DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA
RIKERS ISLAND KOMPLEKS WIĘZIENNY
Sanders.
Masz gościa.
Wyjdź.
Cześć, Paula.
Rebecca Halliday. Jestem twoją adwokatką.
O Boże, cześć.
Doug miał się do ciebie odezwać.
Dziękuję, że przyszłaś.
Boże. Nie wiem, co robić.
Nie mamy dużo czasu, więc przejdźmy do konkretów.
Pomogę ci, ale muszę wiedzieć wszystko.
Chcesz zebrać fakty? Na tym się znam.
Zaczęło się od Trevora.
Był… chłopakiem z kamerki.
Zaczęliśmy gadać i szybko się do siebie zbliżyliśmy.
Powiedziałam mu wszystko.
Łączyło nas…
- Wszystko, w sensie seksualnym. - Tak.
I emocjonalnym… Tyle mu opowiadałam o…
Sanders.
Ale jesteś rozchwytywana.
Znowu masz gościa. Wyjdź.
Przepraszam za spóźnienie.
Jakiś dureń przeciął mi opony.
Zamawianie tu Ubera to jakiś…
- Przepraszam. Kim pani jest? - Wybacz. Doug mnie przysłał.
Rebecca Halliday. Twoja prawniczka.
Jestem twoją… adwokatką.
Usiądź, proszę.
Doug się o ciebie martwi.
Powiedział, że jesteś świetną mamą i masz kochaną córeczkę, Hazel.
Postaram się, żebyś wróciła do domu.
Dobrze. Czyli wszystko zaczęło się od oszustwa internetowego?
PEŁNA PRZYJEMNOŚĆ GWARANTOWANA
Mamy tu straszny młyn.
Rzadko się zdarza, żeby twoją koleżankę z pracy
aresztowano za podwójne zabójstwo.
Jeden został uduszony,
a drugi udławił się pianką montażową.
No tak. Nieciekawie.
Często chodziliśmy razem na obiad.
Zwykle jadła sałatkę.
To miało być dla Geri. Gdzie ona się podziewa?
STOWARZYSZENIE ABSOLWENTÓW YALE W NOWYM JORKU
Proszę.
Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
Pani Tercek?
Wymawia się „Terczek”, ale…
Dzień dobry.
Nazywam się Geri Soto.
Jestem… dziennikarką. Pracuję w The Margin.
Lubię was.
- Mów mi Joyce. - Super.
- Masz chwilę? Tylko… - Tak.
Piszę artykuł na temat rekrutacji na najbardziej selektywne uniwersytety.
Bardzo trudno się do nas dostać,
ale wspieramy naszych studentów i pomagamy im.
Wspaniale.
Zdaje się, że kilka dni temu spotkałaś się z pewnym mężczyzną.
Po czterdziestce, szpakowaty, wysportowany.
To było gdzieś koło 18.00.
Nie jestem pewna… Co to ma wspólnego z rekrutacją?
To właśnie chcę ustalić.
O czym dokładnie rozmawialiście?
Przepraszam. Nie wiem…
Nie przypominam sobie takiego spotkania.
Ale wiesz co? Tak czy siak, wszystkie nasze sprawy są poufne, więc…
Ale tak naprawdę… Zależałoby mi na tym, żebyśmy porozmawiały…
Przepraszam, mam spotkanie.
W porządku.
Naprawdę nie pamiętasz tego mężczyzny…
Miłego dnia.
Jezu.
- Co to? - Zrobiła dla ciebie na plastyce.
Chyba powinienem coś powiedzieć, ale nie bardzo wiem co.
Dziękuję, że wpłaciłeś kaucję.
Nie zostawiłbym cię tam.
Co się stało?
Nie wiem.
Jak to nie wiesz?
Co z nią?
Miałam do niej zadzwonić przed pójściem spać.
Wszystko dobrze. O niczym nie wie.
Poszła spać. Nie ma o niczym pojęcia.
Nie zrobiłam tego. Przecież wiesz.
To nie ja tu, no wiesz…
Karl.
Przecież wiesz.
Muszę ci coś powiedzieć.
To ci się raczej nie spodoba.
Hazel pobędzie u nas przez jakiś czas.
Oczywiście możesz ją odwiedzać.
Ale nie możecie być same.
Muszę być przy tym ja albo Mal.
Tak będzie najlepiej dla Hazel.
To wszystko przez te ostanie wydarzenia.
Możemy się kłócić.
- Ale ja tego nie chcę. - Nie.
- Nie chcę się kłócić. - Nie będę się kłócić.
Nie mogę się teraz z tobą kłócić.
Spójrz na mnie. Nie będziemy się kłócić.
Masz rację.
Przepraszam.
Ja pieprzę.
Hej, Paula. Mówi Doug. Jesteś na głośniku.
Jestem z Rebeccą, twoją adwokatką.
Tą prawdziwą.
Cześć, Paula.
Bardzo mnie niepokoi kobieta, która się pode mnie podszyła.
Dowiem się, kto to był.
Musisz się skupić. Siedź w domu i się nie wychylaj.
Nie możesz opuścić obszaru trzech stanów bez pozwolenia.
Musisz wziąć wolne w pracy.
Mam pismo, które wyślesz szefowej.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, dzwoń do mnie.
Dasz radę.
W nic się nie pakuj. Rebecca wszystko załatwi.
Co ze mną będzie? Co z przesłuchaniem w sprawie opieki?
Areszt oczywiście nie pomaga.
Ale wyrok skazujący oznaczałby brak szans na opiekę.
Musisz się postarać, dobra?
Dzwoni Hazel.
- Muszę kończyć. - Pogadamy później.
- Cześć. - Trzymaj się.
- Cześć, pączusiu. - Cześć, mamo.
- Cześć. - Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Ząb mi się rusza. Patrz.
O matko.
Ale super. Obleśne.
Tęsknię za tobą. Patrz, co…
Cześć.
Hazel, patrz.
Ale piękny.
Boże, ale piękny.
Muszę namalować twój portret na szkolną wystawę.
- Tak? No dobra. - Tak.
Mam zapozować?
Tak.
Za długo tak nie dam rady.
Kończę. Muszę zjeść przekąskę.
Mal wróciła. Mogę ją namalować.
Bardzo cię kocham. Pa.
To atrakcyjna historia, Suzie.
Komu tak naprawdę możemy ufać? Świetne.
Dość wciągające.
Jazda bez trzymanki.
Ale Geri, przed tobą długa droga do mety.
Wiem. Przyszłam z tym teraz, bo Paula została aresztowana.
Będziesz w stanie wszystko potwierdzić? W kilku źródłach?
Większość rzeczy widziałam sama. Ale tak.
Myślałaś o konsekwencjach?
- Przyjaźnicie się. - W tej branży nie ma przyjaciół.
Po prostu mówię, jak było.
Bezlitosna Geri.
Prawdziwa makiaweliczna zdrajczyni.
Przed tobą świetlana przyszłość.
Dotrzyj do mety.
Dobrze.
- Dziewczyny. - Złote rybki!
Nie ruszajcie ich!
- Zjem je! - Bierz!
- Tak! - Nie!
Reszta jest dla ciebie.
Podziel się z innymi.
Wpłaciłem kaucję za Paulę.
Wiem, wiem.
Po prostu… nie mogłem jej tam zostawić.
To byłoby nie w porządku.
Jak miałbym wyjaśnić to Hazel, gdyby o nią spytała?
To koszmarna sytuacja, ale…
Powinniśmy byli to obgadać, ale…
Jeśli chodzi o pieniądze, to je zwrócą, chyba że zwieje
do Wenezueli czy coś. Nie zrobi tego.
Chyba nawet nie zna hiszpańskiego. A może zna. Nie…
Przepraszam.
Nie jestem zła.
- Nie? - To sprytne posunięcie.
Jak to sprytne posunięcie?
Dobrze wypadniemy w sądzie.
Jakkolwiek się to skończy, Paula ma u nas dług. I to wielki.
No co?
Nie zrobiłem tego po to, żeby była nam coś winna. Była w areszcie.
Jak myślisz, o co tu chodzi?
Niech ktoś mnie popchnie. Nie huśtam się.
Już idę!
Nie…
Najpierw cię pociągnę.
Trzymaj się.
Tak!
WYPOSAŻENIE KUCHNI
DOSTAWA TEGO SAMEGO DNIA
DARMOWA DOSTAWA
ZŁOŻONO ZAMÓWIENIE
Hej, Rudy. To znowu ja.
Wyszłam za kaucją. Nie sądziłam, że kiedykolwiek powiem coś takiego.
Ale… nie jesteś już na mnie zły, co?
Mam pewien pomysł. Jest trochę ryzykowny.
Potrzebowałabym twojej pomocy.
Oddzwoń. Dobra, cześć.
Wiem, że się gapisz i czuję zapach twojego szejka.
O co chodziło?
O nic. Pomagałam zebrać materiały.
Przez cały dzień?
Nie obgadaliśmy jeszcze aresztowania Pauli.
Normalnie zajęłoby nam to co najmniej dwie przerwy obiadowe i jedną kawę.
A nagle kumplujesz się z Suzie i Drew? Co się dzieje?
Nic.
Przestań. Mówimy sobie o wszystkim.
Mam to z ciebie wyciągać siłą, tak jak magik wyciąga chustkę z tyłka?
Fuj. Jakich ty magików oglądasz?
Nie wiem. Niemieckich. No dawaj.
Nic się nie dzieje. Muszę lecieć.
Kurwa.
O kurwa.
Uspokój się!
Spierdalaj!
Stój, wariatko!
Nie strzelaj! Proszę.
Nie strzelaj.
Jezu! Przecież cię nie zastrzelę.
Przyszłam po tego skurwiela.
On nie żyje.
Zabiłam go.
O mój Boże.
Kurwa.
Przepraszam. Za to.
No dobra.
Co tam, Tom? Fajnie cię widzieć.
Przepraszam.
OSZUST Z KAMERKI: SEKS, ZABÓJSTWO I SAMOTNA MAMA
AUTORSTWA GERI SOTO
Zajebiście, że odstrzeliłaś łeb Dennisowi.
- Żałuję, że tego nie widziałam. - Nie żałuj.
Czemu Dennis zabił Trevora?
Byli parą, ale Trev pracował też dla Dennisa.
Sporo osób robiło dla niego przekręty.
- Co na przykład? - Nie wiem za dużo,
ale chodziło o szantażowanie ludzi.
Trev ciągle narzekał, że za mało zarabia.
Dlatego wpadł na pomysł, że też zaczniemy oszukiwać,
na przykład ciebie, bez wiedzy Dennisa.
Ale… Dennis się pewnie dowiedział.
Czemu wybraliście mnie?
Wiedział, że może cię szantażować, bo masz dziecko.
Wspomniał jeszcze o czymś.
O czymś, co wydarzyło się w Portland.
Nie wiem, o co chodzi.
Lubił cię.
Miał swoje ambicje.
Poza tym jesteś stąd.
Mówił, że wykorzysta twoje słabe punkty.
Ale tego pewnie nauczył się od Dennisa.
Dennisa. No tak.
Kolesia, któremu chciałaś mnie przekazać, gdy siedziałam przywiązana do krzesła.
Byliśmy zdesperowani.
Wszystko zawaliłam, rozumiesz? Sky został zabity…
Nie licz na moje współczucie.
Nic nie zrobiłam, a wylądowałam w areszcie za zabójstwo Skya.
I Trevora. Tak.
- Co? To się kupy nie trzyma. - Wiem.
Dennis zabił ich obu.
Zakładam, że zabił Trevora. Słyszałam, jak zabił Skya.
Słyszałaś to?
No… Czyli jesteś… świadkinią.
- Chyba tak. - Tak.
Nic nie widziałam.
Mogłabyś… oczyścić mnie z zarzutów. Wiesz, że on to zrobił.
Musisz… porozmawiać z policją.
- Powiedz im. - Nie będę gadać…
Nie mieszam się w to.
Co… Czemu… Co?
Jesteś w to zamieszana.
- Co ty gadasz? - Żadnej policji.
Myślisz, że Sky chciałby mnie posłać do więzienia za coś, czego nie zrobiłam?
Zniszczyć mi życie?
Kurwa.
Nadeszła ta chwila.
Szczęście się do mnie uśmiechnie, chyba że Aaron Judge mnie wysiuda.
O, słuchaj. Mój kot wreszcie ma imię.
Oto Chester. To imię po dziadku.
Nie chcę być chamska, ale to imię dla prawiczka.
Nie, to zupełnie nie dziadek Chet.
Wystarczyło, żeby podał ci rękę. Miałabyś bliźniaki.
Gonzales.
Mówi Paula. Paula Sanders.
Paula Sanders. Wyszłaś za kaucją. Jak było w areszcie?
Nadal podają kurczaka teriyaki w czwartki?
Będzie pani na komisariacie za jakąś godzinę?
Przyjdę z kimś, kto oczyści mnie z zarzutów.
- Paula, już… - Z kimś, kto wie,
że zabójcą był Dennis O’Neill, chłopak Trevora.
Będę na miejscu.
Przyjedzie tu.
„Ja i moi współpracownicy przeszliśmy przez piekło,
a jedyną wskazówką był zhakowany telefon zmarłego mężczyzny”.
- Co ty odpierdalasz? - A co ty odpierdalasz?
Włamałeś mi się do szafki?
Okłamałaś mnie.
Wiedziałem, że masz parcie na karierę, ale…
Jak mogłaś to zrobić?
Błagam. Sam mówiłeś, że nie przyjaźnisz się z Paulą.
Jasne, ale ja jej nie zdradziłem.
A ty ukrywasz informacje i patrzysz, jak ją aresztują, żeby napisać artykuł?
Żeby dostać awans? W chuja sobie lecisz, Geri?
Po pierwsze, tak, mam dostęp do telefonu.
Nic na nim nie było.
To nie moja wina, że Paula wylądowała w areszcie.
Policja uważa, że to ona zabiła. Ty zresztą też.
Wiem, że czasem się sprzeczamy, ale myślałem, że naprawdę się przyjaźnimy.
Bo tak jest.
Gdyby na czymś ci zależało, zrobiłbyś to samo.
To nie moja wina, że nie wiesz, czego chcesz od życia.
W zeszłym roku chciałeś być traderem, teraz chcesz iść na prawo.
No cóż. Wolę nie wiedzieć, czego chcę,
niż chcieć czegoś tak bardzo, że robię w wała przyjaciół.
Jak zwykle przesadzasz. Tak samo było z Vi.
Wiesz co? Jebać to.
Rudy.
Przestań.
Tak bez ciętej riposty?
Cięta riposta.
Bardzo dziękuję. Dzień dobry.
Jestem Paula Sanders. Mam spotkanie z detektywką Gonzales.
- Byłam umówiona. - Tak?
Dobrze, chwileczkę.
Jest tu łazienka?
- Tak, tam. - Dziękuję.
- Pospiesz się. - Gonzales?
- Ktoś do ciebie. - Hej.
- Zaraz przyjdzie. - Tak? Świetnie.
Muszę się podpisać?
Nie trzeba.
Kurwa!
- Hej! Co robisz, stara! - O kurwa.
Przepraszam.
Przepraszam, że ci nie ufałam.
- Tak! - Niefajnie z mojej strony.
Ash, przepraszam.
Ash?
Kurwa.
DAMSKA
Co słychać?
Paula.
Gdzie ta tajemnicza osoba, która ma cię oczyścić?
Uciekła.
No to widzimy się w sądzie.
Co pani tu robi?
Co pani tu właściwie robi?
To Dennis O’Neill zabił tych ludzi, nie ja.
Jestem zwykłym człowiekiem!
A zostałam wciągnięta w sieć kłamstw. Ciała znikają,
a dwie prawniczki w areszcie nazywają się dokładnie tak samo.
- Dwie prawniczki? - Miała pani…
Od początku nie była pani pomocna i nadal pani nie pomaga.
Pomaganie to pani robota, a chuja pani robi!
DOBRY WYNIK LUB ZWROT KOSZTÓW
EGZAMINY WSTĘPNE
Dolewka?
Poproszę.
WŁĄCZANIE…
ŚLEDZENIE WŁĄCZONE
PRZECIĄGNIJ, ŻEBY ODBLOKOWAĆ
WPISZ PIN
Dobra.
- Cześć. - Hej.
Spóźniłem się.
Co u mojego ulubionego technologa żywności?
Dobrze. Dużo roboty.
No dobra. Chcesz poeksperymentować?
Zrobię ci dobrze. Zasłużyłeś na to.
Rozluźnij się.
Dojazdy mnie dobijają.
Jebane…
PENDRIVE ASH TREVOR
Rozbierz się.
TECHNOLOG ŻYWNOŚCI FLORIAN
Wyglądasz bosko.
Napisy: Magdalena Marciniak