O Boże.
Boże. Nigdy tego nie robiłam…
Nie zaprosiłam do domu nieznajomego.
Wiedziałeś, że tak to się skończy?
- Tak. - Tak?
Tak.
Widziałam, jak na mnie zerkasz.
Od razu chciałam cię zerżnąć.
Boże, nic o tobie nie wiem.
Jak masz na imię?
- Kevin. - Co?
- Kevin. - Kevin?
Tak.
Czym się zajmujesz, Kevin?
Właśnie zostałem zwolniony.
- Tak? - Tak.
Kradłem przybory.
Praca biurowa.
- Przepraszam, nie dam rady. - Okej.
Nie idzie mi odgrywanie ról.
- W porządku. Tylko… - Wykańcza mnie to.
To jest takie głu… durne.
- Człowieku! - Nie mogę.
- Prawie doszłam. - Nie mogę.
- Tak? - Właśnie tak.
- Damy radę. - Damy?
- Tak… Tak. - Z tymi bzdetami o Kevinie?
Jesteś… Zdesperowany.
I bezrobotny.
- Mało podniecające. - A ja jestem ważną rekruterką.
Opowiedz mi o swoich talentach, Kevin.
Jestem biegły w Photoshopie.
I?
Excela znam na czwórkę z plusem.
Okej. Co jeszcze?
Jestem dobry w te klocki.
W te klocki?
Możemy po prostu to zrobić?
Jasne.
O tak.
DWA LATA WCZEŚNIEJ
Ale mi dobrze.
PEŁNA PRZYJEMNOŚĆ GWARANTOWANA
Robimy wyścig. Wyścig.
Wyścig.
Mamy dwa różne buty!
Już. Niebieski czy różowy?
- Niebieski. - Masz.
- Okej, przekąski? - Są.
Proszę.
Tak.
Do którego Targetu jedziemy?
- Tego dobrego. - Super.
- Kurwa. - Spokojnie, Karl.
Prawie spierdoliłeś mi dzień.
- Jezu. - Caleb, zejdziesz? Musimy jechać.
Siema.
- Ktoś chce browarka? - Nie.
Spieszymy się.
Hazel, a może ty? Mocno schłodzony.
Przestań.
Jesteśmy spóźnieni, musimy jechać.
Tak.
No tak. Czaję.
Dzięki. Super.
Pięknego dnia.
Będę cofał. Może… Stoisz bardzo blisko.
Zmieścisz się, stary.
- Pójdę po prezent. - A ja po kartkę.
A co z piłką?
Idziemy po dodatki.
- Tam. Hej, to… - Przepraszam.
Pakujecie na prezent?
To supermarket.
- No tak. - Proszę.
- Super, dzięki. - Poproszę 141,99 $.
Jezu, Karl. Przecież to siedmioletnie dziecko.
To dzieciak szefa.
I szef da ci za to lepsze miejsce parkingowe?
Nie, ale trzeba się postarać, żeby im zaimponować.
Jestem jak Martha Stewart.
Wygląda nieźle.
Zdjęłaś cenę?
Tak. Raczej tak.
Musisz być pewna.
- Jesteś pewna? - Serio?
Lepiej się odwróć,
bo nie ma tu na co patrzeć.
- Była tam cena? - Była na pudełku.
Super. Miałaś jedno zadanie.
No tak. Jedno zadanie.
Możesz aktywować tryb impreza?
Aktywowany.
Jak długo chcesz tu być?
Chcę trochę pogadać z Bryce’em.
Jakieś kilka godzin? Dasz radę?
Chodzi mi o Hazel.
Przecież aktywowała tryb impreza.
- Tak. - Dobrze.
Będzie fajnie, co?
Ustalmy hasło, gdybyś chciała wracać.
Może… niech będą „rodzynki”.
Dobra…
- Aktywuję tryb impreza. - Aktywuję tryb impreza.
Ding-dong.
Dobra, otworzę. Otworzę.
- Hej, miło cię widzieć. - Ciebie też.
- Zapraszam. - Dzięki.
Urodzinowy zamęt jest tam.
Znasz moją żonę Kirsten?
Tak. Boże, jaki piękny dom, Kirsten.
- Kirsten. - Tak powiedziałam.
Kirsten.
Karl, pogadamy później, dobra?
- Super, jasne. - Karl!
Lucas!
Już się dorwałeś do drinków.
Kirsten.
Okej. Tym razem się udało.
