Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nie chcę dłużej udawać
Że wszystko dobrze skończy się
Jeśli znów pokocham
Gdy nauczę się kochać
Od nowa
- Mamo. - Kochanie.
Widziałaś moją bransoletkę?
Jaką bransoletkę?
Tę, którą zawsze noszę.
Dostałam ją od taty.
Chwileczkę.
O rety.
Chyba zostawiłam ją w domu.
Nie martw się, poszukam jej, dobrze?
Chona Velasquez.
- Twoja kolej. Nie denerwuj się. - Dzięki, tato.
- Będzie dobrze! - Tędy.
W twych oczach
Moje marzenia odbijają się
W twych oczach
Odpowiedzi na me pytania znalazłam
W twych oczach
Widzę, czemu nasza miłość wciąż trwa
Lorina Dominguez.
- To ja! - Jesteś następna. Bądź gotowa.
Bezpiecznie wracamy na brzeg
W końcu nauczyłam się Kochać cię jeszcze mocniej
Przedstaw kolejną osobę.
Oto i ona, moi drodzy, Lorina Dominguez!
Proszę.
Tędy.
Szefie.
Proszę.
Co robimy? Gramy dalej?
Co się stało?
- O co chodzi? - Nie wiem.
Szefie!
Dobra. Działamy.
Światła zgasły.
Przepraszamy. Mamy problemy techniczne.
MIŁOŚĆ NA JEDNĄ PIOSENKĘ
Pora ogłosić,
że następną mistrzynią
zostaje oczywiście…
- Chona Velasquez! - Chona Velasquez!
Przepraszam.
- Gratulacje! - Gratulacje, Chona!
Co za utalentowana dziewczyna!
- Chona! - Jesteś wspaniała!
Zbiorę nasze rzeczy.
Chona Velasquez ma ogromny talent.
Jest taka urocza!
Jak mówiłeś, jest świetna.
Chciałbym, żeby i on cię kochał
Nie będę więcej się łudzić
Jeśli wrócisz…
Listen Without Prejudice.
To tytuł płyty. Poszukaj jej tu.
To ta?
- Jest. - Gdzie?
Tutaj. Przepraszam.
Kupujesz ją?
Nie! Pracuję tutaj.
- Myślałem, że też chcesz ją kupić. - A wy?
- Taki miałem zamiar. - Pomóc w czymś jeszcze?
- Nie, dzięki! - Proszę.
- Zapłacicie przy kasie. - Jasne.
Dobrze, że zmieniła imię
z Chona Velasquez na Regine Velasquez.
- Regine! - Jest taka piękna.
Lorinski, chodź tu.
Ale czad!
- Co nie? - Brak mi słów. Jesteśmy podobni…
Co tu robisz? Powinnaś być na zapleczu.
Uzupełniałam towar i pomagałam klientowi.
Podoba mi się inicjatywa.
Naprawdę musisz jechać do pracy za granicę?
Niedługo przejmą nasz dom.
Emil zostawił wiele długów.
Nie spłacę ich, jeśli nie wyjadę za granicę.
Czy to nie jest zbyt ryzykowne?
Będziesz tam nielegalnie.
Wielu ludzi tak robi.
Gdybym tylko była bogata…
wszystkim bym się zajęła.
Problem w tym,
że nie mam nic.
Nawet ojciec Lyn-lyn…
nie daje nam ani grosza.
Jestem tu, jasne?
Nie martw się o mnie.
Dam radę dla córki.
SM North!
W tych oczach Odpowiedzi na me pytania znalazłam
W twych oczach
Widzę, czemu nasza miłość wciąż trwa
W twych oczach
Bezpiecznie wracamy na brzeg
W końcu nauczyłam się kochać cię
Cięcie! Dobre ujęcie! Przejdźmy do kolejnego.
Jocelyn, zostań tu.
- Dobrze. - Szybko zmienimy kąt.
Tak jest.
Lyn! Będę tam.
- W porządku? - Przesuńcie to.
Lo.
Lyn-lyn!
- Chodźmy. - Przepraszam, zasnęłam.
