ตั้งสติไว้!
เซอา!
ตั้งสติไว้!
อิมนารี! เธอ โธ่เว้ย!
ถ้าเซอาเป็นอะไรไป ฉันฆ่าเธอแน่!
เซอา!
เฮ้ย!
(พี่ฮายอง)
กอนอู นี่พี่สาวฮาจุนนะ
เดี๋ยวส่งที่อยู่ให้ รีบพาเซอามาเลย!
กอนอู
เซอา เดี๋ยวนะ
กอนอู
มือถือ
ตัดสายเลย
- กอนอู ฟังอยู่ไหม - อย่าเชื่อที่โทรมา
กอนอู
มาตามที่อยู่ที่ส่งให้แล้วจะเห็นแสงไฟจากโคม
- รีบมาเลย! - นั่นน่ะ
ไม่ใช่พี่สาวของฮาจุน
รีบตัดสาย
เชื่อสิ กอนอู!
อย่าไปฟัง
ตอนนี้คนที่จะช่วยชีวิตเซอาได้มีแค่เธอ!
ตอนนี้เซอามีแค่เธอคนเดียว!
มาที่นี่เดี๋ยวนี้เลย!
(กีรีโก: แอปหลอน พรสั่งตาย)
(โรงเรียนมัธยมศึกษาซอริน)
(มิตรภาพอันอบอุ่นเกิดจากบทสนทนาที่จริงใจ)
เซอา
ยูเซอา
เซอา
ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
เซอา
อย่าเข้ามา!
บอกว่าอย่าเข้ามาไง!
ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอปฏิกิริยาแบบนี้
ฉันทำอะไรไว้ก็ต้องยอมรับแหละ
เซอา
ยังนึกไม่ออกเหรอว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่
ลืมทุกอย่างอีกแล้วเหรอ
ถ้างั้น
มีอะไรที่นึกออกบ้าง
จำได้ถึงตอนไหน
ไม่ต้องเค้นสมองนะ
ไม่ต้องฝืน ค่อยๆ นึก
คือ
โรงยิม
"โรงยิม" งั้นเหรอ
โก…
โกดังหรือเปล่านะ
"โกดัง"
ที่นั่นมันที่ไหนนะ
ฐานลับที่โดฮเยรยองถ่ายคลิปขอพรเหรอ
ขอโทษนะ
ที่ตอนนั้นฉันทำอะไรบ้าๆ
เธอก็รู้นี่นา
ว่าตอนนั้นฉันไม่มีสติ
ยกโทษให้ฉันเถอะนะ เซอา
กอนอู มือถือสีแดง!
สรุปจัดการยังไง หาเจอไหม
เราต้องกำจัดมือถือสีแดงนั่น
หาเจอไหม
ฮาจุน พี่เขยนาย
ไปรพ.แล้วใช่ไหม
พี่เขาเจ็บหนักมาก พาไปรพ.แล้วใช่ไหม เป็นไงบ้าง
- โอเคยัง - เซอาๆ
- เซอา ใจเย็นๆ - ฮะ
ทุกอย่างจบแล้ว
ดูนี่สิ
แอปกีรีโกกับนาฬิกาจับเวลาหายไปหมดแล้ว
เซอา
เธอกับพี่สาวฉันกำจัดมันไปแล้ว
ฮะ
เธอก็ลองดูในมือถือเธอสิ
มือถือฉัน…
เอ๊ะ!
ถ้างั้น
ทุกอย่างจบลงแล้วใช่ไหม
ใช่
ฉันทำตัวแบบนี้ใส่เธอกี่ครั้งแล้ว
ไม่รู้ ฉันไม่ได้คิดมากอะไรอยู่แล้ว
ขอโทษนะ
นารี
ช่างมันเถอะ
ที่ฉันทำมันแย่กว่านี้อีก
ถ้าเธอรู้ เธอคงฆ่าฉันเลยมั้ง
อ้อ
วันเกิดคนถัดไปในกลุ่มเราคือ
- เซอา - เซอา
ชิ
อะไรของพวกนาย
นี่รู้วันเกิดฉันปะเนี่ย
วันเกิดเธอถัดๆ ไปอีกไม่ใช่เหรอ
โห
วันเกิดเธอผ่านไปแล้วไม่ใช่เหรอ
เมื่อกี้คิมกอนอูพูดว่าอะไรนะ
อึ้งเลย
(ห้องมัลติมีเดีย)
(อยู่ระหว่างรื้อถอน)
เซอา เป็นอะไรไป
ประตูลูกกรงที่อยู่ตรงนี้
เซอา
ขอร้องละ
รื้อถอนเสร็จแล้วก็เลยเอาออกไง
เรื่องนี้ก็จำไม่ได้เหรอ
การรื้อถอนที่หยุดไปก่อนเราเข้ามาเรียนที่นี่
จู่ๆ ก็เสร็จแล้วงั้นเหรอ
เป็นไปไม่ได้
หนู เป็นอะไรหรือเปล่า
เซอา
ตอนนี้เซอามีแค่เธอคนเดียว!
กอนอู
ตัดสาย
บอกให้ตัดสายไง!
จะไปเดี๋ยวนี้ครับ
เซอา
ลุงครับ ขอลงตรงนี้ครับ
คนที่พยายามหนีจากคำสาป
คือแกสินะ
อย่าทำแบบนี้เลย
นารี
สมหวังตามที่ขอแล้วก็ต้องมีอะไรมาแลก
ต้องทำตามกฎสิ
มาตามที่อยู่ที่ส่งให้แล้วจะเห็นโคมลอย
รีบมาเลย
เซอา อดทนอีกนิดนะ
อย่าเพิ่งยอมแพ้ อีกนิดเดียว
แป๊บนึงนะ
(หนึ่งนาที 50 ม. ถ.แพคอึน เมืองซอริน)
อยู่นั่น
(ถึงที่หมาย)
เอ๊ะ!
แสงไฟ
โธ่เว้ย
กอนอู
เซอา
ดิ้นรนไปก็เท่านั้น
ยังไงเซอาก็ต้องตาย
หุบปาก! แม่ง!
เซอาจะไม่ตาย!
ฉันจะ
ฉันจะช่วยเซอา
ให้ได้!
เซอา ไม่ต้องห่วงนะ
ครั้งนี้ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้คนเดียว
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอ
เซอา
อดทนอีกนิดนะ
ฝากด้วยนะครับ
ได้โปรด
ได้โปรดช่วยเซอา
ให้มีชีวิตรอดด้วยนะครับ
ราชาแห่งสวรรค์ควบคุมสุริยันจันทรา เทพเจ้าแห่งดาวทั้งเจ็ดมีบัญชา
จากแดนฟ้าถึงแดนดิน
เสนียดจัญไรไม่อาจล่วงล้ำเหล่ามนุษย์
ทำไม…
อันนี้
ไม่ใช่แมฮยุงเหรอ
พี่คะ
ขอโทษนะ เซอา
ฉันพลาดไปแล้ว
ฉันใช้ลูกธนูทำลายแมฮยุงแล้ว แต่คำสาปก็ยังไม่หยุด
งั้นจะทำไงต่อดีคะ
ฉันก็ไม่เคยเจอแบบนี้ พูดตรงๆ ก็ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ที่แน่ๆ ยิ่งเราอยู่ในนี้นานเท่าไหร่ยิ่งอันตราย
ต้องรีบสร้างประตูออกไปเดี๋ยวนี้เลย
พี่!
พี่
โดฮเยรยอง
โดฮเยรยอง หลุดพ้นจากคำสาปแล้วเหรอ
แต่มีคนนึงอยู่ข้างหน้า
ข้างหลังอีกคนนึง
เหตุผลที่มาไกลถึงที่นี่คืออะไร…
ห้องมัลติ…
โดฮเยรยองพยายามบอกเราค่ะ
ว่าเขาไม่ใช่คนสร้างกีรีโก
แต่เป็นควอนชีวอนต่างหาก
ถ้าคนสร้างคำสาปคือควอนชีวอนจริง
ต้องไปหาแมฮยุงในจุดที่ควอนชีวอนอธิษฐาน
ถ้าจะใช้วิธีนี้โดยไม่มีบังอุลช่วย ฉันต้องกลับออกไปแล้วค่อยเข้ามาในนี้อีกที
วิธีอะไรเหรอคะ
ในแดนของคำสาปไม่มีใครชนะควอนชีวอนได้
ในระหว่างที่ฉันใช้ดอลมีจับควอนชีวอนเอาไว้
เซอา เธอไปที่ที่โดฮเยรยองชี้
แล้วหามือถือสีแดงอันจริง
นี่เป็นวิธีเดียวที่จะถอนคำสาปได้
ถึงอันนี้มันจะแตกแล้ว แต่ใส่ปิดหน้าไว้ ระหว่างรอฉันกลับมาจะได้ไม่มีใครเห็นเธอ
ฝากด้วยนะ เซอา
ชีวอน!
ควอนชีวอน!
ทำอะไรอยู่ตรงนั้นคนเดียว
โดฮเยรยองงั้นเหรอ
ไปกันเถอะ
ทำยังไงถึงได้…
มือถือสีแดง
อยู่ไหนเนี่ย
ชี้มาทางห้องมัลติมีเดียชัดๆ เลยนี่นา
บอกแล้วไงว่าไปกันเถอะ ชีวอน
ไปไหน
จะที่ไหนอีกล่ะ
ที่ที่คนตายไปกันไง
เราถูกผูกติดกับคำอธิษฐาน จะไปได้ยังไง
งั้นฉันไปคนเดียวนะ
แต่ว่านะ ฮเยรยอง
อะไร
เซอา
กลิ่นธูปจากตัวเธอ
ไม่เหมือนของบ้านฉันนะ
นารี
นารีใช่ไหม
แต่ทำไมล่ะ
ทำไมน่ะเหรอ
ฉันจำได้
ว่าพวกแก
พยายามจะฆ่าฉัน เอามีดแทงที่ท้องฉัน
นารี
ตอนนั้น
มันไม่มีทางเลือกอื่น
ตอนนั้นเธอ…
นารี!
นารี
"ไม่มีทางเลือก" งั้นเหรอ
นั่นสินะ
ไม่มีทางเลือกอื่นจริงด้วยสินะ
ตอนนี้ก็ด้วย
ใช้คำว่าไม่อยากทำร้ายอีกฝ่ายมาเป็นข้ออ้าง
กับเพื่อนแท้ๆ แต่ทำตัวปากอย่างใจอย่าง
แล้วเรื่องที่ฉันชอบกอนอูมาตั้งนานแล้ว
แกก็รู้มาตลอด
แต่ก็ยังมีหน้ามาโกหกทั้งที่แอบคบกัน
สนุกไหมล่ะ
นารี
ฉันไม่ได้จะโกหกนะ ฉันตั้งใจว่าจะบอกเธอแล้ว แต่ว่า…
อีกแล้ว!
ไอ้ "ตั้งใจว่าจะ" เหี้ยไรนี่มัน
แม่งข้ออ้างทั้งนั้น
แกนี่เอง
ที่เข้ามาในเขตแดนของฉันตามใจชอบ
เหี้ยเอ๊ย!
นารี ขอร้อง พอเถอะ
ทั้งเธอ ทั้งฉัน ทั้งฮยองอุก
เราทำไปทั้งที่ไม่รู้ทั้งนั้น
ฉันรู้ว่าเธอเสียใจ เพราะงั้นอิมนารี!
ขอร้องละ พอทีเถอะ
"เสียใจ" งั้นเหรอ
ฉันไม่ได้เสียใจแต่รู้สึกว่าไม่แฟร์ต่างหาก
ชเวฮยองอุก
ถ้าไอ้โอตาคุขี้แพ้นั่น
ไม่เอาไอ้แอปกีรีโกนั่นมาบอกเรา
ฉันคงไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้!
แค่นั้นเหรอ
"ไม่แฟร์" งั้นเหรอ
(วันที่ 1 ก.พ. 2005 ควอนชีวอน)
ควอนชีวอน
ชีวอน
พวกเราพอแค่นี้เถอะนะ
แกเป็นคนเริ่มทุกอย่างเองแท้ๆ
ทำไมฉันต้องหยุดวะ!
แก…
ไม่ได้ถูกลูกธนูจับไว้
แต่ฉันใช้ตัวเองเป็นดอลมีเพื่อจับแกต่างหาก
ยิ่งเลือดฉันชุ่มสายสิญจน์เท่าไหร่
แก
ยิ่งหลุดออกไปไม่ได้
(กีรีโก ขอพร)
เจอแล้ว
พี่!
(กีรีโก ขอพร)
เซอา!
ไม่นะ
เซอา
ตอนนี้
ทุกอย่างจบแล้วใช่ไหมนะ
ใช่
ตอนนี้ทุกอย่างจบแล้ว
แม่งเอ๊ย
แค่ลบแอปอันเดียว เล่นเอาเกือบตาย
(โรงเรียนมัธยมศึกษาซอริน)
เด็กๆ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของภาคเรียนนี้
ห้องเราผ่านอะไรกันมาเยอะเลยเนอะ
เป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิด
ยังเจ็บปวดกันอยู่ใช่ไหม
นั่นสินะ
ครูรู้ว่าพวกเธอทุกคนยังทำใจไม่ได้
โกเมน!
(ชเวฮยองอุก ผู้ล่วงลับ)
ฮยองอุก
จากนี้ไป
ขอให้ทิ้งร่างกายกับจิตใจ ที่เจ็บปวดเศร้าโศกไว้ที่นี่
ไปสู่สุคตินะ
เซอา เธอยังไม่ลบอันนี้อีกเหรอ
เพราะคิดถึงฮยองอุกเลยยังไม่ลบเหรอ
ใช่
แล้วก็เพราะนารีด้วย
ตอนนั้น
ฉันควรจะทำทุกอย่างเพื่อพานารีออกมาด้วย
เซอา
อย่าคิดแบบนั้นสิ
เธอทำดีที่สุดสำหรับตอนนั้นแล้ว
(ถอนการติดตั้งแอปที่เลือกใช่หรือไม่)
(ถอนการติดตั้งแล้ว)
สมมุติว่านี่รถ
มันแทงฉึกทะลุตัวเข้ามาแบบนี้เลย
ทะลุประตูรถเลย
แต่มันเป็นระยะความสูง
ที่จะยืนก็ไม่ได้จะนั่งก็ไม่ได้ เลือดก็ทะลักพลั่กๆ เลย
สภาพโดนแทงทะลุตัวแบบนั้น
ตอนนั้นฉันคิดเลย
"โห นี่เราถึงคราวตายจริงๆ สินะ"
ตอนนั้นสติเริ่มจะไปแล้ว
จังหวะนั้นคือ
ฉันควงแขนยมทูต
กำลังข้ามแม่น้ำซัมโดไปสู่ปรโลก
เกือบจะไปถึงอีกฝั่งแล้ว
แต่ก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมาจากข้างหลัง
"พี่เขย!"
น้องเมียอยู่อีกฝั่งแม่น้ำ
ร้องไห้น้ำมูกน้ำตามาเต็มเลย
อะไรของพี่ ผมไม่ได้ร้อง!
ทำไงดี
ร้องไห้จริงๆ เขาร้องจริงๆ เนอะ
จริงๆ เลย
จังหวะนั้นนี่หน้าแฮทซัลเข้ามาในความคิดก่อนเลย
แต่ว่านะ วันนี้ก็เห็นอีกแล้ว
ตอนเธอทำพิธีปลอบขวัญส่งดวงวิญญาณ
ฉันเห็นฮยองอุก
แต่ไม่ใช่แค่นั้น
ฉันเห็นพลังที่สถิตอยู่ในตัวเธอ
เห็นแม้กระทั่งการเคลื่อนไหวของพลัง
อะไรนะ
คือ
เรื่องที่บอกผมที่โรงพยาบาลตอนนั้น
หมายถึงเรื่องนั้นใช่ไหม พี่เขย
ใช่
แฮทซัล
คือว่า
ฉันว่าฉันเจอแล้ว
วิธีที่จะทำให้เธอออกไปจากบ้านหลังนี้ได้
อือ
(โรงเรียนมัธยมศึกษาซอริน)
(นายคิดว่าชเวฮยองอุกตายได้ไง)
(ถ้าหามือถือเจอแล้วจะบอก 555 หาเจอปะ)
(เจอแล้ว! ยังอยู่ตรงนั้นจริงด้วย)
(050201 กำลังพิมพ์)
(เห็นปะ ก็บอกแล้วไงว่ามีจริง 555555)
(กีรีโก)
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์