بزرگترین مرجع فیلم های ترسناک در ایران @ScaryVerse1
<< Don Milo : ترجمه از >>
‏‫نگران نباش،‬ ‏‫فردا بالاخره می‌تونی بری خونه.‬
‏‫- ممنونم خانم.‬ ‏‫- باشه.‬
‏‫آقای رومی، حالتون چطوره؟‬
‏‫کمی بهترم خانم.‬
‏‫خوشحالم که اینو می‌شنوم.‬
‏‫- فقط متفورمین رو بخور، باشه؟‬ ‏‫- پرستار رز؟‬
‏‫خیلی ممنونم.‬ ‏‫بالاخره پدرم یه تخت پیدا کرد.‬
‏‫فقط منتظر برنامه‌ی جراحیش هستیم.‬
‏‫فقط مطمئن شو که حالش بهتر بشه.‬
‏‫- بله، ممنونم.‬ ‏‫- باشه، مراقب خودت باش.‬
‏‫- عزیزم، می‌خوای فیلم ببینیم؟‬ ‏‫- حتما.‬
‏‫ولی من گشنمه.‬ ‏‫اول یه چیزی بخوریم.‬
‏‫باشه. ولی بعد از فیلم،‬
‏‫شاید بتونیم…‬
‏‫می‌دونی.‬
‏‫تو باورنکردنی هستی.‬
‏‫چرا؟ چیز مهمی نیست.‬
‏‫باشه، قبوله.‬
‏‫بریم.‬
‏‫هی، ساندرا.‬
‏‫هی.‬
‏‫حقوقت رو گرفتی؟‬
‏‫نه هنوز. این دولت افتضاحه.‬
‏‫خیلی کم حقوق می‌دن،‬ ‏‫و همیشه هم دیر می‌کنن.‬
‏‫گفتی کی میری؟‬
‏‫ماه دیگه. فقط یه کم دیگه.‬
‏‫تو چطور؟‬ ‏‫تو کی از اینجا خلاص میشی؟‬
‏‫هنوز پول کافی‬ ‏‫واسه اون مدارک ندارم.‬
‏‫تازه مامانم تازه‬ ‏‫از مریضی ش خوب شده.‬
‏‫ضمناً، با دو تا خواهر برادرم،‬ ‏‫مدیریت همه خرج‌ها سخته.‬
‏‫البته اشکالی نداره.‬
‏‫من خوبم.‬
‏‫موفق باشی.‬
‏‫مراقب خودت باش.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫بیا.‬
‏‫بگیرش.‬
‏‫من که نمی‌تونم ازش استفاده کنم.‬ ‏‫نمی‌خوام امتحان پزشکی رو رد شم.‬
‏‫تو خیلی احساساتی هستی.‬
‏‫خیلی دلتنگت میشم.‬
‏‫منم دلتنگت میشم.‬
‏‫باشه.‬ ‏‫ای بابا.‬
‏‫چقدر احساساتی.‬
‏‫باشه، من دیگه میرم.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫من حتی--‬ ‏‫تکون نخور.‬
‏‫داد نزن. همه پولت رو بده.‬
‏‫آخ.‬ ‏‫همه شو. بده به من.‬
‏‫صبر کن.‬ ‏‫زود باش.‬
‏‫باشه.‬
‏‫بیا. بگیر. بزار تو جیبم. بکن.‬
‏‫همین دیگه، بگیر دیگه خواهش می‌کنم.‬
‏‫همین؟ همین؟‬
‏‫همینه؟‬ ‏‫آره.‬
‏‫داری شوخی می‌کنی؟‬
‏‫شوخی نمی‌کنم. ببین، هنوز حقوقم نیومده.‬
‏‫خواهش می‌کنم، واقعا همین چیزا رو دارم.‬
‏‫چیز دیگه ای نداری؟‬ ‏‫نه. قسم می‌خورم.‬
‏‫باشه. خب چون چیز دیگه ای نداری،‬
‏‫همینو بده به من.‬
‏‫زیباییت به هدر میره اگه ازش درست استفاده نکنی.‬
‏‫منظورت چیه؟‬
‏‫بیا اینجا.‬ ‏‫پست فطرت!‬
‏‫کمک! یکی کمک کنه!‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫تجاوزگر!‬ ‏‫بریم!‬
‏‫بریم.‬ ‏‫بیا اینجا.‬
‏‫لعنت بهت! عوضی!‬
‏‫رز، واقعا باید بری؟‬
‏‫آره، تو چی؟‬
‏‫شغل جدیدت خیلی دوره.‬
‏‫بهت گفتم، نه؟‬
‏‫ما به این نیاز داریم.‬
‏‫برمی‌گردم.‬
‏‫یه کم طول می‌کشه.‬
‏‫مامان.‬
‏‫ناراحت نباش.‬ ‏‫کار منو برای رفتن سخت می‌کنی.‬
