[ดนตรีระทึกเครียด]
- [สูดเฮือก] - [กอนอู] ตั้งสติไว้นะ นะ
- [เซอาหายใจติดขัด] - เซอา ได้โปรด ตั้งสติเอาไว้
- อิมนารี เธอ! - [หัวเราะเสียสติ]
ถ้าเซอาเป็นอะไรไปล่ะก็ ฉันจะฆ่าเธอคอยดู!
[เซอาหายใจติดขัด]
เซอา!
[ครางสั่น]
นี่!
[ดนตรีเบาลง]
[ดนตรีหลอนวังเวง]
[โทรศัพท์สั่น]
(พี่ฮายอง)
กอนอู ฉันคือพี่สาวฮาจุน
ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้ พาเซอามาที่นี่เดี๋ยวนี้
[เซอาเรียกแผ่ว] กอนอู กอนอู
- เซอา เซอา - กอนอู
โทรศัพท์
วางสายซะ
- กอนอู ฟังอยู่หรือเปล่า - โทรศัพท์นั่น อย่าไปเชื่อ
กอนอู
[แฮทซัล] มาตามที่อยู่ที่ส่งไปให้ จะเห็นแสงโคมลอย รีบมาเดี๋ยวนี้เลย
นั่น… ไม่ใช่พี่สาวฮาจุน
รีบวางเร็วเข้า
[แฮทซัล] เชื่อฉันสิ กอนอู!
อย่าไปฟัง
[แฮทซัล] ตอนนี้คนที่ช่วยเซอาได้ มีแค่นายเท่านั้น
[ร้องหายใจขาดห้วง]
[แฮทซัล] ตอนนี้เซอามีแค่นายเท่านั้น
รีบมาเดี๋ยวนี้!
[เซอาร้องหายใจขาดห้วง]
(กีรีโก: แอปหลอน พรสั่งตาย)
[ดนตรีเบาลง]
(โรงเรียนมัธยมซอริน)
[กอนอู] เซอา
เซอา
ยูเซอา
[สะดุ้งเฮือก]
เซอา
[หัวเราะเบาๆ]
ไม่เป็นไรนะ
[นารี] เซอา
อย่าเข้ามา! อย่าเข้ามา!
- [เซอาครางสั่นกลัว] - [นารีถอนใจ]
[ถอนหายใจ]
นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย
ฉันทำวีรกรรมไว้ ก็ต้องรับให้ได้สิ
[เซอาหอบผวา]
[ดนตรีเปียโนบรรยากาศน่าระแวง]
เซอา
ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่ ยังจำไม่ได้เหรอ
เธอลืมไปอีกแล้วเหรอ
[เซอาหายใจแรง]
[กอนอู] ถ้าอย่างนั้น เธอนึกอะไรออกบ้าง
จำได้ถึงไหน
ไม่ต้องฝืนให้จำได้หรอก ค่อยๆ คิดนะ ค่อยๆ คิด
โรง… โรงยิม
[ฮาจุน] โรงยิมเหรอ
[พึมพำ] เหมือน… เหมือนจะเป็นโกดัง
โกดังเหรอ
ที่นั่นที่ไหนนะ
ฐานลับที่โดฮเยรยองถ่ายคลิปขอพรใช่ไหม
[ลมหายใจสั่น]
[นารี] ขอโทษนะ
ที่ตอนนั้นฉันทำตัวบ้าๆ
ก็รู้นี่ ฉันตอนนั้นไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง
ยกโทษให้ฉันนะ เซอา
[หอบสั่น] กอนอู มือถือสีแดง นายทำยังไง หาเจอหรือเปล่า
เรา… เราต้องกำจัดมือถือสีแดงนั่น หาเจอหรือเปล่า
ฮาจุน พี่… พี่เขยนายไปโรงพยาบาลรึยัง
เขาเจ็บหนัก ได้ไปโรงพยาบาลไหม รักษาแล้วเป็นไงบ้าง
- ดีขึ้นไหม - เซอา! เซอา
[เซอาหอบแรง]
- ใจเย็นก่อน - หา
ตอนนี้มันจบแล้ว
ดูนี่สิ
แอปกีรีโกกับนาฬิกานับถอยหลังหายไปแล้ว
[ฮาจุนถอนใจ] เซอา
- เธอกับพี่สาวฉันทำให้มันหายไป - [เซอา] หา
เธอก็ลองดูมือถือของเธอสิ
มือถือฉัน…
[เซอาหอบ] โอ๊ะ
[เซอา] โอ๊ะ
แปลว่า
ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้วใช่ไหม
[นารี] ใช่
ฉันเป็นแบบนี้กับเธอมากี่ครั้งแล้วเหรอ
ไม่รู้ ไม่ได้ใส่ใจ
ขอโทษนะ
นารี
ช่างเถอะน่า
ฉันทำเลวร้ายกว่านี้อีก
ถ้าเธอรู้ คงจะฆ่าฉันทิ้งแน่ๆ
[สูดน้ำมูก]
[หัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีนุ่มนวลผ่อนคลาย]
อ้อ วันเกิดคราวหน้าพวกเรา…
[กอนอู, ฮาจุน] เซอา
[เซอาขำ] ชิ
[นารี] นี่ คิดจะทำอะไรกันน่ะ รู้วันเกิดฉันกันเหรอ
ก็ถัด… ถัดไปไม่ใช่เหรอ [หัวเราะ]
- [นารี] ว้าว - [กอนอู] อ้าว ผ่านไปแล้วเหรอ
- [นารี] นี่ คิมกอนอู พูดบ้าอะไรของนาย - [กอนอูหัวเราะ]
- [กอนอู] ไม่ใช่เหรอ - [นารี] ว้าว พูดไม่ออกเลยจริงๆ
(ห้องมัลติมีเดีย)
[ดนตรีตะลึงระทึกขวัญ]
(กำลังรื้อถอนแร่ใยหิน)
(บุคคลภายนอกห้ามเข้า)
[ฮาจุน] เซอา เป็นอะไร
ลูกกรงที่อยู่ตรงนี้…
เซอา พอเถอะ หืม
พอก่อสร้างเสร็จก็รื้อออกไปแล้วนี่ เรื่องนี้ก็จำไม่ได้เหรอ
การก่อสร้างหยุดไปก่อนเราจะเข้าเรียน
จู่ๆ ก็ทำเสร็จแล้วเหรอ
[เซอา] เป็นไปไม่ได้
[หายใจสะท้าน]
[หอบสั่น]
[ดนตรีระทึกคุกคาม]
[แก้วร้าว แตก]
[เซอาหายใจสั่น]
[เฮือก]
[เซอาสะดุ้งเฮือก]
[เซอาครางขาดอากาศหายใจ]
[คนขับแท็กซี่] นี่หนู ไม่เป็นไรนะ
- เซอา - [หายใจขาดห้วง]
[เข็มทิศขยับรัว]
[เซอาหายใจตีบ]
ตอนนี้เซอามีแค่นายเท่านั้น
[เซอา] กอนอู
(พี่ฮายอง)
[เซอา] วางสายนั่นซะ
[เข็มทิศขยับรัวถี่]
[หอบ ตะโกน] บอกว่าให้วางสาย!
[ร้องทรมาน]
- จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับ - [เซอาร้องทรมาน]
- [เข็มทิศขยับ] - [เซอาหายใจติดขัด]
- เซอา - [ร้องทรมาน]
ลุงครับ เราจะลงตรงนี้ครับ
[ดนตรีเร่งกดดันตึงเครียด]
- [เซอาร้องขัดขืน] - [นารี] สิ่งที่หลุดออกมาจากคำสาป
คือเธอนี่เอง
[ร้องขัดขืน]
[เซอา] อย่า อย่าทำแบบนี้ นารี
สมหวังแล้วก็ต้องจ่ายค่าตอบแทน
ต้องทำตามกฎสิ
[เซอาดิ้นรนขัดขืน]
[ร้องสั่นกลัว]
[หัวเราะ]
[หายใจสั่นผวา กรีดร้อง]
[ดนตรีระทึกขวัญสั่นประสาท]
- [กอนอูหอบ] - [เซอาหายใจติดขัด]
มาตามที่อยู่ที่ส่งไปให้ จะเห็นแสงโคมลอย รีบมาเดี๋ยวนี้
[เซอาร้องครวญคราง]
เซอา อดทนหน่อยนะ
อดทนอีกนิดนะ นะ
[ดนตรีเร่งจังหวะระทึกหนักแน่น]
[แฮทซัลหายใจเฮือก]
[กอนอูหอบ]
เดี๋ยวนะ
(1 นาที 50 เมตร แพคอึนโร ซอริน จังหวัดคยองกี)
ตรงนั้น
- [ดนตรีหยุดชะงัก] - [ลมพัดโหม]
[ดนตรีบรรเลงต่อ]
[หอบหนัก]
(ถึงแล้ว)
[กอนอูหอบ] อ้อ
แสงไฟ แสงไฟ
โธ่เว้ย
[เซอา] กอนอู [หายใจรวยริน]
[กอนอูร้อง]
[กอนอูหอบลนลาน]
[หัวเราะคลั่ง]
[กัดฟันฮึด]
[หายใจติดขัด หัวเราะคลั่ง]
[หอบเฮือก ร้องเจ็บ]
ต่อให้แกดิ้นรนแค่ไหน
ยังไงเซอาก็ต้องตาย
[กัดฟันออกแรง]
[ฮึด หอบหนัก]
[กัดฟันฮึด]
[ตะโกน] หุบปากไปซะ!
เซอาจะต้องไม่ตาย
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะ]
[หัวเราะคลุ้มคลั่ง]
[หอบ] ฉันจะต้องช่วย
เซอาให้ได้!
[ร้องออกแรง]
[เค้นเสียง]
[กอนอูฮึด]
[หอบ]
เซอา ไม่ต้องห่วงนะ ครั้งนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไว้คนเดียว
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะอยู่กับเธอ
[หอบ]
[ลมพัดโหม]
[แผ่นไม้กระแทก]
[เฮือก]
[หอบ]
เซอา อดทนอีกนิดนะ
[กอนอูหอบ]
ขอร้องละครับ
ได้โปรด
ได้โปรดช่วย… ช่วยเซอาให้ได้นะครับ
[ดนตรีเยือกเย็นวังเวง]
[เซอาครางขัดขืน]
[เซอาถอนใจเฮือก]
เมื่อเทพแห่งฟ้าดินจัดสรรตะวันจันทรา
เทพเจ็ดดาวจึงทรงประกาศว่า
สิ่งชั่วร้ายที่อยู่ระหว่างสวรรค์และพิภพ มิอาจทำรังควานมนุษย์ได้
[ดนตรีสะพรึงขวัญคุกคาม]
[สิ่งลี้ลับแผดร้อง]
[แฮทซัลถอนหายใจ]
[ถอนหายใจ]
[เซอาครางทรมาน]
[ดนตรีสะพรึงขวัญเร่งดัง]
ทำไม...
[เซอาครางทรมาน]
[แฮทซัล] อันนี้
ไม่ใช่แมฮยุง
[ถอนหายใจวิตก]
[สูดหายใจ]
[เซอาครางทรมาน]
[เนื้อปริขาด]
[เซอากรีดร้องอู้อี้]
[ร้องดิ้นรน]
[เซอาร้องไห้]
[เซอาหอบเฮือก]
[นารีร้อง]
[หายใจสั่นหวาดผวา]
[ครางสั่น] พี่
- [ร้าว] - [ร้องเฮือก]
[แฮทซัลผ่อนลมหายใจ]
ขอโทษนะ เซอา
มันล้มเหลว
ฉันทำลายแมฮยุงด้วยลูกธนูแล้ว แต่คำสาปยังไม่หยุด
แล้วเราต้องทำยังไงคะ
[ไม้บิดกะเทาะ]
[นารีเค้นออกแรง]
[ดนตรีสะพรึงขวัญกรีดแทง]
[แฮทซัล] ฉันเองก็เพิ่งเคยเจอ พูดตามตรงฉันก็ไม่รู้
แต่ที่มั่นใจคือยิ่งอยู่ตรงนี้นานจะมีแต่อันตราย
ต้องรีบทำประตูออกไป
[ดนตรีลุ้นระทึกหนักแน่น]
[เซอาตะโกนก้อง] พี่!
พี่
โดฮเยรยอง
[ดนตรีแก้วกังวานเพี้ยนประหลาด]
[แฮทซัล] โดฮเยรยองพ้นคำสาปแล้วงั้นเหรอ
ข้างหน้าหนึ่งคน ข้างหลังหนึ่งคน
เหตุผลที่ต้องเข้ามาอยู่ตรงนี้
ห้องมัลติ
โดฮเยรยองต้องการบอกเราว่า
เธอไม่ใช่คนที่สร้างกีรีโกขึ้นมา
แต่เป็นควอนชีวอน
[ร้อนรน] ถ้าควอนชีวอนคือคนที่สร้างคำสาป
ก็ต้องไปหาแมฮยุงในที่ที่ควอนชีวอนขอพร
ถ้าจะใช้วิธีนี้โดยไม่มีบังอุล ฉันต้องออกไปแล้วกลับเข้ามาใหม่
วิธีอะไรคะ
[แฮทซัล] ในที่แห่งนี้ ไม่มีใครเอาชนะควอนชีวอนได้
ระหว่างที่ฉันใช้ดอลมีรั้งควอนชีวอนไว้
เซอา เธอไปตามหามือถือสีแดงของจริง ตรงที่ที่โดฮเยรยองชี้บอก
นี่คือวิธีเดียวที่จะคลายคำสาปได้
ถึงจะแตกไปแล้ว แต่ถ้าใช้บังหน้าไว้
ก็จะไม่ถูกจับได้จนกว่าฉันจะกลับมา ฝากด้วยนะ เซอา
[ดนตรีรัวกลองพิธี]
[ฮึบกระชาก]
[แค่นลมทางปาก]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงโดฮเยรยอง] ชีวอน!
ควอนชีวอน
[ดนตรีลึกลับบรรยากาศอึดอัด]
ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ
โดฮเยรยอง
ไปกันเถอะ
ทำไมถึง…
มือถือสีแดง
อยู่ไหนนะ
ชี้มาที่ห้องมัลติมีเดียแน่ๆ
บอกให้ไปด้วยกันไง ชีวอน
ไปไหน
[ฮเยรยอง] จะที่ไหนเล่า
ก็ที่ที่คนตายไปกันไง
เราถูกคำขอผูกไว้จะไปยังไง
งั้นฉันไปคนเดียวแล้วกันนะ
[ดนตรีกรีดแทงแฝงปริศนา]
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]
[แค่นลมในคอ]
[ฮึดออกแรง]
[ร้องลอดไรฟัน]
[ดนตรีตึงเครียดระทึกขึ้น]
[ตะโกนออกแรง]
- [ตะโกนออกแรง] - [เนื้อฉีก]
[หายใจสั่น]
[ดนตรีเครียดคุกคามเร่งดัง]
[ตะโกน]
[ดนตรีเบาลง]
[หอบ]
[ดนตรีแฝงปริศนา]
ว่าแต่ ฮเยรยอง
หืม
[ร้อง]
[ร้องออกแรง]
[ฮึดตะโกน]
เซอา
[สะดุ้ง]
กลิ่นธูปของเธอ
ไม่เหมือนที่บ้านฉัน
[นารีแค่นออกแรง]
[แค่นออกแรง]
[ผ่อนลมหายใจ]
[ครางเจ็บ]
[เซอาโอดโอย]
[ครางเจ็บ]
[ไอ]
[เซอาครางเจ็บ]
[ครางเจ็บ]
[เซอาออกแรงลุก]
นา… นารี
นารีใช่ไหม
แต่… ทำไม
ทำไมน่ะเหรอ
ฉันจำได้แล้ว
พวกเธอ
เอามีดจ้วงแทงท้องฉัน อยากจะฆ่าฉัน
[ตะกุกตะกัก] นารี ตะ… ตอนนั้น…
ตอนนั้นเราไม่มีทางเลือก
ตอนนั้น เธอ…
[นารีกรีดร้อง]
[เซอาสั่นลนลาน]
นารี!
- นารี! - [หายใจเดือดดาล]
[นารีกรีดร้อง]
นารี
[กรีดร้อง]
[หอบ]
"ตอนนั้นฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ"
ใช่
ไม่มีทางเลือกจริงๆ นั่นแหละ
ตอนนี้ก็เหมือนกัน
เอาคำว่าไม่อยากทำร้ายจิตใจมาเป็นข้ออ้าง
แล้วพูดกับเพื่อนด้วยสิ่งที่ไม่ได้ออกมาจากใจ
ทั้งที่เธอก็รู้ว่าฉันชอบกอนอูมาตั้งนานมากแล้ว
แต่โกหกฉันว่าไม่ได้คบกัน
[หายใจสั่น]
สนุกมากไหม
นารี
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะโกหก
- ฉันตั้งใจจะบอกแล้ว… - เอาอีกแล้ว!
ตั้งใจจะบอกแม่มึงสิ
[หอบปนสะอื้น]
ข้ออ้างห่วยๆ
[กรี๊ด]
- [แฮทซัลครางเจ็บ] - แกนี่เอง
ที่บุกรุกเข้ามาในพื้นที่ของฉัน
[ชีวอนหัวเราะเบาๆ]
[ดนตรีกลองระทึกขวัญ]
[ดนตรีคุกคามน่าสะพรึง]
[สวบสาบ]
[บิดกะเทาะ]
[ครางเจ็บ]
[กรีดร้อง]
- [กรี๊ด] โธ่เว้ย! - [เซอาร้อง]
[ทั้งคู่ฮึดฮัด]
[นารีกรีดร้อง]
[กัดฟันกรอด]
[เซอาร้องตะโกน]
[แผดร้องลั่น]
นารี ได้โปรดหยุดสักที
ทั้งเธอ ฉันและฮยองอุก พวกเราทำไปเพราะไม่รู้นี่
[กรีดร้องคำราม]
ฉันรู้ว่าเธอเองก็เสียใจ เพราะงั้นอิมนารี
ได้โปรดพอสักที
[เสียงขยับลั่นประหลาด]
[ดนตรีหลอนสะพรึงขวัญ]
[สะดุ้ง]
[หอบ]
เสียใจเหรอ
[หอบปนสะอื้น]
ไม่ใช่เสียใจ แต่ไม่ยุติธรรมต่างหาก
- [สูดเฮือก] - [หอบสะดุ้ง]
ชเวฮยองอุก ไอ้โอตาคุขี้แพ้นั่น
ถ้ามันไม่เอากีรีโกเข้ามา ฉันก็คงไม่ต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้หรอก
[นารีกรี๊ด] โธ่เว้ย!
[หายใจสั่น]
[หอบเฮือก]
[พ่นลมหายใจ]
[หอบเฮือก]
[หายใจสั่น]
[แฮทซัลร้องสะดุ้ง]
[แฮทซัลครางขัดขืน]
[นารีสูดเฮือก]
[กรีดร้อง]
- [กรีดร้อง] - แค่นี้เองเหรอ ไม่ยุติธรรมเหรอ
[นารีหอบเฮือก]
[ดนตรีหม่นเศร้า]
[เซอากัดฟัน]
[ร้องตะโกน]
[หอบปนสะอื้น]
[ดนตรีเบาลง]
[ดนตรีระทึกกดดัน]
[ตะโกนลั่น]
[หอบหมดแรง]
[ครางเจ็บ]
[ฮึดฮัด]
[ถ่มเลือด]
[ไอ]
[หอบ]
[สัญญาณคลื่นดังต่อเนื่อง]
[หอบ]
(1 กุมภาพันธ์ 2005 ควอนชีวอน)
"ควอนชีวอน"
[แฮทซัลครางขัดขืน]
[ดนตรีระทึกเครียด]
[ดันใบมีด]
[แฮทซัลหายใจติดขัด]
[ดิ้นออกแรง]
[แฮทซัลดิ้นรน]
[ฮเยรยอง] ชีวอน
[ดนตรีหลอนปนเศร้า]
[ครางหอบ]
พวกเราพอเถอะ
แต่แกเป็นคนเริ่ม
ทำไมฉันต้องหยุด!
- [ศรปัก] - [ร้องเจ็บ]
[ชีวอนครางเจ็บ]
[ลมหายใจขาดห้วง]
[ไอ]
[ชีวอนดิ้นขัดขืน]
- [ชีวอนดิ้นรน] - [อาวุธปัก]
นี่ไม่ใช่เป็นเพราะลูกธนู
แต่ฉันทำให้ตัวเองเป็นดอลมีมาจับเธอ
[ดนตรีลุ้นระทึกเร้าอารมณ์]
[เค้นเสียง] ยิ่งเลือดฉัน ชุ่มสายสิญจน์มากเท่าไหร่
เธอ… ก็จะดิ้นไม่หลุด
[เลือดทะลัก]
[หอบฮึด]
(กีรีโก ขอพร)
จะ… เจอแล้ว
[หอบลนลาน]
[ตะโกนร้อนรน]
พี่!
(กีรีโก ขอพร)
[ร้องเฮือก]
[แฮทซัลผ่อนลมหายใจ]
[ถอนหายใจ]
[สวบสาบ]
[หอบสั่น]
- เซอา! - [สูดเฮือก]
[ตะโกนลั่น]
[กรีดร้องแหลม]
[สิ่งลี้ลับกรีดร้องแหลม]
[ดนตรีหยุด]
[ไอ]
[หายใจหอบ]
นี่
เซอา
เซอา! [หอบ]
[ดนตรีสงบอ่อนโยน]
[แฮทซัลถอนใจโล่งอก]
ตอนนี้…
มันจบแล้วใช่ไหม
ใช่
ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว
[ถอนหายใจหมดแรง]
[ครางเจ็บ]
[งูคำรามฟ่อ]
[ครางเจ็บ]
คือ…
[ดนตรีอ่อนโยนปนเศร้า]
แม่งเอ๊ย [สะอื้น]
แค่จะลบแอปเดียว ทำไมยากจังวะ
[ครางเจ็บ]
[สะอื้น]
[หายใจอย่างโล่งอก]
[ดนตรีเบาลง]
(โรงเรียนมัธยมซอริน)
[ครู] ทุกคน วันนี้เป็นวันสุดท้ายของเทอมนี้
เทอมนี้มีเรื่องลำบากเยอะเลยใช่ไหม
ก็… มีหลายเรื่องที่คาดไม่ถึง
ความเจ็บปวดนั้นยังไม่ดีขึ้นใช่ไหม
ใช่แล้ว
[ครูพูดต่อ] ความรู้สึกของพวกเธอคงหนักอึ้ง…
[พูดภาษาญี่ปุ่น] โกเมน!
[ดนตรีสงบอ่อนโยน]
(ชเวฮยองอุก ผู้ล่วงลับ)
[สูดน้ำมูก]
ฮยองอุก
ตอนนี้ขอให้
ทิ้งใจและกายที่ทุกข์ระทมเอาไว้ที่นี่ให้หมด
แล้วไปสู่ภพภูมิที่ดี
[ดนตรีเบาลงจนจบ]
เซอา เธอยังไม่ลบอันนี้อีกเหรอ
นึกถึงฮยองอุกเลยลบไม่ได้ใช่ไหม
อื้ม
[ดนตรีอ่อนโยนแนวอาลัย]
เพราะนารีด้วย
ตอนนั้นฉันควรจะพานารีออกมาให้ได้แท้ๆ
เซอา อย่าคิดแบบนั้นสิ
ตอนนั้นเธอทำเต็มที่แล้ว
(กีรีโก)
(กีรีโก จะลบแอปพลิเคชั่นนี้หรือไม่)
(ลบกีรีโกเรียบร้อย)
[ดนตรีจบ]
สมมติว่านี่คือรถ
มันพุ่งทะลุ "ปั้ง" เข้ามาแบบนี้เลย
จนถึงประตูรถตรงนี้
ความสูงที่จะยืนก็ไม่ได้ นั่งก็ไม่ได้ มันสูงระดับนี้พอดี แล้วเลือดก็ไหลนอง
ดูสิ แทงทะลุมาตรงนี้เลย
อ้อ ตอนนั้นก็คิดว่า "โอย นี่ฉันจะตายจริงๆ แล้วเหรอเนี่ย"
แล้วตอนนั้นสติก็เริ่มเลือนราง
เหมือนฉัน
ถูกท่านยมทูตล็อกแขนเอาไว้ กำลังข้ามแม่น้ำปรโลก
เกือบจะข้ามถึงฝั่งแล้วเชียว แล้วจู่ๆ ก็ได้ยินเสียงข้างหลังดังขึ้น
"พี่เขย! พี่เขย!"
น้องเมียกำลังร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่เลย
พูดอะไรเนี่ย ไม่ได้ร้องสักหน่อย
[สะอึกสะอื้น]
ฮือ ทำยังไงดี
[บังอุล] ร้องจริงๆ ร้องเหมียนหมาเลย
[บังอุล] โฮ้ย
[เซอากับกอนอูหัวเราะลั่น]
ตอนนั้นเอง ใบหน้าแฮทซัลก็ลอยขึ้นมาคนแรก
[ดนตรีซาบซึ้งบรรเลงแผ่ว]
[ถอนใจขำๆ]
แต่วันนี้ฉันก็เห็นอีกแล้ว
ตอนเธอกำลังส่งวิญญาณของฮยองอุก
ดวงตาฉันมองเห็นฮยองอุก
แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะ
พลังนั้นที่แฝงในตัวเธอ
ฉันมองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของมัน
อะไรนะ
ที่พูดกับผมที่โรงพยาบาล
- หมายถึงเรื่องนั้นใช่ไหม พี่เขย - อื้ม
แฮทซัล
เอ่อ…
เหมือนฉันจะหาวิธีได้แล้ว
วิธีพาเธอออกจากบ้านหลังนี้
อื้ม
[ดนตรีสื่อพลังลี้ลับ]
[ดนตรีแนวระทึกขวัญลี้ลับ]
[ดนตรีหยุด]
(โรงเรียนมัธยมซอริน)
[ดนตรีบรรยากาศลับลวง]
(ใส่รหัสผ่าน)
[ดนตรีเบาลง]
(ทำไมชเวฮยองอุกถึงตาย แกเป็นใคร เล่าความลับให้เอาไหม ฮ่าๆ)
[พึมพำตัวเลข]
[ตื่นเต้น] ฮึ่ย…
(ถ้าหามือถือมาได้ ฉันค่อยเล่าตอนนั้นแล้วกัน 555)
(เจอแล้วเหรอ)
(เจอแล้ว!! ยังอยู่จริงๆ ด้วย)
[หายใจสั่นอย่างตื่นเต้น]
(คุณ 050201 กำลังพิมพ์)
(เห็นไหม ฉันบอกแล้ว 55555)
(กีรีโก)
[โน้ตดนตรีอิเล็กทรอนิกส์]
[หายใจแรง]
[โน้ตดนตรีอิเล็กทรอนิกส์]
[ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ระทึกขวัญ]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีใสกังวานแฝงความลี้ลับ]
[ดนตรีหยุด]