Catherine. Zmieniło się to, jak o niej mówisz.
- Zabrała dowody z laptopa? - Był wyczyszczony.
A ty nic nie pamiętasz.
POPRZEDNIO
Nie, wrzucił to na pendrive’a. Alden.
To kopia plików z laptopa Hala Hartforda.
Zbierał dowody przeciwko Jayowi Eastonowi.
- Jakie dowody? - Już to wiesz.
Jest tam nagranie ciebie sprzed lat.
Wiedziałaś, że istnieje?
Gdzie jest Jay?
Dziewczyna uciekła i idzie do twojego domu.
Jeśli ją tam aresztują, mogą przeszukać twój dom.
Dałeś mi wszystko, prawda?
Porównałem krew z krwią z miejsca zbrodni Caleba Eastona.
DNA pod paznokciami Isabel Luny należało do rodzeństwa Caleba Eastona.
Nikt mi nic nie zrobi.
A co mogą zrobić mi?
Co byś zrobiła, gdybym cię puściła?
Dlaczego ta dziewczyna
nam to robi?
Nie wiem. Morfina pomoże ci zasnąć.
Nie zapłaciłaś jej?
Zawsze im płacimy.
Nie chciała pieniędzy.
Nie musiała ich brać.
Mogła odejść.
Nawet nie pamiętam tej dziewczyny.
Ja pamiętam.
- Idź spać, tato. - Czego ona chce?
Dlaczego zabiła Caleba?
Mojego synka.
Jestem blisko.
Zbadaliśmy ponownie próbki DNA spod paznokci Isabel Luny.
- Co znaleźliście? - To było DNA Emmy Easton.
O w mordę.
Ale to nie znaczy, że zabiła tę dziewczynę...
- Isabel? - Tak,
miała siniaki na ciele
i różne narkotyki we krwi.
Pomasujesz mi głowę?
Nie dzisiaj, tato.
Pomasuj mi głowę.
Nie słyszałeś?
Mówiłam, że nie dzisiaj.
Jakie narkotyki?
Wedle koronera, zmarła od przedawkowania heroiny.
Nie sprawdzali zbyt dokładnie, bo...
Nikogo nie obchodzi ktoś, kto bierze kasę za seks.
Jesteśmy tuż za tobą.
Nie idź tam bez nas.
- Ale jeśli to zrobisz... - Że co?
Możesz ścigać Catherine po domu,
ale jak ją zakujesz, zrobi się z tego szara strefa.
- Nie możesz wejść... - No tak.
Przeszukaj dom pod kątem zagrożeń.
A jeśli znajdziesz pornografię dziecięcą, dostaniemy nakaz
i wywrócimy to miejsce do góry nogami.
Wysłuchasz mnie do końca, Alice? Nie idź tam sama.
- Powiedz jej. - Ed pewnie im powiedział, że jedziemy.
- Właśnie sprzątają. - Al, nie wchodź.
- Nie wejdę sama. - Dziękuję.
OBSESJA
Myślisz, że Ed powiedział im o nas?
To nic takiego.
Nie zbywaj mnie. Dlaczego powiedziałaś, żebym mu nie ufał?
- Wcale nie. - Na pewno tak powiedziałaś.
Powiedz.
Miał dużą sprawę w 2011 roku, a Jay Easton był jego źródłem.
Myślę, że od tego czasu po cichu sprzątał dla Jaya.
O w mordę.
Ale zrobiłam się zbyt zarozumiała, gdy dostałam laptop Hala Hartforda.
Myślałam, że będzie tam coś, co pokaże, że się komunikują.
Przeceniłam swoje karty
i teraz jadę w radiowozie koloru gówna.
Dlaczego pytasz? Coś się stało z Edem?
Nie.
- Nic się nie stało. - Coś się stało. Co to było?
Myśli, że zabrałem dowód.
- Czemu to zrobiłeś? - Nie zrobiłem tego.
Zrobiłeś.
Co to było? Coś, czego on chce?
To nic takiego.
Zostało tylko kilka dysków twardych. Były w innym sejfie.
Pięć lub sześć. W porządku.
Poradzę sobie.
Radzę sobie.
Masz jeszcze degausser? To dwuczęściowy proces.
Tak, wiem, co robić.
Zostań w domu, póki nie dowiemy się, gdzie ona jest.
- Pamiętasz, jak ona wygląda? - Oczywiście, że tak.
Zadzwonię po miejscową policję i zyskamy trochę czasu.
Nie wpuszczaj ich do domu.
Emma?
Chyba ją słyszę.
Ona chyba tu jest, Ed.
Znam cię.
Znam twoją twarz.
- Jesteś jego córką. - Tak.
Wiesz, kim jestem?
Tak.
Co tu robisz?
Chcę, żebyś sobie poszła.
Ja tylko...
Chcę tylko na ciebie popatrzeć.
Dobrze.
Zamknij się, próbuję myśleć.
Byłaś tam.
Otworzyłaś drzwi, a my weszłyśmy do domu...
Tak, ty i twoja przyjaciółka.
Otworzyłaś drzwi i się uśmiechałaś.
Były kwiaty. Chciałaś, żebyśmy je powąchały.
O to chodzi?
Lubisz kwiaty?
Lubię kwiaty.
Moja przyjaciółka
uwielbiała kwiaty.
Spójrz, zrobiła mi to.
- To mak. - Hodujesz tu maki?
Nie hoduję maków, bo one nie mają zapachu.
- Lubisz kwiaty, które ładnie pachną. - Tak, lubię ładne rzeczy.
Lubię miłe rzeczy, a nie brzydkie.
Zawsze rozkładałam świeże kwiaty,
upewniałam się, że dom jest czysty
i dawałam im narkotyki, jeśli chcieli.
Wszystko, czego chcieli, dawałam im to.
To właśnie robisz.
To nie moja wina.
To mój ojciec.
Kochasz go?
Tak, ale ja też jestem ofiarą.
Nie!
Nie.
Mam broń! Mam pistolet, dam ci go.
Weź go. Dam ci pistolet.
Idź zabić mojego ojca.
Śpi i jest naćpany morfiną.
Możesz go zabić, jeśli chcesz. Nie obchodzi mnie to.
Wejdź po schodach i potem korytarzem do końca.
Weź.
Łatwo pójdzie.
Tutaj się ukrywałaś,
gdy krzywdził małe dziewczynki?
One nie były dziewczynkami.
Nie byłaś małą dziewczynką. Byłaś nastolatką.
To duża różnica.
Nie zbliżaj się.
Zastrzelę cię.
Strzelaj.
FBI!
FBI! Ręce na widoku!
Ręce do góry! Pokaż ręce!
Zaatakowała mnie, a ja ją postrzeliłam.
Uciekła.
- Gdzie broń? - Zabrała ją.
Idzie do domu. Mój ojciec jest w domu.
Zostań tu. Nie ruszaj się.
Catherine!
Wiem, że jesteś ranna, chcę ci pomóc.
Catherine, odłóż broń.
Catherine, jak bardzo jesteś ranna?
Chcę tylko wiedzieć, co się z nią stało.
Muszę sobie przypomnieć.
Ja tylko... Kurwa.
Rzuć broń, to ci pomogę.
Przypominam sobie.
Porozmawiaj ze mną.
Nie przestawaj mówić.
Byłam tu...
Płakała...
Isabel płakała. To było gdzieś blisko.
- Jeśli dasz mi się rozejrzeć... - Rzuć broń.
Muszę wiedzieć, co się z nią stało. Była w tym pokoju.
Catherine!
Catherine, posłuchaj mnie, proszę.
Gliny i FBI już tu jadą.
Jeśli będziesz miała broń, zastrzelą cię.
Nie chcesz tak umrzeć.
Po co mnie tu ściągnęłaś?
Żebym mogła wejść do tego domu.
- Nie. - Przepraszam, że cię okłamałam.
Chciałaś, żebym tu przyszła, bo chciałaś, żebym go zabiła.
Nie chcę, żebyś kogokolwiek zabijała.
Czemu? Bo to jest złe?
Bo nie możemy decydować o czyjejś karze.
Więc o czym możemy decydować?
Ja nie mogłam decydować o niczym w moim życiu!
Kto zdecydował, że można mnie kupić, że mogę być głodzona,
ruchana, bita i duszona?
Zła osoba, którą zabiłaś.
Nie uważasz, że to coś złego.
Wiem, że nie. Widziałam twoją twarz przed schroniskiem.
Chciałaś, żeby ten człowiek umarł.
Wiem, bo widziałam twoją twarz.
Dobra, masz rację.
Chciałam, żeby umarł. Chciałam go skrzywdzić.
Chciałam, żeby się bał.
Masz rację.
To prawda. Rzuć tę cholerną broń.
Nie mamy dużo czasu.
