Widzimy się za rok, trzej mędrcy.
Szybko to ściągasz. Niczym w dyskoncie.
Tak, pa, pa, stary roku. Hejka, nowy roku i nowy Davisie Beau Bradleyu Barretcie IV!
Nic ci nie jest? Znów parzyłeś w stopniach Celsjusza?
Nie chcę w Nowym Roku rozpaczać po AJ. Bill niedługo wróci do pracy.
Będzie migdalił się z AJ w czterech ścianach,
ale ten ziom ma plan.
Terapia? W końcu?
Nie, zamknę się w sobie, aż się znieczulę na emocje.
Wróciłem.
I kogo my tu mamy po tygodniu ignorowania czata grupowego.
Na Turks i Caicos nie ma zasięgu.
Twoja pinezka unosiła się nad Atlantykiem. Baliśmy się, że utonąłeś.
Żałuję, ale nie.
Myślałem, że urlopik z mamą umożliwi nam refleksję po tym,
jak porzucił ją ojciec, ale ona tylko ganiała za gościem
z kursu robienia ceviche.
Okropieństwo. Co to za pudełko?
Noworoczne okulary.
Wkroczymy w nich jutro na 27 Bond, niczym topowy, nowy boysband.
- Ja będę tym seksownym. - Nie, ja nim będę.
- Ty jesteś tym skrycie religijnym. - To ty szybko wyłysiejesz.
Stop. Przykro mi, Davis. Nie dam rady.
Jutro mam premierę i potem przyjęcie dla obsady.
- Bez osób towarzyszących. - I nie stać mnie na 27 Bond.
Ale mam pomysł. Obejrzyjmy ponownie Telepasję,
zajadając się chińszczyzną.
Stary. Do bani pomysł.
Co? Nie spędzimy razem Sylwestra? To moje ulubione święto.
Co? Słynie z tego, że to najgorsze święto.
To przyjęcie urodzinowe świata.
Szaleństwo… Dobra, wiecie co?
Sam pójdę do 27 Bond. Obwinię was za ewentualną pigułkę gwałtu.
niestworzeni do pracy
Dobra, wychodzę.
Jak wyglądam?
Jak w stroju służbowym. Coś mnie ominęło?
Cholera, myślałam, że biżuteria podbije to proste polo.
Biżuteria! Teraz to widzę.
- Tak, bardzo ładnie, szykownie. - Nie kłam.
Miałam nie wracać na etat, ale przez Kela muszę spłacić
kurtkę wartą 18 000 $, którą przez niego straciłam.
Jestem w szoku, że to cena jednej kurtki.
Więcej niż pula nagród niejednego teleturnieju.
No tak.
- Co jest? - Bill napisał na Slacku.
Jutro wraca do pracy.
- I jak się czujesz? - Dobrze.
Gdzieś pomiędzy dobrze a trup.
Dziwna sprawa.
Bardziej się przejmuję milczeniem Davisa.
Z nim było fajnie. Bez niego to tylko praca.
Winisz go, że poczuł się zraniony? Jest w tobie zakochany.
Co? Davis?
Nie! Gadasz od rzeczy.
Wybacz. To nie oczywista oczywistość? Wie to każdy, kto widział,
jak z tobą rozmawia.
Tylko się przyjaźnimy. Prędzej jest zakochany w Billu.
- Wystarczy wyjaśnić sprawy. - Idealnie.
Jak się znowu zaprzyjaźnicie,
poproś, żeby nie śpiewał w holu. Uszy więdną.
Nie. To byłby zabójczy cios.
Pa.
Świat znów mnie karze! A kiedy moja kolej?
Może w przyszłym roku.
Za rok będę martwy.
Cześć, Paulo.
- W porządku? - Nie.
Znów nie zaprosili Wesa do żadnego noworocznego show na żywo.
Obłęd. Jest ich tyle, a każde trwa po pięć godzin.
