(สะเทือนขวัญฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต ออกอากาศสิงหาคม ปี 2025 เป็นซีรีส์สี่ตอน)
(หนึ่งเดือนต่อมาหน่วยคดีที่ปิดไม่ลง สำนักงานตำรวจออสติน)
(แถลงข่าวการค้นพบสำคัญในคดีนี้)
(วันที่ 29 กันยายน ปี 2025)
นี่เป็นความฝันร้ายที่ยาวนาน
สำหรับชุมชนออสตินจริงๆ
โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่กับฝันร้ายนี้
มาเป็นเวลายาวนานเช่นนี้และ...
(งานแถลงข่าว)
อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน
ขอบคุณที่ทุกคนอยู่กับเราในเช้านี้
กว่าสามทศวรรษหลังเหตุฆาตกรรมอันโหดเหี้ยม ได้พรากชีวิตของเด็กสาวทั้งสี่คน
และเปลี่ยนเมืองออสตินไปตลอดกาล หัวใจของเรายังไม่หายดี
มันยังแตกสลายให้เหล่าเด็กสาว ที่ล้ำค่าที่เราสูญเสีย
กว่า 25 ปีที่ผ่านมา...
(เคิร์ก วัตสัน นายกเทศมนตรี)
ในสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกับปัจจุบันนี้
"ผมเคยกล่าวว่าออสตินสูญเสียผู้บริสุทธิ์ ในคืนที่วัยรุ่นเหล่านั้น...
(อิไลซา ซาราห์ เจนนิเฟอร์ เอมี่)
กลายเป็นเหยื่อ"
(เราจะไม่ลืม)
"กาลเวลาผ่านไป"
เราเปลี่ยนไปและเมืองเปลี่ยนไป
ในขณะที่ความหวาดกลัวไม่เปลี่ยนแปลง ความโศกเศร้าที่ไม่ลดลง
ในที่สุดเราก็สามารถถอนหายใจได้ยาวๆ
ความโล่งใจที่ได้รู้ความจริง
ในที่สุดวันนี้เราก็มีคำตอบ
(ใครฆ่าพวกเด็กสาว)
(เงินรางวัลหนึ่งแสนดอลลาร์สำหรับข้อมูล อันนำไปสู่คำพิพากษาลงโทษ)
(โรงแรมออสติน)
(เราจะไม่ลืม)
(สะเทือนขวัญฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต)
ฉันเคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ครอบครัวนี้บนถนนเส้นนี้
และฉันพยายามนึก ว่าเป็นบ้านหลังไหนอยู่ตลอด
และมีถนนสายหนึ่งทางด้านขวา ชื่อว่าถนนโซโนรา
ฉันว่าเราคงขับผ่านมันไปแล้ว
ฉันไม่ค่อยรู้จักย่านนี้เหมือนเมื่อก่อน
(โซโนรา โทมัส น้องสาวของอิไลซา)
ตอนพนักงานสืบสวนโทรหาฉันวันศุกร์ ฉัน...
ฉันก็ไม่ได้ยินอะไรที่เขาพูดอยู่ครู่หนึ่ง
ฉันอยากได้ยินเรื่องนี้อีกครั้งสักสิบครั้ง
จนฉันรู้มากพอที่จะถามคำถาม
และฉันรู้สึกได้ว่า จิตใจของฉันฟุ้งซ่านแค่สามหรือสี่วัน
ตั้งแต่ฉันได้ยินข้อมูลใหม่นี้
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะจบ
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึก... ใช่แล้ว ร่างกายฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ที่ผ่านมาฉันนึกว่ามันอยู่ไกลกว่านี้
ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร จำได้ว่ามีต้นไม้ใหญ่แต่...
ตอนนี้ฉันเริ่มงงแล้ว
ฉันนึกว่ามีแจกันที่ตั้งอยู่ โอเค
คุณอยากใช้เวลาส่วนตัวก่อนไหม
ค่ะ ดีเหมือนกัน ไม่นานหรอก เราจะได้รีบไปต่อ
พวกเขาขับรถจากออสตินรวดเดียวเพื่อมาบอกเรา
ฉันรู้สึกอึ้งประมาณหนึ่ง
ฉันว่าเป็นเพราะมันยังเป็นเรื่อง ที่ใหม่มากสำหรับเรา
ในประโยคหนึ่ง
มันเริ่มจากต้องคิดเรื่องหนึ่ง อยู่สามสิบกว่าปีจนกลายเป็น...
"ไม่ มันเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก"
เมื่อพวกเขาอธิบายให้เราฟัง ฉันรู้สึกแย่
เพราะพวกเขาต้องคุยกับผู้ปกครองคนอื่นทุกคน
ต้องพูดเรื่องนี้ซ้ำๆ ให้หลายคนฟัง
เขามองเราพูดว่า "ผมมีข่าวดี"
จากนั้นก็เงียบไปพักใหญ่
ผมไม่เคยลืมเรื่องนั้น เขาพูดว่า...
"ผมรู้แล้วว่าใครฆ่าลูกสาวคุณ"
(นักสืบแดน แจ็กสัน หน่วยคดีที่ปิดไม่ลง สำนักงานตำรวจออสติน)
เมื่อผมรับช่วงคดีนี้ต่อ ตอนต้นเดือนมิถุนายนปี 2022
เราพูดคุยเกี่ยวกับข้อจำกัดของวัตถุพยาน
(ห้องปฏิบัติการดีพีเอส)
หนึ่งในไม่กี่อย่างที่เรามีคือปลอกกระสุน ขนาดจุด 380 ในตะแกรงระบายน้ำ
มีการอัปโหลดข้อมูลเข้าฐานข้อมูลเอทีเอฟ
และมันไม่ตรงกับข้อมูลไหนเลย
สันเกลียวและร่องเกลียวบอกเรา ว่ามันคือปืนประเภทไหน
(เอมี่)
เรากระจายข้อมูลไปทั่วประเทศ
เรารู้ว่าจริงๆ แล้วเรากำลังตามหาอะไร
ระบบนี้ชื่อว่าไนบิน
เครือข่ายข้อมูลเกี่ยวกับขีปนาวุธ แบบบูรณาการแห่งชาติ
(ไนบิน)
คล้ายกับฐานข้อมูลดีเอ็นเอแห่งชาติ
แต่แทนที่จะเป็นดีเอ็นเอ มันเก็บปลอกกระสุนปืนที่ยิงแล้ว
วิธีการที่ตัวปืนเก็บปลอกกระสุน
ได้สร้างรอยบุ๋มขนาดจิ๋ว ที่ต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่อง
จากนั้นซอฟต์แวร์ก็สามารถเปรียบเทียบได้
ว่าเป็นปืนกระบอกเดียวกันที่ใช้ก่อเหตุอื่นหรือไม่
ผมเลยคิดว่า "มันก็ผ่านมานานแล้ว
ผมคิดว่าข้อมูลยังอยู่ในฐานข้อมูล
แต่ผมขอตรวจสอบอีกครั้ง
อาจมีบางอย่างที่เราทำได้ตอนนี้"
จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผมไม่รู้ว่าทำไม
มีบางอย่างบอกให้ผมค้นหาเรื่องนั้น
มันถูกอัปโหลดอย่างน้อยสองครั้ง
ปี 1997 และอีกครั้งในปี 2007 และมันไม่ตรงกัน
ถ้ามันนานขนาดนั้น
ซอฟต์แวร์ในปัจจุบันก้าวหน้ากว่าเมื่อก่อนมากๆ
ตอนนี้เป็นแบบสามมิติแล้ว
วันที่ 2 กรกฎาคม พวกเขาดึงข้อมูลจากหลักฐาน
บ่ายวันนั้นพวกเขาโทรหาผม
ที่จริงผมออกนอกเมืองไปพักผ่อน
และผมนั่งอยู่บนชายหาดในพอร์ตอะรันซัส
พวกเขาถาม "คุณกำลังนั่งอยู่ใช่ไหม"
ผมตอบ "ใช่ ผมนั่งอยู่บนหาด มีอะไร"
ผมถาม "งานนี้ผมต้องดื่มฉลองไหม"
เขาตอบว่า "ใช่ คุณต้องดื่มฉลองให้ตัวเอง
ข้อมูลตรงกัน"
(ออสติน รัฐเท็กซัส)
กับอีกคดีฆาตกรรมที่ยังปิดไม่ได้ในปี 1998 ในเล็กซิงตัน รัฐเคนทักกี
"นี่คือลินดา รัตเลดจ์อายุ 43 ปี
(ตำรวจสืบคดีปี 1998 เล็กซิงตัน)
ตำรวจกล่าวว่าวันที่ 7 พฤศจิกายน ปี 1998
พวกเขาตอบรับให้การช่วยเหลือ สำนักงานดับเพลิงเล็กซิงตัน
ด้วยการดับไฟที่ร้านค้าหนึ่ง
เมื่อพวกเขาไปถึงก็พบผู้เสียชีวิตเป็นผู้หญิง
อยู่ภายในหลังร้าน ภายหลังได้รับการยืนยัน...
(เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพฟาแยตต์)
ว่าเป็นลินดา รัตเลดจ์"
เมื่อพวกเขาพบร่างของลินดา บนถนน 121 มาลาบูไดรฟ์
(การสืบสวนสถานที่เสียชีวิต)
พวกเขาพบบาดแผลที่ไม่เกี่ยวข้องกับไฟ
(เสียชีวิตด้วยอาวุธ)
เราจัดการดับไฟทุกรูปแบบ นั่นคือสิ่งที่เราทำ
(จ่ามาร์ก บาร์นาร์ด ตร.เล็กซิงตัน)
ทุกครั้งที่เราพบศพที่น่าสงสัย
"การเสียชีวิตของคุณรัตเลดจ์ ถูกวินิจฉัยว่าเป็นการฆาตกรรมตั้งแต่ตอนนั้น"
(ลินดา มารี นิกสัน รัตเลดจ์)
"ไม่มีผู้ต้องสงสัย หรือไม่เคยมีการพบผู้ต้องสงสัยเลย"
ผู้หญิงคนนี้ถูกฆ่า ในชุมชนร้านค้าแห่งหนึ่งในพื้นที่ค้าปลีก
ที่ร้านเครื่องช่วยฟังของพ่อแม่เธอ
(ศูนย์เครื่องช่วยฟังนิกสัน)
เธอจะเปลี่ยนเสื้อผ้า ที่ร้านเครื่องช่วยฟังหลังเลิกงาน
ผมว่าเธอคงเป็นบาร์เทนเดอร์ และเธอจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
และออกไปกับเพื่อนๆ
เธอเลยแวะที่นั่นและไม่ได้ไปบาร์อีกเลย
ต่อมาในคืนนั้นหรือเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น มีคนขับรถผ่านและเห็นไฟไหม้
เหมือนร้านโยเกิร์ต สำนักงานดับเพลิงได้ดับไฟ
และพบร่างของเธอที่หลังร้าน เธอถูกยิงที่ศีรษะด้วยปืนขนาดจุด 380
เหมือนที่ร้านโยเกิร์ต เธอถูกล่วงละเมิดทางเพศ
ประตูหน้าถูกล็อกจากด้านใน
และชัดเจนว่าอาจออกทางประตูหลัง
ซึ่งถ้าคุณดูที่ประตูหลังของชุมชนร้านค้า
มันดูเหมือนร้านโยเกิร์ต มันเป็นซอย
ชุมชนร้านค้าส่วนใหญ่อาจมีหน้าตาเหมือนกัน
ผมกลับจากพักผ่อนวันหยุด และไปพบกับตำรวจเล็กซิงตัน
พยายามหาจุดเชื่อมโยงที่เหมือนกัน
ปลอกกระสุนของพวกเขา เพิ่งถูกอัปโหลดในปี 2024
เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว
ช่วงสุดสัปดาห์
เราไม่เจอความเชื่อมโยงอื่นใด
เล็กซิงตันเป็นอะไรที่ไม่ได้อยู่ ในความคิดของเราในคดีเรา
และพวกเขาไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ กับเท็กซัส
ปืนกระบอกเดียวกันในเจ็ดปีให้หลัง แผนประทุษกรรมที่คล้ายกัน
เราร่วมมือกันในกลยุทธ์การทดสอบ
สิ่งหนึ่งที่พวกเขามีคือชุดตรวจ การล่วงละเมิดทางเพศ
เราไม่มีลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ดีพอสำหรับโคดิส
โคดิสคือระบบดัชนีดีเอ็นเอรวม
เป็นฐานข้อมูลแห่งชาติที่เอฟบีไอเป็นผู้จัดทำ
(โคดิส ระบบดัชนีดีเอ็นเอรวม)
"โปรแกรมโคดิสมีเรื่องราวที่ประสบความสำเร็จ มากมายตั้งแต่มีการเริ่มใช้งาน
ขณะที่ฐานข้อมูลเพิ่มขึ้น
(การเก็บดีเอ็นเอผู้กระทำความผิด)
จำนวนคดีที่คลี่คลายก็เพิ่มขึ้น"
คุณต้องการดีเอ็นเอจำนวนหนึ่ง ต้องมีคุณภาพพอสมควร
คุณต้องมี...
สิ่งที่เรียกว่าลายพิมพ์โคดิส ที่สมบูรณ์เพื่ออัปโหลดมัน
ลายพิมพ์บางส่วนหรือไม่มีคุณภาพ จะทำให้ได้ผลบวกที่ผิดพลาด
(ลายพิมพ์โคดิส เครื่องหมายกระจายทั่วโครโมโซมจำนวนมาก)
ผมบอกว่า "เราไม่มีลายพิมพ์โคดิส
เรามีแต่วาย-เอสทีอาร์"
(ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์)
"พวกคุณมีวาย-เอสทีอาร์ไหม"
ผมตอบว่า "ไม่ ในคดีนี้ไม่มีเลย"
"อัยการขอเลื่อน...
(ปี 2009)
เพื่อค้นหลักฐานดีเอ็นเอเร็วๆ นี้"
"ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ ไม่ตรงกับจำเลยคนไหนของคุณเลย"
คุณสามารถค้นหาโคดิสแบบกว้างๆ ได้ไหม
คุณเคยทำแบบนั้นหรือยัง
และคุณจะทำแบบนั้นในอนาคตไหม
ไม่มีฐานข้อมูลสำหรับลายพิมพ์ที่มีลักษณะนี้
นี่คือลายพิมพ์วายเท่านั้น และไม่มีฐานข้อมูลสำหรับลายพิมพ์นั้น
ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ ดีเอ็นโครโมโซมเพศชายที่พวกเขาทดสอบ
ไม่มีในฐานข้อมูลที่ค้นหาได้อัตโนมัติ
มันไม่เหมือนการอัปโหลด และค้นหาได้อย่างต่อเนื่อง
เพราะธรรมชาติของลายพิมพ์ "วาย"
มันไม่ได้มีอยู่ในตัวคนคนหนึ่งโดยเฉพาะ
ซึ่งคุณจะพบข้อมูลที่ไม่เกี่ยวข้อง กับคดีของคุณอย่างสิ้นเชิง
สิ่งที่คุณทำได้คือการค้นหาด้วยตัวเอง
ใส่ลายพิมพ์ที่คุณมีและนั่งลง
และพิมพ์มันเข้าไปเปรียบเทียบ กับลายพิมพ์ "วาย" อื่นๆ ในคดีอื่นๆ ในรัฐคุณ
(ลายพิมพ์วายเอสทีอาร์ไม่ทราบที่มา ดูผลลัพธ์วายเอสทีอาร์)
ดังนั้นถ้าชายคนนี้มาจากเคนทักกี
คุณจะเห็นว่ามีอะไรที่ตรงกับ ผู้กระทำความผิดที่รู้จักที่นั่นหรือไม่
ตอนนั้นผมคิดว่า
"เราน่าทำแบบนั้นกับทั้งประเทศ"
ไม่ใช่ทุกแล็บที่จะเก็บลายพิมพ์ "วาย" แต่เริ่มมีการเก็บเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เราถามทุกคนทั่วประเทศ
และทุกคนตอบกลับโดยไร้คำตอบ ยกเว้นรัฐเซาท์แคโรไลนา
พวกเขามีข้อมูล เราได้เครื่องหมายครบ 27 จุด
ลายพิมพ์ "วาย" จากคดีล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรม
นอกกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนาจากปี 1990
(สนง.ตำรวจกรีนวิลล์ รายงานเพิ่มเติม)
(ฆาตกรรม)
(การกระทำความผิดทางเพศ)
(ร้านโยเกิร์ต ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ กรีนวิลล์)
พวกเขาบอกว่าอยากทบทวนอีกครั้ง
เราต้องทำการประกันคุณภาพ เพื่อให้แน่ใจว่าที่เราพิมพ์เข้าไปนั้นถูกต้อง
เพราะอาจเกิดความผิดพลาดของมนุษย์ได้
เราคิดว่าเป็นเพราะเราเป็นพวกแรกที่ถาม
พวกเขาไม่เคยได้รับการร้องขอมาก่อน
(กรีนวิลล์)
พวกเขาต้องแน่ใจว่านี่อาจเป็นผู้ต้องสงสัย
ในคดีของเราก่อนมีการเผยแพร่ข้อมูลมากขึ้น
ผมบอกว่า "ได้เลย ไม่มีปัญหา"
นั่นจึงเป็นสองสัปดาห์แห่งการรอคอยที่นานจริงๆ
(ตำรวจออสติน รัฐเท็กซัส หน่วยคดีที่ปิดไม่ลง)
ตอนผมคุยกับพนักงานสืบสวนที่นั่น เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคดีเรา
และผมพูดประมาณว่า "คดีฆาตกรรมสี่ศพของเรา..."
