05,665 --> 00:11:07,749
และเคทก็แก้บทเยอะมาก

185
00:11:07,750 --> 00:11:09,668
เป็นขั้นตอนการปรับแต่งทุกอย่าง

186
00:11:09,669 --> 00:11:13,381
สิ่งที่ทําให้ซับซ้อนขึ้นไปอีกก็คือ
เราอยู่ในช่วงคัดเลือกนักแสดงด้วย

187
00:11:13,964 --> 00:11:18,009
ในช่วงซ้อม เราจะใช้นักแสดงตัวจริง

188
00:11:18,010 --> 00:11:24,475
แล้วเราจะมีเวลาด้วยกันหกสัปดาห์
เพื่อทดลองทิศทางละครเวทีนี้

189
00:11:26,727 --> 00:11:29,187
ต่อจากนั้น ทั้งคณะจะย้ายเข้าไปในโรงละคร

190
00:11:29,188 --> 00:11:31,815
สําหรับขั้นตอนที่เราเรียกว่าการซ้อมเทคนิค

191
00:11:31,816 --> 00:11:34,485
นี่คือตอนที่ทุกองค์ประกอบจะเริ่มมาครบ

192
00:11:35,069 --> 00:11:40,949
ภาพลวงตา ดนตรี เครื่องแต่งกาย
ฉาก ระบบอัตโนมัติ ทุกอย่าง

193
00:11:40,950 --> 00:11:43,452
มันเป็นช่วงเวลาที่เครียดมาก

194
00:11:44,328 --> 00:11:46,454
และหลังจากช่วงเทคสี่สัปดาห์ผ่านไป

195
00:11:46,455 --> 00:11:50,751
นั่นคือตอนที่สาธารณชนจะเข้ามาดูรอบพรีวิว

196
00:11:51,460 --> 00:11:56,005
มันมีความเข้าใจว่า
งานของเรายังไม่เสร็จสมบูรณ์

197
00:11:56,006 --> 00:11:59,593
และมันอาจเปลี่ยนแปลงหรือผิดพลาดได้

198
00:12:01,178 --> 00:12:04,765
หลังจากแสดงรอบพรีวิวนานสี่สัปดาห์
เราก็จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ

199
00:12:05,433 --> 00:12:08,102
และจะเริ่มมีรีวิวหลั่งไหลเข้ามา

200
00:12:09,270 --> 00:12:12,731
มันเป็นไปได้ว่าหลังเปิดตัวที่ลอนดอนได้สิบวัน
เราอาจต้องปิดตัว

201
00:12:12,732 --> 00:12:14,149
เพราะไม่มีใครอยากมาดู

202
00:12:14,150 --> 00:12:15,693
อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้

203
00:12:17,570 --> 00:12:19,070
(เวิร์กช็อป)

204
00:12:19,071 --> 00:12:20,655
(27 สัปดาห์)

205
00:12:20,656 --> 00:12:25,660
มันยังมีอะไรที่ต้องทําอีกโคตรเยอะเลย

206
00:12:25,661 --> 00:12:29,914
ใช่ โดยรวมแล้ว
แผนกดีไซน์ของเราล่าช้า ทั้งในโรงละคร

207
00:12:29,915 --> 00:12:32,959
และล่าช้าเรื่องทริป
ทั้งสองเรื่องนั้นน่าเป็นห่วงที่สุด

208
00:12:32,960 --> 00:12:34,961
ขอถามเรื่องบทได้ไหม

209
00:12:34,962 --> 00:12:37,380
เคท คุณยังปรับบทใหม่อย่างดุเดือดอยู่ทุกวัน

210
00:12:37,381 --> 00:12:38,298
ใช่

211
00:12:38,299 --> 00:12:42,469
ต้องไม่ปล่อยให้งานมันดอง
เพราะฉันต้องส่งไปให้ NETFLIX

212
00:12:42,470 --> 00:12:45,055
เพราะทางนั้นไม่เห็นร่างบทมาชาตินึงแล้ว

213
00:12:48,350 --> 00:12:52,228
โทรทัศน์กับโรงละครมันเป็นสื่อที่ต่างกันมาก

214
00:12:52,229 --> 00:12:57,485
และฉันถูกความจริงข้อนั้นเล่นงานอยู่ทุกวี่ทุกวัน

215
00:12:58,277 --> 00:13:02,405
ในห้องนักเขียนเราชอบล้อเล่นกันว่า
ทุกฉากใหม่ในบทสเตรนเจอร์ ธิงส์

216
00:13:02,406 --> 00:13:04,158
จะเริ่มต้นที่ "วืด"

217
00:13:05,242 --> 00:13:06,785
ให้ตายเถอะ สะใจเป็นบ้า

218
00:13:06,786 --> 00:13:07,912
หรือว่า "แว้น"

219
00:13:09,747 --> 00:13:11,498
อย่างเสียงยางล้อเสียดถนน

220
00:13:11,499 --> 00:13:12,541
(แกร็ก-ฉ่า!)

221
00:13:13,125 --> 00:13:15,835
และจบลงที่ฉากคนสบตากัน

222
00:13:15,836 --> 00:13:17,963
สบตากัน แนนซี่กับโจนาธานสบตากัน

223
00:13:18,714 --> 00:13:22,717
ซึ่งบนเวทีเราทําไม่ได้เลยสักอย่างที่พูดมา

224
00:13:22,718 --> 00:13:28,432
เราไม่มีการโคลสอัพ
ไม่มีการตัดต่อ ไม่มีคัตแบบตัดจบเลย

225
00:13:29,183 --> 00:13:31,602
สาม สอง หนึ่ง ไป

226
00:13:33,562 --> 00:13:34,854
เฮ่ย ใช้ได้นะ

227
00:13:34,855 --> 00:13:39,359
1.8 งั้นเราร่นไปได้ 0.2 วินาที ใช้ได้เลย

228
00:13:39,360 --> 00:13:41,694
{\an8}เรากดดันมาก
เพราะทุกคนรอบตัวเราคาดหวังไว้สูง...

229
00:13:41,695 --> 00:13:43,571
{\an8}(เจมี่ แฮร์ริสัน
นักออกแบบร่วมด้านภาพลวงและ VFX)

230
00:13:43,572 --> 00:13:46,324
{\an8}มันคือสเตรนเจอร์ ธิงส์
และเราจะต้องมอบการแสดงที่เหลือเชื่อ

231
00:13:46,325 --> 00:13:49,118
{\an8}ผมคิดว่านั่นคือบทท้าทายของเรา
คือเราต้องพยายามสร้าง...

232
00:13:49,119 --> 00:13:50,995
{\an8}(คริส ฟิชเชอร์
นักออกแบบร่วมด้านภาพลวงและ VFX)

233
00:13:50,996 --> 00:13:53,916
{\an8}เอฟเฟกต์ให้ดีเท่าในซีรีส์
สดบนเวทีแบบสัปดาห์ละแปดครั้ง

234
00:13:56,335 --> 00:13:59,254
เราร่วมงานกับบริษัทของประกอบฉาก
บริษัทสเปเชียลเอฟเฟกต์

235
00:13:59,255 --> 00:14:01,464
เราได้ออกแบบหลายๆ อย่าง

236
00:14:01,465 --> 00:14:07,220
และมอบหมายให้หลายๆ บริษัท
พยายามสร้างเอฟเฟกต์สามมิติที่เราใส่เข้าไป

237
00:14:07,221 --> 00:14:10,140
ในโลกที่ผสมผสานเข้ากับแสงและวิดีโอได้

238
00:14:12,268 --> 00:14:16,187
มันจะเป็นแผลเปิด และขาแมงมุมจะทิ่มออกมา

239
00:14:16,188 --> 00:14:17,772
ตอนที่ผมกับเจมี่ทําแฮร์รี่ พอตเตอร์

240
00:14:17,773 --> 00:14:21,277
เราได้ก้าวข้ามขีดจํากัด
ว่าเราสามารถทําอะไรได้บ้างบนเวที

241
00:14:22,027 --> 00:14:23,653
ในตอนนั้นเราทั้งสองคนรู้สึก

242
00:14:23,654 --> 00:14:26,030
ว่าเราคงไม่ได้มีโอกาสทําแบบนี้อีกแล้ว

243
00:14:26,031 --> 00:14:29,118
แล้วอยู่ๆ เราก็ได้มาทําสเตรนเจอร์ ธิงส์
มันน่าตื่นเต้นมากๆ

244
00:14:30,369 --> 00:14:32,453
คุณพยายามสร้างภาพลวงตาอะไรตรงนี้

245
00:14:32,454 --> 00:14:36,291
ในมุมมองของเรื่องราวคือ
มันได้มีการทดลองเกิดขึ้น

246
00:14:36,292 --> 00:14:37,710
การทดลองฟิลาเดลเฟีย

247
00:14:38,836 --> 00:14:40,295
(การทดลองฟิลาเดลเฟีย
28 ตุลาคม 1943)

248
00:14:40,296 --> 00:14:44,215
เรือยูเอสเอสเอลดริดจ์หายไป
และโดดข้ามไปอีกมิตินึง

249
00:14:44,216 --> 00:14:46,009
(ตู้ม มีเสียงเหล็กหักงอ
เรือหายไป)

250
00:14:46,010 --> 00:14:48,428
มันแทบจะเหมือนกับฉากโคลสอัพในหนัง

251
00:14:48,429 --> 00:14:49,596
เราอยู่ในห้องควบคุมด้วย

252
00:14:49,597 --> 00:14:51,557
และทั้งห้อง รวมถึงลูกเรือ ก็หายไป

253
00:14:53,350 --> 00:14:55,101
เตรียมพร้อมครับทุกคน ทีนี้...

254
00:14:55,102 --> 00:14:57,478
การจะทําให้อะไรหายไปมันก็เรื่องนึงนะ

255
00:14:57,479 --> 00:14:59,772
แต่การจะทําด้วยความเร็วแบบนี้มันยากกว่า

256
00:14:59,773 --> 00:15:03,193
โอเค และสาม สอง หนึ่ง เริ่ม

257
00:15:06,405 --> 00:15:07,406
สองวินาทีเหรอ

258
00:15:08,616 --> 00:15:10,450
- สองวินาทีเหรอ
- โอเค

259
00:15:10,451 --> 00:15:14,371
และการเปิดเผยครั้งสําคัญหลังจากนั้น
คือเราจะทําให้เรือกลับมาใหม่

260
00:15:15,372 --> 00:15:16,874
ในอีกมิติ หวังว่าทําได้นะ

261
00:15:18,000 --> 00:15:19,250
นั่นคือขั้นต่อไป

262
00:15:19,251 --> 00:15:22,963
(อีก 21 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
เวิร์กช็อป)

263
00:15:26,175 --> 00:15:28,259
(ซอนย่า ฟรีดแมน
ฝ่ายการผลิต)

264
00:15:28,260 --> 00:15:29,969
จะเกิดอะไรขึ้นตรงฝั่งที่นั่งคนดู

265
00:15:29,970 --> 00:15:32,972
มันเป็นข้อเสนอแนะนึงที่ได้มา
เป็นบทสนทนาที่สําคัญ

266
00:15:32,973 --> 00:15:35,058
ว่าเราจะทํายังไงกับฝั่งที่นั่งคนดู

267
00:15:35,059 --> 00:15:36,225
เพราะว่าเรา...

268
00:15:36,226 --> 00:15:39,730
สเตรนเจอร์ ธิงส์เป็นงานท้าทายที่สุด
ที่ฉันเคยทํามาในสายงานนี้

269
00:15:41,523 --> 00:15:45,361
มันมีทั้งองค์ประกอบเรื่องสยอง
ระทึกขวัญ ไซไฟ

270
00:15:45,945 --> 00:15:48,614
ซึ่งไม่เคยมีใครลองทํามาก่อนบนเวที

271
00:15:49,448 --> 00:15:51,866
ฉันกลัวว่าพวกนักวิจารณ์ที่มาดู

272
00:15:51,867 --> 00:15:54,995
จะไม่เคยรู้จักสเตรนเจอร์ ธิงส์มาก่อน

273
00:15:55,913 --> 00:16:00,125
อีกทั้งเรายังต้องสนอง
ความคาดหวังของแฟนคลับอีก

274
00:16:00,834 --> 00:16:03,629
ซึ่งพวกเขามาเสพประสบการณ์สเตรนเจอร์ ธิงส์

275
00:16:04,254 --> 00:16:08,133
ฉันคิดว่ามันเป็นอะไรที่ทําสําเร็จได้ยากเอาการ

276
00:16:08,634 --> 00:16:11,302
ทีนี้ เรามี... พวกคุณทุกคนมี...

277
00:16:11,303 --> 00:16:12,804
เราอาจต้องใช้หน้าใหม่

278
00:16:12,805 --> 00:16:14,514
มีหน้าใหม่ๆ บ้างไหม

279
00:16:14,515 --> 00:16:16,975
มี ถ้ามันเขียนว่าฉาก 17
อันนั้นไม่ต้องไปสนใจ

280
00:16:16,976 --> 00:16:18,268
ข้ามไปที่ฉาก 18 เลย

281
00:16:19,812 --> 00:16:20,771
ขอบคุณ

282
00:16:24,358 --> 00:16:29,362
ฉันแก้บทละครนี้ใหม่เป็นแสนครั้งแล้ว

283
00:16:29,363 --> 00:16:34,909
ถ้านับที่แก้ตั้งแต่ต้นจนจบ
ก็น่าจะ 25 หรือ 35 ครั้งได้

284
00:16:34,910 --> 00:16:40,040
ไม่รู้สิ แล้วมันก็เป็น
เหมือนสิ่งมีชีวิตที่มีความนึกคิด

285
00:16:40,791 --> 00:16:42,793
อย่าแตะต้องฉัน ไปไกลๆ นะ!

286
00:16:44,044 --> 00:16:45,670
โอเค พวกเขาไปแล้ว

287
00:16:45,671 --> 00:16:48,090
ทีนี้ก็ต้องมาคิดกันว่าทําไงกับเฮนรี่ดี

288
00:16:48,632 --> 00:16:51,301
ไม่รู้สิ ผมคิดอยู่ว่า
เขาต้องพูดอะไรในฉากนั้นไหม

289
00:16:52,302 --> 00:16:54,470
จะได้ดึงความสนใจกลับไปที่เขา

290
00:16:54,471 --> 00:17:00,769
มันเป็นความท้าทายที่หินมาก
ที่เอาเด็กผู้ชาย เฮนรี่ ไปไว้บนเวที

291
00:17:01,311 --> 00:17:04,189
คนที่สุดท้ายแล้วจะกลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง

292
00:17:08,110 --> 00:17:10,153
แต่ต้องทําให้เราเห็นใจเขา

293
00:17:10,154 --> 00:17:13,489
อ้าว นายเลือดไหล เฮนรี่ ฉันช่วยนะ

294
00:17:13,490 --> 00:17:18,287
เพราะอย่างนั้นบทละคร
มันถึงต้องผ่านการเขียนใหม่อยู่เรื่อยๆ

295
00:17:19,413 --> 00:17:22,290
โดยพื้นฐานแล้วเรื่องราวนี้ใกล้ใจฉันมาก

296
00:17:22,291 --> 00:17:25,418
สมัยวัยรุ่น ฉันเป็นคนที่ค่อนข้างมืดหม่น

297
00:17:25,419 --> 00:17:27,754
แล้วฉันอาจได้อนาคตอีกแบบไปแล้ว

298
00:17:27,755 --> 00:17:30,507
ยังไงก็ต้องเขียนบทออกมาให้เป๊ะ

299
00:17:31,091 --> 00:17:33,761
และฉันว่าทําได้แน่ ฉันว่าเรามาถูกทางแล้ว

300
00:17:53,155 --> 00:17:56,115
ฉันปากกัดตีนถีบในฮอลลีวู้ดมานานสิบปี

301
00:17:56,116 --> 00:17:59,160
เมื่อก่อนฉันทําน้ําแข็งไสขาย นั่นงานที่ทํา

302
00:17:59,161 --> 00:18:04,875
ฉันเขียนบทแล้วก็ทําน้ําแข็งไส
ตามงานวันเกิดเด็กที่งบเยอะ

303
00:18:05,751 --> 00:18:08,211
แล้วพอฉันไม่อยากทําแล้ว

304
00:18:08,212 --> 00:18:11,048
และกําลังจะย้ายกลับไปอะลาสกา บ้านเกิด

305
00:18:12,466 --> 00:18:16,011
พี่น้องดัฟเฟอร์ก็โทรมาชวนฉันไปทําซีรีส์

306
00:18:18,430 --> 00:18:23,226
ตัวตนหลักของพวกเขาคือ
พวกเขาเป็นอัจฉริยะด้านการแต่งเรื่องราว

307
00:18:23,227 --> 00:18:27,772
อัจฉริยะนักเล่าเรื่อง ฉันคิดถึงพวกเขานะ

308
00:18:27,773 --> 00:18:30,525
อย่าไปฟ้องนะว่าฉันพูดแบบนั้น

309
00:18:30,526 --> 00:18:34,278
แต่ฉันคิดถึงมันสมองน่าทึ่งของพวกเขา

310
00:18:34,279 --> 00:18:35,322
ใช่เลย

311
00:18:51,755 --> 00:18:57,845
(ใกล้หมดช่วงเวิร์กช็อป
ทําให้ทางทีมต้องตัดสินใจเลือกนักแสดง)

312
00:18:58,720 --> 00:19:01,097
เราแคสต์แพตตี้ ตัวละครนําตัวนึงของเรา

313
00:19:01,098 --> 00:19:02,723
(เอลล่า กรุณา วิลเลียมส์
"แพตตี้ นิวบี้")

314
00:19:02,724 --> 00:19:05,144
ฉันตื่นเต้นและดีใจมากที่ได้มาอยู่ตรงนี้

315
00:19:05,936 --> 00:19:07,603
นี่เป็นงานละครเวทีมืออาชีพเรื่องแรก

316
00:19:07,604 --> 00:19:10,773
และฉันรู้สึกโชคดีมาก
ที่มันคือสเตรนเจอร์ ธิงส์

317
00:19:10,774 --> 00:19:12,608
ซีรีส์นี้ออกมาตอนที่ฉันยังเรียนประถม

318
00:19:12,609 --> 00:19:15,404
ซีซั่นแรกเลยทําฉันขนพองสยองเกล้ามาก

319
00:19:17,406 --> 00:19:21,367
แน่นอนว่าเพื่อนๆ อยากรู้ว่า
ทําไมฉันถึงย้ายมาอยู่ลอนดอน

320
00:19:21,368 --> 00:19:23,744
ฉันก็บอก "อ้อ บอกไม่ได้หรอก"

321
00:19:23,745 --> 00:19:25,914
ฟังฉันนะ ทั้งชีวิตนี้

322
00:19:26,665 --> 00:19:28,584
ฉันเป็นสาวที่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้

323
00:19:29,168 --> 00:19:30,752
เป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ แต่...

