(นี่คือเรื่องที่แต่งขึ้น)
(ความคล้ายคลึงใดๆ กับบุคคลจริง ไม่ว่ามีชีวิตอยู่หรือเสียชีวิตไปแล้ว)
(หรือเหตุการณ์หรือสถานที่จริง คือเรื่องบังเอิญทั้งสิ้น)
(หายไวๆ นะ)
ออร์นา…
เธอยังไม่ตาย เขาโกหก
เธอยังไม่ตาย เขาขังเธอไว้ในบ้านเขา
เขาไม่ยอมให้ใครเจอเธอ
ถูกไหมพ่อ
ลุกขึ้นมา
ได้ดูเวลาไหม
ดูแล้ว เราไปทัน
สนามบินไปทางนั้น
มีเที่ยวบินไปอิสราเอลที่จะออกในอีกหนึ่งชั่วโมง
- พวกเขาจะยอมให้คุณขึ้นลำนั้น - เดี๋ยว
โรมาบอกว่าแกอยู่ที่บ้านพ่อเขา
เขาบอกว่ากาลียังไม่ตาย
ออร์นา มาเถอะ
เที่ยวบินคุณจะออกแล้ว
เดี๋ยว บอกทีว่าแกขโมยอะไรไปจากเขา ฉันจะหามาคืนให้
มาเร็ว ยัยโง่!
ฉันจะเอามาคืน
รอก่อน
ไม่ๆ เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวๆ
เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป
- นั่นลูกฉัน ฉันปล่อยคุณไปไม่ได้ - ถอย!
- ไม่! ขอร้องละ - ออร์นา!
- หลีกทาง - ไม่
ฉันให้คุณกลับไปไม่ได้
ไม่ๆ เดี๋ยว!
ขอละ แค่…
อย่านะ อย่าเพิ่งไป รอก่อน
แค่แป๊บเดียว ขอร้อง
ไม่ว่าแกขโมยอะไรของเขาไป ฉันสัญญาว่าจะเอามาคืน
ฉันเป็นแม่แก ฉันรู้จักแกดี
ฉันจะหาให้เจอ
ได้โปรดเถอะ
อันตอน
ขอเวลาแป๊บ คอยดูอีกคนนึงด้วย
มีพาสปอร์ตสี่เล่ม
เขาถามเจาะจงถึงผู้ชายคนนี้
ทำไมต้องเป็นคนนี้
คนนี้มีสิ่งที่เขาต้องการเหรอ
ใช่
แต่คุณหาเขาไม่เจอหรอก
ทำไม คุณรู้ได้ไง
ขนาดเรายังหาไม่เจอเลย
เราส่งคนไปที่นั่นแล้ว
มืออาชีพทั้งนั้น แต่ก็หาไม่เจอ
ตอนนี้มุมไบเป็นที่ที่อันตราย
แต่ก็อีกนั่นแหละ คุณมีหน่วยข่าวกรองของอิสราเอลอยู่ข้างคุณ
จำไว้ให้ดีว่าคนพวกนี้ไม่ซื่อสัตย์กับใคร
ถ้าเจออะไรก็โทรบอกด้วย
แล้วเราจะพาคุณไปเจอลูก
อันตอน!
(วอยเทค อิกนาซซี)
ชื่อจริงของเขาคือเอฟราอิม โกลด์สตีน
เอฟี รู้แล้ว
พวกตำรวจในอินเดียก็ตามหาเขาอยู่เหมือนกัน
มีรายงานนึงในแฟ้ม
ผู้โดยสารคนนึงจำหน้าเขาได้บนรถบัสไปสนามบิน
บาดเจ็บ แต่รอดตาย
ตำรวจสืบแล้วแต่ไม่เจออะไร
- จากนั้นก็ไม่มีรายงานอีกเลย - ฉันนึกว่าเขาตายแล้ว
เพราะเพื่อนเขาที่อิสราเอลส่งเงินมาให้เขาที่นี่
และเขาไม่เคยมารับเงิน
พูดแบบนี้แล้วกัน ถ้าเขายังไม่ตาย เริ่มสืบจากที่นี่ก็ไม่แย่เท่าไร
ไม่ใช่ตำรวจใช่ไหม
- เปล่าๆ - แล้วรู้ที่อยู่ฉันได้ไง
เราคิดว่าคุณอาจจะช่วยเราได้
- เป็นคนรัสเซียเหรอ - ไม่ใช่ อิสราเอล
แล้วที่อิสราเอลใช้สกุลเงินอะไร
การได้สิ่งตอบแทนมันไม่มีอะไรน่าอายหรอก
บอกมา จะให้ช่วยยังไง
เรามีเพื่อนที่กำลังเดินทางอยู่ในอินเดียคนเดียว
และเขา… คือว่าเขาค่อนข้างสับสน
เขาไม่ได้มีสติเต็มร้อย
เรารู้ว่าเขาให้คนโอนเงินมาให้เขาที่นี่
และชื่อที่พวกเขาใช้ในการโอนเงินคือชื่อคุณ
(ลลิ ภัททยา)
เราคิดว่าคุณอาจช่วยเขาหรือขายอะไรให้เขา
หรือคุณอาจจะ… คุณอาจจะรู้ว่าเขาอยู่ไหน
เดี๋ยวๆ
แป๊บนะ เดี๋ยวเอาให้ดู
นี่คือเขา
ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เพื่อนคุณ
- ยังไงก็เถอะ ฉันไม่เคยเจอเขา - หมายความว่าไง
หมายความว่าไง
มีคนโอนเงินมาผิด
พวกเขาเขียนชื่อ "ลลิ ภัททยา" มีท.ทหารสองตัว นั่นละชื่อฉัน
พวกเขาอาจจะหมายถึง "ลลิ ภัทยา" ที่มีท.ทหารตัวเดียว
ที่นี่ชื่อนี้โหลจะตาย
หาง่ายเหมือนแมลงวันในกองขยะ
ยังไงก็ตาม ฉันไม่รู้จักเขา
ฉันไม่รู้เรื่องเงินด้วย จนคุณกับคนอื่นๆ มาตามหาเขา
เดี๋ยวนะ มีคนอื่นแวะมาถามด้วยเหรอ
ใช่
คนรัสเซียสองคน คนอเมริกันคนนึง และตอนนี้ก็คนอิสราเอล
หมอนี่มีเพื่อนเยอะจังนะ
ฉันบอกพวกเขาเหมือนที่บอกพวกคุณนี่แหละ
คุณมาผิดบ้านแล้ว
ถ้าฉันรู้ว่ามีเงิน 3,000 ยูโรรอฉันอยู่
ฉันคงรีบแจ้นไปธนาคารแล้ว
อาจเป็นเพื่อนสามีคุณก็ได้ คนที่…
สามีฉันไม่มีเวลาให้เรื่องพวกนี้หรอก
เขาแทบไม่มีเวลาให้เราด้วยซ้ำ
ขอโทษด้วย
ลูกชายอีกคนของฉันกำลังจะเลิกเรียน
เขาต้องกินข้าวก่อนไปทำงาน
ขอละ
กลับไปเถอะ
แต่ทำไมถึงมีคนสะกดชื่อคุณด้วยท.ทหารสองตัว
แปลกๆ ที่ทำพลาดแบบนี้
คุณคะ
ถ้ามันดูสมเหตุสมผล มันก็ไม่ใช่การทำพลาดสิ
มาเถอะ
ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีเลย
เหมือนกันแหละ
สรุปแผนการของเราคือยังไง
ตามหาเอฟี
เอาของที่เขาขโมยไปคืนมา ปล่อยตัวกาลี
ใช้ชีวิตของเราต่อ
ภาวะโลกร้อน ห่วงโซ่อาหารล่มสลาย ถึงวันโลกแตก จบ
โอเค แต่ฉันจะบอกว่า…
ฉันคิดว่าคุณไม่ได้มาที่นี่เพราะอยากช่วย
- ฉันมาที่นี่เพราะอยากช่วยด้วย - โอเค แต่ว่า…
บอกไม่ได้เหรอว่ามันคืออะไร
ของที่กาลีขโมยไปคืออะไร
ไม่ว่ามันคืออะไร มันคือเหตุผลที่คุณมาที่นี่
หน้าที่ของคุณคือตามหามันและเอากลับบ้าน
ไม่ ออกแนวคุณต้องการคนมาส่ง ส่วนฉันต้องการเงินเดือนมากกว่า
อะไร
วิน-วินไง เราช่วยกันหาสิ่งที่เราต้องการ
คุณเอามันไปรัสเซีย พาลูกสาวที่น่ารำคาญของคุณกลับมา
ส่วนฉันก็ส่งข่าวให้อิสราเอลรู้ว่ามันอยู่ไหน
พอรู้ที่อยู่แล้ว จะมีพวกมืออาชีพไปจัดการเอง
ไม่ต้องห่วง
- ริตาใช่ไหม - ใช่
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
- ไงครับ ผมแซม - หวัดดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
ของฝากเล็กๆ น้อยๆ จากสเตฟาน
ขอบคุณค่ะ
- เขาฝากความคิดถึงมาให้ - สเตฟานคือใคร
เงียบเลย เจ้าโง่
- ให้เรายกโต๊ะมาตรงนี้ไหม - ได้ก็เอา
ไปกันเถอะ
- มาเร็ว - ตามมา
ถ้าเราบาดเจ็บและถูกตามล่าอยู่
เราต้องมีสองอย่าง
เราต้องมีพาสปอร์ตเพื่อไปจากที่นี่
และเราต้องมีหมอ จะได้ไม่ตาย
และการจะได้สองอย่างนี้มา เราต้องมีคนช่วย
มีคนโอนเงินให้เขา แต่มันตันอยู่แค่นั้น
ไม่มีใครเอาเงินไป
แล้วเขาก็บาดเจ็บอีก
ใช่ การบาดเจ็บก็เพียงพอที่จะทำให้ได้คำตอบ
แต่ที่ยากกว่านั้นหน่อยคือการหาหมอสักคน
ที่บอมเบย์ไม่ค่อยมีหมอทำงานแนวนี้หรอก
ถ้าเขาบาดเจ็บจริงๆ ก็มีโอกาสมากที่เขาไปหาหมอคนนี้
เล่าเรื่องรถบัสอีกทีซิ
ตำรวจประกาศรูปพรรณสัณฐาน และมีคนโทรมาแจ้ง
มีรถบัสประมาณ 15,000 คันในมุมไบ
แต่คันที่มีคนเห็นเขาคือคันที่กำลังไปสนามบิน
ผ่านไปสามเดือน ไม่มีใครรู้เลยว่าหมอนี่อยู่ไหน
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวๆ
คุณจะบอกว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น เมื่อสามเดือนก่อนเหรอ
แปลว่ามันเกี่ยวข้องกับเรเวนใช่ไหม
เรเวนคืออะไร
- ไม่สำคัญหรอก - ระบบนำวิถีขีปนาวุธ
- ว่าไงนะ - เราพูดถึงเรื่องนี้กันอยู่
การลักพาตัว
"ลักพาตัว" เหรอ ลักพาตัวอะไร
สามเดือนก่อน ชายติดอาวุธสี่คนลักพาตัววิศวกรคนนึง
ไปจากโรงแรมในบอมเบย์
แล้วพวกมันก็ฆ่าเขา
แล้วคนอื่นๆ ก็พยายามฆ่าพวกมัน
อะไร ไม่เคยได้ข่าวเหรอ
ลงหน้าหนึ่งที่นี่เชียวนะ
ขอบคุณ แซม กลับเข้าเรื่องเถอะ
ประเด็นคือวิศวกรคนนี้ก็เป็นคนอิสราเอล
แต่อุปกรณ์ที่เขาพัฒนาขึ้นมา… อาวุธ ระบบนำวิถีขีปนาวุธ อะไรก็ช่าง…
มันคือตัวต้นแบบที่เขาขโมยมาจากคนของคุณ
นี่แหละที่คนพวกนี้ตามหาอยู่
และตอนนี้วิศวกรก็ตายไปแล้ว และไม่มีใครรู้ว่าอุปกรณ์ของเขาหายไปไหน
ผ่านมาสามเดือน คนแห่กันมาที่อินเดีย
พยายามแย่งกันหาของชิ้นนั้นให้ได้
คนหายตัวไปหลายราย
และมีอีกหลายรายที่มาตามหาคนพวกนั้น
คุณโอเคไหม
ค่ะ ฉัน… ฉันไม่เป็นไร
คุณมีรูปของคนที่คุณตามหาไหมล่ะ
เอาให้เขาดูสิ
(วอยเทค อิกนาซซี)
แจ๋ว
ผมขอไปฉี่แป๊บนะ
ถ้าเด็กเสิร์ฟผ่านมา ฝากสั่งเบียร์อีกแก้วด้วย
คนอิสราเอลสินะ
เพราะงี้คุณถึงมาที่นี่ใช่ไหม
อย่างน้อยก็บอกหน่อยว่าสเตฟานคือใคร
ไม่บอก
- อยากบอกไหมว่าในห่อมีอะไร - ไม่
ดีจริงๆ
(เกิดเหตุโจมตีเพื่อลักพาตัวในโรงแรมที่มุมไบ)
(ตายเจ็ด เจ็บแปด จากการยิงกันในโรงแรม)
เกิดเหตุโจมตีโดยไม่คาดคิด
มีการยิงกันประมาณสิบโมงเช้า กินเวลานานเกือบ 30 นาที…
ไม่นะ!
ใช่
เปล่า
ที่มุมไบ ใช่
เข้าใจไหม
เพื่อนเราไม่ได้ไปฉี่
ว่าไงนะ
ฉันเห็นเขาคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำเมื่อกี๊
มีหน้าต่างให้เห็นจากทางด้านหลัง
เอาละ ตอนผมเข้าห้องน้ำ ผมมาคิดๆ ดูแล้ว
ผมว่าผมจะช่วยพวกคุณหาตัวหมอนั่น
เอาละ เรามาคุยเรื่องรายละเอียดทั้งหมด
- ไปกันเถอะ - โอเคไหม
- ไปไหน - เราต้องไปแล้ว
ริตา คุณเป็นอะไร
- ฉันไม่รู้ว่า… - ออร์นา
- แต่เขาบอกว่าช่วยได้ - ทำไม เกิดอะไรขึ้น
เขาไม่ช่วยอะไรคุณหรอก
- เวรเอ๊ย คุณนี่แม่ง! - มาเร็ว
ทำอะไรวะ
ใจเย็นๆ เราจะเดินออกไปนิ่งๆ นักท่องเที่ยวสองคนหาที่กินข้าวเฉยๆ
ขึ้นรถแท็กซี่
ไม่ไปๆ ผมกินข้าวอยู่
- ไม่เป็นไร กินให้อร่อย - ไม่ๆ
ขอโทษครับสาวๆ ตอนนี้ผมพักอยู่
ลงไปเถอะครับ
ที่นี่คือที่อันตรายที่มีแต่คนอันตราย
ถ้าพวกเขาคิดว่าเรารู้อะไรที่พวกเขาไม่รู้
พวกเขาจะฆ่าเราโดยไม่ลังเล เข้าใจไหม
ขอโทษที่ฉันไม่รู้ว่าคนของคุณจะปากโป้งเรื่องเรา
เร็วเข้า เราจะไปหาหมอกัน
- ริตาใช่ไหม - ใช่
คุณมาสาย
ผมมีเวลาไม่มาก วันนี้วันเกิดลูกชายผม
ขอโทษค่ะ ใช้เวลาไม่นานหรอก สุขสันต์วันเกิดลูกคุณด้วย
คนไหนบาดเจ็บ
พวกคุณดูปกติดีนี่
ถูกแล้ว
- มีเรื่องอะไรแน่ - เราแค่อยากมาปรึกษา
ถามอะไรนิดหน่อย และเราจะจ่ายเงินค่าเสียเวลาตามที่คุณคิด
ผมไม่รู้ว่าใครเอาเบอร์ผมให้คุณ แต่เขาทำพลาดแล้ว
ถ้าคุณป่วย คุณควรไปโรงพยาบาล
ไม่ ขอละ เราตามหาเพื่อนอยู่ ขอถามแค่นิดเดียว
ขอโทษด้วย คุณกลับไปได้แล้ว
- เขาอายุเท่าไร - ใคร
ลูกชายคุณ คุณบอกว่าวันนี้วันเกิดเขา
- อ๋อ เก้าขวบ - ว้าว
เท่ากับลูกชายฉันเลย
ตอนนี้แกคงตื่นมารอฉันอยู่
ขอร้องละ แค่คำถามเดียวสั้นๆ แล้วคุณจะได้กลับบ้านไปหาครอบครัว
นะคะ
โอเค จะถามอะไร
เราตามหาเพื่อนเราอยู่
เรารู้ว่าเขาบาดเจ็บ คุณอาจจะ…
ผมไม่เคยเจอเขามาก่อน
เขามาที่นี่เมื่อไร
บอกแล้วไง ผมไม่รู้จักเขา
หมดคำถามแล้วใช่ไหม ออกไปได้แล้ว
ได้โปรดเถอะ มันสำคัญกับฉันมาก
- มากจริงๆ ขอร้อง - ไม่ๆ
ไปเถอะ ลืมเรื่องเงินไปซะ
อะไรน่ะ เอาปืนมาจากไหน
เงียบๆ และนั่งลง นั่นแหละ
อย่าเลยครับ ผมมีลูก
ริตา… ไม่ต้องทำถึงขั้นนั้นก็ได้
ยิ่งคุณขัดฉัน ก็ยิ่งใช้เวลานาน
เล่าเรื่องผู้ชายคนนี้ที เขามาที่นี่เมื่อไร
คุณได้รักษาเขาไหม
เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น
เขากำลังจะตาย
แผลจากกระสุนดาวกระจายบริเวณสะโพกซ้าย ผ่านไปแค่ไม่กี่วัน
ผมอยากผ่าตัดให้เขาโดยใช้ยาสลบ แต่เขาไม่ยอม
เขามีกระเป๋าเดินทางมาด้วย เขากลัวว่าจะมีคนขโมย
ผมเลยไม่มีทางเลือก
เขาเอาปืนจ่อผมตลอดการผ่าตัด
- มีใครอยู่กับเขาด้วยไหม - ไม่ๆ ไม่มี
คุณบอกว่าเขากำลังจะตาย ต้องมีคนช่วยเขาสิ
คนพาเขามาที่นี่ คนมารับเขา
ฟังนะ ผมไม่รู้ว่าเขาไปไหน
ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยู่ไหน
ถ้าคุณต้องการเงินละก็…
แค่บอกมาว่าใครช่วยเขา
เขาบอกว่าถ้าผมบอกใคร เขาจะฆ่าล้างครัวผม และผมก็เชื่อเขา
ฉันก็ทำร้ายครอบครัวคุณเป็นเหมือนกัน
- ริตา พอเถอะ ไม่จำเป็นเลย - บอกให้หุบปาก
- อย่านะครับ ขอร้อง อย่าเลย - เล่าเรื่องหมอนี่มาอีก
ช่างมัน ปล่อยไปเถอะ ไม่เห็นต้อง…
ทำอะไรน่ะ บ้าไปแล้วเหรอ
ปล่อยฉัน ยัยโง่ เสียสติรึไง
แม่งเอ๊ย!
การเสี่ยงตัวเองก็เรื่องนึง
แต่อย่ามาขวางทางฉัน
- ฉันนึกว่าคุณมาเพื่อช่วยฉัน - ก็ใช่ไง
แต่จะทำแบบนั้นได้ ฉันต้องให้เราสองคนกลับบ้านได้ปลอดภัย
และทุกนาทีที่เราอยู่กับเรื่องบ้าๆ พวกนี้นานขึ้น
- ก็ยิ่งเพิ่มความเป็นไปได้… - มันไม่ได้ไร้สาระ
อย่ามองฉันแบบนั้นสิ
ฉันมีสิ่งที่จะไม่ทำเด็ดขาด
สิ่งที่กาลีคงไม่อยากให้ทำเพื่อแก
งั้นเหรอ
ใช่ ทำไมทำหน้าแบบนั้น
คุณขา ลูกสาวคุณนั่นแหละจะลงมือก่อนใคร
ไม่จริงเลย
ไม่ขึ้นเหรอครับ
ขอบคุณค่ะ เราจะขึ้นรอบถัดไป
ได้ครับ
เชิญเลยค่ะ
และฉันไม่เชื่อว่าทั้งหมดนี้คือสิ่งที่แกต้องการ
เกิดเรื่องบ้าๆ ขึ้น และแกคงเผลอไปพัวพันด้วย
เผลอไปพัวพันเหรอ
ลูกคุณเคยอยู่ในกองทัพ งานที่ทำให้แกมีอำนาจล้นมือ
หลังจากแกออกมาก็มีคนยื่นข้อเสนอให้
อำนาจที่มากกว่าเดิม และเงินก้อนโต
แกมีทางเลือกสองทาง เป็นคนธรรมดาต่อไปหรือรับเงินเหนาะๆ
ไม่มีเผลออะไรทั้งนั้น
ทุกอย่างมันง่ายมาก
สิ่งที่แกเสนอให้มิคาอิลน่ะ รู้ไหมว่ามันคืออะไร
เขาบอกว่าอะไรสักอย่างเกี่ยวกับขีปนาวุธ
อาวุธ
สิ่งที่แกขโมยไปไม่ใช่ระเบิด ที่ทำลายล้างทั้งเมืองได้ด้วยตูมเดียว
แต่มันคือมีดผ่าตัด
หนึ่งธนาคาร หนึ่งโรงพยาบาล หนึ่งโรงไฟฟ้า
จนโลกล่มสลายจากภายในเงียบๆ
แกไม่ได้ขายอาวุธ แกขายความโกลาหล
นั่นแหละลูกคุณ
และถ้าแกอยู่ที่นี่คืนนี้
คงไม่มีต่อปากต่อคำหรอก ว่าจะทำยังไงกับหมอคนนั้น
ฉันต้องโทรศัพท์ กลับมาเจอกันที่นี่ตอนเจ็ดโมงเช้านะ
อยู่แต่ในห้องล่ะ อย่าออกไปเพ่นพ่านที่ไหน
ขอโทษค่ะ แอร์ห้องคุณใช้ได้ปกติไหมคะ
ไม่ครับ
พวกเขาปิดเครื่องปั่นไฟที่นี่ตอนตีสอง
จริงเหรอ
ผมไม่รู้ทำไมพวกเขาทำแบบนั้น
ทำไมต้องตีสอง
ทำไมต้องปิดด้วย
นั่นสินะ
โอเค ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
คุณโอเคไหมคะ
- ให้ช่วยอะไรไหมคะ - ไม่ครับ
- แน่ใจนะคะ - ครับ
ครับ อยากให้ช่วยมากๆ ขอบคุณครับ
เข้าห้องไม่ได้ละสิเนี่ย
ไอ้การ์ดใบนี้มันใช้ไม่ได้
ก่อนหน้านี้ยังใช้ได้อยู่เลย ผมรู้ว่าเดี๋ยวมันก็ใช้ได้อีก
อย่างน้อยผมก็ตีวงปัญหาให้แคบเหลือแค่ปัจจุบัน
เริ่มต้นได้ดีค่ะ
ใช่ไหมล่ะครับ
ผมลงไปที่แผนกต้อนรับแล้วด้วย
ไม่มีใครอยู่เลย
ได้ลองโทรเข้าเบอร์โรงแรมรึยังคะ
อะไรเหรอ
เป็นความคิดที่ยอดมาก
เรียบร้อยนะคะ
โทรศัพท์คุณล่ะ
- อยู่ในห้อง - ห้องที่ล็อกอยู่น่ะเหรอ
นั่นแหละใช่เลย
มันมีทางแก้อยู่ งั้นก็…
คุณเป็น… คนยิวใช่ไหมครับ
ขอโทษที ผมว่าผมได้ยินคุณพูดภาษาฮีบรู กับเพื่อนคุณตรงหน้าลิฟต์
ใช่ค่ะ
ในฐานะคนยิว
คุณรู้สึกยังไงที่มีเครื่องหมายสวัสติกะ ที่ชั่วร้ายอันยักษ์อยู่เหนือหัวเตียง
มันไม่ใช่สิ่งที่ทำกันในอินเดียเหรอ
เพราะฉันจำได้ว่าฉันกับลูกสาวเห็นสองสามครั้ง
- ทางตอนใต้และ… - ครับ
นี่ พวกเขาไม่รับสาย
- อีกห้านาทีค่อยโทรใหม่ โอเคนะคะ - ได้ครับ
โทษที มันมีปัญหาอะไรนะคะ
มันคือสัญลักษณ์ฮินดูโบราณใช่ไหมล่ะ
สวัสติกะใน…
ภาษาสันสกฤตหมายถึง สิริมงคลและความเป็นอยู่ที่ดี
ฮิตเลอร์เอาไปบิดเบือนและใส่มันไว้บนธงนาซี
ตอนนี้เลยมีทั้งความรักและสันติภาพ กับความตายของยิวทุกคน
ความรักและสันติภาพ
ความตายของยิวทุกคน
แปลกฉิบเลยเนอะ
แค่ขยับ 180 องศา สิ่งเดียวกันก็มีความหมายต่างกันสิ้นเชิง
สี่สิบห้าค่ะ
องศาน่ะค่ะ ขยับ 45 องศา
คือผม… ผมรู้สึกว่ารบกวนคุณอยู่
- คุณไม่ต้องนอนรึไงครับ - ไม่ค่ะ ฉันนอนไม่หลับ
- แน่ใจนะครับ - ไม่เป็นไรหรอก ใช่ค่ะ
ลองดูแล้ว แต่ไม่ได้ผล
คุณอยาก…
แล้วลูกสาวคุณล่ะ เธอ…
เธอพักโรงแรมเดียวกันไหม
ไม่ๆ…
ไม่ค่ะ มัน…
เราไปเที่ยวด้วยกันในทริปอื่น
ฉันมาที่นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว
อ๋อ ครับ แล้วคราวนี้มาทำอะไรเหรอ
ฉันมาช่วย…
ตามหาเพื่อนของลูกสาวที่หายตัวไป
ใช่แล้วละ คุณล่ะมาทำอะไรที่นี่
ไม่รู้สิครับ
ผมมีปัญหาที่บ้านน่ะ ที่เชฟฟีลด์ ประเทศอังกฤษ…
เมียผม เธอเสียไปเมื่อปีที่แล้ว
และเธอป่วยมานานแล้ว ก็เลย…
ตอน…
ตอนเธอตาย ผมแอบรู้สึกโล่งใจ
ผมรู้ว่ามันฟังดูแย่ที่พูดแบบนี้
ไม่หรอกค่ะ
ผมรู้สึกผิดกับความรู้สึกนั้นมาก
ถึงขั้นที่มันไม่ดีหรือไม่สมดุลอีกต่อไป
ใช่
มัน… ใช่ ผมแค่อยากอยู่สงบๆ หน่อย
เพื่อตัวเอง จริงๆ นะ
- ขอโทษค่ะ ฉันแค่… ฉันว่าฉันไม่… - ผม…
ผมแค่อยากให้คุณรู้ไว้ว่าผมไม่ได้ตั้งใจ
เอาเรื่องเศร้ามายั่วคุณ
อย่าให้ฉันเริ่มเล่าเรื่องเศร้าบ้างเลย
ผมหวังว่าคุณจะได้เจอลูกสาวคุณนะ
เฮ้…
- เฮ้… - ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
- ไม่ ผม… - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
- ผมขอโทษ ไม่นะ ผม… - ทุกอย่างปกติดี
- ฉันแค่… - ผมพูดอะไรผิดงั้นเหรอ
ฉันขอเข้าห้องน้ำแป๊บนึง
- ฉัน… ฉันแค่… - นี่ คุณ…
เพื่อนลูกสาวคุณน่ะ
คุณตามหาเพื่อนของลูกสาวคุณอยู่ใช่ไหม
ผมทำให้คุณกลัวนิดนึง ผมขอโทษ
นิดเดียวเอง
ไม่เป็นไรหรอก
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ
ใจเย็นๆ
โอเคไหม
ริตา!
ใครก็ได้ช่วยฉันที
คุณคะ ช่วยด้วย!
ขอโทษค่ะ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม
มีใครอยู่ไหม
ไม่มีครับ
แน่ใจนะ
ครับ
มาเร็ว
ค่อยๆ นะ
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
ขอบคุณ
ตอนกาลีอายุ…
สี่ห้าขวบ
มีเด็กโรคจิตคนนึง ในโรงเรียนเตรียมอนุบาลของแก
โรคจิตของแท้
เด็กนั่นขู่กาลี ฉีกตุ๊กตาแกขาด
จนถึงวันนึง เด็กนั่นก็เหวี่ยงหมัดใส่แกอย่างแรง
แกแขนหัก
น่าสงสารจริงๆ ตอนนั้นเป็นฤดูร้อนด้วย
และตอนนั้นฉันเองก็… ยังเป็นเด็ก
"เป็นเด็ก" เพราะฉันอายุเท่ากาลีตอนนี้
ฉันไปพบครู
ฉันคิดไว้ในหัวแล้วว่าจะขู่เธอยังไง
ว่าถ้าเธอไม่จัดการกับเด็กนั่น ฉันจะรายงานเรื่องเธอ
แต่เธอบอกฉันว่า…
แม่ของเด็กที่น่าสงสารนั่นอยู่โรงพยาบาล
พูดง่ายๆ คือฉันเป็นคนที่แย่มาก
ที่กล้าพูดอะไรออกมา
และฉันไม่รู้ว่าทำไม
อาจเป็นเพราะไม่เคยมีใครสู้เพื่อฉัน
ฉันได้แต่ยอม
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องเริ่มตรงไหน มันทำให้ฉันสับสน เพราะงั้น…
ฉันเลยทำเป็นลืมๆ ไปซะ
ฉันเคยพูดให้กาลีฟัง
ว่าแกเป็น "เด็กสาวที่มีวุฒิภาวะ" และซื้อตุ๊กตาตัวใหม่ให้แก
และส่วนใหญ่ฉันแค่รอให้ปัญหาคลี่คลายไปเอง
พอมองย้อนกลับไป ฉันมีเรื่องราวแนวนี้เยอะมาก
เป็นพันเรื่อง
ฉันจะไปรู้อะไรล่ะ
ไม่แน่นะ การที่ทางเลือกเดียว คือฉันปล่อยให้กาลีตกเป็นเหยื่อ
มันอาจเป็นความผิดฉัน ที่ทำให้แกกลายเป็นคนที่รังแกคนอื่น
เรื่องสนุกดี กินใจมาก
คุณโกรธฉันกับเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ไหม
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่จะคุยกัน
- แล้วจะคุยกันเรื่องอะไร - เรื่องที่จะคุยก็คือ…
และฉันจงใจพูดให้ดูไม่แรง
คุณเป็นคนที่ซื่อบื้อที่สุดหรือโง่เง่าที่สุดกันแน่
- ไม่ว่าแบบไหน คุณก็ใช้ชีวิตอยู่ในจินตนาการ - โอเค
อธิบายที
คุณเล่าเรื่องเศร้า ว่าครูหาข้ออ้างให้พวกบูลลี่ยังไง
แกป่วย ครอบครัวแกป่วย แกเป็นเด็กน่าสงสาร
แต่สุดท้ายแล้ว คุณรู้ดีว่าแกเป็นเด็กยังไง
แค่เด็กเปรตคนนึงที่ทำให้ลูกคุณแขนหัก
โอเค
โอเค แล้วตอนนั้นคุณทำยังไง
คุณทำเหมือนครูเป๊ะเลย
คุณหาข้ออ้างเป็นพันเพื่อกาลี
"เป็นเพราะฉันเอง ไม่ใช่ความผิดแก แกมันน่าสงสาร"
มันไม่สำคัญหรอกที่แกไม่เข้าใจ ว่าแกวอนหาเรื่องอะไร
ไม่สำคัญด้วยว่าแกตั้งใจไหม…
เพราะสุดท้ายแล้ว เราทั้งคู่รู้ดี
ว่าตัวตนแกเป็นแบบนั้น
ไม่เหมือนกันซะหน่อย มันต่างกัน
มันต่างกันตรงไหน
เพราะแกเป็นลูกฉัน
(บริษัททำความสะอาด คลีนวีลส์)
ให้ตายสิ…
ถ้าไม่ไหวก็รอข้างนอก
ลูกชายฉันเจอเขาบนรถบัส ที่กำลังไปสนามบินตอนเขาทำความสะอาดอยู่
เขาบาดเจ็บ
มีคนยิงเขา
และเขาไม่อยากไปโรงพยาบาล
เขาเลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
ฉันบอกเขาทันทีเลย
ฉันบอกเขาว่า "แจ้งตำรวจสิ"
แต่จากนั้นพวกอิสราเอลก็เสนอเงินให้เขา
เงินสดพันดอลลาร์
และเขาบอกว่าจะมีมาให้อีก ถ้าเราช่วยเขา
เราเลยพาเขามาที่นี่
แล้วไงต่อ
เราช่วยเขาไว้
น้องชายฉันรู้จักผู้ชายคนนั้น
เขามักจัดการกับเรื่องพวกนี้
เขาเลยติดต่อหมอที่มุมไบให้เรา
และจัดแจงหาพาสปอร์ตเล่มใหม่ให้เขา
แต่เขาต้องการเงินอีกเยอะสำหรับเรื่องพวกนี้
ทำไมเขาไม่ไปรับเงินที่คนอื่นส่งมาให้
ขอร้องละครับ อย่าเอาเงินที่เขาให้เราไปเลย ผมขอร้อง…
ช่างเงินเถอะน่า
- ให้พวกเขาเอาไปและกลับไปซะ - เราต้องการเงินนั้น…
ฉันไม่สนใจเงิน
ฉันแค่อยากรู้ว่าเขาอยู่ไหน
เราไม่ได้ทำอะไรเขาจริงๆ
เขาแค่เริ่มรู้สึกแย่มากๆ
แย่จริงๆ
ฉันว่าแผลของเขาเริ่มติดเชื้อ
เขาไม่ยอมไปโรงพยาบาล
ส่วนฉันก็ไม่อยากไปหาตำรวจ
เราไม่อยากมีปัญหา
ตอนนี้เขาอยู่ไหน
ที่นี่เหรอ
ที่นี่ครับ
เราแค่ต้องค้างคืนที่นี่
พรุ่งนี้เราจะออกเดินทาง
เราจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น
- ครับ - นี่ริตานะ
หวัดดีครับ สักครู่ครับ เดี๋ยวผมต่อสายให้
คุณทำอะไรอยู่ที่นั่น โอลกา
เวรา
มิลา
โพลินา
หวัดดี โพลินา หวัดดียามเย็นนะ
- โพลินาคือใคร - ไม่มี
ฟังนะ พวกคุณเริ่มคิดได้เลย ว่าจะให้ฉันได้ใช้วันหยุดยังไง
ฉันอยากไปเที่ยวพักร้อน ที่ไหนก็ได้ที่สวยๆ และอบอุ่น
มายอร์กาก็ได้
พูดจริงเหรอ ข่าวดีเลยนะเนี่ย
จองเที่ยวบินแรกให้ฉันกลับเทลอาวีฟที
คืนนี้มีเที่ยวบินนึง คุณอยู่ในที่ปลอดภัยไหม
ใช่ อยู่ในที่ที่ปลอดภัยสุดๆ
ดีแล้ว ผมจะส่งอีเมลให้คุณเลย
โพลินา คืนนี้คุณทำอะไร
โพลินา…
เคลียร์ทุกอย่าง ปิดงานได้
พวกเขาจะให้เราขึ้นเครื่องไปมอสโกพรุ่งนี้เที่ยง
- จากสนามบินไหน - ฉัตรปตี
ได้เที่ยวบินเร็วสุดแค่นั้น นอนพักก่อน
ออร์นาเหรอ
ฮัลโหล
ใช่ ฉัน…
ขอโทษที่โทรมาแบบนี้ ฉัน…
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า
ที่นั่นคงดึกแล้ว
ไม่เป็นไรๆ คุณอยู่ไหน
คุณโอเคไหม
ไม่ค่ะ ก็ไม่เชิง
ฉันชื่นชมคุณนะ รู้ไหม
คุณเป็นเหมือนตัวละครในหนังเลย อย่างแบมบี้น่ะ
อาศัยอยู่ในป่าต้องมนตร์
ในขณะที่พวกเราที่เหลือต้องดิ้นรนไปไหนไม่ได้
ถึงงั้น… คุณก็ยังอยู่ดี
บอกหน่อย ตอนเรายังเด็ก
คุณคิดว่าฉันจะกลายเป็นคนยังไง
ไม่รู้สิ ผม… ผมไม่เคยคิดถึงขั้นนั้น
แต่กับบางคนคุณก็รู้ได้ใช่ไหม
แบบว่า…
คุณรู้สึกได้
ว่าคนไหนเป็นพวกผู้ตาม
ไม่ใช่คนที่ตัดสินใจว่าจะมุ่งไปทางไหน
ไม่ ออร์นา คุณไม่ใช่คนแบบนั้น
ไม่เคยใช่เลย
ฉันหิวน้ำ เอาน้ำไหม
เอาสิ
จริงๆ ฉันคิดว่าฉันเป็นแบบนั้นมาตลอด
กับเบ็นนี่ กับการตั้งครรภ์
กับกาลี…
กับคุณด้วย
ผมไม่ได้มองคุณเป็นคนแบบนั้น
ตอนนี้ก็ไม่เลย
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันเพิ่งถึงจุด ที่ฉันพร้อมจะเป็นแม่คนจริงๆ
และลูกฉันอายุ 23 ปีแล้ว
มันทุเรศอะไรขนาดนี้นะ
ฟังนะ…
มันไม่ได้ทุเรศเลย
แต่รู้ตัวช้าก็ดีกว่าไม่รู้ตัวเลยใช่ไหมล่ะ
นี่ค่ะ
ขอบคุณ
รอนนี่ คุณ… ทุกอย่างโอเคไหม ผมแอบเป็นห่วงนะ
อะไรนะ อือ ไม่ ฉัน…
ฉันโอเค
ขอบคุณนะ ดอรี่ คุณช่วยฉันไว้
ออร์นา
ออร์นา!
เธออยู่ไหน
เพื่อนยาก เธออยู่ไหน
เธอบอกว่าอย่าปลุกคุณ เธอบอกว่าคุณรู้สึกไม่สบาย
เธอไปแล้วเหรอ
ใช่ค่ะ สองสามชั่วโมงก่อน
- ครับ - ริตานะ
สักครู่ครับ จะต่อสายให้
- ฮัลโหล ยังไม่ขึ้นเครื่องอีกเหรอ - เกิดเรื่องน่ะสิ
ฉันต้องการเที่ยวบินไปมอสโก ด่วนมาก
มอสโกเหรอ คุณได้ของมาแล้วเหรอ
ฉันต้องการเที่ยวบิน
โอเคครับ
ใช้พาสปอร์ตอิสราเอลใช่ไหม
ริตา
(รัฐอิสราเอล)
(ขาออก)
(สนามบินนานาชาติฉัตรปตี ศิวาจี)
(อาคารเอ - อาคารบี)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี