NUMER NIEZNANY
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Przebrałaś się?
Paula?
Hej, Paula. Zbieramy się.
Widzimy się jutro, prawda?
Wzięłam torebkę strunową.
Jasne. Bierz.
Cześć.
Zaraz padniesz. Odwaliliśmy numer stulecia.
- Mamy numer zabójcy. - Chciałam to powiedzieć.
Znaleźliśmy telefon tej babki. Nie miał nawet hasła.
Mamy numer zabójcy. Możemy go namierzyć.
On nie żyje.
- Zabiłam go. - Co?
Zaatakował mnie
i chciał mnie zabić, więc…
Strzeliłam mu w twarz.
Masz broń?
Kurwa.
Kurwa. Ja pierdolę.
Okej, co na to policja?
Paula?
Dobra. Paula, posłuchaj mnie.
Co na to policja?
Paula?
Nie zadzwoniłam na policję.
Uciekłam.
Boże, wzięłam jego telefon i uciekłam.
- Co? - Tak.
Mamo.
Już idę.
Gdzie Miluś? Muszę go wziąć do Prem.
O nie. No dobrze. Znajdę go…
Paula, słuchaj.
Odnieś ten telefon i zadzwoń na policję.
Nie mogę.
Paula, jesteś w szoku.
Nie myślisz trzeźwo.
Nigdy tego nie mówię, ale Rudy ma rację. Wracaj tam.
Cześć. Cześć.
Do zobaczenia. Pa.
Zaatakował cię.
Odnieś ten telefon i zadzwoń na 112.
- Czekają na mnie. - Policja się tym zajmie.
No tak. Dobra, tak zrobię.
Dajcie mi pomyśleć.
Nie ma co myśleć.
Już jedziemy. Powiedz, że to zrobisz.
Mamo, czekają na mnie.
Że odniesiesz telefon i dasz znać policji.
- Powiedz, że to zrobisz. - Tak, zrobię.
No dobra, mały potworze. Chodź tu.
Dobrze.
- Mamo, muszę iść… - Dobra.
Tata Prem będzie trąbił.
Okej.
Numer alarmowy, słucham?
Halo? Numer alarmowy, słucham?
PEŁNA PRZYJEMNOŚĆ GWARANTOWANA
Powiedz coś.
Paula?
Paula. Wszystko dobrze?
No, był martwy.
Wszędzie była krew.
A potem zniknął.
Telefon ma hasło.
Jak ciało może zniknąć?
Monitoring w tamtym sklepie siadł, więc nic nie zrobimy.
Kupiłem za to strasznie drogie czipsy.
Chyba oszalałam.
Chyba naprawdę oszalałam.
Ten telefon istnieje.
Dzięki temu wiemy, że to się zdarzyło.
No tak.
PRZECIĄGNIJ, ŻEBY ODBLOKOWAĆ
PRZESYŁKA DORĘCZONA
Mówiłaś, że macie jego numer. To ten telefon.
Tak.
Wpisz go. Wpisz numer.
- Okej. - Dobra.
WPISZ NUMER TELEFONU LUB E-MAIL
ODZYSKIWANIE HASŁA
- Jeszcze raz. - Okej.
WYSŁALIŚMY CI KOD WERYFIKACYJNY
Całkiem sprytne.
TWÓJ KOD TO 726847
To jest kod.
O ja pierdolę.
Dobra.
STWÓRZ NOWE HASŁO
- John Smith? - Tak.
W ogóle nie brzmi jak ściema.
John.
Wszystko szło na jeden adres.
Jakieś 30 minut stąd.
Pojedźmy tam.
Może lepiej nie jechać do domu zabójcy?
- Martwego zabójcy. - I zaginionego.
Właśnie. Już go tam nie będzie.
Może wnętrze domu coś nam o nim powie.
Albo znajdziemy dowód, że to on zabił Trevora.
Chodźcie, bo dostaję świra.
Pojedziecie tam ze mną jutro?
Proszę.
Dobra. Na stówę.
Mam durną zbiórkę. Zróbmy to potem.
Na stówę…
Może najpierw skupmy się na telefonie?
Coś tam znajdziemy, jeśli go odblokujemy.
Zrobimy to i to.
Wiem, kto nam pomoże.
- Hej, Drew. - Cześć.
Też mam się nawodnić?
Właśnie wróciłem z Waszyngtonu.
Strasznie bolą mnie plecy.
Ale może dam się namówić.
Ja w innej sprawie.
Trzeba to odblokować.
To zdecydowanie nielegalne, moja droga.
Wiem, że masz kogoś, kto to robi.
Pracuję nad czymś.
To niezła historia. Powinna się spodobać Suzie.
Może tu być coś ważnego.
Jest na kartę. Niewiele tam będzie.
Muszę go tylko odblokować.
Wow, fact-checkerka podbiera mi robotę.
Myślałem, że to maszyny mi zagrażają.
Pomożesz czy nie?
- Dobra ta historia? - Zajebista.
Najpierw musisz wyciągnąć baterię.
Inaczej można go śledzić.
- A tego raczej nie chcesz. - Nie.
Dobra. Zaniosę mu to.
Bardzo ci pomagam.
I jestem całkiem męski.
Na pewno nie chcesz…
Nie. Dzięki, Drew.
Co? Czemu? Spotykasz się z kimś?
Co? Nie. Zachowuję profesjonalizm.
To mi zapłać.
WITAMY W LAKE CITY NA FLORYDZIE
Wycofał się?
Nie wiem, o co chodzi.
Frank był moim najlepszym detektywem. Nie mogę się do niego dodzwonić.
Mam znaleźć kogoś innego?
No nie wiem. Obgadamy to.
Dziękuję.
Jezu, to naprawdę konieczne?
Myślisz, że nie?
Myślę, że nie.
Odwaliło ci wczoraj na wieść, że ma faceta.
No tak…
- O czymś mi nie mówisz? - Nie, wiesz wszystko.
Po prostu nie musimy jej gnębić, żeby wygrać.
Ale musimy wygrać.
- Zgoda. - Więc musimy być bezwzględni.
Bezlitośni.
Ja tak nie mogę.
- To matka mojego dziecka. - Wiem, wiem.
Są pewne granice. To jest moja.
Rozumiem i za to cię kocham.
Dlatego muszę być bezlitosna za nas dwoje.
Dalej, mamy!
Zebrałyśmy się, żeby zebrać pieniądze!
Dawajcie!
- Pomocy! - O cholera.
Paula, Paula, Paula.
- Leci ci krew. - Co?
O Boże.
Zacięłam się rano… w trakcie depilacji.
Nic mi nie jest.
Napisałaś…
ten list polecający?
Słucham?
Ten list w sprawie opieki.
Muszę go przekazać prawnikowi.
- Prześlę ci go. - Dobra.
- Super. - Wszystko dobrze?
Ja? Tak. Wszystko świetnie.
Naprawdę super.
Świetnie się bawię.
Ale super wydarzenie.
Dajesz.
No nie wiem.
Nie wiesz?
Czego jeszcze ci trzeba?
Jej odciski są na gwoździarce, którą przybito ofiarę,
nie wspominając o gwoździu w nodze i ścianach.
Strzelała gwoździami jak Rambo.
Nie umarł od gwoździa.
Kochasz się w niej, czy co?
Nic nie rozumiem.
Zabito go pianką montażową. Na puszce nie ma jej odcisków.
Wytarłaby puszkę, a gwoździarkę już nie?
Nie wiem. Mordercy robią głupoty, na przykład mordują.
Wszystko się zgadza, ale nie pasuje.
Przestań mówić jak Yoda.
Jest na to za słaba.
Nie miałaby nawet siły udusić Trevora.
Nie jest przypakowana, ale może być silna.
Jest drobna i nieszkodliwa.
Jej odciski są wszędzie.
Ma motyw. Porucznik chce zamknąć sprawę.
