YOGURT SHOP MURDERS, AĞUSTOS 2025'TE DÖRT BÖLÜMLÜK BİR DİZİ OLARAK YAYINLANDI.
BİR AY SONRA AUSTIN EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ FAİLİ MEÇHUL BİRİMİ
DAVADA ÖNEMLİ BİR GELİŞME OLDUĞUNU DUYURDU.
29 EYLÜL 2025
Evet, bu durum Austin halkı için, özellikle de uzun süredir
bununla yaşamak
zorunda kalanlar için yıllardır süren
bir kâbus oldu.
BASIN TOPLANTISI
Herkese günaydın.
Bu sabah bizimle birlikte olan herkese teşekkür ederiz.
Dört genç kızın hayatını alan ve Austin'i sonsuza dek değiştiren
o korkunç suçun üzerinden 30 yılı aşkın süre geçti. Kalplerimiz hâlâ iyileşmedi.
Kaybettiğimiz değerli kızlarımız için hâlâ çok üzgünüz.
Çeyrek asırdan fazla bir süre önce...
AUSTIN BAŞKANI
...bugünkü duruma çok benzeyen bir ortamda
o genç ruhların kurban olduğu gece Austin'in masumiyetini yitirdiğini...
...söylemiştim.
UNUTMAYACAĞIZ
Zaman geçti.
Artık farklı insanlar ve farklı bir şehiriz.
Korku hiç değişmemiş, keder azalmamış olsa da
nihayet derin bir nefes alabiliriz.
Bu bilmenin getirdiği bir rahatlama.
Bugün nihayet bir cevabımız var.
BU KIZLARI KİM ÖLDÜRDÜ?
MAHKÛMİYETLE SONUÇLANACAK BİLGİLER İÇİN 100 BİN DOLAR ÖDÜL
AUSTIN OTELİ
UNUTMAYACAĞIZ
Bu sokakta bir ailenin çocuklarına bakıcılık
yapıyordum ve hangi ev olduğunu hep hatırlamaya çalıştım.
Sağ tarafta da Sonora Sokağı adında bir sokak var.
Sanırım orayı çoktan geçtik.
Bu mahalleyi eskisi kadar iyi bilmiyorum.
ELIZA'NIN KARDEŞİ
Cuma günü dedektif beni aradığında,
birkaç dakika içinde, ne dediğini duyamaz oldum.
Bir soru bile sorabilecek kadar anlayabilmek için
bunu en az 10 kez daha dinlemeliydim.
Zihnim hızla çalışıyor, hissedebiliyorum. Bu yeni bilgiyi öğreneli
henüz üç dört gün oldu,
bunun düzeleceğini biliyorum
ama şu anda hissettiğim tek şey... Evet, vücudumu kesinlikle hissetmiyorum.
Daha aşağıda olduğunu sanıyordum.
Evet, pek emin değilim. Büyük bir ağaç olduğunu hatırlıyorum ama...
Şu anda biraz kafam karıştı.
Yukarı doğru çıkıntı yapan bir vazo var sanıyordum. Peki.
Yalnız kalmak ister misin?
Evet, iyi olur. Birkaç dakika sürer. Birazdan gidebiliriz.
Bunu söylemek için Austin'den buraya geldiler.
Sersemlemiş hissediyorum.
Sanırım bunun sebebi, bizim için hâlâ çok yeni olması.
Tek cümleyle,
30 küsur yıldır inanılan bir şeyden, "Hayır, durum
tamamen bambaşka" hâline geldi.
Bize açıkladıklarında kötü hissettim
çünkü diğer tüm ebeveynlerle konuşmak zorunda kalmışlardı.
Hikâyeyi tekrar anlatmak zorunda oldukları çok insan var.
Bize bakarak "İyi haberlerim var" dedi.
Ardından uzun bir sessizlik oldu.
Bunu asla unutmayacağım. Şöyle dedi,
"Kızınızı öldüreni biliyorum."
FAİLİ MEÇHUL BİRİMİ AUSTIN EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ
2022'nin Haziran ayı başında davayı devraldığımda,
fiziksel delillerin ne kadar sınırlı olduğunu konuştuk.
KRİMİNAL LABORATUVARI
Elimizdeki az sayıdaki şeyden biri yerde bulunan .380 kalibrelik kovandı.
ATF veri tabanına yüklenmişti
ama hiçbir sonuç çıkmamıştı.
Yüzeydeki izler ve oluklar silahın türünü bize gösterdi.
Bunu tüm ülke çapındaki haber ajanslarına gönderdik.
Tam olarak ne aradığımızı biliyorduk.
Sistemin adı NIBIN,
yani Ulusal Bütünleşik Balistik Bilgi Ağı.
NIBIN
Şöyle düşünün, Ulusal DNA veri tabanı gibi
ama DNA yerine kullanılmış kovanlar var.
Silahın kovanı tutuş biçimi,
bu mikroskobik girintileri oluşturuyor;
yazılım aynı silahın farklı suçlarda
kullanılıp kullanılmadığını karşılaştırıyor.
Ben de dedim ki, "Aradan uzun zaman geçti.
Veri hâlâ sistemde duruyordur
ama bir bakayım,
belki bir şey çıkar."
Nedense, nedenini bilmiyorum,
içimden bir ses o izi sür dedi.
En az iki kez yüklenmişti.
1997'de ve sonra tekrar 2007'de ama hiç eşleşme çıkmamıştı.
Uzun zaman oldu,
mevcut yazılım artık çağ atladı.
Artık üç boyutlu bir teknoloji.
2 Temmuz'da delillerden çıkardılar.
O öğleden sonra beni aradılar.
Tam da tatile yeni çıkmıştım.
Port Aransas'ta kumsalda oturuyordum.
"Oturuyor musun?" diye sordular.
"Evet, kumsalda oturuyorum, ne oldu?
İçki şart mı?" dedim.
"Evet, kendine bir içki al.
Eşleşme çıktı" dediler.
AUSTIN, TEKSAS
1998 Lexington, Kentucky'deki bir başka faili meçhul cinayet.
Bu, 43 yaşındaki Linda Rutledge.
POLİS BİLGİ ARIYOR
Polis, 7 Kasım 1998'de
Lexington İtfaiyesi'ne, bir iş yeri yangını için
yardıma gitti.
Oraya varınca dükkânın arkasında
bir ceset bulundu, Linda Rutledge...
FAYETTE ADLİ TIP
...olduğu anlaşıldı.
Cesedi bulduklarında yangınla ilgisiz...
ÖLÜM YERİ İNCELEMESİ
...yaralar tespit ettiler.
SİLAHLA ÖLDÜRÜLDÜ
Her ihtimali inceleriz.
LEXINGTON POLİSİ
Şüpheli bir ceset bulduğumuzda her zaman böyle yaparız.
Bayan Rutledge'ın ölümü cinayet olarak nitelendirildi.
CİNAYET KURBANI
Şüpheli ya da şüpheliler asla bulunamadı.
Bir alışveriş merkezindeki ailesine ait
işitme cihazı dükkânında öldürüldü.
NIXON İŞİTME CİHAZI
Burayı kıyafet değiştirmek için kullanırdı.
Barmenlik yapıyordu, üstünü değişip
dışarı çıkacaktı.
Oraya uğradı ama bara hiç gidemedi.
O gece geç saatlerde veya sabaha karşı yoldan geçen biri yangını fark etti.
Tıpkı yoğurt dükkânındaki gibi itfaiye yangını söndürdü
ve cesedini arka tarafta buldular. Kafasından .380'lik silahla vurulmuştu.
Yoğurt dükkânındaki gibi cinsel saldırı olmuştu.
Ön kapı içeriden kilitliydi.
Muhtemelen arkadan çıkmışlardı.
Arka kapıya bakarsanız
yoğurt dükkânındakine benziyor. Ara sokak gibi.
Çoğu dükkân birbirine benzer.
Tatilden döndüm, Lexington polisiyle görüştüm.
Ortak bir bağ bulmaya çalıştım.
Kovanları 2024'te sisteme girilmiş,
yani sadece bir yıl önce.
Haftanın sonunda,
başka bir bağlantı yoktu.
Lexington bizim davamızla ilgili radarımızda değildi,
Teksas'la da bağları yoktu.
Aynı silah, yedi yıl sonra, benzer bir suç yöntemi.
Bir test stratejisi üzerine çalıştık.
Ellerinde cinsel saldırı kiti vardı.
CODIS'e uygun bir DNA profilimiz yoktu.
CODIS, Bütünleşik DNA Endeks Sistemi,
FBI'ın tuttuğu ulusal bir veri tabanı.
BİLEŞİK DNA ENDEKS SİSTEMİ
CODIS başladığından beri başarılıydı.
Veri arttıkça...
DNA ÖRNEĞİ ALINMASI
...çözülen suç da artıyor.
Belli miktarda DNA gerekli. Kalitesi belli düzeyde olmalı.
Yükleyebilmek için
tam bir CODIS profili olması gerekiyor.
Kısmi veya bozuk profiller yanlış sonuçlar verebilir.
ÇOK SAYIDA KROMOZOMDA BULUNAN İŞARETLER
"CODIS profilimiz yok" dedim.
"Sadece Y-STR profilimiz var."
Y-STR PROFİLİ
"Y-STR' var mı?" dedim.
"Hayır, bu dosyada yok" dediler.
Savcılık yeni DNA delili için
süre istedi.
Y-STR profili, sanıklarınızın hiçbiriyle eşleşmiyor.
CODIS'te genel bir tarama yapabilir misiniz?
Bunu yaptınız mı?
Yapacak mısınız?
Bu profil için veri tabanı yok.
Sadece Y profili ve bunun kaydı yok.
Y-STR profilleri, bu testlerin aradığı erkek kromozom DNA'sı.
Otomatik bir veri tabanı yok.
Sürekli yükleyip taratamazsınız.
Çünkü "Y" profili
kişiye özel değildir.
Dosyanızla tamamen alakasız birçok sonuç çıkacaktır.
Tek yol manuel taramadır.
Profili alıp tek tek bakmalısınız
ve bunu diğer davalardaki "Y" profilleriyle karşılaştırmalısınız.
BİLİNMEYEN YSTR PROFİLİ
Adam Kentucky'dense,
oradaki suçlularla eşleşme var mı diye bakılabilir.