- To nic. - Chodźmy.
NOWOŚCI
Nie oceniaj mnie po muzie, którą tworzę
Myślisz, że Azjata rymować nie może
Udowodnię, że się mylisz Musisz wiedzieć
Świat zwariował Coś tu się święci
Jeśli nie wierzysz Nie słuchasz tych słów
Ten świat zwariował
Coś tu się święci
Lepiej go naprawmy, posprzątajmy
Gdy nauczę się kochać od nowa
Kto tam jest?
Na litość boską, synu! Co ty tu robisz?
Czekamy na ciebie na dole.
Nic, tato.
Co się dzieje w budynku obok?
Ktoś tam śpiewał. Była naprawdę dobra.
Chyba kręcą tam Następnego Mistrza.
Może wygra.
Kto?
Dziewczyna, która śpiewała!
Wracajmy do domu.
Entoy.
Zamiast nam pomagać, zajmujesz się głupotami.
Musimy kupić jedzenie.
Chodźcie!
Ruchy.
Przecież idę.
- Trzymaj. - Szefie!
Co to ma być?
Zaraz wrócę, tato. Muszę coś sprawdzić.
Później to zrobisz. Najpierw zjedzmy kolację!
- Sekundę! - Dzień dobry.
No chodź! Zjedzmy coś!
- Szefie! - Jedzmy!
W twych oczach…
GRATULACJE
NASTĘPNY MISTRZ ’84
Odpowiedzi na me pytania znalazłam
W twych oczach…
Co?
Dlaczego nie wygrała?
Szlag!
Co tam się stało?
Bardzo przepraszam!
Spokojnie. Naprawimy to.
Donski!
Nawet nie drgnęłaś.
Zareaguj jakoś! Okaż emocje!
Idź tam!
O nie, przewróciło się!
- Damy radę, szefie. - Wszystko spadło!
Trzymaj, Donski.
Przepraszam.
Sprawdź, czy nic nie popękało.
- Przepraszam pana. - Co?
Sprawdź dokładnie.
Kto to był? Kupił coś?
Cholera jasna!
- Tato. - Cześć.
Tato.
Puszczali którąś z naszych piosenek w radiu?
Może dzwoniła jakaś wytwórnia?
Nikt nie dzwonił.
Wiesz co?
Widziałem ją.
Kogo?
Lorinę.
- Co? - Ją!
Dziewczynę, którą maluję.
Tę, która śpiewała na dachu.
Wreszcie ją dokończę.
Świetnie.
Znalazłeś pracę?
Mam pracę, tato.
Jaką?
Te występy, za które dostajesz grosze?
Dlatego piszemy piosenki.
Cierpliwości, musimy trochę zaczekać.
Czuję to.
Zdobędziemy sławę.
Nie ma dla ciebie nadziei.
W oczekiwaniu na sławę dokończ napis.
Donga nie ma. Mnie bolą plecy.
Dobrze, tato.
Idę się przebrać.
Cześć.
Sharon Cuneta. Świetny album.
To dla taty.
Uwielbia stare piosenki.
Ile płacę?
Sto pięćdziesiąt.
Równo.
Dzięki.
Tata wspominał,
że Sharon Cuneta wybiła się dzięki tej płycie.
Tak jak Regine po wygranej w konkursie wokalnym.
- Dużo wiesz o filipińskiej muzyce. - Tak.
Ty chyba też.
Brałaś udział w konkursie?
W Następnym Mistrzu?
Chwila.
Ja cię chyba znam.
To ty narobiłeś tu bałaganu, prawda?
Moment.
Skąd wiesz o konkursie?
Rok 1984?
- Chodź tu. - Dlaczego?
- Chodź ze mną! - Coś palnąłem?
Lorinski! Co ty robisz?
Szefie!
To złodziej!
Zaprowadzę go do ochrony.
- To nieprawda! - Milcz!
- Zapłaciłem za to. - Chodź.
Co za szmondak.
Dokąd idziemy?
Niczego nie ukradłem. Czemu to powiedziałaś?
Kim ty jesteś?
Skąd tyle wiesz?
Chwila.
Wszystko wyjaśnię.
Nie świruj.
Nie świruję. To jak?
Rok 1984.
Byłaś na dachu budynku.
Ktoś klaskał.
Coś pamiętam. No i?
To ja.
To ja klaskałem.
To ty?
Tak.
Byłem pod wrażeniem twojego śpiewu.
Zawstydziłem się i się schowałem.
Gdy wyjrzałem, już cię nie było.
Potem dowiedziałem się, że wygrała Regine.
Co z tego, że nie wygrałam?
Dlaczego ciągle przyłazisz do sklepu?
Może
chcę tylko wiedzieć,
czemu więcej nie startowałaś w konkursie.
Świetnie śpiewasz.
Poczekaj chwilę.
Chyba dużo o mnie wiesz. A co z tobą?
Jaka jest twoja rola w tym świecie?
Wybacz.
Jestem Entoy Mangarap.
Piszę piosenki i śpiewam w kapeli.
Czekamy, aż puszczą naszą piosenkę w radiu,
żebyśmy stali się rozpoznawalni.
Chwila.
Trzymaj.
Śmiało, posłuchaj.
Dedykuję to
Moim przyjaciołom
Twoim przyjaciołom…
To ty?
- To ty śpiewasz? - Tak, to ja.
I co?
Dobre? Co myślisz?
Może być.
Wpada w ucho.
Pop rock.
Powodzenia z kapelą.
Obyście trafili na antenę.
Dzięki?
Entoy?
Cześć.
Cześć!
Co ty tu robisz?
Czekam na kuzynkę, która ma nagrania. A ty?
Potrzebowali gitarzysty do drugiego programu.
Naprawdę jesteś muzykiem!
Tak! Nie kłamałem.
- Świrujesz. - Nieprawda.
Lorina Dominguez.
Pracuję w The Record Station. Przegrałam konkurs wokalny w 1984 roku,
a teraz jestem osobistą asystentką kuzynki.
Wychodzisz?
Nie.
Trochę to potrwa.
Zrobiłam się senna, więc wyszłam. Można tam zamarznąć.
Jasne.
Mogę z tobą zostać?
Jak chcesz.
Świetnie. Super!
Chodźmy.
Odpowiesz teraz na moje pytanie?
Jakie?
Czemu nie wróciłaś do programu?
To miał być mój ostatni konkurs.
Moja ostatnia szansa na zdobycie sławy.
Problem w tym,
że zjadły mnie nerwy…
Nie mogłam wydusić słowa.
Wyłączyli nawet światła.
Nie brałaś udziału w niczym więcej?
Nie chcesz już śpiewać?
To nie tak, że nie chcę.
To już nie było naszym priorytetem.
Rozumiem. Co robią twoi rodzice?
Mama jest tam!
W San Francisco.
Jest opiekunką.
A mój tata jest taksówkarzem.
Był taksówkarzem.
Przykro mi.
W porządku. Minęło dużo czasu.
Gdybym wygrała ten konkurs, mama nie musiałaby wyjeżdżać za granicę.
Nie mów tak.
Twoja mama chce dla ciebie lepszego życia.
To prawda!
A ty?
Masz zaplanowaną przyszłość?
Jeszcze nie.
Usiądźmy tu.
Dobra.
Nie, ani trochę.
Tata wciąż się o mnie martwi,
mimo że jestem już dorosły.
Mówi, że gram w kapeli i nic na tym nie zarabiam.
A twoja mama?
Mama mnie rozpieszczała.
Gdy żyła.
Przykro mi.
To było dawno temu.
Byłem w liceum.
Mama zachorowała.
Założyłem kapelę po jej śmierci.
Szkoda, że tego nie widziała.
Wiem.
Ale to nic. Choć nasz plan na duet się nie powiódł,
na studiach udało mi się założyć „Kapelę Tessy”.
Mama miała na imię Tessa.
Rewelacja!
Jakie skończyłeś studia?
Żadnych. Jeszcze ich nie skończyłem.