และเขาถามว่า "คดีฆาตกรรมสี่ศพเหรอ อะไรนะ"
"ใช่ คุณลองค้นดูก็ได้"
ผมพูดว่า "ที่จริงมีสารคดี ที่ออกอากาศอยู่ตอนนี้ด้วย"
เพราะนี่คือตอนที่ผมคิดว่า... ตอนที่สามฉายแล้ว
ผมเลยบอกว่า "ถ้าคุณอยากตามให้ทัน
มีสารคดีที่ดีมากๆ ทางเอชบีโอ ผมอยู่ในตอนที่สี่"
และเขาก็พูดว่า "ขอถามอะไรหน่อยสิ
เหยื่อของคุณถูกมัดด้วยเสื้อผ้าของตัวเองใช่ไหม"
ผมตอบว่า "ใช่" เขาพูดต่อว่า "ใช่ ของเราก็เหมือนกัน"
ผมคิดว่าพวกเขาใช้ถุงน่องของเธอ
และตอนนั้นเองผมพูดว่า "เอาละ เราพบเบาะแสใหม่ที่นี่แล้ว"
พวกเขาส่งรายงานให้ผมฉบับหนึ่งเขียนว่า...
(ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ตรงกัน)
"นี่ยืนยันว่าเชื่อมโยงกับกรีนวิลล์
คดีล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรม"
"นี่คือหมายเลขคดีและวันที่ก่อเหตุ"
(วันที่ 4 พฤษภาคม ปี 1990)
ผมค้นวันที่และ "กรีนวิลล์ เซาท์แคโรไลนา" ในกูเกิล
และคดีฆาตกรรมนี้ก็โผล่ขึ้นมาบนกูเกิล
พบศพผู้หญิงคนหนึ่งถูกฆาตกรรมในกรีนวิลล์เคาน์ตี
"เธอคือเจนนี่ ซิทริกกีถูกรัดคอ และข่มขืนภายในอะพาร์ตเมนต์ของเธอเอง"
"พบศพในอ่างอาบน้ำที่ยังเปิดน้ำอยู่"
"โจรข่มขืนและฆาตกรต่อเนื่องที่โหดเหี้ยม"
(ตามรอยฆาตกรต่อเนื่อง)
การค้นหาด้วยตัวเองครั้งนั้น
ปรากฏว่าไม่เพียงเป็นการร้องขอที่ไม่เคยมีมาก่อน
แต่พวกเขายังได้ข้อมูลของฆาตกรต่อเนื่องด้วย
(เกาะติดคดี ตามรอยฆาตรต่อเนื่อง)
"เจ้าหน้าที่สืบสวนหลายรัฐกำลังทำงาน
เพื่อดูว่าคนร้ายเกี่ยวข้องกับคดีอื่นๆ หรือไม่"
ขอย้ำอีกครั้งว่าคุณต้องเข้าใจว่า
ผู้ชายหลายพันคนอาจตรงกับลายพิมพ์ "วาย"
ดังนั้นสำหรับคดีเรา เราไม่สามารถบอกได้ว่าคนคนนี้เป็นคนทำ
แต่ผมเริ่มค้นหามัน ผมได้...
(ตำรวจทางหลวงรัฐมิสซูรี)
ติดต่อกับตำรวจรัฐมิสซูรี ซึ่งสืบคดีที่เชื่อมโยงอีกคดีหนึ่ง
คดีฆาตกรรมสองศพจากเดือนมีนาคมปี 1998
คดีฆาตกรรมสองศพในนิวมาดริด
(นิวมาดริดเคาน์ตี ฆาตกรรม)
ไม่ใช่เมอดริดแต่เป็นมาดริด ผมเรียกผิดมาตลอดเลย
เชอร์รีและเมแกน เชอเรอร์ แม่กับลูกสาว
สามีกับลูกชายเพิ่งออกจากบ้าน เพื่อเข้าเมืองไปทำธุระบางอย่าง
พวกเขากลับมาใน 30 ถึง 40 นาทีต่อมา
ผมไม่รู้ว่าเขาเข้าไปยังไง เราไม่รู้ เขาฆ่าพวกเขาทั้งคู่
และล่วงละเมิดทางเพศเมแกน อายุ 12 ปี
สองชั่วโมงหลังจากที่เขาฆาตกรรมสองศพ
เขาพยายามบุกรุกเข้าบ้าน ในไดเออร์สเบิร์ก รัฐเทนเนสซี
ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 64 กิโลเมตร คนเดียวกัน
เขาพยายามดันตัวเองเข้าบ้านของผู้หญิงคนหนึ่ง
เธอสามารถกันเขาออกไปได้
แต่เขายิงปืนผ่านประตูและกระสุนเข้าแขนเธอ
ปืนกระบอกเดียวกันนี้ถูกใช้ ในการฆาตกรรมพวกเชอเรอร์ในมิสซูรี
เขาพูดว่า "ผมมีแฟ้มคดีทั้งหมดของชายคนนี้"
"ผมรวบรวมทุกอย่างไว้ เพราะผมรู้ว่าสักวันจะมีคนโทรมา"
คดีนี้ความหวังริบหรี่
เพราะมีแต่ความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คุณคิดว่าคดีนี้จะมีทิศทางที่แน่นอน
และคุณไปตามโพรงกระต่ายนั้น
และคุณก็ออกนอกหัวข้อที่คุณเริ่มต้นไว้
ดังนั้นคุณแค่ต้องถอยออกมา ทำความเข้าใจกับมันอย่างเป็นกลาง
(โกลว์เนลส์)
เป็นการร้องขอที่มากเกินไป ที่จะให้ผู้คนยังให้ความสนใจ
ในคดีที่มีอายุ 34 ปี
ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง เป็นหนึ่งในคนแรกๆ ที่ฉันโทรหาในเช้าวันนั้นหลังเกิดเหตุ
(บาร์บารา แอร์ส-วิลสัน)
เธอและเพื่อนเธอไปร้านโยเกิร์ต ทุกๆ วันครบรอบวันเกิดเหตุ
เป็นเวลา 34 ปี พวกเธออยู่ที่นั่น ฉันเลิกไปมาหลายปีแล้ว
ฉันคิดว่า "มันหนักเกินไปสำหรับฉัน ฉันคิดว่าทุกคนเป็นบ้ากันไปหมด"
แต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาทำแบบนั้น
และเธอพูดว่าปีนี้มีคนมารวมตัวกันเยอะมาก
เยอะกว่าปกติ
(ด้วยความระลึกถึง เอมี่ และ ซาราห์)
(เจนนิเฟอร์ อิไลซา ในใจนิรันดร์)
และฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก
ฉันไม่ต้องการให้ใครคิดว่าฉันไม่รู้สึกซาบซึ้ง
มันเป็นส่วนหนึ่งของการเยียวยาของฉัน เป็นเพราะความรักที่พวกเขามอบให้ฉัน
แต่ไม่ใช่แค่เรา ชุมชนก็ต้องการการเยียวยา
พวกเขาต้องการผ่านมันไปให้ได้
ปี 91 ผมเรียนต่อระดับบัณฑิตศึกษา และผมต้องการเงิน
ผมติดต่อเพื่อนคนหนึ่งที่ทำงานการปรับปรุงพื้นที่
ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัททำ
ผมได้รับสายจากเขาวันที่ 7 ธันวาคม
(นีล สตีกอล นักสังคมสงเคราะห์)
และเขาขอให้ผมเจอเขาที่นี่ที่...
บริเวณร้านโยเกิร์ต
(ไอแคนต์บีลีฟอิตส์โยเกิร์ต)
และอธิบายว่าเขาจะไปจัดการ
เรื่องการปรับปรุงพื้นที่ที่นี่
และเก็บกวาดร้านโยเกิร์ต
ซึ่งรวมถึงการรื้อแผ่นยิปซัมทั้งหมดออก
และรื้อถอนทั้งร้านให้หมด
(ออสติน แซนอันโตนิโอ)
การมีความเชื่อมโยงกับหญิงสาวคู่นี้
เชื่อมโยงกับความผูกพันกับละแวกนี้...
ผมตัดสินใจว่าจะเริ่มทำและทำมัน
และสิ่งหนึ่งที่ผมบอกคนที่จะทำงานที่นั่นว่า
จะต้องไม่มีการล้อเล่น
ห้ามพูดคำหยาบ
มีแค่เสียงรื้อถอนเท่านั้น
ไม่มีความจำเป็นที่เราต้องเพิ่มเข้าไป
และมันเป็นงานที่ยาก
เพราะมันไม่ใช่แค่ร้านที่ถูกเผา
มันเป็นสถานที่ที่มีการตายที่น่าเศร้า
ซึ่งทำให้ทำงานช้าลงในทางหนึ่งและ...
กระตุ้นให้เราเคารพต่องานที่เราทำอย่างมาก
และมันคือความผูกพันกับที่นี่ซึ่งผมไม่ได้คาดคิด
แต่ผมก็ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง
และในที่สุด ด้วยความไม่เต็มใจ
ผมแทบรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ต้องทำให้เสร็จ เพื่อเป็นการให้เกียรติ
มันไม่ได้เป็นแค่การสุ่ม
พวกคนงานรื้อถอนเข้ามาเพื่อทำงานลวกๆ
แต่ทำด้วยการให้เกียรติ
และ...
มันเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ น่าสลดใจแต่ก็น่าประทับใจ
(ไอแคนต์บีลีฟอิตส์โยเกิร์ต)
ผมเลยสำรองข้อมูลนิดหน่อย และอธิบายวิธีการระบุตัวชายคนนี้
ย้อนกลับในทศวรรษ 1990 เขาอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง
เขาไม่อยู่ในโคดิสเพราะตอนที่เขาก่อเหตุ
ตอนนั้นยังไม่มีการเก็บดีเอ็นเอ
(ฆาตกรต่อเนื่อง)
เขาจึงเที่ยวก่อเหตุล่วงละเมิด ทางเพศและฆาตกรรมไปทั่ว
และเขาเป็นผู้กระทำความผิดที่ไม่มีใครรู้จัก
กลางทศวรรษ 2000 หลายหน่วยงาน เริ่มนำข้อมูลอาชญากรรมเก่าๆ เข้าสู่โคดิส
และมันเริ่มเชื่อมโยงกัน
กับฆาตกรและโจรข่มขืนนิรนามคนหนึ่ง
แต่พวกเขายังไม่รู้ว่าเป็นใคร
(โคดิส โครโมโซม)
คุณเจอนี่ปี 1990 ในเซาท์แคโรไลนา
ก่อเหตุฆาตกรรมสองศพในมิสซูรี ซึ่งเชื่อมโยงกับเทนเนสซีด้วยวิถีกระสุน
และปี 1997 ที่เมมฟิสซึ่งดีเอ็นเอเข้าสู่โคดิส
ในคดีเมมฟิส เขาพยายามเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง
มีผู้หญิงสี่คน
พวกผู้หญิงเพิ่งกลับถึงบ้าน เขาผ่านและเข้าไปทางประตู
เขาจึงสบโอกาส
"ตำรวจบอกว่าผู้ชายเคาะประตู
กับผู้หญิงสี่คน และเด็กทารก อายุเก้าเดือนอยู่ด้านใน
เขาขอความช่วยเหลือ ให้หากระเป๋าเงินของภรรยาเขา
ใช้ปืนเพื่อเปิดทางเข้าบ้าน และตัดสายโทรศัพท์"
เขาสามารถมัดพวกเธอสี่คนได้โดยคนเดียว
นี่คือปัจจัยสำคัญในการจู่โจมของโจรข่มขืน
เขาใช้เทปผ้ามัดคนที่อยู่ในบ้าน
แล้วเขาข่มขืนเหยื่อที่อายุน้อยที่สุด เด็กหญิงอายุ 14 ปี
พวกเธอไม่ตายใช่ไหม
พวกเธอไม่ตาย เขาปล่อยให้พวกเธอรอด ผมไม่รู้ว่าทำไม
พวกเขาเผยแพร่ภาพสเก็ตช์
แต่คิดดูว่านี่คือทศวรรษ 1990
ไม่มีข้อมูลเสาโทรศัพท์มือถือ
ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีกล้องอ่านป้ายทะเบียนรถ
ไม่มีสื่อสังคมออนไลน์ ครอบคลุมตลอด 24 ชั่วโมงเหมือนในปัจจุบัน
ถ้ามันง่าย คดีเหล่านี้คงคลี่คลายไปแล้ว
แต่ระหว่างปี 2006 และ 2017 มันเป็นคดีที่ปิดไม่ลง
(เคทีที 19 พ.ค 1998)
นี่คือไดอารี่ของจริงของเจนนี่ ซิทริกกี
ชื่อ สถานที่ หลายอย่างที่เธอทำ
จนกระทั่งจบตรงนี้ วันที่ 4 นั่นคือตอนที่เธอถูกฆาตกรรม
และใครจะรู้ว่าหนึ่งในรายชื่อในไดอารี่นี้
มีความเกี่ยวข้องกับมันหรือไม่
นี่คือกระจกที่แขวนอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของเจนนี่
คนร้ายทิ้งข้อความไว้บนนั้นว่า "อย่ายุ่งกับครอบครัวของฉัน"
มันเป็นข้อความส่วนตัวถึงเธอ
ฉะนั้นคุณคิดว่าอาจเป็นคนที่เธอรู้จัก
และคุณจะบอกว่า "อย่าเพิ่งรีบร้อน นี่อาจเป็นข้อมูลหลอก
- เพื่อกำจัดตำรวจให้พ้นทาง" - ถูกต้อง
(ปี 1990 1998 2009)
และปี 2018 การมาถึง
(เทียบดีเอ็นเอแบบหนึ่งต่อหนึ่ง)
- ของการตรวจพันธุศาสตร์เครือญาติ - ฆาตกรที่ถูกตั้งข้อหาถูกติดตาม...
(นักสืบดีเอ็นเอ)
(เทคโนโลยีใหม่ไขคดีอายุ 26 ปี)
ผ่านฐานข้อมูลวงศาวิทยา
เทคโนโลยีนี้คลี่คลายคดี นักฆ่าแห่งโกลเดนสเตตเมื่อหนึ่งปีก่อน
นั่นเป็นเรื่องที่ใหม่มาก
(แอนเซสทรีดอตคอม)
เจ้าหน้าที่สืบสวนใช้ข้อมูล ดีเอ็นเอที่เผยแพร่สู่สาธารณะในการตามรอย...
("นักฆ่าโกลเดนสเตต" ขึ้นศาล)
นักฆ่าโกลเดนสเตตที่เป็นผู้ต้องสงสัย
(ฆาตกรรมในโกลเดนสเตต)
"ด้วยการใช้ดีเอ็นเอจากที่เกิดเหตุหลายสิบปีที่แล้ว
ซึ่งพวกเขาส่งข้อมูลไปยัง เว็บไซต์วงศาวิทยาที่เผยแพร่สู่สาธารณะ
ชื่อว่าเจดแมตช์"
"ถูกกล่าวหาว่าก่อเหตุ ฆาตกรรม 12 ครั้ง ข่มขืน 50 ครั้ง
และลักทรัพย์มากกว่าร้อยครั้งในแคลิฟอร์เนีย"
พวกที่มาจากมิสซูรี เทนเนสซีและเซาท์แคโรไลนา
บอกว่า "เรามีดีเอ็นเอเพียงพอแล้ว เราน่าจะทำแบบนั้นได้แล้ว"
- และพวกเขาติดต่อพาราบอนแล็บส์ - ฉันจะสร้าง...
(ซีซี มัวร์)
(ประธานนักพันธุศาสตร์เครือญาติ)
ผังตระกูลเหล่านี้ย้อนกลับไปถึงรุ่นทวด
พวกเขาพัฒนาลายพิมพ์วงศาวิทยา
(ญาติลำดับสองตรงกับหนึ่งและสอง)
เพื่อหาญาติห่างๆ
และนั่นคือตอนที่เราเริ่มสร้างผังตระกูลเหล่านั้น
และดูว่ามันครอบคลุมถึงตรงไหน
และนั่นทำให้เจอผู้ที่อาจเป็นผู้ต้องสงสัย
(ผู้ต้องสงสัยนักฆ่าโกลเดนสเตต ถูกตามรอยผ่านเว็บเจดแมตช์ )
นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด
นี่คือความหวังสำหรับคดีที่เหลือในปี 2018
(เจเนวีฟ ซิทริกกีถูกฆาตกรรม)
(ในกรีนวิลล์ 4 เมษายน ปี 1990)
แทนที่เป็นการจับคู่กันที่ถูกต้อง เหมือนที่เราค้นหาในโคดิส
เราตามหาญาติ
โดยทั่วไปพวกเขาเป็นญาติห่างๆ
(ผลการสืบสวนทางพันธุกรรม)
ตรงกันบางส่วน
เหล่านี้คือผู้บริจาคที่เป็นไปได้ของดีเอ็นเอนี้
(โรเบิร์ต)
เมื่อฉันค้นหาหนึ่งในผู้ที่อาจมีดีเอ็นเอตรงกัน
(คนร้ายที่ยิงผู้หญิงหนีไปได้)
ฉันเจอบทความนี้
ชายคนนี้มีความผิดฐานพยายามฆ่าและข่มขืน
ในปี 1985 ในฟลอริดา
เขาทำให้ฉันสะดุดใจทันที ฉันจึงขุดคุ้ยให้ลึกขึ้น
ฉันเจอเพจเฟซบุ๊กของลูกสาวเขา
ฉันเห็นชายคนหนึ่งในภาพ ที่ดูคล้ายกับภาพสเก็ตช์เหล่านั้น
(หมายเหตุ: กรอบแว่นเส้นลวดและหมวก)
และไม่เพียงมันดูเหมือนเขา
แต่ฉันคิดว่าเขาสวมหมวกใบเดียวกัน และแว่นอันเดียวกัน
นี่จึงเป็นผู้ที่มีคุณลักษณะที่ครบเพราะประวัติของเขา
(ผู้หญิงถูกจ่อยิงหัว คนร้ายหลบหนีไปได้)
เขาถูกตัดสินจำคุก 12 ปี...
(เวสต์ปาล์มบีช ฟลอริดา ปี 1985)
แต่เขาได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวในปี 89 ดังนั้นเขาออกมาในปี 90
(15 ม.ค. 1999 ข่าวมรณกรรม)
แต่เขาเสียชีวิตแล้ว
(อายุ 40 เสียชีวิตที่พารากูลด์)
และเขาถูกฝังในรัฐอาร์คันซอ
(ปี 2018)
พวกเขาได้คำสั่งศาลและขุดเขาขึ้นมา
ป้อนเข้าไปในโคดิส
และดีเอ็นเอของเขาตรงกับ อาชญากรรมที่เราพูดถึงเหล่านั้น
อย่างสมบูรณ์แบบ
(ไขคดีปริศนาได้แล้ว)
- โจรข่มขืนสามรัฐ... - ล่วงละเมิดเด็ก 14
"โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส"
ลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ไม่รู้จักที่เก็บได้ จากศพของเจนนี่และของคนอื่นๆ
เป็นของผู้เสียชีวิต
ตอนนี้ได้รับการยืนยัน ว่าเป็นโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส
ชายอายุ 40 ปีจากพารากูลด์ รัฐอาร์คันซอ
มีการคลี่คลายคดีเหล่านี้ในปี 2018
ตอนนี้สำหรับคดีของเรา
ผมได้รับข้อมูลทั้งหมดนี้จากคนเหล่านี้
และผมพูดว่า "เอาละ นี่อาจเป็นผู้ต้องสงสัยของเรา"
โรเบิร์ต แบรชเชอร์ส มีวาย-เอสทีอาร์ตรงกัน 27 จุดเหมือนกัน
กับปืนยี่ห้อและรุ่นเดียวกันในเคนทักกี
และเขาเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่มีแผนประทุษกรรม ที่เหมือนกันกับร้านโยเกิร์ต
ผมพูดว่า "เอาละ นี่คือผู้ต้องสงสัยของเรา แต่เรายังไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์"
ถ้าหากนี่คือดีที่สุดที่เรามีแล้วล่ะ ผมจะสร้าง...
ในวันนั้นมันยังเป็นคดีที่อาศัยหลักฐานแวดล้อม
เราต้องแน่ใจว่าเราถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์
เพราะบางคนได้รับโทษประหารชีวิต
และเรากำลังกลับคำพิพากษา 34 ปี
เรามีหลักฐานมากพอที่จะฟันธงหรือยัง
(ศาลาว่าการเมืองออสติน)
ตอนนี้ฉันขอแนะนำ...
(วันที่ 25 กันยายน ปี 2025)
พนักงานสืบสวนแดน แจ็กสัน หัวหน้างานสืบสวนในคดีนี้
อรุณสวัสดิ์ทุกคน ผมชื่อแดเนียล แจ็กสัน
เป็นหัวหน้าพนักงานสืบสวน ตามที่เธอพูด และผม...
(ค้นพบความจริงคดีร้านโยเกิร์ต)
สืบคดีตั้งแต่ปี 2022
ผมจะอธิบายว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
ผมจะเริ่มต้นด้วยการสรุปภาพรวมของประวัติคดีนี้
และพาคุณย้อนกลับไปวันที่ 6 ธันวาคม ปี 1991
อย่างที่คุณเห็นมันดูเหมือน
พื้นที่ค้าปลีกในชุมชนร้านค้า กลางอเมริกาเหมือนทุกๆ วัน
ลูกค้าจะอยู่ที่ด้านหน้าตรงนั้น
และด้านหลังร้านคือที่ที่เกิดไฟไหม้
และมีการพบร่างของพวกเด็กสาว
ซาราห์ อิไลซา และเจนนิเฟอร์อยู่ด้วยกัน
ส่วนเอมี่อยู่ใกล้ด้านหน้ามากกว่า
มีหลักฐานการล่วงละเมิดทางเพศ ทั้งสี่คนถูกยิงเข้าศีรษะ
(อิไลซา ซาราห์ เจนนิเฟอร์)
ด้วยปืนพกขนาดจุด 22 และเอมี่ถูกยิงด้วยปืนพกขนาดจุด 380
รายงานวิถีกระสุนฉบับเดิมบอกว่าเป็นไปได้มากว่า
อาวุธที่ใช้คือปืนยี่ห้อเอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป จุด 380
นั่นคือปืนกึ่งอัตโนมัติยี่ห้อเอเอ็มทีจุด 380 และเป็นรุ่นแบ็กอัป
(มอริซ เพียร์ซ)
มีคำรับสารภาพหนึ่ง จากเยาวชนคนหนึ่งชื่อมอริซ เพียร์ซ
แปดวันหลังเกิดเหตุฆาตกรรม
เพียร์ซอยู่ที่ห้างนอร์ทครอส กับเพื่อนเขาที่ชื่อฟอร์เรสต์ เวลบอร์น
เขาพกปืนพกขนาดจุด 22 ในขอบเอวของเขา
เขาถูกจับกุมและถูกนำตัวไปที่แผนกฆาตกรรม
ซึ่งพนักงานสืบสวนเฮกเตอร์ โปลันโก เป็นผู้สอบปากคำ
โปลันโก: ฟอร์เรสต์บอกคุณ ว่าพวกเขาจุดไฟเผาศพเหรอ
มอริซ: ใช่
ในปี 1999 ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น โรเบิร์ต สปริงส์ทีน และไมเคิล สก็อตต์
ถูกสอบปากคำอีกครั้ง
พวกเขาได้รับคำรับสารภาพ จากโรเบิร์ต สปริงส์ทีนและไมเคิล สก็อตต์
ผมคิดว่าผมฆ่าใครสักคน
ผมคิดว่าคุณทำเหมือนกัน
ไมเคิล สก็อตต์ได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต
และโรเบิร์ต สปริงส์ทีนได้รับโทษประหารชีวิต
ขณะที่พวกเขายื่นอุทธรณ์ ผลการตัดสินคดีสำคัญของศาลสูงได้ออกมา
(กลับคำพิพากษา)
ศาลอุทธรณ์แผนกคดีอาญาแห่งเท็กซัส สั่งไต่สวนใหม่แก่สปริงทีนและสก็อตต์
ตอนนี้ไม่มีความเห็นครับ
ปัจจุบันเรามีเทคโนโลยีดีเอ็นเอใหม่ ชื่อว่าการทดสอบวาย-เอสทีอาร์
ผู้ต้องสงสัยดั้งเดิมทั้งสี่คนถูกตัดออกจากลายพิมพ์นี้
- ขอต้อนรับกลับบ้านนะทุกคน - มีการถอนฟ้อง
จากนั้นอีกหลายปีต่อมา
ตัวอย่างอ้างอิงนับร้อยถูกเก็บ
ผู้ช่วยเหลือในเหตุฉุกเฉิน ครอบครัว เพื่อน ผู้ที่เกี่ยวข้อง
ผมคิดว่าเราตรวจสอบผู้คนสามหรือสี่ร้อยคน
ในคดีนี้เป็นเวลาหลายปี
และเร็วๆ นี้เราได้ติดต่อทุกแล็บในประเทศ
ที่ทำการตรวจชนิดของวาย-เอสทีอาร์
และถามว่าพวกเขาสามารถค้นหา ลายพิมพ์นิรนามของเราด้วยตัวเองได้หรือไม่
เราเจอข้อมูล
การล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรมจากปี 1990 นอกกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนา
นี่คือลายพิมพ์ที่พวกเขามี "โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส"
(วาย-เอสทีอาร์ "นิรนาม" เชื่อมโยงกับ: โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)
(โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส 13 มี.ค. 1958 ถึง 19 ม.ค. 1999)
สามที่ดังต่อไปนี้พบวาย-เอสทีอาร์ของเขา
นี่คือชุดตรวจการล่วงละเมิดทางเพศ ของเด็กสาวเหล่านั้น
(วาย-เอสทีอาร์ของแบรชเชอร์ส ลายพิมพ์พบในลายพิมพ์)
(วาย-เอสทีอาร์ร้านโยเกิร์ต สามลายพิมพ์ดังต่อไปนี้)
(เจนนิเฟอร์ ฮาร์บิสัน ซาราห์ ฮาร์บิสัน เอมี่ แอร์ส)
การที่วาย-เอสทีอาร์ตรงกัน ร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นเรื่องที่ยาก
เราจึงหาวิธีเพื่อเปลี่ยนจาก "เราค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นเขา"
เป็น "เรารู้ว่าเป็นเขา"
เราเริ่มค้นหาแบรชเชอร์ส
ตรวจสอบว่าช่วงเวลานี้เขาทำอะไร เขาอยู่ที่ไหน
วันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991 ไม่ถึง 48 ชั่วโมงหลังเหตุการณ์ร้านโยเกิร์ต
โรเบิร์ต แบรชเชอร์สถูกเรียก ที่ด่านตรวจลาดตระเวนชายแดน
ขณะมุ่งหน้าไปทางตะวันตกบนทางหลวงไอ-10 ระหว่างเอลพาโซและลาสครูเซส
มันเป็นการสุ่มเรียกตรวจ
เหมือนทุกครั้งที่คุณผ่านด่านตรวจชายแดน
ยกเว้นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนชายแดน รู้สึกไม่ชอบมาพากล
เขาไม่ชอบการตอบของคุณแบรชเชอร์ส
(ดูประหม่า หลุกหลิก)
พอตรวจสอบป้ายทะเบียนพบว่า เป็นรถที่ถูกขโมยจากรัฐจอร์เจีย
ถูกขโมยวันที่ 29 พฤศจิกายน
(มารีเอตตา รัฐจอร์เจีย)
ระหว่างการพูดคุย
เขาครอบครองปืนพกขนาดจุด 380 ด้วย
ปืนพกขนาดจุด 380 นั้น คือยี่ห้อเอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป
เป็นยี่ห้อและรุ่นเดียวกันกับที่วิถีกระสุนระบุไว้
ว่าเป็นอาวุธที่ใช้ในร้านโยเกิร์ต
ดังนั้นเขามุ่งหน้าไปตะวันตกเพื่อออกจากเท็กซัส พร้อมกับปืนเอเอ็มทีจุด 380 รุ่นแบ็กอัป
ไม่ถึง 48 ชั่วโมงในเวลาต่อมา
เราจึงนำหลักฐานเพิ่มเติม ไปยังดีเอ็นเอแล็บส์อินเตอร์เนชันนัล
ตอนนี้หลักฐานเหล่านี้ถูกตรวจสอบ ก่อนหน้านี้เมื่อหลายปีที่ผ่านมา
พวกมันถูกเก็บรักษาไว้
"สักวันเราอาจทำอะไรสักอย่างกับสิ่งนี้ได้
แต่วันนี้เราทำไม่ได้ เก็บดีเอ็นเอมาเสียเปล่า"
เราไม่คิดว่าเราจะสามารถได้ดีเอ็นเอ ที่เพียงพอสำหรับการอัปโหลดเข้าโคดิส
เราไม่จำเป็นต้องอัปโหลดเพื่อค้นหา
เราต้องการแค่ดีเอ็นที่เพียงพอเพื่อเปรียบเทียบ
เราจึงต้องการเครื่องหมาย เอสทีอาร์มากพอเพื่อทำการเปรียบเทียบโดยตรง
จากที่เกิดเหตุของเรากับโรเบิร์ต แบรชเชอร์ส
และนี่คือจะเป็นคำตอบ
เรากำลังเปิดเผยความจริงทั้งหมดด้วยสิ่งนี้
นี่จะเป็นความพยายามครั้งสุดท้าย
แต่เราค่อนข้างมั่นใจ กับเทคโนโลยีและหลักฐานแวดล้อม
ซึ่งนี่จะเป็นข้อมูลที่มีค่า
(หัวเข็มขัดเอมี่ ที่ตักไอศกรีม เศษเล็บ เสื้อผ้า)
หนึ่งในหลายอย่างที่เราทดสอบใหม่ คือเศษเล็บของเอมี่
จากการชันสูตรศพ
พวกเขาเก็บดีเอ็นเอ ได้ไม่น้อยจากเศษเล็บของเอมี่
และมันถูกเปรียบเทียบโดยตรง กับแบรชเชอร์สและมันตรงกัน
ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงถึงสองล้านห้าแสน ต่อหนึ่งที่ใต้เล็บของเอมี่
จะเป็นของโรเบิร์ต แบรชเชอร์ส มากกว่าจะเป็นของบุคคลนิรนาม
ณ ตอนนี้ไม่มีวัตถุหลักฐาน
ที่เชื่อมโยงกับสปริงส์ทีน สก็อตต์ เพียร์ซ หรือเวลบอร์น
กับที่เกิดเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต
ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยง ผู้ต้องสงสัยสี่คนก่อนหน้านี้
กับโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์สเช่นกัน
เหยื่อที่รอดชีวิต จากความโหดร้ายของแบรชเชอร์ส
แจ้งเสมอว่าเขาก่อเหตุคนเดียว
เขาไม่เคยมีประวัติว่ามีผู้สมรู้ร่วมคิด
ตอนนี้ผมอยากย้ำว่า นี่คือการผสมผสานของเทคโนโลยี
การทำงานที่ดีของตำรวจ จากหลายหน่วยงานและความร่วมมือต่างๆ
และจังหวะเวลา
เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้นจนกว่าจะถึงปี 2025
และผมเสียใจที่เราใช้เวลา 34 ปีกว่าจะทำสำเร็จ
แต่เรามาถึงจุดนี้แล้วและรู้ไหม
ช่วงเวลาสุดท้ายที่เอมี่อยู่บนโลกนี้ได้ไขคดีนี้ให้เรา
เพราะเธอสู้กลับ
ขอบคุณครับ
เราอธิบายได้ไหม ว่าทำไมแบรชเชอร์ถึงอยู่ในออสติน
ไม่ เราไม่รู้ว่าทำไมเขาอยู่ในออสติน เราไม่พบความเชื่อมโยงใดๆ
เรายังหาคำตอบเรื่องนั้นอยู่
เทคนิคต่างๆ และเทคโนโลยี ตั้งแต่ตอนนั้นเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง
เพื่อที่เราแน่ใจจะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
ที่คนสี่คนเป็นแพะรับบาปตั้งแต่ต้น
และเราได้พบผู้ที่อาจ เป็นผู้ต้องสงสัยตัวจริงหลายสิบปีให้หลัง
จะไม่มีคดีไหนที่ปิดลง...
(ลิซา เดวิส หน.ตร. ตร.ออสติน)
ด้วยคำรับสารภาพอย่างเดียว เราต้องการหลักฐานอื่นประกอบด้วย
และนั่นคือการเปลี่ยนแปลง และหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงตั้งแต่นั้น
ผมใช้วิธีการว่า "ผมจะไม่ฟังคำรับสารภาพ"
ผมไม่เคยฟังมัน ไม่เคยอ่านคำให้การ
และครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงใดๆ จากการรับสารภาพ
คือสารคดีของเอชบีโอ
เพราะมุมมองของผมคือผมไม่รู้ แต่ผมจะไปที่ที่หลักฐานพาผมไป
เป็นไปได้ไหมว่ามีคดีอื่นๆ ในลักษณะนี้ในเท็กซัส
เขาเคยอยู่ใน...
(เอริน มอริอาร์ตี้ ผู้สื่อข่าว)
ในรัฐเซาท์แคโรไลนา เทนเนสซี มิสซูรี
มีความเป็นไปได้ไหม และคุณจะตรวจสอบเรื่องนั้นไหม
ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้ที่มีเหยื่อคนอื่นๆ ที่นั่น
เพราะสิ่งที่เรารู้จากเขา
ตอนที่เขาไม่ได้อยู่ในเรือนจำ เขาก่อเหตุอย่างโหดเหี้ยม
สัปดาห์ที่แล้วเรารู้ว่ามีเหตุฆาตกรรมสามครั้ง สัปดาห์นี้เรารู้ว่ามีแปดครั้ง
การจะบอกว่าไม่มีครั้งที่เก้าหรือสิบ ผมมั่นใจว่ามี
และเราจะสืบเรื่องนั้นต่อไป
คุณคิดว่าความยุติธรรมทำหน้าที่ของมันแล้ว
หรือว่ายังมีงานที่ต้องทำมากกว่านี้
(เมืองออสติน ก่อตั้งปี 1839)
ผลวิเคราะห์ใหม่บอกว่าปลอกกระสุนขนาดจุด 380 ที่พบในที่เกิดเหตุฆาตกรรม
เป็นส่วนสำคัญของการเปิดเผยความจริงครั้งนี้ มันเชื่อมโยงกับปืนที่แบรชเชอร์สมี
หลังจากการไล่ล่ากับเจ้าหน้าที่ใกล้เอลพาโซ
ไม่มีหลักฐานดีเอ็นที่เชื่อมโยง กับผู้ต้องสงสัยเดิมเหล่านั้นกับเหตุฆาตกรรม
คุณรู้สึกดีที่จะ...
(จอห์น โจนส์ อดีตหน.งานสืบสวน)
- ใส่เสื้อสีดำตัวนั้นแล้ว - ใช่ครับ ผมไม่ได้หยิบออกมาตั้งแต่ปี 1999
- ผมได้ยินสิ่งที่ผมอยากได้ยินแล้ว - เหรอคะ
ใช่ ที่ว่า...
สี่คนนั้นไม่เกี่ยวข้อง
มันไม่ใช่เรื่องคำรับสารภาพ มันเป็นเรื่องของหลักฐาน
แต่ผมมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นวันนี้
เรามีความสุขที่สิ่งที่เราทำที่นั่น...
- ใช่ - ช่วยพวกคุณ ทำให้คุณได้คำตอบ
สิ่งที่เราได้จากเรื่องนี้คือ...
(ตำรวจทางหลวงรัฐมิสซูรี)
เหมือนตอนที่เราไขคดีของเรา ซึ่งทำให้เกิดทีมนี้ขึ้นมา
และตอนนี้ตำรวจออสตินเป็นส่วนหนึ่งของทีมนั้น ดังนั้นเมื่อมีคดีต่อไป
- ผมคิดว่าต้องมีอีกแน่นอน - ใช่
- ใช่ ต้องมีอีก - ดี
ทีมนี้จะทำหน้าที่ต่อไปและช่วยเหลือผู้คนเหล่านั้น
เป็นการรักษาการสร้างความต่อเนื่องเอาไว้
เป็นความรู้สึกแปลกๆ ลึกๆ ก็รู้สึกเสียใจ
(คาร์ลอส การ์เซีย ทนายของสก็อตต์)
ความสูญเสียไม่เคยหายไปจากครอบครัวเหล่านั้น
ตอนนี้คุณก็ต้องตรวจสอบว่า
ความล้มเหลวของการสืบสวน ที่เลวร้ายเช่นนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
ครอบครัวเหล่านี้ต้องทรมานเพราะเรื่องนั้น
อีกใจหนึ่งผมก็คิดว่าจริงๆ เรามีเหยื่อแปดคน
มีเหยื่อแปดคนและหนึ่งในนั้นได้เสียชีวิตแล้ว
มอริซ เพียร์ซ
ผมหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีการแถลงข่าวอีกครั้ง
พวกเขาวางภาพของชายสี่คนนั้น
และอธิบายว่าทำไมพวกเขา จะชดเชยให้ชายสี่คนนี้ยังไง
ไม่มีอะไรเหมือนเดิมจากปี 1991
ให้ตายสิ คอนโดอีกแล้ว
ทุกอย่างเปลี่ยนไป
ผมรู้สึกว่า...
เราทุกคนอยู่ในสถานที่เกิดเหตุเดิมและ...
ความพยายามของเราได้รับการยอมรับ
เราไม่ได้ตรวจที่เกิดเหตุ ตามมาตรฐานปี 2000 หรือ 2010
เราตรวจที่เกิดเหตุตามมาตรฐานปี 1991 และทำเกินมาตรฐานด้วย
เราทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้ จากสิ่งที่เรามีในตอนนั้น
กลายเป็นว่าเราน่าจะไขคดีนี้ได้ไปแล้ว
ถ้าตำรวจลาดตระเวนชายแดน อ่านโทรเลขที่เราส่งไป
เราบอกว่าเรากำลังตามหาปืนขนาดจุด 22 และปืนเอเอ็มทีแบ็กอัปขนาดจุด 380
แต่มันคงถูกลิขิตไม่ให้เป็นแบบนั้น
(โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส 13 มี.ค. 1958 19 ม.ค. 1999)
ผมรู้สึกด้านชา
มันน่าตกใจ
ฆาตกรต่อเนื่องจริงเหรอ
มัน...
(บ็อบ แอร์ส พ่อของเอมี่)
ก็ยังเข้าใจยากอยู่ดี ชั่วร้ายสุดๆ
(มองฉันสิ)
เขาเข้าไปตรงนั้น เขาไม่ได้ต้องการเงิน
เขาไม่ได้เสพยา ไม่ได้ดื่มเหล้า
เขามีสติดี และ...
เขาชอบฆ่า
ฉันเข้าใจว่าการปล้นอาจเลยเถิด
(แพม แอร์ส แม่ของเอมี่)
อะไรแบบนั้น
แต่สำหรับคนที่เข้าไปด้วยทัศนคติแบบนั้น มันยากที่ฉันจะยอมรับ
ว่าเรามีผู้คนแบบนั้น
(โครงการผู้บริสุทธิ์แห่งเท็กซัส)
วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ผู้พิพากษากำหนดวันนัดไต่สวน
เราจะยื่นคำร้องว่ารัฐจะร่วมด้วย
เพื่อประกาศ...
(คิมเบอร์ลี เพียร์ซ ภรรยามอริซ เพียร์ซ)
ว่าที่จริงเขาเป็นผู้บริสุทธิ์และเขาพ้นผิดแล้ว
และผู้พิพากษาจะประกาศเรื่องนั้น และลงนามคำสั่งยืนยันตามนั้น
(ไมค์ แวร์ ผู้อำนวยการบริหาร โครงการผู้บริสุทธิ์แห่งเท็กซัส)
เราจะสนับสนุนเรื่องนั้นด้วยหลักฐาน
เพื่อประกาศให้โลกรู้และเพื่อบอกว่า...
(มาริสา เพียร์ซ ลูกสาวมอริซ )
พวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์
นั่นคือความจริงที่ไม่เพียง เป็นการพิสูจน์จนสิ้นความสงสัยตามสมควร
แต่เพื่อความแน่นอนเชิงจริยศาสตร์
ผมอยากให้เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่ง ของการฟังคำไต่สวนของสิ่งที่ผิดพลาด
ขนาดเครื่องบินตก
เอฟเอฟเอเข้ามาและทำการสืบสวนอย่างละเอียด
แต่ผมคิดว่าคดีนี้คล้ายคลึงกับกรณีนั้น
เหตุการณ์ที่เลวร้ายและน่าเศร้านี้...
เหมือนเหตุการณ์เครื่องบินตกที่น่ากลัว
มีความอยุติธรรมอย่างร้ายแรง ที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้อง
เราเจอกันที่โรงเรียนมัธยมต้นลามาร์ เราอายุ 13 และ 14
จริงๆ เราเดตกันตั้งแต่ตอนนั้น
เรามีเธอตั้งแต่ยังเด็ก
เราแต่งงานกันตอนเราอายุ 21 และ 22
ไม่นานหลังจากนั้นเรื่องพวกนี้ก็เกิดขึ้น
ฉันอายุ 23 และเขาอายุ 24 ตอนเขาถูกจับกุม
(แปดปีต่อมาตำรวจจับสี่ผู้ต้องสงสัย)
วันที่ 6 ตุลาคม ปี 1999 พวกเขาเรียกหน่วยสวาทไปที่นั่น
ฉันใส่ชุดนอนอยู่ตอนฉันออกมา
เพราะฉันได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย
"ผ่านไปเกือบแปดปีตำรวจจับกุมผู้ต้องสงสัยสี่คน"
มันเหมือนไม่ใช่ความจริง
(เพียร์ซ)
เราคิดจริงๆ ว่าถ้าไม่มีหลักฐาน
ก็จะไม่มีเรื่องนี้
- ภรรยาของเพียร์ซไม่อยากพูด - เล่าเรื่องสามีคุณหน่อยสิครับ
- ไม่มีความเห็นค่ะ - เกี่ยวกับสามีคุณเหรอ
- "การสืบสวนของพวกเขาจบลง..." - ฉันไปส่งเธอที่โรงเรียน
ครูใหญ่ของเธอโทรหาฉันเพราะข่าวออก
ที่โรงเรียนของเธอ โรงเรียนประถมของเธอ
ฉันเลยรู้ว่าฉันต้องไม่ไปส่งเธอที่โรงเรียน
จากนั้นทุกอย่างเปลี่ยนไป ฉันต้องมีเวลาว่างไปศาล
ฉันไม่สามารถทำงานได้
"หวังว่าสุดท้ายแล้วเราสามารถเริ่มต้น..."
ฉันคิดจริงๆ ว่าเขาคิดว่าเขาคงจะไป
และพวกเขาจะปล่อยเขาออกมา
เขาคงไม่ต้องอยู่ในคุกสามปีครึ่ง
เพื่อรอการพิจารณาคดี
พวกเขาขังเดี่ยวเขาเป็นเวลาสองปี
เขาได้ออกมาวันละหนึ่งชั่วโมง และนั่นคือตอนที่เขาโทรหาฉัน
เขาไม่เห็นแสงอาทิตย์ยกเว้นตอนที่เขาไปขึ้นศาล
แววตาของเขาหายไป
มันเปลี่ยนสีและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ดวงตาของเขาเป็นสีเทาขุ่นๆ สำหรับฉัน
เขาเคยมีดวงตาสีฟ้าสดใส
มันไม่เหมือนเดิม เขาไม่เหมือนเดิม
เธอสูญเสียวัยเด็กตอนอายุเจ็ดขวบ ตอนพ่อของเธอถูกจับกุม
แม้แต่เธอก็เปลี่ยนไป
คุณตื่นเต้นที่จะได้เจอลูกสาวไหม
"ตอนผมถูกจับกุม ผมประกาศว่าผมเป็นผู้บริสุทธิ์"
จากทุกข้อกล่าวหาที่ฟ้องร้องผม
และวันนี้ผมยืนอยู่ตรงนี้ด้วยคำประกาศเดียวกัน
เขาไม่มีโอกาสได้เห็นวันนี้
เขาไม่มีโอกาสบอกโลกให้รู้ ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์มาตลอด
"เราไม่มีหลักฐานเอาผิดเขาตอนนี้
แต่ชีวิตยังอีกยาวไกล"
ในข่าวมันเหมือนจุดเล็กๆ ว่า "โอ้ เขาอยู่ในนั้นสามปี"
แต่มันคือความมืดมนที่ไม่สิ้นสุด จากนั้นเขาออกมา
และมันเป็นการต่อสู้กับความเศร้าที่ไม่จบสิ้น
และการเอาชนะและ...
(ปี 2009)
คำร้องต่อศาลเพื่อยกฟ้อง โดยรอผลการสืบสวนเพิ่มเติม
คุณจะเปรียบเทียบดีเอ็นเอนั้น กับผู้ที่อาจเป็นผู้ต้องสงสัยคนอื่นๆ
นอกเหนือจากผู้ที่เกี่ยวข้อง ในแฟ้มเบาะแสของมอริซ เพียร์ซต่อไปไหม
เรายังมุ่งเน้นไปที่ผู้ต้องสงสัยที่เรามีต่อไป
ไม่มีคำถาม
(รอน ลาร่า พนักงานสืบสวน)
ว่าผู้ต้องสงสัยเหล่านี้ยังอยู่ในความสนใจของเรา
การที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องนั้น ซึ่งมันยังอยู่ในประวัติอาชญากรรมของเขา
ระหว่างการรอการสืบสวนเพิ่มเติม คดีฆาตกรรมสี่ศพ
ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขา ตามล่าเขาอย่างไม่หยุดหย่อน
เขากลัวตำรวจมากมาตลอด
เขาคิดว่าตำรวจจะมาจับเขา เพราะคดีเหล่านี้ตลอด
และพวกเขาก็ทำ สุดท้ายพวกเขาก็จับเขา
เจ้าหน้าที่ตำรวจยิงปืน...
(ผู้ต้องสงสัยดับหลังแทงตำรวจ)
หนึ่งนัดใส่ผู้ต้องสงสัยคนหนึ่ง
รู้สึกว่ามันไม่เหมือนความยุติธรรมที่แท้จริง
และฉันอยากให้เกียรติทุกคนแต่...
พ่อฉันไม่กลับมาแล้ว
มันสายเกินไปสำหรับเขา
ดูสิ นั่นอิไลซา
"775 ตามนั้น 775 ให้ 375 350..."
"สำหรับฉัน...
(เวลา19.35 น. 11 ธ.ค 1990)
เอฟเอฟเอคือที่ที่..."
ตอนนี้ผมเห็นเธออยู่บนม้าที่ใช้แยกวัว
แยกแม่วัว
อยู่บนม้า
เด็กสาวเหล่านั้นยังอยู่กับเรา
- หวัดดี - หวัดดี
หวัดดี
ความทรงจำของฉันที่มีต่อพวกเธอ เริ่มเลือนลาง มันผ่านมานานแล้ว
แต่พวกเธอจะเป็นสาวน้อยของฉันเสมอ
ฉันยังคงหัวเราะกับเรื่อง ที่พวกเธอเคยพูดหรือทำและ...
พวกเธอมีอารมณ์ขัน
ครั้งสุดท้ายที่เราอยู่ที่นี่
คุณเริ่มต้นด้วยการพูดว่า
เป็นเวลากี่ปีกี่วันกี่เดือนแล้ว
ตั้งแต่เอมี่เสียชีวิต
คุณยังคิดถึงมันแบบนั้นอยู่ไหม
ไม่ ผมไม่นับวันอีกแล้ว
มันจบแล้ว
ความรู้สึกในการสัมภาษณ์ครั้งนี้แตกต่าง
จากเมื่อสามปีก่อนไหม
ความรู้สึกเปลี่ยนไปไหมที่ได้รู้
ไม่รู้สิ ฉันยังรู้สึกด้านชา
ฉันคิดว่าความแน่นอน การได้รู้ช่วยฉันไว้ ใช่
แม้ว่ามีหลักฐาน หลักฐานที่แน่นหนา
ซึ่งเมื่อก่อนเราไม่มีหลักฐานที่แน่นหนาขนาดนั้น
ปลอบใจเรา
และสำหรับฉันนั่นเป็นตัวแปรที่สำคัญ
มันจบแล้ว
หมดสิ้นความสงสัย
ถ้าคุณเดินตัวหงอไปรอบๆ
(ชอว์น แอร์ส พี่ชายของเอมี่)
นาน 30 ปีแล้วจู่ๆ คุณได้ผ่อนคลาย
นั่นเป็นความรู้สึกที่เปลี่ยนไป
เดาว่าความเครียด หรือความสงสัยว่า "ฉันไม่รู้..."
ได้หายไปแล้ว
ฉันยังคงตกใจอยู่หนึ่งหรือสองวัน
และมันอาจนานอีกหนึ่งสัปดาห์ ที่สุดท้ายฉันรับมือกับความจริงที่ว่า
หัวใจฉันเปิดกว้างขึ้นโดยที่ฉันไม่รู้ว่ามันปิดอยู่
ฉันนึกว่าฉันทำใจกับเรื่องนี้และรับมือกับเรื่องนี้
ได้ดีแล้วจริงๆ แต่เรื่องนี้เปลี่ยนใจฉัน
และฉัน...
ฉันซาบซึ้งจนบอกไม่ถูก
ซาบซึ้ง รู้สึกขอบคุณจริงๆ
ฉันไม่ได้คาดหวังจากเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย
แต่ฉันก็ได้รับคำตอบ
ซึ่งดีมาก เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ เพราะมีหลายคนไม่เคยได้รับโอกาสนั้น
แต่เราได้ เราได้การปิดฉาก
คำว่า "การปิดฉาก" เป็นคำที่แย่ ที่ไม่มีใครชอบใช้หรอก
และเราได้รับมัน เราได้รับสิ่งนั้น และ...
ชีวิตฉันดีแล้ว ชีวิตฉันดีแล้ว
ทุกๆ ปีผมออกไป
ดูแลปัดกวาดป้ายหลุมศพของสาวๆ
ปีนี้ผมจะไป แต่จิตใจของผมสงบลงจนผมพร้อมแล้ว
ผมพร้อมที่จะใช้ชีวิตของผมต่อไปและมีความสุข
และทำสิ่งที่ผมอยากทำ
พวกเธอตายตาหลับแล้ว ผมรู้สึกได้ว่าเอมี่...
อยากให้ผมทำแบบนั้น
ผมคงไม่ไปปัดกวาดหลุมฝังศพ ของพวกเธอบ่อยเท่าเมื่อก่อน
เพราะพวกเธอไม่ต้องการผมแล้ว
และผมรู้สึกว่าพวกเธอหมดห่วงแล้ว
ผมไม่รู้ว่าผมโกรธขนาดไหน และผมเพิ่งรู้ตัว แบบว่า "ให้ตายสิ ฉันโกรธ...
ฉันโกรธมาตั้งนานและฉันไม่รู้ตัวเลย"
ผมมองลูกๆ ผมไม่เหมือนเดิม มองภรรยาผมไม่เหมือนเดิม
มองทุกอย่างที่ผมเคยมองไม่เหมือนเดิม
คงต้องหาเรื่องอื่นให้ผมกังวลแทน
มันแค่...
คุณหายใจได้อีกครั้ง
เพราะตอนนี้เรารู้ความจริงแล้ว
แต่ก่อนหน้านี้คุณไม่คิดว่ามันเป็นความจริงเหรอ
ฉันแค่อยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้คุณ
จิตใจสงบได้
ความมั่นใจเหรอคะ หรือว่า...
เพราะหลักฐานและเรารู้แล้ว
เรารู้แล้ว
ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าโรเบิร์ต สปริงส์ทีน
และเด็กหนุ่มเหล่านั้นเป็นคนทำ
แต่ตอนนั้นจิตใจคุณก็รู้สึกไม่สงบ
และตอนนี้สงบแล้ว
บอกตรงๆ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ตอนนี้คุณคิดถึงเด็กหนุ่มสี่คนที่ถูกกล่าวหาไหม
ไม่ ใจร้ายใช่ไหม ใช่ ฉันทำแบบนั้นเพื่อปกป้องตัวเอง
ฉันไม่อยากรับรู้บาดแผลทางใจ
ของสิ่งที่พวกเขาเผชิญ
ฉันเจอมาเยอะแล้ว ฉันไม่อยากรับมัน
และนั่นคือเรื่องที่เลวร้าย สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาเลวร้ายมาก
ตอนนี้คุณคิดถึงพวกเด็กหนุ่ม
ที่ถูกกล่าวหามาหลายปีไหม
หรือคุณลืมพวกเขาไปแล้ว
ไม่ พวกเขา...
พวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในคดีนี้อีกแล้ว
ฉันไม่คิดเรื่องนั้น
ฉันรู้ว่าพวกเขาทรมาน
แต่ความทรมานของฉัน แตกต่างจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง
และฉันต้องรับมือกับเจ็บปวดและ...
ผมไม่คิดถึงมันจริงๆ
บางครั้งเป็นอะไรที่...
ได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
แต่มีสองคนที่สารภาพและติดคุก มีสองคนที่ไม่สารภาพและไม่ติดคุก
ในความคิดผม สองคนที่สารภาพ
พวกเขาไม่ช่วยเหลือตัวเอง
ไม่รู้สิ ผมยังไม่ได้เจอพวกเขา
ท้ายที่สุดแล้ว
มันไม่ใช่พวกเขา และศาลบอกว่าไม่ใช่พวกเขา
และมันจบแล้ว
พวกเขาไม่ได้... ผมพูดแบบนั้นไม่ได้
อะไรคะ
ผมจะพูดว่าพวกเขาไม่ได้พาตัวเองไปอยู่ตรงนั้น
แต่พวกเขาก็ทำ
เจ้าหน้าที่สืบสวนชุดแรก จะพูดยังไงดีล่ะ
มีข้อบกพร่องบางอย่างในคดี
เราน่าจะยื่นคำรับสารภาพใดๆ ที่เรามี
ขอหมายจับ
แล้วค่อยห่วงเรื่องการทำคดีทีหลัง
ไม่ค่อยได้ผลสำหรับพอลกับพวกเขา
ฉันควรถามพอล จอห์นสันว่าอะไร
ถามเหมือนที่คุณถามผมตลอด ว่า "ตอนนี้คุณรู้สึกยังไง
ตอนนี้คุณอยากพูดอะไรกับมอริซ เพียร์ซไหม"
เมื่อคิดว่า...
เขาให้คำให้การที่เขาไม่สนเลยว่า
เขาจะอยู่หรือตาย
"ตอนนี้คุณคิดอะไร"
มอริซอาจตายแล้ว แต่โรเบิร์ต สปริงส์ทีนยังมีชีวิตอยู่
เช่นเดียวกับไมเคิล สก็อตต์ และฟอร์เรสต์ เวลบอร์น
"พวกเขาทุกคนยังมีชีวิตอยู่ คุณอยากพูดอะไรกับพวกเขาไหม"
และบางทีคณะลูกขุนอาจพบว่าพวกเขาผิดจริง
เพราะวิธีการที่หลักฐานถูกนำเสนอต่อพวกเขา
ผมมีม้าสามตัวตรงนี้
ไม่ค่อยมีใครสนใจพวกมัน
ผมไม่ค่อยสนใจหรอก
ว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับการสืบสวนของผม
คดีแบบนี้
ซึ่งมีบางคนที่เราไม่ได้สอบสวน แต่กลับมีหลักฐานที่ตรงกับการก่ออาชญากรรม
(พอล จอห์นสัน หัวหน้างานสืบสวน ปี 1997-2002)
ผมหวังว่าผู้คนที่ใส่ใจกับเรื่องนี้
ตั้งคำถามกับการสืบสวนก่อนหน้านี้ที่มองข้ามคนคนนี้
แต่ผมได้ดูงานแถลงข่าวแล้ว
และสิ่งที่พวกเขาพูดในงานแถลงข่าว ดูเหมือนระบุอย่างแน่นอนว่า
ผู้ต้องสงสัยคนใหม่นี้อยู่ที่นั่นและมีเอี่ยวด้วย
สิ่งที่ผมคิดว่ามันไม่ได้แสดงให้เห็น
หรืออะไรก็ตามที่พวกเขาพูด ที่งานแถลงข่าวแสดงให้เห็น
ว่าคนอื่นหรือแม้แต่คนที่เรา เคยฟ้องไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ
แค่เพราะเขาเคยอยู่
ผมคิดว่านั่นไม่ได้แสดงให้เห็น ว่าผู้ต้องสงสัยของเราหรือคนอื่นๆ ไม่ได้อยู่ที่นั่น
(วันที่ 10 ก.ย. 1999)
สิ่งที่ทำให้ผมตกใจคือเขาพูด ว่าเขาไม่เคยฟังคำรับสารภาพ
ผมคิดว่าเธอนอนคว่ำ
แบบว่า...
ถ้าเขาจะฟังคำรับสารภาพ
หรืออ่านรายงานการสืบสวน ที่เกี่ยวกับคำรับสารภาพ
คงจะมีหลายอย่างที่ผู้ต้องสงสัยของเรา
ไม่สามารถอธิบายได้ ว่าทำไมเขาถึงไม่ได้อยู่ที่นั่น
ทำไมคุณคิดว่าพวกเขาถึงไม่ได้เอ่ยถึงแบรชเชอร์ส
ในคำรับสารภาพใดๆ เลยสักคน
เช่นพวกเขาไม่พูดว่า
"ที่นั่นมีชายอีกคนที่ข่มขืนพวกเธอ"
ไม่มีใครพูดแบบนั้น
ไม่มีใครพูดแบบนั้นจริงๆ
สิ่งเดียวที่เราคิดออก
คือคนที่พวกเขาไม่ได้พูดถึง
ชั่วร้ายและน่ากลัวจนพวกเขาไม่กล้าพูด
พวกเขายอมรับโทษประหารดีกว่าพูดถึงมันเหรอ
ก็เป็นไปได้
คนประเภทนั้นอาจทำให้วัยรุ่นเหล่านี้กลัว
ถ้าพวกเขาทุกคนเกี่ยวข้องกับร้านโยเกิร์ต
และพวกเขากลัวเขาจนไม่กล้ากล่าวหาเขาหรือ
"โอเค ฉันจะไม่กล่าวหาเขา ฉันจะกล่าวหาฟอร์เรสต์แทน
เขาไม่ได้ทำให้ใครกลัว"
ฉันรู้สึกเหมือนออสตินในบรรยากาศเก่าๆ
ฉันรู้ว่าจะมีการเล่นเพลงคันทรีหลายเพลง
แต่ไม่ได้เล่นทุกเพลงหรอก ไม่รู้สิ
มันทำให้ฉันนึกถึงวันเก่าๆ
นี่คือพริกยัดไส้ไก่
และนี่คือผักกับพาสต้า
แต่นี่มีคนขออีกครั้ง
- จากใคร - ฟอร์เรสต์
เราอยู่ไม่ไกลจากห้างนอร์ทครอส
ที่จริงฉันต้องรับเขาที่สถานพินิจ
(ชารอน ชิปแมน แม่ฟอร์เรสต์)
เพราะเขากับมอริซอยู่ที่ห้างนอร์ทครอส
(ยินดีต้อนรับสู่ห้างนอร์ทครอส)
พอฉันไปถึง พวกเขาบอกฉันว่ามอริซมีปืนอยู่กับตัว
ฉันรับฟอร์เรสต์และพาเขากลับบ้าน
ต่อมาเราพบว่าพวกเขาถูกสอบปากคำ
เรื่องเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต
เขาคงจะกำลังเดินไปโรงเรียน และมีรถคันหนึ่งจอดอยู่ด้านนอก
สายสืบคงลงมาและพูดว่า "ขึ้นรถ เราจะไปนั่งรถเล่นกัน"
เขาอายุ 15 ปี
เขาไม่รู้ว่าเขาไม่ต้องขึ้นรถและไปกับตำรวจ
เขาไม่มีอะไรต้องปิดบัง
เรารู้ว่ามีเด็กหลายคนที่ถูกสอบปากคำ
ฉันไม่รู้ว่ามันร้ายแรงแค่ไหน
พวกพนักงานสืบสวนพาเขามาที่บ้านฉันและพูดว่า
"เรามีคำรับสารภาพสองชิ้น และเราจะทำการจับกุมภายในสองสัปดาห์
และฟอร์เรสต์มีโอกาสที่จะปกป้องตัวเอง
คุณต้องเกลี้ยกล่อมให้เขาสารภาพ"
ดังนั้นทุกวันเป็นเวลาสองสัปดาห์
ฉันนั่งที่ร้านเขากับเขา เพราะฉันอยากแน่ใจว่าเขาปลอดภัย
วันที่ฉันกลับจากที่ทำงาน พวกเขาจับกุมเขา
ไม่มีเวลาไหนเลยที่มันจะหายไป
ผมอยากให้มันหายไป
(ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น)
แม้แต่จะพูดถึงหรือนึกถึงยังยากเลย
มีคนพยายามบอกผมว่าผมน่าจะฉลอง
แต่มันยังไม่จบ
นี่ไม่ใช่เวลามาฉลอง
ผมหวังว่าทุกคนเชื่อว่าผมไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว
หลายคน...
เห็นผมเป็นฆาตกร
และผมต้องรับมือกับเรื่องนั้น
เสียงาน เสียความสัมพันธ์ เสียเพื่อน
มันลำบากจริงๆ
มอริซ เพียร์ซ: คืนนั้นนายทำอะไรกันแน่
- วันศุกร์นั้นน่ะ - ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น: อะไรนะ
วันศุกร์นั้นไง
วันศุกร์นั้นเหรอ
นายพูดเรื่องอะไร
(วันที่ 15 ธันวาคม ปี 1991)
รู้สึกยังไงคะ
ถูกทรยศ ตอนนั้นเขาเป็นเพื่อนสนิทผม
และโน้มน้าวให้เขาพยายามพูด ว่าผมอยู่ที่นั่นและผมเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้
เป็นเรื่องที่บ้าบอที่สุดสำหรับผม
ซึ่งผมได้...
ผมสิ้นหวังในตัวผู้คนโดยเฉพาะเพื่อนๆ
ผมไม่สามารถไว้ใจใครได้จริงๆ
สุดท้ายผมลาออกตอนเกรดแปด
เพราะผมเรียนต่อไม่ไหว
เสียใจด้วยค่ะ
ผมกลับไปในปีถัดไป
แต่ผมอยู่ได้แค่สองสามเดือนและก็ออก
ตอนประกาศการจับกุมและพวกคุณทุกคน...
พวกเขาบอกว่าคุณเป็นคนทำในปี 99
คุณจำช่วงเวลานั้นได้ไหม
จำได้
ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ
ครับ
ขอเวลาสักครู่
- ลูกโอเคไหม - ผมโอเค
เอาละ หายใจเข้าลึกๆ
ใช่ มันหนักมาก
ฉันรู้ ฉันเสียใจจริงๆ
พวกเขามา... ผมมีธุรกิจในล็อกฮาร์ต
ขณะที่ผมกำลังซ่อมรถ
พวกเขามาและล้อมพื้นที่
และจับกุมผม พาผมออกจากร้านของผม
ตั้งข้อหาฆาตกรรมกับผม
สุดท้ายก็เสียธุรกิจนั้นไป
ผมคิดว่าผมจะต้องติดคุกทั้งชีวิต ในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ
คิดว่ามันจบแล้ว
หลังเกิดเหตุการณ์นี้ คุณยังเป็นเพื่อนกับมอริซอยู่ไหม
- ไม่ - ค่ะ
ผมจะไม่พูดกับเขาอีกตลอดไป และผมก็ทำจริงๆ
ตอนนี้มันยากสำหรับผมที่จะสนิทกับใครได้ขนาดนั้น
ผมมีเพื่อนฝูงบ้างแต่ไม่ได้สนิทสนมมากนัก
ถ้าผมเจอใครสักคนที่ชอบผมจริงๆ
และนั่นเป็นเรื่องแรกๆ ที่ผมต้องบอกให้เขารู้
ว่าผมเคย...
พัวพันกับเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ตและ...
โดยทั่วไปมันออกมาไม่ค่อยสวย
ความสัมพันธ์ที่นานที่สุดในชีวิตคุณคือนานเท่าไร
หกเดือน
ผมพยายามแล้วแต่...
มันเป็นอาชญากรรมที่เลวร้ายที่สุดในออสติน
ดังนั้นการเข้าไปพัวพัน... ผมไม่เคยได้ล้างมลทิน
ผมไม่เคยให้ใครออกมาและพูดว่า
"โอ้ เขาเป็นผู้บริสุทธิ์ บอกให้โลกรู้สิ
ตอนคุณได้ยินมอริซถูกตำรวจฆ่า
คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น
ผมเสียใจกับเขาและครอบครัวเขา
แต่ผมก็ยังโกรธอเขาอยู่นานเพราะ...
เขาพูดกับพนักงานสืบสวน และผมนึกว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกัน
ร็อบกับไมค์ล่ะ
คุณรู้สึกยังไงกับพวกเขา
ผมไม่สนอะไรเกี่ยวกับพวกเขา
ใครก็ตามที่สามารถพูดได้ ว่าผมอยู่ที่นั่นและผมเป็นคนทำ
ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดกับพวกเขา หรือมีความรู้สึกใดๆ กับพวกเขา
ผมรู้ว่ามันแย่ที่พูดออกมาแต่...
ผมไม่รู้สึกเสียใจที่พวกเขาเข้าคุกเลยสักนิด
เพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับผม พยายามให้ผมเข้าคุก
ผมถูกตำรวจเรียกตรวจตลอด สัปดาห์ละครั้ง
ผมถูกคุมขังห้าสิบครั้ง
เพราะเรื่องไร้สาระ
ผมไม่รู้ว่าอะไรจะเปลี่ยนมันแต่...
อาจมีสักวัน
มี...
เด็กสาวสี่คน พวกเธอไม่ใช่กลุ่มเดียวที่เสียชีวิต
ใช่
ตอนนี้ความยุติธรรมมีความหมายสำหรับคุณยังไง
ในคดีของเรา คนที่ฆ่าลูกสาวเรา
มีความยุติธรรมเพราะเขาไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว
คุณคิดยังไงกับแบรชเชอร์ส
ผมไม่คิด
ผมไม่คิดถึงเขาในฐานะมนุษย์
เขาคือเหตุผลก็แค่นั้น
ตอนนี้เขาเป็นปีศาจและฉันโอเคกับเรื่องนั้น
ฉันแค่รู้สึกเหมือนมีคนชั่วร้ายอยู่ที่นี่
ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้พวกเขาทำแบบนั้น
ฉันไม่อยากใช้เวลา กับการคิดถึงเรื่องพวกนั้นมากเกินไป
หรือทำความเข้าใจมัน หรือภูมิหลังของมันคืออะไร
ดูเหมือนคุณรู้สึกเกลียด
เด็กหนุ่มสี่คนนั้นมาก แต่ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นกับแบรชเชอร์ส
คุณดูไม่ค่อยมีความเกลียดชังต่อฆาตกรต่อเนื่อง
ฉันพูดผิดหรือเปล่า
ฉันเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ
คงเป็นเพราะเขาตายแล้ว
เพราะเหตุนี้จิตใจผมถึงได้สงบ
เขาจะไม่ทำร้ายหรือทำอะไรคนอื่นอีก
ฉันแค่อยากรู้ว่าเขามีชีวิต แบบไหนถึงทำให้เขาเป็นแบบนี้
เด็กไม่ได้ชั่วร้ายตั้งแต่เกิด
เราทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้ และฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาได้รับอ้อมกอดมากพอไหม เขาได้รับความรักมากพอไหม
หรือเขาตัดสินใจที่จะไม่สนใจ
ที่ผ่านมาไม่สนใจใครยกเว้นตัวเองงั้นเหรอ
เขาเป็นหนึ่งในฆาตกรต่อเนื่องที่ไม่อยากโด่งดัง
ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องการก่อเหตุของเขา
ด้วยเหตุนี้เขาก็เลยไม่โด่งดัง
มันน่าสนใจที่จะลองคิดว่ามันหมายถึงอะไร
ตอนนี้ต้องใช้พลังงาน ในการขบคิดเรื่องเขามากแค่ไหน
มันไม่สำคัญ
จะเสียเวลาและพลังงาน เพื่อคิดเรื่องเขาไปเพื่ออะไร
ตอนนี้ฉันอยากให้ตัวเองรู้สึกแบบนั้น เพราะฉันหมกมุ่นกับเรื่องเขา
และฉันใช้เวลาเป็นพันๆ ชั่วโมง เพื่อค้นคว้าเรื่องเขา
ฉันระบุตัวฆาตกรต่อเนื่องได้หลายคน และฉันไม่เคยจดจำพวกเขา
ชายคนนี้ชั่วร้ายและโหดร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ
เขาหลอกหลอนความฝันของฉัน
ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวของเขายังไม่จบ
และคนอื่นยังเฝ้ารอคำตอบอยู่
ความหมกมุ่นที่ยาวนานหลายปีของฉัน ทำให้ฉันอยากคุยกับคนที่รู้จักเขา
เพราะฉันคิดว่าข้อมูลเล็กๆ ทุกชิ้น
อาจพาเราไปหาคดีอื่นที่เขาได้ก่อไว้
ฉันคิดว่าฉันมีเอกสารของพ่อ มากกว่าที่ฉันมีอย่างอื่นเสียอีก
ฉันมีภาพถ่ายของฉันกับพ่อใบหนึ่ง และนั่นคือภาพถ่ายครอบครัว
และแน่นอนว่ามันว่อนทั่วอินเทอร์เน็ต
ภาพนี้ถ่ายตอนหน้าร้อนปี 1997
คืนที่เราย้ายมาอาร์คันซอก็มีการถ่ายภาพขึ้น
ฉันไม่รู้อะไร อะไรแย่ๆ เกี่ยวกับพ่อฉัน
(เดโบราห์ แบรชเชอร์ส ลูกโรเบิร์ต)
ฉันเพิ่งพบเขาไม่นานหลังจากเรื่องนั้น
วันหนึ่งเขาจอดรถหน้าบ้าน และพูดว่า "หวัดดี ฉันคือพ่อของหนู"
แม่ฉันพูดว่า "นี่คือพ่อของลูกจริงๆ"
และนี่คือพ่อของฉัน และเขาก็ตายไม่นานหลังจากนั้น
ฉันเติบโตท่ามกลางผู้คน
ที่แปลกกว่าฉันซึ่งเป็นคนปกติ
พวกอาชญากร ผู้คนที่...
มันรู้สึกแปลกๆ ที่รอบตัวคุณมีบางคน
นั่นคือชีวิตที่ปกติของฉัน
แม่ฉันไม่ใช่คนที่ดีเลิศอะไร
ฉะนั้นผู้คนที่ให้กำเนิดคุณ
ถ้าพวกเขาเป็นแบบนั้นแล้วคุณจะรู้ได้ยังไง
การแยกแยะเป็นเรื่องยากจนกระทั่งฉันโตขึ้น
สำหรับฉันผู้คนที่ทำตัวเลวใส่คุณคือเรื่องปกติ
ชีวิตฉันเป็นแบบนั้นมานาน
ส่วนเดียวของชีวิตฉันที่ฉันคิดว่าปกติที่สุด
กลายเป็นว่าแท้จริงแล้ว ทุกอย่างที่ผ่านมาคือเรื่องโกหก
เพราะนั่นคือช่วงหนึ่งในชีวิตฉันตอนที่ฉันอยู่กับพ่อ
เอาละนะ เรามาแล้ว
เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ฉันเจอเขาจนกระทั่งเขาตาย
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน
เราไม่เคยขาดแคลนอะไร เราไม่ต้องตั้งคำถามอะไร
เราไม่เคยถูกทำร้าย
ไม่เคยถูกพวกผู้ชายลวนลามหรืออะไรทำนองนั้น
แม่ฉันไม่ได้ทิ้งเราไป
เราเหมือนครอบครัวที่บ้านมีรั้วสีขาว
คุณมีลูกสาวสามคน พ่อออกไปทำงาน
แม่ออกไปทำงาน
เรามีปาร์ตี้บาร์บีคิว เรามีปาร์ตี้วันเกิด
เหมือนคนปกติ
หลายคนจะบอกคุณว่า
คุณคงไม่เคยคิดว่าพ่อฉันเป็นคนแบบนั้น
แต่เขาเป็นคนที่ชั่วร้ายมาก
ฉันมารู้ความจริงตอนที่เขากำลังหลบหนี เพราะบุกรุกเข้าบ้านผู้หญิงคนหนึ่ง
ในปี 1998 ช่วงวันหยุดวันอีสเตอร์
(คีมตัดลวดในกระเป๋าหลัง)
ตอนที่เขาถูกจับในบ้านเธอ ตรงกับเช้าวันอีสเตอร์ ทำไมคุณไม่อยู่บ้าน
คุณมีลูกสามคนอยู่ที่บ้าน นี่วันอีสเตอร์นะ
ก็คือบ้านหลังนี้เหรอ
ในปี 1998 เขาบุกรุกเข้า...
(ความผิดฐานบุกรุก)
บ้านของคนอื่นที่เขาเคยทำงานในนั้น
เขางัดเข้าบ้านเธอและตัดสายโทรศัพท์
เขามีชุดอุปกรณ์สังหาร เขาจะฆ่าผู้หญิงคนนี้
ฆ่าทำไม ฉันไม่รู้ เธอไม่ได้ทำอะไรเขา
- ชุดอะไรนะ - ชุดอุปกรณ์สังหาร
มันคืออะไร
เขามีถุงมือดำ สายรัดพลาสติก ปืนหนึ่งกระบอก
เขามีอุปกรณ์หลายอย่าง
เขาลืมปืนไว้ที่นั่นเลยถูกจับกุม
เขาโทรหาแม่ฉันและบอกแม่ฉันว่าปืนอยู่ที่ไหน
และแม่ฉันโทรหาปู่ฉัน
และปู่ฉันไปเอาปืน
แม่ฉันกับปู่ต้องรู้บางอย่างแน่ๆ
มีคนประเภทที่ตราบใดที่คุณ ไม่ทำร้ายครอบครัวฉันก็แล้วไป
และนั่นคือสิ่งที่ฉันกลัว ฉันกลัวว่ามันจะเป็นความจริง
โดยปกติถ้าเขาไม่หลบหนี เราเรียกเขาว่าโรเบิร์ตหรือพ่อ
แต่พอเขาหลบหนี เขาให้เราเรียกเขาว่ามิตช์
เช่นเมื่อก่อนเราออกไปกินข้าว
เขาจะสวมวิกเพราะเรารู้ว่าเขา "กำลังหนี"
เขาจะดูเหมือนคนเดิมไม่ได้
เขาเคยแต่งตัวเป็นผู้หญิง และปล้นร้านโชนีย์สแอนด์วาฟเฟิลเฮาส์
ตอนกลางดึก
เขาจะขับทดสอบรถ และปั๊มกุญแจลงในก้อนอุดรอยรั่ว
เพื่อทำกุญแจใหม่ และเขาก็ขโมยรถคันนั้นในคืนนั้น
เขาทำหลายอย่าง
แต่คุณคงไม่คิดว่าเขาจะฆ่าคน
ฉันจำเหตุฆาตกรรมเชอเรอร์ได้
ข่าวออกทีวีและแม่ฉันกลัว
และเขาพูดว่า "ไม่นะ นั่นจะไม่เกิดขึ้นที่นี่ เราจะไม่เป็นไร"
ก็แหงสิ เพราะคุณทำมันและเขานิ่งเฉย
(ใครคือโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)
ไม่มีทางรู้เลยว่าเขาก่ออาชญากรรมกี่ครั้ง
ไม่มีใครรู้เรื่องนั้นหรอก
นั่นคือสิ่งที่ฉันเริ่มทำใจได้
ถ้าฉันต้องอยู่กับเรื่องนี้ทุกวัน
อย่างน้อยฉันอยากรู้ว่าฉัน กล่าวขอโทษกับคนเหล่านี้แล้ว
บางคนที่เป็นญาติกับเขารู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เขาทำ
ฉันไม่อยากทำให้พวกเขา ไม่สบายใจที่ฉันติดต่อพวกเขา
ฉันไม่เคยติดต่อครอบครัวเชอเรอร์
แต่ฉันติดต่อสมาชิกครอบครัว ในเซาท์แคโรไลนาและในออสติน
และบอกพวกเขาว่าฉันเสียใจ
ฉันอยากทำลายคำสาป จากคนรุ่นก่อนๆ เท่าที่จะทำได้
นี่สำหรับชายสองคนที่ตกเป็นแพะรับบาป
ในคดีอาชญากรรมที่พ่อฉันก่อในออสติน รัฐเท็กซัส
"สวัสดี ฉันชื่อเดโบราห์ แบรชเชอร์ส
และฉันเข้าใจว่าสิ่งที่ฉันกำลังจะพูด
อาจไม่มีความหมายสำหรับคุณมากนัก
ฉันไม่ใช่คนที่สร้างความเจ็บปวด และความยากลำบากที่คุณได้เผชิญ
แต่ฉันคือทายาทของคนที่ทำแบบนั้น
ฉันไม่สามารถจิตนาการทุกอย่าง ที่คุณต้องประสบพบเจอตั้งแต่ปี 1999
การกระทำของพ่อฉันได้พรากหลายอย่างไปจากคุณ
แม้ว่าฉันไม่ได้มีส่วนในการตัดสินใจของเขา
แต่ฉันก็ยังรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ที่คุณต้องเจ็บปวดเพราะการกระทำของเขา
ฉันอยากติดต่อและรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น
และบอกคุณว่ามีบางคนยอมรับความผิดที่เกิดขึ้น
คุณไม่สมควรได้รับสิ่งที่เกิดขึ้น
และฉันเสียใจสำหรับ ทุกการสูญเสียของคุณเพราะเรื่องนั้น
ขอแสดงความนับถือ เดโบราห์ แบรชเชอร์ส
ฉันใช้เวลาสองสามวันกว่าจะเขียนได้
เขียนสิ่งที่ฉันต้องการเขียนจริงๆ ลงไป
ฉันจะต้องพิมพ์มันออกมาและส่งให้พวกเขา
นี่คือก่อนที่เขาจะปรากฏตัว
- อยากลองไหม - ค่ะ
เอาละ เรามาลองเล่นอันนี้กัน
ฉันไม่เคยคุยกับพวกเด็กหนุ่ม
นั่นละ
ฉันหวังว่าพวกเขาจะดีใจที่พบความสงบจากข่าวนี้
(แคลร์ ฮูอี คนทำหนังจากเมืองออสติน)
ฉันนึกไม่ออกเลยว่ามันกดดันแค่ไหน
ที่แม้แต่คนที่พูดว่าพวกเขาคิดว่าคุณบริสุทธิ์
- อาจไม่เชื่อแบบนั้นจริงๆ - ขึ้นมาเร็ว
ฉันคิดว่าพวกเขาไม่ได้ทำ
- และก็มีคำถาม - แม่ขึ้นมาสิคะ
และฉันเชื่อจริงๆ
- และคำถามยังคงอยู่ - แม่ หนู...
ฉันใช้เวลาอยู่กับโรเบิร์ต สปริงส์ทีนนานมาก
เขารับมือกับความตึงเครียดด้วยความสง่างาม
และตอนนี้พอรู้แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำ
เขาควรเป็นคนที่โกรธที่สุดในโลก
แต่เขาก็ไม่โกรธ
คุณรู้ได้ยังไง
เพราะฉันถามเขาตรงๆ
ผมไม่โกรธหรอก อย่างที่พวกคุณเห็น ไม่โกรธจริงๆ
(ปี 2009)
ผมไม่ได้ตีโพยตีพายหรือโกรธเรื่องนั้นจริงๆ
ผมปล่อยวางความโกรธพวกนั้น
ร็อบกับฉันใช้เวลาร่วมกันนานมาก
และถ้าฉันคิดว่าเขาเป็นคนร้าย ฉันคงไม่ทำแบบนั้น
ส่วนไมเคิล สก็อตต์ เขาพูดว่า
"ผมคิดว่าผมอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้"
พวกเขาเอาเปรียบผมจริงๆ
เขาไม่ได้ทำ ฉะนั้นมันยังคง...
แม้แต่ในใจเขา เขาก็ไม่เชื่อใจตัวเอง
ตอนนี้เขาบอกตัวเอง ได้อย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันไม่ได้ทำ"
เอาละ เดี๋ยวแม่ตามไปจ้ะ
เยี่ยม
ความรู้สึกของคุณเปลี่ยนไปไหม ที่รู้ว่าเป็นแบรชเชอร์ส
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันคงกลัวแทนทุกคน
พลังความชั่วร้ายที่แสดงให้เห็นน่ากลัวมาก
เก่งมาก
อีกด้านหนึ่งก็รู้สึกโล่งใจที่มันจบและเขาจบเห่แล้ว
แต่น่าเสียดายที่เขาตาย
รู้สึกเหมือนเขาเป็นบุคคลนิรนามตลอด และยังเป็นอยู่อย่างนั้น
เขาตระเวนไปทั่วเมือง
และสร้างความเสียหายแก่ผู้คนมากมาย
หลังจากที่ฉันระบุตัวเขาในปี 2018
ฉันเริ่มตรวจสอบคดีที่ปิดไม่ลง ในหลายที่ที่ฉันรู้ว่าเขาเคยอยู่
(แบรชเชอร์ส ห่างจากที่เกิดเหตุหนึ่งกม.)
ฉันถึงได้ผิดหวัง
ที่ฉันไม่สามารถช่วยไขคดีร้านโยเกิร์ตได้
(ฆาตกรต่อเนื่อง: โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)
พวกเขามีดีเอ็นเอไม่เพียงพอ ให้เราวิเคราะห์พันธุศาสตร์เครือญาติ
(วันที่ 18 ก.พ.1992 - ถูกจับกุม)
ถ้าฉันรู้ว่าเป็นที่นี่
น่าจะเป็นด่านตรวจ ที่ชายแดนเท็กซัสในเดือนธันวาคม
เรื่องต่างๆ ก็คงต่างจากตอนนี้มาก
ฉันคงรู้ได้ทันทีว่า
เขาเป็นผู้ต้องสงสัย หมายเลขหนึ่งในคดีร้านโยเกิร์ต
ย้อนกลับไปวันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991 เขากำลังออกจากเท็กซัส
คืนนั้นเขาติดคุกเพราะขโมยรถบรรทุก
และเป็นอาชญากรที่ครอบครองอาวุธปืน
ห้าวันต่อมามีคนประกันตัวเขา
ผมไม่รู้ว่าใครจ่ายค่าประกันตัวให้เขา
และข้ามไปสองสามเดือน
(มารีเอตตา รัฐจอร์เจีย)
(สนง.นายอำเภอ มารีเอตตา)
กุมภาพันธ์ปี 92 เขาถูกจับกุมในคอบบ์เคาน์ตี
ในรัฐจอร์เจียข้อหาขโมยรถ จากไทเลอร์ รัฐเท็กซัส
เขาประกันตัวออกมาและย้อนกลับไปผ่านเท็กซัส
ขโมยรถบรรทุกอีกคัน และจบในจอร์เจียที่ที่เขาถูกจับอีกครั้ง
(รัฐจอร์เจียกับโรเบิร์ต อี. แบรชเชอร์ส)
ผมคิดว่านั่นคือตอนที่เขาขโมยเครื่องมือ เครื่องสแกนของตำรวจ บัตรตำรวจปลอม
(เครื่องสแกนของตำรวจ และคู่มือรหัสตำรวจ ถุงมือผ่าตัด)
ผมคิดว่า เช่น วิก
(เพราะฉะนั้นให้ท่านจับกุม โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)
การครอบครองอาวุธปืนโดยอาชญากร รัฐบาลกลางเป็นผู้ดำเนินคดี
และเขาได้รับโทษจำคุกห้าปี
พอเขาถูกตัดสินโทษ ปืนขนาดจุด 380 ก็มอบให้พ่อเขา
พ่อเขาสามารถนำปืนออกมา จากการอายัดของตำรวจได้
(เอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป ขนาดจุด 380)
ผมคุยกับคนที่เอทีเอฟ พวกเขาบอกว่า "นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
คุณต้องกรอกเอกสารเยอะมาก กรอกจนท้อ"
เราคุยกันว่าอาจเพราะปืนราคา 75 ดอลลาร์มั้ง
พอเขาออกมาในปี 97 เขาได้ปืนคืนมา
ตอนแรกเราไม่อยากเชื่อ แต่ที่จริงนั่นทำให้เรา
ไขคดีอื่นๆ ได้เพราะเขาเก็บปืนกระบอกนั้นไว้
เราคงไม่มีทางเชื่อมโยง กับคดีเหล่านี้กับเคนทักกีได้
และเราคงไม่ได้ข้อมูล
เพราะปืนคงถูกเก็บในคลังของรัฐบาลกลาง
ห่วงโซ่ของเหตุการณ์ ที่คาดไม่ถึงนำมาสู่เรื่องทั้งหมดนี้
(ออสติน รัฐเท็กซัส ปี 1991 เล็กซิงตัน รัฐเคนทักกี ปี 1998)
จากนั้นมกราคม ปี 99
เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังขับรถผ่านที่จอดรถ
ของโรงแรมซูเปอร์เอทในเคนเนตต์ รัฐมิสซูรี
เห็นรถคันหนึ่งโผล่ออกมา
(หน้าต่างด้านหลังเบาะคนขับหายไป)
ป้ายทะเบียนเป็นของรถที่ถูกขโมย
พวกเขามองเข้าไปในรถ เหมือนจะมีพวกของเล่นเด็ก
แผนกต้อนรับพูดว่า "คนที่มาพักคนเดียวกับเด็ก
อยู่ห้องเบอร์ไหนก็ได้"
คุณต้องการอะไร
ภรรยาแบรชเชอร์สให้ชื่อปลอม ของคนที่เป็นสามีเธอ
"เขาออกไปแล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่า เขาจะกลับมาอีกเมื่อไหร่"
และพวกเขาเริ่มดูรอบๆ ห้อง
ก็เจอเขาซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงพร้อมปืนหนึ่งกระบอก
ทั้งสองฝ่ายคุมเชิงกัน
เราระแวดระวังปืนทุกที่
มีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ด้านซ้าย
พวกเขามีกันห้าถึงเจ็ดคนยกปืนขึ้นเล็ง
และเจ้าหน้าที่ตำรวจตรงนี้กำลังยกเตียงขึ้น
พ่อฉันนอนอยู่ใต้เตียงพร้อมปืนที่จ่อหัวเขา
พวกเขาใส่กุญแจมือแม่ฉัน และพาเราออกไปที่โถงทางเดิน
และเรานั่งอยู่ตรงนั้น
พอมองลงไปคุณจะเห็นสระว่ายน้ำ
พอเงยขึ้นไปคุณจะเห็นภาพสะท้อนข้างหลังคุณ
เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ขณะที่ประตูเปิด คุณจะเห็น
พ่อฉันกำลังโยนข้าวของออกจากห้อง
และในเวลาเดียวกันฉันได้ยินเสียงตู้มใหญ่
และฉันเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไป
เขาโยนเสื้อผ้ากับข้าวของออกมา
และเขาโยนปืนพกขนาดเก้ามม.ด้วย
แล้วเขาก็ยิงตัวเองในห้อง
(โรงแรมซูเปอร์เอท)
(รูกระสุนในผนัง เตียงไม้ ศพ ปลอกกระสุน)
เขายิงตัวเองด้วยเอเอ็มทีจุด 380 รุ่นแบ็กอัป
(เอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป)
เป็นเลขหมายประจำปืนเดียวกัน กับที่เขาถูกตำรวจเรียก
ในอีกสองวันต่อมาหลังเกิดเหตุร้านโยเกิร์ต
(เอ 755213)
มันเหมือนการกลับมาที่จุดเริ่มต้น
เขาเคยใช้ปืนกระบอกนั้นก่อเหตุฆาตกรรม และฆ่าตัวตายด้วยปืนกระบอกนั้น
เขามีปืนขนาดเก้ามม.และจุด 380
ถ้าผมจะยิงตัวเอง
ผมคงเลือกขนาดเก้ามม.
มันแรงกว่า จะเพราะอะไรก็ตาม เขาเลือกปืนกระบอกนั้น
นั่นคือถ้วยรางวัลของเขาและเขาใช้มันฆ่าตัวเอง
แน่นอนว่าพวกเขาสอบปากคำเรา ถามคำถามเราสารพัด
และเราโกหก "นั่นคือมิตช์ นั่นคือมิตช์
หนูไม่รู้ว่าใครคือโรเบิร์ต หนูไม่รู้ว่าใครคือโรเบิร์ต"
บนจดหมายลาตาย จ่าหน้าว่า "ถึงตำรวจ"
เขาเขียนในจดหมายว่า
"ขณะที่คุณอ่านจดหมายฉบับนี้ ผมได้ตายไปแล้ว
ผมขอร้องคุณว่าได้โปรดอย่าติดต่อพ่อผม
เขาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลจากการผ่าตัดมะเร็ง
และถ้าตำรวจบอกเขา เขาตายแน่ ขอบคุณ"
คำว่า "ขอบคุณ" บนบรรทัดสุดท้ายมัน...
ทำไม
เขาตายมายี่สิบปีก่อนที่ใครจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร
ฉันคิดว่าเขาไม่คิดว่าตัวเองจะถูกจับ
(ลำดับเหตุการณ์: โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส ประวัติอาชญากรรม)
เขาเข้าไปในร้านได้ยังไง เราไม่รู้
แต่ละเหตุการณ์ของเขาแตกต่างกัน
เขาจะใช้กลยุทธ์ไม่ซ้ำกัน
นี่คือเบาะแสจริงที่ได้รับวันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991
เพิ่งผ่านไปแค่สองวัน
ผู้แจ้งคือคุณครอฟต์ทำงานที่ลองฮอร์นซีเคียวริตี
และเขาเคยเป็นลูกค้าในคืนนั้นที่ร้านโยเกิร์ต
เขาบอกว่าเขาอยู่ร้านจนถึง 22.15 น.
และเห็นชายผิวขาวอายุ 20 ปลายๆ ทำตัวแปลกๆ
"ตอนเขาเข้าร้าน ผมเห็นคู่รัก คู่หนึ่งกำลังกินอยู่ที่บูทหนึ่ง
และอีกคู่กำลังสั่งอาหารกับเด็กสาวคนหนึ่ง
เด็กสาวโทมัสอยู่ที่เคาน์เตอร์คิดเงิน
มีชายผิวขาวคนหนึ่งยืนระหว่าง
ที่ที่คุณสั่งอาหารที่เคาน์เตอร์
และเคาน์เตอร์คิดเงินซึ่งเด็กสาวโทมัสอยู่ตรงนั้น
แล้วจู่ๆ ผู้ต้องสงสัยสะกิดผม และผมหันไปหาเขา เขาพูดว่า
"คุณขับรถคันที่มีไฟอยู่บนหลังคาเหรอ"
เขาพูดถึงรถทำงานของผมซึ่งมีไฟไซเรนติดอยู่
ผมตอบว่าเป็นรถผมและเขาก็ถามผมว่า
"คุณเป็นตำรวจ เป็นรปภ. หรือเป็นอะไร"
เด็กสาวถามเขาว่าจะรับอะไร เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้นเขาตอบว่า "ฉันขอเครื่องดื่มเย็นๆ"
และนั่นทำให้ผมขำ
เพราะทำไมนายถึงอยากได้ เครื่องดื่มเย็นๆ ในร้านโยเกิร์ต
ขณะที่เขากำลังจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์
เขาถามเด็กสาวโทมัสว่ามีห้องน้ำไหม
เธอบอกเขาว่าห้องน้ำอยู่ด้านหลัง
และเขาหยิบสไปรท์ของเขา แล้วก็เดินไปด้านหลังเคาน์เตอร์ไปหลังร้าน
ผมยืนอยู่ตรงนั้นและคุยกับเด็กสาวโทมัส
อย่างน้อยสิบถึง 15 นาที
จริงๆ ก็เพื่อดูว่าผู้ต้องสงสัยจะกลับออกมาไหม
ยังไงก็ตามผมรู้สึกไม่ดีกับเขา
แต่เขาไม่ออกมา
หลังจากนั้นสักพักโยเกิร์ตผมเริ่มละลาย ผมบอกลาและออกจากร้าน
เขาเป็นชายผิวขาว สูงประมาณ 175 ซม.รูปร่างสันทัด
หลังจากนั้นผมไปดูฟุตบอลในฮิวสตัน
และเรากลับออสตินในวันอาทิตย์
และผมได้ยินข่าวการฆาตกรรม"
และมันก็จบลงตอนนั้น
เราไม่รู้แน่ชัดว่านั่นคือแบรชเชอร์สหรือไม่
แต่มันตรงกับลำดับเรื่องราว
ที่เขาอาจเข้าไปที่นั่น ใช้ห้องน้ำและไม่ได้กลับออกมา
หรือขึ้นไปและหาของมาแง้มประตูหลังร้าน
ผมนั่งอยู่ตรงนี้และเห็นสีแดงเต็มไปหมด
รถดับเพลิงกับไฟไซเรน
ตำรวจสายตรวจกับไฟไซเรน
มีควัน ผมยังมองเห็นควัน
ลอยออกจากที่พวกเขาระบายออกทางหลังคา
ผมเลยเข้ามาในนี้และ...
ผมพอจะรู้ว่าอย่าไปเพ่นพ่านแถวนี้ และผมจอดรถตรงนี้
เล็บนิ้วมือช่วยผมไว้แท้ๆ
ไม่มีทางที่จะมีการปนเปื้อน กับสิ่งที่อยู่ในเล็บเธอและ...
นั่นคืองานสืบสวนเบื้องต้น
ซึ่งการล่วงละเมิดทางเพศขณะที่เหยื่อยังมีชีวิต
จะมีการใช้เล็บขีดข่วนเสมอ
- เก็บหลักฐานและส่งตรวจ - นั่นใคร
อะไรนะครับ
ฉันเพิ่งเห็นโซโนรา
พระเจ้า
พระเจ้า โซโนรา
- ผมไม่รู้จะพูดยังไงกับเรื่องนี้ - ฉันรู้ค่ะ
และฉันก็ไม่อยากด้วย ปกติฉันไม่ค่อยมาที่นี่
มันเป็นความท้าทายเล็กน้อย
แต่เพื่อนที่ฉันกินข้าวเช้าด้วยพูดว่า
"ฉันอยากซื้อดอกไม้และนำไปวางไว้ที่ร้านโยเกิร์ต
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเอาด้วยไหม"
ฉันตอบว่าฉันกำลังฝึกการตอบรับกับทุกเรื่อง
ฉันก็เลยพูดว่า "แน่นอน ฉันจะลองดู"
- ตรงนี้ดีไหม - ดี
ผ่านไป 34 ปีแล้ว
มันน่าปลื้มใจที่เห็นดอกไม้วางตรงนี้
ดูเหมือนหลายคนยังคงคิดถึงมัน
- เชิญเลยค่ะ - อ้อ ครับ
ฉันย้ายมาออสตินปี 96
ตอนปี 91 ฉันเป็นรุ่นพี่ตอนเรียนมัธยมปลาย
ก็เลย...
- ฉันได้ข่าวเรื่องนี้... - งั้นเราก็รุ่นเดียวกัน
ใช่ ตอนนั้นฉันอายุ 17 ปี
ใช่ รุ่นเดียวกันเลย
แต่ฉันดีใจจริงๆ
ที่พวกเขารู้ตัวคนทำแล้ว
เอาละ ฉันไม่รบกวนแล้ว
- ค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ - ค่ะ ยินดีที่ได้พบคุณค่ะ
เรากำลังทำความสะอาดห้องอาหาร
เพราะตอนนั้นร้านแก็ตตีมีบุฟเฟต์
(อาร์น อัสตาด อดีตพนง.แก็ตตีพิซซา)
ผมกลับไปล้างจาน ส่วนเดฟดูดฝุ่นและเขาพูดว่า
"ดูข้างนอกสิ มีรถดับเพลิงจอดอยู่ข้างนอก"
ตั้งแต่ศูนย์การค้านี้จนถึงศูนย์การค้าร้านนั้น
จนถึงร้านวอลเปเปอร์ เราใช้ห้องใต้หลังคาร่วมกัน
ดังนั้นควันเริ่มเข้ามา
ตอนนั้นเราไม่รู้จริงๆ
จนกระทั่งหลังตีสามถึงตีสี่
เราได้ยินข่าวเศร้า
ขอบคุณครับ
- ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ - ขอบคุณครับ
พระเจ้า ถ้าเราอยู่ที่นี่นานพอ เราคงได้เจอผู้คนทุกประเภท
ไม่อยากเชื่อว่าคืนนั้นเขาอยู่ที่นี่ด้วย
สิ่งที่ตำรวจทำมันน่าทึ่งมาก
ใช้เวลาอยู่นานแต่สุดท้ายพวกเขาก็ทำได้
ใช่
และฉันรู้สึกเสียใจกับพวกเด็กหนุ่ม ที่ถูกส่งเข้าเรือนจำด้วย
เพราะการทำงานของตำรวจ
ใช่
พวกเขาคิดว่าเจอตัวแล้วแต่ไม่ใช่เลย
มันรู้สึกเหมือน "โอ้ คุณพระช่วย"
ใช่
ยังเป็นเมืองเล็กเหมือนเดิมว่าไหม
- เรามีชีวิตอยู่เพื่อเห็นสิ่งนี้ - ใช่
เป็นเพราะผลงานทั้งหมดที่คุณทำคืนนั้น
สำหรับฉันเป็นเรื่องที่น่าชื่นใจที่ผู้คนจำได้
ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ผู้คนลืมมันซะ
แล้วมาสร้างเรื่องราวใหม่ๆ กัน
ชีวิตคือการเกิดขึ้นใหม่ เราไม่สามารถจมอยู่กับอดีตไปเรื่อยๆ
ด้วยเหตุนี้ฉันจึงเริ่มคิดว่า
"หนึ่งปีต่อจากนี้มันจะเป็นยังไง"
เรื่องราวนี้จะอยู่กับฉันตลอดไป
จูบฉันหน่อย โซโนรา
แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันจะใช้ชีวิต อยู่กับความสงสัยและความกังวล
ใช่ มีลำธาร
ฉันรู้สึกเหมือนเรื่องทั้งหมดนี้ใกล้จบลงแล้ว
และสักวันหนึ่งเรื่องนี้จะเป็นประวัติศาสตร์
มันจะเป็นสิ่งที่เราจดจำ
แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทนอีกต่อไปแล้ว
ตอนนี้เราได้คำตอบและเราสามารถ...
ลืมคำถามไปซะ
นั่นอาจเป็นเรื่องที่เราสามารถลืมได้
มีความทรงจำมากมาย
เราทุกคนได้เห็นทุกอย่าง โลกได้เห็นอะไรๆ มากมาย
ใช่ นั่นของซาราห์
แต่เหลือไม่ค่อยเยอะแล้ว
ตอนนี้มันถูกหลานๆ ของฉันยึดไปแล้ว
อันนี้ของใคร ของแมดดี้ เธอทำหมวกให้ฉัน
ยังไงก็ตามฉันคิดว่าทุกคนเป็นบ้ากันหมดที่ทำธุรกิจนี้
มันเป็นธุรกิจที่ประหลาดมาก
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูหมิ่นใครก็ตาม
ที่สัมภาษณ์ฉันตลอดหลายปีมานี้ ไม่ได้ดูหมิ่น
แต่ฉันดีใจที่มันจบแล้ว วิเศษจริงๆ ฉันไม่ได้...
ฉันไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ แต่นี่จะเป็นการสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายของฉัน
คุณควรปล่อยวางเรื่องบ้าๆ นี้ซะ เพราะมันกัดกินคุณ
ถือจานไว้ก่อน
การต่อสู้ของเราสำหรับคดีนี้จบลงแล้ว
การต่อสู้ของเรายังไม่จบสำหรับคนอื่น
การพยายามสร้างพื้นที่ที่เรา สามารถรวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์
(แอนจี้ แอร์ส ภรรยาของชอว์น)
ผู้เชี่ยวชาญดีเอ็นเอ นักพันธุศาสตร์เครือญาติ นักพันธุศาสตร์ ทนายของเหยื่อรวมไว้ในที่เดียว
ถ้าใครมีคำถามก็สามารถติดต่อได้ที่เดียว
ไม่แสวงหาผลกำไร
สิ่งที่เราทุ่มเทตอนนี้คือผลักดันเรื่องนั้น
พยายามช่วยเหลือครอบครัวอื่นๆ ไม่ว่าพวกเขากำลังเผชิญกับอะไรก็ตาม
เพราะการเดินทางของทุกคนแตกต่างกัน
เราหวังว่าจะไขคดีได้มากขึ้น
และมีคำตอบให้ผู้คนมากขึ้น พวกเขาจะได้ไม่ต้องสงสัยอีก
ถ้าคุณอนุญาตให้ตัวเอง
คิดว่ามีความเป็นไปได้
ที่เด็กหนุ่มเหล่านั้นเป็นผู้บริสุทธิ์
คุณจะรู้สึกยังไง
ถ้าปรากฏว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับคดีเลย
ผมคงรู้สึกเหมือนผมถูกหลอก
ถ้าพวกเขาเกิดกุเรื่องตำแหน่งของศพ
ผมคงถูกหลอกจริงๆ
ผมทำตามข้อมูลที่มีและก็ไม่สำเร็จ ใครจะรู้
งั้นผมก็คิดผิด
ถ้าเจ้าหน้าที่สืบสวนได้ข้อมูลที่ผิดหรือถูกหลอก
เขาไม่ใช่คนที่ตัดสินใจว่าจะจับพวกเขาเข้าคุก
มันเป็นการตัดสินใจของคณะ...
คุณคิดว่าคณะลูกขุนตัดสินใจผิดไหม
ผมก็ยังคิดว่าผมไม่ผิดอยู่ดี
ผมไม่เคยเห็นคดีแบบนี้ที่มีคนมากมาย
ผู้เชี่ยวชาญมากมาย
มั่นใจสุดๆ ว่าพวกเขาทำถูกต้องแล้ว
ที่ผ่านมามันผิดพลาดที่น่าเศร้า
(20 ปีต่อมา: การสืบสวนคดีร้านโยเกิร์ต)
ใครเชื่อว่าทั้งสี่คนที่ถูกระบุตัวแล้วมีส่วนเกี่ยวข้อง
มีหัวข้อหนึ่งที่นักวิชาการเขียนไว้มากมาย
เรียกว่าผู้ปฏิเสธความบริสุทธิ์
ส่วนมากเป็นตำรวจ อัยการ เป็นต้น
จะมีการบิดเบี้ยวอยู่ในใจพวกเขาว่า
"เอาละ มีหลักฐานใหม่
แต่ผู้ต้องสงสัยคนเดิมก็ยังผิดจริงอยู่ดี" และทำไม
สอง หนึ่ง
ตอนนี้มีหลักฐานมากมาย
จนผมคิดว่าทุกคนน่าจะยอมรับกันได้แล้ว
ผมหวังว่าพวกเขาจะได้คำประกาศจากศาล
ว่าพวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์จริงๆ และพวกเขาพ้นผิดแล้ว
(วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปี 2026)
ผมคิดว่าเราไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน
เรามีปัญหาว่าคำพิพากษา ลงโทษของพวกเขาถูกปฏิเสธ
(โฮเซ พี. การ์ซา อัยการเขตทราวิส)
ไม่มีใครถูกพิพากษาว่ามีความผิด
แต่ข้อกล่าวหาที่ร้ายแรง
ติดตัวพวกเขามานานสามสิบปี
และพวกเขาแบกไปด้วยทุกที่ที่เขาไป
การสอบปากคำที่ทำให้เกิดสิ่ง ที่เรียกว่าคำรับสารภาพมีจุดบกพร่อง
มันผิดกฎหมายและไม่ยุติธรรม
อย่าขี้ขลาดสิไมค์
โชคร้ายที่ช่วงนั้นเฮกเตอร์ โปลันโก เป็นผู้สอบปากคำหลายครั้ง
มีวัฒนธรรมหนึ่งที่เขาไม่ได้เป็นผู้เริ่มต้น และเขาไม่ใช่คนสุดท้ายแน่นอน
มันเป็นช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ของเรา
ว่าเรามีหน้าที่ทำความเข้าใจ และทำทุกอย่างที่เราทำได้เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
ต้องมีการไตร่ตรอง
(ไมเคิล สก็อตต์)
ทั้งหมดลุกขึ้น
นั่งลงได้ อรุณสวัสดิ์ทุกคน
ทุกๆ วันในศาลนี้
รัฐจะถามหาคนที่ต้องรับผิดชอบ
ต่อความผิดที่เขาได้ก่อกับคนอื่น
และเราทำสิ่งที่ทำได้เพื่อช่วยเหลือ ในการเยียวยาความเสียหาย
(ทรูดี้ สตราสส์เบอร์เกอร์ ผู้ช่วยอัยการเขต)
วันนี้ถึงคราวที่เรายอมรับความรับผิดชอบ
และใช้ความจริงเพื่อบรรเทาความเสียหาย
เพื่อเราสามารถช่วยเยียวยา ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดและเดินหน้าต่อไป
กว่า 25 ปีที่แล้วรัฐดำเนินคดี กับชายซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์สี่คน
เป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นขณะเกิดเหตุฆาตกรรม
ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ เหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ตปี 1991
การดำเนินคดีที่ผิดพลาด สร้างความเสียหายต่อเอมี่ แอร์ส
อิไลซา โทมัส และพี่น้องเจนนิเฟอร์และซาราห์ ฮาร์บิสัน
พวกเธอสมควรได้รับความยุติธรรม
ครอบครัวของพวกเด็กสาวได้รับความเสียหาย
(เจมส์ โทมัส พ่อของอิไลซา)
เราขอให้พวกเขาเชื่อใจเรา ตอนที่เราบอกพวกเขาว่าเราเจอคนร้ายแล้ว
และตอนนี้พวกเขาถูกขอให้ลืมความคิด
และความรู้สึกที่สะสมมาหลายทศวรรษ
เพราะการดูผิดคน ความไม่แน่นอน และขาดความเป็นที่สุด
เกิดความเสียหายต่อชุมชนนี้
ความเชื่อที่ว่าพวกวัยรุ่น สามารถกระทำสิ่งเหล่านี้ได้
ได้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อมนุษยชาติของเรา
แน่นอนว่านั่นสร้างความเสียหาย
ต่อทั้งสี่คนที่ถูกดำเนินคดีผิดพลาด
วันนี้เราจะมาเริ่มต้นแก้ไขความเสียหายนั้น
ด้วยการเปิดเผยความจริงให้กระจ่าง
เชิญนั่งที่คอกพยานครับ
การสืบสวนของคุณได้เปิดเผยหลักฐาน ทางนิติวิทยาศาสตร์หรือวัตถุพยานใดๆ
ที่เชื่อมโยงสี่คนนี้กับเหตุฆาตกรรมหรือไม่
ไม่
การสืบสวนของคุณได้เปิดเผยหลักฐานใดๆ
ที่เชื่อมโยงสี่คนนี้กับโรเบิร์ต แบรชเชอร์สหรือไม่
ไม่
(คำรับสารภาพ วิทยาศาสตร์)
ในคำรับสารภาพระบุว่า มีการล่วงละเมิดทางเพศ
แต่คุณทราบแล้วว่าตัวอย่างดีเอ็นเอจากช่องคลอด
ไม่ตรงกับของสี่คนนี้ คำรับสารภาพนั้นยังฟังขึ้นอยู่ไหม
ไม่
ผมชื่อไมเคิล เจมส์ สก็อตต์
วันที่ 6 ธันวาคม ปี 1999
ตอนเกิดเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต ผมอายุ 17 ปี
ผมไม่ได้ก่อเหตุฆาตกรรมเหล่านั้น ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น
และผมยังคงยืนยันความบริสุทธิ์ ของผมตั้งแต่นั้นทุกวัน
ผมถูกกล่าวหา ผมเหนื่อย และถูกพิพากษาผิดพลาด
ผมสูญเสียครอบครัว สูญเสียชีวิตวัยรุ่น
ผมสูญเสียชีวิตวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
ไม่มีคำวินิจฉัยของศาลใดที่สามารถคืนเวลา และความรักที่ถูกพรากไปจากผมได้
แต่สามารถยอมรับความจริงได้
ผมไม่ผิด
คำแถลงของโรเบิร์ต สปริงส์ทีนที่สี่
นี่คือคำแถลงของฟอร์เรสต์ บรูก เวลบอร์น
ผมชื่อฟิล สก็อตต์ ไมเคิล สก็อตต์คือลูกชายผม
ฉันชื่อเจนีน เคซีย์ เป็นอดีตภรรยาของไมเคิล สก็อตต์
การถูกตำรวจสังหารไม่ใช่ วาระสุดท้ายของสามีฉันที่ฉันคาดหวัง
ฉันภูมิใจในตัวฟอร์เรสต์ที่ไม่เคยหวั่นไหว
ต่อการยืนยันความบริสุทธิ์ของเขา ในเหตุฆาตกรรมที่เลวร้ายนี้
ถึงสำนักงานตำรวจออสติน สำนักงานอัยการเขต และพอล จอห์นสัน
วิสัยทัศน์อันคับแคบของพวกคุณ
ปล้นชิงอนาคตของพ่อฉันไป
คำพิพากษาในวันนี้ไม่ใช่การแสดงความเอื้ออาทร
แต่เป็นการแสดงความรับผิดชอบ
ไม่มีคำวินิจฉัยใดที่คืนเวลาที่ถูกพรากไปจากคุณได้
ไม่มีคำพิพากษาใดที่สามารถ แบ่งเบาภาระที่คุณแบกได้
แต่ศาลสามารถและกล่าว...
ได้อย่างไม่มีข้อแม้หรือความลังเล
ว่าพวกคุณพ้นมลทินแล้ว
และความบริสุทธิ์ของพวกคุณได้รับการรับรองแล้ว
สาม สอง หนึ่ง
หัวใจของคำให้การของวันนี้คือความสูญเสีย ความเจ็บปวดของการสูญเสียครอบครัว
และความสูญเสียของชีวิตวัยรุ่น ขณะที่ชายทั้งสี่คนกลายเป็นแพะรับบาป
ในเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต เฝ้ารอที่จะล้างมลทินให้ตัวเอง
ฉันเสียใจที่เกิดเรื่องแบบนี้
โอเคไหม
และ
มอริซไม่เคยทรยศคุณ
เขาไม่ได้อยากทรยศคุณ ฟอร์เรสต์
คุณเคยเป็นเพื่อนเขา
โอเคไหม
มีคนบอกเขา
ให้ทำเรื่องที่ผิด
ฉันแค่อยากให้คุณรู้เรื่องนั้น
- โอเคไหม - ขอบคุณ
ใช่
ช่วยยกมันขึ้นบนนั้นโดยที่ไม่ต้องขยับ...
มีการปรับปรุงเรื่องราวพร้อมกับตอนจบใหม่
(จ่าเมลานี โรดริเกซ)
ที่เดิมแค่ปรับปรุงข้อมูล
แบบนั้นดูดีจริงๆ
ใช่ ดูเท่ากันดี
ใช่
(กรุณาอย่าจับ)