Na tym etapie kariery przykłada wagę tylko do tego,
czy jego wpływ kulturowy pozwoli mu zatrząść pupą do Bad Bunny’ego
i zagrać w pijacką grę z Kyle’em MacLachlanem.
Czuję się, jakbym go zawiodła.
Zostawię cię samą.
Hej, dostałem esemesa. Masz dla mnie pudło?
Tak, to twoje graty z klasy.
Użyłam pudła na rzeczy znalezione. Możesz trafić na airpody i błyszczyk.
Dlaczego mi to dajesz?
Znalazłam stałe zastępstwo.
Uwolnisz się od nas. Wesołych Świąt.
Przepraszam, nie rozumiem.
Nie uczę już? Nie pożegnałem się z dziewczynami.
To było tymczasowe. Przecież nie chcesz nauczać.
- Znalazłam kogoś, kto chce. - To takie nagłe.
Wszystko gra? Między nami gra?
Pewnie. Mamy się świetnie.
Wróciliśmy do siebie na czas tej pracy, której już nie ma. Żegnaj, Kel.
WYPRZEDAŻ ZIMOWA
Co robisz?
Kylie, przepraszam, potrzebuję przerwy.
Durny algorytm wciąż mi podsuwa reklamę antyketaminową Austina.
Nie mogę się skupić na składaniu swetrów.
Jako kobieta współczuję ci. Jako menedżerka mówię,
że masz pracę do wykonania, a jest nią składanie swetrów.
Naucz się tego, a awansuję cię do układania okularów.
Przepraszam. Masz rację.
Wciąż uczę się pracy w handlu.
A może pomogłoby mi więcej zmian.
Więcej zmian? Nie jesteś pracownikiem miesiąca.
June musi składać po tobie, a ma 73 lata.
Błagam, przydadzą mi się nadgodziny.
Dobrze. Jeśli chcesz zostać dłużej, w Sylwestra dam ci podwójną zmianę.
Dziękuję. Nie zawiodę cię.
Zobaczymy. Nie wyłączyłaś zestawu słuchawkowego w łazience.
Wszystkim było bardzo niezręcznie.
Świetne spotkanie.
Nadal mówię „nie”.
Cześć.
Josh. Martina, zaszła pomyłka.
Nie mam w kalendarzu spotkania z rozwydrzonym gówniarzem.
Tato, daj mi pięć minut.
Jasne.
Mam później zebranie zarządu.
Zostań, by upokorzyć mnie na ich oczach.
Przepraszam, że cię upokorzyłem.
Co więcej, jestem do bani.
Jestem niewdzięcznym, durnym, żałosnym rozczarowaniem.
Jest postęp. A teraz crescendo.
Jezu Chryste.
Jesteś tytanem w branży, wspaniałym ojcem,
wzorem i nadawcą, który mógłby uchodzić za mojego brata.
Nigdy więcej czegoś takiego nie zrobię.
Przeprosiny przyjęte.
Witaj w domu, synu. Ile potrzebujesz?
Nie chcę twoich pieniędzy, tylko czegoś innego. Znasz Boba Igera?
Drogie dziewczyny. Liczę, że macie cudowne święta.
Nie siedźcie za dużo na TikToku.
Daję znać, że nie wrócę po Nowym Roku.
Znaleźli stałe zastępstwo.
Na początku byłyście nieubłagane. Szczerze?
Nie okazywałyście szacunku. To się zmieniło.
Byłyście dla mnie wyzwaniem. Pokazałyście, że warto próbować.
Będzie mi was brakowało.
Jesteście jak siostry Dashwood: mądre, żądne przygód i podejrzliwe wobec obcych.
Nie porównam się do męskich postaci,
bo są obiektami pożądania i byłoby to dziwne.
Powodzenia. Pan W.
Kel.
Jesteśmy gotowi.
Dziękuję, Bianco.
Hej. Dzień dobry. Mogę dołączyć?
Pewnie, wiele osób może robić pranie jednocześnie.
Sorki, nie znam etykiety. Piorę sam pierwszy raz.
To witam.
Jak tam Aspen? Jeździłaś na nartach?
Ale nie kupiłaś kowbojskiego kapelusza? Boże, kupiłaś! Ty turystko.
Nie byłam w Aspen.
Bill przyoszczędził? Jednak Snowmass. Mów, że Aspen. Nikomu nie powiem.
Bill zabrał swoją byłą. Znów są razem. Rzucił mnie.
O rany. Tak mi przykro. Nie miałem pojęcia.
Ja też nie.
Zadurzyłam się w kimś, kto był mną zainteresowany przelotnie.
Co?
Jeśli Napalona Bestia z Filadelfii jest napalona poza Filadelfią,
czy wciąż jest Bestią z Filadelfii?
Ty skubańcu!
Szkoda, że muszę dziś iść do pracy.
Weź wolne. Mój tata pracuje trzy miesiące w roku.
Nigdy. Zjawię się w pracy nieważne co. I dostanę pierwsze trofeum transakcyjne.
Trofeum transakcyjne?
To takie trofea za wzbogacanie bogaczy.
Co za świat.
Masz chociaż fajne plany na Nowy Rok?
Nie, nie znoszę go. To najgorsze święto.
- Też tak mówiłem! Przereklamowane! - Przereklamowane!
Właśnie. Zostanę w domu, wciągnę ciasto duńskie
przy duńskim serialu kryminalnym.
Planowałem Telepasję i chińszczyznę,
choć uwielbiam duńskie seriale o mordercach.
Mogę przynieść jedzenie na wynos i obejrzymy razem.
Wyjaśnisz, czemu kobiety lubią seriale, w których giną inne kobiety.
To nie tak.
Wolałybyśmy, żeby mordowano mężczyzn, ale to dosyć rzadkie.
Do zobaczenia wieczorem.
Nie włączyłeś pralki.
Panie Johansson, czyli interesuje pana lifting.
Chce pan wyglądać jak Timothée Chalamet.
Tak, chcę być seksownym 26-latkiem.
Efekt musi być bardzo subtelny.
Hej, wybacz. Wiem, że masz pacjenta.
Lecę na próbę i nie mogę czekać.
To aktywna konsultacja medyczna.
Tak, wiem. Bardzo pana przepraszam.
Świetnie pan wygląda. Albo i nie. Jest pan w dobrych rękach.
- Będzie pan zadowolony. - Co jest?
Występuję na Broadwayu.
Dwa bilety będą czekać dla rodziców na ich nazwisko.
- Powiedz im, żeby przyszli. - Nie wtrącę się.
Mama z trudem wybaczyła mi tatuaż na kostce.
Pójdą, jeśli ty im to przekażesz.
Błagam cię. Gdy mnie zobaczą, zrozumieją, że nie jestem jakimś menelem.
Dobrze.
Powiem im o sztuce. Jeśli na mnie nakrzyczą, zablokuję numer.
- Kocham cię, doktor Washington. - Zmiataj, Kel.
A może mi pani dać jego szczękę?
Nie, przepraszam. Czekaj. Nie.
Popracuj nad siłą funkcjonalną. Pomocy! O Boże, dziękuję.
- Nie! To była moja ostatnia fajna rzecz. - A moja pierwsza.
POWIEDZ NIE KETAMINIE
To wszystko twoja wina, dupku.
NIE ZABIJAJ IMPREZY
Kutas!
Hej!
Graffiti jest karalne.
Tak, ty. Kobieta z pisakiem, która patrzy mi w oczy.
Mamy uciekiniera.
Koniec wakacji, jebańcy.
Do mojego biura.
Bill jest do bani!
Jak mogłem kiedyś chcieć, by był moim drużbą.
Jest okropny. AJ powiedziała ci, że rzucił ją i zabrał byłą na wakacje?
Nie patrzcie na trofea. Czeka nas praca.