Brakuje mi zaliczeń.
Studiowałem sztukę.
Jak mój tata.
Tylko…
jestem zbyt zajęty kapelą.
Na szczęście już nie pracuję jako obsługa.
Przynajmniej mogę skupić się na zespole.
Chcemy być tak sławni jak Bon Jovi.
Ma tyle znanych piosenek i albumów. Taki jest cel.
Też o tym marzę.
Chcę, żeby mama była ze mnie dumna.
Żeby zobaczyła, jak śpiewam na wielkiej scenie,
na koncercie.
Taki mam cel.
Może do nas dołączysz?
Znów mam być asystentką?
Nie w tym sensie.
- Jako wokalista! - Nie.
Razem spełnilibyśmy nasze marzenia.
Niby jak mielibyśmy to zrobić?
Nagramy demo.
A potem będą grać naszą piosenkę w radiu.
I zdobędziemy sławę.
Spełnisz marzenie o zagraniu koncertu.
Wchodzisz w to?
Chwileczkę!
Daj mi czas na zastanowienie.
Ma pani długopis i kartkę?
Tak, chwileczkę.
Proszę.
Czyj to adres?
Jak podejmiesz decyzję,
przyjdź w niedzielę pod ten adres.
Mamy tam próby.
Bez presji.
Jasne. Bez presji.
Proszę się zatrzymać. Zapłacę.
Jak myślisz, Toy? Nasza nowa koleżanka do nas dołączy?
Może ma problem ze znalezieniem domu Iggy’ego.
To jak ona się nazywa?
Meredith.
I dlatego jaram. Żeby tego nie pamiętać.
A pamiętasz jej prawdziwe imię?
- Mario. - Mario!
Ten wielkolud.
- Hej. - Cześć.
- Przepraszam. Spóźniłam się? - Tak.
- To nic. - Jeszcze nie.
Czas jest względny.
Chłopaki, to Lorina.
Lorina, oto nasza kapela.
- Cześć. - To Francis.
- Hej. - Perkusista.
OD, gitarzysta.
Iggy, nasz basista.
To jego dom. Studio jest w środku.
Jarasz gandzię?
- Kretynie. - Nie.
- Spasuję. - Odłóż to!
Co za świr.
Chcesz zobaczyć studio?
- Jasne. - Chodźmy.
Proszę.
Oto studio. Tu mamy próby.
Przepraszam za bałagan.
To nic. Daj spokój.
- Jest ekstra. - Ale bajzel.
Położę to tutaj.
- Rozgość się. - Dzięki.
Studio Iggy’ego.
Które piosenki znasz?
- Masz. - Pokaż mi to.
Śmiało, wybieraj.
- Dowolną piosenkę? - Tak.
Ta może być?
Ta?
Jasne.
- Dobra. - Idealnie.
Dobra, chłopaki. Wiecie, co robić.
- Gramy? - Gramy.
OD, zagraj B. Poniesiemy tonację.
- Jasne. - Dobra?
- B? - B.
- Możemy? - Tak.
Zagrajmy na luzie i bawmy się.
Gramy.
Tajemnica czasu
Otulona mżawką
Pod osłoną liści
Skryłam się…
Powiedziałem żonie, że wrócę wcześniej.
To może na następnej próbie?
Jeśli chodzi o OD…
Mimo że ma rodzinę,
nigdy nie opuszcza prób.
Powiew wiatru niesie mnie z powrotem
Zostaje mi już tylko śmiech
Czemu miałabym szlochać
Jeśli w tym roku się nie wybijemy,
to nasze drogi się rozejdą.
O czym ty mówisz? Nie rozstaniemy się.
Nasza kapela będzie znana.
Kto nie chciałby tańczyć w deszczu
Kto nie chciałby szaleć na deszczu
OD! Przejdź do G!
Dar niebios
To on nas przyjął
Tysiące wspomnień
Niesione przez mżawkę
Setki zdjęć
Przed oczami mam
Setki wspomnień
Które przywiał wiatr
Zostaje mi już tylko śmiech
Czemu by nie
Moje serce
Wykorzystane przez szaleńca
I deszcz…
Zwłaszcza teraz, gdy do zespołu dołączyła Lorina.
Przeszłam casting?
Kto nie chciałby szaleć na deszczu
Deszczu, deszczu
Na deszczu
To było świetne!
Genialne!
Nieźle! Dobra byłaś!
Jesteśmy. Tu mieszkam.
To twój dom?
Tak.
- Mieszkasz tu sama? - Niezła chata!
Nie. To dom mojej ciotki, matki Lyn-lyn.
- Dziękuję. - Wypas.
Trzymajcie się.
Ty też.
Lorina, zaczekaj.
O co chodzi?
Dasz mi swój numer?
Po co?
Kiedy będziemy mieć próby.
- Żebym mógł dać ci znać. - Daj.
Świetnie.
- Zadzwonię. - Na razie. Dzięki.
- Spoko. - Pa!
- Do zobaczenia. - Dobranoc.
Dobranoc!
Kretyn.
- Wiem, co robisz, Entoy. - Niby co? Świr.
- Niezły jesteś. - Czemu?
Właśnie zwerbowałeś wokalistkę i już do niej zarywasz.
Tylko ci przypominam.
Ostatnim razem, gdy się zakochałeś, zespół się rozpadł.
Daję słowo, że nie odejdę z kapeli.
Zespół się nie rozpadnie.
Mamy mu wierzyć?
Tak, bo to jest to.
- Nie przekonuje mnie to. - To jest to.
Słyszeliście kiedyś o Eraserheads?
Chcieliśmy napisać piosenkę…
która będzie wyrazem
prawdziwych uczuć anonimowego piosenkarza.
- Halo? - Halo?
Lorina, to ja, Entoy.
O co chodzi? Dopiero się rozstaliśmy.
To prawda.
Jadłaś już?
Że co?
Pytałem, czy już jadłaś.
Tak, jadłam.
A ty?
Tak. Ja też.
Jaka jest twoja ulubiona filipińska piosenka?
Filipińska?
Może piosenka Basila Valdeza.
Gdy pada i jesteś przy mnie.
Ładna.
A moja…
zależy od nastroju.
Jak właściwie wybierasz piosenki na konkursy?
Też w zależności od nastroju?
Nie.
Tata pomagał mi przygotować się do udziału w konkursach.
Pewnie dlatego się zdenerwowałam.
To był pierwszy konkurs,
w którym brałam udział po jego śmierci.
To wszystko wyjaśnia.
A gdy przyjdzie nasza kolej, będziesz mieć tremę?
Myślę, że nie.
Czemu?
Bo bylibyśmy z tobą.
Poza tym…
przez cały czas będę przy tobie.
Nie zostawię cię.
Znam to!
- Line to Heaven. - Tak.
Akordy są zbyt łatwe.
Tylko te znam.
Mówiłam, że nie jestem za dobra.
Brzmiało w porządku.
Ale nie tak dobrze jak ty.
Właściwie
muszę coś wyznać.
Co takiego?
Mnie też brakuje zaliczeń na studiach.
Skąd jesteś? Z której prowincji?
Z Iligan.
Jesteś Wisajem? Znasz wisajski?
Trochę.
Jak powiedzieć
„dzień dobry”?
Maayong buntag.
Zgadza się.
Znów nauczyłem cię czegoś nowego.
Jasne.
Spokojnie.
Następnym razem ja cię czegoś nauczę.
Czego takiego?
Czegokolwiek. Coś wymyślę.
Nie mogę się doczekać.
Nie umiem ci odmówić.
W kim się podkochujesz?
W nikim.
Da się tak?
Lorinski.
Znasz tego gościa?
Pomogę mu. Chwileczkę.
Chyba nic nie kupuje.
Kręci się tylko między alejkami.
- Tylko patrzy… - Hej.
- Cześć. - Chcesz coś kupić?
Nie, nie chcę.
To co tu robisz?
Czekam na ciebie.
Czemu? Późno kończę zmianę.
