Co to za miejsce?
Coś nie tak?
Po prostu…
- Skąd się tu wzięliśmy? - Jesteśmy w podróży.
Co?
Znów to samo.
Chcesz się jeszcze zdrzemnąć?
Już wstałaś?
Tak.
Gdzie byłeś o tej porze?
W sklepie, żeby kupić coś na śniadanie.
Nie było cię, martwiłam się.
Pośpij jeszcze.
Całkiem się obudziłam. Umyję się.
Coś się stało?
Wydajesz się zmęczony. Dobrze spałeś?
Nie mogłem zasnąć.
Odpocznij dziś po pracy.
Tak zrobię.
Napij się tego.
Coś nie tak?
Ty…
- Kim jesteś? - Kim jesteś?
Zraniłaś mnie wiele razy, a teraz mnie nie poznajesz?
Seo Mi-rae, proszę przedłużyć subskrypcję, aby kontynuować randkę z Gu Yeong-ilem.
Już idziesz?
Tak. Najpierw pojadę do domu, a stamtąd do pracy.
- Do zobaczenia. - Jasne.
GU YEONG-IL
Czemu zniknęłaś bez pożegnania?
Co to?
Coś się stało?
To tylko…
Wydajesz się zmęczony. Źle spałeś?
Nie mogłem zasnąć.
Czy wczoraj w nocy…
kiedy spałam, coś się wydarzyło?
Nie mogłeś zasnąć i po prostu siedziałeś samotnie, tak?
Widziałem to.
Co…
Co widziałeś?
Chłopaka na życzenie.
A co dokładnie widziałeś?
Wszystko.
Tego faceta też.
Pogadamy później?
To nie jest to, co myślisz.
Tak to się potoczyło, ale proszę, nie zrozum tego pochopnie.
Pochopnie?
Ty i Gu Yeong-il, to znaczy…
Ten chłopak nie ma z tobą nic wspólnego.
Znasz pana Mina, tak?
Poprosił mnie o kilka recenzji,
dlatego testowałam Chłopaka na życzenie i tak to się ułożyło, że…
Na końcu stworzyłam postać, a on…
Postać, która wygląda jak ja, powstała przez przypadek?
Wiem, że to wydaje się absurdalne. Też tak myślałam.
Ale to naprawdę był przypadek.
Przepraszam, że ci nie powiedziałam.
Ukrywałam to, bo to zabrzmiałoby dziwnie.
No dobrze.
Czy czujesz…
że się na mnie zawiodłeś?
Szczerze mówiąc…
nie wiem, jak się teraz czuję.
Pewnie dowiem się za jakiś czas.
CHCIAŁEM POWIEDZIEĆ, ŻE MI SIĘ PODOBASZ
ZAPŁACONO
- Hej, czy… - W porządku?
Co?
Czemu tak zniknęłaś?
A więc to on tu był, żeby się ze mną zobaczyć?
Czyli nic się nie wydarzyło?
- Nie. - Nic nie powiedziałeś?
Co można o nas powiedzieć? Po prostu mnie odrzuciłaś.
Jak to wyglądało?
To znaczy?
Kiedy cię zobaczył,
jak zareagował?
No cóż, wyglądał…
jakby zobaczył ducha.
Był w szoku, że tak dobrze wyglądam.
Co teraz zrobić?
Co ci powiedział?
Że nie wie,
jak się z tym czuje.
Cholera.
PARK KYEONG-NAM: PRZEDTEM…
SO-YEONG
So-yeong, oddzwonię…
Pani Seo, jest źle!
Co?
Dyrektor powiedział pani Yun, że rozwiązuje z nią umowę.
Potrzebowała dać upust swojej złości i znalazła idealny cel.
Pani Yun, jak…
- Przesuń się. - Już.
Powiedziała, że nie ma już nic do stracenia i wyszła.
- Taxi! - Proszę ją zatrzymać.
Yun Song…
Oho, a więc tym się pan tu zajmuje.
Kawa pachnie wyśmienicie, prawda?
O rany, Hermès?
- Chwileczkę, to… - Aż taki sukces?
Dawniej nie było tu takich rzeczy.
Musiał pan dzięki komuś dorobić się fortuny!