324
00:19:31,628 --> 00:19:35,464
แต่แล้วฉันได้มาเจอนาย
และสาบานเลยว่าเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึก...

325
00:19:35,465 --> 00:19:36,591
ผูกพัน

326
00:19:36,592 --> 00:19:37,592
ใช่แล้ว

327
00:19:37,593 --> 00:19:40,804
และหวังว่าวันนี้เราจะได้แคสต์ตัวละครเฮนรี่

328
00:19:42,681 --> 00:19:45,600
(ลูอี้ แม็คคาร์ตนีย์)

329
00:19:45,601 --> 00:19:47,894
ผมกําลังถ่ายละครน้ําเน่าอยู่ทางเหนือ

330
00:19:47,895 --> 00:19:49,854
พวกเขาจะบินมาส่งผมช่วงวันหยุด

331
00:19:49,855 --> 00:19:53,816
ให้มาคัดตัว ทําเวิร์กช็อป
โดยที่ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น

332
00:19:53,817 --> 00:19:57,153
ตอนที่ตาเคยขังแม่ไว้ในตู้เสื้อผ้า

333
00:19:57,154 --> 00:19:59,989
แล้วพวกแมงมุมก็จะมา...

334
00:19:59,990 --> 00:20:02,158
ผมมาที่นี่ ลุ้นจนกัดเล็บกุดหมด

335
00:20:02,159 --> 00:20:06,078
แต่เมื่อสามวันก่อนพวกเขาโทรมาบอกว่า

336
00:20:06,079 --> 00:20:08,624
"ยินดีด้วย เก่งมาก คุณได้บทแล้ว"

337
00:20:09,625 --> 00:20:11,792
นี่เป็นการแสดงบนเวทีครั้งแรกของผม

338
00:20:11,793 --> 00:20:13,461
ฉันไม่กลัวแกหรอก!

339
00:20:13,462 --> 00:20:18,299
มันรู้สึกเหมือนอยู่คนละโลก
เหมือนสเตรนเจอร์ ธิงส์

340
00:20:18,300 --> 00:20:22,053
รู้สึกเหมือนผมถูกวาร์ปมาอยู่อีกฝั่งนึง
มันรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง

341
00:20:22,054 --> 00:20:25,557
ความกลัวเริ่มหยั่งรากแล้ว

342
00:20:26,058 --> 00:20:28,809
มันกัดกินแม่มานานหลายปี

343
00:20:28,810 --> 00:20:32,480
และตอนนี้จิตใจของแม่อ่อนแอ

344
00:20:32,481 --> 00:20:36,652
บอบบาง ไร้ทางสู้

345
00:20:38,237 --> 00:20:41,280
ลูกน้อยน่ารักของแม่ไปไหนแล้วล่ะ

346
00:20:41,281 --> 00:20:43,950
มันมีอะไรบางอย่างที่บิดเบี้ยวมาก
ในตัวเฮนรี่ ครีล

347
00:20:43,951 --> 00:20:48,038
และผมก็สามารถ
ไม่รู้สิ เข้าถึงมันได้ หวังว่านะ

348
00:20:49,665 --> 00:20:52,541
แพตตี้ เราต้องหยุด

349
00:20:52,542 --> 00:20:53,542
ออกไปซะ!

350
00:20:53,543 --> 00:20:55,920
ลูอี้มีมุมเด็กอันตราย เด็กมีปัญหา

351
00:20:55,921 --> 00:20:57,672
ซึ่งเหมาะกับเฮนรี่มาก

352
00:20:57,673 --> 00:20:59,841
ส่วนเอลล่าก็มีความอบอุ่น

353
00:21:01,301 --> 00:21:04,220
ดังนั้นสองตัวละครหลักของเราแกร่งมาก
และมันน่าตื่นเต้นที่ได้คิดว่า

354
00:21:04,221 --> 00:21:07,056
"โอเค ละครเวทีเราขึ้นโครงแล้ว"

355
00:21:07,057 --> 00:21:10,185
ตอนนี้เราเริ่มที่จะเห็นมันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา

356
00:21:11,061 --> 00:21:14,188
(อีก 17 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
เวิร์กช็อป)

357
00:21:14,189 --> 00:21:17,775
เราอยู่ที่โรงละครแซดเลอร์สเวลส์
และเรากําลังคัดตัวหลายตัวละคร

358
00:21:17,776 --> 00:21:19,193
ที่จริง 23 เลย ในวันนี้

359
00:21:19,194 --> 00:21:23,489
ก็ค่อนข้างตึงเครียด
เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการคัดตัว

360
00:21:23,490 --> 00:21:25,574
แล้วเรายังเหลือ... อีกกี่บทนะ

361
00:21:25,575 --> 00:21:27,785
- 23
- ต้องหานักแสดงมาอีก 23 คน

362
00:21:27,786 --> 00:21:28,829
แค่ 23 เอง

363
00:21:29,830 --> 00:21:31,707
- ง่ายจะตาย
- ไม่เห็นเครียด

364
00:21:32,833 --> 00:21:34,209
ไม่กังวลสักนิดเดียว

365
00:21:38,588 --> 00:21:39,840
ถ้าเคทไม่กังวล...

366
00:21:40,632 --> 00:21:42,551
ตื่นเต้นไหมที่ได้เห็นทุกอย่างเป็นรูปเป็นร่าง

367
00:21:43,218 --> 00:21:45,387
ไม่ต้องมาเหน็บ

368
00:21:46,513 --> 00:21:49,598
- เอาล่ะ เริ่มกันเลย
- ได้

369
00:21:49,599 --> 00:21:51,100
ขอย้ายเก้าอี้นี้นะ

370
00:21:51,101 --> 00:21:52,226
อยากทําอะไรก็ทําเลย

371
00:21:52,227 --> 00:21:57,189
ครับ ตอนเริ่มผมอาจนั่งก่อน
แต่ถ้าอยากลุกจะว่าอะไรไหม

372
00:21:57,190 --> 00:21:58,107
ได้เลย

373
00:21:58,108 --> 00:22:00,735
เธอเจ้ากี้เจ้าการ หมกมุ่น เสียงก็แหลม

374
00:22:00,736 --> 00:22:01,986
เสียงแหลมเหรอ

375
00:22:01,987 --> 00:22:02,945
เสียงแหลม

376
00:22:02,946 --> 00:22:04,989
- เสียงแหลม
- เสียงแหลม

377
00:22:04,990 --> 00:22:06,324
ไอ้คนคุยโว...

378
00:22:06,325 --> 00:22:08,284
หลงตัวเองหน้าโง่

379
00:22:08,285 --> 00:22:10,578
นายก็แค่จุดแวะพัก
ที่สาวๆ ไปค้นพบความลับสําคัญ

380
00:22:10,579 --> 00:22:12,539
ว่าผู้ชายทุกคนก็แค่เด็กหางจุกก้น

381
00:22:13,790 --> 00:22:14,623
("ฮ็อปเปอร์")

382
00:22:14,624 --> 00:22:17,543
นั่นมันงี่เง่าที่สุดที่เคยฟังมาเลย ว้าว โอเค

383
00:22:17,544 --> 00:22:20,087
นั่นมันงี่เง่าที่สุดที่เคยฟังมาเลย

384
00:22:20,088 --> 00:22:22,298
- นี่มันเกี่ยวกับละครเวทีหรือเกี่ยวกับเด็ก
- บ็อบ

385
00:22:22,299 --> 00:22:24,967
จอยซ์ ฉันมีอะไรจะบอกเธอ
และต้องบอกเดี๋ยวนี้

386
00:22:24,968 --> 00:22:26,802
ไม่งั้นอาจจะไม่กล้าขึ้นมา

387
00:22:26,803 --> 00:22:29,347
เราดูมาหลายคนแล้ว แต่คุณไม่เอาเลยสักคน

388
00:22:29,348 --> 00:22:32,351
เราไม่รู้แล้วว่าคุณต้องการอะไรกันแน่

389
00:22:33,894 --> 00:22:37,564
ที่เราต้องการคือ...
เราต้องการแดเนียล เดย์ ลูอิส

390
00:22:38,899 --> 00:22:41,025
วันก่อนเขาโวยวายเรื่องปีศาจ

391
00:22:41,026 --> 00:22:42,735
("สารวัตรใหญ่ฮ็อปเปอร์")

392
00:22:42,736 --> 00:22:43,779
ว้าว

393
00:22:45,030 --> 00:22:47,449
อันนั้นเล่นใหญ่อยู่นะ

394
00:22:48,742 --> 00:22:52,078
เขาควรไปเล่นวอล์กกิ้งเดด
เขาควรไปวิ่งหนีซอมบี้

395
00:22:52,079 --> 00:22:54,164
เขาจะให้อารมณ์นั้นตลอด

396
00:22:56,083 --> 00:22:58,460
ได้ข่าวว่าดูดปากกับลูกพี่ลูกน้องฤดูร้อนปีที่แล้วนี่

397
00:22:59,544 --> 00:23:01,545
คนบอกเธอแม่งโกหก แพตตี้

398
00:23:01,546 --> 00:23:02,963
เหมาะเป็นเดโมกอร์กอนนะ

399
00:23:02,964 --> 00:23:04,340
เขาสูงกําลังดี

400
00:23:04,341 --> 00:23:06,385
พอที เก็บไว้สําหรับวันสําคัญเถอะ จอห์น

401
00:23:07,094 --> 00:23:08,386
ฉันตกหลุมรัก โอเคไหม

402
00:23:08,387 --> 00:23:09,470
("ชาร์ลส์ ซินแคลร์")

403
00:23:09,471 --> 00:23:11,348
ฉันตกหลุมรัก โอเคไหม

404
00:23:12,849 --> 00:23:13,975
โอเค

405
00:23:14,559 --> 00:23:15,644
ไว้เราจะติดต่อไป

406
00:23:17,020 --> 00:23:20,981
ไงทีม พวกเขาเพิ่งประกาศ
พวกเราจะได้แสดงเรื่อง...

407
00:23:20,982 --> 00:23:23,068
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก

408
00:23:24,152 --> 00:23:26,154
ไม่ตกใจ ไม่ห่วงอะไรทั้งนั้น

409
00:23:31,284 --> 00:23:34,037
ขอบคุณมากทุกคน
งั้นมาประจําที่ ปิดประตู

410
00:23:35,247 --> 00:23:37,916
โอเค ขอบคุณนะทุกคน เอาละ

411
00:23:38,500 --> 00:23:40,960
เอาละ มาเริ่มกันได้เลย เปิดกล้อง

412
00:23:40,961 --> 00:23:42,253
ผมออสการ์ ลอยด์

413
00:23:42,254 --> 00:23:46,006
ได้รับบทจิม ฮ็อปเปอร์ จูเนียร์
ในสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก

414
00:23:46,007 --> 00:23:48,926
ฉันชื่ออิซาเบลล่า ปาปปาส
และฉันเล่นเป็นจอยซ์ มัลโดนาโด

415
00:23:48,927 --> 00:23:51,887
สวัสดี ผมชื่อคริสโตเฟอร์ บัคลีย์
และผมเล่นเป็นบ็อบ นิวบี้

416
00:23:51,888 --> 00:23:56,184
ผมชื่อลูอี้ แม็คคาร์ตนีย์
ผมเล่นเป็นเฮนรี่ ครีลตอนเด็ก

417
00:23:56,768 --> 00:24:00,229
ผมชื่อแพทริค เวล และผมรับบทดร.เบรนเนอร์

418
00:24:00,230 --> 00:24:03,065
สวัสดี ฉันเอลล่า กรุณา วิลเลียมส์
และฉันเล่นเป็นแพตตี้ นิวบี้

419
00:24:03,066 --> 00:24:04,525
ในสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก

420
00:24:04,526 --> 00:24:07,111
คุณมีปฏิกิริยายังไงตอนที่รู้ว่าได้บท

421
00:24:07,112 --> 00:24:08,362
คลั่งไปเลย

422
00:24:08,363 --> 00:24:12,741
ตอนนั้นฉันอยู่บนเครื่อง
พอรู้ว่าได้บท เครื่องก็บินเลย

423
00:24:12,742 --> 00:24:18,456
ผมไม่เชื่อ และตอนนี้ก็ยังไม่เชื่อ
ว่าได้มาอยู่ตรงนี้

424
00:24:18,457 --> 00:24:20,416
ฉันก็แบบ กรี๊ด...

425
00:24:20,417 --> 00:24:23,377
คือไม่ได้กรี๊ดจริงๆ นะ แต่อยากกรี๊ดใจจะขาด

426
00:24:23,378 --> 00:24:25,129
ถ้าไม่ได้อยู่บนเครื่องบินคงกรี๊ดไปแล้ว

427
00:24:25,130 --> 00:24:27,339
ตอนนี้ก็ยังบอกใครไม่ได้เลย

428
00:24:27,340 --> 00:24:29,925
คือก็บอกแม่ไปแล้ว ผมบอกแม่

429
00:24:29,926 --> 00:24:32,678
ไม่รู้ว่าผิดกฎไหมนะ
แต่ผมบอกแม่ ไม่ได้บอกคนอื่น

430
00:24:32,679 --> 00:24:33,763
แม่ไม่ได้บอกคนอื่น

431
00:24:43,106 --> 00:24:46,192
เฮ้ย สุดยอด

432
00:24:46,193 --> 00:24:48,194
- แซ่บเว่อร์
- จําตอนที่เราหัวเราะได้ป่ะ

433
00:24:48,195 --> 00:24:50,362
เคมี่ ดูคุณสิ

434
00:24:50,363 --> 00:24:52,656
- ในนี้ร้อนป่ะเนี่ย
- ใช่

435
00:24:52,657 --> 00:24:56,368
(อีก 14 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
ซ้อม)

436
00:24:56,369 --> 00:24:57,495
- สวัสดี
- อรุณสวัสดิ์

437
00:24:57,496 --> 00:24:59,079
- อรุณสวัสดิ์ เป็นยังไงบ้าง
- ไง

438
00:24:59,080 --> 00:25:00,831
เลิกถ่ายได้ป่ะ ล้อเล่นๆ

439
00:25:00,832 --> 00:25:03,626
เรากําลังจะเริ่มซ้อม
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก

440
00:25:03,627 --> 00:25:05,211
ตื่นเต้นจังเลย

441
00:25:05,212 --> 00:25:07,630
มันเป็นวิทยุมือถือที่ทรงพลัง

442
00:25:07,631 --> 00:25:09,924
พวกเขาใช้มันในสงคราม
เพื่อสื่อสารกับแนวหน้า

443
00:25:09,925 --> 00:25:12,801
โอเคๆ งั้นจะบอกว่า
ถ้ามีใครในฮอว์กินส์ใช้วิทยุนี่...

444
00:25:12,802 --> 00:25:15,387
เราเพิ่งเริ่มซ้อมกัน เพราะงั้นก็นะ

445
00:25:15,388 --> 00:25:20,519
แรงกดดันมันก็... เริ่มจะ... ถาโถม

446
00:25:21,269 --> 00:25:24,355
แต่ตอนนี้เราได้นักแสดงครบแล้ว
เพราะงั้นก็โล่งอกไปที

447
00:25:24,356 --> 00:25:28,067
ที่ได้คนที่จะมาสวมบทกันจริงๆ อยู่ตรงนี้

448
00:25:28,068 --> 00:25:30,069
ให้ตายเถอะ นายนี่...

449
00:25:30,070 --> 00:25:31,862
เอาเถอะ แค่เพราะเราคบกับผู้ชาย

450
00:25:31,863 --> 00:25:33,030
(ฟลอเรนซ์ กาย
"แคเรน")

451
00:25:33,031 --> 00:25:35,241
ได้เสียกับผู้ชาย
มันก็ไม่แปลว่าต้องแต่งกับเขาป่ะ

452
00:25:35,242 --> 00:25:36,909
ยี้ แคเรน คิดได้เนอะ

453
00:25:36,910 --> 00:25:40,371
อย่างนึงที่ฉันเป็นห่วงก็คือ

454
00:25:40,372 --> 00:25:43,832
นักแสดงจะพยายามเลียนแบบตัวละครในซีรีส์

455
00:25:43,833 --> 00:25:46,418
ทุนการศึกษาช่วยเหลือเด็กเนิร์ดอินเดียนา...

456
00:25:46,419 --> 00:25:50,631
แต่ทุกคนคิดเวอร์ชั่นของตัวเองที่แปลกใหม่

457
00:25:50,632 --> 00:25:52,925
ให้กับตัวละครที่เรารู้จักและรัก

458
00:25:52,926 --> 00:25:55,010
- นี่มันไม่ใช่แค่ละครเวทีนะ
- เออ

459
00:25:55,011 --> 00:25:56,929
- มันคือการปฏิวัติ
- ใช่

460
00:25:56,930 --> 00:25:59,473
เพราะงั้นถ้าแค่คิดจะมาดูดปากกันในละครเพลง...

461
00:25:59,474 --> 00:26:00,724
ใช่!