Wiem.
Chcę odwieźć cię do domu.
Czemu?
LUBIĘ CIĘ…
Co?
Naprawdę muszę to mówić?
Nie.
Nie jestem ślepa.
To dobrze.
Zaczekam na zewnątrz. Nie chcę, żebyś miała kłopoty.
Odwiozę cię.
Dobrze.
Jak chcesz.
Jak chcę.
Będę czekać.
No co?
- Jesteś padnięta. - Nie jest taki ciężki.
- W porządku. - Nie jestem kaleką.
SM North!
Proszę wsiadać!
Pasuje ci.
- Jest Lyn-lyn. - Fajnie tu.
Lyn! Twoje jedzenie.
W samą porę, Lo!
Umieram z głodu. Dziękuję bardzo!
Lyn, to Entoy.
- To Lyn-lyn, moja kuzynka. - Cześć.
Cześć.
Lo, czy to z nim ciągle wisisz na telefonie?
Tak.
Czemu szepczesz? Przecież stoi obok.
To on.
Powiedział, że odwiezie nas do domu.
Naprawdę?
Zdjęcia się opóźniły. Będziemy tu siedzieć do rana.
Nie przeszkadza ci to?
Spoko.
Nie chce nam się spać.
- Prawda? - Tak.
Na pewno?
Jasne, damy radę, nie?
Trzeba to postawić tutaj.
- Chodź tu z kamerą. - Już.
- Kable. - Jasne.
Jonie jest w łazience.
Wezwij ich! Jezu!
- Szybko! - Nie znajdą nas tu?
Nie. Zaufaj mi.
Wchodź!
O ja!
Fajnie, co?
Ekstra! Skąd wiesz o tym pomieszczeniu?
Od Jima, strażnika z dołu.
Siedzę tu, kiedy czekam na Lyn-lyn.
Świetna miejscówka!
Jesteśmy kwita.
Pokazałaś mi nowe miejsce.
No i dobrze.
Wiesz, z czego to jest?
Kojarzysz to?
No raczej, Zuma!
To zbyt proste.
A to?
Wiesz, kto to jest?
Kojarzysz go?
Cholera! Co za demon!
Czemu rzuciłeś dzieckiem?
Jakim dzieckiem? To tiyanak!
Naprawdę?
- Jest urocze! - Co za twarz!
Spójrz na jego twarz!
Prawie dostałem zawału.
Coś tam jeszcze pamiętam.
- Gramy. - Gramy.
- Po siedem. - Siedem?
- Tak. - Dobra.
Jocelyn daje radę, co?
Pracuje po nocach.
Jasne. Przywykła do tego.
Dobrze się tu bawi.
Gdy nasz zespół będzie znany,
będę ogarniać przygotowania.
Zdałam sobie sprawę,
że sława jest przerażająca.
Wielka sława.
Obracasz się w obcym świecie.
A twoją jedyną motywacją stają się oczekiwania innych wobec ciebie.
Musisz robić wokół siebie szum, budzić kontrowersje, żeby o tobie gadali.
Jestem zmęczona na samą myśl.
A ty?
Jesteś gotowy na takie życie?
Tak.
Poradzę sobie z tym.
Pomyśl też o plusach.
Sława zapewnia więcej znajomości.
Więcej przywilejów.
Nie będziemy musieli o nic się martwić.
Będziemy mogli robić, co zechcemy.
Ale sława nie jest wieczna, prawda?
Co będzie, gdy przeminie?
- Razem z całą resztą. - To samo mówi mój staruszek.
Myśl pozytywnie.
Zawsze jest jakiś sposób,
zwłaszcza jeśli kochasz to, co robisz.
Nie masz tego dość.
To prawda.
Zawrzyjmy układ.
Jeśli będziemy się zmuszać, to odpuścimy.
Zgoda.
Mercy!
Weź to. Ale gorąco!
Szybko, straszny upał.
- Ciociu. - Masz gościa.
- Mamo, idę odrobić lekcje. - Dobra.
Ate, Kuya.