- Hej. - Poznałaś Lucasa i Rona, prawda?
- Z mojej pracowni. - Hej.
- Tak. - Na pewno pamiętasz Mallory.
- Hej, dotarłaś. - Hej.
Tak, pewnie.
A miałam nie dotrzeć?
Myślałam, że… Nie wiem, Karl coś wspominał.
Pokażesz mi, skąd wzięłaś drinka?
Tak. Pewnie.
- Mnie też weźmiesz? Dzięki. - Jasne.
Tak naprawdę nie piję.
Muszę iść siku i nie chcę, żeby Lucas to sobie wyobrażał.
- Robi takie rzeczy? - Tak.
Jego zdjęcie powinno wisieć na ścianie w kadrach.
Zgadamy się później.
Dobra. Ale tak szczerze, to sama będę to sobie wyobrażać.
Co?
- Wszystko dobrze? - Nie.
Mamo, potrzebuję pomocy. Chodź.
Już.
Mamo.
Co najbardziej lubisz malować?
…sto lat
Sto lat, sto lat
Niech żyje nam Adam
Niech żyje nam
Okej. Łoł.
Chodź, śmierdziuszku. Idziemy.
…to prawda.
Hej, Karl.
- Hej. - Ktoś tu chce do domu.
Boli mnie brzuszek, ale buzia chce więcej tortu.
Prawie nie gadałem z Bryce’em. Nie mogę iść.
Wiem. Chyba byłeś zajęty czymś innym.
- O co ci chodzi? - Nic.
- Po prostu… No tak. - Okej.
Ona ma dość. Ja też chcę wracać.
Nie mogę wyjść jako pierwszy. To źle wygląda.
Ten zboczeniec Lucas poszedł jakieś 20 minut temu…
To spotkanie z pracy.
No tak, zjadłabym rodzynki.
To nie jest moment na rodzynki.
- To źle… - To wasze hasło?
W pracy mówimy „fikus”, żeby wyjść ze spotkania.
Dobra.
Moje hasło z żoną to „masz kłopoty”.
Dobre.
No tak, zabawne. Dobra.
- Okej. - Na razie.
- Cześć. - Cześć.
Widzimy się w domu. Wrócę Uberem.
Dobranoc, Haze.
Kocham cię.
Ale zabawne.
…powiedział: „Zrobimy to”.
Masz tu coś…
Chcesz pomyśleć życzenie?
- Wcale nie. - Serio.
- Wcale nie. - Mój jest.
Nawet tak nie mów.
- Chwileczkę. - Dobra.
Hej, co tam?
Co? Wszystko z tobą dobrze?
Wszystko dobrze z Hazel?
Dobra, uspokój się. Zaraz… Zaraz przyjadę.
Dobrze.
- Jasna cholera. - Co?
Miała wypadek samochodowy.
- Co? - Tak, ale nie mam…
- Mogłabyś… Dobra. - Podrzucę cię.
Hej, wszystko dobrze?
Co jest, Paula?
Hej.
On nie żyje?
Co tu się, kurwa, stało?
Pojawił się znikąd.
Nie widziałam go.
- Chciałam zahamować. - Chwila, on nie żyje?
Gdzie jest Hazel?
W środku. Nic jej nie jest. Nic nie widziała.
Spała.
Co teraz zrobimy?
Mamy…
zadzwonić po karetkę?
- Po policję? - Boże.
- Mamy… Mamy… - Boże.
- Zrobimy tak. - Nie wiem.
- On nie oddychał. - Paula.
Posłuchaj mnie.
Idź do domu. Musisz się uspokoić.
Nalej sobie duży kieliszek wina i go wypij, dobra?
Uspokój się. My wezwiemy służby.
- Dobrze? Siadaj. - Okej. Dobra.
Raczej nie powinna teraz pić.
- Nie wiem, co ona tu robi. - Niech nam pomoże.
- Skąd się tu wzięła? - Podrzuciłam go.
Podrzuciłam go.
- Co ona tu, kurwa, robi? - Niech nam pomoże.
- To wino… - Czemu ma teraz pić?
Bo jeśli zrobią raport toksykologiczny,
będzie wiadomo, czemu ma alkohol we krwi.
- Piła na imprezie, prawda? - Boże.
- Pójdzie siedzieć. - Okej.
- Załatwimy to. - Nie chcę cię w to wciągać.
- Nie, to… - W porządku. Chcę pomóc.