462
00:26:00,725 --> 00:26:02,060
ออกไปเดี๋ยวนี้!

463
00:26:02,686 --> 00:26:04,770
ฉันเพิ่งจะรู้ตัวจริงๆ เอาตอนนี้แหละ

464
00:26:04,771 --> 00:26:06,022
ว่าฉันได้เล่นเป็นตัวละครนี้

465
00:26:06,523 --> 00:26:08,566
ได้เล่นเป็นวิโนนา ไรเดอร์ตอนสาว สุดยอดอ่ะ

466
00:26:08,567 --> 00:26:12,486
ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พูดคํานั้น
เธอเป็นแรงบันดาลใจสําคัญของฉันเลย

467
00:26:12,487 --> 00:26:14,780
ฉันเชิดชูเธอมาตั้งแต่เด็ก

468
00:26:14,781 --> 00:26:16,824
ใครก็ได้ ***เอาไฟแช็กมาให้ที

469
00:26:16,825 --> 00:26:19,910
ทุกฉากที่เล่น ฉันน่าจะต้องตะคอกใครสักคนแหละ

470
00:26:19,911 --> 00:26:22,372
ซึ่งก็สนุกมาก เจ๋งดี ได้ระบายอารมณ์

471
00:26:25,834 --> 00:26:29,211
ทําไมฉันต้องมาถือขวานด้วย
ดูแลของประกอบฉากกันดีๆ สิ!

472
00:26:29,212 --> 00:26:30,421
ให้ตายเถอะ

473
00:26:30,422 --> 00:26:33,465
จูเนียร์ เลิกก๊อกแก๊กกับเครื่องยนต์ซังกะบ๊วยซะที

474
00:26:33,466 --> 00:26:36,010
- เดี๋ยวก็ตกรถโรงเรียนหรอก
- อย่าเรียกผมแบบนั้น

475
00:26:36,011 --> 00:26:37,678
เราจะได้เจอฮ็อปเปอร์ตอนอายุ 18

476
00:26:37,679 --> 00:26:39,847
ตอนนั้นเขายังไม่มีลูกสาวที่ต้องตาย

477
00:26:39,848 --> 00:26:42,516
ดังนั้นเราจะได้เห็นอีกด้านของเขาที่แตกต่างมาก

478
00:26:42,517 --> 00:26:45,478
บอกว่าอย่าเรียกจูเนียร์

479
00:26:46,563 --> 00:26:48,981
ตัวละครของเดวิด ฮาร์เบอร์
มันน่าทึ่งและใครก็สู้ไม่ได้

480
00:26:48,982 --> 00:26:51,025
ถ้าผมพยายามเลียนแบบเขาก็คงล้มเหลว

481
00:26:51,026 --> 00:26:52,110
โอเค

482
00:26:55,363 --> 00:26:58,198
ช่วงหลายปีมานี้เคยมี
นักแสดงนับพันคนสวมบทแฮมเล็ต

483
00:26:58,199 --> 00:27:02,704
ไม่ก็โรมิโอ และนี่คงเป็นฮ็อปเปอร์ของผม
ไม่ใช่ความพยายามที่จะเล่นเป็นเดวิด ฮาร์เบอร์

484
00:27:03,204 --> 00:27:06,165
ข่าวด่วน!

485
00:27:06,166 --> 00:27:10,919
เพิ่งมีการตีพิมพ์นสพ.ที่อ้างว่า
จักรวาลของเรามีสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว

486
00:27:10,920 --> 00:27:13,047
บ้าไหมล่ะ ก็ไม่แน่

487
00:27:13,048 --> 00:27:16,425
มันบ้ามากที่ได้มาเดินตามรอยเท้า
ของฌอน แอสติน

488
00:27:16,426 --> 00:27:19,011
เพราะเขาเป็นไอดอลของผมตั้งแต่ผมยังเด็ก

489
00:27:19,012 --> 00:27:21,722
เพราะงั้นผมเลยค้นคว้าตัวละครบ็อบ

490
00:27:21,723 --> 00:27:24,433
ด้วยการย้อนกลับไปดูซีซั่นสอง
ดูว่าฌอนทําอะไรบ้าง

491
00:27:24,434 --> 00:27:27,353
แต่ไม่ใช่เพื่อเลียนแบบนะ
แค่ดูว่าในตอนเป็นเด็ก

492
00:27:27,354 --> 00:27:33,151
เขาน่าจะเป็นคนแบบไหน
โตไปถึงเป็นคนแบบฌอนในซีรีส์ได้

493
00:27:33,652 --> 00:27:37,447
(อีก 13 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
ซ้อม)

494
00:27:39,282 --> 00:27:42,660
เคททุ่มเทเวลาแก้บทมาก และเช้านี้

495
00:27:42,661 --> 00:27:44,746
เธอส่งบทใหม่เอี่ยมให้เรา

496
00:27:45,789 --> 00:27:47,415
เส้นทางของเฮนรี่ชัดเจนขึ้นมาก

497
00:27:50,043 --> 00:27:51,710
(เฮนรี่ค่อยๆ เข้าฉาก)

498
00:27:51,711 --> 00:27:54,088
(มันไม่จริง ผมปกติ ผมคือเฮนรี่ ครีล)

499
00:27:54,089 --> 00:27:56,716
(เฮนรี่สูดหายใจ...
...จอมเปิดโปง)

500
00:27:57,300 --> 00:28:03,389
มันน่าเศร้ามากที่ต้องมาเห็น
เด็กน้อยคนนี้ถูกโลกบั่นทอน

501
00:28:03,390 --> 00:28:06,059
จนสุดท้ายกลายเป็นปีศาจ

502
00:28:10,438 --> 00:28:12,898
เจมี่ แคมป์เบล บาวเวอร์ตีบทแตกมาก

503
00:28:12,899 --> 00:28:16,568
เขาสวมบทคนที่มีปีศาจโรคจิต
ซ่อนอยู่ลึกๆ ข้างในได้ดีมาก

504
00:28:16,569 --> 00:28:18,113
แต่นั่นคือในซีรีส์

505
00:28:19,406 --> 00:28:23,784
ที่เราอยากจะลองทําคือ
เฮนรี่ ครีลที่มีความเห็นอกเห็นใจ

506
00:28:23,785 --> 00:28:26,287
เขาอารมณ์อ่อนไหว ซึ่งน่าแปลกใจมาก

507
00:28:28,415 --> 00:28:30,666
เด็กน้อยที่ต่อสู้กับปีศาจ

508
00:28:30,667 --> 00:28:33,878
ว่าเขาจะเลือกน้อมรับปีศาจในตัว
หรือปฏิเสธมันดี

509
00:28:34,629 --> 00:28:37,756
สําหรับเยาวชน ผมว่าตัวละครนี้
เป็นอะไรที่ดูคุ้นๆ มาก

510
00:28:37,757 --> 00:28:41,844
เฮนรี่ ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้นนะ กลับมาสิ!

511
00:28:41,845 --> 00:28:44,388
แม้แต่ผู้ใหญ่เองก็มองเห็นการต่อสู้ดิ้นรน

512
00:28:44,389 --> 00:28:48,977
ที่เราเคยผ่านพ้นมาแล้ว
ซึ่งบางครั้งเราก็ยังต้องรับผลกรรมของมันอยู่

513
00:28:58,903 --> 00:29:02,906
- ทําไมถึงเจอเดโมกอร์กอนตอนนี้ล่ะ
- โอเค ช่วยค้างไว้ก่อนนะ

514
00:29:02,907 --> 00:29:03,824
ได้

515
00:29:03,825 --> 00:29:06,076
ฉันเพิ่งวางสายจากสองพี่น้อง...

516
00:29:06,077 --> 00:29:07,245
(พี่น้องดัฟเฟอร์)

517
00:29:07,495 --> 00:29:08,912
- ยกเครื่องหมด
- ไม่ใช่

518
00:29:08,913 --> 00:29:11,707
มันจะเป็น... อะไรก็ตามที่เราอยากให้มันเป็น

519
00:29:11,708 --> 00:29:14,251
มันจะต้องตัดออกไป 80%

520
00:29:14,252 --> 00:29:16,838
เราจะทําได้น้อยกว่านี้ 80%

521
00:29:17,422 --> 00:29:21,049
เขาให้เราเล่าได้แค่นิดเดียว ในเรื่องของ...

522
00:29:21,050 --> 00:29:22,217
(สปอยล์)

523
00:29:22,218 --> 00:29:24,679
เราพูดได้แค่ว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้น

524
00:29:25,388 --> 00:29:27,639
แต่ว่าไม่ให้เผยมากเกินไป

525
00:29:27,640 --> 00:29:28,682
เพราะอะไร

526
00:29:28,683 --> 00:29:32,311
เพราะพวกเขาอยากเก็บ
เอาไปเฉลยในซีซั่นห้าว่า...

527
00:29:32,312 --> 00:29:33,396
(สปอยล์)

528
00:29:34,731 --> 00:29:35,564
ท่อนที่เฉลยว่า...

529
00:29:35,565 --> 00:29:36,482
(สปอยล์)

530
00:29:36,483 --> 00:29:37,400
ใช่

531
00:29:38,943 --> 00:29:45,200
ฉันรู้ดีว่าเส้นตายใกล้เข้ามา
แต่เราก็ต้องทําให้มันออกมาดีด้วย

532
00:29:46,409 --> 00:29:48,953
ฉันโอเคอยู่แล้วที่ต้องไปเป็นคนวางกฎ

533
00:29:50,038 --> 00:29:52,874
ที่ผมว่าน่าสนใจก็คือเขากําลังเรียนรู้

534
00:29:53,374 --> 00:29:55,334
ว่าเขาทําให้จินตนาการเป็นจริงขึ้นมาได้

535
00:29:55,335 --> 00:29:57,669
ฉันว่าคุณ... คือฉันเข้าใจนะ

536
00:29:57,670 --> 00:30:01,840
แต่ฉันว่าคุณน่าจะระวัง
ไม่ให้มันกลายเป็นเรื่องราววิเศษลี้ลับ

537
00:30:01,841 --> 00:30:07,513
ฉันรู้กฎทุกอย่าง
ฉันรู้จักพวกเขาเหมือนเกิดมาพร้อมกัน

538
00:30:07,514 --> 00:30:11,934
เพราะงั้นบางครั้ง
เราก็ต้องมานั่งสั่งสอนกันเล็กน้อย

539
00:30:11,935 --> 00:30:13,477
บทเรียนสเตรนเจอร์ ธิงส์

540
00:30:13,478 --> 00:30:18,023
นี่มันไซไฟนะทุกคน
เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่แฟนตาซี

541
00:30:18,024 --> 00:30:18,942
โอเค

542
00:30:21,569 --> 00:30:25,365
(อีก 9 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
ซ้อม)

543
00:30:26,616 --> 00:30:29,743
นี่คือสัปดาห์สุดท้ายของการซ้อม
ที่ผ่านมาคือการดันละครเวทีนี้

544
00:30:29,744 --> 00:30:31,411
ให้ทุกอย่างเข้ารูปเข้ารอย

545
00:30:31,412 --> 00:30:33,748
สัปดาห์หน้าจะได้ไปที่โรงละครฟีนิกซ์ซะที

546
00:30:34,374 --> 00:30:35,374
ไงจ๊ะ

547
00:30:35,375 --> 00:30:37,709
พรุ่งนี้เราจะทดลองแสดงตั้งแต่ต้นยันจบ

548
00:30:37,710 --> 00:30:40,254
และจะแสดงต่อหน้าพี่น้องดัฟเฟอร์

549
00:30:40,255 --> 00:30:41,421
เหลือเชื่อเลยเนอะ

550
00:30:41,422 --> 00:30:44,675
ไม่อยากเชื่อเลยว่า
พรุ่งนี้พี่น้องดัฟเฟอร์จะมาที่นี่

551
00:30:44,676 --> 00:30:46,678
บ้าที่สุดเลย

552
00:30:47,929 --> 00:30:51,890
ที่ผ่านมาเราเร่งมือเต็มที่เพื่อให้ทันเดดไลน์

553
00:30:51,891 --> 00:30:56,604
ต้องใช้ทั้งความพยายาม
ความอดทน และทักษะการเก็บโทสะ

554
00:31:00,358 --> 00:31:02,735
พี่น้องดัฟเฟอร์เก็บสีหน้าไม่เป็น

555
00:31:03,319 --> 00:31:06,196
ทั้งสองคนเลย เก็บไม่อยู่

556
00:31:06,197 --> 00:31:08,116
เพราะงั้นก็อ่านความคิดง่ายมาก

557
00:31:08,741 --> 00:31:11,953
ซึ่งก็ดี เข้าทางเลย

558
00:31:12,537 --> 00:31:15,415
อะไรที่ฉันรู้ว่าไม่เวิร์ก

559
00:31:15,957 --> 00:31:19,084
มันจะมองเห็นเด่นชัด มีให้เทียบกันสองคน

560
00:31:19,085 --> 00:31:21,128
พร้อมออกอาการทั้งคู่

561
00:31:21,129 --> 00:31:24,382
คนนึงก็ตาข้างนึง เห็นแล้วอยากแทงฉึก

562
00:31:26,301 --> 00:31:27,426
ไง หวัดดี

563
00:31:27,427 --> 00:31:29,512
ตายแล้ว บังเอิ๊ญบังเอิญ

564
00:31:30,138 --> 00:31:33,056
- มาที่นี่บ่อยไหม นี่บ้านฉัน
- แหมๆ

565
00:31:33,057 --> 00:31:36,643
ประหม่าไหม ประหม่ามากเลยเหรอ

566
00:31:36,644 --> 00:31:39,229
ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเปลี่ยน

567
00:31:39,230 --> 00:31:43,818
รับรู้เอาไว้นะว่านี่เป็นแค่บทคร่าวๆ

568
00:31:48,865 --> 00:31:51,283
อยากบอกอะไรที่รู้อยู่แล้ว
ว่าเราเปลี่ยนหลายอย่าง

569
00:31:51,284 --> 00:31:53,535
ตั้งแต่ต้นยันจบ ดังนั้นบางอย่างที่เปลี่ยนไป

570
00:31:53,536 --> 00:31:56,330
เราก็เพิ่งจะเปลี่ยนเมื่อเช้านี้เอง

571
00:31:56,331 --> 00:31:59,917
ดังนั้นสิ่งที่จะได้เห็น
คือสภาพของเราในตอนนี้

572
00:31:59,918 --> 00:32:01,668
คนพวกนี้ไม่อยู่นะ

573
00:32:01,669 --> 00:32:05,255
นั่นแค่ปีกโรงละคร
แล้วนักแสดงของเราก็ไม่มีไมโครโฟน

574
00:32:05,256 --> 00:32:06,506
ไม่มีภาพลวงตาด้วย

575
00:32:06,507 --> 00:32:08,592
และไม่มีภาพลวงตาบางอย่าง

576
00:32:08,593 --> 00:32:11,721
เพราะไม่มีภาพลวงตา
ก็เลยจะเห็นชัด เข้าใจอยู่นะ

577
00:32:12,305 --> 00:32:13,598
พร้อมยัง

578
00:32:18,019 --> 00:32:21,898
อรุณสวัสดิ์ ฮอว์กินส์ อินเดียนา

579
00:32:22,982 --> 00:32:24,483
เพิ่งมีการตีพิมพ์นสพ.

580
00:32:24,484 --> 00:32:27,819
ที่อ้างว่าจักรวาลของเรามีสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว

581
00:32:27,820 --> 00:32:29,821
บ้าไหมล่ะ

582
00:32:29,822 --> 00:32:31,908
ก็ไม่แน่ แต่ระหว่างเรื่องนั้น...

583
00:33:06,526 --> 00:33:07,443
ดับไฟ

584
00:33:13,658 --> 00:33:14,993
จบแล้ว

585
00:33:19,205 --> 00:33:21,331
องก์ที่สองต้องปรับโครงสร้างใหม่

586
00:33:21,332 --> 00:33:22,875
ปรับโครงสร้าง ใช่

587
00:33:23,835 --> 00:33:25,044
ใช่ มันเนือยไป

588
00:33:29,048 --> 00:33:30,008
เนือยไป

589
00:33:31,134 --> 00:33:32,677
ผมว่าคุณ... อะไรนะ

590
00:33:38,433 --> 00:33:42,561
ใช่ ฉันรู้ ฉันก็อยากติเรื่องเดียวกันเลย

591
00:33:42,562 --> 00:33:45,564
แบบว่า "ก็ให้ทํา..."

592
00:33:45,565 --> 00:33:48,150
ไม่ ฉันต้องเห็นอะไรเกิดขึ้นบ้าง

593
00:33:48,151 --> 00:33:49,609
ที่ทําให้ทุกอย่างบานปลายเหรอ

594
00:33:49,610 --> 00:33:51,320
- ใช่เลย
- เข้าใจแล้ว

595
00:33:51,904 --> 00:33:54,365
ข่าวดีคือมีละครเวที นั่นข่าวดี

596
00:33:55,408 --> 00:33:59,954
อย่างเดียวที่ผมไม่ชอบคือ
คุณขโมยเคทไปจากพวกเรา

597
00:34:00,663 --> 00:34:02,874
เรายังทําซีซั่นห้าไม่เสร็จเลย

598
00:34:03,458 --> 00:34:05,167
- แค่นั้นแหละ
- ไม่จริงนะ

599
00:34:05,168 --> 00:34:09,254
ฉัน***ส่งซีซั่นห้าไปแล้วป่ะ ส่งแล้ว

600
00:34:09,255 --> 00:34:10,214
ก็จริง

601
00:34:19,599 --> 00:34:21,016
ขอบคุณที่ช่วยดูแลกัน

602
00:34:21,017 --> 00:34:23,352
ยินดีที่ได้ร่วมงานกับคุณครับ

603
00:34:24,771 --> 00:34:30,442
นี่แหละจุดกําเนิดฝัน
ฉันไม่มีสิทธิ์ไปคัดค้าน

604
00:34:30,443 --> 00:34:35,531
เดินทางไปทั่วโลกและทะเลทั้งเจ็ด
ทุกคนตามหาบางอย่าง

605
00:34:37,617 --> 00:34:38,534
บาย

606
00:34:39,035 --> 00:34:40,118
บาย

607
00:34:40,119 --> 00:34:41,621
เจอกันที่โรงละครนะ

608
00:34:50,004 --> 00:34:51,130
กลับด้านนะนั่น

609
00:34:54,050 --> 00:34:55,718
- ไง
- ไง

610
00:34:58,054 --> 00:35:02,766
หลังต้องซ้อมอยู่ในถ้ํา
มานานหกอาทิตย์ นี่คือรางวัลของเรา

611
00:35:02,767 --> 00:35:05,103
ใช่ ไม่นะ คนนี้อีกแล้ว!

612
00:35:10,900 --> 00:35:12,401
อีก ได้แล้ว

613
00:35:13,486 --> 00:35:17,447
(อีก 8 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
เทค)

614
00:35:17,448 --> 00:35:19,533
- คนแรก นั่นไง ใช่
- เรามาถึงก่อนเหรอ

615
00:35:19,534 --> 00:35:21,409
- เจ๋งไปเลย
- เข้ามาเลย ไปหาที่นั่ง

616
00:35:21,410 --> 00:35:23,496
- ตื่นเต้นเนอะ
- อรุณสวัสดิ์

617
00:35:24,789 --> 00:35:27,374
เจ๋งมากเนอะ หรูจังเลย

618
00:35:27,375 --> 00:35:28,918
ใช่ อย่างสวย

619
00:35:30,503 --> 00:35:33,088
โรงละครฟีนิกซ์ทั้งเก่าแก่ทั้งมืด

620
00:35:33,089 --> 00:35:36,633
แล้วมันมีบรรยากาศที่แทบจะดูลึกลับ

621
00:35:36,634 --> 00:35:39,177
แล้วสเตรนเจอร์ ธิงส์มันก็อารมณ์นั้น

622
00:35:39,178 --> 00:35:44,516
พอเดินเข้ามา ผมเห็นภาพละครเวทีเราเลย
ผมคิดในใจ "ที่นี่ใช่เลย"

623
00:35:44,517 --> 00:35:45,976
พวกคุณจะไปซ่อนตรงไหนกันล่ะ

624
00:35:45,977 --> 00:35:47,770
โอเค สวัสดีทุกคน

625
00:35:51,649 --> 00:35:53,358
นี่คือโรงละครฟีนิกซ์

626
00:35:53,359 --> 00:35:54,985
คนมาเปิดคือโนเอล คาวเวิร์ด

627
00:35:54,986 --> 00:35:57,779
ที่จัดการแสดงครั้งแรกที่นี่
ชื่อว่าความรักควรไปตาย

628
00:35:57,780 --> 00:35:59,865
เปิดตัวในปี 1930

629
00:35:59,866 --> 00:36:02,284
ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่
ได้มายืนบนพื้นเดียวกับเราเลย

630
00:36:02,285 --> 00:36:05,745
โรงละครนี้มีความพิเศษ
ก็ตรงที่เราไม่ใช่แค่มองออกไปที่กําแพงเปล่า

631
00:36:05,746 --> 00:36:09,167
แต่มันรู้สึกใกล้ชิดคนดูมาก
เป็นโรงละครที่ดีมากสําหรับเรา

632
00:36:16,549 --> 00:36:21,220
ถ้าคุณเดินเข้าไปในโรงละคร
ระหว่างการซ้อมเทคนิค

633
00:36:22,096 --> 00:36:25,933
มันจะดูเหมือนศูนย์ควบคุมภารกิจ

634
00:36:27,810 --> 00:36:29,477
{\an8}เราอยู่กันตรงที่นั่งตอนหน้า

635
00:36:29,478 --> 00:36:31,813
{\an8}นี่คือที่ที่ทุกคนจะมาประจําการ
ในช่วงสี่สัปดาห์ข้างหน้า

636
00:36:31,814 --> 00:36:33,106
{\an8}สําหรับการซ้อมเทคนิค

637
00:36:33,107 --> 00:36:35,233
{\an8}ตรงนี้มีเอลเลียต โปรแกรมเมอร์แสง

638
00:36:35,234 --> 00:36:36,527
{\an8}เขาอยู่ที่โต๊ะคุมไฟ

639
00:36:41,032 --> 00:36:43,034
ด้านหลังคือทีมเสียง

640
00:36:46,454 --> 00:36:48,706
แผนกวิดีโออยู่ทางนี้

641
00:36:50,750 --> 00:36:51,751
(เฮนรี่วัย 7 ขวบ)

642
00:36:53,878 --> 00:36:56,713
สตีเฟ่นกับจัสตินจะมานั่งตรงนี้
ตลอดสี่สัปดาห์ข้างหน้า

643
00:36:56,714 --> 00:36:58,715
ร่วมงานกับคณะอย่างใกล้ชิดติดเวที

644
00:36:58,716 --> 00:37:00,551
สามารถขึ้นลงได้อย่างรวดเร็ว

645
00:37:01,469 --> 00:37:02,802
คณะสเตรนเจอร์ ธิงส์

646
00:37:02,803 --> 00:37:05,305
อีกไม่ถึง 15 นาทีจะถึงช่วงอัพเดท

647
00:37:05,306 --> 00:37:07,140
เรากําลังซ้อมด้านเทคนิคอยู่

648
00:37:07,141 --> 00:37:09,434
เหมือนกึ่งเปิดการแสดง

649
00:37:09,435 --> 00:37:11,519
ยังมีอีกฉากก่อนหน้าเรา แต่นี่เป็นจุดที่

650
00:37:11,520 --> 00:37:13,856
จะมีการแนะนําตัวละครหลักหลายๆ คน

651
00:37:14,440 --> 00:37:17,442
โอเค เราจะขึ้นไปบนเวทีแล้ว
เพราะงั้นต้องเงียบ

652
00:37:17,443 --> 00:37:20,738
แต่นี่คือหลังเวที
มันเล็กมาก สถานที่แคบ

653
00:37:21,656 --> 00:37:24,909
ยอดอัจฉริยะนักดนตรี
พ่อมดเสกคลื่นในอากาศ ระวัง!

654
00:37:25,826 --> 00:37:31,623
นั่นนกเหรอ หรือว่าเครื่องบิน
ไม่ นี่คือบ็อบ นิวบี้ ยอดมันสมอง

655
00:37:31,624 --> 00:37:32,749
ค้างก่อนนะ

656
00:37:32,750 --> 00:37:35,628
ปรับแต่งแท่นหมุนกับไฟเล็กน้อย

657
00:37:38,214 --> 00:37:42,550
มันมีหลายอารมณ์ปนกันแปลกๆ
มีทั้งความเบิกบานที่สุขใจ

658
00:37:42,551 --> 00:37:48,391
กับความเบื่อเซ็งอันแสนเจ็บปวด

659
00:37:49,642 --> 00:37:51,643
ถ้ามีเวลาเราน่าจะลองอีกที

660
00:37:51,644 --> 00:37:55,314
(ตู้ม มีเสียงเหล็กหักงอ
และควันพวยพุ่ง เรือหายไป)

661
00:37:59,610 --> 00:38:01,195
(มันระเบิด ปัง!)

662
00:38:02,613 --> 00:38:06,408
ไอ้เวร มันต้องเป็นประทัด แต่ว่า...

663
00:38:06,409 --> 00:38:08,995
(เขาเงยหน้ามองกระจก)

664
00:38:11,205 --> 00:38:13,624
ครับ นี่เป็นการซ้อมเทคนิควันที่สาม

665
00:38:14,250 --> 00:38:18,670
ในอาคารนี้มีทั้งความรู้สึกตื่นเต้นจนคลั่ง
แล้วก็ความกดดันไปพร้อมๆ กันใช่ไหม

666
00:38:18,671 --> 00:38:21,673
ตื่นเต้นจนคลั่ง แล้วต้องทําแบบนี้เดือนนึงเลย

667
00:38:21,674 --> 00:38:24,135
(ขาแมงมุมพุ่งออกมาจากหลังของเขา)

668
00:38:26,137 --> 00:38:28,806
ดูฉันสิ!

669
00:38:30,099 --> 00:38:31,057
ลูอี้เพื่อนยาก

670
00:38:31,058 --> 00:38:32,058
ว่าไง

671
00:38:32,059 --> 00:38:33,352
นี่ฉากอะไร

672
00:38:34,061 --> 00:38:35,855
นี่คือฉากแมงมุม

673
00:38:40,526 --> 00:38:42,444
{\an8}ฉากแมงมุมมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง

674
00:38:42,445 --> 00:38:44,154
{\an8}- บอกไม่ได้น่ะสิจี
- ได้สิ

675
00:38:44,155 --> 00:38:45,655
{\an8}- ไม่ได้
- ไม่ได้เหรอ

676
00:38:45,656 --> 00:38:46,823
- ไม่ได้
- ผมว่าได้นะ

677
00:38:46,824 --> 00:38:48,743
มันเป็นเซอร์ไพรส์ภาพลวงตา

678
00:38:49,327 --> 00:38:50,869
อย่าแจ้งตํารวจ

679
00:38:50,870 --> 00:38:52,163
เราจะสร้างแมงมุมได้ยังไง

680
00:38:53,414 --> 00:38:56,667
ฉากนี้เราทําได้หลายวิธีการด้วยกัน

681
00:38:58,377 --> 00:39:02,797
แม่กลัวเกินไป ความกลัวมันหยั่งรากเข้าไปแล้ว

682
00:39:02,798 --> 00:39:05,467
มันกัดกินแม่มาหลายปีแล้ว

683
00:39:05,468 --> 00:39:07,135
เราน่าจะมีแมงมุมเยอะๆ นะ

684
00:39:07,136 --> 00:39:09,847
เอาให้เต็มตัวเธอเลย
จนคนไม่รู้ว่าทําได้ยังไง

685
00:39:10,431 --> 00:39:15,685
เราจะทําแบบนั้นให้ได้ทุกคืน
อาทิตย์ละแปดครั้ง บนเวทียังไง

686
00:39:15,686 --> 00:39:17,772
เรายังคิดหาทางกันอยู่

687
00:39:19,065 --> 00:39:20,900
ผมต้องตายกับแมงมุมนี่แน่ๆ เลย

688
00:39:23,527 --> 00:39:26,154
นี่คือชีวิตผมไปแล้ว แมงมุมกับเลือด

689
00:39:26,155 --> 00:39:28,782
เรามีแมงมุมประกอบฉาก
แล้วมันหายอยู่เรื่อยเลย

690
00:39:28,783 --> 00:39:30,825
แถวนี้คงมีคนคลั่งแมงมุม

691
00:39:30,826 --> 00:39:33,454
เพราะเอามาวางทีไร หายทุกทีเลย

692
00:39:33,829 --> 00:39:36,665
{\an8}(แมรี่ ฮาลลิเดย์
ผู้จัดการของประกอบฉาก)

693
00:39:41,420 --> 00:39:45,423
(อีก 7 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
เทค)

694
00:39:45,424 --> 00:39:49,969
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

695
00:39:49,970 --> 00:39:54,475
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน

696
00:39:55,643 --> 00:40:00,688
เรากําลังมาทดลองเล่นองก์หนึ่ง
ตั้งแต่จนจบเป็นครั้งแรก

697
00:40:00,689 --> 00:40:01,940
(แดน สมิธ
ผู้จัดการเวที)

698
00:40:01,941 --> 00:40:03,691
ที่ผ่านมาเราลองทีละช่วงสั้นๆ

699
00:40:03,692 --> 00:40:07,320
เราสร้างมันขึ้นมาทีละฉาก
แล้วก็ลองช่วงที่ยาวกว่าบางช่วง

700
00:40:07,321 --> 00:40:08,530
และช่วงที่ยุ่งยากกว่า

701
00:40:08,531 --> 00:40:10,407
แต่ยังไม่เคยเอามาเรียงต่อกันยาวๆ ซะที

702
00:40:10,408 --> 00:40:12,909
ในโลกกลับด้าน

703
00:40:12,910 --> 00:40:13,952
งานนี้ขลุกขลักแน่

704
00:40:13,953 --> 00:40:15,995
มันเป็นครั้งแรกที่จะเอาทุกฉากมาต่อกัน

705
00:40:15,996 --> 00:40:18,998
แล้วที่จริงเรายังมีตรงนั้นตรงนี้บางจุด

706
00:40:18,999 --> 00:40:24,337
ที่ยังพัฒนาและขัดเกลากันอยู่

707
00:40:24,338 --> 00:40:26,882
ในโลกกลับด้าน

708
00:40:28,300 --> 00:40:31,095
บุหรี่ กาแฟ

709
00:40:33,097 --> 00:40:35,181
เรากําลังจะเริ่มองก์ที่หนึ่งใช่ไหมเพื่อนยาก

710
00:40:35,182 --> 00:40:36,100
งั้นเหรอ

711
00:40:37,518 --> 00:40:38,560
เยี่ยม

712
00:40:38,561 --> 00:40:40,771
อยากเห็นจะแย่แล้ว

713
00:40:42,314 --> 00:40:44,149
เรากําลังจะทําอะไรกันอยู่เหรอ

714
00:40:44,150 --> 00:40:47,069
อย่ามาหลอกถามซะให้ยาก ไอ้***จอมเจ้าเล่ห์

715
00:40:53,325 --> 00:40:54,910
- ได้แล้วนะ
- ไม่รู้ชาร์จยัง

716
00:40:55,578 --> 00:40:57,120
- โชคดีนะ
- ขอบคุณ

717
00:40:57,121 --> 00:40:58,372
โชคดีละกัน

718
00:41:14,680 --> 00:41:19,018
อรุณสวัสดิ์ ฮอว์กินส์ อินเดียนา

719
00:41:20,436 --> 00:41:22,979
โรงเรียนฮอว์กินส์มันก็ง่ายๆ

720
00:41:22,980 --> 00:41:24,981
มีทั้งสาวๆ ไงจ๊ะน้อง

721
00:41:24,982 --> 00:41:26,399
ไปตาย** เฮนเดอร์สัน

722
00:41:26,400 --> 00:41:29,319
- มีพวกขี้แพ้
- ใช่เลยจ้า

723
00:41:29,320 --> 00:41:30,987
แล้วก็มีพวกสมองกลวง

724
00:41:30,988 --> 00:41:37,077
ตอนที่แม่ยังเป็นเด็ก แล้วพวกแมงมุมโผล่มา...

725
00:41:45,336 --> 00:41:47,754
ไม่ รอก่อน อย่าเพิ่งไปสิ!

726
00:41:47,755 --> 00:41:50,174
ฉันจะจัดการเอง
ขอร้องล่ะ เดี๋ยวก่อนสิ!

727
00:42:00,309 --> 00:42:01,435
นายอยู่ไหน

728
00:42:04,313 --> 00:42:05,523
นายเห็นอะไร

729
00:42:10,736 --> 00:42:13,614
สวัสดีเฮนรี่ ฉันดร.เบรนเนอร์

730
00:42:14,740 --> 00:42:16,033
ฉันมาช่วยเธอ

731
00:42:18,577 --> 00:42:19,495
คัท

732
00:42:43,936 --> 00:42:46,355
แล้วก็เรียบร้อย ทดสอบเทคนิคองก์หนึ่งสําเร็จ

733
00:42:47,064 --> 00:42:48,690
- พร้อมยัง
- เงียบกันนะ

734
00:42:48,691 --> 00:42:49,942
ผมรู้ว่า

735
00:42:51,277 --> 00:42:54,905
วาระที่เราต้องคุยกัน
มันต้องใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง

736
00:42:55,406 --> 00:42:56,865
เราจะประชุมกันสองชั่วโมง

737
00:42:57,533 --> 00:43:00,452
ผมจะพยายามคุยให้ได้ครบประเด็นที่สุด

738
00:43:00,953 --> 00:43:04,081
มันมีองค์ประกอบใหญ่ๆ ที่ถ้าไม่เวิร์ก

739
00:43:04,790 --> 00:43:06,166
ก็จะมีปัญหาด้านการเล่าเรื่อง

740
00:43:06,750 --> 00:43:10,211
เราดึงใจคนดูได้
ต่อให้ไม่มีเทคนิคพิเศษหวือหวามากมาย

741
00:43:10,212 --> 00:43:14,132
แต่เราจะไปไม่ถึงตรงนั้น
ถ้าเรื่องราวมันไม่เวิร์ก

742
00:43:14,133 --> 00:43:17,219
โลกมืดมันยังไม่สมบูรณ์พอ
ที่จะเอาไปให้คนดูเห็น

743
00:43:17,970 --> 00:43:20,180
แมงมุมก็ยังไม่พร้อมจะเอาไปโชว์

744
00:43:21,015 --> 00:43:23,350
แพตตี้สยองก็ยังไม่พร้อมโชว์

745
00:43:24,310 --> 00:43:26,394
เราต้องทําพรีเทคให้องก์สอง

746
00:43:26,395 --> 00:43:29,314
และเรามีประชุมแปดครั้งแล้ว
เพื่อตามหาองก์หนึ่ง

747
00:43:29,315 --> 00:43:33,401
เราต้องฝ่าฟันองก์ที่สองไปให้ได้โดยเร็วที่สุด

748
00:43:33,402 --> 00:43:35,653
เพราะไม่งั้นจะเจอปัญหาใหญ่

749
00:43:35,654 --> 00:43:36,572
โครงเหล็ก...

