ΠΡΟΪΟΝ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑΣ.
ΚΑΘΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΕΝ ΖΩΗ Ή ΜΗ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ Ή ΤΟΠΟΘΕΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΗ.
ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΣΑΓΙΑΝ, ΡΩΣΙΑ 6 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΡΙΝ
Ντίμα, έχουμε θέμα.
Αγνοείται μια κρατούμενη. Δεν ήταν στο λεωφορείο.
Πες το νούμερο.
Γαμώτο… Τη λένε Γκάλι Λέβι.
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΖΩΩΝ ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ 7099
Άκρη…
Άκρη.
Έλα.
Σήκω.
Πάμε!
Γρήγορα.
Σήκω και φύγε. Ζώο.
Σε παρακαλώ! Μη…
Πού είναι;
Εγώ…
Πού είναι;
Κίριλ.
Είσαι έξυπνη. Δεν μπορώ να σε αφήσω να φύγεις.
Σε παρακαλώ.
Περίμενε!
Πρέπει να μάθεις κάτι πρώτα.
ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ
- Ναι; - Κίριλ;
- Ποιος είναι; - Η Όρνα.
Η μητέρα της Γκάλι.
Είμαι στη Μόσχα.
Δεν έπρεπε να πάρεις αν δεν…
Το βρήκα.
- Τι βρήκες; - Αυτό που ψάχνετε.
Τον άντρα;
Όχι, αυτός είναι νεκρός.
Βρήκα αυτό που σας έκλεψε.
Πού είναι;
Το κρατάω στο χέρι μου.
Περίγραψέ το μου.
Είναι ένα μικρό μαύρο κουτί.
Ανοίγει σαν κουτάκι δαχτυλιδιού και μέσα έχει κάτι που μοιάζει με τσιπάκι,
με διάφορα ηλεκτρονικά τριγύρω.
Στείλ' το μου φωτογραφία.
Την έλαβες;
Κίριλ;
Στείλε το στίγμα σου.
Όρνα.
Μπράβο σου.
- Εδώ είναι; - Έλα μαζί μου.
Ναι.
- Προκάλεσε καμιά φασαρία; - Όχι.
Λοιπόν;
Δείξε μου τι βρήκες.
Πρώτα θέλω να μου υποσχεθείς
πως αν σ' στο δώσω, θα αφήσεις την κόρη μου.
Υποσχέσου μου πως, μόλις το πάρεις, τα πάντα μεταξύ σας τελειώνουν.
Σου υπόσχομαι…
ότι αν θέλει να φύγει, θα φύγει.
Τι εννοείς "Αν θέλει να φύγει";
Αν θέλει να φύγει, θα φύγει.
Λοιπόν, πού είναι;
Έβαλα τη συσκευή σε θυρίδα.
Σε τράπεζα της Μόσχας.
Γιατί παίζεις παιχνίδια;
Είπες ότι θα τη φέρεις.
Την έβαλα σε θυρίδα…
που δεν μπορεί ν' ανοίξει κανείς.
Ούτε εγώ ούτε εσύ.
Κανένας.
Μόνο η Γκάλι.
Και μόνο αν πάει εκεί.
Έχουν μια φωτογραφία για βιομετρική ταυτοποίηση,
άρα μόνο έτσι μπορείς να πάρεις τη συσκευή.
Και μόνο αφού η Γκάλι γυρίσει σπίτι.
Σε ποια τράπεζα;
Άσε με να δω την κόρη μου και θα σου πω.
Γκάλι;
Μαμά!
Γεια…
Άλλαξες τα μαλλιά σου;
Σε έφεραν εδώ;
Μίσα, ευχαριστώ για όλα.
Είσαι καλά;
Η μαμά μου.
Μπορείς να φύγεις, θα τελειώσω εγώ εδώ.
Ετοιμάζουμε φαγητό για αύριο.
Αυτή είναι η Λαρίσα. Φτιάχνουμε πλοβ, κάτι σαν πιλάφι.
Mιλάω λίγα ρωσικά πια.
- Εντάξει, θα φύγουμε αμέσως. - Τώρα ήρθες;
- Να την ξεναγήσω; - Ελεύθερα.
Ωραία. Οπότε, αυτή είναι η κουζίνα.
Γνώρισες ήδη τη Λαρίσα και…
Δεν ξέρω αν φαίνεται από δω… Βλέπεις εκεί; Αυτά τα πράσινα βοτσαλάκια;
Εκεί είναι ο λαχανόκηπος, καλλιεργούν ντομάτες.
- Βλέπεις; Μετά το… - Γκάλι…
Θες να δεις πού κοιμάμαι;
- Ναι. - Εντάξει.
Ήταν πολύ σκοτεινά εδώ στην αρχή, βελτιώνεται κάθε μέρα,
- αλλά τους ζήτησα ένα φωτιστικό… - Άκου με λίγο.
Σκέφτηκα ότι ένα πορτατίφ θα ήταν…
Γκάλι, συγγνώμη που άργησα τόσο, αλλά ήρθα τώρα.
Είσαι καλά;
- Γκάλι; - Τι; Ναι, μια χαρά. Απλώς…
Είμαστε μόνες μας τώρα.
Δεν μιλούν εβραϊκά, πες μου τι συμβαίνει.
Τίποτα δεν συμβαίνει, είμαι μια χαρά.
- Θα έχεις περάσει πολλά. - Τι;
Λέω, θα έχεις περάσει πολλά.
Όχι, ναι, αλλά τώρα είμαι πολύ καλά.
Εδώ κοιμάμαι.
Δεν το πιστεύω ότι ήρθες.
Μαμά…
Σκέφτηκα ότι θα πήγαινε εδώ.
- Τι; - Το φωτιστικό.
Ναι, μπορεί.
Γκάλι,
να καθίσουμε μια στιγμή; Θέλω να σου πω κάτι.
Βέβαια.
Έλα.
- Θέλω να συγκεντρωθείς λίγο. - Τι;
Για να γυρίσουμε σπίτι, πρέπει να κάνεις κάτι.
Αύριο θα πάμε στη Μόσχα.
Θα πάμε στην τράπεζα μαζί.
Εκεί, θα σε πάνε μόνη σου στο χρηματοκιβώτιο.
Όχι χρηματοκιβώτιο, δηλαδή, είναι ένας χώρος με ατελείωτες θυρίδες.
Στη δική σου, έβαλα μια πλαστική σακούλα με εκείνη τη…
Με ακούς;
Έβαλα μια πλαστική σακούλα
με εκείνη τη συσκευή που υποσχέθηκες στον Μίκχαϊλ.
Θα πάρεις την τσάντα και θα την αφήσεις σε εκείνους.
Μόλις την πάρουν, τελείωσε. Θα σε αφήσουν να φύγεις.
Αυτό συμφώνησα μαζί τους.
Ακόμα κι αν μας ζορίσουν, υπάρχει ασφάλεια εκεί. Θα μας βοηθήσουν.
Θα γυρίσουμε σπίτι μας, εντάξει;
Εντάξει.
Μου έλειψες πάρα πολύ.
Σου φέρονται καλά; Τρως και κοιμάσαι σωστά;
Ναι, βασικά είμαι κουρασμένη. Κλείνουν τα μάτια μου.
Έχεις ρολόι;
Όχι, πήραν το κινητό μου.
- Ναι. - Εντάξει…
Είναι ακόμα νωρίς, έχει φως, αλλά κλείνουν τα μάτια μου.
Μπορώ να κοιμηθώ;
Βέβαια.
Σ' αγαπώ πολύ, κοριτσάκι μου όμορφο.
Αν θελήσεις να μιλήσεις για όσα έγιναν, είμαι εδώ, εντάξει;
Εντάξει, μαμά. Σ' ευχαριστώ που ήρθες.
Σ' αγαπώ.
Σε ποια τράπεζα;
Στην Transguard, στη Μόσχα.
Χρειάζεσαι κάτι γι' απόψε;
- Όχι. - Φεύγουμε πρωί πρωί.
Καληνύχτα.