‏‫مدام بهت زنگ می‌زنم، قول می‌دم.‬
‏‫ولی اگه اونجا آنتن نباشه چی؟‬
‏‫واقعاً باید بری؟‬
‏‫نمی‌ترسی؟‬
‏‫اونجا دوره،‬ ‏‫اونم با یه مرد زندگی می‌کنی.‬
‏‫من خوبم مامان.‬
‏‫برای جفتمون خوب می‌شه.‬
‏‫اصلاً چرا طوری حرف می‌زنی‬ ‏‫که انگار بهم اعتماد نداری؟‬
‏‫منم که.‬
‏‫به من اعتماد نداری؟‬
‏‫به تو که اعتماد دارم،‬ ‏‫ولی به اون مردی که می‌خوای باهاش زندگی کنی نه.‬
‏‫تو که می‌دونی مردا چقدر می‌تونن افتضاح باشن.‬
‏‫مامان، این منصفانه نیست.‬
‏‫همه‌ی مردا افتضاح نیستن.‬
‏‫آره، فقط اونایی که تو زندگی‌مون هستن.‬
‏‫اونا که قطعاً به درد نخورن.‬
‏‫خلاصه، اینو ببر، باشه؟‬
‏‫تنها می‌ری،‬ ‏‫به محافظت نیاز داری.‬
‏‫مواظب خودت باش، باشه؟‬
‏‫دلم برات تنگ می‌شه.‬
‏‫همه‌مون خیلی دلتنگت می‌شیم.‬
‏‫منم دلم براتون تنگ می‌شه.‬
‏‫باشه، دیگه کافیه.‬
‏‫ممکنه ون رو از دست بدم.‬
‏‫ـ تند باش اون رو ببر بیرون، فرن.‬ ‏‫ـ باشه.‬
‏‫خیلی خب، برو.‬
‏‫فقط مراقب باش، باشه؟‬
‏‫دوستت دارم.‬
‏‫کلیسای بانوی بشارت‬
‏‫متشکرم.‬
‏‫ـ ممنون آقا.‬ ‏‫ـ باشه.‬
‏‫آخ.‬
‏‫ـ رز؟‬ ‏‫ـ بله خانم.‬
‏‫ـ رز!‬ ‏‫ـ سلام. از دیدنتون خوشحالم، خانم مابت.‬
‏‫فقط من رو مابت صدا کن.‬
‏‫اینقدر رسمی نباش.‬
‏‫ـ سفرت تا اینجا چطور بود؟‬ ‏‫ـ خوب بود.‬
‏‫ـ خسته نشدی؟‬ ‏‫ـ اصلاً.‬
‏‫متاسفم که این مکان اینقدر دوره.‬
‏‫ـ بذار کمکت کنم.‬ ‏‫ـ نه، خودم از پسش برمیام.‬
‏‫هیجان‌زده‌ام که با آقای پیتر آشنا بشی.‬
‏‫ـ آماده‌ای؟ بریم.‬ ‏‫ـ باشه.‬
‏‫مطمئنم شما دو تا خوب با هم کنار میاید.‬ ‏‫بیا بریم.‬
‏‫می‌دونی که اونجا آنتن‌دهی نداره، درسته؟‬
‏‫ولی کنار اتوبان یه کم داره.‬
‏‫در صورت بروز هرگونه فوریت می‌تونی بری اونجا.‬
‏‫نگران نباش،‬ ‏‫وقتی از کنارش رد بشیم بهت نشون می‌دم کجاست.‬
‏‫و وای‌فای هم نداره. اشکال نداره؟‬
‏‫باشه. مشکلی نیست.‬
‏‫من زیاد اهل اینترنت نیستم.‬
‏‫راستش من فقط کار می‌کنم و می‌خوابم.‬
‏‫چه غم‌انگیز به نظر میاد.‬
‏‫احتمالا حتی وقت نداری‬ ‏‫که دوست پسر داشته باشی.‬
‏‫درسته.‬
‏‫واقعا؟‬
‏‫با یه قیافه بانمکلی که تو داری؟‬
‏‫تو چی؟‬
‏‫من بانمکم؟ معلومه.‬
‏‫منظورم اینه که دوست پسر داری؟‬
‏‫نه، ولی شوهر دارم.‬ ‏‫۳۴ ساله ازدواج کردم.‬
‏‫واو.‬
‏‫خوش به حالت.‬
‏‫خب، فقط یه راز برای یه رابطه طولانی هست.‬
‏‫همیشه آسون نیست، می‌دونی؟‬
‏‫باید فداکاری کنی.‬
‏‫می‌دونی؟‬
‏‫باید تلاش کنی.‬
‏‫باید به شریک زندگیت‬ ‏‫چیزی که می‌خواد رو بدی.‬
‏‫می‌تونی این کارو بکنی؟‬ ‏‫می‌تونی همه چیز رو برای کسی که دوستش داری بدی؟‬
‏‫مثلا ساک زدن یا سکس مقعدی.‬
‏‫- کارای کثیف.‬ ‏‫- خانم.‬
‏‫شوخی کردم!‬
‏‫فقط سر به سرت می‌ذارم.‬
‏‫می‌خوام جو رو عوض کنم.‬
‏‫رز.‬
‏‫همینه دیگه.‬
‏‫این کلبه‌ی توئه.‬
‏‫خیلی قشنگه، نه؟‬
‏‫آره.‬
‏‫اینجا خیلی بزرگه، مگه نه؟‬
‏‫می‌دونی چرا؟ قبلاً اینجا تفریحگاه بود.‬
‏‫کل این اینجا یه تفریحگاه بود.‬
‏‫ولی مدیری که آقای پیتر استخدامش کرده بود‬ ‏‫کلاه سرش گذاشت،‬
‏‫و اون تمام پولش رو از دست داد.‬
‏‫تنها چیزی که ازش مونده‬ ‏‫صندوق بازنشستگی و این جاست.‬
‏‫خب آره، ورشکست شد.‬
‏‫واقعا؟‬ ‏‫آره.‬
‏‫نمی‌خواد دوباره بازش کنه؟‬
‏‫فکر نمی‌کنم.‬
‏‫احتمالا به خاطر آرامش و سکوت اینجا‬ ‏‫علاقه‌مند شده.‬
‏‫بیا، نگاهش کن.‬
‏‫هوای اینجا فرق داره، نه؟‬
‏‫خیلی آرامش‌بخشه.‬
‏‫اینجا آرامش‌بخشه.‬
‏‫خلاصه، اونم داره پیر می‌شه.‬
‏‫و ذهنش دیگه مثل قبل نیست. می‌دونی که چطوریه.‬
‏‫واسه همین سعی می‌کنم تا جایی که می‌تونم‬ ‏‫بهش کمک کنم.‬
‏‫خیلی بهش مدیونم.‬
‏‫به هر حال، بیا، اتاقت رو بهت نشون بدم. بریم.‬
‏‫حتماً. فعلاً چمدونت رو بذار اینجا. بیا.‬
‏‫امیدوارم خوشت بیاد.‬
‏‫قشنگه.‬
‏‫چی؟ تازه داخلش رو هم که ندیدی.‬
‏‫بیا دیگه.‬
‏‫اینجا رو خودم ساختم...‬
‏‫شوخی کردم.‬
‏‫فکر کردم...‬
‏‫ببین؟‬
‏‫خوبه، نه؟‬
‏‫وای. خوشت اومده؟‬
‏‫قشنگه.‬
‏‫وسایل رو هر جور دوست داری بچین.‬
‏‫فقط حواست باشه تمیز نگهش داری.‬
‏‫این همه کمد رو اینجا می‌بینی؟‬
‏‫همه‌شون مال توئه. وسایلت رو می‌تونی بذاری اون تو.‬
‏‫و اون گلدون‌های بیرون، می‌بینیشون؟‬
‏‫آره. هر چی دلت می‌خواد می‌تونی توشون بکاری.‬
‏‫دنبال من بیا.‬
‏‫اینجا آشپزخونه‌ی مخصوص خودته.‬
‏‫و اون طرف هم دستشویی هست.‬
‏‫وای، انگار همه‌چی داره.‬
‏‫خب گوش کن. وقتی آقای پیتر استراحت می‌کنه یا خوابه،‬
‏‫می‌تونید از همه‌ی امکانات اینجا استفاده کنید.‬
‏‫واقعا؟‬ ‏‫آره.‬
‏‫ولی فقط خواستم بدونی که‬ ‏‫ظاهراً آقای پیتر همیشه خلق و خوش خوب نیست.‬
‏‫یه روزایی اصلا حرف نمی‌زنه.‬
‏‫ولی یه روزایی هم هست که‬ ‏‫ول‌کنِ حرف زدن نیست.‬
‏‫نمی‌دونم‬ ‏‫واقعا به خاطر زوال عقلشه یا نه.‬
‏‫ولی خودت می‌دونی دیگه.‬ ‏‫تو پرستاری، بالاخره.‬
‏‫مطمئنم با بیمارایی مثل اون زیاد سر و کار داشتی.‬
‏‫داشتم.‬
‏‫آه، می‌دونم.‬
‏‫بیا وسایلت رو برداریم‬ ‏‫قبل از اینکه معرفیت کنم بهش.‬
‏‫بیا.‬
‏‫اینم کلید اتاقته.‬
‏‫خب، حالا که همه چیزت مرتبه،‬ ‏‫می‌برمت پیش آقای پیتر.‬
‏‫خانم مابت،‬ ‏‫آقای پیتر خانواده‌ای داره؟‬
‏‫یا کسی که بهش نزدیک باشه؟‬
‏‫نه. پدر و مادرش خارج از کشور فوت کردن.‬
‏‫پدرش آمریکایی بود‬ ‏‫و مادرش فیلیپینی.‬
‏‫آقای پیتر خارج از کشور بزرگ شده.‬
‏‫افسر بازنشسته‌ی نیروی دریایی آمریکاست.‬
‏‫واو، واقعا؟‬
‏‫پس همدیگه رو‬ ‏‫مدت زیادیه که می‌شناسید؟‬
‏‫من قبلا اینجا تو این استراحتگاه کار می‌کردم.‬
‏‫اینجا خیلی زیباست، مگه نه؟‬
‏‫واسه همین من آدم‌هایی رو می‌گیرم‬ ‏‫که کمکم کنن حفظش کنن.‬
‏‫ولی باز هم فوق‌العاده به نظر میاد.‬
‏‫چقدر جادار و باصفاست.‬ ‏‫حس می‌کنم اینجا خیلی آرامش‌بخشه.‬
‏‫راستش، خانم میبت،‬ ‏‫اگه بخوام رک بگم،‬
‏‫فکر می‌کنم همین الانم خیلی از اینجا خوشم اومده.‬
‏‫واقعا؟‬
‏‫آره.‬
‏‫فقط خیلی با شهر فرق داره.‬
‏‫بد برداشت نکن،‬ ‏‫زندگی تو شهر خیلی پربار و خوبه،‬
‏‫ولی آدم رو هم خسته می‌کنه.‬
‏‫هر کسی بار خودش رو داره.‬
‏‫پرستارها، مریض‌ها، دکترها…‬
‏‫و تو نباید‬ ‏‫به مریض‌هات وابسته بشی،‬
‏‫چون در نهایت،‬ ‏‫این تویی که آسیب می‌بینی.‬
‏‫ولی بیخیال، بهش فکر نکنیم.‬ ‏‫ببخشید که یادش انداختم.‬
‏‫من فقط واقعا خوشحالم که اینجام.‬
‏‫اینجا خیلی عالیه.‬
‏‫ـاین یه ای‌تی‌وی (ATV) ـه.‬ ‏‫ـآره.‬
‏‫ـکار می‌کنه؟‬ ‏‫ـآره.‬
‏‫آره، کار می‌کنه.‬
‏‫معلومه که می‌تونی ازش استفاده کنی‬ ‏‫به شرطی که کلیدش رو پیدا کنی.‬
‏‫مشکل اینجاست که آقای پیتر یادش نمیاد‬ ‏‫کجاش گذاشته.‬
‏‫ـمی‌دونی، به خاطر‬ ‏‫ـزوال عقلشه.‬
‏‫دقیقا. خلاصه بریم داخل.‬
‏‫ـچه ای‌تی‌وی خفنیـ‬ ‏‫ـآره.‬
‏‫ـاون توئه؟‬ ‏‫ـآره، بریم.‬
‏‫برنامه روزانه آقای پیتر خیلی ساده است.‬
‏‫من قبلا ازش مراقبت می‌کردم، اما اخیراً خیلی سرم شلوغ شده.‬
‏‫تازه، اون واقعاً به مراقبت ویژه احتیاج داره. منظورت رو می‌فهمی؟‬
‏‫واسه همین به یه پرستار احتیاج داره.‬
‏‫اوه، و یه چیز دیگه.‬
‏‫هرچی شد، بهش حبوبات یا دانه‌های روغنی نده.‬
‏‫اسید اوریکش بالاست و بهشون حساسیت داره.‬
‏‫مطمئن شو اینو یادت نره. -باشه.‬
‏‫اوه خدای من.‬
‏‫ببخشید بابت این گرد و خاک. وقت نداشتم تمیز کنم.‬
‏‫باید می‌اومدم دنبالت.‬
‏‫بیا بریم.‬
‏‫من هنوز آقای پیتر رو حموم ندادم.‬
‏‫آقای پیتر؟‬
‏‫قربان؟‬
‏‫قربان، یکی اومده شما رو ملاقات کنه. پرستار جدیدتونه.‬
‏‫این رز است.‬
‏‫سلام قربان.‬
‏‫ایشون می‌گن حالتون خوبه.‬
‏‫واقعاً؟ -آره، می‌گه حالتون خوبه.‬
‏‫بهش عادت می‌کنی.‬
‏‫فقط کمی خواب‌آلوده.‬
‏‫برنامه روزانه خیلی ساده است.‬
‏‫وقتی بیدار شد،‬
‏‫بهش غذا بده، بهش قهوه بده، بعد کمی ورزش و حمام.‬
‏‫اگه گشنش شد، براش ناهار درست کن.‬
‏‫اگه نه، شام کافیه.‬
‏‫غیر از ویتامین، هیچ داروی دیگه‌ای مصرف نمی‌کنه. همین.‬
‏‫باشه؟‬ ‏‫فهمیدم.‬
‏‫خیلی خب، بریم.‬
‏‫اونا رو بعداً خودم رسیدگی می‌کنم. بریم.‬
‏‫اینجا فقط تو و آقای پیتر هستین.‬
‏‫خب، قضیه اینه.‬
‏‫اگه یه وقت مهمون سرزده داشتین‬ ‏‫و احساس خطر کردین...‬
‏‫یه چیزی براتون دارم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫اون چیه؟‬
‏‫واسه محافظت از خودته.‬
‏‫ولی من بلد نیستم از اسلحه استفاده کنم.‬
‏‫همین‌جوری نشونشون بده که بترسن.‬
‏‫لازم نیست حتماً شلیک کنی. باشه؟‬
‏‫ولی اگه اوضاع خراب شد،‬ ‏‫باید بهشون شلیک کنی.‬
‏‫چطوری کار می‌کنه؟‬ ‏‫بیا اینجا.‬
‏‫اینو بگیر دستت.‬
‏‫فرض کن یکی یهویی سر برسه،‬ ‏‫و اوضاع خطرناک بشه.‬
‏‫فقط نشونش بده که بترسه.‬
‏‫و اگه واقعاً احساس کردی‬ ‏‫در خطری،‬
‏‫برای محافظت از خودت، بهشون شلیک کن.‬
‏‫فقط ماشه رو بکش. می‌بینی؟‬
‏‫فهمیدی؟‬
‏‫خیلی خب. خانم...‬
‏‫بذارش یه جای امن. بده به من.‬
‏‫سؤالی داری؟‬
‏‫تو رو می‌ذارم مسئول. مراقب آقای پیتر باش.‬
‏‫و مراقب خودت هم باش، باشه؟‬
‏‫من هر یکشنبه میام پیشتون‬ ‏‫با وسایل برای هر دو نفرتون.‬
‏‫اگه چیزی لازم داشتی که برات بیارم،‬
‏‫یا خواستی چیزی برای خانواده‌ت بفرستی،‬ ‏‫یا باهاشون صحبت کنی،‬
‏‫می‌تونی با من بیای شهر.‬
‏‫می‌فهمی، رُز؟‬ ‏‫بله.‬
‏‫خب پس.‬
‏‫بیا اینم.‬
‏‫وقت خوردنه، آقای پیتر.‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫امیدوارم دوست داشته باشی.‬
‏‫خیلی خوشمزه است.‬
‏‫برات یه پرتقال هم پوست کندم‬ ‏‫به عنوان دسر.‬
‏‫بذار اینو آماده کنم.‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫اول یه کم آب بخور.‬
‏‫یه کم آب نمی‌خوری؟‬
‏‫باید آب بخوری.‬
‏‫باید غذا هم بخوری، باشه؟‬
‏‫این رو می‌خوای؟‬
‏‫دوست داری؟‬
‏‫باشه.‬
‏‫باشه، می‌تونی تمومش کنی.‬
‏‫آروم بخور.‬
‏‫خوشمزه‌ست، نه؟‬
‏‫این نوشیدنی مورد علاقه‌ منه، می‌دونی که؟‬
‏‫بچگیام، هر وقت که بهونه می‌گرفتم،‬
‏‫مامانم همیشه اینو بهم می‌داد.‬
‏‫از اون موقع تا حالا، شده نوشیدنی مورد علاقه‌ام‬ ‏‫وقتی می‌خوام ریلکس کنم.‬
‏‫یکی دیگه بهت می‌دم،‬ ‏‫ولی این شرطه:‬
‏‫فقط من می‌تونم اینو بهت بدم.‬
‏‫نمی‌تونی همشو تموم کنی. این بده.‬
‏‫و باید غذا هم بخوری.‬
‏‫باشه؟‬
‏‫الان باید غذا بخوری.‬ ‏‫قول دادی، یادت میاد؟‬
‏‫لعنتی، چه چیز قوی‌ای بود.‬
‏‫باشه.‬
‏‫مطمئنم که چیزی نیست.‬
‏‫هیچی نبود.‬
‏‫باشه.‬
‏‫چقدر احمقی، رز.‬ ‏‫بهت گفتم مواد مخدر مصرف نکن.‬
‏‫علف واسه گاوهاست، یادت میاد؟‬
‏‫ساندرا، عوضی.‬
‏‫داشتی منو می‌کشتی.‬
‏‫باشه.‬
‏‫آقای پیتر؟‬
‏‫آقای پیتر، ترسوندینم.‬
‏‫بذار ببینم.‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫عالی به نظر می‌رسید، قربان.‬
‏‫خب، شام بخوریم؟‬
‏‫خوشمزه است. امیدوارم دوست داشته باشید.‬
‏‫صبر کنید، پیش‌بندتونو ببندم‬
‏‫که بتونیم بدون کثیف‌کاری غذا بخوریم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫این خونه خیلی بزرگه، مگه نه، قربان؟‬
‏‫ولی یه جورایی دوره.‬
‏‫چرا تصمیم گرفتید اینجا نقل مکان کنید؟‬
‏‫می‌دونید، قربان،‬ ‏‫من واقعاً آرزوی همچین جایی رو داشتم.‬
‏‫نه به این بزرگی یا دورافتادگی ولی...‬
‏‫امیدوارم اینقدر به طبیعت نزدیک باشه.‬
‏‫و به اندازه کافی دور‬ ‏‫از استرس شهر باشه.‬
‏‫می‌دونید، مامانم واقعاً عاشق گل و گیاه بود.‬
‏‫برای همین اسم من‬ ‏‫و خواهر برادرامو به خاطر اون‌ها گذاشت.‬
‏‫دیزی، فرن‬
‏‫و بعد من، رز.‬
‏‫همیشه دلم می‌خواست یه روزی‬ ‏‫یه همچین جایی رو براش فراهم کنم.‬
‏‫یه جایی که بتونه باغ مخصوص خودش رو داشته باشه.‬
‏‫مامانم واقعاً توی کار گل و گیاه ماهره.‬
‏‫همه چیز رو در موردشون می‌دونه.‬
‏‫اون می‌دونه کدوم‌ها خوشگلن،‬
‏‫کدوم‌ها راحت بار میدن.‬
‏‫و حتی می‌دونه‬ ‏‫کدوم‌ها سمی هستن،‬
‏‫از کدوم‌ها باید دوری کرد.‬
‏‫مطمئنم اینجا رو دوست داره.‬
‏‫نوبت توئه.‬
‏‫لعنت بهت ساندرا.‬
‏‫این چیزا اثرش زیاده.‬
‏‫توی خوابم روم اثر گذاشته.‬
‏‫خیلی وقته با هم حرف نزدیم.‬
‏‫وقت غذاست ان؟‬
‏‫هیچی قربان.‬
‏‫چیزی نیست.‬
‏‫بفرمایید.‬
‏‫بخوریم.‬
‏‫من فقط یه کم آب می‌گیرم.‬
‏‫آبت رو اینجا دارم، باشه؟‬
‏‫و بعد…‬
‏‫هی.‬
‏‫پیتر.‬
‏‫چرا یه نوشیدنی ماست کمه؟‬
‏‫بهت نگفتم‬ ‏‫فقط من اجازه دارم بهت بدمش؟‬
‏‫چند باری.‬
‏‫من شبیه مامانم هستم.‬
‏‫چند بار عاشق شدم و دلم شکست.‬
‏‫آره، خوشحال بودم.‬
‏‫ولی همیشه حس می‌کردم یه چیزی کمه.‬
‏‫فکر کنم حق با توئه.‬
‏‫می‌دونی،‬
‏‫تمام مردهایی که دوستشون داشتم‬
‏‫آخرش فقط منو ناراحت کردن.‬
‏‫همه به من دروغ گفتن.‬
‏‫مامانم می‌گه من خیلی زود می‌بخشم.‬
‏‫بیشتر دوست پسرهای قبلیم از من بزرگتر بودن.‬
‏‫دوستام می‌گن من با مردهای بزرگتر دوست می‌شم‬
‏‫چون با مشکل پدرم درگیرم.‬
‏‫من بزرگ شدم‬
‏‫بدون پدر.‬
‏‫تو چطور؟‬
‏‫بعد از اَن کسی رو دوست داشتی؟‬
‏‫بعد از من؟‬
‏‫باشه.‬
‏‫نور.‬
‏‫اینجاست.‬
‏‫الان دمپایی‌هات رو جمع می‌کنم.‬
‏‫باشه؟ راحتی؟‬
‏‫وقت خوابه، قربان.‬
‏‫باشه؟‬
‏‫می‌خوای برات بیارم؟‬
‏‫باشه. باشه.‬
‏‫دنبال همین بودید، قربان؟‬
‏‫واقعا؟‬
‏‫خوش‌تیپی.‬
‏‫صبر کن ببینم، این کیه؟‬
‏‫مامان.‬
‏‫این مادرتونه، قربان؟‬
‏‫نیوی...؟‬
‏‫عالی به نظر میاد.‬
‏‫خیلی تاثیرگذاره.‬
‏‫می‌دونید قربان، منم یه روزی قصد دارم خارج از کشور کار کنم.‬
‏‫رویای من اینه که یه پرستار از راه دور بشم.‬
‏‫اینا چی هستن؟‬
‏‫چی؟‬
‏‫باشه.‬
‏‫حالا بخواب، آقای جغد.‬
‏‫راحت باش.‬
‏‫شب بخیر قربان.‬
‏‫سالگردمون مبارک عزیزم!‬
‏‫متاسفم که امروز نمی‌تونم پیشت باشم.‬
‏‫کارم توی بخش خیلی فشرده بود.‬
‏‫ولی نگران نباش، فردا شام و فیلم رو جبران می‌کنیم.‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫آقای پیتر!‬
‏‫آقای پیتر، یه نفر اینجا توی استراحتگاهه!‬
‏‫بیدار شو! یکی اینجاست، قربان!‬
‏‫بازدیدکننده؟‬ ‏‫یه مزاحمه! یه مزاحم داریم!‬
‏‫دیدمش.‬
‏‫داره دنبالمون می‌کنه.‬
‏‫بیاید پنجره‌ها رو ببندیم.‬
‏‫بجنب.‬
‏‫دیدمش.‬
‏‫آقای پیتر.‬
‏‫آقای پیتر، برم بیرون کمک بیارم؟‬
‏‫چاره‌ای نداریم.‬
‏‫نمی‌تونیم تا ابد اینجا قایم شیم.‬
‏‫زود برمی‌گردم، نگران نباش.‬
‏‫آخ! ولم کن!‬
‏‫گفتم ولم کن!‬
‏‫گمشو!‬
‏‫ولم کن.‬
‏‫تو کی هستی؟‬
‏‫چی می‌خوای؟‬
‏‫برای اینکه اذیتت کنم اینجا نیستم.‬
‏‫ولم کن!‬
‏‫چرا باید حرفتو باور کنم؟!‬
‏‫گفتم ولم کن.‬
‏‫دارم راستشو می‌گم!‬
‏‫من فقط دنبال دوست دخترمم!‬
‏‫چند ماهه که گمشده.‬ ‏‫آخرین جایی که کار می‌کرده اینجاست.‬
‏‫چی داری میگی؟‬
‏‫چند روزه داشتم تو شهر می‌گشتم‬ ‏‫چون نتونسته بودم اینجارو پیدا کنم.‬
‏‫بعدش تو سر و کلت پیدا شد.‬
‏‫و اون زن، مابت‬ ‏‫با دوست دختر منم در تماس بوده.‬
‏‫برای همین منم پیدات کردم و اومدم اینجا.‬
‏‫– بذار برم.‬ ‏‫– به حرفم گوش کن.‬
‏‫بذار برم، تو...‬
‏‫فقط به حرفم گوش کن!‬
‏‫هیچ مدرکی ندارم، ولی‬ ‏‫یه چیزی اینجا درست نیست.‬
‏‫دقیقاً نمی‌دونم چیه.‬
‏‫چند روزه دارم اینجا رو زیر نظر دارم،‬
‏‫و مطمئنم که دوست دخترم‬ ‏‫از همینجا ناپدید شده.‬
‏‫آقای پیتر، ممنونم.‬
‏‫ممنونم.‬
‏‫بذار برم،‬ ‏‫ورنه هر دومون اینجا می‌میریم.‬
‏‫منظورت چیه؟‬
‏‫دوست دختر من...‬
‏‫یه پرستاره که اینجا کار می‌کرد.‬
‏‫چند هفته بعد از اینکه اومد اینجا، دیگه باهام تماس نگرفت.‬
‏‫هر کاری از دستم برمیومد کردم تا پیداش کنم.‬
‏‫اما هیچ‌کس خبری ازش نداشت.‬
‏‫واسه همین اومدم دنبال این محل.‬
‏‫اما هیچ اثری ازش پیدا نکردم.‬
‏‫تنها چیزی که پیدا کردم‬ ‏‫گوشی موبایلش بود، توی جنگل.‬
‏‫مطمئنم‬
‏‫که اَن هیچوقت اینجا رو ترک نکرده.‬
‏‫گوشیم رو از تو جیبم در بیار.‬
‏‫برش دار.‬ ‏‫می‌بینی که راست می‌گم.‬
‏‫عجله کن.‬
‏‫برش دار.‬
‏‫اسلحه کجاست؟‬
‏‫کجاست؟‬
‏‫وای!‬
‏‫اصلاً امتحانش نکن.‬
‏‫ولی حالا‬
‏‫متأسفانه،‬
‏‫منم که دستمه.‬
‏‫نه تو.‬
‏‫تو هیولا!‬
‏‫واقعاً می‌خوای بدونی‬ ‏‫به اَن چی گذشت؟‬
‏‫بهش چیکار کردی؟!‬
‏‫خیلی دلم براش تنگ شده.‬
‏‫ولی بعد‬
‏‫اگه بخوام باهاش حرف بزنم، به دیدنش می‌رم.‬
‏‫چرا به من می‌گی اَن؟‬
‏‫عشوه گر،‬
‏‫ضعیف...‬
‏‫بازی باهاش سرگرم‌کننده بود.‬
‏‫واسه همینه که هیچوقت پیش تو برنمی‌گرده.‬
‏‫گور بابات.‬
‏‫هیولای لعنتی!‬
‏‫گور بابات.‬
‏‫وایسا! برگرد!‬
‏‫برگرد!‬
‏‫بی‌عرضه.‬
‏‫یه نفر بدون هیچ استعدادی.‬
‏‫آره.‬
‏‫اَن کجاست؟ بیارش اینجا.‬
‏‫می‌خوای ببینی‌ش؟!‬
‏‫پس برو پیشش!‬
‏‫خوبه که خوشگلی...‬
‏‫...که بازی کردن باهات بامزه‌ست.‬
‏‫مطمئنم دیگه می‌دونی‬ ‏‫با تو چیکار می‌کنم.‬
‏‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن.‬
‏‫تو چی؟ با اَن دوباره دیدار کردی؟‬
‏‫گور بابات، هیولای لعنتی!‬
‏‫ولم کن--‬
‏‫می‌خوام تاریکی رو تجربه کنی‬
‏‫قبل از اینکه بکشمت.‬
‏‫خیلی خسته‌م کردی.‬
‏‫بازی کردن باهات سرگرم‌کننده‌ست.‬
‏‫عجله کن!‬
‏‫انگار یه چیزی رو فراموش کردی.‬
‏‫این واقعا خوبه.‬
‏‫طعم منحصر به فردی داره.‬
‏‫خوشمزه.‬
‏‫می‌خوای یکم؟‬
‏‫همه تموم شد.‬
‏‫حالا چیکار کنیم؟‬
‏‫چیزی به ذهنم نمی‌رسه.‬
‏‫شاید وقتشه استراحت کنی.‬
‏‫بذار اینو تموم کنیم.‬
‏‫تو چطور؟‬
‏‫گمشو بابا.‬
‏‫تو...‬
‏‫بهت نگفتم؟‬
‏‫مامانم عاشق گیاه بود، یادت میاد؟‬
‏‫اون همه گیاهان سمی رو می‌شناخت.‬
‏‫می‌دونی، مامانم واقعا عاشق گیاه بود.‬
‏‫اون همه چیز در موردشون می‌دونست.‬
‏‫می‌دونست کدوم‌ها قشنگن،‬
‏‫کدوم‌ها راحت میوه میدن.‬
‏‫و حتی می‌دونست‬
‏‫کدوم‌ها سمی هستن، از کدوم‌ها باید دوری کرد.‬
‏‫تنها میری. به محافظ نیاز داری.‬
‏‫این تسبیحی که دارم استفاده می‌کنم...‬
‏‫از گیاهی به اسم «لوبیا گل تسبیح» ساخته شده.‬
‏‫بیشتر مردم نمی‌دونن‬
‏‫که سمیه.‬
‏‫سمش الان داره توی رگ‌هات جریان پیدا می‌کنه.‬
‏‫واسه همین می‌گم، آقای پیتر،‬
‏‫وقتشه که شروع کنی به دعا خوندن.‬
‏‫خوبه که حرف مامانم رو گوش دادم.‬
‏‫می‌گفت همیشه مراقب شیاطینی مثل تو باشم.‬
‏‫گور بابات.‬
‏‫لعنتی.‬
‏‫چطور تونست این کارو بکنه؟‬
‏‫چطور تونست؟‬
‏‫نه.‬
‏‫عشق؟‬
‏‫عشق.‬
‏‫انگار که ازش لذت برد.‬
‏‫تو هم به اندازه‌ی اون شیطانی.‬
‏‫رز، صبر کن.‬
‏‫بذار توضیح بدم.‬
‏‫مجبورم کردن، باور کن.‬
‏‫خواهش می‌کنم باورش کن.‬
‏‫من فقط یه قربانی‌ام... قربانی؟‬
‏‫آره، هستم. قربانی؟!‬
‏‫آره. باید برام دل بسوزونی.‬
‏‫تو برای ما دل سوزوندی؟ رز...‬
‏‫این شوهرته؟‬
‏‫رز...‬
‏‫تو لیاقت هیچ دلسوزی‌ای رو نداری.‬
‏‫رز، خواهش می‌کنم.‬
‏‫یه کم رحم کن.‬
‏‫یه کم رحم کن، رز.‬
‏‫رز، یه کم رحم کن. خیلی متاسفم!‬
‏‫من خوبم.‬
‏‫قربانی‌ها رو توی فریزر پیدا کردیم.‬
‏‫از جمله میبت،‬
‏‫که طبق گفته‌ی تو، فلیکس بهش شلیک کرده‬ ‏‫و همدست قاتله.‬
‏‫ما همچنین مدارک مربوط به‬ ‏‫گذشته‌ی اون رو هم گرفتیم.‬
‏‫این موضوع رو با اینترپل تایید کردیم،‬
‏‫و بر اساس شواهدی که دیدی،‬
‏‫اون واقعاً همون قاتل سریالیه که‬ ‏‫دنبالش بودن.‬
‏‫اما مشکل اینجاست که...‬
‏‫جسد آقای پیتر کلمن رو‬ ‏‫توی اون اقامتگاه پیدا نکردیم.‬