Nakaayon ang kulay ng subtitles sa bansa, at hindi maaaring baguhin ang setting.
Ang huling bansang pasok sa huling hamon ay…
PANGALAWA
…Team Mongolia.
Nakapasok kami sa huling hamon ng Physical: Asia.
Napakagaling.
Pinaghirapan 'to ng mga teammate ko.
Nagpapasalamat ako sa kanila.
Game over.
Salamat sa maganda mong ideya.
Natapos ng Team Mongolia
sa loob ng 25 minuto at 15 segundo.
-Medyo nahuli tayo. -Bale 25 minuto at 15 segundo.
…Team Mongolia.
Sayang.
Gano'n talaga.
Team Japan…
hindi nila natapos ang hamon
kaya tanggal na sila.
Di nila natapos?
Ano?
-Hindi nila naisara 'yong gate. -Baka hindi nila nahila 'yong tulay.
-Hay, naiinis ako. -Gano'n talaga. Ginawa natin ang lahat.
Isa, dalawa.
-Lintik. -Ano'ng nangyayari?
Ano'ng nangyayari?
Natigil sa gitna at ayaw gumalaw.
Kahit gaano kalakas ang paghila namin, hindi gumagalaw ng isang milimetro.
Tumalon ka at hilahin mo.
-Ano'ng nangyayari? -Baka di ito 'yon?
Paano natin 'to maisasara nang tuluyan?
-Isa, dalawa! -Dalawa!
Pinanghila namin ang natitira naming lakas.
Gayumpaman, patuloy ang pag-ikot ng oras.
Hay, hindi talaga gumagalaw.
Natataranta kami.
Wala kaming maisip.
Medyo umaangat!
Pumasok sa isip ko na posibleng hindi namin matapos ang hamon.
Limang minuto. 'Yon lang ang mayroon tayo.
Hindi tayo susuko. Subukan lang natin.
-Isa, dalawa! -Ipakita natin sa kanila ang tibay natin!
Hindi gumagalaw.
Hilahin n'yo hanggang dulo!
Game over.
-Ginawa namin ang lahat. -Oo, ayaw, e.
-Magaling. -Solid ang effort. Okay ka lang?
-Salamat. -Salamat.
Naubusan kami ng oras
sa pagsara ng drawbridge.
Do'n ko naramdaman
ang limitasyon ng lakas ko.
Bilang team leader,
nainis ako at wala akong magawa.
Physical: Asia.
Tanggal na ang Team Japan sa Physical: Asia.
Sisirain na ng bawat miyembro ang kani-kaniyang torso.
Hindi matutuloy ang Korea-Japan showdown.
Pumunta kami rito para manalo,
at kampante kami na kami ang mananalo sa Physical: Asia.
Magaling!
Salamat!
Pero narito ang Team Japan, talunan.
Gayumpaman, babangon kami sa pagkatalong 'to.
Ikinararangal kong makasama kayong lumaban bilang team leader.
Buong puso akong nagpapasalamat.
Nagtiwala silang lahat sa 'kin.
Solid ka, Nonoka.
-Sige pa! -Kaya mo 'yan.
Sa Physical: Asia ko natutunan
na hindi ako nag-iisa, at hindi ko kakalimutan ang karanasan ko rito.
Nakakadesmaya na aalis na kami.
Maraming nangyari sa show na 'to,
at salamat sa mga teammate ko dahil nagawa kong hindi sumuko.
Sigurado akong lalabas ako rito na mas malakas.
Walang duda na kami ang pinakamagaling na team dito.
Gusto kong magpasalamat sa Physical: Asia
para sa napakagandang karanasan.
Nag-enjoy ako.
Nalampasan ko ang limitasyon ko.
Ibang klase 'yong baseball guy.
Astig siya.
Nakakalungkot na umalis nang ganito, pero ang tunay na labanan ng lakas ay…
Ayos!
Itulak mo siya.
…kahanga-hanga
at napakaganda.
-Ayan! -Ayan, ayan!
Ang karanasan ko rito ang nagpapaalala no'n.
Salamat.
Kahit sa speech, magaling din.
-Oo, baseball player siya. -Oo.
Binigay naming anim ang makakaya namin.
Sama-sama kaming lumaban sa Physical: Asia sa ilalim ng watawat ng Japan.
Mas naging pamilya kami kaysa teammates,
kaya pakiramdam ko…
Parang may naiwang malaking puwang sa puso ko.
Nami-miss ko na sila.
Sa kabila ng lahat, malaking pribilehiyo na maging parte ng team.
Binuhos namin ang lahat.
Kaya babalik kami sa Japan na nakataas ang noo.
Isa, dalawa, tatlo!
-Go, Japan! -Go, Japan!
Atensiyon! Yuko!
Yuko!
-Salamat! -Salamat.
-Salamat.
-Salamat, Dong-hyun. -Okami.
Nakakalungkot. Galingan n'yo sa final.
-Salamat! Ang ganda ng laban! -Magaling.
-Salamat. -Salamat.
PHYSICAL: ASIA
12. LABANANG WALANG ATRASAN
Ano'ng mayroon dito?
Ito pala 'yong naaamoy ko.
Ano 'to?
Mabubusog tayo.
Ayos.
-Kainan pala! -Ang astig naman nito.
-Mongolian food ba 'to? -Oo, parang.
Uy, Mongolian food.
Pag umabot sa final ang team namin, gagawa kami ng khorkhog.
Gusto ko ng nilagang baka at mga buuz.
'Yon ang mga gusto kong pagkain.
Goulash!
-Mongolian food ba 'to? -Kailangan mong subukan.
-Buuz ang tawag dito. -Masarap ba 'yan?
Masarap.
-Khorkhog 'yan. Oo, khorkhog. -Khorkhog.
Napapangiti ako ng pagkain.
Baka mga pagkaing Korean 'to.
Ano'ng gusto ko para sa huling pagkain?
-Gusto ko ng ginseng chicken soup. -Masarap na kanin sa palayok.
Gusto ko ng liempo at nilagang kimchi.
-May braised kimchi at baboy! -Mukhang masarap.
May sabaw ng pinakuluang manok!
Mukhang masarap 'yan.
Tingnan mo. Gumawa sila ng kanin sa palayok.
Naaalala ko ang The Last Supper.
Pag binibigyan ng masarap na pagkain ang tao sa pelikula o drama,
namamatay sila.
Bon appétit.
-Enjoy. -Enjoy.
Natuwa akong makakain ng Mongolian food bago sumabak sa final.
Napuno ako ng lakas at sigla.
Kung iisipin, medyo nakakatawa na kasabay naming kumain
ang kalabang team bago ang laban.
Malasa ang tupa.
Sobrang sarap ng tupa.
Kumain pa kayo. Malapit na kayong matalo.
Habang kumakain kami, nagsimula na ang labanan ng nerbiyos.
Pinagmamasdan nila kami,
inaanalisa kung gaano kami kakampante o kakaba.
Halatang inoobserbahan nila kami.
Paano kaya nila naisara ang drawbridge?
Sigurado akong malakas sila. Kumukuha sila ng lakas sa kimchi.
Sobrang lakas ng Team Mongolia.
Di ko inasahan na makakapasok sila sa final.
Ako rin.
Khandsuren.
Inasahan mo bang makakapasok kami sa final?
Nagkaideya ka ba?
Alam kong mananalo kayo. Inasahan naming makakapasok kayo.
Ano'ng masasabi n'yo? Inakala n'yo bang mananalo kami?
-Ano'ng masasabi nila? -Masasabi?
Sa totoo lang, hindi.
Hindi talaga.
Akala ko sinuwerte lang kayo,
pero alam ko na ngayon na malakas ang team n'yo.
-Akala nila sinuwerte tayo. -Sinuwerte nga tayo.
Pinapanood namin ang Team Korea habang kumakain.
Siniguro kong hindi ako mahahalata ng Team Mongolia.
Alam kong gano'n din ang iniisip ni Orkhonbayar tungkol sa 'min.
Hindi kapani-paniwala na magkakaharap tayong kumakain
habang may nakatayang isang bilyong won.
Uuwing walang dala ang isang team, mananalo ng isang bilyong won ang isa.
Hindi ako nag-aalala sa laban,
pero medyo nag-aalala ako kung paano natin bibilangin ang pera.
Nakakatawa sila.
Binibilang nila ang makukuha nila,
e, kami naman ang mananalo.
Ano'ng gagawin n'yo sa mapapanalunang pera?
Kung kami ang mananalo sa laban at makakakuha ng pera,
gagamitin namin 'yon para imbitahan kayong pumunta sa Mongolia.
…gagamitin namin 'yon para imbitahan kayong pumunta sa Mongolia.
Naantig ako.
Itodo na natin sa huling laban.
Wala tayong pagsisisihan.
Gawin nating matindi ang finale.
Excited na 'ko dahil tingin ko magiging dikit ang laban.
Para sa pagpunta sa Mongolia,
papayag kaming bisitahin kayo gamit ang mapapanalunan namin.
…papayag kaming bisitahin kayo gamit ang mapapanalunan namin.
Ang huling hamon ng Physical: Asia.
Grabe, nakaabot tayo sa huling hamon.
Mga kalahok, pumunta na kayo sa arena.
Okay. Heto na.
Okay!
Huling hamon na.
HULING HAMON
Physical: Asia.
Mga kalahok ng Team Republic of Korea at Team Mongolia,
pumasok na kayo sa arena para sa huling hamon.
-Hay, ano 'to? -Ano 'to?
-Isang track. -May track.
-Mukhang tatakbo tayo.
May kahon.
Mukhang itutulak natin ang mga 'yon.
Pumasok kami sa isang malaking bilog na track
na may tatlong malalaking kahon.
Itutulak natin ang mga kahon, 'no?
Oo yata.
