Odbieram zamówienie na nazwisko Sanders.
Okej.
DO BOJU, SOWY!
Fajna czcionka.
ODEBRAĆ TORT
KURTYNA Z FOLII
KUPIĆ DEKORACJE
PAPIEROWE TALERZYKI
BALONY
Tak.
NAUCZYĆ SIĘ STRZELAĆ
PEŁNA PRZYJEMNOŚĆ GWARANTOWANA
SŁUCHAWKI GERI
Zostało dwanaście procent.
Wciąż się przemieszcza. Co robimy?
Boże, podetnę sobie żyły radełkiem do pizzy.
Co znaczy „z mniejszą ilością glutenu”?
Że w razie czego nie wykorkujesz, tylko oślepniesz?
Skup się. Kobieta z motelu zadzwoniła do zabójcy.
Namierzymy go, jeśli znajdziemy jej telefon.
Nie myśl o tej durnej imprezie.
Swoją drogą, nas nie zaprosiła.
Bo nie macie ośmiu lat i nie gracie w piłkę.
To nie jest…
Ta durna impreza jest bardzo ważna.
Wszystko musi pójść dobrze,
żeby ludzie zobaczyli, jaka za mnie świetna mama.
Wtedy Karl nie będzie mógł zabrać mi córki do krainy Wielkiej Stopy.
Jedenaście procent.
Ale mnie stresujecie.
Przewraca mi się w żołądku.
Może się rozdzielimy?
Tak. Świetny pomysł.
Ty pójdziesz na kinderbal,
a my poszukamy groźnego zwyrola.
- Spoko. Pasuje mi. - Tak zrobimy.
Dziękuję. Bardzo wam dziękuję.
Nie mamy innych tropów i…
Bez was nie dałabym rady.
Uważajcie.
- Chodź. - Nie lubię być pod presją.
Według terapeutki mam zaburzenia opozycyjno-buntownicze.
Pod presją chcę działać na opak.
Super. To się, kurwa, nie spiesz.
To tak nie działa.
A może jednak działa.
- Chodźmy. - Dobra.
NUGGETSY Z KURCZAKA
SZKOŁA SUNNYSIDE
OWOCOWA TUBKA
POKAZ TALENTÓW
ZAJĘCIA ODEBRAĆ ZE SZKOŁY O 14.30
Raczej nikogo tu nie ma.
Właściciel konta, z którego szły opłaty za materiały,
odpoczywa sobie w kostnicy. Jego nie zastaniemy.
Skończ z tym sarkazmem.
- Dałeś imię temu kotu? - Nie, nic nie pasuje.
Może Stella?
Małpa.
No co? Normalne imię, chyba że zejdziesz się z byłą.
Wyluzuj.
Tak? Przecież i tak wołasz ją po nocach,
a ona nie odpowiada.
Zacznijmy na górze. Prowadź. Na pewno cię wesprę.
I znowu sarkazm.
Ding-dong, policja.
Policja, otwierać!
Mamy zwłoki.
Pokój po prawej.
- Czysto. - Łazienka.
Czysto.
Co jest, kurwa?
Lepiej to zgłośmy.
- Uciekł z więzienia. - Ojej!
- Tak. - Wciągnij balony. Dobrze.
Byłam tak strasznie głodna i załamana,
bo nie kupiłaś mi nic do jedzenia.
- Miałam za dużo rzeczy. - Idę siku.
Dobra.
- Boże, mamo! - Hazel.
Hazel!
Słonko, co jest? Wszystko dobrze?
Boże.
O mój Boże, ale mnie wystraszyłaś.
Mamo! Zabiłaś go.
Nie da się zabić karalucha.
Teraz pewnie pływa sobie z milionem kumpli
i myśli, jak zawładnąć światem.
Milionem?
Mogą stąd wyjść?
Dobra.
Dobra robota, żabko.
Dziękuję.
No dobra.
- Dobrze. Cześć. - Hej.
- Hazel. - O, Silv…
Sorki, wiem. Zawsze przed czasem.
Albo to lubisz, albo mnie rzucasz.
Uznałem, że przyda ci się pomoc.
Mogę też po prostu zostawić Silvię,
jeśli to bardziej impreza mam z córkami, a chłopcy są głupi.
Spoko. Jestem odporna na głupotę chłopaków.
- Chętnie skorzystam z pomocy. - Dobra.
Wchodź. Ale się stresuję.
Przedstawię wam kogoś. Karl, Mallory, to Frank Budkins.
Prywatny detektyw. Zajmuje się waszą sprawą.
- Dzień dobry. - Wynajęliśmy detektywa?
To mój pomysł. Wszyscy tak robią.
- Wszyscy? - Tak.
Frank jest świetny. Spytajcie moją byłą.
Dostała połowę tego, co myślała, że mam.
Frank, co tam masz?
Od kilku dni śledzę Paulę Sanders.
Obserwuję jej dom. Na razie nie mam zbyt wiele.
Brak narkotyków, nadużywania alkoholu.
Pracuje.
Robi zakupy. Jest trenerką.
- W łóżku przed 23.00. - I tyle?
Nie rozmawia z nikim podejrzanym? Żadnych afer?
Nie skończyłem.
Chyba zaczęła się z kimś spotykać.
Ten człowiek był dziś sam w jej mieszkaniu.
Wrócę tam później, spróbuję zrobić lepsze zdjęcie.
To chyba coś poważnego. Ma klucz do mieszkania.
- Co, kurwa? - Co?
- Coś ci wspominała? - Nie, nic nie mówiła.
Nie widać twarzy.
Nie powinna dawać kluczy do domu komuś obcemu.
- Nie. - To dobrze.
- To zwiększy nasze szanse. - Zwiększy?
Prawnikiem nie jestem, ale to chyba nokaut?
Położymy ją na łopatki. Wygraną mamy w kieszeni.
To jak walka Dawida z Goliatem.
- To oczywiste. - Okej.
Rozniesiemy ją. Nie ma opcji, że przegramy.
Mam bardzo dobre przeczucie.
Dacie mi chwilę? Chcę coś sprawdzić.
Dobrze.
- Co się z tobą dzieje? - Nic.
- Jesteś nerwowy… - To ten stres. Wiem.
…w ostatnim czasie.
No… Jest…
Co?
Nic.
Wypiłem za dużo kawy.
Dwa podwójne espresso, czyli poczwórne espresso.
Jesteś na to za stary. Nie rób tak więcej.
Opowiem wam o przesłuchaniu.
Świetnie, że sprawę ma Narleski, ale nie chcę spocząć na laurach.
Wszystko ma być bez zarzutu.
Omówmy dokumentację, dobrze?
Mamy list z kuratorium.
Wyciągi z kont.
Też musisz przesłać wyciągi. Dobrze?
Potrzebuję oferty pracy.
- Podeślesz mi? - Tak.
Dobrze. Umówię was z psychiatrką dziecięcą. Jest świetna.
Nieźle siekasz.
Byłem w programie kulinarnym.
Co? Serio?
Tak. Nie jako uczestnik. Siedziałem na widowni.
Dobra, to też nie jest prawda.
Nie oglądam programów kulinarnych. Kłamałem.
Chciałeś mi zaimponować.
Nie, mam takie zboczenie.
Wiesz co? Użyj ostrego noża.
- Masz ostry nóż? - Tak jest. Mam nóż Früsthof.
Też taki miałem.
- I straciłeś go podczas rozwodu? - Tak.
Przynajmniej został mi blender.
Choć go nie używam.
Najważniejsze, że ona go nie używa.
Właśnie.
Nie mogę znaleźć tego noża.
Czas zacząć imprezę.
- Chyba się zmyję. - Tak.
Przepraszam za syf.
Pa, żabko!
Dziękuję.
- Nie ma problemu. - No dobrze.
- Hej! Bawcie się dobrze. - Tak!
- Cześć wszystkim. - Hej!
Dobra, przepraszam.
Dobra.
- Proszę. - Dzięki.
Powodzenia.
- Hej. - Był tu Steve, co?
Tak.
- Hej. - Przyniosłam za dużo wina.
To powinno być tu.
Kropki się praktycznie pokrywają.
Gdzie on jest?
Tam.
No tak.
Gdzie idziesz? Co się dzieje?
Hej. Stój, do cholery.
Czemu? Zostało tylko 3%.
Zaraz się rozładuje i stracimy okazję.
Sięgnij tam i opuść szybę.
- Sama to zrób. - Masz długaśne ręce.
Mam normalne ręce. To zwykłe męskie ręce.
Jesteś wielkoludem z olbrzymim zasięgiem.
Wsadzaj te grabie i opuszczaj szybę. Już.
- O cholera. - O mój Boże.
Jebany kundel.
Kto w ogóle zostawia psa w aucie?
Cześć, księżniczko.
Oby ci odgryzł twarz.
Możesz poszukać telefonu?
- Szybko! - Przecież szukam.
Nie.
- Znalazłeś? - Bingo.
No już. Dobrze.
Chodź.
Dobra, chodź.
Czekaj, czekaj. Słuchawka.
Nie. Lada moment wróci. Poza tym pewnie mam tężec.
Muszą mi dać zastrzyk, bo zacznę toczyć pianę.
Widziałaś? Balon odleciał.
Chwilka. Zaraz przyniosę czerwone.
Idealna proporcja sera do sosu.
Super.
No dobrze. Kurczak, kiełbasa i M&M’sy. Ktoś tu będzie wymiotował.
Emily. Mama wspominała, że jesteś wegetarianką.
- To pepperoni. - Pepperoni robi się z papryki.
Wiele ludzi tak myśli.
Może weź to?
- Nie! - Spora plama.
Masz ręcznik?
W sumie nie lubię tego dywanu.
Zrobiłaś mi przysługę. Piątka.
Co za porażka.
Żartujesz? Patrz, jak dobrze się bawią.
Chyba się trochę wstawiłam, ale wszystko idzie świetnie.
Muszą coś zjeść. Za wcześnie na gratulacje.
Co? Świetnie sobie radzisz.
Nie przeszkadzajcie sobie.
„Rwijcie róż pąki, póki młode, Czas pierzcha w bystrym pędzie:
Kwiat, co dziś stroi się w urodę, Jutro umierać będzie”.
Życie jest krótkie. Pełne przykrych niespodzianek.
No tak. Dzięki.
Jesteście młodzi. Jeszcze zobaczycie.
Spoko.
Jedynym, co nadaje sens naszemu pełnemu cierpienia życiu,
jest pocałowanie ukochanej osoby.
No to…
Proszę.
Całujcie się.
- Co? - Całuj go.
Żartowałem.
Pamiętajcie, żeby zerwać te pąki!
Miluś.
Był u mnie.
Postanowiłeś zapobiec armagedonowi,
jakim byłoby zasypianie bez Milusia. Dzięki.
Masz ochotę na pizzę?
Sama zrobiłam.
Nie gwarantuję, że jest dobra, ale są tam połączenia smakowe,
na które byś nie wpadł.
Nie, dzięki.
- Co z tobą? - Jak to, co ze mną?
Skąd ten wkurzony krok?
Może stąd, że wezwano mnie na komisariat.
Podobno jesteś zamieszana w zabójstwo żigolaka.
Pewnie dlatego chodzę wkurzony.
- Żigolaka? - Sorki, pozbawiono życia seksworkera,
a ty miałaś z tym coś wspólnego. Lepiej?
Wcale nie miałam. Nie miałam.
To jedno wielkie nieporozumienie i nie twoja sprawa.
Błąd. To moja sprawa, bo mnie wezwali.
Wiesz, że najpierw zapytali mnie o Portland?
Masz szczęście, że wezwali mnie, a nie Mallory,
którą musiałem okłamać.
Gdyby się dowiedziała, że wylądowałem na policji
w takiej sprawie,
to nie wiem, co by zrobiła.
Tak jak mówię, to… nic takiego.
To jedno wielkie nieporozumienie.
Jedno wielkie nieporozumienie.
Takie samo jak fakt, że dałaś klucze
- nowemu chłopakowi? - Co?
Rób sobie, co chcesz, serio.
Ale jeśli rozdajesz klucze do mieszkania, w którym śpi moja córka,
to powinienem o tym wiedzieć.
Nie mam pojęcia, o czym mówisz.
- Przestań kłamać… - Z nikim się nie spotykam.
Widziałem go na zdjęciach.
- Co ty gadasz? - Wynajęliśmy detektywa.
Co takiego?
Nie bądź dzieckiem. Wszyscy tak robią.
Widziałem twojego chłopaka w mieszkaniu. Nie było cię wtedy w domu.
Siedział na kanapie, grzebał w lodówce.
Jakby u ciebie mieszkał.
Kto to jest? To coś na poważnie?
To niemożliwe. Nikogo tu nie było.
Widziałem zdjęcia. Zdecydowanie tu był, Paula.
Kurwa mać.
Błagam, po prostu się trochę postaraj.
Mamo!
- Moją pizzę można już upiec. - Okej, super.
- Miluś! - Patrz, kto wpadł…
Wiesz co, dziś chyba przenocujesz u koleżanki.
- Tak! - Dobra?
Świetnie.
Uduszenie pianką montażową. Nieźle. Kim była ofiara?
Ustalamy to.
To ci się nie spodoba,
ale podejrzewamy powiązanie z zabójstwem Thorwalda.
Wiecie, że płacą wam za zmniejszanie liczby ofiar, a nie na odwrót?
O, serio? Wow.
Musiało nam się pomylić.
Którą stroną pistoletu się strzela?
Wymądrzacie się…
Jezu, Pete. Nie zabiliśmy go.
To złapcie tego, kto to zrobił.
I nie bądźcie takimi wrzodami.
PRALNIA
Szukamy połączenia wychodzącego we wtorek po południu.
Na pewno żyłoby mi się lepiej z takim telefonem.
HISTORIA POŁĄCZEŃ
Muszę taki kupić. Wystarczą połączenia i esemesy.
Chociaż Uber się przydaje. I krokomierz.
Połączenia, esemesy, Uber, krokomierz. Tyle.
Wiesz, że 10 000 kroków dziennie to ściema?
Zaczęło się w latach 60. Japońska firma reklamowała krokomierz.
Japoński znak symbolizujący 10 000 przypomina idącego człowieka.
- To nie wynik badań, tylko… - Mam.
POŁĄCZENIA WYCHODZĄCE
18.23, wtorek. Przed ucieczką Pauli.
To numer telefonu zabójcy. To on.
- Albo ona. - Wow. Ale z ciebie feminista.
- Paula mówiła, że to facet. - No tak.
Cholera. Nie wierzę.
Znaleźliśmy numer telefonu zabójcy.
- Niezła z nas drużyna. - To prawda.
Obawiam się, że musimy sobie przybić piątkę.
- Tylko nie to. - Tak, zróbmy to.
- Podnoszę rękę. - Masz rację.
Jazda.
Dobrze, zbieramy się.
Dobrze.
- Pa. - Jedźcie ostrożnie.
Mamo. Mama Prem mówi, że mogę u niej spać.
- Super. - Tak.
Będziemy oglądać Zmierzch do pierwszej w nocy.
Film od 13 roku życia.
Mamo, Hazel jedzie z nami.
Pizza ci świetnie wyszła.
- Serio? - Tak.
Była lepsza niż u Bellucciego.
Ginny, wszystko dobrze? O mój Boże.
Sprawdziłam listę alergenów. Myślałam…
Nie, to moja wina.
Zapomniałam o ananasach…
Masz leki przeciwhistaminowe?
- Pomagają. - Nie.
Ale kawałek dalej jest sklep.
Możecie tam zajrzeć.
- Mamo, swędzi mnie. - Zrobię ci zimny okład.
Możesz tam skoczyć?
Wielkie dzięki za pomoc.
Wszystko zapieczętowane. Chcę się tylko ogolić.
ŚRODKI ANTYALERGICZNE
Pomocy!
Napisy: Magdalena Marciniak