Ciociu, to Entoy. To ciocia Ester.
- Mama Lyn-lyn. - Miło panią poznać.
To z tobą Lorina wiecznie rozmawia przez telefon?
Tak, ze mną.
Lyn-lyn trochę mi o tobie opowiadała.
Tylko pamiętaj.
Nie skrzywdź Loriny i dbaj o nią.
Ciociu!
Lepiej postawić sprawę jasno.
Miałabym do czynienia z Carmen, gdyby coś poszło nie tak.
Bez obaw.
Na pewno nie skrzywdzę Loriny.
- Bystry z niego chłopak. - Wszystko jasne.
Pójdę już.
Tato.
Chodź.
Tato, to jest Lorina,
nowa członkini naszej kapeli.
- Dzień dobry. - Mój tata.
Jesteś Wisajką?
Co powiedział?
Nie. To jedyne wyrażenie, jakie zna.
Rozumiem.
Zapraszam.
To Sharon?
Tak.
Często maluję jej twarz, więc zapamiętałem jej rysy.
Entoy wspominał, że uwielbia pan piosenki Sharon.
Ja?
Sharon?
Powiedziałem to, żebyś mnie zauważyła.
Przepraszam.
Entoy, nie kłam.
Wiem. Dlatego przeprosiłem.
A to?
Co to jest? Czy mogę…
Hej!
Nie skończyłem. Nie zaglądaj.
- Entoy. - Tak, tato?
Zanieś puszkę farby na górę. Jest wymieszana.
Dobrze.
- Zaraz wracam. - W porządku.
Świetnie pan maluje.
Dziękuję.
Podobno zajmuje się pan tym od dawna.
Tak.
Od lat 70.
Gdy przeniosłem się tu z prowincji,
dostarczałem taśmy.
Potem poznałem kogoś, kto robił afisze.
I otworzyłem własną pracownię.
Znów zarwiemy całą noc.
Mamo! Tato!
Nie martw się. Ja się tym zajmę.
- Pora coś zjeść! - Spociłeś się!
To były dobre czasy.
A teraz…
już nie są.
Nie wiem, czy jest dla nas jeszcze miejsce w filipińskim kinie.
Oczywiście. Wciąż jesteście potrzebni.
Zawsze powtarzam Entoyowi…
że czasy szybko się zmieniają.
Jednego dnia
latasz wysoko.
A potem…
następnego dnia
sprowadzają cię na ziemię.
Znikasz niczym bańka mydlana.
Chodź. Chcę ci coś pokazać.
Jeszcze nie jest gotowy.
- Zobacz. - Wow!
- Świetne! Ty to zrobiłeś? - Tak.
Piękne!
Muszę jeszcze to przykleić.
- Jesteś naprawdę dobry. - Dzięki.
Entoy.
Myślisz, że klienci twojego taty wrócą?
Jasne.
Jest najlepszym malarzem w okolicy.
A co? Co ci powiedział?
Nie przejmuj się nim.
Po prostu się martwi.
Z wiekiem człowiek staje się bardziej wrażliwy.
Proszę. Przeczytaj.
NIE ZREZYGNUJĘ
To nasza nowa piosenka.
Ty ją napisałeś?
Jeszcze dopieszczam tekst.
Nauczę cię, jak zaczniemy próby.
A potem ją nagramy.
Roześlemy do stacji radiowych.
I tyle. Trafimy na antenę.
A jeśli nie od razu tak będzie?
Co wtedy zrobimy?
Mam już na to plan.
Noc piosenek.
Co?
A co to?
Coś jak wieczór występów.
Z różnymi muzykami i kapelami.
Wszyscy mogą występować.
Przed menadżerami i przedstawicielami wytwórni płytowych.
Jeśli spodoba im się jakiś występ, mogą podpisać kontrakt.
To noc piosenek.
Wystąpimy na scenie?
Jak na koncercie?
Powiedzmy, ale lokal będzie mniejszy.
Moi drodzy, Lorina Dominguez!
Będzie fajnie…
Dobrze się czujesz?
O co chodzi? Usiądź.