May mga bola rin do'n.
May lubid at metal na bola.
Tingnan n'yo 'yong mga clip. Baka kailangan nating hilahin papunta ro'n?
Tama ka.
Wala akong ideya.
-Wala akong kaide-ideya sa hamon. -Tama.
Hindi ko mahulaan.
Akala ko isang game lang,
pero ang daming iba-ibang bagay.
May parang bola, may pader sa kabila,
may track, at kung ano-ano pang gamit.
Mukhang nababagay sa final ang setup.
Ang dalawang bansang nakapasok sa huling hamon
ay Team Republic of Korea…
at Team Mongolia.
Ang tanging bansang magpapakita ng pambihirang teamwork
hanggang sa huli
ay tatanghaling bansang may pinakaperpektong pangangatawan.
Ang bansang
lalabas na kampeon sa huling hamon
ay mananalo…
isang bilyong won.
…isang bilyong won.
Siyempre mahalaga ang premyo.
Pero ang karangalan na manalo
at makuha ng South Korea ang unang puwesto sa walong bansa sa Asya
ang pinakamahalaga sa 'kin.
Gusto kong iuwi ang panalo para sa Mongolia.
Dapat kami ang manalo.
Magbibigay ng huling speech
ang Team Leader ng the Republic of Korea na si Kim Dong-hyun.
Gaya ng sinabi ko sa una kong speech sa Physical: Asia,
naniniwala akong nagmumula sa isip ang pisikal na lakas.
At tibay at lakas ng isip ang nagdala sa 'min dito.
Sa bawat hakbang,
lumaban kami hanggang umabot ang dugo sa lalamunan namin.
Ngayon, lalaban kami hanggang sa umubo kami ng dugo
para ipakita ang lakas ng mga Korean.
Naniniwala akong mananalo kami.
May angking lakas ang bawat isa sa 'min,
pero higit pa ro'n, nagkakaisa kami bilang isang team.
Sa huli, teamwork ang magpapanalo sa 'min.
Magbibigay ng huling speech
ang Team Leader ng Mongolia na si Orkhonbayar Bayarsaikhan.
Nakarating kami rito dahil nalampasan namin ang bawat hamon
bilang isang nagkakaisang team na iisa ang layunin.
Pumunta kami rito para manalo.
Dahil diyan,
ibubuhos namin ang lahat hanggang sa wala nang matira.
Ipapanalo namin 'to.
Laban!
Isa lang ang ipinunta namin dito,
at 'yon ay manalo.
Ibubuhos namin ang lahat.
Sana bigay-todo ang parehong team at gawin itong labanan na di malilimutan.
Sasabihin na ang huling hamon ng Physical: Asia.
Ang huling hamon ay…
ang animang labanan ng team.
Okay, tamang-tama.
Ang animang labanan ng team…
ay binubuo ng tatlong game.
Tatlo? Seryoso?
-Ipanalo natin 'yong tatlo. -Tatlo?
-Ipanalo natin lahat. -Sabay-sabay ba nating lalaruin?
Sasali ang anim na miyembro
ng bawat team
sa bawat isa sa tatlong laro.
Magiging pabor sa 'min ang animan na laban.
Ang unang bansang mananalo ng dalawa sa tatlong game
ay tatanghalin
na final winner ng Physical: Asia.
Ang unang game
ay ang palarong tulak-pader.
Sa palarong tulak-pader,
ang bansang makakapagtulak ng mga pader mula sa gitna
papunta sa puwesto ng kalaban ang siyang mananalo.
Kailangang malakas ang pagtulak.
Palakasan 'to. Isipin n'yo na lang na parang binaligtad na tug-of-war.
Magiging labanan 'to ng lakas.
Ang pangalawang game
ay ang labanan ng paghila ng bola na bakal.
Sa labanan ng paghila ng bola na bakal,
hahatakin ng anim na miyembro ng team ang mabibigat na bakal
papunta sa finish line sa loob ng itinakdang oras.
May sari-sariling hihilahin na bakal ang bawat team papunta sa finish point.
Ang pangatlong game…
ay ang labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot.
…ang labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot.
-Mahirap 'yon. -Ano 'yon?
Sa labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot,
hahatiin sa dalawang grupo ng tatlo ang bawat team
at magsasalitan sa pagtakbo.
Ang team na tuluyang makakaabot sa kabilang panig
at malalampasan ang kalaban ang siyang mananalo.
Magsisimula tayo sa kani-kaniyang starting point
at patuloy na tatakbo hanggang sa malampasan natin ang kalaban.
Tibay ng isip ang kailangan dito.
Sorry, pero mahahatak kayo pag naiwan kayo.
Humanda tayong tumakbo ng 10 km. Mananalo ang mas mabilis na team.
Tapusin natin 'to sa pangalawang game.
Ang unang game sa tatlo ay…
ang palarong tulak-pader.
Masusubok ang lakas ng lahat dito.
-Kailangan nating manalo rito. -Oo.
Kailangan nating manalo sa anumang paraan.
Naisip ko na lamang kami
pagdating sa palarong tulak-pader.
Halatang mas malakas kami at nakatulong 'yon
para manalo kami sa mga hamon.
Ang pangalawang game
ay pipiliin ng matatalo sa unang game.
Ipanalo natin ang una at pangalawang laro.
Okay, nabubuo na ang diskarte.
Ayos.
Ang huling hamon ng Physical: Asia.
Ang unang game.
Ang palarong tulak-pader.
Magsisimula na ang game.
Ang unang game ng huling hamon.
Ito ang rules ng palarong tulak-pader.
Sa laban na 'to, ang bansang makakapagtulak ng mga pader
papunta sa gitna ng tatlong track
papasok sa puwesto ng kalaban ang siyang mananalo.
Magkakaiba ang laki ng mga pader.
Grabe, magiging masaya ang laban na 'to.
Maaari n'yo nang ilagay ang anim na player sa tatlong track,
at malaya kayong makakalipat.
Kailangan nating lumipat ng mga track.
Kailangan nating pag-isipan 'to nang mabuti.
Tatagal ang game
ng limang minuto.
Ang bansang
makakarami ng track sa tatlo ang siyang mananalo.
PANALO
Hindi natin puwedeng tapusin.
Kailangang nasa puwesto nila ang mga pader hanggang sa maubos ang oras.
Gano'n ba?
Uulitin lang ang tatlong round,
at ang unang bansang mananalo ng dalawang round ang siyang mananalo.
-Tatlong round? -Tatlong round niyan?
Ano ba 'yan.
Magiging mahirap 'to.
Pagdating sa tulakan, hindi mahalaga kung gaano ka kalakas.
Kung kapareho mo ng lakas 'yong tumutulak sa kabilang panig,
mahihirapan ka.
Simple lang ang rules at madaling intindihin.
Dapat mag-focus na mapalampas ang dalawa sa tatlong pader.
Simulan n'yo na ang inyong strategy meeting.
Okay, ganito ang iniisip ko.
Dalawa lang ang itutulak natin, at magsisimula tayo sa dalawang mabigat.
Kailangang maghati sa dalawang grupo ng tatlo, di ba?
Magkakagrupo sina Adiyasuren, Dulguun, at Lkhagva-Ochir.
Tapos si Khandsuren, Enkh-Orgil, at ako 'yong isang grupo.
Okay, ganito…
Maraming paraan para gawin 'to, pero ito ang iniisip ko.
Tatapatan natin ang player sa kabilang panig base sa bigat at susunod tayo.
Kung do'n pupunta ang bökh guy, susundan n'yo siya.
O dito ka lang mag-isa,
at dalawa sa magkabilang gilid para tumulong.
Paano kung mag-focus na lang tayo sa dalawang pader?
-Dalawa? -Oo.
Pero paano kung pareho tayong matalo ro'n?
Ano'ng gagawin natin?
Mas maganda kung mauuna tayo sa gitna.
Dahil kung mapapanalo natin 'yon…
Medyo aligaga si Dong-hyun.
Paiba-iba kami ng ideya at hindi makapagdesisyon.
Hindi kami magkasundo sa isang ideya.
Hindi kami makapagdesisyon.
Matatapos ang strategy meeting sa loob ng isang minuto.
Magpasiya tayo kung sino'ng magsisimula sa gitna kasama ni Min-jae.
Ganito kasi 'yan…
Ako ang tipo ng tao na mag-iisip ng bawat posibilidad.
Pero ang hirap hulaan ng palarong tulak-pader.
Ang huling hamon ng Physical: Asia.
Ang unang game.
Ang palarong tulak-pader.
Magsisimula na ang unang round.
Wag kalimutang magpalipat-lipat.
-Deretso sa puwesto, okay? -Sige.
-Punta agad pag nagsimula. -Okay.
Nagpasiya kaming maging flexible at magpalit ng diskarte pag kailangan.
Napagtanto namin na medyo lamang kami pagdating sa lakas.
-Pupunta ro'n 'yong dalawa sa dulo. -Maghanda.
Pupunta 'yong tatlo sa malaking pader.
Sumunod ka sa 'kin, Adiyasuren.
Ready…
Tulak!
Okay, tamang-tama 'to.
Sabi ko sa 'yo, e.
Tulak!
Dalawa sila.
-Isa, dalawa! -Dalawa!
Isa, dalawa!
Itulak natin sila.
Nakakaya natin.
Okay.
Wag kayong uurong.
-Seung-yeon, iatras mo ang paa mo. -Atras pa.
Gano'n din ang game plan nila.
-Isa, dalawa. -Ayan. Uurong tayo pag tumutulak sila.
-Isa, dalawa, tatlo! -Dalawa, tatlo!
Naisip namin na 'yong gitnang pader ang pinakaimportante.
Kaya nilagay namin do'n ang pinakamalakas, sina Amotti, Min-jae, at Sung-bin.
Hindi natin 'to puwedeng hawakan nang matagal.
Kami ang bahala sa pangdalawahang pader sa kaliwa.
Pero gano'n din
ang ginawa ng Team Mongolia, na para bang pinagkasunduan.
Wag kayong uurong. Lamang kayo.
-Nakalampas sila sa puwesto natin, 'no? -Oo, medyo.
Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Isa, dalawa, tatlo.
Wag n'yong itulak masyado. Tiisin n'yo lang habang tinutulak nila.
-Saka tayo tutulak pag pagod na sila. -Okay, itulak na natin.
-Okay. Isa, dalawa, tatlo, tulak! -Isa, dalawa, tatlo. Ayan!
Todo na 'tong pagtulak natin.
Tiisin natin.
Hindi tayo puwedeng pumirme rito. Kailangan nating itulak.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa!
Isa, dalawa!
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
Ngayon na! Tulak!
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa, tatlo!
Ayan!
Okay, pigilan n'yo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Pinipigilan na!
May babae sa Team Mongolia,
kaya akala ko mas malakas kami sa kanila.
Pero unti-unti kaming natutulak.
Dapat kayang-kaya namin sila.
Namangha ako sa lakas ni Adiyasuren.
Isa, dalawa!
-Wala tayong koordinasyon. -Tama ka.
Pigilan n'yo lang.
-Nasa puwesto tayo nila. -Talaga?
Okay, handa na ba kayong magtulak nang kaunti?
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
Ayan!
-Ayan! -Ulit!
-Umuurong tayo. -Oo nga.
Itulak natin.
Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo, tulak!
-Isa, dalawa, tatlo! -Tulak!
Isa, dalawa, tatlo!
Hindi gumagalaw.
Ang bilis maubos ng limang minuto.
Dehado kami, pinipigilan lang namin sila.
Kailangan naming magpalit ng diskarte.
-Dong-hyun, walang bantay sa isang pader. -Tama.
Puntahan kaya natin ngayon?
Sandali.
-Itulak natin 'yon papunta sa kanila. -Ano?
Subukan natin.
'Yong pangatlo.
Sinasabi niya yata na, "Tingnan ang oras at walang gagalaw."
Isa, dalawa, tatlo.
Para talaga kaming nagtutulak ng pader.
Sobrang lakas nila.
Natataranta ako dahil hindi ko alam kung ano'ng gagawin.
Puntahan na ba natin?
Sa bilang ng tatlo?
-Pupunta tayong tatlo? -Oo, tayong lahat.
Baka dapat may maiwang isa at dalawa lang ang pumunta?
Hindi.
-Sabay-sabay tayo pag naka-tatlong minuto. -Sige.
-Tayong lahat? -Oo, pag naka-tatlong minuto.
-Tatlo, dalawa, isa. Go! -Tatlo, dalawa. Go!
Go!
-Isa, go! -Go!
Okay, itulak n'yo. Itulak n'yo hanggang sa dulo.
Tulak!
-Kaya na namin 'to. -Ako'ng bahala rito.
-Tulungan mo sila. -Okay.
Samahan mo siya, Seung-yeon.
Halika rito.
Pinagmamasdan kong maigi ang Team Korea.
Binalewala namin ang unang track
at sinunod namin ang plano na mag-focus do'n sa dalawa.
Halika rito.
Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Ayan!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo. Ayos!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Seung-yeon! Seung-yeon!
Pumunta ang isa sa inyo rito!
Isa, dalawa, tatlo! Ayan!
Takbo, Khandsuren!
Tara!
-Khandsuren, diyan ka lang! -Khandsuren! Diyan ka lang!
-Matatalo na ba tayo? -Oo, nando'n sila sa puwesto natin! Tulak!
Matatalo tayo sa track na 'to.
Hindi, do'n ka lang at itulak mo 'yon!
Kaya na niyang itulak 'yon.
Isa, dalawa, tatlo! Sige pa!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Paurong kami nang paurong, at nasaktan ang ego ko.
Para kaming mga hayop na hinuhuli.
Napagtanto kong mali ang napili naming diskarte.
Nag-alinlangan ako kung kaya naming talunin ang Team Mongolia.
Umalis na ba tayo rito at puntahan natin 'yong nasa kaliwa?
Puntahan natin 'yong nasa kaliwa.
May oras pa, kaya tiisin n'yo lang muna.
Tara na ba?
Hindi, dito muna tayo.
Okay. Tatakbo tayo papunta sa kaliwa.
Min-jae, sa kaliwa, okay?
-Tatakbo tayo kasama ni Amotti. -Oo.
-Isa, dalawa, tatlo, go! -Isa, dalawa.
-Tumakbo kayo ro'n! Dali! -Tumakbo kayo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Tulak!
Isa, dalawa, tatlo.
Sige pa, sige pa!
Isang minuto.
Isa, dalawa, tatlo!
Grabe, di puwede 'to.
Khandsuren! Pumunta ka ro'n!
Sa puntong 'to, matatalo rin naman kami.
Kaya naisipan naming lumipat.
Takbo!
Isa, dalawa, tatlo.
Eun-sil, pumunta ka rito!
Tulak. Isa, dalawa, tatlo.
Isa, dalawa, tatlo!
Ang lupit natin! Napakalupit!
Tulak.
Halika.
Pumunta kayong lahat dito!
-Dito! -Hoy, dito!
-Seung-yeon, umayos ka. -Isa, dalawa, tatlo.
-Umayos ka! -Isa, dalawa, tatlo!
-Importante ang posisyon. -Babaan mo.
Isa, dalawa, tatlo!
Diyan lang kayo!
-Tigil. Game over. -Grabe, ang lakas nila.
Ang nanalo sa unang round ay Team Mongolia.
Ayon o!
-Solid tayo. -Ayos.
Walang duda na mas malakas tayo.
-Magaling. -Tama lang na tinulak 'yong malaki, 'no?
Oo.
Tinalo namin sila gamit ang lakas namin.
Alam naming mananalo kami sa hamon kung gagalingan namin sa pangalawang round.
Si Adiyasuren ang namuno sa 'min sa unang round.
Malaki ang kontribusyon niya.
Hay, buwisit.
Parang bato 'yong babaeng nagju-judo. Di siya gumagalaw.
Oo nga.
Ang lakas nila.
Ano na'ng gagawin natin?
Hay, ano'ng gagawin natin?
Hindi ako makapag-isip nang maayos no'ng natalo kami.
Hindi ko alam kung ano'ng gagawin sa susunod na round,
at nag-aalala ako na baka maulit 'yong unang round.
Kinakatakot ko rin na baka matalo kami sa susunod na round.
Kailangan nating manalo rito.
Hindi natin mapigilan.
No'ng natalo kami sa unang round, nalugmok kaming lahat.
Kailangan naming bumawi,
pero madali lang sabihin 'yon.
Kailangan lang natin silang unahan.
Nahirapan din sila sa pagpigil.
Tingin ko kaya rin sila lumipat.
Tama ang diskarte nila, at nagawa nila nang maayos.
Pupunta ako sa pinakagilid ng pader.
Tatakbo ako papunta sa pinakagilid.
Do'n ka sa pang-isahan, Sung-bin.
Do'n siya sa isa,
-at do'n tayong lahat sa gitna. -Okay 'yon.
Si Sung-bin sa pang-isahang pader, at dito tayong lahat.
Nagbago ang lahat sa unang round at nawalan kami ng momentum
dahil nagpalipat-lipat ang Team Mongolia.
Dahil mas mabilis kami,
plano naming samantalahin ang bilis namin sa mga track.
-Pag nanalo tayo rito, tapos na. -Tama.
Pag nanalo tayo rito, wala nang pangatlong round.
Ulitin lang natin 'yong ginawa natin kanina.
Di ba? Tatlo sa bawat pader.
Susunod tayo sa Team Korea.
Medyo kalmado kami.
Sa unang round, pinanood namin ang ginagawa ng Team Korea.
Lumipat kami sa gitna no'ng pumunta sila ro'n,
at naghiwalay kami no'ng naghiwalay sila.
Masasabi kong lamang kami sa kanila.
Ang unang game ng huling hamon.
Ang palarong tulak-pader.
Magsisimula na ang pangalawang round.
Maghanda.
Humanda kayo. Pagmasdan n'yo silang maigi.
Tumakbo kayo nang mabilis.
Ready…
Tulak! Umayos ka ng posisyon!
-Babaan mo. -Gumitna ka.
Sabi ko sa 'yo, e.
Tulak!
-Tulak! Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Kung sino'ng mauuna, kahit panandalian lang, sila ang lamang.
Maganda ang simula namin.
Naitulak agad namin sa puwesto nila,
kaya kailangan na lang naming pumirme.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Saka n'yo itulak pag ubos na ang lakas nila!
Sa sabay-sabay na pagbilang,
unti-unti kaming umusad sa bawat tulak.
Mas lalong lumakas ang loob namin na mananalo kami sa hamon na 'to.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Di kami makaabante sa gitnang pader.
Mukhang delikado kami.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Hintayin n'yo silang mapagod, saka natin itulak!
-Tiisin n'yo! -Okay, tulak! Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Isa, dalawa, tatlo!
-Ayan! -Isa, dalawa.
Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! -Okay!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Teka, hintayin natin silang mapagod. -Ang lupit natin!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Lumipat kaya 'yong iba sa 'tin? -Oo, sige.
-Sisingit ako rito. -Pupunta 'ko sa kaliwang pader.
Okay, go.
-Go! -Tumakbo ka papunta ro'n!
Mahusay, Khandsuren! Ang husay mo!
Okay, pigilan lang natin.
Hindi gumagalaw.
Seung-yeon, samahan mo siya.
Pumunta ka ro'n!
Isa, dalawa, tatlo.
Tiisin natin, Seung-yeon.
Isa, dalawa, tatlo.
Seung-yeon, babaan mo parang ganito.
Lilipat ako.
Di, mas okay kung ako.
-Pumunta ka na! Takbo! -Puntahan mo 'yong isa!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Nananaig ang ambisyon ko na ipanalo 'to para sa team ko.
Isa, dalawa, tatlo!
Alam kong kami ang mananalo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Babaan n'yo tulad nila! Nakalampas tayo sa puwesto nila!
Isa, dalawa, tatlo!
Min-jae, tayo.
Isa, dalawa, tatlo!
Matatalo rin tayo sa track na 'to.
Sige pa! Natutulak nila tayo!
Malapit na tayo.
Humanda kayong itulak at pag-igihan.
Natutulak nila kami.
Nauubusan na 'ko ng ideya at gumagalaw ang oras.
-Tulak. Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo, tulak!
Ayan, ulit! Isa, dalawa, tatlo!
Natutulak kami sa kada bilang at puwersa.
Nabigla ako sa mala-mandirigmang lakas ng Team Mongolia.
Okay, pagod na sila. Pinapanood nila tayong magbilang.
Ayos lang. Mananalo tayo.
Okay, Min-jae. Isang malakas na tulak.
-Isa. -Isa, dalawa, tatlo.
-Grabe, hindi gumagalaw. -Hindi gumagalaw.
Isa, dalawa.
Min-jae, itodo na natin.
Min-jae, sabihin mo pag handa ka na.
Natalo man kami sa unang round, pero may natutunan ako.
Sa tulong ng lakas ni Min-jae,
nadagdagan ang lakas namin na makipagtulakan sa Team Mongolia.
Napagtanto ko 'yon sa katapusan ng unang round,
at naisip ko na may tsansa kami.
Itulak natin pagkatulak ni Min-jae.
Min-jae, ikaw ang magbilang.
Isa, dalawa, tatlo!
-Ikaw ang magbilang. -Isa, dalawa, tatlo!
Tulak pa! Hanggang dulo!
-Tulak pa! -Tulak!
Tulak pa! Hanggang dulo!
-Tulak pa! -Tulak!
Okay, nasa puwesto na nila tayo!
Lumampas ba sila sa 'tin?
Isa, dalawa, tatlo!
Tulak pa! Hanggang dulo!
-Tulak pa! -Tulak!
Ayos, pumirme tayo!
-Pumunta kayo rito! -Pumunta kayo rito!
Dong-hyun, go.
-Pumunta ka rito! -Dito! Mananalo tayo rito.
-Go! Go! -Halika rito!
Isa, dalawa, tatlo.
Isa, dalawa, tatlo!
Nawalan kami ng kontrol sa gitnang pader.
Sobrang lakas ng pagtulak ng Team Korea,
at nataranta kami dahil paubos na ang oras.
-Isa, dalawa, tatlo! -Dalawa, tatlo!
Ulit! Isa, dalawa…
-Puntahan mo 'yong maliit. -Ano?
Puntahan mo 'yong pang-isahang pader, okay?
-Pumunta ka ro'n at itulak mo, Adiyasuren. -Tulak.
Laban! Isa, dalawa, tatlo!
Go! Ngayon na!
Uy, go, go!
Sung-bin, go!
Iwan n'yo na 'to!
-Pumunta ka na! Tulak! -Dali! Ngayon na!
Amotti, go! Go, go!
Sampung segundo!
-Amotti, go! Go, go! -Hindi! Sung-bin, bumalik ka rito!
Isa, dalawa, tatlo!
-Pigilan n'yo! -Pigilan n'yo!
Pigilan n'yo.
Okay!
Sisiw lang 'to!
-Tigil. Game over. -Nagawa natin. Magaling.
Ang nanalo sa pangalawang round ay Team Republic of Korea.
Uy, mas malakas tayo!
-Niligtas tayo ni Min-jae. -Dapat mauna talaga.
-Si Min-jae dapat ang mamuno. -Oo, tama.
Pagod na kami, hingal na hingal, at pagod pati isip.
Pero ngayong kami ang nasa posisyon ng tagahuli,
nag-eenjoy ako.
Sa kagustuhan kong manalo, handa akong pagurin ang sarili ko.
Gusto kong dalhin ang mga kahon papunta sa kalaban.
Di na nila babalewalain ang pang-isahang pader.
-Pupuntahan ko pa rin. -Talaga? Okay.
-Tama kasi ikaw ang pinakamabilis. -Oo, mas okay kung ako.
Pumunta ka sa una mong puwesto sa gitna.
Nanalo kami dahil sa magandang diskarte, kaya hindi na namin kailangang baguhin.
Nasa 'min si Sung-bin, ang pinakamabilis sa lahat,
at kung itotodo namin nina Min-jae,
paniguradong mananalo kami.
-Bakit kayo natalo sa gitna? -Kailangan lang pigilan.
Umatake sila no'ng pagod na kayo.
Gumanito kayo, at ituon n'yo ang tuhod n'yo.
Siyempre nadesmaya ako na natalo kami.
Sinubukan naming pigilan ang malakas na opensa ng Team Korea
kung saan kami nakatayo, pero hindi gumana.
Nag-isip kami ng diskarte para sa pangatlong round.
Susubukan naming pahinain ang Team Korea
sa pamamagitan ng paglilipat-lipat.
Tingin ko mananalo kami.
Ang unang game ng huling hamon.
Ang palarong tulak-pader.
Magsisimula na ang pangatlo at huling round.
Maghanda.
Ready…
Banggain n'yo!
Okay, kaya natin 'to.
-Okay, nakapirme sila ro'n. -Isa, dalawa!
-Isa, dalawa!
Trabaho kong pigilan si Sung-bin
na matulak ang gitnang track.
Pero…
Isa, dalawa!
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
Pupunta na siya! Go, Sung-bin!
Kailangan lang naming pumirme.
Imposibleng matalo kami.
Tiis lang, tiis lang. Okay.
Itulak na natin. Dalawa, tatlo.
Hindi umuurong si Sung-bin tulad ng napag-usapan,
at hindi rin umuurong si Min-jae sa gitnang track.
Ngayon, medyo nag-focus kami sa depensa at sa pag-oobserba sa sitwasyon.
Pigilan n'yo, pigilan n'yo!
Pigilan n'yo, pigilan n'yo.
Halika. Halika rito.
Isa, dalawa, tatlo.
Lilipat ako.
-Hindi, ikaw na, Eun-sil. -Go, Dong-hyun.
Lilipat ako.
Halika rito. Ayos lang.
Halika rito at itulak mo.
Isa, dalawa… Sung-bin. Isa, dalawa.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
-Isa, dalawa… -Ganiyan lang at pigilan mo!
-Isa, dalawa, tatlo. -Ganiyan lang at pigilan mo.
Isa, dalawa!
Isa, dalawa.
-Itulak natin. -Okay.
Bumaba ka. Sung-bin, subukan mong itulak pa.
Mahina sila riyan.
Okay.
-Ibaon mo, ibaon mo. -Ibaon natin.
Ibaon natin at itulak natin sila pagbilang nila.
-Isa, dalawa! -Pigilan lang muna natin.
Si Min-jae ang mamumuno.
Kailangan nating ibaon.
Mas epektibo ang pagtulak namin
pagkatapos umatake ng Team Mongolia.
-Magaling. -Okay, isa, dalawa, tatlo.
-Okay. Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Baba!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Baba!
-Okay. Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Min-jae. -Isa, dalawa.
Isa, dalawa.
Isa, dalawa!
-Isa, dalawa! -Hindi, teka.
Paano nila nagagawang matulak 'to?
Isa, dalawa, tatlo.
Hindi ko maintindihan kung paano nila natutulak nang malakas.
Tinutulak din namin nang malakas,
pero tuwing hahakbang kami ng isa, hahakbang sila ng dalawa.
Mas maganda ang teknik nila kaysa sa inaasahan.
Isa, dalawa.
Isa, dalawa!
-Isa, dalawa! -Hindi, teka.
Enkh-Orgil, kailangan nating itulak.
Hindi tayo puwedeng pumirme rito.
Isa, dalawa.
Hindi! Sung-bin, babaan mo pa.
Hindi, wag kang gigilid, humarap ka!
Okay, itulak natin.
Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo. -Tulak pa!
-Dalawa't kalahating minuto! -Isa, dalawa, tatlo.
Pag handa ka na, Min-jae.
Sabihan mo kami pag handa ka na, Min-jae.
-Isa, dalawa, tatlo! -Tulak na.
Ang huhusay n'yo.
Isa, dalawa, tatlo.
-Ulitin natin. -Isa, dalawa, tatlo.
Pigilan n'yo lang.
Pag handa ka na, Min-jae.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Nakikita ko sa mga mukha ng Team Mongolia na naiinis na sila.
Alam kong masusungkit namin ang panalo.
Itulak na ba natin?
Isa, dalawa.
Pigilan n'yo! Sige, ibaon n'yo!
Ang lakas ng pagtulak ng Team Korea, at ramdam namin na umuurong kami.
Ramdam namin kung gaano sila kalakas.
-Lintik. -Okay, sandali!
Dulguun, iwan mo na 'yan at pumunta ka rito!
Iwan mo na at pumunta ka na rito!
Talong-talo kami sa gitnang track at paurong nang paurong.
Kaya sinabi ko sa mga teammate ko na lumipat at tulungan kami.
-Tara, Orkhonbayar. Isa, dalawa, tatlo. -Tatlo.
Kumikilos siya. Lilipat ako.
Halika rito.
Kailangan pa ng isa! Min-jae, tulak!
Tulak!
Isa, dalawa!
Isa, dalawa, tatlo!
Isang minuto't kalahati.
Khandsuren, tumakbo ka papunta ro'n.
Go, go!
Ayan! Maghiwa-hiwalay kayo!
Dali! Bilis!
Go, go! Dali!
Dalawa, tatlo, tulak!
Go, go!
-Uy, tulak! Isa, dalawa, tatlo! -Isa pang tulak. Isa, dalawa, tatlo!
-Sige, tulak. Isa! -Okay. Isa!
Kailangan natin si Dong-hyun. Dong-hyun!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Halika rito, Min-jae.
Okay, itulak na natin. Isa, dalawa.
Isang minuto.
Isa, dalawa, tatlo, go!
-Isa, dalawa. -Sige, itulak n'yong dalawa!
-Ulit. Isa, dalawa. -Dalawa, tatlo!
Isa, dalawa, tatlo!
Paubos na ang oras,
kaya nagpasiya kaming atakihin ang gitnang pader dahil 'yon ang pinakaimportante.
Pero…
Hindi, hindi.
Isa, dalawa.
Okay, itulak na natin.
Isa, dalawa, tatlo!
Ipanalo na natin 'to!
Isa, dalawa, tatlo!
Lintik.
Kailangan lang nating pigilan!
-Pigilan n'yo! -Dalawampung segundo!
-Maghiwa-hiwalay na tayo. -Pumunta ka ro'n sa isa.
May isang pupunta!
Itulak natin, Min-jae. Isa, dalawa, tatlo!
Isa, dalawa!
Isa, dalawa, tatlo!
Tatlo! Dalawa! Isa!
Okay!
Tigil.
Game over.
Ang nanalo sa pangatlong round
ay Team Republic of Korea.
Ang husay n'yo!
-Mahusay! -Ang galing.
Sung-bin, dahil sa 'yo!
Si Sung-bin ang nagpanalo!
Grabe ka, Sung-bin!
Sung-bin, ang galing mo dito!
Nagawa mo gamit ang sled push.
Hay, sobrang hirap.
Nanlambot ang mga binti ko pagkatapos ng game.
Nagawa naming bumawi kahit dehado kami, kaya ang laking ginhawa.
Sobrang saya naming lahat.
Sina Kim Min-jae at Yun Sung-bin
ang mga pinakamatatag na pader ng Team Republic of Korea.
Isang malakas na tulak lang kay Min-jae, nagkagulo ang Team Mongolia.
May dahilan kung bakit siya Cheonhajangsa.
Grabe, naipakita namin sa kanila…
ang lakas ng South Korea.
-Okay lang 'yan. -Ayos lang.
Okay lang 'yan.
Ang dali nila tayong natulak, 'no?
Mananalo na sana kami kaso pumalpak kami.
Hindi kami masyadong naghiwa-hiwalay para labanan sila.
Natalo kami sa unang game, pero sinabi ko sa team na wag kabahan.
May dalawa pang game,
kaya may tsansa pa kaming manalo.
HULING HAMON
Ang huling hamon ng Physical: Asia.
Bilang talunan sa unang game,
Team Mongolia ang pipili ng pangalawang game.
Ang mga natitirang game ay…
ang labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot
at ang labanan ng paghila ng bola na bakal.
Okay, so hulihan ng buntot o hilahan ng bakal na bola?
Ano kayang pipiliin nila?
Mas malakas kami sa kanila.
Naisip ko na mas okay sa 'min 'yong paghila ng bakal na bola
dahil sa palarong tulak-pader, nanalo kami sa palakasan.
Nagduda ako na pipili sila ng isa pang palakasang game,
at tingin ko pipiliin nila ang labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot.
Ano'ng gagawin natin? Tapos na ba pag natalo tayo rito?
Oo.
Basta mas mabilis silang tumakbo kaysa sa 'tin.
Tama ka.
Nakita n'yo sila sa treadmill, di ba?
Nagkaroon ng paligsahan sa pagtakbo para manalo ng pribilehiyo,
at nauna ang Team Korea ro'n.
Ang lupit nila sa treadmill.
-Mas okay 'yong bakal na bola. -'Yon na lang ba?
Pero sa game kanina,
dikit ang laban pero natalo tayo.
Pinag-isipan ko nang husto kung saang laban mas magaling ang team ko.
Tapos na ang strategy meeting.
Team leader ng Mongolia, Orkhonbayar Bayarsaikhan,
pumili ka na ng pangalawang game.
Ano kaya?
Pipiliin namin ang labanan ng paghila ng bola na bakal.
Okay 'yon. Okay 'yon.
Kinakabahan ako at na-eexcite.
Alam kong mahalaga ang weight class at bigat ng katawan,
at may dalawang mabigat na player ang Team Mongolia.
Do'n ako nag-alala.
Sabi nga nila, hindi mo matatalo ang weight class.
Dahil mas malaki sa 'min ang Team Mongolia, at pagdating sa palakasan,
mahihirapan kami.
Heto ulit, tapatan na naman.
Oo nga, ayos.
Piliin kaya natin 'yong bakal na bola?
Oo, hindi natin sila matatalo sa takbuhan.
Pero sa game kanina,
dikit ang laban pero natalo tayo.
Hindi 'yon dahil sa lakas o bigat, mali lang tayo ng diskarte.
Muntik na tayong manalo, at mananalo tayo rito.
Pagdating sa palakasan, lamang din kami sa laban na 'to.
Naisip kong ibuhos natin ang lahat at patunayan ang lakas natin.
At mas naging kampante ako dahil palakasan ang game.
Kampante ako na mananalo kami.
Kung mananalo kami sa pangalawang round at mapapagod namin ang Team Korea,
magiging lamang din kami sa labanan ng walang hanggang hulihan ng buntot.
Physical: Asia.
Ang pangalawang game ng huling hamon
ay ang labanan ng paghila ng bola na bakal.
Okay, heto na.
Tapusin na natin 'to.
Tapusin na natin ang laban.
Mukha 'yang tipak ng bakal.
Mukhang mabigat.
Tayo ba ang magkakabit niyan?
May apat pang bakal na bola sa gilid.
Naisip ko kung bubuhatin ba namin lahat 'yon.
Sa labanan ng paghila ng bola na bakal, kailangang kaladkarin ng anim na miyembro
ang mga bakal na bola na nakakabit sa katawan nila
para marating ang finish point
at maibagsak ang flag gamit ang mga kamay nila.
Magmumukha tayong mga asong nakatali.
Base sa dami ng tapakan, medyo alanganin tayo.
May limang tapakan sa track.
Tatagal ito ng tatlong minuto.
Pag naubos ang oras bago n'yo maibagsak ang flag, bigo kayo.
Binubuo ng limang round ang game na 'to.
Sa bawat round,
tataas ang bigat ng bakal na bola
ayon sa kabuuang bigat ng team.
-Limang beses dadagdagan. -Oo.
Mas mataas ang average ng Team Korea sa 'min,
kaya mas mabigat din ang mga bakal na bola nila
kaysa sa 'min.
Pabor 'yon sa 'min.
Magsasalitan ang dalawang bansa kada round.
PINAGBUNUTAN ANG PAGKAKASUNOD-SUNOD NG LARO
Kung parehong makakaligtas ang dalawang bansa sa round,
magkakaroon ng rematch sa susunod na round.
Ayos, a.
Kung mabibigo ang dalawang bansa, ang game…
ay matatapos agad.
Kung mabibigo sila sa round, kailangan nating magawa nang tama.
Kung walang mananalo pagkatapos ng limang round,
sabay-sabay maglalaban ang mga bansa,
at kung sino'ng unang makakapagpabagsak ng flag ay siyang mananalo.
Mga mandirigmang Mongolian,
pinatunayan n'yo ang lakas n'yo sa unang laban.
Pero kahit gaano kalakas ang kalaban namin,
kaming mga Korean, hindi kami susuko,
at babangon kami gamit ang sipag at tibay ng loob.
Kaya kami ang magwawagi sa huli,
at sinisiguro ko sa inyo
na ito na ang huling laban ng Physical: Asia.
Gagawin naming kawili-wili ang game na 'to para sa inyo.
Wag kayong makampante.
Hindi na kami puwedeng matalo,
kaya ibubuhos namin ang lahat.
Physical: Asia.
Ang pangalawang game ng huling hamon.
Ang unang round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Una muna ang Team Mongolia.
Bakit pang-apat 'yong bökh guy?
-Oo nga. -Ano?
Napansin ko nga at nahiwagaan din ako.
Naisip namin na dapat nasa gitna si Orkhonbayar,
pero hindi.
Halos nasa dulo siya, at hindi namin inasahan 'yon.
Nasa gitna si Adiyasuren.
Nasa gitna rin si Dulguun.
Iniisip ko kung ano'ng game plan nila.
Dahil ako ang pinakamatangkad, ako ang mauuna sa finish point.
Dulguun, itaas mo na parang ganito.
-Mas mataas ang naaabot ko sa 'yo. -Tama.
Nilagay namin siya sa gitna dahil siya ang may pinakamahabang galamay.
Pabor sa 'min 'yon dahil mauuna siya sa finish point.
Tapos nasa magkabilang gilid niya kami ni Adiyasuren
para sumalo ng bigat.
Goal namin na maging pantay ang lakas sa magkabilang gilid.
UNANG ROUND, 100 KG
Pakitaan natin sila.
Oo, todo na 'to!
Tingnan natin.
Tingnan natin kung ano'ng plano nila.
Maghanda.
Ready…
May tatlong minuto tayo kaya hindi natin kailangang tumakbo.
Wag kayong tatakbo. Dahan-dahan lang.
Tama, kalmado lang.
Ang bagal nila.
Gusto nila ng kontroladong paghila.
Dahil unang round pa lang,
nagpasiya kaming magdahan-dahan para pakiramdaman muna ang game.
Dahan-dahan.
Hindi gano'n kabigat.
Medyo madali lang 'yong unang round.
Ni hindi ko hinila, at nandito na agad tayo.
Tigil.
Game over.
Mukhang madali sa una.
-Oo, dahil 20% lang ang bigat. -Tama.
Magaan lang siguro.
Nagtagumpay ang Team Mongolia.
UNANG ROUND
Ang unang round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Susunod naman ang Team Republic of Korea.
Pakiramdaman din muna natin.
-Dapat sabay-sabay tayong hihila. -Tama.
Madalas kong ginagawa 'to,
kaya alam kong hindi ko bibiguin ang team ko.
Pag-usapan na natin ang mga puwesto. Sino sa gitna?
-Si Min-jae. -Pumunta ka sa gitna, Min-jae.
Min-jae, pumunta ka sa gitna. Oo, dito.
Dapat nasa magkabilang gilid kayo.
Dahil anim kami,
mahihiwalay namin ang lakas na parang letrang Y.
Kaya nagpasiya kaming ilagay ang malalakas na player sa gitna.
Plano naming gamitin na pundasyon ang malalakas naming player.
Tingnan natin kung ano'ng gagawin nila at kung ano'ng teknik nila.
UNANG ROUND, 110 KG
Mas mabigat ng 10 kg ang bola nila kaysa sa 'tin.
Maghanda.
-Simulan na natin. -Pakiramdaman muna natin.
Ready…
Madali lang sa ngayon.
Ito na ba 'yon? Sobrang gaan.
Kaya pala hindi man lang napagod ang Team Mongolia.
Mukhang mas pinag-igihan
ng Team Korea kaysa sa 'min.
Okay, kunin n'yo.
-Ang dali naman. -Oo, okay 'yon.
Tigil.
Game over.
Nagtagumpay ang Team Korea.
PANGALAWANG ROUND
PANGALAWANG ROUND, 180 KG
PANGALAWANG ROUND, 190 KG
Ang pangalawang round.
Una muna ang Team Mongolia.
-Kanan, kaliwa. -Isa, dalawa.
-Kanan, kaliwa, kanan, kaliwa. -Isa, dalawa, isa, dalawa.
Walang pinagkaiba ang bigat sa pangalawang round sa unang round.
Nagtagumpay ang Team Mongolia.
Ang pangalawang round.
Susunod naman ang Team Republic of Korea.
Mabibilis na hakbang.
Ayos 'to.
Madali rin 'yong pangalawang round.
Sisiw lang.
Nagtagumpay ang Team Republic of Korea.
Ang pangatlong round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Una muna ang Team Mongolia.
Isa, dalawa.
Ibaba n'yo ang katawan n'yo.
Tara.
Nahihirapan silang gumapang.
Mas malakas ang kapit pag nakaabante.
Bumigat ang mga bola sa pangatlong round,
kaya sinabi kong subukan naming gumapang nang sabay-sabay.
Kailangan mo lang hawakan.
Nagtagumpay ang Team Mongolia.
Kailangang umabante para malakas ang kapit.
Tama.
Ang pangatlong round.
Susunod naman ang Team Republic of Korea.
Isa, dalawa, isa, dalawa.
Heto na.
-Okay. -Yuko.
Kailangan din naming ibaba ang bigat ng katawan namin.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Ganiyan din 'yong ginawa natin.
Oo nga.
Medyo naramdaman ko na 'yong bigat sa pangatlong round.
Okay, hawakan mo.
Nagtagumpay ang Team Republic of Korea.
Dadagdagan na ang bigat.
PANG-APAT NA ROUND
Tingin ko magsisimula nang humirap sa round na 'to.
Tatlong bola na ba?
Naku, tatlo na.
Tatlong bola na, kaya mas lalong hihirap.
Oo, magiging mahirap 'to.
Nag-alala ako.
Mas mabigat pa sa inaasahan ko.
Magiging mahirap ang pang-apat na round at kailangan ng matinding stamina.
Ang pang-apat na round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Una muna ang Team Mongolia.
Gumapang na tayo pagdating natin sa unang tapakan.
Kailangan nating kumapit at ibaon ang paa sa mga tapakan.
Subukan n'yong hukayin gamit ang kamay n'yo.
Oo, gamitin n'yong pambuwelo ang mga tapakan.
Maghanda.
Sana talaga mabigo sila sa round na 'to.
Pag nabigo sila, pagkakataon na natin.
Ready…
Kampante ako sa 'min na makakaya namin ang bawat bigat.
Isa, dalawa, tatlo.
Isa, dalawa, tatlo. Yuko.
Isa, dalawa.
Nataranta ako no'ng sandaling 'yon.
Hindi ko inasahang gano'n kabigat at kahirap.
-Mabigat siguro. -Oo.
Mas humirap na.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Isa, dalawa.
Ayan.
Humirap pagdating sa pang-apat na round.
Dahan-dahan kaming gumapang, halos hindi mahawakan ang mga tapakan.
-Isa, dalawa. -Abutin n'yo!
Grabe, malapit na sila.
Abutin n'yo!
Hindi namin mapagsabay ang mga galaw habang gumagapang kami.
Hindi namin makuha ang tamang balanse.
Importanteng pantay ang hatak ng bawat isa,
pero hindi madaling gawin 'yon.
-Isa, dalawa, tatlo! -Go!
Hawakan mo.
Pilitin mong abutin!
-Game over. -Dalawampu't siyam na segundo.
-Bumibigat na. -Oo nga.
Nagtagumpay ang Team Mongolia.
PANG-APAT NA ROUND
Hindi tayo sabay-sabay humihila.
-Oo nga. -'Yon ang problema natin ngayon.
-Nagkakani-kaniya tayo. -Dapat magbilang tayo.
-Oo, dapat sabay-sabay. -Walang koordinasyon.
May kani-kaniya tayong bilis.
Dapat may gagabay sa 'tin, Orkhonbayar.
Hindi tama 'yon.
Dapat sumigaw sila ng, "Isa, dalawa! Isa, dalawa!"
Pag gano'n, sabay-sabay ang galaw.
Kailangang mapagsabay natin ang mga hakbang at pareho ang bilis.
Ang pang-apat na round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Susunod naman ang Team Republic of Korea.
Simulan na natin.
-Sabayan n'yo ang bilis ng katabi n'yo. -Okay.
Maghanda.
-Ayan na sila. -Oo.
Panoorin natin silang maigi.
Umaasa ako na magkakamali ang Team Korea.
Naisip ko na baka hindi nila makayanan.
Ready…
Hindi kami puwedeng magkamali.
Sinubukan kong mag-focus sa gagawin.
Ibaon n'yo ang paa n'yo sa tapakan. Ayan.
Ayan.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
-Okay, isa. -Dalawa.
Grabe.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Hindi ko inasahang mahihila ang itaas na parte ng katawan ko nang gano'n.
Sobrang hirap kontrolin.
Ang hirap bumwelo.
-Isa, dalawa. -Dalawa.
-Yuko pa. -Yuko pa.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Mabigat siya.
Sinubukan kong umabante para umusad, pero hindi ko magawa.
-Ipuwesto n'yo ang binti. -Dapat ipangtulak n'yo ang paa n'yo.
Kita n'yo na naiiwanan 'yong dalawa sa dulo?
Walang sapat na lakas 'yong mga babae.
Wala nga.
-Ipuwesto n'yo ang binti. -Dapat ipangtulak n'yo ang paa n'yo.
Pinlano naming pagsabayin ang mga hakbang para pantay ang lakas sa paghila.
Kaso hindi rin kami nagkasabay-sabay.
Abutin mo.
-Hawakan mo. -Abutin mo.
Okay!
Grabe, ang bigat.
-Game over. -Mas mabilis tayo nang kaunti.
-Mas mabilis tayo ng isang segundo? -Oo.
Nagtagumpay ang Team Republic of Korea.
-Halos pareho lang ang oras. -Oo nga.
Ang bigat.
Sobrang hirap.
Inisip ko kung paano nagawa ng Team Mongolia 'yon.
Naisip kong sobrang lakas ng mga Mongolian player
at hindi sila dapat maliitin.
-Di tayo sabay-sabay kanina. -Oo.
Hindi tayo nakabuwelo nang maayos dahil hindi tayo sabay-sabay.
Pag nagawa natin 'yon, mabilis tayong makakaabante.
Sobrang bigat.
Sumakit ang hamstrings
at mga binti ko sa pang-apat na round.
Medyo hiningal din ako.
Simula pa lang 'yon, at mas lalo pang hihirap.
Dadagdagan na ang bigat.
Apat na bola na.
Naging apat na.
Ang panlimang round ang pinakamahirap.
Medyo nag-aalala ako
sa bigat at kung kakayanin ba namin.
Magiging matindi 'to.
PANLIMANG ROUND, 410 KG
Nakakatakot.
Hindi ako sigurado kung mahihila namin.
Ang panlimang round ng labanan ng paghila ng bola na bakal.
Una muna ang Team Mongolia.
Puwersahin natin hanggang sa dulo.
Isa, dalawa.
Maghanda.
Ready…
Wag kayong tatakbo.
Sobrang hirap.
Parang bundok ang hinihila namin.
Hindi kami makaabante kahit ano'ng gawin namin.
Isa, dalawa!
Grabe, mukhang mahirap.
Panoorin ko pa lang, pagod na 'ko.
Ayan, sabay-sabay! Ibaon n'yo ang paa n'yo sa buhangin!
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
-Isa, dalawa! -Sabay-sabay! Gamitin ang kamay at paa!
-Isa, dalawa! -Dalawa!
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
-Ulitin natin. -Okay.
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
Kailangan naming magpursige lahat at magsabay-sabay.
Dalawa!
Magkakaalaman sa huli kung sino'ng may mas epektibong teamwork
at sino'ng mas mautak pagdating sa momentum.
Sabay-sabay silang nagbibilang.
Kaya sila magkakasabay, importante 'yon.
Siyempre kampante kami na mananalo kami.
Nasusunod ang plano namin.
-Isa, dalawa! -Isa, dalawa!
Abutin mo! Abutin mo!
Teka, hindi ako makabuwelo.
Ibaon mo ang paa mo rito.
Ibaon n'yong lahat ang paa n'yo.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Abutin mo.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Malapit na sila, pero hindi madali.
'Yong huling parte ang pinakamahirap.
Wala nang natitirang mga tapakan sa harap namin.
Malapit na kami sa finish point, pero hindi kami umuusad.
Sige pa! Gamitin n'yo akong pambuwelo.
Hawakan n'yo siya.
Hawakan n'yo ang binti ni Orkhonbayar!
Sabay-sabay nating itulak ang binti niya mula sa likod.
-Okay, ngayon na. -Nakabaon siya.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Dalawa, tatlo! -Dalawa, tatlo!
-Malapit na ba? -Hindi.
Limampu't apat na segundo na lang.
Natataranta ako no'ng hindi namin maabot ang flag.
-Sabay-sabay tayo! -Okay.
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Hindi ko maabot.
-Ulitin natin! -Isa pa!
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
Dali, sige pa!
-Isa, dalawa. -Isa, dalawa.
May 35 segundo pa tayo.
Game over.
Nagtagumpay ang Team Mongolia.
Nagawa nila.
May 35 segundo pang natitira.
Habang pinapanood kong maghirap ang Team Mongolia,
napagtanto kong sobrang bigat na siguro no'ng mga bakal na bola.
Ang panlimang round.
Susunod naman ang Team Republic of Korea.
Ibabaon ba natin ang mga paa natin at magbibilang hanggang dalawa?
-Hanggang tatlo. -Hanggang tatlo.
Min-jae, itodo mo hanggang dulo.
Susundan natin ang bilang ni Amotti at tutulak tayo nang paganito.
Tutukan mo, Min-jae. Ikaw ang bida rito.
Maghanda.
Simulan na natin. Kaya natin 'to.
-Magiging mahirap 'to kaya humanda kayo. -Ready…
Okay, dahan-dahan tayong maglakad.
Ihanda ang mga paa at yuko. Okay.
Yuko. Okay. Hilahin na natin.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Ayan. -Ayusin n'yo ang paa n'yo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Okay, ayan.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Sandali. -Teka.
Mabigo sana kayo.
-Sandali. -Teka.
Wala kaming magawa.
Wala kaming magawa
dahil hindi kami makabuwelo.
Lintik.
Sa panlimang round,
akala ko nagkapalit ng bigat.
Gano'n kabigat 'yong mga bola.
Pero kung itotodo ni Min-jae,
paniguradong mananalo kami.
Ang plano, sasabihin sa 'min ni Min-jae pag handa na siyang humila,
at pag okay na kaming anim, saka kami aabante.
Okay. Handa na kayo?
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Okay. -Okay.
-Tatlo! -Tatlo!
-Okay. -Okay.
-Umaabante sila ulit. -Umaabante sila.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Malapit na tayo.
Min-jae, lakasan mo ang paghila.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Ayos. Ayan. -Ilagay n'yo ang paa n'yo sa tapakan.
Pakiramdam ko pag nag-unat ako, malapit ko nang maabot, pero ayaw.
Naiinis ako.
Tapos binaba…
Wag n'yong hayaang umangat kayo.
…ni Sung-bin ang pulso ko.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Okay. -Okay.
-Kaya ko na. -Mabuti.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Ibaon n'yo ang kamay n'yo. -Oo.
Bigla kaming hindi umuusad.
Parang may mali.
Parang hindi pantay-pantay ang puwersa namin.
Min-jae, ayusin mo ang binti mo.
Okay lang, ayusin mo.
Ayusin mo ang binti mo, Min-jae. Sige na.
-Teka… -Ibaon mo sa buhangin.
Nadulas ang binti ko.
Nadulas ang paang pinangbubuwelo ko.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Kaya nakadapa ako,
nakakapit ang mga kamay para hindi ako mahila pabalik.
Okay.
Ayusin mo ang binti mo, Min-jae. Sige na.
Min-jae, ayusin mo ang binti mo.
Okay lang, ayusin mo ang binti mo.
Sandali.
Tuwing aayusin ko ang mga binti ko,
tatayo ako at madudulas.
-Puwede bang… -Okay, kaya ka namin.
-Umabante tayo nang kaunti. -Isa, dalawa, tatlo.
-Ganiyan. -Ayos.
-Okay na ang paa mo? -Oo.
Okay.
Malapit na sila sa puwesto kung saan tayo natagalan.
-'Yong pinakamahirap? -Oo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo! Okay. -Isa, dalawa, tatlo!
-Tatlo! -Tatlo!
-Dapat puwersahin natin. -Puwersahin natin.
Min-jae, ibaon mo ang mga binti mo.
Ibaon mo ang mga binti mo.
Dapat ganito ang tayo mo.
Puwersahin n'yo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Tatlo!
Okay! Ayan.
Isa pang tulak.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa.
-Isa, dalawa, tatlo! -Dalawa, tatlo!
Isa pa.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Tingnan n'yo. -Ayan na, ayan na.
-Okay, isa na lang. -Sobrang lapit na natin.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Ayos!
Pareho lang.
Pareho lang ang oras.
-Magkapareho ng resulta. -Tatlumpu't limang segundo.
Nagtagumpay ang Team Republic of Korea.
Dikit ang laban.
-Pareho lang. -Oo, maski sa segundo.
-Di ko akalaing gano'n kahirap. -Oo nga.
Akala namin na madali kaming mananalo,
pero kami ang napatumba.
Siguro dahil mga finalist ang team namin at Team Mongolia.
Parang inulit namin 'yong teknik sa palarong tulak-pader,
at 'yon pala, halos pantay lang din ang lakas namin.
Dahil maliit ang agwat, hindi sila puwedeng mauna sa 'min.
Halos pantay ang galing namin ng Team Korea,
kaya parang alanganin kami.
Nakadepende na ba kung sino'ng mauunang makahawak?
Oo, mananalo ang unang makakahawak.
Pareho tayong naka-35 segundo, kaya posibleng isang segundo lang ang agwat.
-Tama. -Oo nga.
Kailangan nating tumakbo sa finish point nang mabilis.
Kailangan nating magtipid ng oras sa simula.
Alam n'yo pag umaangat kayo?
-Do'n n'yo pupuwersahin. -Oo, puwersahin natin.
Min-jae, nakadapa ka na kanina.
Hindi ka makakabuwelo nang gano'n.
Pag nakadapa ang itaas na bahagi mo, hindi ka makakabuwelo nang maayos.
Kailangan nakaangat ka nang kaunti.
Kamay lang ang ipinanghawak mo, di ba?
-Ayaw bumaon ng mga binti ko. -Tama.
Kung hindi mo mailalapag ang paa mo sa tapakan na para ganito,
-ibaon mo at pumuwesto ka. -Okay.
Nagkamali ako sa panlimang round,
kaya kinakabahan ako na baka magkamali ako ulit
at magfo-focus ako sa buhangin sa ilalim ng mga kamay at daliri ng paa.
Tabla ang game sa pagitan ng Team Mongolia at Team Republic of Korea.
Magsisimula na ang playoff.
Hay, magkakaalaman na.
Sa playoff,
sabay magsisimula ang dalawang bansa
at ang unang bansang makakakuha ng flag ang siyang mananalo.
Pareho ang bigat na hihilahin ng bawat bansa tulad sa naunang round.
430 KG, 410 KG
Sapat na ang isang segundo.
Dikit na dikit 'to.
Sanay tayo sa comeback.
Wag n'yo silang bibigyan ng pagkakataon.
Nawawalan na ng pag-asa ang Team Mongolia,
kaya tuluyan naming susugpuin 'yon at hindi kami maaawa.
Hindi namin puwedeng paabutin sa hulihan ng buntot.
Kailangan na naming tapusin dito, kahit ano'ng mangyari.
Republic of Korea!
-Laban! -Laban!
Goal naming manalo sa playoff.
Haharapin 'to ng bawat isa sa 'min na parang walang bukas.
Gusto talaga naming manalo.
Mga mandirigma!
-Kilos na! -Kilos na!
-Simulan na natin. -Mag-focus tayo sa game natin.
Maghanda.
Huling round na natin 'to.
-Tatakbo tayo sa simula, okay? -Okay.
Ready…
Ipapakita namin ang bilis ng mandirigmang Mongolian.
Mabilisan naming aangkinin ang panalo.
Plano naming tumakbo sa unang tapakan,
tapos yuyuko at itutulak ang sarili.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Plano naming tumakbo sa unang tapakan,
tapos gagapang kami at aabante.
Parang may hindi maipaliwanag na lakas na humila sa 'kin patalikod.
Okay lang. Tayo!
Bumaligtad ako para yumuko ulit at umabante kasama ng iba.
Hawakan n'yo ang tapakan.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Mukhang dikit ang laban,
at walang agwat sa pagitan namin.
Nakahawak ba lahat?
Kumapit kayong maigi.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Ayos, ayan!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Ayos, ayan!
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Kumapit kayo. Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo.
Parang nagkaisa kami.
'Yon na siguro ang pinakamaayos na koordinasyon ng lakas namin.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Paunti-unting hakbang lang ako gaya ng sinabi ni Sung-bin,
at mas madali akong nakakaabante.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Kumapit kayo. Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo.
-Isa, dalawa, tatlo! -Tatlo!
Okay pa tayo.
Gamitin n'yo ang paa n'yo.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Uubusin namin ang lakas namin para manalo rito.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Abot-kamay na ang flag.
Isang hakbang na lang ang kailangan,
at mananalo na kami sa Physical: Asia.
Pinilit naming sumulong para makuha ang panalo.
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
-Malapit na! -Isa, dalawa, tatlo!
Sige pa!
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
-Malapit na! -Isa, dalawa, tatlo!
-Isa, dalawa, tatlo. -Isa, dalawa, tatlo.
Abutin n'yo!
Paano sila nakapunta agad do'n?
Game over.
Ang nanalo ay Team Republic of Korea.
-Nanalo tayo! -Nanalo tayo!
Grabe 'to.
Hinatak kami ng mga bola patalikod,
pero sobrang saya lang namin.
Hinayaan na namin at nagkabuhol-buhol kami,
nagtatawanan na parang mga bata.
Tuwang-tuwa kami.
Nanalo rin kami, sa wakas.
Parang panaginip.
Sa sobrang saya ko, hindi ako makaisip ng sasabihin.
Hindi ako makapaniwalang nanalo ang team namin.
Sobrang saya ko.
Nakaabot tayo sa malayo.
-Mas okay 'to kaysa kanina. -Oo nga.
Mas okay 'to kaysa no'ng una.
Mas okay nga, pero sayang.
Ibang klase ang Team Korea.
Hindi ko inasahang mabilis nilang makukuha.
Tumingin agad ako sa oras pagkatunog ng pito.
Natapos nila nang wala pang isang minuto.
Medyo minaliit ko ang Team Korea.
Di ko inakalang gano'n sila kalakas.
Oo, nakakadesmaya, pero proud ako sa team ko.
Totoo 'yon.
Ginawa naming lahat ang makakaya namin,
kaya wala akong pinagsisisihan.
Wala akong pinagsisisihan.
Nakalayo tayo sa kompetisyon at naging masaya ang mga laban.
Physical: Asia.
Ang final winner ay…
Team Republic of Korea.
Grabe.
-Ang huhusay n'yo. -Salamat.
-Congratulations. -Salamat.
-Kahanga-hanga kayo. -Salamat.
-Solid ang laban. -Congratulations.
Team leader ng nanalong team, Kim Dong-hyun ng the Republic of Korea,
ibahagi mo ang saloobin mo tungkol sa panalo.
Una sa lahat, di pa rin ako makapaniwala.
Dumaan kami sa ilang pagsubok,
at hindi pa rin ako makapaniwalang natapos namin.
Pero higit sa lahat,
nang makalaban namin ang Team Mongolia sa huling hamon,
napagtanto ko kung gaano sila kalakas.
Hindi kami puwedeng magpabaya kahit sandali.
Nagpapasalamat ako na nagkaroon ng ganito katinding labanan.
Gusto ko ring pasalamatan ang mga teammate ko.
Sobrang saya ko lang.
Grabe 'to.
At ngayon naman, ang mga runner-up.
Team leader ng Mongolia, Orkhonbayar Bayarsaikhan,
ibahagi mo ang saloobin mo.
Sa buong kompetisyon, wala kaming ibang inisip kundi manalo.
Kahit hindi namin nagawa 'yon,
nagkaroon kami ng bagong karanasan, nakakilala ng mga bagong tao,
at maraming natutunan sa kompetisyon.
Gamsahamnida.
Kahit natalo ang team namin,
nakatayo pa rin ang flag namin.
Pagkakita ko no'n,
lumapit ako at nagbigay-galang.
-Nakatayo pa rin ang flag natin. -Tama ka.
Sinadya nating hindi patumbahin.
Physical: Asia.
Kompleto na ang lahat ng hamon.
Mga runner-up sa huling hamon, Team Mongolia,
magbigay kayo ng huling mensahe
bago n'yo sirain ang mga torso n'yo.
Una, gusto kong batiin nang buong puso
ang Team Korea sa kanilang panalo.
Gusto kong magpasalamat sa mga teammate ko dahil nakaabot kami hanggang dito.
Wala akong pinagsisisihan.
Pinaghirapan namin 'to nang husto,
at proud ako sa mga teammate ko.
Hindi ko inakalang gano'n kalakas ang Team Korea.
Gusto ko silang pasalamatan
dahil alam ko na ngayon na kailangan naming magpalakas.
Ginawa namin ang lahat at buong tapang kaming lumaban.
Gusto kong sabihin na wala akong pinagsisisihan.
Lagi kaming hinihikayat ng lider namin na si Orkhonbayar at…
Sa totoo lang,
no'ng nagsimula ang show at nakita ko ang mga player sa ibang bansa,
pakiramdam ko ang hina ko.
Pero di ko hinayaan ang sarili ko
na mag-isip ng mga negatibong bagay na kesyo baka matanggal kami
dahil buo ang tiwala ko sa team ko.
-Enkh-Orgil. -Ano?
Tingin ko kaya nating tumagal!
Oo naman.
Ginawa ko ang lahat ng makakaya ko para sa kanila.
Binuhos ko ang lahat sa bawat hamon.
Ang galing n'yo! Magaling!
Sa huli, mukhang naipakita ko kung gaano katibay
ang mga Mongolian judo at judoka.
Ikinararangal kong kumatawan sa Mongolia sa kompetisyong 'to.
Isang karangalang kumatawan sa Mongolia at Mongolian circus sa kompetisyong 'to.
Sampung taon ko nang iniisip
kung saan ko gagamitin ang kakayahan ko,
kung hanggang saan ang pisikal at mental na limitasyon ko,
at kung gaano ako katibay.
Ang survival competition show na Physical: Asia
ang nagbigay ng pagkakataon para masagot ang mga tanong ko.
Magiging malaking pagbabago 'to sa buhay ko.
Magkikita tayo ulit, kaibigan.
Hindi ako titigil dito, at hindi ako susuko.
Magpupursige pa 'ko.
Pangako 'yan.
Hala, naiiyak ako.
Ang pinakanatutunan ko sa karanasang 'to
ay hindi kailangang maging perpekto o manalo sa lahat.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Nakadepende kung paano mo haharapin,
kung ano'ng nararamdaman mo,
kung ano'ng matututunan mo,
at 'yong mga taong…
kasama mong lumaban at bumuo ng mga alaala.
'Yon ang mahalaga.
Sana natuwa kayo at ipagmalaki n'yo ang pagiging Mongolian
at dalhin ang magagandang aral mula sa karanasang 'to.
Salamat sa lahat ng sumuporta sa 'min
sa kabuuan ng kompetisyon.
Mukhang katapusan mo na.
Ngayon, ang mga kampeon, Team Republic of Korea,
ay magbabahagi ng saloobin.
Dalawampung taon na 'kong MMA fighter,
pero hindi pa 'ko kailanman nanalo ng championship belt o gintong medalya.
Sinisisi ko ang sarili ko,
iniisip kung karapat-dapat ba 'kong manalo o malas lang ako.
Pero mas mahalaga sa 'kin ang torso na 'to kaysa sa belt o medalya.
Pahahalagahan ko 'to,
at nagpapasalamat ako, at pagbubutihin ko pa ang pagsasanay.
Hay…
Ngayon ko lang nararamdaman.
Di kapani-paniwala.
Naaalala ko ang bawat sandali.
Napakahusay ng mga teammate ko hanggang sa huli.
Republic of Korea!
-Republic of Korea! -Republic of Korea!
-Laban! -Laban!
Dikit-dikit. Pasok.
Pakiramdam ko pa ring mahina ako.
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
Pakiramdam ko mahina ako pag mag-isa…
pero lumalakas ako pag kasama ko ang team ko.
Republic of Korea!
Laban!
Tingin ko 'yong samahan namin ang nagdala sa 'min sa panalo.
Sa bawat sandaling…
-Isa, dalawa, tatlo! -Isa, dalawa, tatlo!
…magkakasama kami…
-Malakas tayo. -Mental game na 'to.
…at sa bawat balakid na nilalampasan,
mas lalo kaming lumalakas.
Sa patagalan sa pagbitin ako naubusan
ng mental at pisikal na lakas.
Nawalan ako ng kumpiyansa sa sarili,
at napagtanto ko na malayo pa ang lalakbayin ko.
Sorry.
-Wag kang mag-sorry. -Ginawa mo ang lahat.
Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo. Nakakabilib ka.
Pero pinalakas ng mga teammate ko ang loob ko
at sinuportahan nila ako sa mga salita nila
at hindi nila ako iniwan.
Dahil do'n, lumakas ako at mas naging matatag.
Min-jae, ang galing mo.
Nakakabilib ka.
Parang mahalagang aral 'to sa buhay,
kaya ang masasabi ko lang ay salamat.
Malapit ka na, Min-jae!
Natuto akong wag sumuko…
at ibuhos ang lahat.
-Ang husay n'yo! -Ayos!
Babalik ako sa banig na buhangin ng ssireum,
pero hindi ko makakalimutan ang buhangin
na tinapakan ko sa Physical: Asia.
No'ng Season 2, mag-isa kong dinama ang saya.
Pero ngayon, naibahagi ko sa mga teammate ko,
at ikinatutuwa ko 'yon.
Hindi matutumbasan ang saya na makasama ang mga teammate ko
at makasama sila sa karanasang 'to.
Republic of Korea!
-Proud at malakas! -Proud at malakas!
Kami, ang Team Republic of Korea, pinrotektahan namin ang mga torso…
at naipagmalaki ang flag namin.
Physical: Asia.
Sa buong kompetisyon, sinuri namin ang iba't ibang klase ng pangangatawan
para mahanap ang pinakaperpekto sa lahat.
Ang hamon na mahanap ang perpektong pangangatawan,
anuman ang kasarian, edad, o lahi…
ay magpapatuloy.
SUPERBON
SUN
PLOY
JAR
TEAM PILIPINAS
KIM MIN-JAE
JANG EUN-SIL
CHOI SEUNG-YEON
Nagsalin ng Subtitle: Kristine Gutierrez