750
00:43:37,573 --> 00:43:39,199
อันนั้นมัน***ฝันร้าย

751
00:43:40,075 --> 00:43:41,827
ฉากเปิดตัวจอมเปิดโปง

752
00:43:42,953 --> 00:43:44,412
นั่นก็****ฝันร้าย

753
00:43:44,413 --> 00:43:46,957
ยิ่งต้องย้อนกลับไปแก้น้อยยิ่งดี

754
00:43:48,250 --> 00:43:49,126
โอเค

755
00:43:49,627 --> 00:43:52,378
ยังมีอะไรอีกไหมก่อนที่จะให้ทุกคนกลับ

756
00:43:52,379 --> 00:43:55,257
ก็แค่ ขอบคุณทุกคนนะ สุขสันต์วันฮาโลวีน

757
00:43:55,841 --> 00:43:57,843
- สุขสันต์วันฮาโลวีน
- สุขสันต์วันฮาโลวีน

758
00:44:01,430 --> 00:44:02,890
ทําอะไรอยู่เหรอแมรี่

759
00:44:04,892 --> 00:44:07,810
เราพยายามแก้ไขตามคําแนะนําให้เสร็จ

760
00:44:07,811 --> 00:44:10,272
แล้วก็พยายามไม่เสียสติ

761
00:44:13,776 --> 00:44:17,111
ตอนนี้เราได้ต้อนรับดารา
สเตรนเจอร์ ธิงส์ที่เป็นละครเวที

762
00:44:17,112 --> 00:44:19,739
อาทิตย์ที่แล้วผมนอนไม่หลับ
เพราะจู่ๆ ก็คิดได้ว่า

763
00:44:19,740 --> 00:44:21,950
"ให้ตายสิ อีกไม่นานก็จะมีคนมาดูแล้ว"

764
00:44:32,586 --> 00:44:33,461
นี่ใคร

765
00:44:33,462 --> 00:44:35,089
นี่เวอร์จิเนีย

766
00:44:37,966 --> 00:44:39,300
ดูไม่ค่อยมีความสุขเลยนะ

767
00:44:39,301 --> 00:44:41,595
น่าจะไม่ค่อยแหละ ถ้าว่ากันตรงๆ

768
00:44:45,057 --> 00:44:46,058
หักกระดูกได้ไหม

769
00:44:51,814 --> 00:44:53,064
คุณเป็นตัวละครใหม่ใช่ไหมคะ

770
00:44:53,065 --> 00:44:54,732
{\an8}มันน่าตื่นเต้นมากค่ะ

771
00:44:54,733 --> 00:44:57,861
{\an8}ไม่รู้ว่าพูดถึงตัวละครได้มากแค่ไหน
ไม่อยากจะเผยอะไรมากไป

772
00:45:00,322 --> 00:45:02,115
- อ้าว เป็นไงบ้าง
- บ้าไปแล้ว

773
00:45:02,116 --> 00:45:03,533
ไม่เห็นรู้เลยว่าคุณจะมาด้วย

774
00:45:03,534 --> 00:45:04,451
- ไม่มีใครบอกเหรอ
- ใช่

775
00:45:05,035 --> 00:45:08,287
{\an8}ตอนนี้แต่ละวันทุกคนต้องคอย
ระงับความตื่นตูมในใจไว้ไหม...

776
00:45:08,288 --> 00:45:11,082
{\an8}(ชอว์น เลวี่ ผู้อํานวยการสร้าง
และผู้กํากับ สเตรนเจอร์ ธิงส์)

777
00:45:11,083 --> 00:45:12,125
มันระงับไม่หมดน่ะสิ

778
00:45:12,126 --> 00:45:14,293
- โอเค ตื่นตูมแบบโชว์
- ระงับไม่อยู่

779
00:45:14,294 --> 00:45:15,963
ออกอาการไปแล้ว ใช่

780
00:45:23,804 --> 00:45:25,930
แน่ใจนะว่าพัดลมมันไม่ได้เปิดผิดทิศ

781
00:45:25,931 --> 00:45:28,266
ควันมันลอยมาทางฝั่งคนดู

782
00:45:28,267 --> 00:45:29,851
เออ มันใช้ไม่ได้

783
00:45:29,852 --> 00:45:30,978
ใช่

784
00:45:32,479 --> 00:45:33,939
โอเค มาลองอันนั้นกันก่อน

785
00:45:34,690 --> 00:45:37,860
แล้วค่อยกลับมาแก้ใหม่วันหลัง

786
00:45:43,115 --> 00:45:47,119
(อีก 5 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
เทค)

787
00:45:47,703 --> 00:45:50,956
อีกแค่หนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงรอบพรีวิวรอบแรก

788
00:45:52,124 --> 00:45:54,834
ผมจะเน้นสิ่งที่เราจําเป็นต้องทํา

789
00:45:54,835 --> 00:45:56,712
ก่อนที่จะไปถึงสายตาคนดูนะ

790
00:45:57,713 --> 00:46:00,548
โอเค แมงมุมยังโชว์ไม่ได้

791
00:46:00,549 --> 00:46:03,551
แมงมุมบนไฟแอลอีดียังต้องแก้อีกเยอะ

792
00:46:03,552 --> 00:46:06,304
อันนั้นคือที่ต้องทําก่อนรอบพรีวิวใช่ไหม

793
00:46:06,305 --> 00:46:08,432
ทําไมลูอี้ถึงไม่มีเลือดเลย

794
00:46:08,932 --> 00:46:11,350
เรายังไม่จัดการเรื่องเลือดกําเดาฉากนั้นเลย

795
00:46:11,351 --> 00:46:14,187
มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องแก้ก่อนพรีวิวรอบแรก

796
00:46:14,188 --> 00:46:15,104
- เยี่ยม
- โอเค

797
00:46:15,105 --> 00:46:17,733
- ฉันตัดสินให้นะสตีเฟ่น มันไม่สําคัญ
- โอเค ได้

798
00:46:18,692 --> 00:46:23,196
ที่ผ่านมามีหลายต่อหลายคน
ที่มาอ้อนวอนขอร้องกับฉัน

799
00:46:23,197 --> 00:46:25,282
ให้ยกเลิกพรีวิวรอบแรก

800
00:46:26,492 --> 00:46:29,661
ผมตั้งมั่นมากว่าจะไม่ทําแบบนั้น

801
00:46:30,245 --> 00:46:33,080
เพราะทันทีที่ผู้ชมเริ่มเข้ามาดู

802
00:46:33,081 --> 00:46:35,959
ก็จะมีตัวแปรใหม่โผล่มา
ซึ่งก็คือผลตอบรับของผู้ชม

803
00:46:37,920 --> 00:46:40,464
ทุกคนกําลังคาดหวังให้ฉันทําสิ่งที่ถูกต้อง

804
00:46:46,804 --> 00:46:49,264
เราใกล้จะหมดเวลากันแล้วจริงๆ

805
00:46:53,435 --> 00:46:58,232
ฉันหวังว่าฉากนี้จะช่วยให้
ฉันเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

806
00:46:58,816 --> 00:47:01,360
- นั่นแหละที่ผมจะให้คุณดู
- ดี

807
00:47:02,110 --> 00:47:03,402
เมื่อมีเวลาไม่พอ

808
00:47:03,403 --> 00:47:05,738
และเรายังเล่าเรื่องราวได้ไม่ดี

809
00:47:05,739 --> 00:47:08,533
นั่นละที่น่ากังวลขั้นสุด

810
00:47:08,534 --> 00:47:10,410
นั่นละที่เครียดขั้นสุด

811
00:47:11,245 --> 00:47:15,666
ช่วยคาดคะเนให้หน่อยได้ไหม
ว่ามีกรอบเวลาประมาณไหน

812
00:47:16,250 --> 00:47:17,084
โอเค

813
00:47:19,086 --> 00:47:22,172
มันมีอันนี้นะทุกคน ทุกคนดูกันนะ

814
00:47:23,382 --> 00:47:25,383
อันนั้นไปตรงนั้น

815
00:47:25,384 --> 00:47:28,554
แล้วก็เปิดไฟจ่อไว้ตรงนี้ใช่ไหม

816
00:47:31,974 --> 00:47:34,058
ได้ยินไหม คุณร้องเพี้ยนต่ํา

817
00:47:34,059 --> 00:47:35,852
หยุด

818
00:47:35,853 --> 00:47:37,812
สามสัปดาห์ก่อน มันเป็นคนละเรื่องราวเลย

819
00:47:37,813 --> 00:47:39,814
แล้วสามสัปดาห์ก่อนหน้า ก็คนละเรื่อง

820
00:47:39,815 --> 00:47:44,278
และผมเดาว่าอีกสามสัปดาห์
ก็คงเปลี่ยนบทใหม่หมดอีกที

821
00:47:45,946 --> 00:47:47,113
มันยากมาก

822
00:47:47,114 --> 00:47:51,326
ท้าทายมาก แล้วก็ค่อนข้างเครียด

823
00:47:52,452 --> 00:47:53,704
ลองอีกทีดีไหม

824
00:48:02,671 --> 00:48:06,592
ทุกคนอ่อนเพลียกันมาก แต่ฉันต้องขอพูดว่า

825
00:48:07,175 --> 00:48:10,429
ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ทุกอย่างดีขึ้น

826
00:48:11,388 --> 00:48:13,432
คุณจะต้อง***แรงๆ เป็นครั้งสุดท้าย ใช่

827
00:48:14,224 --> 00:48:15,559
และหยุด!

828
00:48:16,101 --> 00:48:18,394
คืนก่อน เราประสบความสําเร็จกันมาก

829
00:48:18,395 --> 00:48:21,315
เรื่องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง
เรารู้แล้วว่ามันคืออะไร

830
00:48:25,986 --> 00:48:29,947
พอมันเวิร์ก มันก็จะดูวิเศษไปเลย

831
00:48:29,948 --> 00:48:31,742
และเราจะสร้างช่วงเวลาพิเศษขึ้นมา

832
00:48:35,037 --> 00:48:36,662
เรารู้ว่าเรื่องราวนี้พิเศษ

833
00:48:36,663 --> 00:48:39,665
เรารู้ว่าตัวละครนั้นพิเศษ

834
00:48:39,666 --> 00:48:43,502
เรารู้ว่าผู้คนต่างเฝ้ารอสิ่งนี้มานานมากแล้ว

835
00:48:43,503 --> 00:48:46,006
และผมว่าผู้คนต้องพากันคลั่งแน่

836
00:48:57,976 --> 00:48:59,686
- ทําดีมาก
- ขอบคุณ

837
00:49:01,438 --> 00:49:05,317
(อีก 4 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
รอบพรีวิว)

838
00:49:08,153 --> 00:49:11,113
(การแสดงวันนี้จะเริ่มเวลา 19.30 น.)

839
00:49:11,114 --> 00:49:14,493
มาถึงจุดนี้กันแล้ว คืนแสดงรอบพรีวิวครั้งแรก

840
00:49:15,077 --> 00:49:19,455
และผมกําลังตัดผม จะได้พร้อมโชว์ตัว

841
00:49:19,456 --> 00:49:23,418
พวกเราอยากจะตัดให้มาทั้งอาทิตย์แล้ว
แต่ตารางเขาแน่นมาก

842
00:49:30,509 --> 00:49:32,427
ทดสอบควันจอมเปิดโปง

843
00:49:37,432 --> 00:49:40,059
{\an8}จะได้เห็นแล้วว่าผลงานของเรา
ผ่านมาตรฐานคนดูนับพันไหม

844
00:49:40,060 --> 00:49:41,269
{\an8}(พอล อาร์ดิตติ
นักออกแบบเสียง)

845
00:49:44,690 --> 00:49:45,523
ฉันตื่นเต้น...

846
00:49:45,524 --> 00:49:47,066
(แมรี่ ฮัลลิเดย์
ผู้จัดการของประกอบฉาก)

847
00:49:47,067 --> 00:49:48,109
แอบคลื่นไส้นิดนึง

848
00:49:48,110 --> 00:49:52,030
โอเค ตอนนี้งานสําคัญที่สุดคือต้องไปงีบ

849
00:49:56,451 --> 00:49:58,120
คืนนี้คือรอบพรีวิวคืนแรกของเรา

850
00:50:04,167 --> 00:50:05,668
(คลับวิทยาศาสตร์ขั้นสูง
ขี้แพ้ขั้นสูง)

851
00:50:05,669 --> 00:50:07,628
มันน่ากลัวนะคะ เราอยากให้ทุกคนชอบเรา

852
00:50:07,629 --> 00:50:12,133
เพราะแน่นอนว่า
ทุกคนชอบตัวละครเวอร์ชั่นเดิม

853
00:50:12,134 --> 00:50:13,509
ที่เรามารับบทกัน

854
00:50:13,510 --> 00:50:15,094
เวลาเรารับงานมา คนจะถาม

855
00:50:15,095 --> 00:50:16,220
"สนุกไหม"

856
00:50:16,221 --> 00:50:19,641
แล้วเอาจริงๆ เราไม่มีทางรู้หรอก
จนกว่าผู้ชมจะเข้ามาดู

857
00:50:21,309 --> 00:50:24,228
ก่อนการแสดงครั้งแรก
ในละครเวทีทุกเรื่องที่ผมเล่น

858
00:50:24,229 --> 00:50:27,690
ผมจะไปแตะที่นั่งทุกที่ในโรงละคร

859
00:50:27,691 --> 00:50:30,068
จะได้รู้ว่าผู้ชมแต่ละคนจะนั่งตรงไหนกันบ้าง

860
00:50:31,111 --> 00:50:34,906
เพื่อให้ผมรู้ว่าโรงละครผมคืออะไร
และรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน

861
00:50:36,658 --> 00:50:40,619
ฉันต้องคอยย้ําเตือนตัวเองว่านี่เป็นแค่รอบพรีวิว

862
00:50:40,620 --> 00:50:45,375
และเรายังมีเวลาปรับแต่งอีกหนึ่งเดือน
ก่อนจะถึงวันเปิดตัวของจริง

863
00:50:49,463 --> 00:50:54,259
ฉันคิดว่าพรีวิวรอบแรกนี้
น่าจะค่อนข้างท้าทายพอสมควร

864
00:50:56,011 --> 00:50:59,138
คืนนี้คุณไม่อยากให้ฉันนั่งข้างคุณในโรงละครแน่

865
00:50:59,139 --> 00:51:01,475
เพราะทุกครั้งที่มีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว

866
00:51:01,975 --> 00:51:05,895
ฉันจะแผ่พลังงานลบออกไปรอบตัว

867
00:51:05,896 --> 00:51:08,022
{\an8}ทุกคนรู้กันว่ารอบพรีวิวจะขลุกขลักหน่อย

868
00:51:08,023 --> 00:51:12,068
{\an8}เพราะงั้นคืนนี้เราอาจต้องกัดฟันสู้นิดนึง
แต่ก็หวังว่าจะไม่

869
00:51:12,069 --> 00:51:14,154
ใช่ เอาแล้ว เข้าสู่ความมืด

870
00:51:14,821 --> 00:51:16,448
- เข้าสู่ความมืดมิด
- ใช่

871
00:51:18,575 --> 00:51:20,577
โปสเตอร์ มันดูเหมือน...

872
00:51:22,329 --> 00:51:23,163
เนอะ

873
00:51:23,747 --> 00:51:26,750
มันดู... เจ๋งมาก

874
00:51:29,086 --> 00:51:31,378
- สบายดีไหม
- ไง

875
00:51:31,379 --> 00:51:33,547
- รู้สึกยังไง
- ก็โอเค

876
00:51:33,548 --> 00:51:34,591
โอเค

877
00:51:35,842 --> 00:51:39,136
ผมยังประหม่าเลย ไม่รู้ทําไม

878
00:51:39,137 --> 00:51:40,971
ก็นี่มันผลงานของคุณไง

879
00:51:40,972 --> 00:51:44,892
ไม่ใช่เลย ตรงที่ทําเอาเสียวสันหลัง
คือที่มันเป็นการแสดงสดนี่ละ

880
00:51:44,893 --> 00:51:46,019
- ใช่
- ใช่

881
00:51:47,354 --> 00:51:50,524
- และใช่ เรายังซ้อมกันอยู่ตอนนี้
- ถึงตอนนี้เลยเหรอ

882
00:51:52,567 --> 00:51:54,277
- เป็นยังไงบ้าง
- ดี

883
00:51:54,861 --> 00:51:57,405
ผมกําลังจับชีพจรดูว่าเธอประหม่าแค่ไหน

884
00:51:59,282 --> 00:52:01,575
- โห สูงมาก
- สูงเหรอ

885
00:52:01,576 --> 00:52:03,911
นาทีละ 108 ครั้ง

886
00:52:03,912 --> 00:52:05,162
มันต้องเท่าไร

887
00:52:05,163 --> 00:52:08,415
คือก็ไม่ถึงกับต้องพาไปห้องฉุกเฉิน

888
00:52:08,416 --> 00:52:10,627
แต่ก็ไม่ค่อยดี

889
00:52:13,839 --> 00:52:15,048
ไปช่องแรกเลยครับ

890
00:52:16,800 --> 00:52:19,885
ที่นั่งคุณขึ้นบันไดไปทางขวามือ ดูให้สนุกค่ะ

891
00:52:19,886 --> 00:52:21,512
- มาจากที่ไหนครับ
- ฝรั่งเศส

892
00:52:21,513 --> 00:52:23,472
- มาดูโดยเฉพาะเหรอ
- ค่ะ

893
00:52:23,473 --> 00:52:24,974
- ตื่นเต้นสุดๆ
- ตื่นเต้นสุดๆ

894
00:52:24,975 --> 00:52:27,309
- นี่วันเกิดเขา เราก็เลยมา...
- ของเขาด้วย

895
00:52:27,310 --> 00:52:28,602
- เราเป็นแฝด
- ใช่ เขา...