Wszyscy tu jadą. Zabiją cię, a ja nie chcę, żebyś umarła.
Zabiłaś kiedyś kogoś?
Nie.
To daje siłę...
Patrzenie na czyjąś śmierć.
Jest ta chwila,
tuż przed ich odejściem,
kiedy się nie boisz.
A ja zawsze się bałam. Od zawsze.
Ale kiedy kogoś zabijam...
To jakbym go zjadała, co nie?
Jakbym go połykała,
jakby wszystko, co zrobił, znikało we mnie.
Mam całą pieprzoną moc świata,
a oni nie chcą, żebyśmy ją mieli.
Chcą nam ją odebrać.
Chcę, żebyś to poczuła.
Kurwa mać!
Rzuć broń!
Kurwa!
Policja Greenwich!
Odłóż broń.
Najpierw mi odpowiedz.
- Powiedz mi prawdę! - Powiedziałam.
Pamiętam ten pokój.
Była w tym pokoju!
- Wezwę policję! - Rzuć to! Rzuć broń!
To było w tym pokoju. Była w tym pieprzonym pokoju.
Odłóż broń.
Jeśli chcesz w kogoś wycelować, wyceluj we mnie.
Zajebiście.
Policja Greenwich.
Chryste Panie.
Boże, jesteśmy w jebanym Connecticut.
Gdzie jest ta Alice?
Przepraszam, kim jesteście?
Miło mi. Agentka specjalna nadzoru, Nora Washington z FBI.
A to jest Danny Kelly. Wydział zabójstw w Nowym Jorku.
Nie ma pan tu jurysdykcji. To Connecticut.
Racja. Na ulicy przed tym domem
stoi samochód podejrzanej.
Podejrzewamy, że na terenie może być agent.
Dostaliśmy telefon w sprawie podejrzanej aktywności w domu.
- Kto do was dzwonił? - Ja zadaję pytania.
- Musimy zobaczyć dokumenty. - Słucham?
Nie wygląda pani na agenta FBI.
Coś ty powiedział?
Nie chciałem...
Miałem na myśli pani koszulę.
Dlaczego jest ubrana w hawajską koszulę?
Hawajską koszulę?
A wy co, wczoraj się urodziliście?
Musimy przeszukać teren.
Nie. Nikt nie wejdzie bez nakazu,
uzasadnionego powodu, chyba że są naglące okoliczności.
Przeczytałeś to na patyczku od loda?
Pokażcie dokumenty albo zabiorę was na posterunek.
Zabierzesz mnie na posterunek?
Na jaki posterunek mnie zabierzesz?
Zawieziesz mnie na swoim jebanym wózku golfowym?
Szybciej, niż myślisz.
- Choi. - Jest tutaj? Co się dzieje?
- Co jest? Kim pan jest? - Choi.
Jestem zastępcą agenta specjalnego,
nowojorski oddział FBI.
Muszę zobaczyć wasze dokumenty.
Legitymacje. Słyszeliście pana.
Odłóż broń.
Co było na tych dyskach, Emma?
- Nie wiem. - Przestań kłamać.
Wszyscy zawsze mnie okłamują. Chcę tylko wiedzieć, co się stało.
Spróbuj sobie przypomnieć.
Mów dalej.
- Byłaś tu ze mną? - Tak.
Isabel krwawiła.
Na stole były leki, igła.
Poszłam do niej. Mówiłam ci, że ledwo co rodziła.
- Czemu nie wezwałaś lekarza? - Jeśli ją zastrzelisz,
nie będziesz wiedziała, co się stało.
Ojciec mi nie pozwolił.
Krwawiła
i nie przestawała płakać. Mój ojciec ją uderzył.
Catherine, odłóż broń.
To prawda.
Mów dalej.
Dobrze.
Weszłam tu
i trzymałam ją...
Kołysałam ją.
Drapała mnie po karku, bo bardzo cierpiała.
Nie wiedziałam, jak zatrzymać krwawienie.
Powiedziała, że dopiero co urodziła, a potem powiedziała, że chce ciebie.
Więc poszłam po ciebie. Byłaś z Oliverem,
byłaś w pokoju z Oliverem i powiedziałam ci,
że Isabel cię potrzebuje.
Miałaś krew na stopach. To była jej krew.
Zabrałam cię do biura, a potem wprowadziłam tutaj...
- Weszłaś. - Właśnie.
Dobrze.
Na stole były leki. Ona patrzyła na mnie
i powiedziała: „Wszystko boli”.
Właśnie.
Więc dałam jej rękę...
Ściskała ją, a ja chciałam przejąć jej ból.
Ściskała ją, a ja nie czułam...
Nie czułam ręki...
A potem ty
odeszłaś. Czemu odeszłaś?
Poszłam zadzwonić do Hala.
Hal.
To ciebie Hal chronił.
Nie powiedział mi, jak masz na imię.
Trzymałam go przy życiu godzinami!
Zabierz mi to stąd!
- Nie wypowiedział twojego imienia! - Catherine!
- Hej. - Zabiłaś niewłaściwych ludzi.
Nie rób tego.
- Śmiało. - Catherine, przestań!
Nie rób tego.
Do kogo dzwonisz, Ed?
To nie twój telefon służbowy. Do kogo dzwonisz?
Do Jaya?
Czy to telefon, z którego zadzwoniłeś do Jaya, ostrzegając przed nami?
Nie zgrywaj świętoszka.
Niczego nie zgrywam. Jestem wielka i potężna.
Latam nad tobą, patrzę na ciebie z góry i leję ciepłym moczem.
Spada ci na głowę jak deszcz.
- To obrzydliwe. - Wyciągaj parasol.
Jay Easton dał cynk, który ocalił życia.
Nie widziałaś całości.
Siedzisz w piwnicy i myślisz, że jesteś lepsza od innych.
Kto chciałby tam siedzieć?
Jesteś chora.
Zajmowałem się sprawami bezpieczeństwa narodowego...
Teraz mówisz o bezpieczeństwie narodowym.
Co byśmy zrobili
bez pieprzonego Eda George’a dbającego o nasz kraj?
To jedna martwa dziewczyna!
I tak by umarła.
Daj mi ten telefon, Ed.
Albo co?
Zapomniałaś o drugiej części.
Nie rób tego.
No dobra. Emma...
Co zrobiłaś po tym, jak zadzwoniłaś do Hala?
Nie wiem.
Ale ona żyła, kiedy wychodziłam z pokoju.
Ściskała twoją dłoń i żyła,
a kiedy wróciłam...
Nie żyła.
Przestań, kurwa, kłamać!
Dobra.
Już dobrze.
Świetnie.
To była komplikacja przy porodzie
albo coś takiego.
Nie wiem.
Ty wiesz.
Nie.
Pamiętasz?
Catherine...
Tak.
Nie chciałaś, żeby dłużej cierpiała.
To byłaś ty.
Poprosiła mnie.
W porządku.
Nie chciałaś, żeby cierpiała.
Wiem.
Jest tutaj!
Próbowała mnie zabić! Ma broń!
Wy ze mną!
Chodźmy!
Szybko!
Policja! Ręce do góry!
Nie strzelajcie!
Odłóżcie broń! Słuchać mnie!
Zabezpieczcie miejsce.
Niczego nie dotykać.
Maska.
Obudź się!
FBI.
Znam cię.
Jesteś gwiazdą filmową.
Podoba mi się twój film.
Zawsze był jednym z moich ulubionych.
Ja...
Może pan oddychać?
Panie Easton, pomogę panu.
Panie Easton? Proszę pana?
Potrzebuję pomocy medycznej!
Natychmiast!
Żadnych dysków twardych, dowodów, a on nie żyje.
Ed, jesteśmy gotowi.
Dobra.
Choć odniósł ranę na służbie,
próbując schwytać brutalnego przestępcę,
wykazał się niezwykłą odwagą.
Detektyw pierwszej klasy Marshall Connelly.
Dzięki, że przyszłaś.
Uznałem, że to podkreślę. Nie zaproszę nikogo, kogo znam.
Musiałam przyjść.
Uwielbiam patrzeć, jak gliny robią sobie dobrze biżuterią.
Dają ci medal, zanim cię wyrzucą.
Danny, potrzebuję dowodów, które zabrałeś.
- Nie mam ich. - Nie wiem, co na nim jest,
ale jeśli Ed tego chce, to ja też.
Wrzuciłem go do oceanu.
Danny.
Potrzebuję go, by dorwać Eda.
Posłuchaj.
Wychodzę.
Dobrze cię widzieć.
Alice odzywała się do ciebie po zawieszeniu?
Nie oddzwania do mnie.
Nie.
Jedziesz na wycieczkę?
To moje brudne pranie.
Nie umiesz kłamać.
Cześć.
Jak się masz?
Lubią mnie tu.
- Słyszałam, że wzięłaś ślub. - Tak.
Nie zdecydowałyśmy jeszcze, gdzie będzie miesiąc miodowy.
Chciałam ci powiedzieć, że znaleźliśmy ciało Isabel.
Przeniesiemy ją z Hart Island.
Będzie miała imienny grób
na cmentarzu.
Dlatego przyjechałaś?
Jasne.
- Chciałam... - Nie.
Wiem, po co przyjechałaś.
Po co?
Masz tajemnicę.
Al.
- Przyszłaś pierwsza. - Tak.
Miło tutaj.
Jest idealnie.
- Zajebiście zimno. - Cholernie zimno.
Czy...
Chcesz wejść do środka?
Pograć w coś?
Pograć?
W chińczyka albo coś.
- Dobrze. - Tak?
Danny!
Nadal widzisz moją twarz?
Na tym nagraniu?
Al,
nie musimy nic robić.
Jak się gra w chińczyka?
Nie wiem.
- Jest coś z rzucaniem kośćmi. - Naprawdę?
Nie zdołam być ostry dla ciebie.
Wiesz o tym.
Wiem.
Wciąż tu jestem.
No dobra,
to co zrobisz?
Powiem mu o filmie.
Że nie ujawniłam go, bo o nim nie wiedziałam.
Myślę,
że on o nim wiedział.
Al,
mam dość.
Co zrobisz? Będziesz cały dzień siedział na plaży?
Tak.
Czemu, kurwa, nie?
Przez całe życie mogłem tylko
patrzeć na rzeczy, na które inni nie chcieli patrzeć.
Ale nie chcę patrzeć na rzeczy, na które nie muszę patrzeć.
W porządku.
Możesz szukać dalej.
Jest twój.
Rób, co musisz.
Dziękuję za to.
- Dziękuję. - Oczywiście.
Cieszę się, że mogłam pomóc.
Trzymaj.
To jest to, co Danny miał.
Hal Hartford zbierał dowody przeciwko Jayowi.
Też tam jestem.
Miałam 14 lat.
Myślałam, że jestem zakochana. Jest nagranie,
które miał Jay Easton.
Nie ujawniłam go.
Widziałaś je?
Nie.
Dlaczego nie?
Jeśli chcesz to zrobić, musisz się z tym zmierzyć.
Alice, cieszę się, że do nas dołączyłaś.
- Ja też. - Nie mogę się doczekać.
Yara urodziła dziecko.
Nie znam płci.
Nie rozpoznałem po zdjęciach.
Wyszło z pełną czupryną.
Jezu Chryste.
Dodaj swój kod do pokoju, jeśli chcesz przeglądać poufne materiały.
Szukaj „Alice”.
Dziękuję.
Przeszukaj lokalne pliki Alice
Przeglądaj
Alice wróciła.
Ona i Danny są bardzo blisko.
Dał jej taki miły prezent z okazji powrotu do biura.
To chyba był pendrive, ale nie znam się na komputerach.
Prosiła, żeby go dla niej przechować.
Jay był moim źródłem.
Gdybyśmy nie brali informacji od przestępców, nie mielibyśmy pracy.
- Dlaczego się nie pieprzymy, Ed? - Chryste.
Byłoby fajnie i trochę dziwnie.
Co o tym myślisz? Sama nie wiem.
Może kiedyś cię przelecę.
Masz sekret.
Widziałam, jak wychodzisz z pokoju.
Po tym, jak wszyscy weszli, wyszłaś.
Poprosiłam prawników o dokumenty związane ze sprawą.
Chciałam przeczytać zeznania.
Dobrze, to mądre.
Przede wszystkim chciałam przeczytać, jak zginął Jay Easton.
Miał niewydolność oddechową.
Szkoda.
Podobało ci się?
Co mi się podobało?
Jesteś gwiazdą filmową.
Podoba mi się twój film.
Zawsze był jednym z moich ulubionych.
Ja...
Panie Easton, może pan oddychać?
Pomogę panu.
Potrzebuję pomocy medycznej!
Na górze, już!
Jest tutaj.
Lekarz już w drodze.
Wklej plik
Alice_03_2004.mov+znane pobrania
Wyodrębniam...
Jeden plik zatytułowany Alice_03_2004.mov
został pobrany lub przeniesiony 50 042 razy w 312 sprawach
Powiedziałam,
podobało ci się to, co czułaś?
Napisy: Michał Kuźma