இது ஒரு கற்பனைக் கதை.
எந்தவொரு வாழும் அல்லது வாழ்ந்த நபர், நிகழ்வு அல்லது
இடத்தோடு ஒத்திருந்தால் அது முற்றிலும் தற்செயலானது.
சயான் மலைகள், ரஷ்யா 6 வாரங்களுக்கு முன்பு
டிமா, நமக்கு ஒரு பிரச்சினை.
ஒரு கைதியைக் காணவில்லை, அவள் பஸ்ஸில் இல்லை.
கைதி எண்ணைச் சொல்.
ச்சே… அவளுடைய பெயர் காலி லெவி.
கால்நடை போக்குவரத்து பதிவு எண் 7099
நகரு…
நகரு.
வா.
எழுந்திரு.
போ!
வா, சீக்கிரம்.
எழுந்திரு, போ.
நாயே.
தயவுசெய்து! நான்…
- ஹேய். - அது எங்கே இருக்கிறது?
நான்…
அது எங்கே இருக்கிறது?
கைரில்.
நீ புத்திசாலி.
என்னால் உன்னை அப்படியே போக விட முடியாது.
தயவுசெய்து. தயவுசெய்து…
பொறுங்கள்!
முதலில் நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய ஒன்று இருக்கிறது.
- சொல்லுங்கள். - கைரிலா?
- யார் இது? - ஓர்னா.
காலியின் அம்மா.
நான் மாஸ்கோவில் இருக்கிறேன்.
அவசியம் இல்லாவிட்டால் இந்த எண்ணை பயன்படுத்தக் கூடாது…
அதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன்.
எதைக் கண்டுபிடித்தாய்?
நீங்கள் தேடிக்கொண்டிருப்பதை.
அந்த ஆளையா?
இல்லை, அவன் இறந்துவிட்டான்.
அவன் உங்களிடமிருந்து திருடியதைக் கண்டுபிடித்துவிட்டேன்.
அது எங்கே இருக்கிறது?
அதை என் கையில் வைத்திருக்கிறேன்.
அதைப் பற்றி விவரி.
அது ஒரு சின்ன, கருப்பு பெட்டி.
அதை நகைப் பெட்டி போல திறக்கலாம்,
உள்ளே கணினி சிப் போல தெரியும் ஒன்று இருக்கிறது,
அதைச் சுற்றி மின்னணு பொருட்கள் இருக்கின்றன.
அதைப் புகைப்படம் எடுத்து அனுப்பு.
அது கிடைத்ததா?
கைரில்?
உன் லொகேஷனை அனுப்பு.
ஓர்னா.
நல்ல வேலை செய்திருக்கிறாய்.
அவள் இங்கேதான் இருக்கிறாளா?
என்னோடு வா.
வா.
- இவள் ஏதாவது பிரச்சினை செய்தாளா? - இல்லை.
என்ன?
நீ கண்டுபிடித்ததைக் காட்டு.
முதலில், நான் இதை உங்களிடம் கொடுத்தால்,
நீங்கள் என் மகளைப் போகவிடுவதாக எனக்கு சத்தியம் செய்ய வேண்டும்.
அது கிடைத்ததும், உங்கள் இருவருக்குமிடையே எல்லாமே முடிந்தது என்று சத்தியம் செய்யுங்கள்.
நான் சத்தியம் செய்கிறேன்…
அவள் வெளியேற விரும்பினால், அவள் வெளியேறுவாள்.
"அவள் வெளியேற விரும்பினால்" என்றால் என்ன அர்த்தம்?
அவள் வெளியேற விரும்பினால், அவள் வெளியேறுவாள்.
எனவே, அது எங்கே இருக்கிறது?
அந்த சாதனத்தை லாக்கரில் வைத்திருக்கிறேன்.
மாஸ்கோவில் ஒரு வங்கியில்.
ஏன் விளையாடுகிறாய்?
அதைக் கொண்டுவருவதாகச் சொன்னாய்.
நான் அதை வைத்த லாக்கரை…
யாராலும் திறக்க முடியாது.
என்னால் முடியாது, உங்களால் முடியாது.
யாராலும் முடியாது.
காலியால்தான் முடியும்.
அதுவும் அவள் அங்கே போனால்தான்.
பயோமெட்ரிக் அடையாளத்திற்காக அவர்களிடம் புகைப்படம் இருக்கிறது,
அதனால் அங்கே போனால் மட்டும்தான் உங்கள் சாதனத்தைப் பெற முடியும்.