896
00:52:28,603 --> 00:52:30,896
ผมตื่นเต้นอยากรู้อะไรก็ได้เกี่ยวกับซีซั่นห้า

897
00:52:30,897 --> 00:52:32,648
- เราตื่นเต้นมาก
- ตื่นเต้นจัง

898
00:52:32,649 --> 00:52:34,733
- ที่โรงเรียนเราหมกมุ่นกันมาก
- เนอะ

899
00:52:34,734 --> 00:52:36,444
ฉันไม่รู้ว่าต้องคาดหวังอะไร

900
00:52:36,945 --> 00:52:39,280
เพราะงั้นก็หวังว่าการแสดงรอบนี้จะดีนะ

901
00:52:39,281 --> 00:52:42,117
ตื่นเต้นมากเลย พร้อมแล้ว รอไม่ไหว

902
00:52:42,659 --> 00:52:43,492
เหมือนกัน

903
00:52:43,493 --> 00:52:45,536
ฉากเบรนเนอร์ก็เข้ามาตอนองก์สอง

904
00:52:45,537 --> 00:52:46,454
รู้

905
00:53:09,895 --> 00:53:12,606
ไฟล์ต่อไปนี้เป็นความลับ

906
00:53:34,002 --> 00:53:36,004
รอบพรีวิวเสร็จสิ้น

907
00:53:36,546 --> 00:53:41,843
และฉันคิดว่ามันช่วยดึงเรากลับสู่โลกความจริง

908
00:53:43,845 --> 00:53:48,850
ฉันลุ้นจนกัดเล็บ กัดจนเลือดออกเลยจริงๆ

909
00:53:49,559 --> 00:53:52,103
ผมว่าเราได้บทเรียนมาครบแล้ว

910
00:53:53,063 --> 00:53:55,981
ว่าคนดูกลัวอะไร ตื่นเต้นอะไร

911
00:53:55,982 --> 00:53:59,861
อยากเห็นอะไรมากขึ้น อยากเห็นอะไรน้อยลง

912
00:54:00,362 --> 00:54:02,363
- ต้องตัดเยอะเลย
- ครับ

913
00:54:02,364 --> 00:54:04,240
และปรับโครงสร้าง และ...

914
00:54:04,241 --> 00:54:06,660
เราต้องเอางานทั้งหมดมากางใหม่เลย

915
00:54:20,507 --> 00:54:22,258
ฉันต้องตัดออกไป 20 นาที

916
00:54:22,259 --> 00:54:24,678
ซึ่งก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ

917
00:54:28,932 --> 00:54:29,808
โอเค

918
00:54:33,395 --> 00:54:37,691
พี่น้องดัฟเฟอร์รู้สึกยังไง
กับกระบวนการที่ยังไม่นิ่งนี่ล่ะ

919
00:54:39,442 --> 00:54:41,568
แล้วตอนจบขององก์ที่หนึ่งมันเร้าอารมณ์พอยัง

920
00:54:41,569 --> 00:54:44,739
โทษที อันนั้นเป็นอีกคําถามที่มี
นอกจากเรื่องเบรนเนอร์

921
00:54:45,740 --> 00:54:47,742
เพราะมันแบบ... ผมรู้สึกว่า...

922
00:54:48,702 --> 00:54:53,373
รู้ คือฉัน... รู้ค่ะ
ฉันก็คัดค้านมาพักนึงเหมือนกัน

923
00:54:53,957 --> 00:54:54,958
งั้นก็ดี

924
00:54:59,379 --> 00:55:01,297
ฉันอยากคิดว่ามันมีใครสักคน...

925
00:55:01,298 --> 00:55:02,506
ได้พูดว่า...

926
00:55:02,507 --> 00:55:04,383
ฉันอยากคิดว่ามันมีใครสักคน...

927
00:55:04,384 --> 00:55:06,218
- สําหรับทุกคนใช่ไหม
- สําหรับทุกคน

928
00:55:06,219 --> 00:55:09,139
ในบทมันน่าจะเขียนว่า
"ใครสักคนข้างนอกสําหรับทุกคน" นะ

929
00:55:09,639 --> 00:55:10,931
"มีใครสักคนอยู่ข้างนอก..."

930
00:55:10,932 --> 00:55:14,101
ถึงเราจะหมดแรงกันแล้ว
แต่เราก็ยังเดินหน้าต่อ

931
00:55:14,102 --> 00:55:17,230
รู้ไหม ทุกคนยังทุ่มสุดตัว

932
00:55:18,106 --> 00:55:20,357
นายคือปาฏิหาริย์จริงๆ เฮนรี่

933
00:55:20,358 --> 00:55:21,776
(รอบพรีวิวที่ 02)

934
00:55:25,405 --> 00:55:27,364
เฮ้ย ไปจูบกันข้างทางโน่น!

935
00:55:27,365 --> 00:55:30,785
หุบปากไปเลยดอน
ให้คู่รักเขารักกันเหอะ ประสาทแดก!

936
00:55:31,995 --> 00:55:33,246
หวังว่าสบายใจนะ

937
00:55:37,459 --> 00:55:39,127
พยายามฆ่าชัดๆ

938
00:55:44,215 --> 00:55:45,467
- พร้อมนะ
- อือ

939
00:55:52,766 --> 00:55:53,807
เตรียมพร้อมนะ

940
00:55:53,808 --> 00:55:55,893
ตอนนี้เรายังไม่ได้แสดงอาทิตย์ละแปดรอบ

941
00:55:55,894 --> 00:55:59,188
เราพักการแสดงวันจันทร์และวันอังคาร

942
00:55:59,189 --> 00:56:01,358
แต่ก็ยังมาซ้อมตลอดทั้งวันอยู่

943
00:56:01,941 --> 00:56:04,526
วันนี้มีข่าวน่าตื่นเต้นมากจะมาบอกทุกคน

944
00:56:04,527 --> 00:56:06,028
เข้ามา เริ่ม

945
00:56:06,029 --> 00:56:07,530
ทุกคนล้วนพิเศษ

946
00:56:08,073 --> 00:56:13,244
องก์ที่สองมันยาว แล้วก็รู้สึกเนือยๆ
มันค่อนข้างจะน่าเบื่อ

947
00:56:15,163 --> 00:56:17,707
ผมเกลียดความเบื่อในโรงละครเป็นพิเศษ

948
00:56:18,416 --> 00:56:22,336
เพราะเมื่อแสดงได้ดี
มันจะเป็นอะไรที่ตื่นเต้นที่สุดที่เคยเห็นมาในชีวิต

949
00:56:22,337 --> 00:56:26,132
แต่พอมันไม่ดี มันจะห่วยแตกสุดขีด

950
00:56:27,008 --> 00:56:28,718
ผมแค่อยากดูว่ามันจะนานแค่ไหน

951
00:56:29,386 --> 00:56:33,806
- คุณเป็นเหมือนพ่อในครอบครัวนี้
- อย่าทําแบบนั้นจะดีกว่า

952
00:56:33,807 --> 00:56:36,058
- บอกแล้วว่าครอบครัวเท่านั้น
- รู้เรื่องคืนนั้นไหม

953
00:56:36,059 --> 00:56:38,019
บอกแล้วไงว่าเราเป็นครอบครัวกัน

954
00:56:38,686 --> 00:56:40,479
- ฉันเหรอ
- ไปต่อ

955
00:56:40,480 --> 00:56:43,273
- ฉันบอกแล้วไงว่าเราเป็นครอบครัวกัน
- ฉันจะโทรแจ้งตํารวจ

956
00:56:43,274 --> 00:56:46,276
แป๊บนึงนะ เอาเลย
ฟ้องพ่อฉันเลยว่ามันสู้เหมือนผู้หญิง

957
00:56:46,277 --> 00:56:47,194
อึดอัดเลย

958
00:56:47,195 --> 00:56:49,655
โทษที เธอพูดถูก
มันไม่ยุติธรรมกับผู้หญิง

959
00:56:49,656 --> 00:56:53,909
เรากําลังปรับบทองก์ที่หนึ่งกันเล็กน้อย

960
00:56:53,910 --> 00:56:58,497
สลับตําแหน่งบทพูดตรงนั้นตรงนี้
จะได้หลอมสองฉากมารวมกันเป็นฉากเดียว

961
00:56:58,498 --> 00:56:59,958
หลอม ใช้คํานี้ได้ไหม

962
00:57:00,458 --> 00:57:03,043
หลอมรวมเป็นหนึ่ง แทนที่จะแยกเป็นสองฉาก

963
00:57:03,044 --> 00:57:05,130
(โรงละครฟีนิกซ์
ประตูเวที)

964
00:57:07,966 --> 00:57:10,427
พรีวิวรอบสี่เหรอ หรือรอบห้า

965
00:57:12,011 --> 00:57:12,929
รอบหก

966
00:57:13,847 --> 00:57:15,723
รอบห้าหรือหกนี่แหละ

967
00:57:17,016 --> 00:57:19,893
นับถอยหลัง จ่า ทุกอย่างพร้อมแล้ว

968
00:57:19,894 --> 00:57:20,978
(รอบพรีวิวที่ 07)

969
00:57:20,979 --> 00:57:25,984
ไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่า
การต้องมาเห็นลูกของตัวเองทนทุกข์

970
00:57:27,110 --> 00:57:30,612
มันจะมีข้อบ่งชี้ที่เห็นชัดเจนมาก
เวลาคนดูเริ่มไม่อิน

971
00:57:30,613 --> 00:57:32,782
ฉันเรียกว่าโมเมนต์แข่งกันไอ

972
00:57:34,159 --> 00:57:36,661
มันคือตอนที่ทั้งโรงละครจะได้ยินเสียง...

973
00:57:37,954 --> 00:57:39,496
คนดูไม่รู้ตัวหรอก

974
00:57:39,497 --> 00:57:41,498
แต่ตอนนั้นเราจะรู้เลยว่าคนดูเบื่อแล้ว

975
00:57:41,499 --> 00:57:45,335
ตอนที่พวกเขาประสานเสียงไอกัน

976
00:57:45,336 --> 00:57:46,921
ฉันมักจะ...

977
00:57:49,090 --> 00:57:50,424
รอไปโค้งคํานับเหรอ

978
00:57:50,425 --> 00:57:51,551
จะไปโค้ง

979
00:57:52,677 --> 00:57:53,761
กี่โมงแล้ว

980
00:57:54,471 --> 00:57:56,389
ใกล้จะห้าทุ่มแล้วละมั้ง

981
00:57:56,890 --> 00:58:00,101
(อีก 2 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว
รอบพรีวิว)

982
00:58:00,852 --> 00:58:01,853
ไม่ต้องห่วง

983
00:58:02,353 --> 00:58:03,854
คุณพูดว่า "ฉันกลัว"

984
00:58:03,855 --> 00:58:05,731
คุณพูดว่า "ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นอะไร"

985
00:58:05,732 --> 00:58:09,151
อะไรเป็นตัวคิวนะ โทษที
"ใคร" ก่อนหน้านั้นคืออะไร

986
00:58:09,152 --> 00:58:12,572
"ใคร" แต่ประโยคก่อนหน้าคือ
"พวกนายคนนึงต้องกลับมาหาฉัน ใคร"

987
00:58:15,742 --> 00:58:17,202
โทษทีจี อันนี้ห้ามถ่าย

988
00:58:19,537 --> 00:58:22,373
เดี๋ยวก่อน หยุด กล้องสอดแนม

989
00:58:25,168 --> 00:58:27,670
นี่เป็นวันที่ผมทํางานยากที่สุดในตึกนี้

990
00:58:28,254 --> 00:58:30,548
- โอเค
- ตั้งแต่เริ่มงานมาเลยได้มั้ง

991
00:58:31,132 --> 00:58:32,925
ไวบ์มัน***แปลก

992
00:58:32,926 --> 00:58:35,010
- แปลกจริง
- วันจันทร์กับวันอังคารผมไม่ได้มา

993
00:58:35,011 --> 00:58:37,388
- อ๋อ โอเค
- แล้วคนที่มาเขาก็...

994
00:58:38,681 --> 00:58:41,892
แล้วพอคุณเดินเข้ามา
บรรยากาศมันก็ไม่ค่อยจะต้อนรับ

995
00:58:41,893 --> 00:58:45,270
ไม่ค่อยต้อนรับ ผมยังไม่...
ทุกครั้งที่หันกล้องไปถ่ายใคร

996
00:58:45,271 --> 00:58:47,689
- ผมรู้สึกว่าทําผิดยังไงไม่รู้
- ใช่

997
00:58:47,690 --> 00:58:51,235
แล้วบรรยากาศมันสั่งชัดว่า กรุณาไปไกลๆ**

998
00:58:51,236 --> 00:58:52,987
ใช่ มีการปรับเปลี่ยนเยอะมาก

999
00:58:54,948 --> 00:58:58,283
ทุกคนเครียดกันว่า
"ตายแล้ว จะจําบทได้ไหมเนี่ย"

1000
00:58:58,284 --> 00:58:59,910
ฉากเปิดก็ถูกเปลี่ยน

1001
00:58:59,911 --> 00:59:02,162
เวลาสลับตัวก็เปลี่ยน

1002
00:59:02,163 --> 00:59:04,122
เวลาเปลี่ยนฉากก็เปลี่ยนหมด

1003
00:59:04,123 --> 00:59:05,207
บทพูดก็เปลี่ยน

1004
00:59:05,208 --> 00:59:08,210
คอนเซปต์ทั้งหมดของบางฉากยังถูกรื้อ

1005
00:59:08,211 --> 00:59:10,296
เปลี่ยนเป็นฉากใหม่เอี่ยมที่สร้างภายในสองวัน

1006
00:59:12,423 --> 00:59:15,008
สิ่งที่ปรับเปลี่ยนเมื่อวานจนถึงช่วงค่ํา

1007
00:59:15,009 --> 00:59:16,511
จะถูกใส่เข้าไปในการแสดงคืนนี้

1008
00:59:17,470 --> 00:59:21,473
ตอนนี้เอลล่าต้องท่องบทฉากใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

1009
00:59:21,474 --> 00:59:23,809
ต้องไปปรับกับคอนเซปต์ใหม่หมด

1010
00:59:23,810 --> 00:59:27,104
แล้วเธอมีเวลาจํากัดที่จะจําบทให้ขึ้นใจ

1011
00:59:27,105 --> 00:59:29,356
ไม่นะ ศึกที่กําลังสู้อยู่
ฉันช่วยสู้ได้นะ

1012
00:59:29,357 --> 00:59:32,025
(รอบพรีวิวที่ 12)

1013
00:59:32,026 --> 00:59:34,112
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

1014
00:59:35,029 --> 00:59:37,489
บางครั้งมันก็ปรับความคิดตามไม่ทัน

1015
00:59:37,490 --> 00:59:39,576
ฉันรู้สึกกดดันมาก

1016
00:59:40,910 --> 00:59:42,579
ฉันไม่ได้อ่อนแอ!

1017
00:59:48,251 --> 00:59:50,587
กรุณาเงียบ เรากําลังซ้อมฉากบนเวที

1018
00:59:51,087 --> 00:59:53,630
ชอบลิปสติกเธอนะ

1019
00:59:53,631 --> 00:59:57,884
พูดออกไปได้นะ เฮนรี่
ทั้งเพี้ยนทั้งโง่ว่ะ

1020
00:59:57,885 --> 00:59:59,261
โอเค เกิดอะไรขึ้น

1021
00:59:59,262 --> 01:00:01,139
คืนนี้ทิ้งฉากนี้ไปดีไหม

1022
01:00:03,308 --> 01:00:05,351
เราใกล้จะอยากทิ้งมันละ

1023
01:00:06,894 --> 01:00:08,605
- เราไม่มีเวลา
- ไม่ต้องทําดีกว่า

1024
01:00:09,147 --> 01:00:10,522
ขอโทษนะครับที่แสดงได้ไม่ดี

1025
01:00:10,523 --> 01:00:12,608
ไม่เลย คุณไม่จําเป็นต้องขอโทษอะไรเลย

1026
01:00:12,609 --> 01:00:14,484
เรามีเวลาไม่พอเฉยๆ ไม่ต้องห่วง

1027
01:00:14,485 --> 01:00:17,030
มันรู้สึกเหมือน "ทําเดี๋ยวนี้!"

1028
01:00:17,614 --> 01:00:19,906
แล้วทุกคนก็มาจ้อง ผมต้องการเวลาเพิ่ม

1029
01:00:19,907 --> 01:00:21,867
"เอ้า ไอ้ลิงละครสัตว์ เล่นไปสิ"

1030
01:00:21,868 --> 01:00:24,953
ครับ ผมไม่ค่อยจะพอใจกับที่ทําเมื่อกี้

1031
01:00:24,954 --> 01:00:28,041
น่าจะต้องได้มีเวลากับทริช
เพราะผมอยากให้มันออกมาดี...

1032
01:00:31,044 --> 01:00:31,878
ก็ใช้ได้นะ

1033
01:00:33,546 --> 01:00:34,631
ผมว่าก็ไม่แย่นะ

1034
01:00:36,257 --> 01:00:37,466
(8 วัน)

1035
01:00:37,467 --> 01:00:39,510
(7 วัน)

1036
01:00:42,972 --> 01:00:46,099
(รอบพรีวิวที่ 14)

1037
01:00:46,100 --> 01:00:47,894
{\an8}แมงมุมเหรอ อะไร...

1038
01:00:48,895 --> 01:00:52,898
{\an8}แม่ร้องไม่ออกด้วยซ้ํา

1039
01:00:52,899 --> 01:00:55,317
จากตรงที่นั่งดู มองไม่เห็นแมงมุมเลย

1040
01:00:55,318 --> 01:00:56,318
คุณไปนั่งด้านหลัง

1041
01:00:56,319 --> 01:00:58,445
ด้านหลังมองไม่เห็นอะไรเลย

1042
01:00:58,446 --> 01:01:00,447
ฉันอยากเห็นแมงมุมเยอะกว่านี้

1043
01:01:00,448 --> 01:01:01,741
ไม่ต้องประหยัดเอฟเฟกต์

1044
01:01:05,745 --> 01:01:09,665
เราไม่ค่อยได้รับเสียงตอบรับ
ในเรื่องของความคาดหวัง

1045
01:01:09,666 --> 01:01:11,459
เวลาล้วนๆ เลยใช่ไหม

1046
01:01:13,628 --> 01:01:15,379
(รอบพรีวิวที่ 15)

1047
01:01:15,380 --> 01:01:16,838
ขออะไรหน่อยได้ไหม

1048
01:01:16,839 --> 01:01:18,965
พวกทอร์นาโด หรือจะเรียกอะไรก็ช่าง

1049
01:01:18,966 --> 01:01:21,760
ต้นองก์ที่สอง มันไม่เวิร์กเลย

1050
01:01:21,761 --> 01:01:23,096
ผมว่าตัดทิ้งไปเลยดีกว่า

1051
01:01:25,848 --> 01:01:28,267
(รอบพรีวิวที่ 16)

1052
01:01:31,062 --> 01:01:32,355
ต้องตัดอะไรบ้างน่ะเหรอ

1053
01:01:33,064 --> 01:01:34,440
ฉากในโรงพยาบาล

1054
01:01:35,358 --> 01:01:38,778
ฉากที่ต้องเปิดบ้านออกมา

1055
01:01:40,363 --> 01:01:42,490
(รอบพรีวิวที่ 17)

1056
01:01:43,074 --> 01:01:44,242
เธอนี่เอง!