- To mój problem, nie twój. - Chcę pomóc.
Będzie dobrze. Muszę gdzieś zadzwonić.
Chroniła naszą córkę.
Tylko o tym myślała. Jest teraz w szoku.
Ten koleś jest kompletnie niestabilny. Ma kartotekę.
Nie traumatyzujcie jej bardziej.
Koleś wyskoczył na jej podjazd, było ciemno.
Wracały z przyjęcia urodzinowego dziecka.
Mówię ci, Greg, to był tylko wypadek.
Najgorszy dzień w moim życiu.
I w jego życiu.
Ale to był wypadek.
Na pewno napisali tak… w raporcie policyjnym.
Napisali, że to wypadek. I niewiele więcej.
Dziwne, że nie sprawdzili trzeźwości. To standard.
Co to ma wspólnego z zabójstwem Trevora?
Może nic.
A może jednak coś.
To było na miejscu zbrodni.
Są tam pani odciski.
To kij mojej córki.
Musiałam go upuścić, uciekając.
Po co go pani wzięła?
To miała być tylko rozmowa.
Tak było. Nie wiem.
To była…
ryzykowna sytuacja.
Do czego pani zmierza?
Próbuję to sobie jakoś ułożyć,
ale zataja pani informacje.
Nie zatajam. Zapomniałam o tym.
Nie zabito go kijem hokejowym, prawda?
Sprawdziliście to konto, które przesłałam?
Tak.
Konto należy do Jeffreya Thorwalda.
Świetnie. Pogadajcie z nim.
Chciałabym.
Niestety pan Thorwald był szerzej znany jako Trevor.
Już z nim nie pogadamy.
Wróćmy za to do pani.
Czemu? Czemu do mnie? Co…
Mieliście mi pomagać,
a teraz odgrywacie złego… policjanta.
Lubi pani herbatę?
Co?
- Ja nie cierpię. - Gdy jestem zła, piję herbatę.
Jaśniej wtedy myślę.
Proszę iść do domu,
zaparzyć sobie rumianku.
Zacznie pani jaśniej myśleć.
Wtedy porozmawiamy.
Do zobaczenia.
Już wkrótce.
Upiekło jej się w tym Portland.
Może prowadziła pod wpływem.
Ale wciąż ciężko mi to powiązać z uduszeniem camboya.
Prowadziła pod wpływem? To mi wygląda na zabójstwo.
A teraz mamy drugą ofiarę.
Chciała potraktować chłopaka kijem do hokeja.
Coś poszło nie tak. Udusiła go.
Jakoś mnie to nie przekonuje.
A mnie tak. Pospiesz się.
Mam dość czekania.
Mam wieści stulecia.
Znalazłam chłopaka z kamerki.
O mój Boże.
- Wiem. - Nie gadaj. Zhakowałaś koleżankę.
- Wspaniale. - Poznaj Trevora.
- Prawdziwe imię Jeff. - Nie chcę…
- Za wcześnie na zdjęcia pały. - To nie zdjęcie pały.
Dobra, Trevor urodził się w Lake City na Florydzie.
Chodził do liceum St. Mary.
Był basistą, pracował w Chick-fil-A, jak to młodziak,
a potem został seksworkerem.
Dobra. O, to…
Mówiłem, że nie chcę zdjęć pały…
Zauważyłeś coś dziwnego?
- Nie. - Ja też nie.
Chciałam tylko, żebyś się przyjrzał.
- Tutaj robi się ciekawie. - Jakby wcześniej nie było.
Ostatni post na Insta jest sprzed dwóch miesięcy,
ale komentarze są z ostatnich 24 godzin.
Złamane serca, hasztagi „bedetesknic”.
Fakt, sporo osób się tu modli.
To zawsze zły znak.
- Czyli on… - Tak.
Oszust z kamerki nie żyje.
Ja…
POMOC TECHNICZNA
PRAWO JAZDY, KTÓRE WYSŁAŁEŚ, NALEŻY DO MACOCHY
MATKA BIOLOGICZNA TO PAULA SANDERS
PRAWO JAZDY – STAN NOWY JORK
Nie wierzę, że to się dzieje.
Damy panu chwilę.
Po kolacji wróciłem do domu Uberem.
Ciągle myślę, że powinienem był zostać u niego na noc.
Gdybym tam był… Ale…
Miałem wcześnie rano fizjoterapię.
Mam uraz barku.
Byłem w klinice Elmhurst Healing.
O której miał pan wizytę?
O siódmej rano.
I… zwykle jestem tam dwie godziny.
Przeszkadzało panu, że był…
seksworkerem?
Pracował na kamerce.
Nie uprawiał seksu. To było… coś innego.
Niewielka różnica.
Gdyby mój partner to robił, nie zaakceptowałabym tego.
Jestem strasznie zazdrosna.
A ja nie.
Łączyło nas znacznie więcej.
Dla nich był fantazją na ekranie.
A ja byłem z nim naprawdę.
Rozumiem.
Czy ktoś mógł przekroczyć tę granicę? Jacyś klienci?
Był…
Niektórzy bywali zaborczy, ale przecież nikt nie wiedział, gdzie mieszka.
Mieszkał.
Myślicie, że zrobił to jakiś klient?
Mamy świadka, ale nikogo nie zidentyfikował.
Boże.
Powinienem tam być. Czemu mnie tam nie było?
Chyba wystarczy.
- Dziękujemy za wizytę. - Przepraszam.
Moje kondolencje.
Dziękuję.
Proszę dać znać, jeśli… na coś traficie.
Ładna bransoletka.
Podoba mi się.
Dziękuję.
Nagle polubiłaś biżuterię?
Szukałam siniaków.
Takich od duszenia.
Intuicja mi mówi, że jest czysty.
A mnie mówi, że stawiam 50 dolców, że alibi to ściema.
Żadna ściema.
Czemu wiecznie chcesz się zakładać?
Bo życie jest nudne, a zakłady dodają mu smaczku.
Chyba masz z tym problem.
Ale nie wnikam. Mamy zakład. Pięćdziesiąt dolców.
Pojadę do tej kliniki,
a ty skocz do bankomatu.
Dziękuję za informację.
Policja mówi, że znaleźli twój rower
i biżuterię w obozowisku dla bezdomnych.
Według nich zrobił to jakiś włóczęga.
Chcę się stąd wydostać.
Lekarze mówią, że może wypuszczą cię jutro.
Z miasta?
No wiesz, najpierw musisz wyzdrowieć.
Odpoczniesz w domu, a potem wszystko obmyślimy.
Nie chcę czekać do końca roku szkolnego.
Nie chcę się przymilać do Pauli. Mam to gdzieś.
Tu nie jest bezpiecznie.
Przeprowadzimy się, kochanie. Na sto procent.
Jestem gotowy.
- Zróbmy to teraz. - Okej.
Chcę to zrobić teraz.
- Musimy to zrobić. - Okej.
Zrób wszystko, okej?
Zrób wszystko.
Zrobię wszystko.
CZY POLICJA MOŻE KŁAMAĆ PODCZAS PRZESŁUCHANIA
CZY POLICJA MOŻE KŁAMAĆ, ŻEBY WYMUSIĆ PRZYZNANIE SIĘ?
W SKRÓCIE TAK.
TO LEGALNE NIEMAL W CAŁYCH STANACH ZJEDNOCZONYCH
- Cześć. - Hej.
Wpadniesz dziś do baru na quiz?
Nie, nienawidzę quizów.
Geri coś ci powie.
- Wcale nie. - Tak.
No tak, nie mam teraz czasu.
- Muszę odebrać Hazel… - Znaleźliśmy
tego chłopaka z kamerki, z którym gadałaś.
- Trevora? - Co?
- Zostawiłaś otwarty komputer… - Byłem przeciwny…
Naprawdę nieźle mi poszło.
Wyszukałam obrazem jego zdjęcie profilowe, przejrzałam media społecznościowe…
- Chyba nie żyje. - I…
- Mam cię dość. - Sorki.
Właśnie, on nie żyje?
Co wy wyprawiacie.
- Co? - Wy?
Chyba raczej ona.
Chcieliśmy pomóc.
Przejrzeliście mojego laptopa.
Myślałam, że się przyjaźnimy, ale jesteście dupkami.
No dobra, chyba ty jesteś dupkiem.
Ja tylko…
jestem jakby przydupasem.
Byłem w klinice.
Potwierdzili, że był u nich Dennis.
Masz nagrania z kamer?
Mówiłem już, że mnie ciśniesz.
Właśnie je przesłali.
Są na laptopie.
Klinika jest niedaleko schroniska.
Niespecjalnie.
Nieważne. Nie będziesz mieć go na sumieniu.
W życiu nie znałam bardziej żałosnego, samotnego detektywa.
To już przeszłość. Prawda, kolego?
Muszę jakoś nazwać tę bestię.
Okej. Sprawdźmy nagrania.
Mówię ci, jego chłopak jest czysty.
Twierdzi, że dotarł o 7.00 i wyszedł o 9.00.
I gdzie ten chłopak, Baxter?
Przyjdzie.
Lepiej szykuj portfel.
Proszę, jest. Bum.
Sprawdźmy, kiedy wyszedł.
Wcześniej, niż mówił.
Teleportował się do domu zmarłego i udusił go w siedem minut?
Masz rację.
Ma alibi na czas zabójstwa.
Wisisz mi 50.
- Możemy wrócić do pani Sanders? - Tak.
Przyciśnij ją.
ELMHURST HEALING FIZJOTERAPIA
DEPRYWACJA SENSORYCZNA
Świetna fryzura.
Dwie godzinki, jak zwykle.
ZAJĘTE
WYJŚCIE
- Moje auto, kurwa! - Jebać twoje auto!
Najgorszy dzień w moim życiu.
- Halo? - Karl Hendricks.
Mówi detektywka Sofia Gonzales.
Rozumiem. Macie informacje w sprawie napadu?
Nie. Chciałabym się z panem umówić na spotkanie.
Ze mną?
W jakiej sprawie?
W sprawie pana byłej żony, Pauli Sanders.
- Halo? - Pani Sanders. Mówi detektyw Baxter.
Chciałbym zweryfikować pani zeznanie.
Są w nim pewne nieścisłości.
O czym pan… O czym pan mówi?
Po co to wszystko?
Sądzimy, że może być pani odpowiedzialna za śmierć Jeffreya Thorwalda.
Jest pani osobą podejrzaną.
No dobrze, pierwsze pytanie…
Omówimy to na komisariacie. Dziękuję.
Dzwonili z policji?
Tak.
Czego chcieli?
Chcieli, żebyśmy…
Nic takiego.
Jeśli planuje pani opuścić obszar trzech stanów,
proszę poinformować mnie lub detektywkę Gonzales.
Będziemy w kontakcie.
Ja pierdolę.
Kolejny punkt dla Bushwick Bombers!
QUIZ
- Jej, jesteśmy super. - Co za fart.
Same pytania o Hitlera.
Wracamy za pięć minut.
Cześć.
Przyszłaś.
Tak.
Wszystko dobrze?
Raczej nie.
- Boże! - Cholera.
Nagrywam to. Zostaw go!
I to wszystko było ściemą?
To? Tak, ale potem naprawdę go zamordowano i…
policja chyba myśli, że ja to zrobiłam.
- Czemu? - Bo poszłam do niego do domu.
Byłam zła, że mnie oszukał,
więc rozgryzłam, gdzie mieszka. Kiedy tam dotarłam, już nie żył.
- Zabójca wciąż tam był. - Co?
Nie wiem, jak wygląda, bo musiałam uciekać.
- Jasna cholera. - Ale…
teraz policja wie, że tam byłam, i myśli…
Miałam motyw… Stałam się podejrzaną.
Mogę stracić wszystko. Trafić do więzienia, stracić dziecko.
Muszę się dowiedzieć, co tam zaszło,
i… nie wiem, jak to zrobić.
Co mam robić?
- Nas o to pytasz? - Tak.
Pokażesz to nagranie?
Boże!
Nagrywam to. Zostaw go!
Nagrywam!
Dobra, chwila.
A tak poza tym… jak się masz?
Czekaj.
Tak. Czekaj, czekaj.
Zapamiętałam to, bo było strasznie przypałowe.
Też mógłbym mieć kaloryfer, ale tak naprawdę to niezdrowe.
Warstewka tłuszczu jest potrzebna.
- Mów dalej. - Nie, patrzcie.
A tak, to ten sam pierścień.
Był na imprezie z Trevorem, czyli koleś z nagrania się z nim kumpluje.
- Znasz jakichś znajomych Trevora? - Nie.
Znam go tylko z kamerki.
O cholera, tak!
Jest jeden koleś.
Może on coś wie.
- To pogadajmy z nim. - Tak.
Tak, piszę się.
Tak.
To chyba nie będzie niebezpieczne, co?
Nie sądzę…
- Z jakiej racji? Nie. - No tak.
- Spoko. - Dobra, zróbmy to.
Napisy: Magdalena Marciniak