அதுவும் காலி வீட்டிற்குப் போன பிறகுதான்.
எந்த வங்கி?
முதலில் என் மகளைப் பார்க்க விடுங்கள், பிறகு சொல்கிறேன்.
காலி?
ஹேய்!
அம்மா!
ஹேய்…
பொறு, நீ உன் முடியை ஏதாவது செய்தாயா?
நீங்கள்… அவர்கள் உங்களை இங்கே கூட்டி வந்தார்களா?
மிஷா, எல்லாவற்றுக்கும் நன்றி.
நீ நலமா?
இது என் அம்மா.
பரவாயில்லை, நீ போ, நான் வேலையை முடிக்கிறேன்.
நாளைக்கான உணவைத் தயார் செய்கிறோம்.
இது லரிசா.
நாங்கள் ப்லாவ் செய்கிறோம், அரிசி புலாவ் போன்றது.
ஓ, இப்போது கொஞ்சம் ரஷ்ய மொழி பேசுகிறேன்.
பரவாயில்லை, நாம் சீக்கிரம் இங்கிருந்து கிளம்பிவிடுவோம்.
இப்போதுதான் வந்தீர்களா?
- நான் இவருக்கு சுற்றிக் காட்டவா? - போ.
ஓ, சரி, நல்லது. எனவே…
சரி, எனவே இதுதான் சமையலறை,
ஏற்கனவே லரிஸாவைப் பார்த்துவிட்டீர்கள்…
இங்கிருந்து பார்க்க முடியுமா என்று தெரியவில்லை…
அங்கே தெரிகிறதா? அந்தச் சின்ன பச்சை நிற பளிங்குக் கற்கள் போன்றவை?
அங்கே ஒரு காய்கறித் தோட்டம் இருக்கிறது. தக்காளிகள் அங்கேதான் விளைகிறது.
- அங்கே தெரிகிறதா? அதைத் தாண்டி… - காலி…
ஓ! நான் தூங்கும் இடத்தைப் பார்க்கிறீர்களா?
- ஆம். - சரி.
ஆரம்பத்தில் இங்கே ரொம்ப இருட்டாக இருந்தது,
நாளுக்கு நாள் சிறப்பாகிக்கொண்டே வருகிறது,
ஆனாலும் ஒரு விளக்கு தரும்படி
- அவர்களிடம் கேட்டேன்… - ஒரு நொடி நான் சொல்வதைக் கேட்கிறாயா?
தரையில் வைக்கும் விளக்கு இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது…
காலி, நான் வருவதற்கு இவ்வளவு காலம் ஆனதற்கு என்னை மன்னித்துவிடு,
ஆனால் இப்போது வந்துவிட்டேன்.
நீ நன்றாக இருக்கிறாயா?
- காலி? - என்ன? ஆம், நன்றாக இருக்கிறேன். நான்…
ஏனென்றால் இப்போது நாம் தனியாக இருக்கிறோம்.
அவர்களுக்கு ஹீப்ரு தெரியாது, அதனால் என்ன நடக்கிறது என்று நீ என்னிடம் சொல்லலாம்.
ஒன்றும் நடக்கவில்லை, நான் நிஜமாகவே நன்றாக இருக்கிறேன்.
- ஏனென்றால் நிறையக் கஷ்டங்களை அனுபவித்திருப்பாய். - என்ன?
நீ நிறையக் கஷ்டங்களை அனுபவித்திருப்பாய் என்று சொன்னேன்.
இல்லை, ஆம், தெரியும், ஆனால் இப்போது நிஜமாகவே நன்றாக இருக்கிறேன்.
இதுதான் நான் தூங்கும் இடம்.
ஆஹா, நீங்கள் இங்கே இருப்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை.
அம்மா…
அது இங்கே பார்க்க அழகாக இருக்கும் என்று நினைத்தேன்.
- என்ன? - விளக்கு.
ஆம், இருக்கலாம்.
காலி,
நாம் கொஞ்சம் உட்காரலாமா? உன்னிடம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும்.
கண்டிப்பாக.
வா.
- நீ ஒரு நொடி கவனம் செலுத்த வேண்டும். - என்ன?
நாம் வீட்டிற்குப் போக, நீ செய்ய வேண்டிய ஒன்று இருக்கிறது.
நாம் நாளை மாஸ்கோவிற்குப் போகிறோம்.
நாம் ஒன்றாக வங்கிக்குப் போவோம்.
வங்கியில், உன்னை மட்டும் தனியாக லாக்கர் அறைக்குள் கூட்டிப் போவார்கள்.
ஒரு லாக்கர் மட்டும் இருக்காது. வரிசை வரிசையாக லாக்கர்கள் இருக்கும் அறை அது.
உன்னுடைய பெட்டியில், அதை ஒரு பிளாஸ்டிக் பையில் போட்டு வைத்திருக்கிறேன்…
கேட்கிறாயா?
நீ மிகைலுக்கு வாக்குக் கொடுத்த அந்தப் பொருளை
ஒரு பிளாஸ்டிக் பையில் போட்டு உன் பெட்டியில் வைத்திருக்கிறேன்.
நீ அந்தப் பையை எடுத்துக்கொண்டு வந்து, வெளியே அவர்களுக்காக வைத்துவிட வேண்டும்.
அது அவர்கள் கைக்குக் கிடைத்ததும், அவ்வளவுதான். உன்னை விட்டுவிடுவார்கள்.
அப்படித்தான் அவர்களிடம் பேசி வைத்திருக்கிறேன்.
ஓ, ஆஹா.
ஒருவேளை அவர்கள் நமக்குத் தொடர்ந்து தொந்தரவு கொடுத்தாலும்,
அங்கே பாதுகாவலர்கள் இருப்பார்கள். அவர்கள் நமக்கு உதவுவார்கள்.
நாம் வீட்டிற்குப் போகிறோம், புரிகிறதா?
சரி.
நான் உன்னை ரொம்ப மிஸ் செய்தேன்.
உன்னை நன்றாக நடத்தினார்களா? சரியாகச் சாப்பிடவும் தூங்கவும் விட்டார்களா?
ஆம், எனக்குக் களைப்பாக இருக்கிறது. என் கண்கள்… சொருகுகின்றன.
உங்களிடம் கடிகாரம் இருக்கிறதா?
இல்லை, என் போனையும் வாங்கிக்கொண்டார்கள்.
- ஆம். - சரி.
இது ரொம்ப சீக்கிரம் என்று தெரியும், இன்னும் வெளிச்சம் இருக்கிறது,
ஆனால் என் கண்கள் சொருகுகின்றன.
நான் தூங்கப் போவது பரவாயில்லையா?
தாராளமாக.
உன்னை ரொம்ப நேசிக்கிறேன், என் அழகு செல்லமே.
நடந்ததையெல்லாம் பற்றி
பேச விரும்பினால், நான் இங்கேதான் இருக்கிறேன், சரியா?
சரி, அம்மா. இங்கே வந்ததற்கு நன்றி.
நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.
எந்த வங்கி?
மாஸ்கோவில் இருக்கும் டிரான்ஸ்கார்டு.
இன்றிரவுக்கு ஏதாவது வேண்டுமா?
- இல்லை. - நாளை அதிகாலையிலேயே கிளம்புகிறோம்.
குட் நைட்.
- அம்மா? - என்ன?
…டிரான்ஸ்கார்ட் வங்கிக்குப் போய், லாக்கரில் இருந்து ஒரு பொருளை எடுப்போம்.
அப்புறம் ஐந்து மணிக்குள் முடிக்க வேண்டும், சரியா?
அவ்வளவுதான், இது கிட்டத்தட்ட முடியப் போகிறது.
போகலாம்.
காலியும் மிகைலும் தனியாகப் போகிறார்கள்.
இல்லை, நானும் அவளுடன் போகிறேன்.
அந்த சாதனம் கிடைத்தப் பிறகு காலி போகலாம் என்று சொன்னேன்.
அதுவரை, நீ இங்கேயே இரு.
காலி, என்னை ஒருமுறை கட்டிப்பிடி. சீக்கிரம்.
காலி, நேற்றைய திட்டத்தில் ஒரு சின்ன மாற்றம்:
அந்த லாக்கரில் இருப்பதை அவர்களிடம் கொடுத்த பிறகு,
வங்கியில் சொல்லி இஸ்ரேலிய தூதரகத்தை அழைக்கச் சொல், நீ அங்கே காத்திருப்பதாகச் சொல்.
காலி, போகலாம்.
ஆனால் இவர்களுடன் திரும்ப இந்தக் காரில் ஏறாதே, சரியா?
- உன்னைப் பிறகு பார்க்கிறேன், சரியா? - போதும்!
இங்கிருந்து மாஸ்கோவுக்கு போக எவ்வளவு நேரமாகும்?
நான்கு மணிநேரம்.
கூடுதலாகவும் ஆகலாம்.
அவர்கள் அங்கிருந்து நமக்கு ஃபோன் செய்வார்கள்தானே?
அது…
எல்லாம் சரியாக நடந்தது என்று சொல்ல?
ஏன் சரியாக நடக்காது?
அவர்கள் மாஸ்கோவிற்குப் போய்விட்டார்கள்.
இப்போதுதான் வங்கிக்குள் நுழைந்திருக்கிறார்கள்.
காலி.
காலி!
அவளை விட்டுவிடுவதாகச் சொன்னீர்கள்.
அவள்தான் இங்கே திரும்ப வர வேண்டும் என்றாள்.
வா.
இப்போது இரவு உணவு பரிமாறப்படுகிறது.
நீ எங்களுடன் சாப்பிட மிகைல் விரும்புகிறார்.
சரி.
நன்றி.
காலி… காலி.
வங்கியில் ஏதாவது பிரச்சினையா? என்ன நடந்தது?
அவர்கள் உன்னைத் திரும்பி வரச் செய்தார்களா?
என்ன? இல்லை.
பிறகு என்ன நடந்தது?
இப்போது நாம் எல்லோரும் இங்கே இருப்பதால்…
ஒரு சிறுவனாக எப்படி எனக்கு மேசைக்கு அடியில்
தவழ்ந்து விளையாடுவது பிடித்தது என்பது ஞாபகம் வருகிறது.
மரத் தரையின் மணம் இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது,
அதோடு பெரியவர்கள் பேசுவதைக் கேட்பது பிடித்தது.
அவர்கள் குடித்துவிட்டு சிரிப்பார்கள்…
நல்ல நேரங்கள்.
ஆனால் காலம் போகப்போக, எல்லாம் மாறுகிறது, நேரம் முடிகிறது.
அது நம் விரல்களுக்கு இடையே தண்ணீர் போல நழுவுகிறது,
நாம் அதை வைத்திருக்க முடியாது.
ஆனால் இன்று, சீக்கிரத்தில் பிறக்கவிருக்கும்
நம் புதிய குழந்தைக்கு கோப்பையை உயர்த்தி கொண்டாட விரும்புகிறேன்!
ஆறு மாதங்களில் அவன் பிறக்கும்போது,
அவனுடைய அம்மா,
அவனுடைய தாத்தா,
அதோடு இஸ்ரேலில் இருந்து வந்திருக்கும்
அவனுடைய பாட்டியால்கூட
அவன் அன்புடன் வரவேற்கப்படுவான்.
நம் புதிய குழந்தைக்காக ஒரு பானம்!
- சியர்ஸ்! - சியர்ஸ்!
என்ன குழந்தை?
அவர் என்ன பேசுகிறார்?
ஆம்.
"ஆம்" என்று என்ன சொல்கிறாய்?
நான் கர்ப்பமாக இருக்கிறேன்.
என்ன? உன்னைக் கர்ப்பமாக்கியது யார்? உன்னை யாராவது ஏதாவது செய்தார்களா?
- இல்லை, அம்மா, இது நல்ல விஷயம். - அப்படியானால் அதற்கு யார் காரணம்?
அவருடைய மகன். எங்களுக்குள் பழக்கம் இருந்தது.
ரோமாவா?
ஆம், ரோமா.
- பொறுங்கள், அவனை உங்களுக்குத் தெரியுமா? - இல்லை, நான்…
- காலி, நான் நிஜமாகவே இங்கே முயற்சிக்கிறேன்… - அம்மா…
நாம் ஒரு நொடி சாதாரண மனிதர்களைப் போல பேச வேண்டும்.
சரி…
- தயவுசெய்து என்ன நடக்கிறது என்று சொல். - நான் முயற்சிக்கிறேன், பொறுங்கள்…
சரி, அப்படியென்றால் அதை விளக்கு.
- நான் முயற்சிக்கிறேன்… - இது நீ விரும்பிய ஒன்றா?
- கர்ப்பமாவதா? - நீங்கள் கோபப்பட்டால் என்னால் முடியாது…
பெண்களே,
ஒருவேளை நாம் இப்போது சாப்பிடுவது நல்லது.
காலிக்கு இது ரொம்ப கடினமான நாளாக இருந்தது.
உன்னால்…
ரஷ்ய மொழியைப் படிக்க முடியுமா?
இன்னும் இல்லை.
இது அவனுடைய புத்தகம் என்று நினைக்கிறேன். ரோமாவுடையது.
இது அவனுடைய அறையாக இருந்தது.
அவனைச் சந்தித்ததாகச் சொன்னீர்களா?
ஆம்.
அவன் இனிமையானவன்.
அவன் எப்படி இருக்கிறான்? என்னைப் பற்றி ஏதாவது சொன்னானா?
அநேகமாக அவன் என்னை வெறுக்கலாம்.
இல்லை… அவன் உன்னை நேசிக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
உன்னைக் கண்டுபிடிக்க எனக்கு உதவியது அவன்தான்.
ஹேய்…
ஹேய்… காலி…
காலி, நான் புரிந்துகொள்ள முயற்சிக்கிறேன்…
ஏனென்றால் நாம் இங்கே இருக்க முடியாது.
காலு.
இது நல்ல இடம் இல்லை.
நான் போக விரும்பவில்லை.
நாம் போக வேண்டும்.
- உங்களுக்குப் புரியவில்லை… - நீ சொல்வது சரிதான், புரிந்துகொள்ள உதவு.
நாம் போக முயற்சித்தால்,
கெட்ட விஷயங்கள் நடக்கும்.
இல்லை.
நான் நம்மைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பேன்,
அதனால் எதுவும் நடக்காது. நான் சத்தியம் செய்கிறேன், காலி.
எனக்கு இந்த அறையைப் பிடிக்கும்.
அப்பா எப்படி இருக்கிறார் என்றுகூட நான் கேட்கவில்லை.
அவர் நன்றாக இருக்கிறார்.
உன்னை ரொம்ப மிஸ் செய்கிறார்.
ஒருவேளை அவரும் வந்து பார்க்கலாம்.
ஆம், வரலாம்.
ஹேய்…
அம்மா.
கவலைப்படாதீர்கள்.
மிகைல் நம்மைப் பார்த்துக்கொள்வார்.
அது, அவள் கர்ப்பமாக இருக்கிறாள், எனக்குத் தெரியாது,
அதனால் அது என்னை ஆச்சரியத்தில் மூழ்கடித்தது,
நான் பீதியடைந்தேன்…
ஒருவேளை நான்… உணர்வுபூர்வமாக எதிர்வினையாற்றியிருக்கலாம்,
ஆனால் நான் அது பற்றி ரொம்ப மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
அது அற்புதம்…
தெரியுமா, நானும் ரொம்ப சிறுவயதிலேயே காலியைப் பெற்றேன்.
நல்லது.
கைரில், என் கொள்ளுத்தாத்தா இந்த வீட்டைக் கட்டிய வருடம் உனக்குத் தெரியுமா?
இல்லை.
1852-இல்.
ஒரு பெரிய எஸ்டேட்.
அவர் தன்னுடைய வளர்ந்து வரும் குடும்பத்தின்
பல தலைமுறைகள் வசிக்கக்கூடிய ஒரு வீட்டைக் கட்டினார்.
ஆனால் வருடா வருடம், குடும்பம் சின்னதானது,
நான் மட்டும் எஞ்சியிருக்கும்வரை.
அவளிடம் சொல்.
தயவுசெய்து உட்காரு.
இந்த வீடு
ஒரு பெரிய குடும்பத்திற்காக கட்டப்பட்டது.
இப்போது, இவர் மட்டும்தான் எஞ்சியிருக்கிறார்.
மிகைல் 20 வயதில் ராணுவத்தில் இருந்தார்.
யுரலில் இருக்கும் மின் உற்பத்தி நிலையத்தின் பாதுகாப்பிற்காக அவர் யூனிட் போனது.
அவர்களுக்கு அது பிடித்தது.
ஆனால் 70 பேரில் இருந்து, பாதி…
அவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் புற்றுநோயால் இறந்தார்கள்.
உயிருடன் இருப்பவர்களால் குழந்தைப்பெற முடியவில்லை.
இவரைத் தவிர.
ஆனால் இவருக்கு ஒரு அதிசயம் நடந்தது.
இவருக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்.
- ஒரு பையன். - ஆம், உங்கள் மகன்.
அவன் அருமையானவனாக தெரிகிறான்.
அவன் அருமையானவன் இல்லை.
ரோமா ஒரு கருப்பு ஆடு.
அவனுடன் எங்கள் குடும்பப் பெயர் புதைந்து போவதைப் பார்க்க விரும்புகிறான்.
அவனுக்கு இந்தக் குழந்தை வேண்டாம்.
அல்லது வேறு எந்த குழந்தையும்.
எனவே இப்போது, அவனுடைய பொறுப்பு என்னுடைய பொறுப்பாகிறது.
நான் சொல்வது புரிகிறதா?
ஆம்.
வா.
பெட்டியை எங்கே வைப்பது?
இது என்ன என்று தெரியுமா?
ஆம்.
இது எனக்கு ரொம்ப முக்கியமானது என்பது உனக்குப் புரிகிறதா?
ஆம்.
எனவே நீயும் உன் மகளும்…
எனக்குப் பரிசுகளைக் கொடுத்தீர்கள்.
உன் மகள் எனக்குப் புதிய ஒன்றைக் கொடுத்தாள்…
விதை.
உன் மகள்…
அவருக்கு ஒரு புதிய விதையைக் கொடுத்தாள்.
அதனால் அவர் தன்னுடைய குடும்ப மரத்தை மீண்டும் வளர்க்க முடியும்.
நீ இதை அவருக்குக் கொடுத்தாய்.
அந்த மரத்திற்கு அது உணவளிக்கப் போகிறது.
அதைப் பெரிதாக, வலுவாக ஆக்கும்.
எனவே, நம்மிடம் ஏதோ நல்லது இருக்கிறது.
அதோடு நீ மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்.
நீ இங்கே தங்க விரும்பினால், இங்கே தங்கு.
நீ இஸ்ரேலுக்கு திரும்பிப்போக விரும்பினால், இஸ்ரேலுக்குப் போ.
லண்டன் அல்லது பாரிஸில் வீடு வேண்டுமென்றால்,
எங்கே என்று மட்டும் சொல்.
ஆனால் என் பேரன்…
அவன் இங்கேதான் இருப்பான்.
அவர் விரும்பியதை நான் அவருக்குக் கொடுத்தால், அவர் அவளை விடுவிப்பார் என்று சொன்னாய்.
அவளைப் பார்க்க அனுமதிப்பார் என்றேன்.
ஆனால் அவளால் அவருடன் இங்கே இருக்க முடியாது, அது உனக்குப் புரிவது எனக்குத் தெரியும்.
அவர் தன்னுடைய சொந்த மகனை எப்படிக் கொல்லும் அளவுக்கு அடித்தார் என்று நீயே பார்த்தாய்.
- எனவே நீ எனக்கு உதவப் போகிறாய் அல்லது… - நீ பேசுவதை நிறுத்த வேண்டும்.
காலி இங்கே வந்தபோது ரொம்ப பாதிப்படைந்த நிலையில் இருந்தாள்.
மிகைல் அவளைப் பாதுகாத்தார்.
உன்னால் முடியுமா?
போ.
உன் மகளுடன் இரு.
காலி.
காலு, எழுந்திரு.
- என்ன? எங்கே? - சும்மா வா.
அம்மா…
வெளியே இருட்டாக இருக்கிறது.
பரவாயில்லை.
- இல்லை. இப்போது இல்லை. - எனக்கு தாகமாக இருக்கிறது.
இப்போது இல்லை.
அம்மா, நாம் என்ன செய்கிறோம்?
நான் சொன்னேனே, இது ஒரு ஆச்சரியம். எல்லாவற்றையும் வெளியே விளக்குகிறேன்.
நாம் போக வேண்டும்.
வேறு நுழைவாயில் இருக்கிறதா?
வா.
என்ன, காருக்கா?
ஆம், அதுதான் ஆச்சரியம், எப்படி ஓட்டுவது என்று மீண்டும் கற்றுக்கொண்டேன். வா.
காலி, வா.
காலி, வா!
காரில் ஏறு.
காலி, காரில் ஏறு!
காலி, உடனே காரில் ஏறு!
இப்போதே!
அதை மூடு!
இல்லை. காலி, அதை மூடு!
அம்மா, இல்லை…
- மிகைல்! - அமைதியாக இரு!
வேண்டாம், அம்மா, நான் போக விரும்பவில்லை. அம்மா, காரை நிறுத்துங்கள்.
இல்லை, அம்மா, நான் போக விரும்பவில்லை. காரை நிறுத்துங்கள், அம்மா!
காரை நிறுத்துங்கள்! நான் போக விரும்பவில்லை! நிறுத்துங்கள், அம்மா!
இல்லை, நான் போக விரும்பவில்லை. காரை நிறுத்துங்கள், அம்மா! நிறுத்துங்கள்!
ஸ்டியரிங்கை விடு.
இப்போதே ஸ்டியரிங்கை விடு!
காலி. காலி, உனக்கு ஒன்றுமில்லையே?
காலி!
ச்சே… நீ நலமா?
காலி, என்னைப் பார்.
- என்னைப் பார். - கதவைத் திற!
இல்லை, காலி!
காலி!
வேண்டாம்…
மருத்துவர்.
நீ நலமா?
ஒரு மருத்துவரை அழைத்து உடனே வரச்சொல்!
வேண்டாம்.
முடிந்துவிட்டது. வீட்டுக்குப் போவோம்.
மருத்துவர் வந்துகொண்டிருக்கிறார்.
போகலாம்.
- அவளை அப்புறப்படுத்த வேண்டுமா? - வேண்டாம், அதை நான் செய்கிறேன்.
வேசி.
ஒன்றுமில்லை.
வேசி.
அவர் அவரை என்ன செய்யப் போகிறார்?
அவர்கள் சும்மா பேசுகிறார்கள்…
நகரு.
வேசி.
நகரு.
அங்கே.
இங்கே நில்.
அவளுக்கு இருப்பது நான் மட்டும்தான்.
தயவுசெய்து. என்னை இருக்க விடுங்கள். நான் குழந்தைக்கு உதவுகிறேன்.
நான் போய், விடைபெறலாமா?
நான் வருந்துகிறேன்.
அவளிடம் என்ன சொல்வீர்கள்?
நீ எனக்கு வேறு வாய்ப்பு தரவில்லை என்று.
இல்லை… அப்படி அவளிடம் சொல்லாதீர்கள்.
ஆனால் அது உண்மைதான்.
இல்லை, ஆனால் அவளுக்கு குற்ற உணர்வு ஏற்பட நான் விரும்பவில்லை. தயவுசெய்து.
நான் அவளிடம் என்ன சொல்வது?
எனக்குத் தெரியவில்லை.
கவலைப்படாதே.
நான் ஏதாவது யோசிக்கிறேன்.
அம்மா?
காலி…
நீ என்ன செய்கிறாய்?
வீட்டிற்குப் போ, நீ வெறுங்காலுடன் இருக்கிறாய். மருத்துவர் வந்துகொண்டிருக்கிறார்.
பரவாயில்லை, செல்லம். திரும்ப வீட்டிற்குப் போ.
நான் இதோ வந்துவிடுவேன்.
உன் அம்மாவும் நானும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
தயவுசெய்து வீட்டிற்குப் போ, இவள் வந்துவிடுவாள்.
நாங்கள் சண்டைப் போட்டோம், ஆனால் இப்போது சமாதானம் ஆகிவிட்டோம்.
எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது, காலி. நிஜமாகவே.
"சமாதானம்" என்றால் என்ன?
நாங்கள் இப்போது நன்றாக இருக்கிறோம்.
சரியா?
அவளைப் போகச் சொல்.
இப்போதே.
காலி, வந்து என் முன்னால் நில்.
என்ன?
அவர் உன்னைச் சுட மாட்டார். நான் உனக்கு உறுதியளிக்கிறேன். அதைச் செய்.
காலி, இப்போதே செய்!
உன் அம்மா நமக்கு வேறு வாய்ப்பை தரவில்லை.
இப்போது, அவருக்கு நெருக்கமாக போ.
காலி, தயவுசெய்து விலகி இரு, அவள் சொல்வதைக் கேட்காதே.
தயவுசெய்து வீட்டிற்குப் போ.
- என்னால் முடியாது, மன்னியுங்கள். - காலி.
அவளை வீட்டிற்குப் போகச் சொல், முட்டாள்!
நான் சொல்வதை நீ கேட்க வேண்டும், சரியா?
உன்னால் இதைச் செய்ய முடியும், நீ இதைச் செய்கிறாய். நான் சொல்வதைக் கேட்டாயா?
தயவுசெய்து வீட்டிற்குப் போ, காலி.
அவரை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டே இரு. தேவைப்பட்டால் கண்களை மூடிக்கொள்.
உன் அம்மா எனக்கு வேறு வாய்ப்பு தரவில்லை.
காலி, தயவுசெய்து விலகிப் போ.
நான் சுடுவேன்!
நகர்ந்துகொண்டே இரு, அவர் உன்னை ஒருபோதும் சுட மாட்டார்.
காலி, நகரு!
காலி, நகரு! தயவுசெய்து!
காலி!
காலி. என்ன செய்துவிட்டாய்?
நீ எங்கே போனாலும் நான் உன்னைக் கண்டுபிடிப்பேன்.
நான் என் பேரனை எடுத்துக்கொண்டு, பிறகு உன்னை தலையில் சுட்டுவிடுவேன்!
நிறுத்துங்கள்! தயவுசெய்து நிறுத்துங்கள்!
தயவுசெய்து நிறுத்துங்கள்!
நிறுத்துங்கள், ஹேய்! தயவுசெய்து!
- நலமா பெண்களே? - நன்றி.
நன்றி.
போங்கள்!
நன்றி. பிறகு விளக்குகிறோம். நன்றி.
போங்கள்.
ஹேய்…
அம்மா…
நான்…
என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்.
இப்படி நடக்க வேண்டும் என்று நான் நினைக்கவில்லை, நான் இல்லை…
எனக்குத் தெரியும்.
- நான் செய்யவில்லை… - எனக்குத் தெரியும்.
அம்மா, அவர்கள் நம்மைப் போக விடமாட்டார்கள்.
எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
ஆனால் அவர்கள்…
நான் சொல்வதை நீ கேட்கிறாயா?
எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
ஓர்னா? ஓர்னா லெவி?
- இதோ. - நன்றி.
- தயாரா? - அட.
கண்களை மூடு.
- மூடு, கண்களை மூடு. - சரி! மூடிவிட்டேன்.
கண்கள் மூடியே இருக்கட்டும்.
- ஆஹா, அது என்னவென்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. - அமைதி.
சரி, கண்களைத் திற.
ட-டா!
ஆஹா…
- நன்றி, அம்மா. - பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்.
காலு… நீ நலமா?
ஆம்.
- அதை மீண்டும் செய்கிறீர்கள். - என்ன?
- வெறித்துப் பார்ப்பதா? - உன்னிப்பாகக் கவனிக்கிறீர்கள்.
ஹேய்!
- நீ உன் ஆசையை வேண்டிக்கொள்ளவில்லை! - முன்னுரிமைகள், அம்மா.
என்ன? ஓ இல்லை…
சந்தோஷமா?
- உங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது. - இது உண்மையில் ரொம்ப வெளிப்படையானது.
- ஹேய்… - இல்லை… நான் எதுவும் நினைக்கவில்லை.
அம்மா, அது நான் இல்லை, குழந்தையால்தான்.
சரிதான், நீ சாப்பிடுவதை நான் பார்ப்பது இதுதான் முதல் முறை.
- ஹேய்! என்ன? - இல்லை, நான் பரிந்துரைக்கிறேன்…
- எப்போதாவது ஒரு டேட் போவாய் என்றால்? - என்ன?
ஒருவேளை உணவகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்காதே.
நீங்கள் இங்கே செய்வது அவமானப்படுத்துவது.
காலு…
அது ஒருவன் செய்தித்தாள் படிக்கிறான்.
யாரும் இங்கே வரப்போவதில்லை.
நாம் கிரியாட் மோட்ஸ்கினில் இருக்கும் ஒரு கஃபேவில் இருக்கிறோம்.
ஆதோடு உனக்கு எதுவும் நடக்காது.
நான் சத்தியம் செய்கிறேன், சரியா?
நிச்சயமாக. எனக்குத் தெரியும்.
- என்ன தைரியம்! - ஓ, இது நன்றாக இருக்கிறது.
- சரி, ஏற்கிறேன், போய் எனக்கு ஒன்று வாங்கி வா. - நீங்கள்…
- உங்களுக்கு உண்மையில் எல்லைகள் இல்லை. - எழுந்திரு.
நகரு, குண்டுப் பெண்ணே.
எப்பேர்ப்பட்ட பாட்டி.
- கச்சிதமாக செய்தேன். - சீரியஸாக.
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்