1057
01:01:44,992 --> 01:01:47,495
สมรภูมิรบเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

1058
01:01:48,204 --> 01:01:51,874
ฉันว่ามันยาวขึ้นแล้วมั้ง
แล้วเดี๋ยวก็เปลี่ยนอีกรอบ

1059
01:01:54,919 --> 01:01:59,798
สตีเฟ่นกับจัสตินได้ไปดูสด
ต่อหน้าผู้ชมที่เป็นกลุ่มนักวิจารณ์

1060
01:01:59,799 --> 01:02:01,384
ใช่ เหมือนจะใช่

1061
01:02:01,884 --> 01:02:03,511
ฟังดูน่ากลัวมาก

1062
01:02:06,556 --> 01:02:09,349
ทําไมไม่มีใครเป็นห่วงเรื่องแมงมุมเลย

1063
01:02:09,350 --> 01:02:11,893
จิมมี่ เราเป็นห่วงมากที่แมงมุมมันไม่เวิร์ก

1064
01:02:11,894 --> 01:02:13,645
ผมรู้ ผม...

1065
01:02:13,646 --> 01:02:15,106
ใครจะแก้ปัญหานั้น

1066
01:02:15,898 --> 01:02:17,065
เดี๋ยวดูให้

1067
01:02:17,066 --> 01:02:20,068
- จี ผมไม่อยากให้คุณถ่ายทําตอนนี้
- ได้เลย

1068
01:02:20,069 --> 01:02:22,154
เดี๋ยวเราต้องโทรคุยกันเรื่องนั้น

1069
01:02:22,155 --> 01:02:24,240
- แต่อาจจะพอมีไหม
- เป็นไงบ้าง

1070
01:02:25,324 --> 01:02:27,493
เราอาจต้องตัดฉากแมงมุมไปทั้งหมด ยกเว้น...

1071
01:02:27,952 --> 01:02:29,035
- หมดเลยเหรอ
- ไม่แน่

1072
01:02:29,036 --> 01:02:29,953
เหรอ

1073
01:02:29,954 --> 01:02:32,622
บทใหม่ที่เคทเขียนให้
มันไม่มีแมงมุมยกเว้นตัวนั้น

1074
01:02:32,623 --> 01:02:33,540
โอเค

1075
01:02:33,541 --> 01:02:36,626
ในตอนนี้ ซึ่งก็เพราะเธอบอกว่า

1076
01:02:36,627 --> 01:02:39,171
มองไม่เห็นแมงมุมสองตัวที่ปีนขึ้นมา

1077
01:02:39,172 --> 01:02:40,465
เธอหมดศรัทธาไปแล้ว

1078
01:02:41,466 --> 01:02:43,508
ซึ่งไม่ได้ผิดที่คุณนะ มันแค่...

1079
01:02:43,509 --> 01:02:46,095
เธอก็เลยเขียนบทใหม่ให้ไม่ต้องใช้แล้ว

1080
01:02:46,971 --> 01:02:50,850
คือมันไม่ดี เพราะว่ามัน...
แต่ผมเข้าใจที่เธอหงุดหงิด

1081
01:02:51,768 --> 01:02:52,976
ได้ โอเค

1082
01:02:52,977 --> 01:02:54,520
- แต่เดี๋ยวคอยดู
- โอเค

1083
01:02:57,064 --> 01:02:59,149
บางครั้งเอฟเฟกต์มันก็ไม่เวิร์ก

1084
01:02:59,150 --> 01:03:00,984
มีหลายเหตุผลด้วยกัน

1085
01:03:00,985 --> 01:03:04,154
ที่ทําให้หลายๆ อย่างในละครเวทีนี้

1086
01:03:04,155 --> 01:03:06,240
ต้องถูกตัดทิ้งออกไป

1087
01:03:07,200 --> 01:03:11,204
ซึ่งบางครั้งก็เศร้ามากนะ
เพราะเราคิดหาวิธีการทํามานานเป็นเดือนๆ

1088
01:03:12,663 --> 01:03:15,291
ใช่ เราต้องไร้ปรานีนิดนึง

1089
01:03:17,293 --> 01:03:21,713
เพื่อจะได้บอกเล่าเรื่องราวออกมาให้ดีที่สุด

1090
01:03:21,714 --> 01:03:25,009
(2 วันถึงคืนเปิดตัว)

1091
01:03:27,845 --> 01:03:30,305
วันนี้เราล็อกบทแล้ว

1092
01:03:30,306 --> 01:03:32,517
ห้ามเปลี่ยนแปลงอะไรอีก

1093
01:03:33,434 --> 01:03:35,769
โดยปกติจะต้องล็อกบทเร็วกว่านี้

1094
01:03:35,770 --> 01:03:41,608
เพื่อจะได้มีเวลาปรับตัวสองสามวัน
แต่ฉันคิดว่าเนื่องจากกระบวนการที่ผ่านมา

1095
01:03:41,609 --> 01:03:43,401
เราต้องปรับเปลี่ยนกันจนถึง...

1096
01:03:43,402 --> 01:03:45,320
- จนนาทีสุดท้าย
- ถึงนาทีสุดท้าย

1097
01:03:45,321 --> 01:03:49,616
แกรี่เพิ่งจะบอกฉันอีกทีว่าเขาอยู่ในโรงละครนี้

1098
01:03:49,617 --> 01:03:52,994
มาตั้งแต่เดือนสิงหาคม
เขาถึงได้ดูมีความสุขมากไงคะ

1099
01:03:52,995 --> 01:03:54,872
ผมดีใจมากที่จะล็อกบทซะที

1100
01:03:55,665 --> 01:03:57,667
เฮนรี่ ฟังเสียงฉัน ฉันอยู่ตรงนี้

1101
01:03:58,167 --> 01:04:00,544
สิ่งเดียวที่... "เฮนรี่คือสิ่งเดียวที่รั้งอยู่

1102
01:04:00,545 --> 01:04:02,128
เธออยู่ตรงนี้"

1103
01:04:02,129 --> 01:04:04,089
บทใหม่มันโคตร... มันส์มาก

1104
01:04:04,090 --> 01:04:07,593
พอไปถึงองก์ที่สอง มันก็แบบ... จากที่เคย...

1105
01:04:09,512 --> 01:04:12,515
(รอบพรีวิวที่ 20)

1106
01:04:18,479 --> 01:04:19,354
จะหยุดแล้ว

1107
01:04:19,355 --> 01:04:21,274
- เรากําลังจะหยุด
- จะหยุด

1108
01:04:25,528 --> 01:04:26,444
โทษที

1109
01:04:26,445 --> 01:04:28,155
คืนนี้เป็นยังไง

1110
01:04:29,615 --> 01:04:30,949
ใช้ได้นะ

1111
01:04:30,950 --> 01:04:32,826
{\an8}(แอ็บบี้ พร็อคเตอร์
ผู้ช่วยผู้จัดการเวที)

1112
01:04:32,827 --> 01:04:35,663
{\an8}มันก็ค่อนข้างน่าสนใจ

1113
01:04:36,205 --> 01:04:41,210
ปัญหาหลักคือหุ่นเวอร์จิเนียหักได้ของเรา

1114
01:04:42,003 --> 01:04:46,132
มันรีบหักก่อนคิวตลอด เพราะอะไรเรายังไม่รู้

1115
01:04:47,550 --> 01:04:50,510
หุ่นมันต้องทําเหมือนกับเวอร์จิเนียในซีรีส์

1116
01:04:50,511 --> 01:04:52,889
ซึ่งก็คือลอยขึ้นไปในอากาศ
แล้วโดนหักกระดูกทั้งตัว

1117
01:04:57,852 --> 01:05:01,147
แต่ตอนนี้เธอชอบรีบกระดูกหัก
ตอนนั่งเก้าอี้มากกว่า

1118
01:05:07,945 --> 01:05:12,032
เราต้องทํายังไง ลองพูดออกมา
ในสถานการณ์ที่เราหาทางออก...

1119
01:05:12,033 --> 01:05:14,618
เราต้องเปลี่ยนแบตแล้วเราก็จะ...

1120
01:05:14,619 --> 01:05:16,746
เราต้องไปต่อกับสิ่งที่มี

1121
01:05:17,997 --> 01:05:19,998
- จะยกเลิกละครไม่ได้
- ถูก

1122
01:05:19,999 --> 01:05:21,166
แต่ไม่รู้ใส่เข้าไปได้ไหม

1123
01:05:21,167 --> 01:05:23,586
งั้นให้พวกคุณสองคน
ขึ้นเวทีไปขอโทษผู้ชมทุกคน

1124
01:05:25,212 --> 01:05:28,174
ขอโทษทีละคนเลยไหม เรียงตามที่นั่ง

1125
01:05:28,925 --> 01:05:29,841
คุณน่ะไปทํา

1126
01:05:29,842 --> 01:05:31,009
ไม่ตลกนะทุกคน

1127
01:05:31,010 --> 01:05:34,054
จะถึงคืนเปิดตัวครั้งใหญ่
คนอเมริกาบินมาแทบทั้งประเทศ

1128
01:05:34,055 --> 01:05:35,640
เราจะทํายังไงดี

1129
01:05:39,435 --> 01:05:40,560
(11 ชั่วโมง)

1130
01:05:40,561 --> 01:05:42,521
(10 ชั่วโมง)

1131
01:05:47,652 --> 01:05:49,153
- อรุณสวัสดิ์ เพื่อน
- สวัสดี

1132
01:05:49,987 --> 01:05:53,406
คงไม่อยากพูดคําว่า
"ช่วงสงบก่อนพายุเข้า" หรอกใช่ไหม

1133
01:05:53,407 --> 01:05:54,617
พูดให้ได้นะ

1134
01:05:56,827 --> 01:05:57,953
พร้อมแล้ว

1135
01:05:57,954 --> 01:06:00,039
นี่คือช่วงสงบก่อนพายุเข้า

1136
01:06:04,168 --> 01:06:05,419
อะไรเนี่ย

1137
01:06:09,340 --> 01:06:11,342
ทันทีที่เริ่มเปลี่ยนเนี่ยนะ

1138
01:06:12,969 --> 01:06:15,721
ในนี้ดอกไม้เต็มไปหมดเลยนะครับ

1139
01:06:16,222 --> 01:06:17,389
ใช่ ดอกไม้มาเป็นสวน...

1140
01:06:17,390 --> 01:06:19,057
(รีเบคก้า ซามานี่
ผู้ดูแลประตูเวที)

1141
01:06:19,058 --> 01:06:20,600
บางช่อก็ไม่มีชื่อ

1142
01:06:20,601 --> 01:06:22,143
อํานวยความสะดวกกันมาก

1143
01:06:22,144 --> 01:06:24,438
ฉันถึงต้องเข้ามาเร็วขึ้นสองชั่วโมงไง

1144
01:06:26,691 --> 01:06:27,692
คริส

1145
01:06:29,694 --> 01:06:30,528
ไง

1146
01:06:31,070 --> 01:06:33,072
- สวัสดี
- สวัสดี

1147
01:06:33,698 --> 01:06:36,241
ขอเดินตามแป๊บนึงนะถ้าไม่ว่าอะไร

1148
01:06:36,242 --> 01:06:38,619
โอเค ถ่ายฉันหิ้วกระเป๋าอีรุงตุงนัง

1149
01:06:46,335 --> 01:06:48,045
ให้ตายเถอะ

1150
01:06:50,172 --> 01:06:51,882
ความสุขของการแสดงสด

1151
01:06:52,383 --> 01:06:53,676
เราเหนื่อยมาก

1152
01:06:54,885 --> 01:06:59,055
วันก่อนฉันแอบไปนอนในวงเสื้อผ้าระหว่างแถว

1153
01:06:59,056 --> 01:07:02,684
แล้วคนที่เขาต้องมาดูดฝุ่นคนนึง

1154
01:07:02,685 --> 01:07:05,687
เขามาจิ้มๆ ปลุกฉัน แล้วเขาถามว่า

1155
01:07:05,688 --> 01:07:07,939
"คุณโอเคไหม"
ฉันตอบ "ไม่เป็นไร ฉันทํางานที่นี่"

1156
01:07:07,940 --> 01:07:10,358
แล้วเขาพูดว่า "ครับ แต่คุณโอเคไหม"

1157
01:07:10,359 --> 01:07:13,279
ฉันก็แบบ "ขอผ่าน"

1158
01:07:14,780 --> 01:07:16,406
"ดูดฝุ่นอ้อมๆ ไปก่อน"

1159
01:07:16,407 --> 01:07:18,366
(6 ชั่วโมง)

1160
01:07:18,367 --> 01:07:19,702
(5 ชั่วโมง)

1161
01:07:31,672 --> 01:07:32,590
ตั๋ว

1162
01:07:33,257 --> 01:07:35,593
โอ๊ยตาย มีอะไรต้องทําเยอะเลยจี

1163
01:07:36,385 --> 01:07:39,888
แล้วนี่ไม่รู้เลยจริงๆ
ว่ามีเวลาจะทําให้ครบทุกอย่างหรือเปล่า

1164
01:07:39,889 --> 01:07:42,266
- ไงจ๊ะ
- ขอบคุณมาก

1165
01:07:42,975 --> 01:07:44,060
ไงจ๊ะที่รัก

1166
01:07:47,104 --> 01:07:50,191
คือว่าเรา... ต้องวิ่งวุ่น
มันมีอะไรต้องทําเยอะเลย

1167
01:07:51,609 --> 01:07:53,110
- ไง ลูอี้
- ไงเพื่อน

1168
01:07:53,778 --> 01:07:55,821
- สวัสดี
- สวัสดี

1169
01:08:00,076 --> 01:08:02,994
รู้ไหมว่าคืนนี้จะมีใครเข้ามาดูกันบ้าง

1170
01:08:02,995 --> 01:08:05,789
ผมพยายามจะไม่ไปรับรู้เรื่องนั้น

1171
01:08:05,790 --> 01:08:07,665
แต่ก็ได้ยินคนเขากระซิบชื่อกัน

1172
01:08:07,666 --> 01:08:11,003
จากซีรีส์ มีแมทธิว โมดีน
กับเดวิด ฮาร์เบอร์มาดูด้วย

1173
01:08:11,712 --> 01:08:14,672
แต่ผมพยายามจะมองผู้ชมทุกคนให้เหมือนกัน

1174
01:08:14,673 --> 01:08:17,802
พยายามไม่ไปคิดว่าใครมาดู
เพราะคิดแล้วเครียดซะเปล่า

1175
01:08:18,511 --> 01:08:20,096
นี่ใครเอ่ย

1176
01:08:22,723 --> 01:08:24,558
สูทสวยนะแกรี่

1177
01:08:26,393 --> 01:08:27,269
ไปตาย** จี

1178
01:08:29,939 --> 01:08:31,147
(3 ชั่วโมง)

1179
01:08:31,148 --> 01:08:33,150
(2 ชั่วโมง)

1180
01:08:38,072 --> 01:08:39,824
การแสดงเมื่อคืนเยี่ยมมาก

1181
01:08:40,699 --> 01:08:42,492
และทุกคนคงรู้สึกได้ว่ามันเยี่ยมมาก

1182
01:08:42,493 --> 01:08:46,663
คืนนี้รักษามันไว้นะ
รักษาเอาไว้ตลอดสุดสัปดาห์เลย

1183
01:08:46,664 --> 01:08:50,876
อย่าลืมว่าจะมีสื่อเข้ามาอีกในวันพรุ่งนี้

1184
01:08:51,794 --> 01:08:54,213
แล้วก็วันหลังจากนั้น

1185
01:08:55,923 --> 01:08:57,883
เพราะงั้นอย่าหลุดเชียวล่ะ

1186
01:08:58,384 --> 01:09:01,010
คืนนี้จะเป็นคืนของเรา

1187
01:09:01,011 --> 01:09:05,181
พวกเราบางคนทําโปรเจกต์นี้
มานานหลายเดือนหรืออาจหลายปีแล้ว

1188
01:09:05,182 --> 01:09:07,017
ความพยายามทั้งหมดที่ทุ่มเทมาให้

1189
01:09:07,518 --> 01:09:08,561
ความเปลี่ยนแปลง

1190
01:09:09,311 --> 01:09:10,645
มันคุ้มค่า

1191
01:09:10,646 --> 01:09:15,568
มันเป็นผลงานที่ไม่ธรรมดา และฉันภูมิใจเป็นที่สุด

1192
01:09:16,068 --> 01:09:18,236
ถ้ามีใครประหม่า ไม่ต้องห่วงนะ

1193
01:09:18,237 --> 01:09:20,488
เพราะฉันยังคลื่นไส้เลย

1194
01:09:20,489 --> 01:09:24,409
ดังนั้นเอาความรู้สึกพวกนั้นมาฝากไว้ที่ฉัน

1195
01:09:24,410 --> 01:09:26,911
แล้วพวกคุณไปมีค่ําคืนที่วิเศษกันนะ

1196
01:09:26,912 --> 01:09:30,582
แล้วถ้ารีวิววิจารณ์ว่า
สตีฟและจัสตินกํากับได้สับสนวุ่นวาย

1197
01:09:30,583 --> 01:09:32,168
อย่าคิดเชียวว่าจะทําอะไรก็ได้

1198
01:09:34,253 --> 01:09:36,504
(1 ชั่วโมง)

1199
01:09:36,505 --> 01:09:37,463
(0 ชั่วโมง)

1200
01:09:37,464 --> 01:09:38,798
เฮ้

1201
01:09:38,799 --> 01:09:42,844
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

1202
01:09:42,845 --> 01:09:47,182
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน

1203
01:09:47,183 --> 01:09:51,728
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง

1204
01:09:51,729 --> 01:09:56,065
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน

1205
01:09:56,066 --> 01:10:09,455
ในโลกกลับด้าน

1206
01:10:10,080 --> 01:10:11,582
เราตื่นเต้นมาก

1207
01:10:12,541 --> 01:10:15,961
คือเราเคยดูรอบพรีวิวแล้ว
น่าจะประมาณหนึ่งเดือนก่อนมั้ง

1208
01:10:16,629 --> 01:10:18,504
แล้วพวกเขาแต่งเติมเพิ่มมาอีกเดือน

1209
01:10:18,505 --> 01:10:21,466
เพราะงั้นก็ตื่นเต้นอยากเห็นผลงานล่าสุดมากๆ

1210
01:10:21,467 --> 01:10:24,970
ดูสิ ไม่ ดูมือ
นิ่งเหมือนหมอผ่าตัด

1211
01:10:26,096 --> 01:10:28,598
คืนสําคัญ เราตื่นเต้นมาก

1212
01:10:28,599 --> 01:10:29,933
การแสดงกําลังจะเริ่ม

1213
01:10:29,934 --> 01:10:31,644
(เต็มทุกที่นั่ง)

1214
01:10:33,270 --> 01:10:35,856
วงการนักวิจารณ์กําลังผลัดรุ่น

1215
01:10:36,357 --> 01:10:38,150
และทุกบทความต้องล่อเป้า

1216
01:10:38,943 --> 01:10:42,028
ไม่รักก็เกลียด ไม่หนึ่งดาวก็ห้าดาว

1217
01:10:42,029 --> 01:10:43,614
ไม่มีคะแนนกลางๆ แล้ว

1218
01:10:44,782 --> 01:10:47,618
ถ้ารีวิวไม่ยอดเยี่ยม จะเกิดอะไรขึ้น

1219
01:10:53,040 --> 01:10:54,540
ช่วงเวลาก่อนที่ม่านจะเปิด

1220
01:10:54,541 --> 01:10:57,419
เป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิตนี้แล้ว

1221
01:10:59,755 --> 01:11:01,340
มันล่อแหลม

1222
01:11:03,217 --> 01:11:04,927
มันอันตราย

1223
01:11:06,929 --> 01:11:08,096
มันน่ากลัว

1224
01:11:08,097 --> 01:11:09,305
โชคดีนะจ๊ะ

1225
01:11:09,306 --> 01:11:10,683
ขอบคุณ

1226
01:11:19,191 --> 01:11:21,193
(การทดลองฟิลาเดลเฟีย)

1227
01:11:27,533 --> 01:11:31,245
ไฟล์ต่อไปนี้เป็นความลับภายใต้คําสั่ง...

1228
01:11:52,182 --> 01:11:53,767
อย่างเจ๋ง

1229
01:11:57,813 --> 01:11:59,023
เดี๋ยวเราต้องขึ้นเวทีแล้ว

1230
01:12:06,613 --> 01:12:08,615
ฟังเสียงคนดูร้องบ้าคลั่งสิ

1231
01:12:18,751 --> 01:12:21,879
(บทที่หนึ่ง
เด็กสาวจากแดนไกล)

1232
01:12:24,923 --> 01:12:28,552
จี ขอเตือนล่วงหน้านะ
แถวนี้จะมีคนเยอะมาก งั้น...

1233
01:12:34,183 --> 01:12:35,976
- อุ๊ย โทษที
- ไม่เป็นไร

1234
01:12:37,144 --> 01:12:39,146
ติดผิดทางหมด

1235
01:12:40,689 --> 01:12:42,190
คุณติดกระดุมผิดทาง

1236
01:12:42,191 --> 01:12:46,028
ใช่ พวกเขาเป็นมิตรมาก
แต่ก็ยังเป็นนักวิจารณ์อยู่ดี

1237
01:12:48,030 --> 01:12:52,367
พระเจ้าช่วย พ่อ! ให้ตายเถอะ ตาพ่อ

1238
01:12:52,368 --> 01:12:53,285
ตายแล้ว

1239
01:12:57,456 --> 01:13:01,084
มีใครรู้ไหมว่า... ไม่อยู่นี่เหรอ ไม่มีเหรอ

1240
01:13:01,085 --> 01:13:02,711
ฉิบหาย ลืมไว้ในห้องนี่นา

1241
01:13:10,677 --> 01:13:11,804
มันเป็นยังไง

1242
01:13:12,888 --> 01:13:15,516
เห็นอะไรที่นั่น เฮนรี่ มันรู้สึกยังไง

1243
01:13:19,061 --> 01:13:22,106
นั่นละ เอาให้ฉันดู อย่าหยุด

1244
01:13:24,066 --> 01:13:27,027
อย่าหยุด ใกล้มากแล้ว

1245
01:13:42,251 --> 01:13:44,253
พอมีคนมารวมตัวกันนับพัน...

1246
01:13:48,715 --> 01:13:50,926
แล้วมันเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก...

1247
01:13:54,012 --> 01:13:55,514
นั่นคือเสียงที่รื่นหูที่สุด

1248
01:13:56,014 --> 01:13:59,977
เพราะนั่นคือตอนที่เรารู้ว่าได้ใจคนดูแล้ว

1249
01:14:02,521 --> 01:14:05,983
ฉันบอกไปแล้ว บอกแล้วว่าฉันไม่ปกติ

1250
01:14:06,483 --> 01:14:07,776
งั้นเป็นตัวอะไร

1251
01:14:08,485 --> 01:14:09,445
ชิบเป๋ง

1252
01:14:13,574 --> 01:14:14,658
คุณพระ

1253
01:14:15,242 --> 01:14:16,535
มันมาแล้วใช่ไหม

1254
01:14:18,287 --> 01:14:20,664
มันเกิดขึ้นแล้ว มันเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้เลย

1255
01:14:24,418 --> 01:14:26,837
สิ่งเดียวที่ขวางทางเธอ

1256
01:14:29,339 --> 01:14:31,758
เอามันไป เอานังนั่นไป

1257
01:14:33,051 --> 01:14:35,929
เฮนรี่ อย่านะ
อย่าไปฟังที่เขาพูด!

1258
01:14:37,848 --> 01:14:39,600
นายไม่ต้องทําตามที่เขาบอก!

1259
01:15:01,622 --> 01:15:03,373
มานี่เลย ไอ้คนเก่ง

1260
01:16:01,848 --> 01:16:03,267
เหมือนทุกครั้ง

1261
01:16:05,519 --> 01:16:06,645
สนุกมาก

1262
01:16:09,189 --> 01:16:10,232
ดีมาก

1263
01:16:11,858 --> 01:16:14,319
เก่งมากไอ้น้อง เก่งมาก

1264
01:16:15,195 --> 01:16:17,321
- เป็นของนายแล้ว
- เรา***ทําได้

1265
01:16:17,322 --> 01:16:19,408
นายสิ***ทําได้ ไปกันเถอะ

1266
01:16:23,287 --> 01:16:24,746
เก่งมากไอแซค

1267
01:16:25,914 --> 01:16:27,207
เก่งมากนะทุกคน!

1268
01:16:28,792 --> 01:16:30,043
เก่งมาก...

1269
01:16:35,215 --> 01:16:36,133
ใช่

1270
01:16:40,053 --> 01:16:42,639
- เทรฟฟรี
- อะไร ไง

1271
01:16:43,640 --> 01:16:45,183
เอาละ ลงไป ลงไปสิ

1272
01:16:47,561 --> 01:16:49,021
ต่อจากนี้ไปคงเบื่อมาก

1273
01:16:49,605 --> 01:16:50,564
ใช่

1274
01:16:51,982 --> 01:16:54,025
สุดยอด เหลือเชื่อเลย!

1275
01:16:54,026 --> 01:16:56,403
- ร้องไห้ไม่หยุดเลย
- เธอร้องไห้ไม่หยุด

1276
01:16:56,945 --> 01:16:59,614
โอ๊ยตาย เราหลงรักเฮนรี่ซะแล้วสิ

1277
01:16:59,615 --> 01:17:02,491
ทั้งการผลิต ภาพ เทคนิคพิเศษ

1278
01:17:02,492 --> 01:17:04,160
มันมหัศจรรย์มาก

1279
01:17:04,161 --> 01:17:07,580
ไม่เคยเห็นมาก่อน เหมือนยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

1280
01:17:07,581 --> 01:17:12,418
รู้สึกเหมือนเราเพิ่งก้าวออกมา
จากโลกอีกใบนึงเลย

1281
01:17:12,419 --> 01:17:13,961
แล้วก็ขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา

1282
01:17:13,962 --> 01:17:16,547
เรายังตื่นเต้นอยู่เลย
มัน**** มัน... โทษที

1283
01:17:16,548 --> 01:17:18,966
เรายังตื่นเต้นอยู่เลย มันบ้ามาก มัน...

1284
01:17:18,967 --> 01:17:20,509
จี๊ดจ๊าด มันจี๊ดจ๊าด

1285
01:17:20,510 --> 01:17:23,804
ฉากเวอร์จิเนีย ครีลกระดูกหัก
ที่ผ่านมาไม่เวิร์ก

1286
01:17:23,805 --> 01:17:27,308
แต่พอมาวันนี้แล้วมันเพอร์เฟกต์
แล้วคนดูก็ตอบรับดีอีก

1287
01:17:27,309 --> 01:17:28,392
คนดูปรบมือ

1288
01:17:28,393 --> 01:17:30,561
ตรงนั้นแหละที่ผมมีความสุขที่สุดตลอดการแสดง

1289
01:17:30,562 --> 01:17:34,065
แค่ได้เห็นเธอโดนหักแขนอย่างไร้ที่ติ

1290
01:17:34,066 --> 01:17:36,400
ผมกับรอสส์ชอบดูแขนขาหัก

1291
01:17:36,401 --> 01:17:37,735
- พูดไงดีล่ะ
- ไม่บอกคงรู้

1292
01:17:37,736 --> 01:17:39,821
รู้สึกยังไงที่ได้โค้งคํานับ

1293
01:17:41,156 --> 01:17:45,368
ให้ตาย ผู้ชมโห่ร้องดังมากว่ะ

1294
01:17:45,369 --> 01:17:48,080
แทบจลาจล รู้สึกดี

1295
01:17:48,747 --> 01:17:51,917
ใช่ ถูกที่แล้ว ผมควรอยู่ตรงนี้แล้ว

1296
01:17:53,460 --> 01:17:54,294
โชคดีจังเรา

1297
01:17:55,212 --> 01:17:57,798
ช่อดอกไม้ที่อลังการที่สุด

1298
01:17:58,507 --> 01:18:00,008
แต่คุณน่าจะอ่านการ์ดนะ

1299
01:18:00,592 --> 01:18:01,551
ตายแล้ว

1300
01:18:05,514 --> 01:18:07,099
ถามจริง

1301
01:18:07,724 --> 01:18:09,309
บ้าไปแล้ว

1302
01:18:16,108 --> 01:18:17,442
ซึ้งอ่ะ

1303
01:18:18,485 --> 01:18:20,487
วิโนนา ไรเดอร์ส่งมาให้

1304
01:18:21,947 --> 01:18:23,698
น่ารักจังเลย

1305
01:18:23,699 --> 01:18:26,284
งุ้ย โคตรเจ๋งเลยที่ได้เจอตัวจริง

1306
01:18:26,868 --> 01:18:29,787
คุณเล่นดีมาก ตีบทแตกมากๆ

1307
01:18:29,788 --> 01:18:30,913
ชมงี้ผมก็เขินสิ

1308
01:18:30,914 --> 01:18:31,914
สุดยอดมาก

1309
01:18:31,915 --> 01:18:34,710
ว่าไงครับ ดีใจที่ได้เจอ

1310
01:18:36,128 --> 01:18:37,795
- มีของมาฝาก
- เอาจริงเหรอ

1311
01:18:37,796 --> 01:18:39,214
ยินดีด้วยนะ

1312
01:18:39,881 --> 01:18:43,509
- หมวกใบที่ใช้ในซีรีส์ของจริง
- ถามจริง

1313
01:18:43,510 --> 01:18:46,303
ซีซั่นแรก มีแค่ใบนี้ใบเดียว

1314
01:18:46,304 --> 01:18:47,680
***โคตรได้

1315
01:18:47,681 --> 01:18:49,140
ขอบคุณมากนะ

1316
01:18:49,141 --> 01:18:51,016
อ้าว สรุปใส่วิกเหรอ

1317
01:18:51,017 --> 01:18:53,103
ใช่

1318
01:18:54,020 --> 01:18:56,856
- รู้ตัว ใช่ สวัสดี
- ยินดีด้วย

1319
01:18:56,857 --> 01:18:59,067
ขอบคุณมาก ดีใจมากที่ได้เจอคุณ

1320
01:19:02,738 --> 01:19:04,947
- ขอเซลฟี่หน่อยได้ไหม
- เฮ้

1321
01:19:04,948 --> 01:19:07,199
- ยินดีด้วยนะทุกคน
- ขอบคุณ

1322
01:19:07,200 --> 01:19:11,036
มันเข้าท่ามาก

1323
01:19:11,037 --> 01:19:12,496
ไปได้สวยสุดๆ

1324
01:19:12,497 --> 01:19:15,249
เสียงตอบรับจากผู้ชมไม่รู้จะดีกว่านี้ยังไงแล้ว

1325
01:19:15,250 --> 01:19:18,002
บรรยากาศตอนนี้ซาบซ่านมาก

1326
01:19:18,003 --> 01:19:19,295
เหมือนกับบนเวที

1327
01:19:19,296 --> 01:19:21,047
แล้วมันรู้สึก... เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง

1328
01:19:27,053 --> 01:19:29,972
พวกเราไม่น่าจะต้องอยู่ต่อแล้วนะ ไปกันเถอะ

1329
01:19:29,973 --> 01:19:31,850
ไป ลงไปข้างล่างกัน

1330
01:19:35,228 --> 01:19:36,855
รีวิวเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว

1331
01:19:37,689 --> 01:19:39,441
ห้าดาวในเทเลกราฟ

1332
01:19:40,442 --> 01:19:41,735
อีเวนต์เวสต์เอนด์แห่งปี

1333
01:19:42,360 --> 01:19:45,863
สูงกว่าห้าดาวไม่มีอีกแล้ว
และไม่ใช่จะแจกห้าดาวกันง่ายๆ

1334
01:19:45,864 --> 01:19:48,325
แล้วเดอะการ์เดี้ยนก็ให้ห้าดาว

1335
01:19:49,618 --> 01:19:50,951
ละครเวทีน่าทึ่งใจหาย

1336
01:19:50,952 --> 01:19:54,038
และฉันก็รู้ว่าเดลี่เมลจะรีวิวดี

1337
01:19:54,039 --> 01:19:55,873
ดิอินดิเพนเดนท์ก็ด้วย

1338
01:19:55,874 --> 01:19:57,249
พวกเรารุ่งแน่

1339
01:19:57,250 --> 01:19:59,919
- สุดยอดไปเลย ยินดีด้วย
- ในระยะยาว ใช่ๆ

1340
01:19:59,920 --> 01:20:01,797
ใช่ๆ ซอนย่าเป็นอัจฉริยะ

1341
01:20:06,676 --> 01:20:09,053
และรางวัลโอลีวีเยร์เป็นของ...

1342
01:20:09,054 --> 01:20:10,347
สเตรนเจอร์ ธิงส์

1343
01:20:19,856 --> 01:20:22,775
{\an8}ฉันอยากจะขอบคุณชุมชนละครเวที

1344
01:20:22,776 --> 01:20:27,113
{\an8}ที่อ้าแขนต้อนรับตํานานสเตรนเจอร์ ธิงส์

1345
01:20:28,782 --> 01:20:29,865
(โรงละครมาร์คีส์
นิวยอร์ก)

1346
01:20:29,866 --> 01:20:33,537
ฉันอยากขอบคุณพี่น้องดัฟเฟอร์
ที่กล้าเสี่ยงกับยัยเพี้ยนอย่างฉัน

1347
01:20:36,206 --> 01:20:41,086
ฉันอยากขอบคุณเหล่าแฟนๆ
ที่เพี้ยนและเข้าถึงเราได้

1348
01:20:41,670 --> 01:20:44,797
และสามีของฉัน
และแม่สามี และพ่อแม่ของฉัน

1349
01:20:44,798 --> 01:20:47,300
ฉันอยากขอบคุณทุกคน ขอบคุณมากค่ะ

1350
01:20:56,184 --> 01:20:58,853
เรื่องราวภาคย้อนสเตรนเจอร์ ธิงส์
กําลังมุ่งหน้าไปบรอดเวย์

1351
01:20:58,854 --> 01:21:02,147
บรอดเวย์กําลังจะออกเดินทาง
ไปยังโลกกลับด้านในละครเวทีเรื่องใหม่

1352
01:21:02,148 --> 01:21:06,069
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
จะเปิดตัวที่บรอดเวย์ในปีหน้า

1353
01:21:07,696 --> 01:21:10,198
ฉันตื่นเต้น คือประหม่าแหละ แต่ก็ตื่นเต้น

1354
01:21:11,575 --> 01:21:12,826
มันต้องเหลือเชื่อมากแน่ๆ

1355
01:24:27,270 --> 01:24:32,275
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล