Zo'n uur geleden liep een menigte onze artiesteningang binnen
en het was Jayne Mansfield.
Maar hier is ze dan, de lieftallige Jayne Mansfield.
Ik voel me net Moeder de Gans. Ik heb zoveel kinderen.
Hoe heten ze? Wie is dat?
Dit is Miklos.
Hallo, Miklos.
- En... - Maria.
Pardon? Wie ben jij?
Deze kleine jongen, hoe heet hij?
- Wat is je naam? - Zolie.
- Wat? - Zolie!
Regel je eigen show maar.
Hoe heet je, schat?
Maria.
Ik heb het gevoel dat als je kinderen baart,
je eerste verplichting je kinderen betreft.
Of je nu een filmster bent of dat je de afwas doet.
Als er ooit iets gebeurt met mijn carrière,
als ik een auto-ongeluk heb,
als mijn gezicht littekens heeft, als ik mijn benen verlies...
Als er een vreselijk ongeluk gebeurt,
zullen mijn kinderen altijd verzorgd worden.
IK MIS JE MAMA
Ik was drie jaar toen mijn moeder stierf.
En ik heb niet echt herinneringen aan haar.
Ik herinner me dat ik een keer cornflakes at.
En ik herinner me dat ze mijn haar aanraakte,
maar ik weet niet of dat klopt of dat ik dat verzonnen heb
omdat ik wou dat het gebeurde.
Nadat haar overlijden
is het moment me bijgebleven
waarop ik mijn babyboek vond.
Al mijn broers en zussen hadden er een,
Mickey Juniors babyboek
maar toen ik het mijne bekeek, was het praktisch leeg.
Dus bovenop het feit dat ik geen herinneringen heb,
denk ik dat dat me nog meer een gevoel van verlies gaf.
Er zat een gaatje in mijn hart.
Toen ik ouder werd, zei mijn vader tegen me:
"lees de boeken niet over je moeder,
"lees de boeken niet, je hoeft die niet te lezen."
Hij zei dat ze vol leugens stonden, vol sensationele onzin.
Dingen waarvoor hij me wilde behoeden.
Ik deed alles wat hij zei. Ik heb de boeken nooit gelezen.
Op een gegeven moment begon ik me erg te schamen
over haar imago als sekssymbool.
En alle bijkomende keuzes.
Dus ik duwde het idee van mijn moeder
verder en verder weg van mijn leven.
Gaandeweg mijn carrière
begon ik fanmail te krijgen van mensen die wisten
dat ik de dochter was van Jayne Mansfield.
Misschien kenden ze haar, hadden ze haar ontmoet of hadden ze een foto.
En... Het was gewoon veel.
"Beste mevrouw, Ik heb een programmaboekje
"van Gentlemen Prefer Blondes waarin uw moeder de hoofdrol speelde."
"Ik was bevriend met je ouders."
"Hallo, Mariska. Jayne woonde naast me
"en oefende elke middag op haar viool."
"Beste mw. Hargitay, Deze memorabilia van uw moeder komen u toe.
"Het gaat om uw geboortekaartje en andere dingen."
Jayne en Mickey Hargitay geven kennis
van de geboorte van Mariska Magdolna
Ik heb dat allemaal bewaard
en ik denk dat dat een beetje het begin was.
Ik begon steeds meer aan mijn moeder te denken.
Tijdens de pandemie gaf ik zelfs een verjaardagsfeestje voor haar.
Happy Birthday dear Jayne
Niet veel mensen geven feestjes voor hun dode moeder,
maar het had iets magisch.
Rond die tijd begon ik het gevoel te krijgen
dat ik haar eigenlijk wilde leren kennen.
Niet als het sekssymbool Jayne Mansfield,
maar als Jayne.
Mijn moeder Jayne.
Mijn vader, mijn rots in de branding,
is overleden in 2006.
En er zijn zoveel vragen die ik hem nooit heb gesteld.
Ik heb ook nooit echt gepraat met mijn broers en zussen
over hun ervaringen.
Maar ik wil haar nu begrijpen.
Omdat het een deel van mijn leven is en een deel van mij
dat altijd weggestopt heeft gevoeld.
Los Angeles, Californië
Zoltan Hargitay MIJN BROER
Ik vind het hout erop mooi, dat is leuk.
Klaar?
Dus ik ga hierheen, voorzichtig.
Jayne Marie Mansfield MIJN ZUS
Laten we kussen zoals Danmama.
Zo kuste mijn oma.
Klaar?
Mickey Hargitay Jr. MIJN BROER
Oké. Is het goed zo?
Ik bedoel...
- Beter wordt het niet - Zo goed als...
Ik weet niet hoe je me zover gekregen hebt.
Ik probeer een grote ster van je te maken
met die blauwe ogen van je.
Dat gaat niet gebeuren.
Dus...
- Hier zijn we dan. - Klaar?
Ja, we zijn er. We zijn er.
Ik heb lang op deze dag gewacht.
En allereerst wil ik zeggen: bedankt dat je dit doet.
Nu ben ik nerveus,
ik weet dat je niet houdt van...
praten over dit soort dingen,
dus we zien wel, we zien wel hoe het voelt
en als je iets niet wilt bespreken, dan niet.
Dank je. Bedankt dat je het me vroeg,
het is zeker een eer,
en alles wat je vraagt... Je weet dat ik er voor je ben.
Bedankt.
Ik wilde eerst even praten over onze kindertijd.
Omdat je al die herinneringen hebt, en daar ben ik jaloers op.
Ik heb geen herinneringen.
Nou...
Kun je even stoppen?
Ik denk dat het in plaats van herinneringen
meer voelt alsof ik me een essentie herinner.
Als een nuance van de persoon.
Ik herinner me haar aanwezigheid
en ik herinner me sommige van de gevoelens van die tijd.
Ik moet wel diep graven om ze te vinden.
Maar het algemene gevoel
was goed in die begindagen.
In die tijd woonden we in Texas,
alleen zij en ik.
Jayne Marie 3 JAAR
Ik kan me haar voor de geest halen,
Mam 19 JAAR
omdat ze zo jong was.
Mijn vader
heette Paul Mansfield.
Op dat moment waren ze getrouwd.
Ik herinner me dat toen ik klein was, ze altijd keek
naar alle filmsterren en altijd naar de film ging.
Dat deelde ze met mij.
Ze had haar idolen.
En ze wilde een van die sterren zijn.
Paul Mansfield was een erg kerkelijke Texaan.
Hij was daar helemaal niet mee bezig.
Maar ze was er vastbesloten toe.
Ze joeg het na door toneellessen.
Ze had gewoon dat verlangen om een serieuze actrice te zijn.
En ze was vastbesloten om dat te doen.
Dus besloot ze: "ik ga naar Californië, ik ga het doen."
Paul Mansfield ging met ons mee.
Maar hij besefte
dat ze niet van plan was om weg te gaan.
Dus hij ging weg en zij en ik bleven.
In het begin deed ze alles.
Ze deed modellenwerk.
Ze gaf dansles.
Ze verkocht snoep in de Wilton-bioscoop.
Alles om op te vallen.
En ze nam me overal mee naartoe.
Ik heb veel herinneringen aan die tijd.
Omdat ik haar voor mezelf had.
Maar toen werd ze opgemerkt door een manager.
Hij regelde audities.
Toen je voor het eerst naar Hollywood ging,
was dat voor de rol van Jeanne d'Arc.
Ik deed geen auditie voor die rol.
Ik heb een monoloog uit Jeanne d'Arc voor Milton Lewis gedaan,
hoofd casting bij Paramount Studios,
om auditie te doen.
En hij leek te denken dat ik mijn,
volgens hem, talent verspilde.
Hij bleekte mijn haar,
gaf me strakkere jurken en dit is het resultaat.
In die tijd woonden we in een appartement in Los Angeles,
we kwamen net rond.
En toen kreeg ze plotseling rollen.
Je zorgt voor problemen.
Maar ik kom je een koekje van eigen deeg geven.
Wie heeft er gebeld?
Ray Borden.
Weet u dat zeker?
Absoluut. Hij zei me zijn naam. Bovendien was hij erg beledigend.
We raakten aan de praat
en ze zei me dat ze gek was op John Facenda.
John Facenda?
Een nieuwsreporter,
elke avond op tv.
Om 23.00 uur, 15 minuten lang.
Wanneer besefte je wat er gebeurde?
Waarschijnlijk toen ik een jaar of 5, 6 was.
Ze was 22 en ze stond op Broadway.
WIE IS WIE IN DE CAST
Mw. Mansfield maakt haar debuut op Broadway
Dat stuk, Will Success Spoil Rock Hunter?,
heeft haar op de kaart gezet.
JAYNE MANSFIELD BROADWAY'S SLIMSTE DOMME BLONDJE
Ik herinner me dat we in het Plaza Hotel woonden.
Het was Pasen en we waren met ons tweeën en ze zei:
"ik heb een verrassing voor je, ga naar de badkamer."
En ik open de deur
en er waren honderden kuikentjes
en ik herinner me dat we op de vloer zaten en lachten
en giechelden.
Ik moet bijna huilen.
Omdat ik gewoon kan voelen dat ze me vasthoudt en lacht.
Los Angeles, Californië
Nadat mijn moeder stierf op haar 34e,
kreeg ons gezin veel voor zijn kiezen.
Een van die dingen was dat ze geen testament had.
Dus de overheid verkocht haar bezittingen om haar schulden te betalen.
En er waren maar een handvol dingen die mijn broers en zussen
en ik konden houden.
Ik heb haar babyschoentjes.
Oh, mijn God.
- Ze zijn echt gedragen. - Ja, geweldig.
Kijk dit eens.
- Ze zijn prachtig. - Om te delen.
- Ze zijn prachtig. - Ja.
Voor mij gaat het erg om het terugwinnen wat verloren was.
Zelfs fysieke dingen.
Ik heb dus besloten om eindelijk onze familieopslagruimte te bekijken,
omdat niemand de dozen heeft geopend sinds 1969.
Mansfield uit Dallas nu een ster
Ik wou dat mijn broers en zussen erbij konden zijn.
FOTO'S
Oh, jeetje.
Dat is ze met Paul Mansfield.
Hij is eraf geknipt.
Wauw!
Daar zijn er veel van.
Wie heeft ze eraf geknipt?
Ik wist niet dat ik dit had.
Daar is papa.
Mickey.
Wat herinner je je ervan?
Ik weet zeker dat hij niet over haar heen was toen we elkaar ontmoetten.
Want ze is overleden op 29 juni 1967.
En Mickey en ik trouwden in april 1968.
Ze zijn altijd bij je,
als je eenmaal van iemand houdt,
kan die nooit je hart verlaten.
Wie dan ook. Hoe boos je ook bent,
maakt allemaal niet uit,
als je echt van iemand houdt, blijft die hierin.
Kom, jongens.
Mickey kwam uit Hongarije.
Op zijn 20e was hij professioneel schaatser.
Hij zat in het nationale elftal.
Hij deed ook aan duo-acrobatiek.
Hij kwam naar de Verenigde Staten met zeven dollar op zak.
En toen werd hij vanger voor het circus.
En dat was voordat hij trainde om bodybuilder te worden.
Hij werd Mr. Indianapolis. Mr. Indiana.
Mr. Midwest America.
En tot slot Mr. Universe.
Mickey zei altijd:
"dromen is kunnen."
Dat is wie Mickey was.
Nadat hij Mr. Universe werd,
kreeg hij een baan op het podium in een show
in New York voor Mae West.
En op een avond
zat Jayne Mansfield in het publiek.
En na de show ontmoetten ze elkaar
en dat was het begin van...
een mooie tijd in hun leven.
Het was liefde op het eerste gezicht met Mickey, dat denk ik echt.
Hij was zo'n aardige man.
Je zag dat ze gelukkig was.
PAS GETROUWD
Hun huwelijk was een evenement.
Ja, ik was blij.
Er veranderde al
zo veel.
Jayne Mansfield en Mickey Hargitay
hebben zojuist dit vliegtuig verlaten.
Er is een enorme menigte verzameld.
Jayne Mansfield veranderde van een totale onbekende
in een van de grootste huidige mediasterren.
Will Success Spoil Rock Hunter?
Vandaag heeft ze een filmcontract bij 20th Century Fox getekend.
Ze is ook de meest gefotografeerde vrouw in de showbusiness.
Mw. Mansfield, in 1954, niet al te lang geleden,
verkocht u snoep in een Hollywoodbioscoop.
Hoe verklaart u dat u bliksemsnel bekend bent geworden?
Nou Joyce,
wat ik heb gedaan, is het volgende.
Ik gebruik mijn pin-upreclame om mijn voet tussen de deur te krijgen,
omdat het nooit echt mijn ambitie was.
Vindt u dat leuk om te doen?
Het is een middel om een doel te bereiken.
Ik weet niet of ik het leuk vond.
Ik dacht dat het zou helpen
om in een positie te komen waarin ik me kon profileren
voor wat ik echt wilde bereiken.
Rita Marlowe, ster van het toneel, de film en nu livetelevisie.
Ik vind het heel erg smakeloos.
Wat?
Je vrouw zeggen dat je van haar houdt in mijn bijzijn.
Hoe vind je het hier op vliegbasis Goose Bay?
Geweldig. Overal staan er mannen paraat.
Ze maakt ook geen grapje, de radar blijft maar bellen.
VANAVOND GOLDEN GLOBE AWARDS
Ik ben in het huis in Beverly Hills van Jayne Mansfield
en haar man Mickey Hargitay.
Leid je ons rond?
Kom maar mee.
En de woonkamer?
Die zal ik laten zien.
Jayne, wat is dat voor schildering daar?
Dat is ons wapen, J en M, van Jayne en Mickey.
Glenn Holse heeft dit geschilderd.
Ja, en ook de schilderingen op de piano,
de cupido's achter je.
Je hebt drie kinderen.
- Ja, dit is Mickey Jr. - Hallo.
Ik begin met hem.
Aangenaam.
Jayne Marie, ons dochtertje.
Leuk je te ontmoeten.
En dat is onze jongste zoon, Zoltan Anthony.
Wat herinner jij je van die tijd?
Ik herinner me dat ze met ons speelde
in het zwembad.
Het was een hartvormig zwembad.
En het was enorm.
- En dat was normaal voor jou. - Ja.
We hadden ook veel dieren.
Ze was dol op dieren.
Herinner je je de ocelot? We hadden een ocelot.
Achterin, in een grote kooi,
in de zogeheten jungle.
- Dus jullie hadden een dierentuin. - Ja.
Ik bedoel "wij", maar ik herinner me niets.
Ja.
Ik vraag me af wat je voelde, als ik ze zo zie,
over bovenmaats gesproken.
Is dat ooit normaal geworden?
Lastig, want als je klein bent,
weet je niet beter, er is geen norm, er is geen...
- weet je wel? - Ja.
Je denkt...
"Oké, dit is wat het is. Dit is het leven, mijn leven."
Meer ken je niet.
Maar ik voelde me geliefd en ik voelde me veilig.
En dat maakte de grootste indruk.
Ik herinner me dat ze een keer binnenkwam en ze zei: "welterusten."
En...
ze kwam tien minuten later terug,
ze kwam naar me toe... Een prachtige knuffel,
maar ik had mijn ogen open,
ik deed alsof ik sliep en toen viel ik in slaap.
Ja.
Hemet, Californië
Oh, bedankt.
Niemand gelooft dat ik al zo oud ben.
Volgend jaar word ik honderd.
Is het Rusty of Ray?
- Rusty. - Rusty.
Maakt niet uit, als ze me maar niet te laat roepen voor het eten.
Wanneer heb je haar ontmoet?
1957.
Ze huurde me in om te helpen met de fanmail,
maar uiteindelijk werd ik haar pr-man.
Ik deed alle telefoontjes, maakte afspraken
en zulke dingen.
Je weet wel, publiciteitszaken.
Ze was beroemd om het openen van winkels.
Maar het was veel meer.
Ze stond altijd in de schijnwerpers.
Voor de fans.
Ze zei:
"wijs nooit iemand af die een handtekening wil,
"want zonder hen, zou ik er niet zijn."
In hoeverre overschaduwt deze publiciteit uw echte acteerwerk?
U bent misschien net zo vaak te zien
op foto's en in kranten als in films.
Ik zal je vertellen, Robert,
er zijn twee belangrijke dingen in het leven van een actrice.
Het belangrijkste is om een goede actrice zijn,
om een hele goede ster te zijn.
Dat is enorm belangrijk.
Het andere belangrijke is om bekend te zijn.
Sophia Loren laat Jayne Mansfield publiciteitsduel winnen
Jayne Mansfield bewijst dat overmatige publiciteit geen gevaar oplevert
Het verhaal van Jayne Mansfield
Ik weet zeker dat we hier vanavond zijn...
Dus alles wat jullie samen deden, werkte echt.
Ja. Zeker.
Ze telde de paperclips.
Ze was nauwgezet.
Oh ja.
"Wat is er met die gebeurd? Met deze?"
Dus ze hield alles bij.
Alles.
Hallo, Jayne.
Ik wist dit al eerder, toen ik die film met je maakte.
Will Success Spoil Rock Hunter.
Grappige film.
Mijn leukste hoofdrolspeler ooit.
Ja, en de oudste ook.
Je bent eigenlijk, ik heb dit anderen verteld,
niet echt een dom blondje.
Ik denk dat de mensen moeten weten dat je een slim,
gevoelig en begripvol persoon bent.
En dit is een hele façade
van jou die niet gebaseerd is op wie je werkelijk bent.
Dat is lief. Dank je.
Ik denk dat je dat beseft,
Jayne, dit is een soort act, toch?
Oh, het is...
De meesten weten dat niet.
Ik denk dat het zo is
dat het publiek betaalt om mij op een bepaalde manier te zien
en...
En het krijgt waar voor zijn geld.
Ik denk dat het deel uitmaakt van de rol die ik speel als actrice.
Kun je met me praten over de rol die ze speelde, het personage?
Waar denk je dat dat vandaan komt?
Dat wilden de studio's.
BETER DAN MARILYN MONROE!
Dus
ze deed Marilyn Monroe na.
Dat ben ik, daar op het strand.
Mijn haar was toen wat langer, heb je dat gezien?
Oh, Rock Huntington, ik weet het, ik...
Oh, zo kusbaar,
maar waarom schenk je de champagne niet eerst in, schatje?
Ik heb een zeer gecompliceerde relatie met die stem gehad,
omdat ik niet begreep
wat die stem was en die maakte me van streek.
Ik denk niet dat Jayne het leuk vond,
maar dat bracht haar waar ze was, dus...
dan doe je het.
Wat heb je nog meer thuis?
Oh, we hebben een ocelot en een beo.
Zo'n babytijger?
Ja.
"Ik heb een ocelot en een beo
"en we hebben ook een olifant..."
Dat is ze.
Maar ze praatte niet altijd zo.
Dat is een... Bijna...
een personage.
Het personage Jayne.
Praatte ze met je over wat ze deed?
We bespraken het niet. Het was gewoon... We beleefden het.
Maar thuis deed ze niet zo vreemd.
Ze had haar haar in een sjaal, ze zat in de zon
en geen make-up of zulke dingen thuis.
Ze was gewoon Jayne.
Ze had veel humor.
We hadden intercoms en wanneer ik een vriend op bezoek had,
schreeuwde ze er doorheen en maakte rare geluiden.
Ze was ook erg welbespraakt.
Ze sprak Frans, Italiaans, Spaans, Hongaars.
En ze wilde dat we meer
zouden zien.
Dus ze bracht me naar het ziekenhuis,
naar de soldaten die uit de oorlog kwamen.
Ze had zo'n medelijden met hen.
En ze wilde me de andere kant van het leven laten zien.
Ze liggen daar... en er is niemand.
Niemand die hun hand vasthoudt en zegt: "ik hou van je."
Deze ene persoon in het bijzonder,
hij raakte me gewoon, omdat hij zijn been verloor.
En wat me het meest van streek maakte, is niet dat ze...
Dat geen van hen...
Dat ze zo trots zijn op wat ze gedaan hebben.
Er is helemaal geen bitterheid, weet je?
Dat was geen persoonlijkheid die zich voordeed als iemand anders,
dat was zij zelf.
Ik vraag me af hoe je je eronder voelde,
wetend wie ze was
en hoe anders ze in het openbaar klonk.
Het voelde niet natuurlijk. Het voelde niet goed.
Ik denk dat ik een beetje de andere kant op keek wanneer ik...
die beroepsmatige stem hoorde.
Omdat ik wist dat ze echt heel slim was.
Dat ik viool speel en nu piano
doet u misschien denken aan een verhaal over dr. Samuel Johnson.
Toen hij eens een puppy zag die op zijn achterpoten liep,
zei hij: "het is niet dat je perfectie verwacht,
"het is dat je verbaasd bent dat hij het überhaupt doet."
Wat maar bewijst
dat ik niet alleen viool en piano speel,
maar ook weet wie dr. Samuel Johnson is.
Vera Peers MIJN OMA ("DANMAMA")
U gaf haar zang- en danslessen, geloof ik, mw. Peers.
Ja, dat klopt, Ralph.
En toen ze ouder werd, kreeg ze piano- en vioolles.
En Philip Williams van SMU gaf les aan Jaynie
en hoopte haar te zien in Carnegie Hall.
Zo begaafd was ze.
Weet je waarom piano en viool
geen rol meer speelden in wat ze uiteindelijk deed?
Ik weet niet, ik kan niet voor haar spreken.
Maar ik weet wel dat haar doel was
om een serieuze actrice te worden.
Dat heeft ze me vanaf het begin gezegd.
En ze heeft het geprobeerd.
Het is mijn zaak niet,
maar dit deed ik eens met een geliefde.
Ik sloeg hem
met een stoel toen ik hem een dame zag zoenen op een feestje.
Dat heeft hij vast nooit meer geprobeerd.
Ik weet het niet. Ik heb hem nooit meer gezien.
Maar hij is getrouwd, gelukkig getrouwd.
En ik verdien de kost.
Geloof me, een stoel op iemands hoofd stukslaan kan wonderen verrichten,
het soort wonderen die je hele leven opfleuren.
Waarom heeft ze niet meer van die rollen gedaan?
Omdat ze geen rollen kreeg.
Dus ze deed wat ze moest doen.
Marilyn Monroe speelde haar prachtige tragische leven
naar een dramatisch einde op haar 36e.
Haar lichaam wordt weggereden uit haar huis,
waar ze werd gevonden naast een leeg flesje slaappillen.
Het sekssymbool dat ze graag was,
het domme blondje dat ze zeker niet was.
De actrice met een onderschatte ambitie om te acteren.
Mama had grote bewondering voor Marilyn,
maar ik denk dat ze zich realiseerde
dat dat hele blonde personage
een doodskist was.
En rond die tijd
heeft ze me wel verteld
dat ze dat beeld wilde omdraaien.
Mw. Mansfield,
is er een vraag waar u een hekel aan hebt?
Ja. Ik hou er niet van om naar mijn maten te worden gevraagd,
omdat mensen me daar al naar gevraagd hebben
en daar houd ik niet van.
Ik heb het gevoel dat mijn figuur veel bekender is
dan mijn intellect.
En dat wil ik graag veranderen.
Nieuwe 'Mansfield' te zien
Jayne, je bent nog zo'n mooi maar dom blondje.
Je zoekt de publiciteit op.
Wat vind je van dat imago?
Nou, dat is niet helemaal juist.
In het begin werkte ik publicitair gezien altijd mee,
maar dat lukt me niet meer
vanwege de vaart
die mijn carrière op dit moment heeft.
De 'nieuwe' Jayne Mansfield wil zichzelf bewijzen
Jayne, we hebben gewoon gepraat zonder repetitie.
Maar ik ben bezorgd, weet je, niet ernstig bezorgd.
Hoe zit dat met die nieuwe Jayne Mansfield? Waarom?
- Nou... - Meen je het?
Ja, zeer zeker.
Ik heb veel geluk gehad dat ik een paar jaar
bekend was als glamour girl.
Ja, dat zou ik ook zeggen.
Het spijt me. Daar gaat mijn nieuwe imago.
Hoe verander je?
Je verbergt geen parachute.
Weet je, ik bedoel...
Je deed het goed.
Je hebt een grens die je niet overschrijdt.
Ik denk dat het zo zit.
Dat heb ik gedaan en nu ben ik klaar om mezelf te zijn.
Ik ben een paar jaar iemand anders geweest en wil nu mezelf zijn.
Ben je serieus over de viool?
Ik zal gewoon een paar maten voor je spelen.
- Kun je het goed? - Ik speel viool.
Ik denk dat hij losser moet. Mijn strijkstok zit te strak.
- Denk ik ook. - Hoezo is dat grappig?
Nou, ga niet te ver.
Boeit niet. Kus me.
We zijn zo terug,
eerst hebben we een bericht van David Wise.
Misschien nog wel meer dan haar acteerwerk
is haar muziek voor mij een symbool
van de Jayne die ik zo graag wil kennen.
Dus een paar jaar geleden vond ik een viool
waarvan ik dacht dat hij van haar was.
Het bleek dat dat waarschijnlijk niet zo was.
Maar ik heb ook degene benaderd
die haar huis heeft gekocht,
tien jaar na haar dood,
de singer-songwriter Engelbert Humperdinck.
Hij verkocht het huis in 2002 en daarna werd het gesloopt.
Maar hij heeft sommige dingen bewaard, waaronder de piano van mijn moeder,
en ik hoop al jaren dat hij er afstand van wil doen.
Hallo, John. Met Mariska.
Mariska, oh mijn hemel.
Ben je nog steeds bevriend met Louise?
Ja.
Ze had met me gedeeld
dat Engelbert de piano wilde verkopen
en ik heb al een maand niets van haar gehoord.
Ik ga proberen om dit voor je uit te zoeken.
Oh John, dat zou zo geweldig zijn. Heel erg bedankt.
Ik denk dat datgene waar ik steeds op terugkom is:
"denk je dat ze het op een andere manier had kunnen doen?"
Ze was een eenentwintigjarig kind toen ze begon.
En ze werd gevormd door iedereen om haar heen.
En helaas had ze de verkeerde mensen om haar heen,
behalve Mickey.
Ik heb een vraag.
Toen ik de foto's bekeek die ik in de opslagruimte vond,
vond ik dit.
Ik heb al deze foto's gevonden.
Dat is Mickey.
Ik herinner me dat ik haar foto's zag knippen.
Heeft ze gezegd waarom?
Weet ik niet. Als ze in een slechte bui was,
hield ik afstand.
Wat zou er gebeurd zijn?
Ik vraag me af wanneer het moeilijk voor hen werd.
Weet je wat er was?
Ik weet dat ze onenigheid hadden
over hoe ze de kinderen opvoedden.
Ik hou van je Jaynie
Maar met haar carrière ging het ook niet goed.
FOX STOPT MET MANSFIELD
...ze is bezorgd om haar carrière.
Dus ze nam weer rollen aan voor domme blondjes.
U LAS OVER HAAR IN DE PLAYBOY...
Dat was niet makkelijk voor haar.
ZIE NU ALLES VAN JAYNE MANSFIELD!
Maar ook niet voor Mickey.
Ze was volledig in negativiteit ondergedompeld.
Omdat ze niet het soort werk deed waar ze van droomde.
En ik geloof dat ze het slachtoffer werd van...
een depressie.
Je bent nooit jezelf als je depressief bent.
Maar Mickey zei dat het echt
moeilijk begon te worden,
omdat Jayne...
Jayne hield er echt van om buitenshuis te zijn.
Ze was graag buitenshuis.
Ze ontmoette andere mensen.
Ze ontmoette andere mannen, weet je,
en het huwelijk viel uit elkaar.
Ik denk dat Mickey diep gekwetst was door Jayne.
Ik denk dat ze...
Ik denk dat ze het verknald heeft toen ze scheidde van Mickey.
Jayne Mansfield gescheiden
Mickey was de meest positieve invloed in haar leven.
En ook al heeft hij misschien veel verdriet gehad,
hij hield van haar.
Hij heeft altijd van haar gehouden,
zelfs nadat ze gescheiden waren.
En wat gebeurde er nadat ze gescheiden waren?
Ze kwam terug naar Mickey, vele malen daarna.
En dan waren ze weer een paar maanden samen.
Jayne belt Mickey
Rond de tijd dat Jayne zwanger was van jou.
Oktober 1963
Jayne en Mickey, welkom in Californië.
Hoe voelt het om thuis te zijn?
Nou, het voelt heerlijk.
Het is gewoon geweldig. Echt.
Ik ben zelf niet meer thuis geweest sinds maart.
Ik ben overal in de wereld geweest, denk ik.
Ik heb net een film gemaakt, Dog Eat Dog,
in Joegoslavië en Rome.
En nu zijn we terug voor Mickey,
om zijn televisiewerk voort te zetten
en om een baby te krijgen.
Dat klopt.
In januari of eind december krijgen we ons vierde kind.
Baby nummer 4
Ik ben baby nummer 4.
En tegen de tijd dat ik kwam,
denk ik dat er veel aan de hand was.
Ik heb het gevoel, op sommige foto's,
dat het leek alsof ze me niet vaak vasthield.
Alsof ze iets anders aan het doen was
en ik het maar moest uitzoeken.
Dus ik weet niet of ik die hechtingstijd met haar had.
Dat weet ik niet.
Dat zijn mijn kinderen.
Wilt u ons over hen vertellen?
Dit is Miklos.
Zoltan.
Maria Magdalena.
Mag ik je iets vragen over mijn naam?
Want op mijn geboorteakte staat overal Mariska Magdolna.
- Ja. - Toch?
Maar toen noemden jullie me Maria.
Dat klopt.
In het begin heette je Maria.
- Altijd Maria. - Ja, in het begin.
Want in de Merv Griffin Show noemt ze me Maria.
Hoe heet je, schat?
Ik heet Maria.
Maureen?
Dit is Maria.
Ze had echt iets met je naam.
We waren ergens
en de pers interviewde haar
en de verslaggever zei:
"hoe gaat het met de kleine Mariska?"
Jayne zei: "ze heet Maria. Ik zal het voor je spellen.
"M-A-R-I-A. Maria."
U zei dat mijn man zou komen.
Hij was even weg.
Misschien is hij terug. Kunnen we hem wenken?
Matt.
We kunnen net zo goed de bende erbij halen. Matt Cimber.
Hallo, Matt.
Matt Cimber DE DERDE MAN VAN MIJN MOEDER
Dit is Jayne Mansfield.
Ik ken je niet. Hoe gaat het?
Ik herinner me dat hij in ons leven kwam
en het was vooral...
verschrikkelijk. "Waar is mijn vader?"
En toen ineens werden we Italiaans.
"Je noemt mij mama, je noemt hem papa."
Ik dacht: "wat?"
Weet je, het was raar. Ja.
En toen begon het gezinsleven echt rommelig te worden.
Ze vochten als kat en hond.
Matt was driftig,
maar Jayne gaf dat nooit toe.
Als iemand bezorgd was,
zei ze: "oh, alles is in orde."
Ik vroeg haar ernaar. "Oh, we hebben soms ruzie. Het gaat goed met ons."
Maar ze had blauwe plekken.
Waarom denk je dat ze met hem getrouwd is?
Omdat hij regisseur was.
Maar hij deed niets voor haar carrière.
Dingen veranderden voor haar in de jaren 60.
Saaiheid met Jayne Mansfield
En dus moest ze naar nachtclubs.
Wat houdt je huidige act in?
Ik zing en ik dans wat.
Ik vertel wat grappen. Het is heel leuk.
Ik ben geen Judy Garland als ik zing.
Ik ben geen Cyd Charisse als ik dans.
Ik ben een entertainer.
In die periode deed de drank zijn intrede
en pillen ook.
Dus nam ik het op me om de whisky te verstoppen en...
en de pillen weg te gooien, dat soort dingen.
Dus ik zorgde voor haar.
Ik denk dat Matt het ergste is wat haar is overkomen.
Het enige goede wat daaruit voortkwam, was Tony.
Nu stellen we u voor aan een nieuwe baby
wiens moeder ster Jayne Mansfield is.
Dat is iets bijzonders.
Dus over naar Hollywood Backstage voor deze stralende nieuwe aanwinst.
Mijn vader Matt sprak nooit echt over haar.
Ik denk dat dat wel jammer is,
omdat ik het nooit gevraagd heb en ik weet niet waarom.
Maar jouw vader en onze moeder...
Er zijn dingen die ik heb gehoord die ik nooit...
- bij jou ter sprake durf te brengen. - Nou...
- Echt kwalijke dingen. - Ja.
- Over hun relatie. - Ongetwijfeld.
Maar...
Ik weet die kwalijke dingen niet.
Ik weet niet of ik dat wel wil weten.
Omdat ik het niet wil dragen,
omdat ik niet weet wat ik ermee opschiet.
11 april 1936.
Herbert W. Palmer, 32,
advocaat in Phillipsburg, afkomstig uit Pen Argyl, Pennsylvania,
is plotseling overleden in zijn auto
terwijl hij de Morris Street-heuvel in Phillipsburg opreed
op zaterdagavond.
Toen hij de heuvel opreed, zakte hij in elkaar.
Zijn vrouw stopte de auto meteen.
De arts verklaarde dhr. Palmer dood, bezweken aan een hartaanval.
Hij laat zijn vrouw, mw. Vera Palmer, achter
en een dochter, Vera Jayne.
Mijn moeder 3 JAAR
Ik denk dat ik daar nu begin.
Hier is onze moeder.
Dit kleine meisje van wie de vader stierf
toen ze drie jaar oud was
en zij bij hem in de auto zat.
We beginnen daar met Jayne,
we beginnen daar met verlies.
En ik zeg: "dat ken ik."
Heeft ze je over haar jeugd verteld?
Nee, nooit.
Maar ik weet wel van het verlies van haar vader.
Dat is iets wat ze haar hele leven met zich meedroeg.
Ik zag haar een paar keer huilend naar zijn foto kijken.
Mensen kennen niet het hele verhaal, ze weten alleen wat ze zien.
Ze maakte niet altijd goede keuzes met mannen.
Maar weet je wat,
ik denk dat al haar ellende terugvoert naar het moment dat haar vader stierf.
Ze bleef de rest van haar leven een vader zoeken,
een jong meisje op zoek naar een vader.
Juli 1966
Dus in 1966
wilde Jayne eindelijk scheiden van Matt Cimber.
Jayne Mansfield wil scheiden van 3e echtgenoot
En gedurende die tijd
begon ze met haar echtscheidingsadvocaat te daten.
Die man heette Sam Brody.
Sam Brody ECHTSCHEIDINGSADVOCAAT VAN MIJN MOEDER
Ik mocht hem totaal niet. Er was veel ruzie.
Ik herinner me dat ik een keer 's ochtends naar haar slaapkamer ging
en ik herinner me dat ze een zonnebril droeg
en daar keek ik
van op.
Je bent klein. Waarom zou je moeder een zonnebril dragen?
Op een gegeven moment
zette ze hem af en ze had blauwe ogen
en ik herinner me dat dat pijn deed.
Ik wist dat hij een slechte man was. Ik wist het meteen.
Het was... Ze voelde dat ze niet veel had.
Maar...
Mijn vader GEÏNTERVIEWD IN 1989
Ze besefte één ding niet, dat ze zichzelf had.
En als je jezelf verliest...
verlies je alles.
Ik probeerde haar te vertellen dat je jezelf hebt.
Dat is het belangrijkste.
Ze had mij altijd.
Dat wist ze, maar het leek alsof dat soms niet genoeg was.
Juni 1967
Er was een nacht in 1967.
Jayne was in New York met Sam Brody
en ze belde Mickey om naar de stad te komen.
Op dat moment waren Mickey en ik al aan het daten.
We gingen dus samen.
Ze was in elkaar geslagen of iets, maar ze was zichzelf niet.
Dus zij en Mickey gingen uit eten.
Omdat hij haar probeerde te helpen met Sam.
En toen, twee weken later,
ging ze naar Biloxi, Mississippi, om een show te doen.
En om 12 uur 's nachts zouden ze naar New Orleans gaan.
Jij, Mickey en Zolie zaten in de auto met Jayne,
de bestuurder en Sam Brody.
En toen gebeurde het.
Ik wilde iets zeggen, maar ik ga er niet over praten,
want het waren de laatste minuten van haar leven.
Het is zo heftig.
Mijn moeder.
Ja.
Dus...
Mam had ruzie met de persoon voorin de auto.
Het was Sam.
Ze wilde weg van Sam.
Ik herinner me dat ze achterin ging zitten.
Ze ging naar het benzinestation.
Ik denk dat ze papa heeft gebeld, omdat papa zei dat...
ze had hem had gebeld.
Ik sprak haar een uur ervoor.
Ze zei tegen me aan de telefoon:
"we hebben nog maar een uur,
"een rit van anderhalf uur.
"Het is al laat.
"Ik laat de kinderen achterin zitten
"en laat ze slapen."
En toen ging ze voorin zitten.
En ik denk vaak waarom ze niet gewoon
achterin bleef zitten bij ons.
Maar ik herinner me dat ze me troostte,
dat ze me zei dat alles goed zou komen.
20 minuten later, of een half uur, wat dan ook,
hoorde ik haar zo hard gillen.
En dat was het. Toen was het stil.
Mijn handen, mijn armen waren helemaal korstig.
Alsof mijn huid niet bewoog,
omdat er overal bloed zat.
En toen keek ik op en zag ik mijn...
Ik dacht dat ik mijn moeder voorin zag zitten.
Het was een blonde mevrouw
en ze draaide zich om en keek naar ons
en het was niet mijn moeder,
het was iemand die ons langs de weg had gevonden.
Weet je nog wat er gebeurde nadat ze je kwamen halen?
Ik ben in slaap gevallen.
We gingen naar een ziekenhuis.
Maar op een gegeven moment werd ik wakker.
En ik keek een beetje rond en ik zag je niet.
Ik zei: "waar is Maria?"
Ze zeiden: "wie is Maria?"
Dus toen zijn we teruggegaan.
Je zat klem onder de passagiersstoel.
Met een hoofdwond.
En...
godzijdank.
Godzijdank werd Zolie wakker.
JAYNE MANSFIELD EN TWEE ANDEREN VERONGELUKT
ACTRICE, ADVOCAAT, CHAUFFEUR STERVEN
Kinderen overleven op de achterbank.
WE LEVEN OM ELKE DAG MEER VAN JE TE HOUDEN
Nadat alles gebeurd was...
GEWONDE DOCHTER VAN JAYNE MANSFIELD
belde Mickey...
en zei dat ik naar het ziekenhuis moest komen.
Mickey Jr. 8 JAAR
Zolie 6 JAAR
Ik 3 JAAR
Toen God Jayne van ons wegnam,
heb ik over haar gedroomd.
We waren op een... op een American football-veld
en er was een podium
en er kwam een limousine aanrijden.
De deur van de limousine ging open
en ze liep helemaal over het veld.
En ze kwam naar me toe en ze zei:
"ik ben zo blij dat je voor de kinderen zorgt.
"Je doet het geweldig."
Het is een droom,
maar het betekende veel.
Het betekende veel voor me, het was zo stom.
Maar ik denk wel dat Mickey en ik een liefdevol thuis hebben geboden.
Ons gezin probeerde een nieuw leven op te bouwen.
Jayne Marie ging bij haar oom wonen.
Tony ging met zijn vader mee
en wij verhuisden naar een nieuw huis.
Dat zijn de eerste herinneringen die ik heb.
Ik herinner me dat ik aan onze keukentafel zat.
En mijn vader,
als ik iets niet wilde eten,
at mijn vader het stiekem op.
We hebben zo gelachen, dat was de mooiste tijd.
Maar in de zomer
ging mijn familie naar Europa.
En soms stuurden ze mij alleen naar mijn oma.
Vera Peers MIJN OMA ("DANMAMA")
Ik werd altijd verdrietig,
omdat het me het gevoel gaf dat ik los stond van de familie.
En op een keer, toen ik 12 was,
was ik daar.
En ik had het over mijn vader, eerbiedig als altijd.
En ze keek me heel vreemd aan
en zei: "ik ben alles wat je hebt."
Ik wist dat het iets betekende,
maar ik wist niet wat.
Dus toen ik 21 was,
bleef Sabin Gray,
hoofd van de Jayne Mansfield-fanclub,
me opbellen en nodigde me uit.
Hij zei steeds: "we gaan een valentijnsfeest houden."
Sabin drong erg aan. Hij zei:
"het zou veel voor ons betekenen als je kwam."
Dus ik dacht: "oké."
Toen ik daar aankwam,
hingen er filmposters van haar aan de muur
en levensgrote foto's van haar
en allerlei dingen die hij verzameld had.
Het was een beetje vreemd voor mij.
Maar een paar jaar daarna,
toen ik 25 was,
werd ik weer uitgenodigd bij Sabin thuis
en we waren alleen.
En toen zei hij tegen me:
"wil je een foto zien van Nelson?"
Ik zei: "wie is Nelson?"
En toen
trok hij wit weg
en werd lijkbleek.
Hij keek me paniekerig aan en zei:
"het is waarschijnlijk niet waar."
Ik zei: "wat is er niet waar?"
We gingen de hoek om en hij haalde een boek tevoorschijn
en sloeg de bladzijde op en liet het me zien.
Ik kon gewoon niet geloven wat ik zag.
Omdat het leek op de mannelijke versie van mij.
Het was alsof...
Het was alsof de bodem onder me vandaag sloeg.
Het was alsof...
De bodem sloeg onder me vandaan.
Het was alsof mijn infrastructuur oploste.
En het leven zoals ik het kende was onherroepelijk veranderd.
Dus toen reed ik naar mijn vader.
Ik liep naar binnen.
Ik was behoorlijk aan het huilen en....
ik zei:
"waarom heb je niet gezegd dat je mijn vader niet bent?
"Je hebt tegen me gelogen."
En hij...
zei: "waar heb je het over?
"Ik hou van je. Je bent mijn dochter.
"Hoe kom je daarbij? Het is allemaal onzin."
En hij raakte meer overstuur dan ik was,
overtuigender dan ik was.
Ik had zoveel verdriet,
maar ik kon zien dat zijn verdriet bijna erger was.
Dus ik besloot dat ik er niet meer over zou praten.
Ik zou er nooit meer over beginnen.
En dat heb ik nooit gedaan.
Maar het feit is
dat ik daarna slechte jaren heb gehad.
Ik heb het niemand verteld.
Ik lag elke avond in bed te huilen,
omdat ik de weg kwijt was.
Ik had een identiteitscrisis.
Was ik Mariska of Maria?
Was ik Hongaars of Italiaans?
Met wie was ik verwant? Bij wie hoorde ik?
En bovendien was ik geboren uit een affaire,
een onwettige, zondige fout.
Ik was zo...
boos op mijn moeder.
Dat ze me in deze puinhoop had achtergelaten.
En dat ze mijn vader had gekwetst.
En mij achterliet met een gevoel van eenzaamheid en ontheemding.
Dus om te overleven
heb ik het deel van mezelf dat de dochter
van mijn moeder was, weggesneden en verworpen.
Maar toen realiseerde ik me dat er die ander was.
Wie was die andere persoon?
Weet hij het niet van mij?
Dacht hij niet aan mij?
Hij moet het geweten hebben. Waarom eiste hij me niet op?
Hij was een entertainer.
Dus vijf jaar later, toen ik 30 was,
gingen mijn vriend en ik naar Atlantic City
en we gingen naar zijn show.
En na de voorstelling
kwam hij naar buiten en zei ik:
"hallo, Nelson. Mijn naam is Mariska Hargitay.
"Ik begrijp dat je mijn moeder kende."
En hij keek me aan
en barstte in tranen uit
en hij pakte mijn oor vast.
En hij zei: "ik wacht al 30 jaar op dit moment."
Ik denk dat we tot vijf uur 's nachts zijn opgebleven
om te praten.
Hij zei dat ik twee zussen had.
En vertelde me het hele verhaal.
Dat was 30 jaar geleden.
En ik heb dat sindsdien geheim gehouden.
Hier zijn we dan.
Ik ben...
vrijwel de hele nacht opgebleven.
Ik heb nagedacht over het feit dat we met dit geheim hebben geleefd
sinds mijn 25e.
Ja.
Ik heb hier lang op gewacht.
Bedankt voor je geduld.
Maak je een grapje?
Toen ik in '65 naar Vegas kwam, vroeg de columnist:
"ben jij de Nelson Sardelli
"die een affaire had met Jayne Mansfield?"
Ik zei: "doe me een plezier."
Hij zei: "wat?"
"Bekijk mijn show.
"Als ik slecht ben, kruisig me dan.
"Maak een einde aan mijn carrière.
"Maar begin niet over onze relatie."
Nelson Sardelli. Geef hem een applaus.
Maart 1963
Mijn carrière begon net
en ik deed de voorstelling in Atlanta.
En die avond besloot ik een wandeling te maken.
En plotseling zie ik commotie voor de club.
Ik ga de club binnen.
De serveerster kwam op me af.
Ze zei: "Jayne Mansfield is hier."
En ik heb Jayne benaderd
en Jayne keek me aan en ze sprak Italiaans,
weet je, ze zei "buona sera."
Ze zei: "kom naar mijn voorstelling."
Dus ik ging.
En toen de show eindigde,
zei ze: "we gaan in jouw auto."
Ik zei: "wauw."
Waar was mijn vader toen?
Er was daar wat wrijving.
Dus ze spraken niet met elkaar.
Dus waren ze uit elkaar of wat was de deal met mijn vader?
Ja. Ze hadden problemen.
Maar als je in het openbaar samen...
Zeer zeker.
We gingen overal samen naartoe.
Toen begonnen we samen op te treden.
Toen werd ik voorgesteld aan de kinderen.
En ik ging naar Juarez voor haar scheiding.
Ik was daar met haar.
Jayne Mansfield verkrijgt echtscheiding
Jayne Mansfield arriveert in El Paso met vriend, Nelson Sardelli.
"Hopen binnenkort te trouwen."
Daarna gingen we een film maken
in Duitsland.
En toen huurden we een auto
en reden we heel Europa door.
Waar zijn deze mooie foto's genomen?
Dit is in de Alpen.
Vertel hier eens wat over.
Dit is toen we Italië binnenreden.
Wanneer ontdekte je dat ze zwanger was?
In Duitsland.
Wauw. Dat wist ik niet. Dat is...
- Wauw... - Zeker.
Vaderdag, 1963.
"Aan Nelson,
"Deze bijzondere dag is nog bijzonderder voor elk van ons.
"Het zaad van onze eeuwige liefde groeit
"als het jonge boompje dat op een dag een sterke eik moet worden.
"Te amo, al di la, Jayne."
Al di la betekent...
"veel meer dan dat."
"Liefste mama.
"Ik ga nu door misschien wel de moeilijkste tijd van mijn leven.
"Besluiteloosheid over Mickey en Nelson.
"Ik heb de liefde van twee mannen.
"Een zeer diepe liefde van elk van hen.
"Ik hoop dat God me snel de weg wijst,
"omdat ik de laatste tijd echt depressief ben."
Juni 1963
3 maanden na het begin van hun relatie
Dus aan het einde van de reis
gingen we naar de Sint-Pieter.
Rome, Italië
Ze zei: "laten we wat geloftes doen."
Het was prachtig.
Toen keek ze me aan en zei:
"Nelson, stel dat we trouwen
"en ik raak zwanger van een andere man,
"zou je me dan terugnemen?"
Ik stond perplex.
"Hoe durf je me zoiets te vragen?"
Begrijp je dat?
Het is gewoon...
Alles stortte in.
En dat kon ik niet aan.
Het was te veel.
Ik zei: "Jayne, morgen ga jij terug naar Amerika, ik blijf.
"En dan zullen we elkaar nooit meer zien."
Wist je dat ze zwanger was van je kind?
Ja.
Mariska, ik ontken het niet.
Dit is wat ik het meest betreur in mijn leven.
Ik had het mis.
Heb je haar nog gesproken?
Het vreet aan me dat ik die houding aannam
om nooit met haar te praten.
Omdat veel mensen de prijs hebben betaald
voor deze liefdesaffaire die we hadden.
Jayne en Mickey, welkom in Californië.
Hoe voelt het om thuis te zijn?
Het is gewoon geweldig. Echt.
Ik ben niet meer thuis geweest sinds afgelopen maart.
En nu zijn we hier terug voor Mickey om verder te gaan met zijn televisiewerk
en om een baby te krijgen.
Dat klopt.
Ik kan me niet voorstellen wat je vader voelde.
Maar ik ben hem dankbaar.
Waarom heb je nooit contact gezocht toen ik geboren was?
Toen je moeder stierf,
wilde je oma Vera dat ik ging dwarsliggen
en je zou opeisen of zoiets.
Maar tegen die tijd was Mickey de vader die je kende.
En je broers en zussen waren je broers en zussen.
Wat zou ik bereiken dat voor jou van nut zou zijn?
Naarmate de jaren verstreken,
heb ik een keer met Mickey Hargitay kunnen praten.
Hij zei tegen mij:
"Nelson,
"niemand hoeft mij te vertellen wie de vader van mijn kind is."
En ik zei tegen hem:
"ik zal je op geen enkele manier in verlegenheid brengen.
"Nooit."
Jayne had drie kinderen met haar tweede man,
Mickey Hargitay, Miklós,
ik hoop dat ik het goed uitspreek,
Zoltan en Mariska Hargitay,
die werden opgevoed door hun vader
nadat hun moeder stierf.
- Mariska, leuk je te ontmoeten. - Insgelijks.
- Mickey, leuk je te zien. - Aangenaam.
Dank je.
Mariska, hoeveel heeft je vader over je moeder verteld?
Wat voor dingen heeft hij verteld?
Nou, het komt gewoon ter sprake
en we praten over alles.
Ik denk gewoon wanneer het ter sprake komt.
Voordat ik erachter kwam,
hebben jij en papa ooit over Nelson gepraat?
Het moet ter sprake zijn gekomen.
Als het ter sprake kwam, zei hij: "ik ben haar vader.
"Ik ben haar vader." Punt.
En welke vraag ik er ook over had,
ik wilde Mickey het respect geven
om degene te zijn die zei wat hij wist.
Toen Mariska werd geboren,
gingen haar moeder Jayne en ik naar Hongarije
en we kondigden het aan mijn ouders aan,
en mijn moeder wilde haar Mariska noemen.
En toen werd ze Mariska. Ze is een echte Hongaarse.
Mickey was een geweldige vader.
En hij hield zoveel van je.
Maar ik denk dat Mickey heel goed in staat was om pijn buiten te sluiten.
Wat hij volgens mij veel deed met Jayne.
Dus hij zei: "Mariska is mijn dochter."
En hij zei dat tot de dag dat hij overleed.
HET TRAGISCHE GEHEIME LEVEN VAN JAYNE MANSFIELD
"Ze gaf me een duwtje. 'Laat die Italiaan komen.'
"Ik sprak de eigenaar
"en al snel kwam Erwin naar Jayne's tafel,
"met de knappe Italiaan in zijn kielzog.
"Hij stelde de Italiaan voor als Nelson Sardelli,
"een artiest die optrad in een andere club in de straat.
"Hoewel er niets belangrijks werd gezegd,
"was het een belangrijke eerste ontmoeting voor Jayne.
"'Dat', zei ze, toen we de club verlieten,
"'wordt de vader van mijn bambino,
"'mijn mooie kleine Italiaanse baby die ik altijd heb gewild.'"
Wat denk je dat ze van je boek zou vinden?
Ze zou er vragen over hebben.
"Waarom moest je dat zeggen? Had dat weggelaten."
Denk je dat jij het verhaal van mijn biologische vader
moest vertellen?
Wat ik ervan wist, ja.
Heb je toen je het schreef,
nagedacht over hoe het invloed zou hebben op mijn familie?
Nee.
Het spijt me als mensen gekwetst zijn door het boek.
Maar ik was eerlijk, naar de kennis die ik had.
Ik heb nooit iemand willen kwetsen en het spijt me als ik dat heb gedaan.
Mijn eigen verhaal terugwinnen.
Dat is waar het voor mij om gaat.
Ik heb 35 jaar geprobeerd dat verhaal te verbergen.
Om mijn vader te eren.
Maar iets wat ik me ook heb gerealiseerd
is dat een geheim bewaren soms niemand eert.
Het duurde lang om daar achter te komen.
Ik heb nagedacht over...
onze reis, onze zeer lange reis.
Ja.
De ups en downs ervan en de complicaties
en de geneugten ervan en het verdriet en alles.
En...
Ik zou zeggen dat jullie lang hebben gewacht
op deze dag.
Ja.
Ik herinner me dat ik erachter kwam dat ik een zus had.
Ik denk dat het op de middelbare school was.
Wij waren een heel open gezin,
maar er was één afgesloten lade in zijn bureau.
De waarheid is,
je weet eigenlijk altijd wanneer er een waarheid is,
omdat alles wat niet de waarheid is,
is wat je eromheen doet.
Dus zelfs toen ik klein was, wist ik gewoon...
Ik weet het niet. Ik bedoel, er was iets.
Dus op een dag kreeg ik het slot open
en ik trok de lade eruit
en ik zag één envelop achterin.
Die was van je oma, vlak nadat je moeder was overleden.
En er stond: "Beste Nelson..."
Oké, ik ga je gewoon vertellen wat de elfjarige ik dacht wat er stond.
Het was eigenlijk: "Beste Nelson,
"Ik weet dat je kinderen hebt.
"Ze zijn vast prima,
"maar er is dit geweldige kind dat van jou is,
"ze is beter dan al je andere kinderen."
Dat bedoel ik, ik weet dat dat het niet was,
maar ik was aan het lezen en er stond: "ze is je familie."
Dus ik stormde de keuken in met de brief
en huilde en zei: "wat is dit?"
En hij werd heel serieus en zei:
"ik ken dit kleine meisje niet."
"Dit kleine meisje..." Nu ga ik huilen.
Hij zei: "dit meisje heeft een vader die van haar houdt.
"Net zoals ik van jou houd. Dit kleine meisje is veilig."
"En als het haar goed gaat, ze is net haar moeder verloren,
"kunnen we niet de enige familie die ze kent afnemen."
Dat was hun besluit en daarom lieten ze niets horen.
Dat vond ik logisch.
Dus heb ik dat een beetje weggestopt.
En toen, vele jaren later, ontmoette ik jou.
Ik herinner het me. Het was je verjaardagsfeestje.
Papa en ik waren er en Katie Couric was er
en ze ging maar door: "wat is je familierelatie met Mariska?"
We zeiden: "onze families zijn bevriend."
Ze liep rond en kwam terug. "Hoe zat het nu precies?"
Ik herinner me dat ik je belde.
Dus we moeten praten.
Hoe gaan we om met onze werelden die met elkaar in botsing komen?
Hoe krijgen we dat voor elkaar?
Maar ik, dat is iets wat zo...
Dat is zo moeilijk,
dat ik toen de wijsheid niet had, op dat moment,
om te zeggen: "dit hoeven jullie niet te dragen."
Mijn behoefte was zo groot,
mijn behoefte om Mickey te eren was zo groot.
Maar het feit is dat ik het mis had.
Omdat jullie al die jaren met dit geheim moesten leven
en jullie waren zo vrijgevig, zo gul tegen mij.
Dus bedankt.
Ik heb een vraag.
Wat vind je van het feit
dat we schoon schip maken met het hele verhaal?
Dit gaat...
Nu is het bekend. Geen geheimen meer.
Dit alles wat er nu gebeurt...
Dit alles is voor mij alsof...
een sterkere en hogere macht
me vergeeft voor de fouten die ik heb gemaakt.
Ik kan niets veranderen,
maar ik heb spijt dat ik mezelf heb losgerukt
uit het leven van je moeder.
Omdat ik denk dat bepaalde dingen niet met haar gebeurd zouden zijn.
Ja. Ja.
Maar weet je, ik moet nog een ding zeggen.
Ik had graag nog een gesprek met je vader gehad
voordat hij overleed,
omdat ik me ook bij hem zou willen verontschuldigen.
Omdat ik zeker weet
dat ik ook deel uitmaakte van zijn leed.
Bedankt dat je dat zegt.
Nou, het is...
Ik ben zo blij dat ik
de kans heb gekregen om die dingen te zeggen.
Nou, je bent 89, dus je kunt het ze snel gaan vertellen.
Wat is mijn overlijdensbericht?
Jij bent de beste.
In eigen persoon!
- Oh ja. - Oh ja, natuurlijk.
Natuurlijk. Nee, want...
Oh, mijn God! Oh, mijn God!
Oh, mijn God, je bent zo... Oké.
Goed dan.
- Ik bel je morgen. - Begrepen.
Waar ik aan blijf denken is dat we onze moeder hebben verloren,
maar door deze film te maken,
blazen we haar nieuw leven in.
En ze voelt nu zo levend voor me op zo'n mooie manier.
Ja, ik heb het aan Alexa gevraagd.
Ik zei: "Alexa, gaat een ziel ooit dood?"
En Alexa... wil je het horen? Kijk...
Bedoel je echt Alexa?
Ja. Alexa, sterft de ziel ooit?
Van reginameredith.com: de ziel sterft niet.
Hij keert terug naar het universum.
De ziel sterft nooit.
Ik heb iets voor je gemaakt
van sommige dingen die ik in de opslagruimte vond.
En dat wilde ik je geven.
Heb jij dit samengesteld?
- Ben ik dat? - Dit hele boek ben jij.
Oh, mijn God!
Wauw!
Ik lijk op die vrouw uit Grey Gardens.
- Weet je wie ik bedoel? - Ja.
Ik heb ook wat kaarten gevonden die je aan mama hebt geschreven.
"Voor de meest geweldige mama in de hele wereld.
"Je liefhebbende kind, Jayne Marie."
God, wie dacht dat dit er al die decennia was?
Laat me je deze voorlezen.
"Lieve mama,
"Ik hou overdag van je en ik hou 's nachts van je,
"maar wat ga ik doen als je uit mijn zicht verdwijnt?
"Ik hou 's morgens van je en 's middags ook.
"En als je bent waar ik denk dat je bent,
"hoop ik dat je niet op stap bent met die oude Jack Paar."
Dat meen je niet.
"Ik hoop dat je niet op stap bent met die oude Jack Paar."
Oké. Dit behoort tot je beste werk.
Ik ben zo blij dat jullie hier zijn,
omdat ik het haatte om het zonder jullie te doen.
- Al die dozen? - Mijn hemel.
- Hier. - Wacht even.
Oh, mijn God. De knipselboeken.
"Net als Marilyn."
Wauw.
Schuiven.
Oh, mijn hemel.
Moet je dat zien. Wat lief.
Ik ben hier doodsbang voor de kerstman.
Dat is zo griezelig.
Elk kind haat de kerstman op die leeftijd.
- Wat is dat op je been? - Dat is een deken.
Op je been?
Allemachtig.
Mickey wilde dat ik dat deed.
Hij vond hem in de doos. We hadden haar beet.
En hij heeft het gefilmd.
Jullie zijn weer mijn kleine broertjes.
Oh, kom, kom, kom.
Oh, mijn God.
Dit is een Golden Globe.
Hollywood Foreign Press Association.
Kijk. Wacht even, jongens.
Jayne Mansfield.
International Stardom Award. 21st Century Fox.
Veelbetekenend.
Je zou deze bij de jouwe kunnen zetten.
Ja.
Als het mag, heel graag.
Je hebt hem verdiend.
Oh, mijn God.
Is hij van ons?
Ja. Gefeliciteerd.
Peter Hermann MIJN ECHTGENOOT
Bedankt.
Ongelooflijk dat je dit hebt gedaan.
Ik heb me het grootste deel van mijn leven geschaamd voor mijn moeder.
Een persoon waar ik geen herinneringen aan had.
Een persoon wiens stem ik niet wilde horen.
Een persoon wiens carrière ervoor zorgde dat ik het anders wilde doen.
Een persoon die heel wat problematische keuzes maakte
en me achterliet met verlies en geheimen.
Maar op mijn 60e voel ik me anders.
Ik herken me mezelf voor de eerste keer in jou.
De manier waarop je glimlacht.
De manier waarop je lacht.
Ik heb nu ook zulke moederlijke gevoelens voor je.
Je was 16 jaar toen je zwanger raakte.
Je was een kind toen je aan deze carrière begon.
Ik snap het zo goed.
Ik snap hoe gekwetst je moet zijn geweest.
Op zoek naar iets wat je nooit gevonden hebt.
Zit je in de problemen?
Maar je had zoveel in je.
Ik versla het eerst.
En dat is wie ik nu zie.
Ik zie jou, Jayne.
Mijn moeder Jayne.
Ik hou van je.
En ik mis je.
In liefdevolle herinnering aan mijn ouders
WE LEVEN OM ELKE DAG MEER VAN JE TE HOUDEN
Ondertiteling: TransPerfect Media