Czemu pani tak tu wtargnęła? Przestraszyłem się!
- Panie Hwang! - Boże!
Tak się pan przestraszył jak ktoś, kogo pan zwolnił?
- Proszę to odłożyć. - Co?
No co?
Po co się chwalił kubkiem?
- Gdzie pani Yun? - U pana Hwanga.
- Nie oddam. - Oszalała pani?
- Puszczaj! - Zaraz!
Uwaga na palec!
Puść!
- Boże, mój nadgarstek! - Aż tak się nie siłowałem.
Tak się pan z nim delikatnie obchodzi,
a ma pan gdzieś, że przez to rysowanie ledwo mogę utrzymać pałeczki.
Kubek jest ważniejszy niż autorzy?
Co?
Ten uraz powstał w miejscu pracy.
Wiecie, ile jest wart ten nadgarstek?
Pani Yun.
Seo? Gdzie ty się tak długo podziewałaś?
- Proszę się uspokoić. Możemy porozmawiać… - Nie zniosę tego dłużej.
Chodźmy.
Nic nas już nie trzyma w tej zakichanej firmie.
Ale…
- Nie może pani tak odejść. - Puść.
Spróbujmy przekonać dyrektora…
- Puść! - Pani Yun, proszę!
Rany, ten jej charakterek. Musi się nauczyć nad sobą panować.
Czemu tak na mnie patrzycie? Co to za miny?
ODCINEK 10 CAŁKIEM ZWYCZAJNA PRZYSZŁOŚĆ
Trochę się podrapałam.
Proszę.
Dziękuję.
Nie powinnaś sprawdzić, co z panią Yun?
Sprawdzę, jak się trochę uspokoi.
Wracając do naszej rozmowy z rana…
Już wszystko wyjaśniłaś.
Dobrze się czujesz?
Widziałaś, jak rzuciła przez ramię pana Hwanga?
Nie rób z tego afery.
Co ja zrobiłem?
Coś nie tak? Zraniłaś się? Pokaż.
To nic takiego.
Patrz na jej minę. To nie pomoże.
Chodźmy. Miska unadonu dobrze ci zrobi.
Idzie pan na lunch?
Mam potem spotkanie z autorem.
Naprawdę? Szkoda.
Stawia pan kolegom z pracy unadon?
Drzwi się otwierają.
O co chodzi?
Przerwano nam.
Na pewno wszystko dobrze?
Tak.
Popatrz na mnie.
A więc jesteś?
Drzwi się otwierają.
Hwany…
na mnie czeka.
Pójdę już.
Dobrze. Pa.
Tak.
Miałam dziwne wrażenie.
Że Park Kyeong-nam znów stał się taki, jakiego znałam dawniej.
A to co?
Znajome uczucie niepokoju.
Muszę udawać, że wszystko jest w porządku.
Powodzenia na spotkaniu!
POWODZENIA NA SPOTKANIU! (NIEODCZYTANE)
Jesteś zajęty?
Aż tak ci zależy?
Kiedy ktoś ci się podoba, to angażujesz się w pełni.
Tak nie wolno.
Jak to?
Tak to już jest w relacjach.
Ten, kto bardziej okazuje uczucia, zwykle daje się wodzić za nos.
Dramatyzujesz.
Pomyśl o swoich dawnych związkach.
Dobra, powiedzmy, że masz rację. I co w tym złego?
Jeśli nie jest dla ciebie problemem ciągłe wpatrywanie się w telefon,
zastanawianie się, czy ktoś stracił już zainteresowanie,
i drżenie z niepokoju, to w porządku.
- Po prostu rzuć na mnie klątwę, dobra? - Tak się toczy błędne koło.
Robisz się niespokojna, zaborcza, a on coraz bardziej się oddala.
To dotyczy zwłaszcza ciebie.
Gdy po raz pierwszy zrobi się niezręcznie, musisz być bardzo ostrożna.
Dlaczego?
Bo wtedy okaże się, komu bardziej zależy.
Stanie się jasne, kto w relacji jest panem, a kto poddanym.
Jak zwykle dramatyzuje.
JESTEŚ ZAJĘTY?
Ostatnio miewasz humory.
Wczoraj szeroki uśmiech, dziś kiepska mina.
O czym ty mówisz? Po prostu jem.
Jesteś zajęty?
Poszedłem coś zjeść.
Spotykasz się z kimś?
Mam zgadnąć z kim? To proste.
Ale mogę też udawać, że nie wiem.
Co?
Wiedziałeś?
Stary, nie traktuj mnie jak NPC. Jak mógłbym nie zauważyć?
Domyśliłem się, gdy okazało się, że w piątki pracujesz do późna.
Możemy pogadać o pani Seo.
Zapomnij. Nie mogę z tobą o niej gadać.
W czym problem? A więc naprawdę coś się dzieje.
Cóż…
Po prostu…
Co? Wkurzyła cię czymś?
Tak bym tego nie ujął, ale…
Jesteś zły?
- Wściekasz się? - Nie jest tak źle.
Czyli co? Strzelasz focha?
Co?
Skoro się nie wściekasz, to po prostu strzelasz focha.
Ja…
Ja strzelam focha? Ja?
Nie ma się czego wstydzić. Wszyscy czasem tak mają.
Ja nigdy nie strzelam focha.
Czyżby?
Jasne. Pewnie, że nie.
Posłuchaj.
No więc…
czemu ludzie zwykle strzelają fochy?
JESTEŚ ZAJĘTY? (ODCZYTANE)
Odczytał i nie odpisał?
REDAKTOR PARK KYEONG-NAM ZADZWOŃ
Nie zachowuj się jak przylepa! Nie wydzwaniaj tak do niego!
To szybko staje się rutyną.
Idę już spać.
Czym się tak martwisz?
Nie popełniłaś przestępstwa.
Skoro między wami nic nie zaszło, to w porządku.
Zaczekaj.
Jeśli zachowa się małostkowo, to mi powiedz.
Co?
Daj znać, jeśli przez niego poczujesz się źle.
Po co?
Pomogę ci.
Wszystko gra?
GU YEONG-IL
OK. Dobranoc.
PARK KYEONG-NAM
W PORZĄDKU. DOBRANOC (ODCZYTANE)
Czemu ludzie strzelają fochy?
Bo im zależy.
Co?
Rany. Musi ci naprawdę zależeć na pani Seo.
- Jadłaś śnia… - Wyspałeś się?
Jadłam.
Wyspałem się.
Co się dzieje?
Jest zdystansowany.
Czemu unika kontaktu wzrokowego?
Ja…
pójdę już.
Dobrze.
CHŁOPAK NA ŻYCZENIE
- Czy to Yun Song? - Tak, to ona.
- Sprzedaż przez Marchewkę? - Tak, aplikacja Marchewka.
Jest sformatowany?
Nie.
Może pani zrobić to teraz?
Masz dobre serce, Song.
Ja pomogę ci się zmotywować.
Jeśli to kłopot, to sama to potem zrobię.
Zrobię przelew. Jaki ma pani numer…
Co?
Co jest? Nie chce pani sprzedać?
Przepraszam.
CHŁOPAK NA ŻYCZENIE
Chyba zwariuję.
- Hej. - Co porabiasz?
Mówiłaś, że ostatnio straciłaś apetyt, więc ugotuję ci zupę.
Chcesz mnie doprowadzić do szału? Czemu akurat marchewkową?
Przecież ją lubisz.
O mało nie straciłam cię przez marchewkę!
Zrobiłem coś złego?
Owszem, tak!
Nie musiałam tego wiedzieć. Dowiedziałam się przez ciebie.
Przez ciebie tak skończyłam.
Przestań się na mnie wyżywać i powiedz, o co chodzi.
Nie wiem.
Wszyscy drwią sobie ze mnie, bo mi na tobie zależy.
Drwią?
Kto taki?
Mówią, że nam nie wyjdzie.
Kto tak powiedział?
Wszyscy tak mówią, oprócz nas. Wszyscy!
Chodź do mnie.
Już dobrze.
Proszę.
- Smakuje ci? - Tak.
Dlaczego mnie lubisz?
Pewnie tylko dlatego, że musisz, prawda?
A dlaczego ty mnie lubisz?
Jesteś przystojny.
Dobrze gotujesz. Jesteś dla mnie miły.
Masz w sobie urok i jesteś dobrym człowiekiem.
- Więc czemu jesteś dla mnie taka? - Bo może i masz setki zalet.
Ale masz też jedną paskudną wadę.
Nie pytam o wady i zalety.
Czemu jesteś dla mnie taka? Nienawidzisz mnie?
To w czym problem?
Ja spytałam pierwsza. Odpowiedz. Czemu mnie lubisz?
Po prostu…
lubię, gdy jesteś szczęśliwa.
Nie ma innego powodu.
Nie o to pytam. Co ci się we mnie podoba?
Dlaczego mnie lubisz?
Lubić cię
i lubić, gdy jesteś szczęśliwa,
to co innego?
Dla mnie możesz mieć nawet 10 000 wad.
Ale jeśli nie jesteś w stanie znieść jednej mojej wady…
to możesz odejść.
Bo dla mnie najważniejsze jest twoje szczęście.
Aż tak źle ci było ze mną?
To nie z twojego powodu, tylko z mojego.
Kogo obchodzi, co inni o tobie myślą, skoro mnie na tobie zależy?
Przestanę sprzedawać na Marchewce. Kończę z tym.
O jakiej marchewce ciągle mówisz?
Nie powiem.
Najpierw zjedz zupę.
Bo wystygnie. Byłaś przecież głodna.
- Dobra? - Tak.
Smakuje, co?
- Mniam. - Mniam, mniam.
Mniam, mniam. Proszę.
O tak.
Nie używam moich kubków. Może tu znów wtargnąć w każdej chwili.
Musimy zachować czujność, dopóki Yun Song się nie uspokoi.
Jak pan mógł tak postąpić i o niczym mnie nie uprzedzić?
Oszczędziłem ci kłopotu, nie musiałaś sama jej o tym informować.
Czuję się zraniony.
Nawet pan Min nie zamierza robić problemu z powodu tego plagiatu,
a reszta jest prywatną sprawą. Czy ona popełniła jakiś grzech?
Wstrzymamy jej webtoon, dopóki wzburzenie nie ucichnie.
W tym czasie zajmij się innymi autorami.
Zawieszenie jest nieuniknione, ale nie zgadzam się z rozwiązaniem umowy.
Dobrze.
Ty jesteś szefem. Rany, całkiem zapomniałem!
Panie Hwang!
No dobrze.
Przemyślę to. Na razie niech zrobi sobie przerwę.
Ale niczego nie obiecuję.
A teraz proszę wyjść. Wywołujesz we mnie dyskomfort.
Wychodzisz?
Przewietrzę się. Popracuję poza biurem.
Czemu jesteś sam?
Co?
Wszyscy poszli do domu.
Wszyscy?
Webtoon Yun Song jest zawieszony, więc Mi-rae wychodzi z pracy na czas.
Tylko kierownik zespołu pilnuje tego bałaganu.
Bezczelne gówniarze.
Słowem nie wspomnieli, że wychodzą przede…
Ty też?
Co? Nie poszłaś do domu?
Nie. Pracowałam poza biurem.
Jak to, wszyscy poszli do domu? Jesteś sam?
Tak. Wyszli jakiś czas temu.
Nigdy wam nie mówiłem, ale nagromadziło się we mnie dużo emocji.
Normalnie się tym nie dzielę, ale skoro tu jesteś, Mi-rae…
Pierwszy raz, odkąd jesteśmy razem, wyszedł z pracy, nic mi nie mówiąc.
Co to znaczy?
- MAM SPOTKANIE. - OK.
WRACAM. KUPIĆ CI CIASTKA?
NIE TRZEBA
- KIEDY KOŃCZYSZ? - WŁAŚNIE SKOŃCZYŁEM
- DŁUGO TO TRWAŁO, ZJEDZ COŚ - OK
Wyszła z pracy bez słowa?
Zmienił się.
Odkąd dowiedział się o Chłopaku na życzenie, jest inny.
Wyszła pierwsza i nawet nie napisała.
CZY CHCESZ ANULOWAĆ SUBSKRYPCJĘ?
Pomogę ci naprawić relację z tym gościem.
Już wróciłaś?
Napijesz się?
W czym problem?
Co najbardziej cię dręczy?
Po prostu…
nie wiem, co on myśli.
Poza tym wpadłam w obsesję.
Gapię się w telefon i zastanawiam się, kiedy odpisze.
Jakby moje życie się rozpłynęło.
Czemu nie zapytasz go, co myśli?
Nie potrafię się do tego zmusić.
Ale nie chcesz się rozstać w ten sposób?
Czujesz, że się zmienił po spotkaniu ze mną, ale nie chcesz go o to spytać.
Jednocześnie twoja bierność stresuje cię i frustruje. Zgadza się?
Tak.
Więc musimy się dowiedzieć, co on czuje.
Ale jak?
Przenieśmy się.
Seo Mi-rae.
Co to ma być?
Zaskoczona?
Co my robimy w takim miejscu? I co to za strój?
Zadrżało ci serce?
Nie zrozumiem tego opacznie. Wiem, że jego lubisz.
Można się pogubić, gdy znane miesza się z nieznanym.
W tak nieoczekiwanej sytuacji jak ta ludzie ujawniają prawdziwe uczucia.
Serce nie kłamie.
Możesz mówić jaśniej?
Sugeruję stworzyć sytuację, która go zaskoczy.
Będziemy mogli sprawdzić, czy jego serce nadal bije dla ciebie.
Udaj się w znajome miejsce, ale załóż nietypowy strój.
Dzień dobry.
- Pięknie wyglądasz. - Cześć.
- A to co?
- Założyła spódnicę. - Co?
Super wyglądasz.
Serio!
Pani Seo!
Dzień dobry.
Co jest grane?
Ty też udzielasz wywiadu?
Wywiadu?
Dotarliście bez problemu?
- Nie chcieliśmy robić kłopotu. - Takie rzeczy mi nie przeszkadzają.
Wywiad do miesięcznika Webtoons.
Wszystkie ostatnie artykuły dotyczą pani Yun,
ale wkrótce ceremonia rozdania nagród i nowe premiery.
Bombarduje ich urokiem.
Proszę się nami zająć.
Czemu jeszcze go nie ma?
Kogo?
To wywiad z szefem i...
Hej, Kyeong-nam!
No nie.
Jasny gwint.
Dzień dobry.
Mógłbyś się pospieszyć?
- Tak. - Już czekają, panie Park.
Nic ci nie jest?
Nie, w porządku.
Czemu ona dziś tak ładnie wygląda?
No i sprawdziliśmy!
Raczej to, że moje serce wciąż bije.
Dobry jest. Nie spodziewałem się kontrposunięcia.
- Na darmo wydałam kasę u kosmetyczki. - To nie zadziała. Zmiana planów.
Zanim zweryfikujemy jego uczucia, zajmijmy się twoimi.
Zostaw serce tutaj.
Jak ci, co oddają duszę diabłu.
Wczuj się w kogoś, kto jest pozbawiony serca.
Na pewno staniesz się o wiele bardziej odprężona.
Nie ruszaj się stąd.
Mojego serca tu nie ma.
- Masz na plecach robaka! - Co? Ja?
O Boże, zabierzcie go! Proszę!
Dlatego dziś…
Proszę!
Co to za robak? Boże, obrzydliwy.
To nic takiego.
…co by się nie działo, zachowam spokój.
Zdjęła robaka gołymi rękami?
- Wybaczcie. Spotkanie się przedłużyło. - Nie szkodzi.
Przepraszam.
SPERSONALIZOWANY CHŁOPAK GU YEONG-IL
Panie Min,
co to jest?
- Słucham? - Mam na myśli Gu Yeong-ila.
Ach, to?
To bonus dla użytkowników, którym nie podobały się inne motywy,
bo były zbyt nienaturalne.
Zyskał popularność i mamy już do tego osobny zespół.
Spersonalizowany, czyli uwzględnia wszystko?
Staramy się, by był jak najbliższy ideałowi.
Osobowość, wygląd, wszystko.
W takim razie to musi być mężczyzna idealny.
Niektórzy twierdzą, że zdecydowanie przewyższa prawdziwego partnera.
Ale okazuje się, że nie w każdym przypadku.
Dlaczego nie?
Filmy dają więcej frajdy, gdy nie zna się zakończenia.
Pojawia się mężczyzna marzeń i kobieta od razu wie, że mu się spodoba.
Niektórym to nie pozwala zanurzyć się w tym świecie.
Poza tym miłość to ofiarowanie komuś serca,
kiedy przyszłość jest wielką niewiadomą.
Miłości nie da się łatwo naśladować.
I to jest najtrudniejsze.
Racja!
Bez Właściwego człowieka zwycięstwo jest zbyt łatwe.
Na pewno go zawiesili? Chyba nie, co?
Niewiele wiem na ten temat.
Mniejsza o drugiego bohatera, ale zostały tam niedokończone wątki.
Malwersacja ciotki podczas budowy ośrodka
i romans prezesa i dyrektor Song.
Kiedy ona zamierza je rozwiązać?
Pogadaj z panią Yun. Jesteś fanem, może ci powie.
Fanem?
Pogięło cię?
Czytam to, żeby ocenić kolorystykę, w którą So-yeong wkłada serce.
A co do tamtej sprawy… To był Gu Yeong-il, tak?
Myślisz, że So-yeong też takiego ma? Ciekawe, jak wyglądałby jej Gu Yeong-il.
No cóż…
Jak byś się czuł, gdyby wyglądał tak jak ty?
Jak ja?
Ej, stary!
Jasne, że byłbym zachwycony! Byłbym facetem jej marzeń.
Zaczekaj.
On tylko wyglądałby jak ja, ale pod każdym innym względem byłby ode mnie lepszy.
To chyba ryzykowne?
Wcale nie. Z łatwością bym go pokonał.
Bo ja lubię ją bardziej. Tamten palant tylko by udawał, że ją lubi.
Skąd miałby wiedzieć, jaka So-yeong jest cudowna?
Kurczę, jak tak o niej gadam, to tęsknię.
- Hwany, przepraszam cię. - Co?
Myślałem, że już wyszedłeś.
Mi-rae poszła po ciastka. Ominęło cię.
Dokąd poszła?
Do kawiarni naprzeciwko.
Co to?
Jak to…
Biegłeś tutaj?
Po prostu
szedłem za głosem serca.
Co?
Zapragnąłem cię zobaczyć…
i przytulić.
Nie powinienem?
Cóż…
Zrób to.
Ja też tego chcę.
To dobry pomysł?
Dzięki niej na pewno ulepszymy nasze scenariusze.
Sam nie wiem.
Pewnie tylko siedzi w domu, ogląda programy randkowe i gra w gry.
Wątpię, byśmy byli w stanie się porozumieć.
Chłopak na życzenie?
Tak.
Jestem Chłopakiem na życzenie.
To dla nas także wyjątkowa sytuacja,
ale byliśmy pod wrażeniem pani analizy naszych motywów.
Dlatego się odezwaliśmy.
Ji-yeon,
o czym pani marzy?
O poznaniu wszystkich 900 chłopaków i opublikowaniu o tym książki.
- Planuje pani poznać 900 mężczyzn? - Tak. Niewielu mi już zostało.
A co z prawdziwym życiem?
Chodziło mi o to…
Żyję pełnią życia.
Pewnie myśli pan, że zajmuję się tylko Chłopakiem na życzenie. Skąd.
Ma pani inne hobby?
Moje hobby?
Randki?
Ji-yeon!
Tak?
Nie dałem pani wizytówki.
Dziękuję.
Miłego powrotu.
- Do widzenia. - Tak.
Nie zauważyłem stopnia.
Nic mi nie jest.
- Do widzenia. - Pa.
Wyglądam dziś całkiem nieźle.
Jak się pani nazywa?
- Hwang Ji-eun. - Jesteś?
Tędy.
Zaparkowałaś na dole?
Test. Raz, dwa.
Momencik!
Gdzie to położyć?
- Tam. - Jasne.
Test. Raz, dwa.
Członkowie rodziny usiądą tutaj.
Laureaci mają swoje miejsca, więc proszę do przodu.
Seo Mi-rae, proszę tutaj.
Przywitaj się. Nagroda za romans fantasy.
Dzień dobry. Podobał mi się pani webtoon.
Dziękuję.
Redaktorka Seo będzie odtąd z panią pracowała.
To dzięki niej kariera Yun Song nabrała rozpędu.
- Cieszę się na naszą współpracę. - Ja też.
Zostawię was.
- Tylko wróć. - Dobrze.
- Straszne zamieszanie. - Przywitałaś się z autorką?
Tak. Czytałam jej prace, więc nie czułam, że to ktoś obcy.
Jestem z siebie dumna.
Fajnie byłoby za rok znów razem oceniać prace.
Codziennie byśmy się kłócili.
Co to za wystraszone oczy?
A co, jeśli ktoś tu wejdzie?
Czekaj. To jest to.
- Incydent w magazynie. - Co?
W każdym romansie jest taka scena.
W magazynie
tylko my dwoje.
- Nie drażnij się ze mną. - Być przyłapaną to coś złego?
W pracy tak.
Czemu?
Krępuję cię?
Kyeong-nam, czy tablice…
Kyeong-nam! Nic ci nie jest?
Wiedziałam. To się czuło.
Moje życie miłosne nie może być szczęśliwe.
- Bardzo się zranił? - Tutaj!
- Dong-min, jedź też. - Uwaga.
- Uważaj. - Ja z nim pojadę.
Co to było? To znaczy, jak to się stało?
Co na niego spadło?
- Mi-rae. - Pani Seo!
Mi-rae!
Ej, paniusiu.
Z drogi. Odsuń się.
Kto tak zastawia wejście?
No już, z drogi!
Niewiarygodne. Do licha.
Seo Mi-rae?
Co się stało?
Nic ci nie jest? Bardzo cię boli?
Co jest między wami?
Do cholery!
Nie wierzę!
Jeśli to jest to, co myślę, to chyba powinienem już iść, co?
Dobrze się czujesz?
No cóż…
Pójdę już.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Nie wygadam. Ale wszystko mi opowiedzcie.
Musicie mi opowiedzieć, jasne? Musowo!
Bardzo cię boli?
Nic mi nie jest.
Po co przyszłaś? Powinnaś tam być.
Zraniłeś się przeze mnie.
To był wypadek.
Nie.
Popchnęłam cię.
Myślałam, że stanie się coś złego, jeśli się o nas dowiedzą.
Zrobiłam to, bo się bałam.
Przepraszam.
I…
jeszcze o jednym ci nie powiedziałam.
Kiedy dowiedziałeś się o Chłopaku na życzenie,
wróciłam do Gu Yeong-ila.
Po co?
Najpierw chciałam wiedzieć, o czym rozmawialiście,
a potem…
dlatego, że bałam się tego, jak bardzo mi na tobie zależy.
I że jeśli się za bardzo zaangażuję,
to potem będzie mi ciężko.
Czemu ciągle myślisz o końcu?
Bo jestem żałosna.
Racja.
Ale ja też jestem żałosny.
Gdy zobaczyłem Gu Yeong-ila,
moja pierwsza myśl to: „A więc polubiła go wcześniej niż mnie?”.
Chciałem go wypytać o wszystko, od początku do końca,
ale byłem na to zbyt dumny.
- Jeśli o to chodzi… - To już nie ma znaczenia.
W końcu to na mnie ci zależy,
nieważne, jak się zaczęło.
Prócz tego codziennie się boję,
że coraz bardziej się w tobie zakochuję.
Ale co poradzę?
Przybiegłaś tu do mnie z zasmarkanym nosem.
Jak tu cię nie lubić?
- Uważaj. - Przepraszam.
Czy nie możemy…
po prostu żyć chwilą i nic więcej?
Pary, które nie wątpią w przyszłość i skupiają się na miłości.
To je rysuję.
Niech tak będzie.
Wszyscy jedźcie ze mną do Stanów. Z kim będę jadał kolacje po pracy?
- Pycha, co? - Będę za panem tęsknić.
Ach, muszę to zweryfikować przed wyjazdem.
Ostatnio usłyszałem coś dziwnego.
Podobno Seo Mi-rae i Park Kyeong-nam
zaczęli się spotykać.
- Tak, my… - My…
Totalna bzdura!
Widzisz? Wcale się nie spotykają, ty łobuzie.
Choi Dong-min, ty łobuzie. Oszukałeś mnie.
Oni się nie cierpią, kolego.
Moi drodzy, przed wyjazdem powiem wam jedno.
Nie obgadujcie za bardzo autorów. To jakby strzelić sobie w kolano.
Sukces autorów to nasz sukces.
- Tam! - Dam wam dobrą radę przed wyjazdem.
- Hej. Możemy dołączyć? - Pewnie.
Cześć!
- Cześć. - Cześć.
- Yun Song? - Co? Nie jestem tu mile widziana?
Nie o to chodzi. Ja…
To dla pana.
Co to może być? Co to…
Czy to może jest…
Ożeż, Yun Song!
Ulubiona autorka Naemo!
- Wyczuła mnie pani, co? - Rany.
- Tylko bez płaczu. Bo sobie pójdę. - Boże.
Zróbcie miejsce.
- Proszę usiąść. - Tutaj.
Napiję się z niej.
- Nakryjcie dla niej. - Oryginalna.
- Cenna. - Wygląda super.
Nie pozwól im dotknąć. Uważaj.
- Piękna. - Patrz.
- Musimy za to wypić. - Zdrowie!
- Na zdrowie! - Zdrowie!
Stuknijmy się.
Chyba masz teraz mocniejszą głowę.
Ja?
Ostatnio trochę ćwiczę.
Co rano na siłowni przez pół godziny ćwiczę na schodach.
Dzięki temu moja wątroba jest jak nowa.
Czuję się niepokonana.
- Co cię zmotywowało? - Zaczekaj!
- Ja podniosę. - Nie zrezygnowałam.
- Czemu? - Co to?
Cóż…
Proszę. Weź czyste.
Dziękuję.
Niech nasza tęsknota
Pewnego dnia nas zjednoczy
Panie Hwang!
- Proszę nie jechać! - Co?
- Nie przeżyjemy bez pana. - Ej!
Wrócę pod koniec roku.
Macie ode mnie odbierać, bo pożałujecie.
- Naprawdę? Wróci pan? - Oczywiście, że wrócę.
- Proszę o nas pamiętać! - Tak!
- Bezpiecznej podróży. - Proszę dbać o zdrowie.
Będę za wami tęsknił.
Niech pan spróbuje ograniczyć kawę.
Boże, Yun!
Twoja troska uświadamia mi, że naprawdę wyjeżdżam.
Ile to w ogóle kosztowało?
Napijmy się!
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
- Kochamy pana! - Ja was!
Hej, karta firmowa w użyciu!
Może pożegnania nie są takie złe, jak sądzimy.
CHŁOPAK NA ŻYCZENIE
Dawno cię nie było.
Tak.
Skoro tyle czasu zajęło ci, aby wrócić,
to poszło bardzo dobrze albo bardzo źle, prawda?
Poszło źle?
Kurczę, szkoda.
Dasz sobie radę?
Skończysz bardziej samotna niż wtedy, gdy byłaś sama.
Żadne z twoich uczuć nie pozostanie niezmienne.
Być może.
Godzisz się z tym?
Tak.
Dlaczego?
Bo tacy są ludzie.
Decydujemy się na przygodę,
pomimo niebezpieczeństw.
Wskakuj. Nocą jest tu niebezpiecznie.
Wiesz, że nie wsiądę.
Trzymaj się. Dziękuję za wszystko.
Naprawdę chcesz to zakończyć?
Pani Seo Mi-rae, chce się pani rozstać z Gu Yeong-ilem?
Poradzisz sobie ze swoim związkiem?
Kieruj się głosem serca. Bądź odważna, gdy się boisz.
Wiem o tym.
Pamiętam, jak byłaś zielona.
To na razie!
TAK
Kyeong-nam!
Znów biegniesz. Mówiłem, nie biegaj.
To niebezpieczne.
Związki są niebezpieczne.
A miłość jeszcze bardziej.
Kto wychodzi wcześniej, nie musi biec.
Ciągle zrzędzisz.
Ale tym razem dam sobie radę.
Bo to my.
CHŁOPAK NA ŻYCZENIE
Napisy: Dorota Nowakówna