Na urlopie jeździłem na nartach z moim kumplem Jimmym, sorki,
z MrBeastem. Zaoferował mi 20 000 dolarów za zjazd czarną trasą z opaską na oczach.
Zrobiłem to, a teraz jest gotów wysłuchać oferty
kupna Hersheya przez MrBeast Feastables.
Zaplanujcie pobyt w biurze przez tydzień.
Dziś Sylwester. Pracowaliśmy od Wigilii.
Znacie tę branżę.
Skoro żaden z nas nie zazna urlopu, może opowiedz o swoim.
Obserwuję Catherine na Instagramie. W Aspen było chyba obłędnie.
Było w porządku.
Dałabym się zabić za jazdę śnieżnymi saniami.
Nigdy nie widziałam czegoś tak romantycznego.
Ciekawiło mnie, czy Bill się oświadczy.
Pieprzyć to.
Mimo świąt pracuję ciągiem od ośmiu dni.
W Wigilię jadłam z Dileepem resztki od jego żony.
Ponuro jak diabli.
Jest 11.00 w noc sylwestrową. Do zobaczenia drugiego.
Reszta roku należy do mnie.
Biorę sobie pieprzone wolne.
Komuś się ździebko odkleiło.
Kontynuujmy. Co nowego z Nabisco?
Momencik. Zaprosili mnie do programu sylwestrowego?
- Tak. Hannah i Paige zapodają bal. - To dobrze?
Boże, jest najlepszy.
Hannah Berner i Paige DeSorbo są zabawne i na czasie.
Chcesz być ważny? To twój program.
I poprosili konkretnie o ciebie.
Nikt nie prosi konkretnie o mnie. Jak cudownie.
Wiedziałem, że to dla mnie ogarniesz.
- To była… - To tylko zasługa Pauli.
Dziękuję.
Wybaczcie, ktoś musi poprawić sobie przeszczep włosów na ważny wieczór.
Pierwszy raz widzę go tak szczęśliwego.
Dziękuję ci, Josh.
Nie, to ja dziękuję.
Nie wiem…
Coś czuję, że dokądś z tym zmierzasz, więc cicho.
Łap za inhalator. Idziemy dziś na Times Square.
To bardzo wymagająca oferta, więc zwalcie wszystkich z nóg.
Musicie się wysilić i być na moim poziomie,
by każdy dostał jedno takie.
Dziękuję.
Koniec spotkania. Wynocha.
- Nic jej się nie odkleiło. - Co?
Gdy mówiłeś, że AJ coś się odkleiło, sądzę, że wcale nie.
Wręcz zachowywała się dość normalnie jak na kogoś,
z kim umawiał się jej szef, a potem ją rzucił.
Momencik.
Hej, ciszej. Odbiło ci?
Myślała, że z tobą chodzi.
Tymczasem ty wozisz na wakacje swoją dziewczynę modelkę.
- Nie będę tu o tym rozmawiać. - Będziesz, bo to było odklejone.
AJ jest niesamowita, a ty…
- Jesteś wielkim palantem. - Dość tego.
Nie chodzi o AJ. Jesteś zły, bo wolała mnie od ciebie, jełopie.
Davis, zabieraj łapy…
- Co ty wyprawiasz? - Walczę z tobą.
- Przestań. - Nie mogę.
To kurewsko bolało.
- Przestań się bić. - Nigdy.
- Żryj laski cukrowe, dupku! - Czekaj.
Teraz mnie wkurzyłeś!
Bill!
- Przestań. - Nie, ja wygrywam.
- Kazałem ci przestać. - Bill. Wystarczy.
- Wstawaj. W porządku? - Tak.
Dobry moment, by powiedzieć, że poprosiłem o przeniesienie
do innego działu.
Nigdzie się nie przenosisz. Zwalniam cię.
Tym lepiej.
Wynoście się.
Dzięki za wyciągnięcie mnie z aresztu w metrze.
Dziękuję za gorącą czekoladę i serowe kartofle.
Co się z tobą dzieje?
Jesteś fajna, ale nie na tyle, żeby wykpić się z graffiti w Nowym Jorku.
Nic mi nie jest.
Jestem idealna. Głupi faceci rujnują mi życie.
Austin mnie wyrolował, a Kel wpędził w biedę.
Abby, kocham cię, ale Kel w niczym tu nie zawinił.
Przykro mi, ale zawierzyłaś karierę człowiekowi,
który gra na didgeridoo nie dla zgrywy.
Czyli mówisz mi, że to wina Austina.
Wiem, wiem. To wszystko moja wina.
I przeze mnie opuściłaś pracę. Twoją prawdziwą miłość.
W porządku. Wzięłam wolne.
Fajnie. A mnie czeka ostatnia zmiana w pracy
i przeproszenie kogoś, kogo wkręciłam w poczucie winy.
Szczęśliwego nowego roku.
No chyba. Pomyślę o tobie o północy, gdy będę zakładać manekinowi skarpety.
W przyszłym roku bądźmy szczęśliwsze, seksowniejsze i urlopujmy w Miami.
Nie świntusz mi, AJ Pascarelli. Wiesz, co myślę o Miami.
Szczęśliwego nowego roku. Kocham.
Chcesz się jeszcze na kimś wyżyć?
Jest Kel?
Nie wolno ci z nim gadać. Jesteś niemiła dla Kela, to i dla mnie.
Cześć, Abby. Co tam?
Tak, Abby. Co tam?
Dzięki, Josh. Możesz iść.
Jakbyś mnie potrzebował, będę aktywował ogrzewacze do dłoni.
Mam mało czasu. Zaraz muszę być w teatrze.
Chciałam cię przeprosić za tamten wieczór.
- Niesłusznie cię okrzyczałam… - Cholera.
- Co? - Rzuciłem workiem w ścianę i pękł.
Wszędzie leży szajs z ogrzewacza do rąk. Oby to nie było toksyczne.
- W każdym razie… - Jest spoko.
Ale dziękuję.
Dobra.
Połamania nóg. Co za emocje.
Tak. Potem jest impreza dla obsady, jakbyś była wolna.
Momencik. Mówiłeś, że nie możemy iść.
Mówiłem, że wy nie możecie.
To Nowy Jork. Listy nie dotyczą osób o wyglądzie Abby.
O moim wyglądzie?
Nie. Wiesz, o co mi chodzi.
Cholera. Chciałam przeprosić, a nie być podrywaną.
- Pa. - Pa, Kel.
Okropnie się ubrałem. Trzeba było założyć coś błyszczącego.
Wygląda pan przystojnie. Wytwornie. Jak chudy Święty Mikołaj.
Boże, to zaszczyt pana poznać.
Dziękuję, że pan się zjawił.
Kurde, pomylili mnie ze Stephenem Martinem. Idziemy.
Wes, wiemy, kim jesteś.
I bardzo się cieszymy. Jesteśmy wielkimi fankami.
O Boże.
Jestem Josh, wielki fan waszego podcastu. Śmieszek ze mnie.
Nie mają czasu uścisnąć ci łapki.
Spokojnie, dawaj tę łapkę.
Nie możemy się ciebie tam doczekać, Wes.
Wystąpisz w naszej ulubionej kronice roku.
Pomyśleliśmy, że zechcecie, aby Wes opowiedział o bieżących sprawach
albo zadzwonił dzwoneczkiem i tak dalej.
Nie, to byłaby nużąca telewizja.
Spokojnie, to nic trudnego.
Powiesz szczerze, co sądzisz o trendach popkultury.
Zdrajcy, Addison Rae, Housewives, Cole Escola i tak dalej.
Do zobaczenia.
Co to Cole Escola?
OMB! Ominęła cię ostra jazda po tym, jak wyszłaś.
Ja pierniczę.
Obłęd, ale zawsze podejrzewałam, że Bill i Davis się umawiają.
- …przestań. - Bill.
Co przescrolluję, jest kolejny filmik. Błagam, zatrzymajcie to.
Będzie dobrze. Jesteś prezenterem wiadomości.
Znasz popkulturę lepiej, niż myślisz.
Zacznę od łatwizny. Co sądzisz o Labubu?
Kurwa, nie. Paulo, dzwoń po samochód. Wychodzimy.
Co chcesz na kolację? Zamawiam.
Dostawa pierożków trwa trzy godziny.
Zamów mi cokolwiek. Będę późno.
Wychodzisz? Wes zawsze tego chciał.
Poniżyłem się, żeby to załatwić.
Błagam. Nie zmarnujmy tego.
Nie chodzi o ciebie, tylko o reputację tego człowieka.
- Idziemy. - Zaczekaj.
Ludzie myślą, że jestem wkurzający i świętoszkowaty. I wiesz co?
Jestem. Wierzę w dobro i zło.
Bo jestem dziennikarzem.
Ty mnie tego nauczyłeś. Wyjdź do nich.
Pokaż im Wesa Drydena. Obiecuję, że to wystarczy.
Doceniam to, Josh, ale z głębi serca mówię ci,
że mylisz się i gadasz głupoty.
Rozumiem, że tak to widzisz, ale czy mi ufasz?
Chwila. Ufasz?
Myślę.
O Boże.
DOKUMENT O MOIM CZASIE
Kel! Tutaj!
Było odlotowo.
Z zachwytu aż kupiłem pamiątki.
Dziękuję, że przyszedłeś, Davy. Przykro mi, że nie pójdę do klubu.
- Luz. Nie jestem już w nastroju. - Boże, co ci się stało w oko?
Biłem się, ale spoko. Wygrałem po całości.
Mam dużo więcej pytań.
Daj mi chwilę.
Bianco, czy moi rodzice odebrali bilety?
Chyba nie.
Cholera. Przykro mi.
Panie Washington, to było dobre.
Dziewczyny, co tu robicie? A ferie?
Popsułeś je obciachowym e-mailem, że już nas nie uczysz.
Nie był obciachowy. Pisałem prosto z serca.
No, ohyda.
Wymusiłyśmy szybszy powrót, żeby móc zobaczyć sztukę.
To był pomysł Mariny.
- Podkochuje się. - To nieprawda.
- Kocham go jako nauczyciela. - A ja kochałem móc was uczyć.
Chodźcie tu.
Mięczaki.
- To kupisz nam alkohol? - Nie, przestań.
Super. Jesteś jak Gru z dziećmi.
- Ty kupisz nam alkohol? - Nie.
Witamy z powrotem. A z nami jest…
ODLICZANIE
…ikona popu Ashanti.
Co tam? Jak leci?
Oraz ikona wiadomości, Wes Dryden.
Witaj, Ameryko. Masz piękne imię.
Spędziłem czas z ludem Ashanti w Afryce Zachodniej.
Oby się udało.
To trafia na teleprompter, nie?
Zaufaj mi.
Nie wiem, czy to popkultura, ale kluczowy moment mojego roku
to mój flash mob na urodziny Nelly’ego.
Kocham cię, kochanie.
Rozbeczałam się na tym TikToku. Wes, twoja kolej.
Jaki był twój najważniejszy moment roku w popkulturze?
Rizzler w Batmanie.
Dobra.
Jezu Chryste. Josh, zrób coś!
Jaką piosenkę z tego roku
wybralibyście jako nową noworoczną piosenkę?
Wiem.
Czekam, aż Ariana Grande da mi sylwestrowego hiciora,
na którego zasługuję.
To prawda. Wes, a ty?
Patrz na teleprompter.
- Teleprompter! - Teleprompter!
Pewnie zapytałbym, po co dawać coś nowego.
Może starych rzeczy nie należy tak szybko odrzucać.
Tradycyjna Auld Lang Syne powstała podczas I wojny światowej.
Śpiewali ją żołnierze w okopach.
Stała się tradycją związaną z pamięcią.
Śpiewamy ją każdego roku.
Łączy nas z przeszłością.
Kurka, Wes, prawie zasnęłam, gdy mówiłeś, ale trafiłeś w sedno.
NA ŻYWO Z TIMES SQUARE
- Możesz nam tyle opowiedzieć. - Dziękuję, Ashanti.
Tak właściwie to korci mnie, by się spytać, jak wyglądał Sylwester
w dniach chwały Nowego Jorku?
W latach 50. i 60.?
Nie, Hannah. Nie jestem aż tak stary.
Ale kto pamięta dni chwały Nowego Jorku,
ten wciągał kiepską kokainę.
Nie żebym coś o tym wiedział.
O Boże, zrobił to.
O Boże.
Świetna robota.
Gdzie jesteś?
- Idź na randkę. Spokojnie. - Naprawdę?
Jako dziennikarz uważam, że to ważne…
Dobra, won stąd.
- Dziękuję. - Szczęśliwego nowego roku.
Fatalnie to złożyłaś.
Vanessa?
- Co ty tu robisz? - Musiałam sprawdzić, czy to prawda.
Czy Abby Chilukuri, niegdyś obiecująca asystentka
najlepszej stylistki gwiazd w Nowym Jorku, naprawdę pracuje w handlu.
Teraz już wiesz. Jak to odkryłaś?
Moja pedikiurzystka chciała kupić koszulkę Minionków dla psa
i cię zobaczyła. Poprosiłam moich szpiegów w DeuxMoi,
żeby to sprawdzili, bo to upokarzające.
To chciałaś mi powiedzieć?
Wiem, że to upokarzające i niepotrzebnie cię zostawiłam.
To było nieuczciwe i nie byłam gotowa.
Nie byłaś. Oślepiła cię ambicja i byłaś niecierpliwa.
Mimo to…
każda późniejsza asystentka ci ustępowała.
- Naprawdę? - Tak.
Reszta jest leniwa i nadaje o swoich problemach.
Wisi mi stan twoich jelit, Hadley.
Jeśli będziesz na tyle mądra, aby już nigdy nie zrobić mnie na szaro,
zatrudnię cię na okres próbny.
- O Boże. Poważnie? - Tak.
Vanesso, dziękuję.
- Dobra. - Wybacz.
W porządku.
Miękkie.
Ukradnij dla mnie i przynieś jutro do biura.
Tak!
Dziękuję.
- Abby, przyszłaś. - Oczywiście.
- Gratulacje. - Dziękuję.
Jak tam spektakl?
- Było cudownie. - Tak?
I przyszłaś w samą porę. Mogę cię o coś spytać jako przyjaciel?
Jak wyglądam? Szczerze.
- Świetnie. - Tak?
Przy spektaklu pracuje jedna dziewczyna.
Jest prześliczna. Trochę rozmawialiśmy.
- Poważnie. Wyglądasz świetnie. - Dobra.
Pogadaj z nią.
Zaraz wrócę. Upewnię się, żeby Bianca mi nie zwiała. Momencik.
Bianco.
- Na razie. - Okej.
- Masz. - Dzięki.
Oczywiście.
Obyś lubiła tequila sodę, bo spanikowałem.
Boże!
Jesteś jedyną osobą, z którą bym to piła.
Myślała, że cisza oznacza bezpieczeństwo.
Ale nie w tym kraju.
Trochę ci to zajęło… Davis?
Co tu robisz?
To dla ciebie.
Moje trofeum transakcyjne.
Ty dopięłaś umowę. Zasłużyłaś na nie.
Dziękuję.
- Szczęśliwego nowego roku. - Davis, zaczekaj. Zwolnili cię?
Tak. Na to wygląda.
Dlaczego biłeś się z Billem?
Źle cię potraktował. Nie chciałem, żeby mu to uszło na sucho.
Lubisz mnie?
Tak.
Powinienem…
Napisy: Przemysław Stępień