Daj spokój z tą swoją intuicją. Bierzmy się do roboty.
- Cześć. - Szybko poszło.
Mówiłaś, że to ważne.
Sprawdź skrzynkę. Wysłałem plik z danymi.
- Niewiele tam było. - Przejrzałeś zawartość?
Spokojnie.
Bez obaw, możesz sobie pisać swój sensacyjny artykuł.
Jestem profesjonalny.
DREW WHITE PROSZE_BARDZO.CSV
Co tam?
- Proszę, chyba coś knujesz. - Nie.
Kurde, Geri kogoś zaliczyła.
Wcale nie.
Późno… poszłam spać i…
A co, zazdrosny jesteś?
Nie jestem zazdrosny.
Masz bardzo niepewną minę
i uczesałaś się w ten sposób.
To się nazywa kucyk.
Te cienie pod oczami sugerują,
- że z kimś baraszkowałaś. - Przestań.
Czemu? To ktoś przypałowy?
- Koleś z IT? - Myślisz, że zaliczyłam Maxa?
Fuj. Nosi bandaż na każdym palcu.
Chcesz o czymś pogadać na serio?
W sumie tak.
Chodź.
Zaczynam podejrzewać, że Paula ma urojenia.
Rudy, trzeba wierzyć kobietom.
Próbuję, ale ciężko mi idzie.
Nie mamy dowodów, że ją oszukano. Nie widzieliśmy ataku w motelu.
Na pewno nie widzieliśmy zwłok, które…
Zwłoki rzadko kiedy znikają.
Ale to Paula. Znamy ją.
Na pewno?
Wiem o niej tyle, że jest kobietą, która siedzi obok nas w pracy
i lubi czipsy z platana.
A jeśli to wszystko zmyśliła?
Wiesz, że nikogo nie zabiła.
Skąd mam wiedzieć?
Słuchaj, rozumiem cię.
Sprawa zaczyna wyglądać dziwnie, ale…
Musimy jej pomóc.
Ma kogoś oprócz nas?
Hej.
Wysłałam ci wiadomość, żebyś odpowiedziała Drew.
Zrobisz to dziś?
To dość krótki termin.
To dość ważne.
Postaram się. Muszę coś załatwić w przerwie.
Ciekawe podejście jak na kogoś, kto stara się o awans.
To w ogóle realne?
Co?
Ten awans.
Walczę o opiekę nad dzieckiem i bardzo by mi pomógł,
ale zaczynam podejrzewać, że to marchewka, którą przede mną machasz jak przed osłem.
Nie zapominaj, że rozmawiasz z szefową.
Wiesz, jaka jest różnica między faktem i prawdą?
Chętnie się dowiem.
Fakt to informacja odnosząca się do obiektywnej rzeczywistości.
Na przykład to, że umyłaś ręce.
To fakt, zgoda?
Ale czemu to zrobiłaś?
Może właśnie zjadłaś skrzydełka, a może zmywałaś krew.
Reputacja tej firmy zależy od mojej pracy.
Ustalam prawdę kryjącą się za faktami.
Czemu mam się zająć tym ważnym artykułem?
- Bo to twoja praca. - To jest fakt.
Ale prawda jest taka, że mogłaś poprosić Rudy’ego albo Geri.
Ale wiesz, że nie popełnię błędu i że zawsze daję radę.
Zasługuję na ten awans.
Prawda jest taka, że nie mamy teraz pieniędzy.
To zmień mi chociaż nazwę stanowiska.
Zapłacisz mi później, ale zasłużyłam na nowe stanowisko.
Dobrze.
Dziękuję.
THORWALDOWIE
To ma być dom zabójcy?
Jest taki… nijaki.
- Spodziewałem się… - Czego?
Maski jak w Krzyku powiewającej na sznurze na pranie?
Znaku z napisem „Kocham morderców”?
To chyba zły pomysł.
Nikogo tam nie będzie.
Może nie dzwońmy do mordercy?
Jezu, Rudy.
Ktoś tam może jednak być.
Na przykład jego żona?
Która też morduje.
Może poznali się na apce randkowej dla psychopatów.
Nie wiem…
- Na Zgińderze. - Ktoś idzie.
Boże, zmroziło mnie.
A powinienem uciekać.
W czym mogę pomóc?
Dzień dobry.
Dzień dobry. Szukamy Johna.
Johna Smitha?
Chodzi o te przesyłki?
Tak. Zgadza się.
Ciągle przychodzą te paczki.
John Smith, John Smith.
- Dość już mam tego Johna Smitha. - Nie mieszka tu?
Nie. Chyba że to staruszka z chorymi kolanami.
Znacie go?
Mniej więcej.
Czy on kiedykolwiek odbiera te przesyłki?
Byłoby miło.
Nie musiałabym w kółko jeździć do UPS, żeby zwracać te pudła.
Dajcie mi swoje dane.
- Jeśli dostanę kolejną… - Przepraszamy za kłopot.
Chodźmy.
- Nic nam to nie dało. - Pieprzy głupoty.
- Co? - No co?
Ciągle wysyłał jej paczki, a ona je zwracała?
- Dajcie spokój. - Może jest miła.
A może kłamie, Rudy.
Nie kupuję tego.
Ma chore kolana i dźwiga te pudła?
Myślisz, że chore kolana to ściema?
Ma ze sto lat.
Po czyjej jesteś stronie?
Ale mnie wkurzasz.
No dobra.
Ewidentnie zmyśla.
Ale to nasz jedyny trop. Może będziecie ją śledzić?
- Nie. - Co?
Nie?
Nie? To co chcesz zrobić?
Nie wiem. Może przesłuchajcie moją babcię. Ma protezę w biodrze.
Jeśli chcesz pomóc, to się postaraj,
bo wiecznie tylko narzekasz.
To dość wkurwiające.
Masz ten telefon, tak?
Ten telefon? Odblokowaliście go?
Nie. Podobno się nie da.
Co?
O k…
Zamawiam Ubera.
Co?
- Rudy. - Co? Nie.
Hej. Nie, nie. Zawiozę was.
Nie. Wiesz co, dzięki. Odpadam.
Mam egzaminy wstępne i nie chcę się w to mieszać.
Poza tym tylko narzekam, więc…
Rudy, zostań. Przyjaźnimy się.
My dwoje się przyjaźnimy. Ją ledwo znamy.
Co to ma znaczyć?
To znaczy, że już nie wiem, czy ci wierzyć.
Tak czy siak, to nie mój problem.
Boże.
Co za dzieciak.
Nagraj wiadomość.
Dzień dobry, mówi Edith Randell z 206 Sierra.
Przyszła tu i pytała o przesyłki.
Było z nią jakichś dwóch przygłupów.
Zaraz prześlę nagranie.
NAGRANIE
Jen, Jen, Jennifer.
Ja w sprawie tej roboty. Będziesz nam potrzebna.
Spotkajmy się o 16.00 w kawiarni z matchą. Obgadamy to.
Dobra. Ciao.
O ja pierdolę.
No dobra, Trevor.
- Zobacz, jaka ładna. - Przetestujmy ją.
…wcześniej. Co myślisz?
Może okaż trochę więcej entuzjazmu.
Okazuję.
Chyba marnuję kasę.
Rob.
Wiesz, że cię lubię.
Patrzysz w ogóle w kamerę?
- Dotykaj się. - Jesteś sexy.
Brakuje mi pewności siebie.
- Wyglądasz świetnie. - Nie…
O tak.
Podotykaj się.
Dojdziesz dla mnie?
- Tak. - Popatrzę.
Mam taki. Złoty i ozdobny.
Będzie ci pasował.
Nie chcę się rozpłakać.
Przepraszam. Chcę…
Po prostu… zrobimy to i…
To za dużo. Wampira z niego robisz?
Będzie więcej hajsu.
No dobra. Nie, przestań.
Zrobię to, jak mnie uderzysz.
To nie będzie konieczne.
Paula i tak się nabierze.
Wygląda dobrze.
Daj mi kilka tygodni. Będzie gotowa.
Nie chcę jej za mocno wystraszyć, bo jest w porządku.
O, lubi ją.
- Lubi ją. - Zrobię ci fotkę.
- Wyglądasz sztos. - Żadnych zdjęć.
Co ci mówiłem?
Jeśli Dennis się o tym dowie, to mu odwali.
W ogóle nie powinienem tego robić.
- Wyluzuj, stary. - Hej.
Jestem wyluzowany.
Damy radę.
Dobrze, Hazel.
Paula.
Stoisz na boisku.
Przepraszam.
Zostały dwie minuty. Chyba wygramy.
Postawiłem kupę hajsu na ten mecz.
Musimy wygrać.
Czyj to tata?
- Nie wiem. - Nigdy go nie widziałam.
Została minuta. Dalej!
Prem, nie stawaj na rękach. Skup się.
Trzy, dwa, jeden.
- Sowy wygrywają. - Tak!
Co?
Wygraliśmy.
Tak!
Frankie, Frankie, Frankie.
Pokaż.
Dalej!
Widziałaś, jak wyminęłam tę dziewczynę?
- Tak. - Ale była zła.
Zrobiła tak…
Myślałam, że cię ugryzie.
Świetnie ci poszło.
- Nieźle, co? - Dzięki.
Tak.
W nagrodę możesz wybrać piosenkę, chyba że…
High School Musical 2.
- Tak! - Pożegnaj się z mamą.
- Pa, mamo. Kocham cię. - Ja ciebie też. Pa.
Hej.
- Pierwsze zwycięstwo. - Tak.
- Z prawnego punktu widzenia
to oznacza, że musimy iść na randkę.
Prawa trzeba przestrzegać.
- No dobrze. - Tak?
Sprawdzę kalendarz.
- Jestem wolny wieczorem. - Dobrze.
- Wieczorem? - Tak.
To dziś po zachodzie słońca.
- Jaka mądra. Jestem pod wrażeniem. - Tak.
Dziś wieczorem może być.
- Tak? - Fajnie.
Super.
Ja stawiam.
Obstawiłem, że Frankie strzeli i wygrałem sześć milionów.
Co mam zrobić z taką sumą?
Wydaj ją na mnie.
Podjadę po ciebie.
- Będę u ciebie o 19.00. - Nie mogę się doczekać.
Na razie.
WEDŁUG KOLEGI TREVORA,
PSEUDONIM SKY,
CZĘSTO OSZUKIWALI W TEN SPOSÓB.
TREVORA ZNALEZIONO
Co jeszcze? Co jeszcze?
Cześć.
Hej, Paula.
Myślałam o naszych kolejnych krokach i o tym, jak rozwikłać tę sprawę.
Chciałam cię zapytać…
Jestem teraz zajęta.
Idę na randkę i o tym teraz myślę.
Widzimy się jutro rano, dobra?
Cześć.
Halo?
No dobra.
Dobra.
Kurwa.
Wow, naprawdę przychodzisz przed czasem.
Zrobiłam guac…
Paula Sanders, jesteś aresztowana.
- Co? - Wyjdź z rękami z tyłu.
- Ja… - Ręce z tyłu.
To było…
Jesteś aresztowana za zabójstwo Jeffreya Thorwalda i Samuela Fraziera.
Nie wiem, kto to jest.
Nie znam ich. Nie wiem, kim oni są.
To Trevor i Sky.
Chodźmy.
Przekaż, że zatrzymaliśmy jedną osobę.
Wsparcie niepotrzebne.
Masz prawo milczeć.
Wszystko, co powiesz, może zostać użyte przeciwko tobie.
Masz prawo do adwokata.
Jeśli cię nie stać, dostaniesz adwokata z urzędu.
Napisy: Magdalena Marciniak