O an dedim ki,
"Ülke çapında denesek?"
Her laboratuvar "Y" profilini tutmuyor ama giderek yaygınlaşıyor.
Ülke genelinde sorduk
ve Güney Carolina hariç kimseden bir şey çıkmadı.
Onlarda bir eşleşme çıktı. 27 işarette 27 eşleşme aldık.
1990, Greenville, Güney Carolina'daki
cinsel saldırı ve cinayetten bir "Y" profili.
EK RAPOR
CİNAYET
CİNSEL SUÇ
YOĞURT DÜKKÂNI Y-STR PROFİLİ GREENVILLE
İncelemek istediler.
Kalite kontrolü lazım, doğru yazdığımızdan emin olmalıyız,
çünkü bir insan hatası olabilir.
Sanırım ilk soran bizdik.
Daha önce talep gelmemiş.
Bilgi paylaşmadan önce
doğrulamaları gerekiyordu.
"Sorun değil" dedim.
Çok uzun bir iki haftaydı.
CİNAYET VE KAYIP KİŞİLER
Oradaki dedektif davayı bilmiyordu.
"Dörtlü cinayetimiz" dedim.
"Dörtlü mü? Nasıl yani?" dedi.
"Bakabilirsin.
Yayınlanan bir belgesel var" dedim.
O sıralar sanırım üçüncü bölüm çıkmıştı.
"Bilgi edinmek için
harika bir belgesel var. HBO'da. Dördüncü bölümdeyim" dedim.
Sonra bana, "Kurbanlar
kıyafetleriyle mi bağlıydı?" dedi.
"Evet" dedim. "Bizimkiler de öyle" dedi.
Sanırım külotlu çorabını kullanmışlar.
İşte o an, "Tamam, bir şeyler bulduk" dedim.
Bana bir rapor gönderdiler.
Y-STR İLE UYUMLU
"Greenville vakasıyla
doğrudan bağlantılı.
İşte numarası ve tarih."
05 NİSAN 1990
Tarihi ve Greenville, Güney Carolina'yı
arattım ve tabii cinayet çıktı.
Greenville'de bir kadın öldürüldü.
Jenny Zitricki. Dairesinde boğulmuş ve tecavüze uğramış.
Banyo küvetinde ölü bulunmuş, su hâlâ akıyormuş.
Vahşi bir seri tecavüzcü ve katil.
BİR SERİ KATİLİN İZİNİ SÜRMEK
O manuel arama.
Meğer daha önce kimse aratmamış.
Seri katil eşleşmesi çıktı.
KATİLİN İZİNİ SÜRMEK
Birçok şehrin dedektifleri
katilin başka davalarla bağına bakıyor.
Unutmayın, binlerce erkeğin "Y" profili
bununla eşleşebilir.
Sırf buna bakıp "katil o" diyemeyiz.
Ama araştırmaya başladım.
KARAYOLU DEVRİYESİ
Missouri Polisiyle iletişim kurdum.
1988 Mart'ta New Madrid'de işlenen
çifte cinayet davasına bakmışlardı.
NEW MADRID CİNAYETİ
Madrid. Hep yanlış söylüyorum.
Sherry ve Megan Scherer. Anne ve kızı.
Eşi ve oğlu bir şeyler yapmak için şehre gitmişti
ve 30-40 dakika sonra döndüler.
Nasıl girdi, bilmiyoruz. İkisini de öldürdü.
On iki yaşındaki Megan'a tecavüz etti.
Çifte cinayetten iki saat sonra
Dyersburg, Tennessee'de bir eve girmeye çalıştı.
Sadece 60 km uzakta. Aynı adam.
Bir kadının evine zorla girmeye çalıştı.
Kadın onu dışarıda tuttu
ama kapıdan ateş edip kolundan vurdu.
Missouri'deki Scherer cinayetindeki silahla aynı.
"Bu adam hakkında tam bir dosyam var.
Her şeyi birleştirdim, birinin arayacağını biliyordum" dedi.
Bu davada umutlanmak zor.
Çünkü her seferinde hayal kırıklığı yaşandı.
Dava belli bir yöne gidiyor sanıyorsun,
o izleri takip ediyorsun,
sonra başladığın konudan uzaklaşıyorsun.
Geri adım atıp objektif olmalısın.
PARLAK TIRNAKLAR
Otuz dört yıllık davayla ilgilenmelerini beklemek
zor bir şey.
Bir arkadaşım var. Cinayet sonrası aradığım ilk kişilerden.
JENNIFER VE SARAH'NIN ANNESİ
Her yıl yoğurt dükkânına giderler.
Otuz dört yıldır oradalar. Ben gitmeyi bıraktım.
"Bu çok ağır. Siz delisiniz" diyorum
ama gidiyorlar.
Bu yıl kalabalıktı dedi.
Normalden daha fazla.
AMY AYERS'IN ANISINA
DAİMA KALPLERİMİZDE
Minnettarım.
Kimsenin aksini düşünmesini istemem.
İyileşme sürecimin bir parçası gösterdikleri sevgi sayesinde oldu.
Sadece biz değil, toplum da iyileşmeli.
Bunu aşmaları lazım.
1991'de yüksek lisans yapıyordum. Paraya ihtiyacım vardı.
Bir arkadaştan arazi ıslah çalışmaları için iş istedim.
Şirketin işi buydu.
7 Aralık'ta beni aradı...
SOSYAL HİZMET UZMANI
...ve buradaki yoğurt dükkânının önünde
buluşmamızı istedi.
İNANAMIYORUM!
Bana, buradaki mülkün geri kazanım sürecini denetleyeceğini
ve tüm alçıpanların sökülmesini,
dükkânın içinin tamamen
boşaltılmasını kapsayan yoğurt dükkânını
temizleme işini yürüteceğini anlattı.
Kızlarla da mahalleyle de
bir bağım vardı.
Bunu yapmaya karar verdim.
Şaka yapılmaması ve küfürlü sözler sarf edilmemesi konusunda
orada çalışacak kişilere
şart koştum.
Zaten yeterince gürültü vardı.
Buna bir şey eklememize gerek yoktu.
Zor bir işti.
Yanan sadece bir dükkân değildi,
trajik bir ölüm yeriydi.
Bu yüzden iş yavaş ilerledi...
...ve işimize saygı duymamızı gerektirdi.
Bu hiç beklemediğim bir bağdı...
...ama kendimi içinde buldum.
Sonunda, isteksizce değil,
bunun bir onur meselesi olduğunu hissettim.
Rastgele bir yıkım ekibi gelip
düşüncesizce çalışmasın,
her şey saygıyla yapılsın istedim.
Bu...
çok derin bir deneyimdi. Üzücü ama derin.
Biraz geriye sarıp nasıl tespit edildiğini anlatayım.
90'larda sürekli yer değiştiriyordu.
CODIS'te kaydı yoktu çünkü o dönemde
DNA toplanmıyordu.
SERİ KATİL
Öylece gezip saldırıyor, cinayet işliyordu.
Kimliği belirsizdi.
2000'lerin ortasında, kurumlar eski suçları CODIS'e yüklemeye başladı.
Hepsi bilinmeyen,
azılı bir katile ve tecavüzcüye bağlandı.
Kim bilmiyorlardı.
CODIS KROMOZOMLAR
Güney Carolina'daki 1990'daki vaka,
Missouri'deki çifte cinayetle eşleşiyordu. O da balistikle Tennessee'ye bağlanıyordu.
Sonra 1997, Memphis'te o DNA CODIS'e girildi.
Memphis davasında bir eve zorla giriyor.
Dört kadın var.
Yeni eve gelmişlerdi. Kapıdan yeni girmişlerdi.
O da fırsatı gördü.
Polise göre, adam kapıyı çaldı
içeride dört kadın ve dokuz aylık bir bebek vardı.
Eşinin çantasını bulmak için yardım istedi.
Silah zoruyla içeri girdi ve telefon hatlarını kesti.
Dördünü de tek başına bağladı.
Bu, tecavüzcünün saldırısında kilit unsurdu.
Evdeki kişileri koli bandıyla bağladıktan sonra
en küçük kurbanı olan 14 yaşındaki kıza tecavüz etti.
Yaşadılar, değil mi?
Hepsi yaşadı. Hepsini sağ bıraktı. Neden, bilmiyorum.
Bir robot resim çizildi.
Düşünün, 90'lardayız.
Baz istasyonu verisi yok.
Kamera yok, plaka okuyucu sistemi yok.
Şimdiki gibi 7/24 sosyal medya yok.
Kolay olsaydı hepsi çözülürdü
ama 2006 ile 2017 yılları arasında dosyalar rafa kaldırıldı.
K.T.T. 19 MAYIS 1998
Bu, Jenny Zitricki'nin günlüğü.
İsimler, yerler, yaptığı pek çok şey.
Ta ki 4'ünde, tam burada sona erene kadar. İşte o gün öldürüldü.
Kim bilir belki de günlüğündeki biri
suçludur.
Bu, Jenny'nin şifonyerinin üzerinde duran ayna.
Katil üzerine bir mesaj bırakmış. "Aileme bulaşma."
Ona özel bir mesaj.
Sence bu, tanıdığı biri olabilir mi?
Yani, "Açık fikirli olun, bu polisi yanıltmak için
-bir tuzak" mı dersin? -Doğru.
2018, tam da genetik soyağacı yönteminin...
DNA KAYIT FORMU
-...ortaya çıktığı dönem. -Soyağacı verisiyle...
DNA DEDEKTİFİ
YENİ TEKNOLOJİ
...bir katil yakalandı.
Golden State Katili vakası bir yıl önce böyle çözülmüştü.
Yeni bir şeydi.
Dedektifler, Golden State Katili'ni bulmak için...
SANIK MAHKEMEDE
...verileri kullandı.
CİNAYETLER
Yıllar önce olay yerlerinden
alınan DNA'ları, GEDmatch adlı halka açık bir soyağacı
sitesine yüklediler.
Kaliforniya'da 12 cinayet, 50 tecavüz ve 100 üzeri
hırsızlıktan sorumlu olduğu iddia ediliyor.
Missouri, Tennessee ve Güney Carolina'daki ekip,
"Elimizde yeterince DNA var, biz de yaparız" dedi.
-Parabon Labs'e ulaştılar. -Bu soyağacını...
SOY ARAŞTIRMACISI
...dedelere kadar götüreceğim.
Uzak akrabalar için...
İKİNCİ DERECE KUZEN
...genetik profil çıkarıldı.
Soyağaçlarını oluşturmaya ve nerede birleştiklerini
görmeye başlıyorsunuz.
İşte potansiyel şüpheliniz.
GEDMATCH ÜZERİNDEN YAKALANDI
Her şeyin başlangıcıydı.
2018'deki diğer vakaların kapısını açan şey buydu.
ÖLDÜRÜLDÜ
4 NİSAN 1990
CODIS'teki gibi tam eşleşme yerine
akrabaları arıyoruz.
Genellikle çok uzak akrabalar oluyorlar.
SOY ARAŞTIRMASI
Kısmi eşleşmeler.
DNA'nın olası sahipleri bunlar.
Bu adaylardan birini araştırırken...
VURULAN KADIN KAÇTI
...bir makale buldum.
1985'te Florida'da cinayete teşebbüs ve tecavüzden
hüküm giymişti.
Hemen dikkatimi çekti. Derine indim.
Kızının Facebook sayfasını buldum.
Fotoğrafta o robot resimlere çok benzeyen bir adam gördüm.
NOT: TEL ÇERÇEVELİ GÖZLÜK VE ŞAPKA
Sadece tipi değil,
şapkası ve gözlüğü de aynıydı.
Geçmişi nedeniyle iyi bir adaydı.
VURULAN KADIN KAÇTI
On iki yıl ceza aldı.
24 KASIM 1985 PAZAR
89'da tahliye oldu. 90'da dışarıdaydı.
KATEGORİ: ÖLÜM İLANI
Ama ölmüştü.
40, VEFAT ETTİ
Arkansas'da gömülüydü.
Yargıç kararıyla mezarı açıldı.
DNA'sı CODIS'e girildi
ve konuştuğumuz tüm suçlarla
tam eşleşti.
FAİLİ MEÇHUL ÇÖZÜLDÜ
On dört yaşındaki kıza saldırdı.
Robert Eugene Brashers.
Jenny'den ve diğer tüm cesetlerden alınan bilinmeyen DNA profili,
ölen kişiye aitti.
Bu kişinin, Arkansas eyaletinin Paragould kentinden
40 yaşındaki Robert Eugene Brashers olduğu artık kesinleşti.
Tüm bu vakalar 2018'de çözüldü.
Bizim davaya gelince,
bu bilgileri onlardan aldım,
"Tamam, sanırım bizim adam bu" dedim.
Robert Brashers, Kentucky'dekiyle 27'de 27'lik aynı Y-STR'ye
ve aynı marka model silaha sahipti.
Seri katildi ve işleyiş şekli yoğurt dükkânıyla çok benzer.
"Tamam, bizim adam bu ama yüzde yüz emin değiliz."
Ya eldeki en iyi kanıt buysa? Bu davanın temelini nasıl atarım?
Günün sonunda bu hâlâ dolaylı kanıtlara dayalı bir dava.
Yüzde 100 emin olmalıyız.
Biri idam cezası aldı
ve 34 yıllık bir çalışmayı tersine çeviriyoruz.
Yeterince kanıtımız var mı?
AUSTIN BELEDİYE BİNASI
Davadaki baş dedektif...
29 EYLÜL 2025
...Dan Jackson'ı takdim ediyorum.
Herkese günaydın. Ben Daniel Jackson.
Baş dedektifim ve 2022'den beri...
ÖNEMLİ GELİŞME
...bu davadayım.
Bugün nasıl bu noktaya geldiğimizi anlatacağım.
Davanın geçmişine dair kısa bir özetle başlayıp
sizi 6 Aralık 1991'e götüreceğim.
Gördüğünüz gibi burası
tipik Amerikan alışveriş merkezindeki sıradan bir dükkân gibi.
Müşteriler ön tarafta olurdu.
Yangın arka tarafta çıktı
ve kızların cesetleri bulundu.
Sarah, Eliza ve Jennifer bir aradaydı,
Amy ise biraz daha öndeydi.
Cinsel saldırı kanıtı vardı. Dördü de .22 kalibre tabancayla
kafalarından vuruldu. Amy, .380'lik bir tabancayla da vurulmuştu.
İlk balistik raporuna göre silah büyük ihtimalle
AMT Backup model .380'di.
Yani AMT yarı otomatik .380, modeli ise Backup'tı.
Maurice Pierce adında bir genç itirafta bulunmuştu.
Cinayetlerden sekiz gün sonra
Northcross'ta arkadaşı Forrest Welborn'le birlikteydi.
Kemerinde .22 tabanca taşıyordu.
Tutuklanıp cinayet masasında
Dedektif Polanco tarafından sorgulandı.
POLANCO: Forrest sana cesetleri yaktıklarını mı söyledi?
MAURICE: Evet.
1999'da Pierce, Welborn, Springsteen ve Scott
tekrar sorgulandı.
Robert Springsteen ve Michael Scott'tan itiraf aldılar.
Sanırım birini öldürdüm.
Bence de.
Scott şartlı tahliyesiz müebbet,
Robert Springsteen ise idam cezası aldı.
İtiraz sürecinde Yüksek Mahkeme'den emsal bir karar çıktı.
HÜKÜM BOZULDU
Yeniden yargılama kararı verildi.
Şu anda yorum yok, lütfen.
Y-STR testi adı verilen yeni bir DNA teknolojisine sahiptik.
İlk dört şüpheli bu profilden elendi.
-Eve hoş geldiniz! -Suçlamalar düştü.
Sonraki yıllarda yüzlerce
referans örneği toplandı.
İlk müdahale ekipleri, aile ve çevreleri.
Yıllar içinde üç dört yüz kişiyi
test ettik.
Kısa bir süre önce, ülkedeki Y-STR tiplemesi yapan
tüm laboratuvarlara ulaşarak
profilimizle manuel olarak karşılaştırma yapmalarını istedik.
Bir eşleşme bulduk.
1990'da Greenville, Güney Carolina'da bir cinsel saldırı.
Bulunan profil adı, "Robert Eugene Brashers."
"BİLİNMEYEN" Y-STR İLE BAĞLANTILI: ROBERT EUGENE BRASHERS
13 MART 1958 - 19 OCAK 1999
Y-STR'si şu üç yerde bulundu.
Genç kızlara ait üç cinsel saldırı kiti.
BRASHERS'IN Y-STR PROFİLİ ÜÇ KİŞİNİN
Y-STR PROFİLLERİNDE TESPİT EDİLDİ:
Y-STR ile yüzde 100 emin olmak zordur.
"Biraz eminiz"den "Biliyoruz"a nasıl geçeriz
onu arıyoruz.
Brashers'ı araştırdık,
o sıralar neler yaptığını çözdük.
8 Aralık 1991, yoğurt dükkânından 48 saat sonra,
Robert Brashers sınır devriyesine takılmış.
El Paso ve Las Cruces arasında batıya gidiyormuş.
Sıradan bir rutin kontrol,
hep sınır noktasında olan gibi.
Memur bir şeylerin ters gittiğini anladı.
Brashers'ı beğenmedi.
GERGİNDİ, HUZURSUZDU
Plakaya baktı ve araç Georgia'dan çalıntı çıktı.
29 Kasım'da çalınmıştı.
Bu olay sırasında,
yanında .380 kalibrelik tabanca vardı.
O .380 kalibrelik tabanca bir AMT Backup modeliydi.
Yoğurt dükkânındaki silahla
aynı marka ve modeldi.
48 saatten kısa süre sonra AMT .380 Backup ile
Teksas'tan batıya gidiyordu.
Daha fazla kanıtı DNA Labs'e götürdük.
Bunlar daha önce test edilmişti.
Korunmuşlardı.
"Belki bir gün işe yarar
ama bugün DNA'yı harcarız."
CODIS yüklemesi için yeterli DNA bulamayacağımızı düşünüyorduk.
Aramak için yüklememiz gerekmiyor.
Karşılaştırma için DNA lazım.
Olay yerinden alınan örneklerle Brashers'ınkileri
karşılaştırma için yeterli STR markörü lazım.
Bu son şanstı.
Tüm kozlarımızı oynadık.
Bu son bir çaba olacaktı.
Teknolojiye ve koşulların elverişliliğine bakarak,
başarılı olacağımızdan emindik.
KEMER, KEPÇE, TIRNAK, KIYAFET
Yeniden test ettiklerimizden biri Amy'nin otopside alınan
tırnaklarıydı.
Tırnaklarından epey DNA çıktı.
Brashers ile karşılaştırıldı. Eşleşti.
Tırnak altındaki DNA'nın Brashers'a ait olma ihtimali
2,5 milyonda bir.
Şu anda Springsteen, Scott,
Pierce veya Welborn'ü olay yeriyle bağlayan
fiziksel bir kanıt yok.
Dört şüpheliyi Brashers ile bağlayan
bir kanıt da yok.
Brashers'ın yaşayan kurbanları
her zaman yalnız olduğunu belirtti.
Suç ortağı olduğu hiç bilinmiyor.
Şunu vurgulamak isterim, bu, teknoloji, iyi polislik,
iş birliği ve zamanlamanın
birleşimidir.
Bu, 2025'e kadar mümkün değildi.
Buraya gelmemiz 34 yıl sürdüğü için üzgünüm.
Ama buradayız.
Amy'nin dünyadaki son anları bu davayı çözmemizi sağladı.
Bunun sebebi, onun karşı koyması.
Teşekkürler.
Brashers'ın neden Austin'de olduğunu bulabildiniz mi?
Hayır, nedenini bilmiyoruz. Bir bağ bulamadık.
Hâlâ o cevabı arıyoruz.
Teknik ve teknoloji o günden bu yana değişti.
Dört kişinin yanlışlıkla suçlanıp
gerçek şüphelinin yıllar sonra
bulunması gibi durumları engellemeliyiz.
Hiçbir dava sadece itirafla...
APD EMNİYET MÜDÜRÜ
...kapatılmayacak. Başka kanıtlara ihtiyaç var.
O zamandan beri bu ve daha pek çok şey değişti.
"İtirafları dinlemeyeceğim" yaklaşımını benimsedim.
Hiç dinlemedim. Transkriptleri bile okumadım.
İtirafların kayıtlarını ilk kez
HBO belgeselinde gördüm.
Bakış açım şu, bilmiyorum ama kanıtlar nereye götürürse oraya gideceğim.
Teksas'ta buna benzer başka vakalar muhtemel mi?
O Güney Carolina...
MUHABİR, 48 HOURS
...Tennessee ve Missouri'deydi.
Bu mümkün mü ve araştırıyor musunuz?
Başka kurbanlar olması muhtemel.
Bildiklerimize göre
hapse girmediği zamanlarda korkunç suçlar işliyordu.
Geçen hafta üç cinayet biliyorduk. Bu hafta sekiz.
Dokuz veya onuncu olmadığını söyleyemem.
Bunun üzerinde çalışacağız.
Sizce adalet yerini buldu mu
yoksa yapılacak daha çok iş mi var?
AUSTIN ŞEHRİ
Olay yerinde bulunan .380 kalibrelik mermi kovanı
bu çözümde kilit rol oynuyor. Kovan, El Paso'daki kovalamacada
ele geçen silahla eşleşiyor.
İlk şüphelileri cinayete bağlayan DNA kanıtı yok.
O gömleği tekrar giymek...
BAŞ ARAŞTIRMACI
-...iyi hissettiriyor olmalı. -Evet. 1999'da çıkarmamıştım.
-Duymak istediğim sözleri duydum. -Gerçekten mi?
Evet.
O dört kişinin ilgisi yoktu.
Mesele itiraflar değil, kanıtlar.
Bu günü görecek kadar yaşadım.
Yaptıklarımızın size yardımcı olup
-cevap bulmanızı sağlamasına sevindik. -Evet.
Buradan çıkan sonuç...
MISSOURI DEVRİYESİ
...tıpkı davalarımızı çözdüğümüz zamanki gibi o süreçten ortaya çıkan ekip
ve Austin Polisi de bu ekibin parçası. Yani bir sonraki olay çıktığında
ki bence bir sonraki de çıkacaktır.
Evet, çıkacak.
Bu ekip devam edip insanlara yardım edecek.
İvme kazanmaya devam ediyor.
Garip bir his. Bu içten gelen bir hüzün.
SCOTT'IN AVUKATI
O aileler için bu kayıp asla unutulmaz.
Nasıl böyle korkunç
bir soruşturma hatası oldu?
Aileler bu yüzden acı çekti.
Bence burada aslında sekiz kurban var.
Sekiz kurban. Biri de hayatını kaybeden
Maurice Pierce.
Umarım bir gün başka bir basın toplantısı düzenlenir
ve o dört gencin fotoğraflarını gösterip
mağduriyeti nasıl gidereceklerini açıklarlar.
1991'den kalan pek bir şey yok.
Tanrım, daha çok apartman.
Her şey değişmiş.
Oradaki herkesin...
...çabalarının karşılığını...
...aldığını hissediyorum.
2000 veya 2010 standartlarıyla değil,
1991 standartlarıyla, hatta fazlasıyla çalıştık.
Elimizdekilerle en iyisini yaptık.
Sınır devriyesi, gönderdiğimiz mesajı okusaydı
belki de çözebilirdik.
Onlara .22 ve AMT .380 Backup aradığımızı söylemiştik.
Sanırım kaderimizde yokmuş.
ROBERT EUGENE BRASHERS 13 MART 1958 - 19 OCAK 1999
Hislerimi yitirdim.
Şoke ediciydi.
Seri katil, gerçekten mi?
Bunu...
AMY'NİN BABASI
...kabul etmesi zordu. Saf kötülük.
BAKTINIZ MI?
İçeri girdi. Derdi para değildi.
Uyuşturucu veya alkol almamıştı.
Aklı başındaydı.
Sadece öldürmeyi seviyordu.
Ters giden bir soygunu anlardım.
AMY'NİN ANNESİ
Böyle bir zihniyetle
oraya gitmesi, böyle insanlar olduğunu kabul etmek
benim için zor.
TEKSAS MASUMİYET PROJESİ
19 Şubat'ta duruşma var.
Devletin de katıldığı bir dilekçe sunacağız,
sanığın masum olduğu...
MAURICE PIERCE'İN DUL EŞİ
...ve suçsuz bulunduğu ilan edilecek
Yargıç da bunu resmen onaylayıp bir karar imzalayacak.
MIKE WARE TEKSAS MASUMİYET PROJESİ GENEL MÜDÜRÜ
Bunu kanıtlarla destekleyip
dünyaya ilan edeceğiz.
MAURICE'İN KIZI
Şüphenin ötesinde,
ahlaki bir kesinlikle masum olduklarını
kanıtlayacağız.
Duruşmada nelerin yanlış gittiğinin de konuşulmasını istiyorum.
Uçak kazası olunca
FAA kapsamlı bir inceleme yapar.
Bu da tıpkı o kaza gibi.
Bu korkunç, trajik senaryo
korkunç bir uçak kazasına benziyor.
Düzeltilmesi gereken büyük bir haksızlık var.
Lamar Ortaokulu'nda tanıştık. 13 ve 14 yaşındaydık.
O zamandan beri beraberdik.
Kızımızı genç yaşta doğurdum.
21 ve 22 yaşında evlendik.
Kısa süre sonra bunlar oldu.
Tutuklandığında ben 23, o 24 yaşındaydı.
4 ŞÜPHELİ YAKALANDI
6 Ekim 1999. SWAT timi kapıdaydı.
Gürültüyü duyunca
gecelikle dışarı çıktım.
Sekiz yılın sonunda dört şüpheli yakalandı.
Gerçek gibi değildi.
Kanıt yoksa
bu olmaz sanıyorsun.
-Pierce'ın eşi konuşmadı. -Onu anlat.
-Yorum yok. -Eşin hakkında?
-Soruşturmaları bitti. -Kızımı okula gönderdim.
Okul müdürü beni aradı çünkü haber
onun okulunda, yani ilkokulunda yayılmıştı.
Artık okula gönderemeyeceğimi anladım.
Her şey değişti. Mahkemeye gitmem gerekiyordu.
Çalışamıyordum.
Nihayet başlayabiliriz.
Gidince serbest bırakacaklarını
düşünüyordu.
Yargılanmayı beklerken üç buçuk yıl
yatmayacaktı.
İki yıl hücrede tutuldu.
Günde bir saat dışarı çıkardı, o zaman beni arardı.
Mahkemeye gidene kadar gün ışığı görmedi.
Gözlerindeki ışık söndü.
Renkleri değişti ve bir daha düzelmedi.
Mat bir griye dönüştüler.
Eskiden çok parlak, güzel mavi gözleri vardı.
Artık aynı değildi. O da aynı eğildi.
Babası tutuklandığında yedi yaşında çocukluğunu kaybetti.
O bile değişti.
Kızını göreceksin.
Tutuklandığımda, yöneltilen tüm suçlamalardan
masum olduğumu haykırdım.
Bugün de aynı şeyi söylüyorum.
Bu günü göremedi.
Masum olduğunu dünyaya duyuramadı.
Şu an onu mahkûm edecek kanıtımız yok
ama hayat uzun.
Haberlerde kısaca "Üç yıl yattı" derler
ama her yer kapkaranlıktı. Çıktıktan sonra da
o bulutla, o aşma mücadelesiyle
savaşmak zorunda kaldı.
Düşürülmesini talep edeceğiz.
Maurice Pierce dosyasındakiler dışında başka potansiyel şüphelilerle de
DNA eşleştirmesi yapmaya devam ediyor musunuz?
Odak noktamız mevcut şüpheliler.
Bu kişilerin...
DEDEKTİF
...soruşturmamızın odağında olduğu kesin.
Bununla yaşamak zorundaydı, sabıkası silinmedi,
dört cinayetle ilgili soruşturma devam etti.
Üzerine gittiler ve peşini hiç bırakmadılar.
Polisten hep çok korkardı.
Bu cinayetler yüzünden onu yakalayacaklarını sanıyordu.
Ve sonunda yakaladılar.
Memur tek el ateş edip...
ŞÜPHELİ ÖLDÜ
...zanlıyı vurdu.
Bu gerçek bir adalet gibi hissettirmiyor.
Herkese karşı saygılı olmak istiyorum
ama babam asla geri gelmeyecek.
Onun için artık çok geç.
Bak, işte Eliza.
775, bitti. 775, 375. 350.
Bana göre...
19.35 11 ARALIK 1990
...FFA şöyle bir yer.
Şu anda onu bir atın sırtında,
ata binerken
görüyorum.
O kızlar hâlâ aramızda.
-Merhaba! -Merhaba!
Merhaba!
Onlarla ilgili anılarım yavaş yavaş siliniyor. Çok uzun zamandır yoklar.
Hep küçük kızlar olarak kalacaklar.
Hâlâ söyledikleri ya da yaptıkları şeylere gülüyorum.
Eğlencelilerdi.
Geçen sefer
Amy'nin vefatından bu yana geçen
yılları, günleri
ve ayları sayarak başlamıştın.
Hâlâ öyle mi yapıyorsun?
Hayır, artık günleri saymıyorum.
Bitti artık.
Bugün üç yıl öncesine kıyasla
farklı hissediyor musun?
Bilmek, sana farklı bir his veriyor mu?
Bilemiyorum, hâlâ kendimi biraz sersemlemiş hissediyorum.
Sanırım bu kesinlik, sadece bilmek, bana yardımcı oluyor, evet.
Elimizde somut kanıtlar var,
oysa daha önce üzerinde işe yarayacak
somut kanıtlarımız yoktu.
Bence bu çok önemli bir faktör.
Sonuna geldik.
Merak etmenin sonu.
Otuz yıl omuzların kulaklarında...
AMY'NİN KARDEŞİ
...dolaştıktan sonra bir anda rahatlamak gibi.
Bu bambaşka bir his.
Sanırım stres ya da şaşkınlık, o "bilmiyorum" hissi
artık yok.
Bir iki gün şoktaydım.
Bir hafta sonra kalbimin daha çok açıldığı
gerçeğiyle yüzleştim, kapalı olduğunu bile bilmiyordum.
Bunu aştığımı, iyi başa çıktığımı sanıyordum
ama bu kalbimi değiştirdi.
Ne kadar
minnettarım, anlatamam.
Çok minnettarım.
Bunu beklemiyordum.
Ama bunu başardım.
Bu elde edilmesi çok güzel bir şey çünkü pek çok insan bunu asla başaramıyor.
ama biz başardık. Bir sonuca vardık.
Kimsenin kullanmaktan hoşlanmadığı o korkunç "sonuç" kelimesi.
Biz bunu başardık. Bunu başardık.
Hayatım güzel.
Her yıl gidip kızların
mezar taşlarıyla ilgilenirdim.
Bu yıl da gideceğim ama o kadar huzurluyum ki
artık hayatıma devam etmeye, biraz eğlenmeye
ve istediğim şeyleri yapmaya hazırım.
Onlar da huzurlu. Amy'nin bunu yapmamı...
...istediğini hissedebiliyorum.
Mezarlarla eskisi gibi ilgilenmeyebilirim.
Çünkü artık yalnız değiller.
Huzur içindeler.
Ne kadar öfkeli olduğumu bilmiyormuşum. "Kahretsin, çok uzun süredir
öfkeliymişim ve farkında değilmişim" dedim.
Çocuklarıma, eşime farklı baktım.
Baktığım her şey farklı görünüyordu.
Endişelenecek başka bir şey bulmam gerekecek.
Artık...
...nefes alabiliyorum.
Çünkü gerçeği biliyoruz.
Gerçeği bildiğini düşünmüyor muydun?
Huzurunu sağlayan şeyin ne olduğunu
merak ediyorum.
Kesinlik mi?
Kanıtlar sayesinde.
Artık biliyoruz.
Robert Springsteen ve o çocukların yaptığını
düşündüğünü biliyorum
ama huzurlu hissetmiyordun.
Şimdiyse huzurlusun.
Dürüst olmak gerekirse bunu ben de anlamıyorum.
Suçlanan dört çocuk hakkında düşüncelerin var mı?
Hayır. Bu biraz kalpsizce, değil mi? Bunu kendimi korumak için yapıyorum.
Yaşadıkları travmaya
ortak olmak istemiyorum.
Zaten çok şey yaşadım, bunu yüklenemem.
Çok korkunç bir şey. Yaşadıkları korkunçtu.
Bunca yıldır suçlanan
o çocukları düşünüyor musun,
yoksa aklından çıktılar mı?
Hayır.
Artık bu davanın bir parçası değiller.
O konuya girmiyorum.
Acı çektiklerini biliyorum
ama benim acım bambaşka.
Kendi acımla ilgilenmeliyim.
Gerçekten düşünmüyorum.
Ara sıra.
Haksızlığa uğradılar.
Ama ikisi itiraf edip hapse girdi. İkisi itiraf etmedi, girmedi.
Zihnimde o ikisi kendilerine
yardım edemedi.
Bilmiyorum, henüz onlara sıra gelmedi.
Günün sonunda...
...onlar olmadığı anlaşıldığında,
mahkemeler bunu kesinleştirdiğinde.
Hayır, bunu söyleyemem.
Neyi?
Oraya kendileri düşmedi diyecektim
ama düştüler.
İlk soruşturmacılar, bakalım, nasıl demişlerdi?
Davada bazı eksiklikler varmış, evet.
Elimizdeki itirafları dosyalayıp
tutuklama emri alabilirdik.
Sonra davayı oluşturmayı düşünürdük.
Bu, Paul ve diğerleri için pek iyi sonuçlanmadı.
Paul Johnson'a ne sormalıyım?
Bana hep sorduğun şeyi. "Şu an nasıl hissediyorsun?
Maurice Pierce'a şimdi ne söylemek istersin?"
Düşünsene.
Ölü ya da diri olması
umurumda değil demişti.
"Şu an düşüncelerin neler?"
Maurice ölmüş olabilir ama Robert Springsteen yaşıyor.
Michael Scott ve Forrest Welborn da öyle.
"Hepsi hâlâ hayatta. Onlara ne söylemek istersin?"
Belki de jüri
delillerin sunuluş biçimi yüzünden onları suçlu buldu.
Şurada üç atım var.
Pek ilgi görmüyorlar.
Kamuoyunun
soruşturmam hakkında ne düşündüğü umurumda değil.
Böyle bir davada,
yani soruşturmamızın kapsamında olmayan bir kişinin suçla eşleşmesi durumunda...
BAŞ ARAŞTIRMACI, 1997-2002
...konuyla ilgilenen kişilerin
bu kişiyi işaret etmeyen önceki soruşturmayı sorgulamasını beklerdim
ama basın toplantısını izledim
ve orada söylenenler, bu yeni kişinin olay yerinde olduğunu
ve olaya karıştığını kesin olarak gösteriyor gibi görünüyor.
Ancak basın toplantısında
söylenen hiçbir şey,
diğer kişilerin ya da suçladıklarımızın orada olmadığını kanıtlamıyor.
O oradaydı diye
bizimkilerin ya da başkalarının orada olmadığı anlamına gelmez.
10 EYLÜL 1999
Beni şoke eden şey, itirafları hiç dinlemediğini söylemesiydi.
Sanırım yüzüstü yatıyordu.
Şöyle.
İtirafları dinlese
ya da soruşturma dosyalarını okusa
bizimkilerin orada olmamasıyla açıklanamayacak
bazı şeyler olduğunu görürdü.
Sence neden hiçbiri itiraflarda
Brashers'tan bahsetmiyor?
"Orada tecavüz eden
başka biri daha vardı" demiyorlar.
Kimse bunu söylemiyor.
Kimse bunu tam olarak söylemiyor.
Çözebildiğimiz tek şey,
kimliğini açıklamadıkları kişinin o kadar kötü
ve ürkütücü olduğu ki, bunu yapmamayı tercih ettikleri.
Bunu dile getirmektense idam cezasını tercih ederler mi sence?
Büyük olasılıkla.
O tip biri, bu gençleri korkutmuş olabilir.
Hepsinin yoğurt dükkânına girmeyle ilgisi varsa
ve ondan korkup onu işaret edemiyorlarsa
"Tamam, onu değil Forrest'ı işaret edeyim, o kimseyi
korkutmuyor" demişlerdir.
Bana eski Austin havasını veriyor.
Çok fazla country müzik çalınıyor biliyorum
ama sadece o değil. Bilmiyorum,
eski günleri anımsatıyor işte.
Bu tavuklu biber dolması.
Bu da sebzeli makarna.
Bu özel bir istekti.
-Kimden? -Forrest'tan.
Northcross Alışveriş Merkezi'nden çok uzakta yaşamıyorduk.
Onu gençlik merkezinden almak zorunda kalmıştım.
WELBORN'ÜN ANNESİ
Çünkü Maurice ile oradaydılar.
NORTHCROSS ALIŞVERİŞ MERKEZİ
Oraya gittiğimde Maurice'in yanında silah olduğunu söylediler.
Forrest'ı alıp eve getirdim.
Yoğurt dükkânı cinayetleri yüzünden sorgulandıklarını
sonradan öğrendik.
Okula yürürken dışarıda park etmiş bir araba varmış.
Dedektif inmiş ve "Arabaya bin, bir tur atacağız" demiş.
On beş yaşındaydı.
O arabaya binmek zorunda olmadığını bilmiyordu.
Saklayacak bir şeyi yoktu.
Birçok çocuğun sorgulandığını biliyorduk.
Sanırım olayın ciddiyetini anlayamamışım.
Dedektifler onu evime getirip
"İki itirafımız var, iki haftaya tutuklayacağız.
Forrest'ın kendini kurtarma şansı var,
onu itirafa ikna etmelisin" dediler.
İki hafta boyunca her gün
dükkânında yanında oturdum. Güvende olduğundan emin olmak istedim.
İşe döndüğüm gün onu tutukladılar.
Aklımdan hiç çıkmıyor.
Çıkmasını istiyorum.
Hakkında konuşmak ya da düşünmek bile hâlâ çok zor.
İnsanlar kutlama yapmam gerektiğini söylüyor
ama henüz bitmedi.
Kutlama zamanı değil.
Umarım herkes orada olmadığımı anlamıştır.
Birçok kişi...
...beni katil sanıyor.
Bununla başa çıkmalıydım.
İşimi, ilişkilerimi, arkadaşlarımı kaybettim.
Çok zordu.
O gece gerçekten ne yaptın?
-O cuma? -Ne?
O cuma.
O cuma mı?
Ne demek istiyorsun?
15 ARALIK 1991
Nasıl bir histi?
İhanet. O zamanlar en iyi arkadaşımdı.
Orada olduğumu ve parçası olduğumu söylemeye çalışması
benim için tamamen delilikti.
İşte o zaman...
...insanlara, arkadaşlarıma olan umudumu kaybettim.
Kimseye güvenemedim.
Sekizinci sınıfta okulu bıraktım.
Çünkü yapamadım.
Çok üzgünüm.
Ertesi yıl geri döndüm
ama sadece birkaç ay kalıp ayrıldım.
Tutuklamalar duyurulduğunda
1999'da yaptığınızı söyledikleri
dönemi hatırlıyor musun?
Evet.
Anlatabilir misin?
Evet.
Bir dakika.
-İyi misin? -İyiyim.
Tamam. Sadece nefes almam gerekiyordu.
Evet, çok zor.
Biliyorum. Çok üzgünüm.
Lockhart'ta oto tamiri yaptığım
bir dükkânım vardı.
Geldiler, etrafı sardılar
ve beni tutukladılar. İş yerimden alıp
beni suçladılar.
O iş yerini kaybettim.
Yapmadığım bir şey yüzünden müebbet hapis yatacağımı sandım.
Her şey bitti sandım.
Sonra Maurice ile arkadaş kaldınız mı?
-Hayır. -Evet.
Onunla bir daha asla konuşmayacaktım ve konuşmadım.
Artık birini hayatıma almak çok zor.
Arkadaşlarım var ama çok yakın değil.
Biri benden hoşlanırsa
ona söylemem gereken ilk şey,
benim...
...yoğurt dükkânı cinayetlerine karıştığım.
Sonu genellikle pek iyi bitmiyor.
Şimdiye kadar en uzun ilişkin ne kadardı?
Altı ay.
Denedim...
..ama bu Austin'deki en kötü suç.
Biriyle yakınlaşmak falan, biliyorsunuz, hiç aklanmadım.
Kimse çıkıp "O masum" demedi,
dünyaya bunu duyurmadı.
Maurice'in polis tarafından öldürüldüğünü duyduğunda
nasıl hissettin?
Kendisi ve ailesi için üzüldüm.
Ama dedektiflere söyledikleri yüzünden...
...ona uzun süre çok kızgındım. En iyi arkadaş olduğumuzu sanıyordum.
Peki ya Rob ve Mike?
O konuda ne hissediyorsun?
Umurumda değiller.
Orada olduğumu ve yaptığımı iddia eden kimseyle konuşmam,
onlara karşı hiçbir şey hissetmem.
Söylemesi çok kötü biliyorum...
...ama hapse girmeleri canımı hiç yakmıyor.
Çünkü bana yapmaya çalıştıkları, beni orada çürütmeye çalıştılar.
Polis sürekli beni çevirirdi, haftada bir.
Saçma sapan sebeplerle
50 kez hapse girdim.
Ne değişecek bilmiyorum
ama belki bir gün.
Belki.
O dört kız, hayatını kaybeden sadece onlar değildi.
Hayır.
Adalet senin için ne ifade ediyor?
Bu davada, kızımızı öldüren kişi için
adalet yerini buldu çünkü artık hayatta değil.
Brashers hakkında ne düşünüyorsun?
Hiçbir şey.
Onu insan olarak görmüyorum.
O sebep, hepsi bu.
Şu an o bir canavar ve buna bir itirazım yok.
Kötü insanlar olduğunu biliyorum.
Onları bu hâle neyin getirdiğini bilmiyorum.
Onları düşünerek, anlamaya çalışarak
zaman harcamak istemiyorum.
O dört çocuğa karşı
çok nefret duyuyordun ama Brashers'a karşı,
seri katile karşı pek de büyük bir kin beslemiyor gibisin.
Yanılıyor muyum?
Yanlış mı anlıyorum?
Sanırım öldüğü için.
Huzur buradan geliyor.
Artık kimseye zarar veremeyecek.
Onu bu hâle getiren hayatı merak ediyorum.
Çocuklar kötü doğmaz.
Bunu biz yapıyoruz. Ne oldu bilmiyorum.
Yeterince kucaklanmadı mı? Yeterince sevilmedi mi?
Yoksa bir noktada
sadece kendini önemsemeye mi karar verdi?
Ünlü olmak istemeyen, suçlarının bilinmesini istemeyen
seri katillerden biriydi.
Artık kötü şöhretli olduğuna göre,
bunun ne anlama geldiğini ve şu anda onun hakkında
düşünmeye ne kadar enerji harcandığını düşünmek ilginç.
Bir önemi yok.
Onu düşünmek için vakit ve enerji harcamanın ne faydası var?
Keşke ben de öyle hissetseydim. Çünkü ona saplantılıyım,
binlerce saat araştırma yaptım.
Birçok seri katil tespit ettim ama hiçbiri aklımda kalmadı.
Bu adam inanılmaz kötü ve vahşiydi.
Rüyalarıma girdi.
Hikâyesi bitmemişti
ve başka insanlar cevap bekliyordu.
Bu yıllar süren saplantı, onu tanıyanlarla konuşmama neden oldu
çünkü en ufak bir ipucu bile
bizi onun sorumlu olduğu başka bir davaya yönlendirebilir.
Babamla ilgili elimde her şeyden çok evrak var sanki.
Babamla tek bir fotoğrafım var, o da internette her yerde olan
o aile fotoğrafı.
Bu fotoğraf 1997 yazında,
Arkansas'a taşındığımız gece çekildi.
Babam hakkında kötü bir şey bilmiyordum.
BRASHERS'IN KIZI
Kısa süre önce tanışmıştım.
Bir gün gelip "Merhaba, ben babanım" dedi.
Annem "O senin gerçek baban" dedi.
O benim babam oldu. Sonra da kısa süre içinde öldü.
Büyürken normalden çok
tuhaf insanların yanındaydım.
Suçlular falan.
Bazı insanların yanında hissettiğin
o tuhaflık normalimdi.
Annem harika bir insan değildi.
Dünyaya geldiğin insanlar öyleyse,
nasıl fark edebilirsin ki?
Büyüyene kadar bunu ayırt etmek çok zordu.
İnsanların sana pislik yapması benim için normaldi.
Uzun süre hayatım böyleydi.
En normal olduğunu sandığım dönem
meğer koca bir yalanmış
çünkü o dönem babamlaydım.
İşte böyle.
Onunla ölene kadarki tanıştığım o kısa süre
hayatımızın en güzel dönemiydi.
Hiçbir eksiğimiz yoktu. Hiçbir şeyi sorgulamadık.
Zarar görmedik,
hiçbir erkek ya da kimse bize dokunmadı.
Annemiz bizi bırakıp gitmedi.
Beyaz çitli evlerdeki o ideal aileler gibi.
Üç kız, işe giden baba,
işe giden anne,
mangal partileri, doğum günleri.
Çok normaldi.
Babamın kim olduğunu
kimse tahmin edemezdi
ama o çok kötü bir adamdı.
1998 Paskalyasında bir kadının evine
zorla girmekten aranıyormuş.
TEL KESİCİLER
Paskalya sabahı yakalandı. Neden evinde değilsin?
Evde üç çocuğun var. Bu Paskalya.
Dur, bu hangi ev?
1998'de, eskiden çalıştığı birinin...
HANEYE TECAVÜZ
...evine zorla girmişti.
Evine girip telefon hattını kesmiş.
Yanında "öldürme kiti" var. Kadını öldürecek.
Neden? Bilmiyorum, bir şey yapmamıştı.
-Ne kiti? -Öldürme kiti.
O da ne?
Siyah eldivenleri, kelepçeleri, bir silahı varmış.
Elinde o kitlerden çokça varmış.
Silahı orada bırakıp tutuklandı,
annemi arayıp silahın yerini söyledi.
Annem de dedemi aradı,
dedem gidip silahı aldı.
Annem ve dedem bir şeyler biliyordu.
Sanki aileme zarar vermediğin sürece sorun yok diyen insanlar var.
Korktuğum şey bu. Bunun gerçek olmasından korkuyorum.
Normalde, kaçak olmadığı zamanlar ona Robert ya da baba derdik
ama kaçakken, bize ona Mitch dememiz söylendi.
Yemek yemeye çıkmadan önce
küçük bir peruk takardı, "kaçak" olduğunu biliyorduk.
Kendisine benzememesi gerekiyordu.
Gecenin bir yarısı kadın kılığına girip
lokantaları soyardı.
Arabaları test sürüşüne çıkarır, anahtarı macuna bastırıp
kopyasını yapar, o gece arabayı çalardı.
Çok şey yapmıştı
ama insanları öldürdüğünü asla düşünmezdiniz.
Scherer cinayetleri olduğunda,
haberler televizyona çıkınca annemin korktuğunu hatırlıyorum.
"Hayır, burada asla olmaz, biz iyiyiz" dedi.
Evet çünkü yapan sendin ama çok rahattı.
ROBERT BRASHERS KİMDİR?
Kimsenin bilemeyeceği kaç suç işlediği
belli değil.
Bununla yüzleşmeye çalışıyorum.
Bununla yaşamak zorundaysam
en azından bu insanlardan özür dilemeliyim.
Kan bağı olan birinin, onun yaptıklarına üzgün olduğunu bilmeliler.
Onlara ulaşıp kimseyi üzmek istemiyorum.
Scherer ailesine hiç ulaşmadım
ama Güney Carolina ve Austin'deki aile üyelerine ulaşıp...
...özür diledim.
Nesilden nesle aktarılan lanetleri mümkün olduğunca kırmak istiyorum.
Bu, Austin, Teksas'ta babamın suçları yüzünden
haksız yere suçlanan o iki adam içindi.
"Merhaba, adım Deborah Brashers.
Söyleyeceğim sözlerin sizin için pek bir anlam
ifade etmeyeceğini biliyorum.
Yaşadığınız acıya ve zorluklara ben sebep olmadım
ama sebep olan kişinin soyundan geliyorum.
1999'dan beri yaşadıklarınızı hayal bile edemiyorum.
Babamın eylemleri sizden çok şey aldı.
Eylemlerine dâhil olmasam da
sebep olduğu acı için hâlâ derin bir pişmanlık duyuyorum.
Sizinle iletişime geçip olanları kabul eden
ve hatanın farkında olan biri olduğunu söylemek istedim.
Yaşadıklarınızı hak etmediniz
ve kayıplarınız için özür dilerim.
Saygılar, Deborah Brashers."
Bunu yazmak, yani tam olarak yazmak
istediğim şeyi yazmak, birkaç günümü aldı.
Çıktısını alıp onlara göndermem gerekiyor.
Bu o ortaya çıkmadan önceydi.
-Deneyecek misin? -Evet.
Tamam, bunu bir deneyelim.
Çocuklarla konuşmadım.
İşte oldu.
Umarım bu haber sayesinde bir nebze huzur bulmuşlardır.
AUSTIN FİLM YAPIMCISI
Seni masum bulduğunu söyleyenlerin bile
içten içe inanmadığı o yükü taşımayı
-hayal bile edemiyorum. -Buraya gel.
Yaptıklarına inanmadım.
-Sonra o soru geldi. -Buraya gel anne.
Gerçekten ikna olmuştum.
-Ama soru hâlâ oradaydı. -Anne.
Springsteen'le çok vakit geçirdim.
O gerginliği büyük bir zarafetle yönetti.
Şimdi yapmadığını kesin olarak bilince
nasıl öfkeli değil, anlamıyorum
ama değil. Öfkeli değil.
Nereden biliyorsun?
Çünkü doğrudan ona sordum.
Öfkeli değilim, değilim. Gördüğünüz gibi, bu konuda
o kadar duygusal veya kızgın değilim.
Biliyorsunuz, tüm o öfkeyi geride bıraktım.
Rob ve ben baş başa pek çok zaman geçirdik.
Katil olduğunu düşünseydim bunu yapmazdım.
Michael Scott ise, "Sanırım benim de
bir alakam olabilir" diyor.
Beni gerçekten mahvettiler.
Yapmadı, yani hâlâ
kendi zihninde bile kendine güvenemiyor.
Artık kendine tam anlamıyla, "Yapmadım" diyebiliyor.
Seni takip ediyorum.
Güzel.
Brashers olduğunu öğrenince farklı hissettin mi?
Hâlâ hayatta olsaydı herkes adına dehşete düşerdim.
Mevcut kötülüğün gücü korkutucu.
Güzel.
Bir yandan, olayların bir şekilde bitmiş olması rahatlatıcı
ama ölmüş olması etkisiz bir final oldu.
Sanki her zaman bilinmez biriydi ve öyle de kaldı.
Fırtına gibi gelip geçti
ve pek çok insan için büyük yıkıma neden oldu.
2018'de onu teşhis ettikten sonra,
yaşadığını bildiğim her yerdeki faili meçhul dosyaları araştırdım.
BRASHERS'IN ADRESİ
Yoğurtçu davasını
çözmeye yardım edemediğime üzgünüm.
SERİ KATİL: ROBERT BRASHERS
Genetik soyağacı analizi yapacak kadar DNA'ları yoktu.
18.02.1992 TUTUKLANDI
Aralık ayında Teksas sınırında
durmam gerektiğini bilseydim
işler çok farklı olurdu.
Yoğurt dükkânı için
çok güçlü bir şüpheli olduğunu hemen anlardım.
8 Aralık 1991'e dönersek Teksas'tan ayrılıyordu.
O gece çalıntı bir araç
ve ruhsatsız silahtan hapse girdi.
Beş gün sonra birileri kefaletini ödedi.
Kim ödedi, bilmiyorum.
Birkaç ay sonrasına gidelim.
MARIETTA, GEORGIA
ŞERİF OFİSİ MARIETTA
Şubat 1992'de Georgia,
Cobb County'de, Teksas'tan çalıntı bir araçla yakalandı.
Kefaletle çıkıyor, Teksas'a dönüp başka araç çalıyor
ve tekrar yakalandığı Georgia'ya gidiyor.
Üzerinde hırsızlık aletleri, polis telsizi ve kimliği var.
TELSİZ, ŞİFRE KİTABI CERRAHİ ELDİVEN
Bir de peruk.
BRASHERS'I TUTUKLAMANIZ EMREDİLMİŞTİR
Sabıkalıyken silah taşımak federal suçtur
ve beş yıl hapis cezası aldı.
Hüküm giydiğinde ise, o .380'lik silah babasına verildi.
Babası silahı polis gözetiminden almayı başardı.
.380 KALİBRE TABANCA
ATF görevlisiyle konuştuk, "Bu kolay değildir.
Bir sürü evrak doldurmanız gerekir" dedi.
Alt tarafı 75 dolarlık bir silahtan bahsediyoruz.
1997'de hapisten çıkınca silahını geri aldı.
İlk başta inanamadık ama silahı saklaması,
diğer vakaları çözmemize yardımcı oldu.
Bu vakaları Kentucky ile bağdaştıramazdık.
Silah federal arşivde dursaydı
hiçbir eşleşme alamazdık.
Tamamen öngörülemeyen bir olaylar silsilesi buna yol açtı.
AUSTIN, TEKSAS 1991 LEXINGTON, KENTUCKY 1998
1999 Ocak'ında,
Missouri'deki bir otelin
otoparkından geçen polisler
göze çarpan bir araç görüyor.
ARKA SOL YAN CAM YOKTU.
Plaka çalıntı çıkıyor.
İçinde çocuk oyuncakları falan var.
Resepsiyon, "Çocuklu kalan tek kişi
şu numaralı odada" diyor.
Ne istiyorsunuz?
Brashers'ın karısı sahte bir isim veriyor.
"Gitti, ne zaman döneceğini bilmiyorum" diyor.
Odayı aramaya başlayınca
onu yatağın altında, silahla saklanırken buluyorlar.
Polis kuşatması başlıyor.
Her yerde silahlarla uyandık.
Hemen solda polisler vardı.
Beş altı tanesi silahları çekmişti.
Biri yatağı kaldırdı,
babam altta silahı başına dayamış yatıyordu.
Anneme kelepçe takıp bizi koridora çıkardılar.
Oturduğumuz yerden
havuzu görebiliyorduk
ve arkamızdaki yansımadan
her şeyi izliyorduk.
Kapı açılınca babamın odadan
bir şeyler fırlattığını gördüm.
O anda büyük bir patlama duydum
ve polisler içeri girdi.
Bir sürü kıyafet ve eşya fırlattı,
bir de dokuz milimetrelik bir tabanca.
Sonra içeride kendini vurdu.
SUPER 8 OTELİ
DUVARDAKİ MERMİ DELİĞİ, CESET
Kendini AMT .380 Backup modeliyle vurmuştu.
Yoğurtçudan sonra durdurulduğundakiyle
seri numarası aynı.
Her şey yerine oturdu.
Cinayetleri o silahla işledi, sonra da onunla intihar etti.
Dokuz milimetrelik ve .380'liği vardı.
Kendimi vuracak olsam
kesinlikle dokuzluğu seçerdim.
Daha güçlü. O silahı bir sebebi olduğu için seçti.
O onun ganimetiydi ve kendini onunla vurdu.
Tabii bizi sorguladılar, her türlü soruyu sordular.
Biz de yalan söyledik. "O Mitch.
Robert kim bilmiyorum. Robert kim? Hiç fikrim yok."
İntihar notunun dışına "Polise" yazmıştı.
İçine ise şunu yazmış.
"Bunu okuyorsanız ben ölmüşümdür.
Lütfen babamı aramayın.
Kanser ameliyatından yeni çıktı,
polis söylerse ölür. Teşekkürler."
Notun sonundaki "Teşekkürler" kısmı.
Neden ki?
Kimse hiçbir şey bilmeden 20 yıl önce ölmüştü.
Yakalanacağını hiç düşünmemişti.
ZAMAN ÇİZELGESİ: ROBERT EUGENE BRASHERS'IN SABIKA KAYDI
Dükkâna nasıl girdi, bilmiyoruz.
Her seferinde farklı bir taktik izliyor,
farklı hilelere başvuruyor.
İhbar 8 Aralık 1991'de, yani sadece
iki gün sonra yapıldı.
Arayan Bay Croft, Longhorn Security'de çalışıyordu
ve o gece yoğurt dükkânındaki müşterilerden biriydi.
22.15'e kadar içeride olduğunu
yirmili yaşlarda, tuhaf beyaz bir adam gördüğünü söyledi.
"Dükkâna girdiğimde masada yoğurt yiyen bir çift,
ve kızlardan birine sipariş veren bir çift vardı.
Thomas kasadaydı.
Tezgâhtaki sipariş yeriyle
kasanın arasında duran
Beyaz bir adam vardı.
Aniden beni dürttü, döndüm ve bana
"Işıklı araba senin mi?" dedi.
Tepe lambası olan iş aracımdan bahsediyordu.
Benimki olduğunu söyledim.
"Polis misin, güvenlik mi, nesin?" diye sordu.
Kız ne istediğini sordu, bir an duraksayıp
"Soğuk bir içecek istiyorum" dedi.
Bu bana komik geldi,
yoğurt dükkânında neden soğuk içecek istersin ki?
Kasada ödeme yaparken
tuvalet olup olmadığını sordu.
Kız arkada olduğunu söyledi,
Sprite'ını alıp tezgâhın arkasından arka tarafa geçti.
Adamın çıkıp çıkmayacağını
görmek için
10-15 dakika kızla konuştum.
İçimde onunla ilgili kötü bir his vardı
ama çıkmadı.
Yoğurdum erimeye başlayınca vedalaşıp çıktım.
Beyaz bir erkekti. 1,75 boylarında, orta yapılıydı.
Sonra Houston'da futbol maçına gittim.
Pazar günü Austin'e dönünce
cinayet haberlerini duydum."
İşte burada bitiyor.
O kişinin Brashers olup olmadığını
asla bilemeyeceğiz ama girip
tuvaleti kullanmış olma ihtimali hikâyeye uyuyor.
Ya da arka kapıyı aralık bırakmış olabilir.
Burada oturuyordum ve her yer kıpkırmızıydı.
İtfaiye araçlarının ışıkları yanıp sönüyordu.
Devriye araçlarının ışıkları da.
Duman vardı. Çatıdan dumanların
çıktığını görebiliyordum.
Buraya geldim.
Bu taraftan gitmemem gerektiğini biliyordum, buraya park ettim.
Tırnaklar olayı benim için çözdü.
Tırnak altlarındaki dokularda çapraz bulaşma olamazdı.
Cinsel saldırı vakalarında,
kurbanın yaşadığı durumlarda tırnak altlarını kazımak
dedektifliğin ilk kuralıdır.
-Torbalayıp gönderirsin. -O kim?
Efendim?
Sonora'yı gördüm.
Aman Tanrım.
Tanrım, Sonora.
-Buna ne diyeceğimi bilmiyorum. -Biliyorum.
Normalde buraya gelmem.
Bu çok zor
ama kahvaltı yaptığım arkadaşım
"Yoğurt dükkânına çiçek götürmek istiyorum.
Hazır mısın?" dedi.
Ben de, her şeye evet demeye çalışıyorum,
"Tabii, deneyelim" dedim.
-Şuna baksana. -Evet.
Otuz dört yıl.
Bütün bu çiçekleri burada görmek çok iç açıcı.
Hâlâ bu kadar çok insan onları düşünüyor.
-Lütfen, devam et. -Evet.
1996'da Austin'e taşındım.
1991'de lise son sınıftaydım.
Yani...
-Bunu duymuştum. -Demek aynı yaştaydınız.
Evet, o zamanlar 17 yaşındaydım.
Vay canına, evet. Aynı yaş.
Yapanı bulduklarına
gerçekten çok memnunum.
Pekâlâ, sizi tutmayayım.
-Geldiğiniz için teşekkürler. -Memnun oldum.
Yemek salonunu temizliyorduk
çünkü o zamanlar Gatti's büfesi vardı.
ESKİ MR. GATTI'S ÇALIŞANI
Ben bulaşık yıkıyordum, Dave süpürüyordu.
"Şuraya bak, otoparkta itfaiye araçları var" dedi.
Bu alışveriş merkezinden sondaki alışveriş merkezine
ve duvar kâğıtçısına kadar hepimizin çatı katı birdi.
Duman içeri dolmaya başladı.
Sabah üçe dörde kadar
neler olduğunu bilmiyorduk.
Sonra o trajik haberi duyduk.
Pekâlâ, teşekkürler.
-Evet, çok teşekkürler. -Teşekkürler.
Tanrım, burada yeterince kalırsak herkesle karşılaşacağız.
Burada olduğuna inanamıyorum.
Polisin yaptıkları harikaydı.
Biraz zaman aldı ama sonunda çözdüler.
Doğru.
O zamanlar polis işini düzgün yapmadığı için
hapse gönderilen çocuklar için de üzülüyorum.
Haklısın.
Öyle sandılar ama yapmamışlardı.
"Aman Tanrım" dedik.
Evet.
Hâlâ küçük bir şehir, değil mi?
-Bunu görmeyi başardık. -Evet.
O gece yaptığın tüm çalışmaların sonucu.
İnsanların hatırlaması bence çok hoş.
Ama aynı zamanda, dilerim unuturlar.
Hepimiz yeni hikâyeler yaratalım.
Hayat üretken olmalı. Geçmişe tutunup kalamayız.
Sanırım bu yüzden "Bir yıl sonra
nasıl olacak?" diye düşünüyorum.
Yani bu hikâye daima benimle olacak.
Öp beni Sonora.
Yine de, o gizemin ve kaygının içinde yaşıyor değilim.
Evet, işte dere.
Sanki her şey bitmek üzere.
Bir noktada bu sadece tarih olacak.
Hatırlanacak bir şey olacak
ama artık içinde yaşayacağımız bir şey değil.
Sanki artık cevaplara sahibiz...
...ve soruları geride bırakabiliriz.
Belki de geride bırakabileceğimiz kısım budur.
Ne çok anı var.
Her şeyi gördünüz. Dünya çok şey gördü.
Evet, o Sarah'nındı
ama çok fazla kalmadı.
Artık yerini yeni torunlarım aldı.
Bu kimden? Maddie. Bana şapka yapmış.
Bu arada, bu işte olduğunuz için hepinizin deli olduğunu düşünüyorum.
Çok tuhaf bir iş.
Bunca yıldır benimle röportaj yapan
kimseye saygısızlık etmek istemem. Asla saygısızlık değil
ama bunun bittiğine çok memnunum. Ne büyük bir lütuf.
Bunun olacağını hiç sanmıyordum ama bu son röportajım olacak.
Bu pisliği bırakmalısın çünkü seni yiyip bitiriyor.
Tabağı tut.
Bu vaka için kavgamız bitti.
Başkaları için kavgamız bitmedi.
Adli tıp uzmanlarını, DNA uzmanlarını, soyağacı uzmanlarını, genetikçileri...
SHAWN'IN EŞİ
...mağdur savunucularını bir araya getirecek bir yer oluşturmaya çalışıyoruz.
İnsanların soruları olursa bir yere ulaşırlar.
Kâr amacı gütmüyor.
Şimdi tüm enerjimizi buna veriyoruz.
Yaşadıkları her neyse yardım etmeye çalışıyoruz.
Herkesin yolculuğu farklı.
Umarız daha fazla vaka çözeriz.
İnsanlara daha fazla cevap verelim ki artık merak etmesinler.
Çocukların
masum olma ihtimalini
kabul etsen
bu sana nasıl hissettirirdi?
Hiçbir alakaları olmadığı ortaya çıksa
kandırılmış gibi hissederdim.
Ceset pozisyonlarını uydurdularsa
kandırılmış olurdum.
Bu bilgilere göre hareket ettim ve eğer öyle değilse, kim bilir?
O zaman yanıldım.
Eğer dedektifler bir şeyi yanlış anlarsa ya da kandırılırsa
onları hapse gönderenlerin kararı değil,
o 12 kişinin kararıdır.
Jüri yanıldıysa ne hissedersin?
Şahsen hâlâ yanlış olduğunu düşünmüyorum.
Birçok insanın, birçok profesyonelin haklı olduklarından
bu kadar emin oldukları
ama aslında trajik bir şekilde
çok yanlış oldukları böyle bir vaka daha görmedim.
20 YIL SONRA
Tanımlanan o dört kişinin suçlu olduğuna kim inanıyor?
"Masumiyet inkârcıları" denilen profesörlerin üzerinde yazılar yazdığı
bir araştırma alanı var,
genellikle polisler, savcılar falan
kendi zihinlerinde şöyle bir çarpıtma yapıyorlar,
"Peki, tamam, yeni bir delil var
ama asıl sanık hâlâ suçlu" ama neden?
İki, bir.
Kanıtlar artık o kadar ezici ki
sanırım herkes kabul ediyor.
Gerçekten masum olduklarına
ve aklandıklarına dair yargı kararı almalarını bekliyorum.
19 ŞUBAT 2026
Daha önce hiç bu noktaya gelmemiştik.
Mahkûmiyetlerinin iptal edildiği bir durumdayız.
TRAVIS SAVCISI
Kimse bir suçtan hüküm giymedi.
Yine de suçlamanın ağırlığı
30 yıldır üzerlerine yapıştı
ve gittikleri her yere taşıyorlar.
Bu sözde itiraflara yol açan sorgulamalar hatalıydı,
hukuka aykırıydı, adaletsizdi.
Korkaklık etme Mike!
Ne yazık ki o dönemde çok sayıda Hector Polanco vardı.
Onun başlatmadığı bir kültür vardı ve o bu kültürün son temsilcisi değildi.
Bu, tarihimizde anlamak ve düzeltmek için
elimizden gelen her şeyi yapmakla yükümlü olduğumuz bir andı.
Hesap sorulması gerekiyor.
Ayağa kalkın.
Lütfen oturun. Herkese günaydın.
Bu mahkemede her gün
devlet insanlardan başkalarına verdikleri
zararın sorumluluğunu almalarını ister.
Zararı onarmak için elimizden geleni yaparız.
BÖLGE SAVCI YARDIMCISI
Bugün, sorumluluğu kabul edip gerçeği kullanarak
zararı hafifletme sırası bizde
böylece herkesin iyileşip ilerlemesine katkı sağlarız.
1991 yoğurt dükkânı cinayetleri olarak bilinen olayda,
25 yıldan uzun süre önce devlet
suç sırasında ergen olan dört masum genci yargıladı.
Hatalı yargılamalar Amy Ayers,
Eliza Thomas ve kız kardeşler Jennifer ve Sarah Harbison'a zarar verdi.
Adaleti hak ediyorlar.
Kızların aileleri de zarar gördü.
ELIZA'NIN BABASI
Faillileri yakaladığımızda bize güvenmeleri istendi.
Şimdi onlardan yanlış insanların odağında
on yıllarca biriken
o belirsizliği ve duyguları bir kenara bırakmaları isteniyor.
Bu topluma zarar verildi.
Gençlerin bu suçları işleyebileceğine inanmak
insanlığa dair algımızı değiştirdi.
Haksız yere yargılanan dört kişiye de
zarar verildiği aşikâr.
Bugün, gerçeğe ışık tutarak bu zararı telafi etme yolunda
ilk adımı atıyoruz.
Lütfen tanık kürsüsüne oturun.
Soruşturmanızda dördünden herhangi birini cinayetlerle bağlayan adli
veya fiziksel kanıt bulundu mu?
Hayır.
Dördünü Robert Brashers ile bağlayan
herhangi bir kanıt bulundu mu?
Hayır.
İTİRAFLAR BİLİM
İtiraflarda cinsel saldırılar da vardı.
Vajinal sürüntülerden bu dört kişinin dışlandığını
bildiğinize göre, bu mümkün mü?
Hayır.
Adım Michael James Scott.
6 Aralık 1999'da
yoğurt dükkânı cinayetleri olduğunda 17 yaşındaydım.
O suçları işlemedim. Hiçbir alakam yoktu
ve o günden beri her gün masumiyetimi korudum.
Suçlandım, yargılandım ve haksız yere mahkûm edildim.
Ailemi kaybettim. Gençliğimi kaybettim.
İlk yetişkinlik yıllarımı kaybettim.
Mahkeme kararları benden alınan yılları ve sevgiyi geri getiremez
ama gerçeği kabul edebilir.
Suçsuzum.
Robert Springsteen IV'ün ifadesi.
Bu da Forrest Brook Welborn'ün ifadesi.
Adım Phil Scott. Michael Scott oğlumdur.
Adım Janine Casey. Michael Scott'ın eski eşiyim.
Polisin öldürmesi, kocamın hayatının böyle sona ereceğini hayal etmiyordum.
Bu korkunç suçtaki masumiyetinden
asla taviz vermediği için Forrest ile gurur duyuyorum.
Austin Emniyet Müdürlüğü'ne, savcılığa ve Paul Johnson'a...
...dar görüşlülüğünüz...
...babamın geleceğini çaldı.
Bugünkü karar bir lütuf değil.
Bir zorunluluktur.
Hiçbir karar sizden alınan zamanı geri getiremez.
Hiçbir hüküm taşıdığınız yükü tamamen telafi edemez.
Ancak mahkeme,
kayıtsız şartsız ve tereddütsüz bir şekilde
aklanmış olduğunuzu
ve masumiyetinizin onaylandığını beyan eder.
Üç, iki, bir.
Bugünkü ifadeler kayıplara odaklandı yoğurt dükkânı cinayetlerinde
haksız yere suçlanan dört adam isminin temizlenmesini beklerken
ailelerini ve gençliklerini kaybetmenin acısını yaşadı.
Bunun yaşandığı için üzgünüm.
Tamam mı?
Ayrıca.
Maurice sana asla ihanet etmedi.
Sana ihanet etmek istemedi Forrest.
Sen onun arkadaşıydın.
Tamam mı?
Ona...
...yanlış şeyler söylendi.
Bunu bilmeni istiyorum.
-Tamam mı? -Teşekkür ederim.
Evet.
Kıpırdatmadan koyabilir misin?
Hikâye yeni bir sonla güncellendi.
FAİLİ MEÇHUL BİRİMİ
Aynı yer ama güncellendi.
Bu güzel görünüyor.
Evet. Düzgün duruyor.
Evet.
LÜTFEN DOKUNMAYIN
Alt yazı çevirmeni: Bengi Uğurluoğlu