- Μαμά; - Ναι;
…στην τράπεζα Transguard, παίρνουμε κάτι από το χρηματοκιβώτιο.
Και πίσω, πριν τις πέντε.
Τελείωσε σχεδόν.
Πάμε.
- Η Γκάλι κι ο Μίκχαϊλ μόνο. - Όχι θα πάω μαζί της.
Είπα ότι η Γκάλι μπορεί να φύγει αφού πάρουμε τη συσκευή.
Μέχρι τότε, μείνε εδώ.
Γκάλι, αγκάλιασέ με. Γρήγορα.
Μικρή αλλαγή στο σχέδιο. Μόλις τους δώσεις τη συσκευή,
πες στην τράπεζα να καλέσει την ισραηλινή πρεσβεία και περίμενε εκεί.
Γκάλι, πάμε.
Αλλά μην ξαναμπείς στο αμάξι μαζί τους.
- Θα σε δω μετά, εντάξει; - Αρκετά!
Πόση ώρα είναι ως τη Μόσχα;
Τέσσερις ώρες.
Μπορεί και παραπάνω.
Θα μας πάρουν από εκεί, έτσι; Για να μας πουν ότι όλα πήγαν καλά;
Γιατί να μην πάνε;
Είναι στη Μόσχα.
Μόλις μπήκαν στην τράπεζα.
Γκάλι.
Γκάλι!
Είπες ότι θα την άφηνες.
Είπες ότι θα την άφηνες!
Ζήτησε να γυρίσει εδώ.
Έλα.
Θα φάμε τώρα.
Ο Μίκχαϊλ θέλει να είσαι κι εσύ.
Ναι.
Ευχαριστώ.
Γκάλι.
Υπήρξε πρόβλημα στην τράπεζα; Τι έγινε;
Σε ανάγκασαν να γυρίσεις εδώ;
Τι; Όχι.
Τότε τι έγινε;
Τώρα που είμαστε όλοι εδώ…
Θυμάμαι πώς, όταν ήμουν μικρός,
μου άρεσε να κρύβομαι και να παίζω κάτω από το τραπέζι.
Ακόμα θυμάμαι τη μυρωδιά του ξύλινου πατώματος.
Μου άρεσε ν' ακούω τους μεγάλους να συζητούν.
Έπιναν και γελούσαν…
Ωραίες εποχές. Αλλά ο καιρός περνά, τα πάντα αλλάζουν κι ο χρόνος τελειώνει.
Γλιστράει σαν νερό ανάμεσα στα δάχτυλα και δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε.
Αλλά σήμερα, θα ήθελα να πιω στο νέο μας μωρό που θα γεννηθεί σύντομα!
Όταν γεννηθεί, σε έξι μήνες, θα το υποδεχτεί με αγάπη
η μητέρα του,
ο παππούς του
και η γιαγιά του
που ήρθε από το Ισραήλ.
Ένα ποτό για το νέο μας μωρό!
- Εις υγείαν! - Εις υγείαν!
Ποιο μωρό; Τι λέει;
Ναι.
Τι ναι;
Είμαι έγκυος.
Τι; Με ποιον; Σε πείραξε κανείς;
- Όχι, μαμά. Είναι καλό νέο. - Τίνος είναι;
Του γιου του. Είχαμε σχέση.
- Του Ρόμα; - Ναι, του Ρόμα.
- Κάτσε, τον ξέρεις; - Όχι, απλώς…
- Γκάλι, πραγματικά προσπαθώ… - Μαμά…
Θέλω να μιλήσουμε σαν κανονικοί άνθρωποι.
Εντάξει…
- Πες μου τι συμβαίνει. - Προσπαθώ, περίμενε…
Εξήγησέ μου τότε.
- Προσπαθώ… - Το ήθελες;
- Να κάνεις παιδί; - Αν θυμώνεις…
Κυρίες μου,
καλύτερα να φάμε τώρα.
Είχε πολύ δύσκολη μέρα η Γκάλι.
Ξέρεις…
να διαβάζεις ρωσικά;
Όχι ακόμα.
Είναι δικό του, νομίζω. Του Ρόμα.
Αυτό ήταν το δωμάτιό του.
Είπες ότι τον γνώρισες;
Ναι.
Είναι γλυκός.
Τι κάνει; Είπε τίποτα για μένα;
Μάλλον θα με μισεί.
Όχι, νομίζω ότι σ' αγαπάει.
Εκείνος με βοήθησε να σε βρω.
Γκάλι…
Γκάλι, προσπαθώ να καταλάβω.
Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.
Γκάλου.
Δεν είναι καλό μέρος.
- Δεν θέλω να φύγω. - Πρέπει.
- Δεν καταλαβαίνεις… - Ναι, γι' αυτό βοήθησέ με.
Αν πάμε να φύγουμε, θα συμβούν άσχημα πράγματα.
Όχι.
Θα φροντίσω εγώ να μην πάθουμε τίποτα. Το υπόσχομαι, Γκάλι.
Μ' αρέσει αυτό το δωμάτιο.
Δεν ρώτησα τι κάνει ο μπαμπάς.
Καλά είναι.
Του λείπεις πάρα πολύ.
Ίσως μπορεί να έρθει.
Ναι, ίσως.
Μαμά.
Μην ανησυχείς.
Ο Μίκχαϊλ θα μας φροντίσει.
Είναι έγκυος, δεν το ήξερα,
με έπιασε εξαπίνης και πανικοβλήθηκα και…
Ίσως αντέδρασα συναισθηματικά,
αλλά χαίρομαι πολύ. Είναι υπέροχο και…
Ξέρεις, κι εγώ μικρή την έκανα την Γκάλι.
Καλώς.
Κίριλ, ξέρεις πότε έχτισε ο προπάππους μου αυτό το σπίτι;
Όχι.
Το 1852.
Τεράστια έκταση.
Έχτισε ένα σπίτι που μπορούσε να φιλοξενήσει
πολλές γενιές της οικογένειάς του, που θα μεγάλωνε.
Αλλά χρόνο με τον χρόνο, η οικογένεια μίκραινε,
μέχρι που έμεινα μόνο εγώ.
Πες της.
Παρακαλώ, κάθισε.
Αυτό το σπίτι
χτίστηκε για μια πολύ μεγάλη οικογένεια.
Και τώρα έμεινε μόνο εκείνος.
Ο Μίκχαϊλ ήταν 20 ετών στον στρατό.
Πήγαν να φυλάξουν έναν ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό.
Τους άρεσε.
Αλλά μετά, από τους 70, οι μισοί και παραπάνω πέθαναν από καρκίνο.
Όσοι έμειναν ζωντανοί, δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά.
Μόνο αυτός.
Βίωσε ένα θαύμα.
Έκανε έναν γιο.
- Ένα αγόρι. - Ναι, τον γιο σου.
- Φαίνεται πολύ καλός. - Δεν είναι.
Ο Ρόμα είναι το μαύρο πρόβατο.
Θέλει να πεθάνει μαζί του το οικογενειακό μας όνομα.
Δεν θέλει αυτό το παιδί. Ούτε κανένα άλλο παιδί.
Άρα τώρα η ευθύνη του έγινε ευθύνη μου.
Με καταλαβαίνεις;
Ναι.
Πού να αφήσω το κιβώτιο;
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Ναι.
Καταλαβαίνεις ότι είναι πολύ σημαντικό για μένα;
Ναι.
Εσύ κι η κόρη σου…
μου κάνατε δώρα.
Η κόρη σου μου έδωσε έναν νέο…
Σπόρο.
Η κόρη σου…
Του έδωσε νέο σπόρο.
Για να μεγαλώσει το οικογενειακό δέντρο.
Εσύ του έδωσες αυτό.
Που θα ταΐσει το δέντρο.
Θα γίνει μεγάλο και δυνατό.
Έχουμε κάτι καλό εδώ.
Θέλω να είσαι ευτυχισμένη.
Αν θες να μείνεις εδώ, μείνε εδώ.
Αν θες να γυρίσεις στο Ισραήλ, γύρνα στο Ισραήλ.
Αν θες ένα σπίτι στο Λονδίνο ή στο Παρίσι,
πες απλώς το μέρος.
Αλλά ο εγγονός μου…
θα μείνει εδώ.
Είπες πως αν του έδινα ό,τι ήθελε, θα την άφηνε να φύγει.
Είπα ότι θα σε άφηνε να τη δεις.
Μα δεν μπορεί να μείνει εδώ μαζί του, σίγουρα το καταλαβαίνεις αυτό.
Είδες ότι κόντεψε να σκοτώσει στο ξύλο τον γιο του.
- Οπότε ή θα με βοηθήσεις ή… - Μη μιλάς άλλο.
Η Γκάλι ήταν διαλυμένη όταν ήρθε εδώ. Ο Μίκχαϊλ τής πρόσφερε ασφάλεια.
Εσύ μπορείς;
Φύγε. Πήγαινε στην κόρη σου.
Γκάλι.
Σήκω, Γκάλου.
- Τι; Πού; - Έλα.
Μαμά…
είναι σκοτάδι έξω.
Δεν πειράζει.
- Όχι. Όχι τώρα. - Διψάω.
Όχι τώρα.
Μαμά, τι κάνεις;
Σου είπα, είναι έκπληξη. Θα σου εξηγήσω έξω. Πρέπει να φύγουμε.
Υπάρχει άλλη είσοδος;
Έλα.
Τι, στο αμάξι;
Αυτή είναι η έκπληξη. Ξανάμαθα να οδηγώ. Έλα.
Γκάλι, έλα.
Γκάλι, έλα!
Μπες στο αμάξι.
Γκάλι, μπες στο αμάξι!
Γκάλι, μπες αμέσως στο αμάξι.
Τώρα!
Κλείσ' την! Όχι. Κλείσ' την!
Μαμά, όχι…
- Μίκχαϊλ! - Μη φωνάζεις!
Όχι, μαμά. Δεν θέλω. Μαμά, σβήσε τη μηχανή.
Όχι. Μαμά, δεν θέλω. Σταμάτα, μαμά! Σταμάτα! Δεν θέλω! Μαμά!
Όχι, δεν θέλω. Σταμάτα, μαμά! Σταμάτα!
Άσε το τιμόνι.
Άσε το τιμόνι!
Γκάλι. Γκάλι, είσαι καλά;
Γκάλι!
Γαμώτο… Είσαι καλά;
Γκάλι, κοίτα με.
- Κοίτα με. - Άνοιξε!
Όχι, Γκάλι!
Γκάλι!
Όχι…
Γιατρό.
Είσαι καλά;
Κάλεσε αμέσως γιατρό!
Όχι.
Τελείωσε. Πάμε σπίτι. Έρχεται ο γιατρός.
Πάμε.
- Να την ξεφορτωθούμε; - Όχι, θα το κάνω εγώ.
Σκρόφα.
Όλα καλά.
Σκρόφα.
- Τι θα της κάνει; - Απλώς συζητούν…
Περπάτα. Μωρή σκρόφα. Περπάτα.
Εκεί.
Σταμάτα εδώ.
Μόνο εμένα έχει.
Σε παρακαλώ. Άσε με να μείνω. Θα βοηθάω με το μωρό.
Μπορώ να την αποχαιρετήσω;
Λυπάμαι.
Τι θα της πεις;
Ότι δεν μου άφησες επιλογή.
Όχι, μην της πεις αυτό.
Είναι αλήθεια.
Όχι, δεν θέλω να έχει ενοχές. Σε παρακαλώ.
Τι θες να της πω;
Δεν ξέρω.
Μην ανησυχείς.
Κάτι θα σκεφτώ.
Μαμά;
Γκάλι…
Τι κάνεις;
Γύρνα σπίτι, είσαι ξυπόλητη. Έρχεται ο γιατρός.
Όλα καλά, αγάπη μου. Μπες μέσα.
Έρχομαι σε λίγο.
Κουβεντιάζουμε με τη μαμά σου. Γύρνα σπίτι, θα έρθει σε λίγο.
Τσακωθήκαμε, αλλά τώρα τα βρήκαμε.
Όλα καλά, Γκάλι. Αλήθεια.
Τι θα πει αυτό;
Τα βρήκαμε.
Έτσι;
Πες της να φύγει.
Τώρα.
Γκάλι, έλα μπροστά μου.
Τι;
Δεν θα πυροβολήσει εσένα. Σ' το υπόσχομαι. Κάν' το.
Γκάλι, κάν' το τώρα!
Η μητέρα σου δεν μας άφησε επιλογή.
Τώρα, πλησίασέ τον.
Γκάλι, μην πλησιάζεις, μην την ακούς.
Πήγαινε σπίτι, σε παρακαλώ.
- Δεν μπορώ, συγγνώμη. - Γκάλι.
Πες της να πάει σπίτι, ηλίθια!
Θέλω να μ' ακούσεις. Μπορείς να το κάνεις και θα το κάνεις.
Πήγαινε σπίτι, Γκάλι.
Πλησίασέ τον. Κλείσε τα μάτια αν νιώσεις την ανάγκη.
Η μητέρα σου δεν μου άφησε επιλογή.
Γκάλι, κάνε άκρη.
- Θα πυροβολήσω! - Δεν θα το κάνει.
Γκάλι, κάνε άκρη!
Γκάλι, κάνε άκρη! Σε παρακαλώ!
Γκάλι!
Γκάλι, τι έκανες;
Θα σε βρω όπου κι αν πας.
Θα πάρω τον εγγονό μου και θα σε πυροβολήσω στο κεφάλι!
Σταμάτα! Σε παρακαλώ!
Σταμάτα!
Σταμάτα. Σε παρακαλώ!
- Είστε καλά; - Ευχαριστούμε.
Πάμε!
Ευχαριστούμε. Θα σας εξηγήσουμε μετά.
Πάμε.
Μαμά…
Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να γίνουν όλα αυτά, δεν…
Το ξέρω.
- Δεν… - Το ξέρω.
Μαμά, δεν θα μας αφήσουν να φύγουμε.
Όλα θα πάνε καλά.
Μα αυτοί…
Μ' ακούς;
Όλα θα πάνε καλά.
Όρνα; Όρνα Λέβι;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Έτοιμη; - Έλα.
Κλείσε τα μάτια.
- Έλα, κλείσ' τα. - Εντάξει! Τα 'κλεισα.
Κράτα τα κλειστά.
- Τι να είναι άραγε; - Σταμάτα.
Άνοιξέ τα.
- Ευχαριστώ, μαμά. - Χρόνια πολλά.
Γκάλου… Είσαι καλά;
Ναι.
- Το κάνεις πάλι. - Ποιο;
- Που σε χαζεύω; - Με σκανάρεις.
- Δεν έκανες ευχή! - Υπάρχουν προτεραιότητες.
Τι; Όχι…
Χαρούμενη;
- Δεν φαντάζεσαι πόσο. - Είναι ολοφάνερο.
Δεν σε κρίνω.
Δεν φταίω εγώ, το μωρό.
Ναι, γιατί πρώτη φορά σε βλέπω να τρως.
- Τι; - Όχι, απλώς λέω…
- Αν βγεις ποτέ ραντεβού… - Ναι;
μην πάτε σε εστιατόριο.
Μου κάνεις shaming αυτήν τη στιγμή.
Γκάλου…
Ένας άντρας είναι, που διαβάζει.
Δεν θα έρθει κανείς εδώ.
Είμαστε σε ένα καφέ στο Κίριατ Μότσκιν,
δεν θα σου συμβεί τίποτα κακό.
Το υπόσχομαι, εντάξει;
Σίγουρα. Το ξέρω.
- Έχεις θράσος! - Είναι πολύ ωραίο.
- Εντάξει, παραδίνομαι, πάρε μου ένα. - Δεν…
- Κανένα όριο. - Άντε, σήκω.
Κουνήσου, χοντρούλα.
Ωραία γιαγιά.
- Έσκισα. - Σοβαρά τώρα.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού