POPRZEDNIO
15-latka znaleziona martwa w rzece. Przedawkowanie z 2012 roku.
Pamiętasz to?
- Nie. - Tu są nasze nazwiska.
Pomyślałam, że powinieneś wiedzieć.
Jay Easton zabił mojego przyjaciela.
Nie.
Byłaś tam, nie pamiętasz?
Nie pamiętasz, co się stało?
Zabrałem rzeczy.
Zdjęcia i pliki z jego komputera,
rzeczy, których mogę użyć przeciwko niemu.
- Ma je pan tutaj? - Tak, na moim laptopie.
To pana spotkało?
Przydałaby mi się twoja pomoc.
A potem wycelowałaś w byłego chłopaka.
Teraz jedna rozmowa między Marshallem a Edem
i możesz stracić pracę.
Myślisz, że nie zasługujesz na śmierć?
Jaka jest kara dla ludzi, którzy wiedzą, co się dzieje i nic nie robią?
Telefon był przed domem Michelle Drummings.
Nie żyje.
Jej syn potrzebuje pielęgniarki na pełny etat.
Idź już.
Żyje.
- Ręce do góry. - Chcesz mu powiedzieć?
Zanim cię poznałem, byłaś w ciąży i tata cię wyrzucił.
Nie wiedziałem, co ci się przytrafiło w dzieciństwie.
...czy w 2012 roku mieliście okno życia?
Tak, dla noworodków. Nadal mamy.
Alice, dokąd idziesz?
Po kawę.
Gracie, skarbie?
Dobrze.
W porządku. Proszę.
Wiesz, co to jest.
Depersonalizacja.
Derealizacja. Wiesz, co robić, prawda?
Musisz sprowadzić się z powrotem.
Oddychaj. Dalej, oddychaj.
Jesteś bezpieczna, prawda? I jesteś w teraźniejszości.
Czujesz to? To ty. To twoje ciało.
Pomyśl o podeszwach swoich śmierdzących stóp na ziemi.
Oddychaj.
Wszystko w porządku?
Tak.
Poddałam się dwa lata temu. Nie chciałaś choć raz zadzwonić?
Dać znać, że jest dobrze?
Nie było dobrze.
Wiesz, co musisz zrobić. Musisz pracować, prawda?
Tak dobrze sobie radziłaś. Pomagałaś wielu ludziom.
Mogę tu zostać na jeden dzień? Chyba po prostu muszę odpocząć.
Spójrz na mnie.
Twoje zdjęcie było w wiadomościach. Co się dzieje?
Powiesz komuś, że tu jestem?
Myślisz, że wezwę policję?
Na ciebie?
Nie dzwoniłabym, nawet gdyby sam Szatan
robił kanapki w mojej kuchni.
Muszę wiedzieć, w co się pakuję.
Niedługo mnie dorwą.
Kto cię dorwie?
Zrobisz coś? Znajdziesz Elenę?
Nie. Elenie nic nie jest.
- Elena jest z rodziną. - Nie.
- Wróciła do niego. - Ona...
Boże.
Jeśli mnie dorwą,
znajdziesz ją i wyciągniesz stamtąd?
Kim oni są? Nie wiem, o kim mówisz...
Dobrze, kochanie. Nie zostawię cię tu samej.
Pójdziesz ze mną. Mam twoją torbę.
Załóż maskę. Możesz wstać?
Chodź.
Muszę otworzyć.
Idę. Chwileczkę.
Wiesz, jaki dziś dzień?
Nie.
Chyba coś wymyślę.
Pomyliłaś miejsca.
To miejsce dla prostytutek w kryzysie.
Zajmij się swoimi sprawami.
Nie znasz mnie i nie znasz mojego życia.
Robię to online. Mój chłopak się dowiedział. Muszę się tu zatrzymać.
Gracie, znalazłam ci łóżko.
- Skończyłaś formularz? - Tak, dzięki.
Chodź.
- Gdzie jest łazienka? - Łazienka? Chodź.
Dowiedziałaś się czegoś o bransoletce?
Tak, ale Catherine Grace jest tutaj.
Widzisz ją?
Tak, weszłam i ją zobaczyłam. Meldowała się w schronisku.
Przedstawiłaś się jako agentka?
Nie, tylko udawałam, że też się melduję.
Dobrze.
Gdzie teraz jesteś?
W łazience.
Kobieta, która prowadzi schronisko, nazwała ją Grace.
Myślę, że się znają.
- Masz broń? - Tak. Co mam zrobić?
Chcę, żebyś zajęła się tym ostrożnie.
Może ją przekonamy, sprowadzimy Catherine i zezna przeciwko Jayowi Eastonowi.
Tak.
Pogadaj z nią, nawiąż z nią więź.
Zbuduj zaufanie.
Mogę to zrobić. Zbudować zaufanie.
Ale posłuchaj, ogranicz się do pogawędki.
Jej ulubiony kolor, pogoda, czy ma pierdolonego kota.
Nic, co wymagałoby przeczytania jej praw,
nic, co można by nazwać prowokacją, nic związanego ze zbrodniami.
Możesz się pospieszyć?
Nie zbuduję zaufania, jeśli będę musiała mówić o pogodzie.
- Pogoda i koty. - Koty?
„Lubisz deszcz?” „Lubisz koty?” „Lubisz deszczowe koty?”
Robisz tak, aż uznasz, że już czas, a ona sobie poradzi.
Potem przedstawisz się jako agentka
i spróbujesz ją przekonać do rozmowy o Jayu Eastonie.
Dobra. Świetnie.
Jeśli dobrze to rozegramy, dorwiemy oboje.
Ale gdy ją aresztujemy i ujawnimy,
a Ed George będzie patrzył, wiesz, że nic nie powie.
Ile mam czasu?
Masz czas, aż powiem Edowi.
Zrobisz to teraz?
Jasne. To mój przełożony.
Ale powiem mu osobiście.
Nie uwierzysz, ile czasu zajmie mi dotarcie na 32. piętro.
Może godzinę.
Godzinę.
Chwileczkę.
Wyślę zespół SO do tego budynku.
Będą osłaniać wyjścia.
Będę cię informowała, udając kogoś innego.
Dobra. Bądź moją siostrą.
Dobrze. Jeśli powiem ci, że nasza mama jest w szpitalu,
czas się skończył, a ty wypierdalasz.
Rozumiesz? Jest niebezpieczna.
Znaleźli ciało Hala Hartforda i był torturowany.
- Rozmawiasz przez telefon? - Już idę.
Wspieram cię. Rozumiesz?
Dobrze.
Załatwiłam ci pokój.
OBSESJA
Potrzebuję ludzi, żeby obstawili wszystkie wyjścia w schronisku w centrum.
Poczekajcie na adres.
Na wschód. Minuta stąd.
Południowa strona.
Jesteśmy od zachodu.
Wszystkie jednostki na miejscu.
Informujcie mnie na bieżąco.
Jeśli zadzwoni ktoś z biura Eda George’a,
powiedz mu, że właśnie do niego idę z aktualizacjami.
Jak długo ci to zajmie?
To duży budynek, a ja mam małe nóżki.
Jeśli teraz odpowiesz na pytania bez obecności adwokata...
Nie potrzebuję adwokata. Zabiłem go.
I podobało mi się to.
Widzisz moje oczy?
To oczy zabójcy.
Musimy odczytać ci prawa.
- Co tak długo? - Robię to normalnym tempem.
Tak mówiła twoja mama.
Jeśli będziesz odpowiadać na pytania bez adwokata,
- masz prawo w każdej chwili przestać. - Szybciej.
Wszystko w tym pokoju należy do ciebie?
A ten laptop?
Jaki laptop?
Możemy wezwać technika?
Jak przesunąłeś wózek w kajdankach?
Magicznie.
Czy wózek inwalidzki ma tryb ręczny?
Tak, z boku.
- Tutaj? - Tak.
Przestań się ruszać. Przestań ruszać wózkiem.
Okej.
- Tu są dwa guziki. - Wiem.
O którym guziku mówisz?
- Nie wiem. - Kurwa mać.
Danny.
Marty, ściągnąłeś całą rodzinę do tego gówna?
Co to za pieprzony bałagan?
Trzy trupy, nikt mi nic nie mówi.
To federalni. Może pogadają z tobą, jak będziesz miał cztery ciała.
Ach tak? To może cię zabiję.
Słuchaj. Lubię być nie na bieżąco, wiesz?
Na bieżąco to moje szczęśliwe miejsce.
Marshall się tym zajmie z tobą, jasne?
Żeby było jasne, nie rozmawiałem z nim cały dzień.
Tak, bo wczoraj zatrzymali go po pijaku.
Wykręcił się, rzecz jasna.
Mówił, że wraca od Alice,
co też jest kurewsko pojebane.
Słuchaj.
Potrzebuję nowych informacji. Trzeba kogoś aresztować, nie?
Nie pozwól im nas lekceważyć, Danny.
Mam dość bycia kochanką. Chcę być żoną.
Myślę o tobie jak o żonie, Marty.
Dziękuję, tylko o to proszę.
Zwłaszcza gdy kłócimy się o głupoty.
- Racja. - Pieprzony kutas.
Dobrze.
Zasady. Dostaniesz posiłek i prysznic,
ale tylko wtedy, gdy pójdziesz potem czytać Biblię.
Ani słowa. To obowiązkowe.
Podziękujesz mi, gdy przyjmiesz miłość Chrystusa
i pójdziesz do królestwa niebieskiego.
Żartuję.
Trochę. Żadnych gości.
Żadnego wchodzenia i wychodzenia bez rozmowy ze mną.
Jeśli wyjdziesz, nie wrócisz.
A to jest Grace.
Mamy komplet, dzielicie pokój.
Cześć.
- Przepraszam. - Pewnie.
Wejdź.
Ralph.
Chciałam zapytać o twoją mamę.
- Mojego tatę. - Twój tata wyzdrowiał?
- Nie. - To jest...
Myślałam, że wyzdrowieje.
Chcesz o tym porozmawiać?
Zawsze jesteś taka zajęta.
Nie dziś.
Trochę tu posiedzimy.
Hal nie żyje.
Hal nie żyje. Powiedz, co się dzieje.
Co wiedzą? Potrzebuję informacji natychmiast.
Chcę, żeby Nora Washington jak najszybciej złożyła raport.
Ktoś z C-20 powiedział, że idzie się z tobą zobaczyć.
Kiedy wyszła?
Co masz na myśli? Nie wiem.
Hej, Marshall, tu Danny. Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Dobrze. Zdjąłem ci kajdanki, żebyśmy mogli pobrać odciski palców.
- Znów przesuniesz wózek? - Nie wiem.
- Zrobię to? - Zrobisz?
Dużo się tu dzieje. Musisz przyjść do pracy.
To nie jest opcjonalne. Potrzebujemy odcisków.
Wyciągnę ręce.
Ty sprawny glino. Kurwa mać.
- Do dzieła. - Boże.
Nie jestem gliną, tylko agentem specjalnym FBI.
Co? Nie słyszę cię
przez wentylator.
Powiedziałeś,
że wszyscy gliniarze to dranie?
- Do diabła! - Hej, wy dwaj.
Po prostu zrób całe ręce. Masz jakiś tusz?
- Tusz? - Tak. Tusz.
Nawet nie wiem, gdzie jest.
Kurwa, złam długopis na pół czy coś.
Tak jest.
- Kurwa mać. - Jebać policję.
- Alden, wracaj. - Jebać policję.
- Ty też się pierdol. - Alden.
- Jebać policję. Uwaga. - Choi, idź po niego.
Jebać policję.
- Hej, stary. - Pierdol się.
- Alden, wracaj! - Wal się!
Cześć.
Hej.
Wszystko gra? Mówiłaś przez sen.
Myślałam, że masz zły sen.
Muszę się przewietrzyć.
Czuję się, jakbym była w celi.
Mogę iść z tobą?
Co robisz w Internecie?
Jest ciężko.
Trochę cierpię.
Lubisz to?
Czasami.
Co zrobił twój chłopak, gdy się dowiedział?
Odbiło mu.
Myślałam, że mnie zabije.
Zabije cię?
Tak.
Naprawdę myślałam, że umrę.
Zawsze wyciągał mnie spod prysznica, żeby mnie bić.
Ale zwykle bił mnie, aż zemdlałam.
Tym razem nie zemdlałam, tylko wyszedł z pokoju.
Więc tam leżałam.
I już go nie słyszałam.
Pomyślałam: „Poszedł po broń, żeby mnie zabić.
Teraz umrę”.
Wiesz, co sobie myślałam?
„Szlag...
Nie wypłukałam szamponu z włosów”.
I co?
Dalej masz go we włosach?
Pewnie tak.
Nie wiem, jestem w rozsypce.
Mam atak paniki, gdy zbliżam się do prysznica.
Nie wiedziałam nawet, jaki to dzień.
O czym mówiłam przez sen?
Byłaś...
Powtarzałaś imię Isabel.
Naprawdę?
Co powiedziałam?
Tylko jej imię.
Dziś jest zimno.
Stara.
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Dobra.
Zabawna jesteś.
Wiesz co?
Lubię to miejsce.
I lubię Jean.
Startuje na targach w Nowym Jorku.
Naprawdę.
Wszystko potrafi.
Mówię jej: „Jean, czego ty nie potrafisz?”.
A ona: „Mów, co chcesz, a ja to zrobię”.
To dobre miejsce.
Mogą ci pomóc.
Pomogła ci?
Tak.
Poznałam ją, gdy miałam 16 lat.
Kiedyś tu pracowałam.
Uratowała mi życie.
Chcę się czymś z tobą podzielić.
Hej, dziewczyny.
Jedzenie, prysznice, Duch Święty.
Chodźmy.
Proszę.
Tak.
Proszę.
Dzięki.
Proszę. Chipsy.
Czemu ciągle patrzysz na zegar?
Zagapiłam się w sześciopak Jezusa.
Macie dziesięć minut na jedzenie. Zgadnijcie, co jest na deser?
Zgadza się, prysznic.
Tak, każdy bierze prysznic.
Nie przewracaj oczami. Każda bierze prysznic.
Nie chcesz wiedzieć, jak go zabiłem?
Jasne, tylko wezmę długopis.
Dobrze, więc...
Trzymałem strzykawkę w ten sposób.
Nie. W ten sposób.
I upadł na nią.
Upadł na nią.
Upewnię się, że to załapałem.
„Upadł na nią”.
MARNUJESZ MÓJ CZAS!
Mogę wyjść.
Mój syn potrzebował 24-godzinnej opieki przez większość życia.
Więc twoje teksty nie robią na mnie wrażenia.
Co się stało?
Jego ciało przestało działać,
gdy zobaczył twoją twarz?
Opowiedz mi o Vanessie.
Lubi komedie romantyczne.
- Jej ulubiony napój to Spritz Martini. - Ja pierdolę.
Do zobaczenia na polu golfowym, Brian.
Ktoś widział Norę?
Gdzie jest Nora?
Wiążesz buty, co?
Co wyciągnąłeś z laptopa?
Wciąż nad nim pracują, ale są cholernie wolni.
- Technicy są... - Co robisz?
Nie chciałaś, żebym przykucnął z tobą?
- Nora! - Zapomniałam telefonu.
Boże. Nie przemyślałam tego.
Ed.
Hej, Ed.
Ed?
Gdzie byłeś, Ed? Mam dla ciebie wieści.
Przestań pieprzyć, Nora, i powiedz, co się dzieje.
Nie chcesz zmyć szamponu z włosów?
Tak.
Jak uciekłam po raz pierwszy,
brałam dużo pryszniców.
Trzy prysznice dziennie.
- To było tutaj? - Tak, tutaj.
A kilka lat później miałam zajebiste pół roku,
kiedy miałam własne mieszkanie.
Naprawdę?
Takie małe. Bardzo małe.
Ale nie mogłam uwierzyć, że jest moje.
Ciągle wchodziłam i wychodziłam przez drzwi, myślałam,
„To moje pieprzone drzwi”.
Wchodzę, kiedy chcę, wychodzę, kiedy chcę,
a potem się zatrzasnęłam.
Co się stało?
Wiesz...
Nie mogłam utrzymać pracy.
Próbowałam zająć się dzieckiem koleżanki.
Dzieckiem Isabel?
Co?
Mówiłaś o Isabel wcześniej.
Nie musisz się myć.
Możesz tylko zmoczyć włosy.
Jean się nie zorientuje.
Dobrze.
- To wielki przełom. - Myślałam, że się ucieszysz.
Świadek może wskazać Jaya Eastona jako osobę,
która kupowała od niej usługi seksualne, gdy była nastolatką.
Przez lata trafialiśmy na Jay Eastona
to tu, to tam,
ale nigdy nie mieliśmy dowodów.
Ty mi mówiłeś, że do czasu aż poznamy fakty, informacje to tylko informacje.
Czy zeznanie seryjnego mordercy jest faktem?
Odzyskaliśmy też laptopa.
Wiedziałeś o tym?
Laptopa, który według nas należał do Hala Hartforda, prawnika Jaya Eastona.
Kto wie, co tam jest?
Wszystko gra. Potrzebuję więcej czasu na załatwienie spraw
- Już idę. - Chodź.
- Nikt nic nie mówi. - Nie.
Hej.
Z kim przyszłaś?
- Co? - Ta kobieta.
Widziałam ją kilka dni temu w Point, zadawała pytania.
Jest z FBI, prawda?
Rozmawiałaś z nimi?
Przepraszam, że tak długo mi to zajęło.
Musiałam przekierować zespół SO do budynku.
Obserwują moją agentkę i świadka.
Wszyscy są bezpieczni i pod kontrolą.
Skoro już wiesz, co się dzieje,
czy mam zgodę na aresztowanie?
To będzie moja operacja. Pokieruję nią.
Twoja agentka poszła sama, nie uzgadniając tego z tobą?
Będę musiała jej przywalić w cycka.
Ale poradzi sobie.
Nie chcę, żebyś tak mówiła.
Przywalić w cycka?
Przepraszam, mam problem z niestosowymi żartami.
Pamiętam, jak nazywałeś mnie Doe.
Od zatrudnienia w ramach polityki różnorodności.
Zawsze myślałam, że to zabawne, kiedy wchodziłam do pokoju,
i wszyscy mówili: „Doe, Doe, Doe”. Kurwa, uwielbiałam to.
Spieprzyła sprawę, ale nie zostanie przez to zwolniona.
W jej wieku tego nie rozumiałam.
Myślałam, że muszę robić to, co mi każesz.
A kiedy pozwoliłeś tej NN iść na policję...
- Nie chcę o tym rozmawiać. - Wiem, że nie chcesz.
Ale byłam wtedy dzieciakiem i nie umiałam grać w te gierki.
Ale już dorosłam.
Teraz jestem pieprzoną lwicą.
Odbędziemy tę rozmowę, Ed.
Kazałeś mi zamknąć sprawę NN, więc uznałam, że to ma sens.
Nie chciałeś martwej nastoletniej prostytutki bez twarzy.
Może gdyby miała twarz, prawda?
Ale bez twarzy? Nie, dzięki.
Odniosłeś wielki sukces w tej sprawie.
Znalazłeś pieniądze terrorystów ukryte w amerykańskich bankach.
Przestępczość zorganizowana.
Zadbałeś o pozytywny rozgłos,
a oni pomylili twoją zarozumiałość z kompetencją,
więc wyszło świetnie.
Mieli ci dać dowodzenie C20 tylko na rok.
Sprawdzali cię.
Chcieli, żebyś zajął się czymś ważniejszym.
Nie martwymi nastolatkami zmuszanymi do seksu za pieniądze.
- Wiedziałam o tym. - Skończyłaś?
Nie. Chciałabym mieć dla ciebie inne wieści.
Próbuję powiedzieć,
że wiedziałam, że nie zostaniesz długo w piwnicy.
Wiedziałam, że będzie wolne stanowisko, i tego chciałam.
Kurwa, tak tego chciałam.
Chciałam rządzić, więc odpuściłam.
Ja zamknęłam sprawę, a ty dopilnowałeś, żeby zamknęli Salon Blask Świecy.
Nigdy nie było żadnej wymiany.
Oczywiście, że nie.
Ale nie mogłam zrozumieć
i całe lata zaprzątało mi to głowę,
dlaczego wiedziałeś o NN przede mną.
Co?
Kiedy zadzwoniłam w sprawie NN, powiedziałeś, że ktoś już ci powiedział.
Ale spytałam wszystkich, a oni powiedzieli, że nikt nie dzwonił.
Skąd wiedziałeś?
FBI nauczyło mnie
analizować sprawę raz po raz,
aż dostrzegę jedyne rozwiązanie, które ma sens.
Wiesz, co sobie uświadomiłam
wczoraj w środku jebanej nocy?
Jay Easton był twoim źródłem w sprawie bankowej,
która uczyniła cię gwiazdą.
Gdy zadzwonił tamtej nocy i powiedział,
że ma problem z martwą dziewczyną,
ty wyciszyłeś sprawę.
To głęboko obraźliwe i ewidentnie nieprawdziwe.
Tak było, Ed.
Nie miała twarzy.
Ale zmarli zawsze mówią.
Wydają dźwięki jak szelest pióra.
Teraz należysz do mnie.
Doe, Doe, Doe.
Zrobię to dokładnie tak, jak chcę.
To się dzieje.
Nie powstrzymasz tego.
Wiesz, gdzie są dowody, które zebrali
w sprawie zabójstwa Hala Hartforda?
Technicy pracują nad laptopem na dole.
Czekaj, sprawdzę ich postępy.
Szlag.
PRYSZNICE
Dobra, czytamy Biblię.
Nora Mama jest w szpitalu.
Oczyściłyście swoje ciała, a teraz oczyśćmy nasze dusze.
Tasha, wiem, że twoja jest już czysta.
I tak, jest lemoniada. Zawsze jest lemoniada.
Chodźmy.
Zaraz przyjdę. Chwilkę.
Chodźcie, mamy cel.
Szybko jak króliczki.
Czekałaś na mnie.
Tak.
Naprawdę musimy iść na czytanie Biblii?
- Wracam do pokoju. - Dobrze.
Pójdę z tobą.
Ktoś do ciebie dzwoni.
To pewnie moja siostra.
Powiedziałam jej, że tu przyjdę.
Tak, to wkurzające.
Właściwie...
Pójdę już.
Naprawdę?
- Teraz? - Teraz.
Daj mi mój pieprzony płaszcz.
Catherine.
Nie!
Chyba wiesz, kim jestem.
Chcę tylko pogadać.
Catherine!
Wokół budynku są agenci.
Czekają przy każdym wyjściu.
Chcę tylko pogadać.
Catherine?
Chcę ci pomóc.
Catherine, budynek jest otoczony.
Lokalizacja
Powiedz Toddowi, żeby włączył radio.
Dobra, spróbuję ostatni raz.
Dziewczyna ze zdjęcia nie mieszkała u ciebie?
Nie.
Wszystko, co znaleziono w domu twojej zmarłej matki,
należy do twojej zmarłej matki?
Zgadza się.
- Maska fetyszowa. - Mamy.
- Zaciski na sutki. - Mamy.
- Duże pudło tamponów. - Mamy.
Twoja mama nadal miała okres w wieku 66 lat?
I to obfity.
Dildo na pasku.
To moje.
Że ja byłem z tyłu, a ona z przodu.
Pewnie wyobrażasz to sobie.
Kochasz ją? Catherine?
Vanessę.
Racja, Vanessę.
Jesteście zakochani, a nie znasz jej prawdziwego imienia.
Najlepszy rodzaj miłości.
Zadam ci pytanie.
Wiesz, jak trudno jest znaleźć kogoś, kto na mnie patrzy
i nie widzi ciężkiego wózka inwalidzkiego?
Nie było jej mnie żal. Byłeś kiedyś zakochany?
Pewnie.
Ale byłem też wykorzystany.
Niektórzy są aż tak przybici. Przyznaję.
Jesteś bystry. Myślisz, że cię nie wykorzystała?
Mam to gdzieś!
Jasne? Mam to gdzieś.
Całe moje życie...
Jestem dorosły. Nigdy nikogo nie znajdę.
Nie jestem godzien miłości,
a gdy ją znalazłem,
chcesz mi ją odebrać.
Ale myślisz,
że miłość jest wtedy, gdy ludzie robią wszystko, czego chcesz.
To popieprzone.
Twoja mama...
Pielęgniarz z hospicjum znalazł rano twoją mamę martwą.
Był zaskoczony, że zmarła tak szybko w nocy,
- ponieważ ta Catherine... - Nie.
Vanessa była tam całą noc.
Wykonał kilka telefonów, ale nic nie ustalił.
Myślę, że Catherine zabiła twoją mamę, a potem użyła
resztki fentanylu, by zabić wiele osób.
A ty co myślisz?
Nikt nie jest idealny.
Alice, czas minął. Wysyłam zespół, żeby ją aresztowali.
Nic nie rób, tylko miej ją na oku.
Chcę, żebyś była w kontakcie.
Chodź.
Ed George pracuje nad laptopem Hartforda.
Odsunęli nas na boczny tor?
Dobrze.
Musimy ruszać.
Alice ją znalazła. Catherine.
- Co takiego? - Uspokój się, kurwa.
Spytałem tylko: „Co?”.
To była zupełnie normalna reakcja na to, co mi powiedziałaś.
Nie rozgłaszamy tego.
Nie chcę, żeby to się wydało, ale chcemy ją aresztować.
Jak Alice ją znalazła?
To świetnie.
Świetna robota, Alice.
Kiedy jedziemy?
Mam tam zespół SO.
A co z policją? Powiesz o tym Danny’emu?
Nie chcę, żeby to się rozniosło.
Tak. Nora.
Kurwa mać!
Zabrałeś zespół SO z trwającej operacji.
Zostawiłeś tam moją agentkę samą!
Myślałam, że nie narazisz agenta na niebezpieczeństwo,
ale chyba nie. Wyślij zespół SO z powrotem.
- Nie mów mi, co mam robić! - Powiem.
Wszystko, co na ciebie mam, mówi ci, co masz robić.
Nie masz nic.
Mój człowiek sprawdził laptopa. Nic na nim nie było.
Jest wyczyszczony.
Ale nie zostawiasz jej samej?
Oczywiście, że nie. Idę ją aresztować.
Zebrałem własny zespół. Robią, co im każę, podążają za mną.
Od teraz ja będę tym kierował.
Zadzwoniłem w sprawie alkoholu,
który wyczułem rano w twoim oddechu.
Chcę, żebyś otrzymała pomoc. Naprawdę.
Lepiej już idź.
Dopóki nie zdecydują, co z tobą zrobić, nie mogę cię tu zostawić samej.
Przeczytałam kilka SMS-ów od twojej siostry.
Twoja mama jest w szpitalu?
To jakiś tajny kod?
Chcę tylko pogadać.
Wiedziałam, że nie kłamałaś o prysznicu.
Kto to był?
Kto cię pobił?
Mój były chłopak...
Jest gliną.
Catherine.
Jak naprawdę masz na imię?
Alice.
Alice!
Alice.
Wiem o Isabel.
Wiem, że urodziła dziecko i przyszła tu, by je oddać.
Wiem, że umarła.
- Zabili ją. - Właśnie.
Znalazłam jej ciało w rzece.
Wiem, że ją kochałaś.
Myślę, że chcesz, żebym wskazała ci wyjście.
Chyba obie chcemy Jaya Eastona.
Możemy to zrobić razem.
Razem.
To interesujące.
Jak by to wyglądało?
Pójdziesz z nami
i opowiesz wszystko, co pamiętasz.
I wszyscy mi uwierzą?
Zbierzemy dowody.
Zbierzemy dowody
i postawimy sprawę przed sądem, wsadzimy złych ludzi do więzienia,
a potem mnie zostawicie
i ludzie powiedzą: „Świetna robota!”.
Myślisz, że tego właśnie chcę. Myślisz, że to mi pomoże.
Wiem, że jesteś sfrustrowana,
ale teraz tu jestem.
Jeśli pójdziesz z nami...
Złożyłaś zeznania?
Kiedy cię pobił?
Poszedł do więzienia?
- Nie. - Dlaczego?
- Bo... - Dlaczego?
Bo bałam się go rozzłościć.
Bałam się, że wszyscy powiedzą, że jestem słaba.
I nie chciałam tego!
- Bo wiedziałaś, że to nie zadziała. - Nie.
Bo to nigdy nie działa!
Ale zrobię to, jeśli powiesz mi, co Jay Easton zrobił tobie i Isabel.
Nie pamiętam, kurwa!
Szłyśmy do jego domu,
a potem ona nie żyła i to był, kurwa, koniec.
To była torebka Isabel?
Ta, którą ciągle nosisz, z cekinami?
Tak.
Pożyczyła ci?
Ładna.
Wrzucała do niej liściki, jakby była moją mamą,
podrzucającą liściki do mojego pudełka na lunch.
Na przykład: „Miłego dnia, kochanie”.
Nie obwiniaj mnie.
Nie obwiniam.
Jeśli mam dowody przeciwko Jayowi Eastonowi...
Twarde dowody, nagrania dziewczyn,
kopie tego, co ma na komputerze.
Masz to?
Tak, ktoś to zabezpiecza.
Co za to dostanę?
Czego chcesz?
Dziecko Isabel ma na imię Elena.
Elena, w porządku.
Tak.
Jest na ulicy.
Jest z facetem o ksywie Duży.
Chcesz, żebym jej pomogła?
Próbowałam ją od niego odciągnąć.
Chciałam, tylko...
Nie mogłam się nią zająć. Nie wiedziałam jak.
Rozumiesz?
I pozwoliłam jej odejść.
Powiedziałam,
że dowiem się, kto zabił Isabel.
Dobrze.
Razem to rozgryziemy.
Możesz odłożyć broń?
Ale dobrze sobie radziłam.
Byłam tu, oszczędzałam pieniądze,
rozmawiałam z Jean, a potem wszystko,
no wiesz, znowu się rozleciało! Jak zawsze, kurwa!
Zawsze to wraca i nigdy nie znika, bez względu na to, co robię.
A ja tylko... Jestem bezwartościowa.
Jestem nikim. Nikim!
To nawet nie jest moje ciało.
To nawet nie są moje nogi.
To nawet nie są moje pierdolone ręce.
Dlaczego nikt po mnie nie idzie?
Kłamałaś?
Nie.
Skoro agenci są w całym budynku,
czemu mnie nie aresztowali?
Okłamałaś mnie.
Nie zrobiłam tego.
Nikogo tu nie ma.
Spójrz na mnie!
Spójrz na mnie. Patrz.
Ty mi to mi zrobiłaś. To ty jesteś jebanym problemem!
Będę cię ciągnął za włosy po ulicy.
- Słyszysz? - Nie dotykaj jej!
Czego chcesz?
Chcesz, żebym go zabiła?
- Nie! - Szlag!
Wkrótce ją znajdą.
Aresztują twoją dziewczynę...
- Narzeczoną. - Narzeczoną, nieważne.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć,
co może jej pomóc, lepiej mi to powiedz.
Możesz poprawić mój wózek?
W czym problem, kurwa?
Między poduszkami.
Idealnie.
Tak, dziękuję.
Nieboszczyk w moim domu skopiował to z komputera Jaya Eastona.
Proszę...
Nie pozwól jej umrzeć.
Samochód już jest, możesz iść.
Jest w trybie ręcznym.
Przygotuj się do pchania.
Czemu jest w trybie ręcznym?
Jak to się stało?
Nie szanuję cię.
DEPARTAMENT POLICJI NOWEGO JORKU
O kurwa.
Napisy: Beata Trojnar