Spokojnie. Jestem przy tobie.
Oddychaj.
Już dobrze.
A jeśli to się powtórzy podczas nocy piosenek?
Jeśli znów nie dam rady zaśpiewać?
To się nie zdarzy.
Spokojnie.
Damy radę.
Będzie dobrze.
Spokojnie.
Jestem tutaj.
Nie zrezygnuję z ciebie
Dotrę do ciebie wszędzie
Oto nasze studio.
Nie zrezygnuję
Nawet bez grosza przy duszy I ze zdartym gardłem
Nigdy z ciebie nie zrezygnuję
Nie zrezygnuję z ciebie
Dotrę do ciebie wszędzie
Nie zrezygnuję
Nawet bez grosza przy duszy I ze zdartym gardłem
Nigdy z ciebie nie zrezygnuję
Nieźle!
Wszczęto śledztwo w sprawie domniemanego objawienia w La Union…
Fajny numer. Gwarancja sławy.
…do września 1993 roku,
gdy posąg Matki Boskiej miał płakać krwawymi łzami…
- Potem. - Cuda się zdarzają!
Wasze piosenki są naprawdę dobre.
Spodoba wam się to.
Zatwierdzone.
Skończ z narkotykami.
Dziękujemy!
Dzięki! Do zobaczenia.
- Zajmujesz się pierdołami… - Dziękujemy.
Mamy to!
To jest to!
Pokaż.
Iggy, tylko znów nie zgub!
Mamy album!
A jeśli w tym roku nic się nie wydarzy?
Coś się wydarzy.
Znasz moje plany co do kapeli.
I nie martw się.
Wierzę w nas.
A zwłaszcza w ciebie.
We mnie?
Tak.
Od samego początku.
Odkąd cię zobaczyłem na dachu.
Jestem twoim największym fanem.
Sam nie wiem.
Może właśnie wtedy cię pokochałem.
Pokochałeś?
No co?
Nie wierzysz mi?
Nie wiem.
Podaj mi rękę.
Po co?
Po prostu ją daj.
Chwila. Czemu?
Podaj mi rękę. Nie bój się.
No już.
Nie jestem gotowa. Zaraz.
Nic ci nie zrobię. Złap mnie za rękę.
Lorino…
jeśli nie wierzysz, że cię kocham…
Zaczynam się denerwować.
Posłuchaj tego.
Jezu! Bałam się, że to coś poważnego.
Czemu?
Napracowałem się.
Kiedy to zrobiłeś?
Masz cierpliwość.
Zacząłem, kiedy zobaczyłem cię w sklepie.
To druga kaseta.
Pierwszą wciągnęło.
Gdy kochasz to, co robisz,
wszystko wydaje się proste.
To moi ulubieni artyści.
Spójrz na stronę B.
GDY CIĘ POZNAŁEM – PAMIĘTAM CIĘ BĘDĘ CZEKAĆ
Naprawdę muszę to mówić?
Czy i tak zapytasz, czemu wybrałem te piosenki?
Nie musisz.
Ja też cię kocham, Entoy.
Naprawdę?
- Serio? - Serio.
- Naprawdę. - Kochasz mnie?
A gdy już osiwiejemy, nadal będziesz mnie kochać?
Bez względu na wszystko.
- Entoy. - Dobry wieczór.
- Robi się późno. - Tak jest.
- Powinieneś iść. - Właśnie wychodziłem.
Już wychodzi.
- Pójdę już. - Wychodzisz?
Tak, proszę pani.
- Tak. - Dobranoc!
- Spokojnej nocy.
- Dobranoc, Lyn! - Dobranoc.
Moja kochana
Ile jeszcze mam uzbierać
Moja kochana
NIE ZREZYGNUJĘ KAPELA TESSY
Zrobię wszystko, napiszę nawet twoją pracę
Dobra. Chodź.
Do kogo?
Do CriB FM.
Podrzucić demo.
Poproszę dowód.
Nie mamy dokumentów.
Bez tego nie wejdziecie.
W porządku.
Jeszcze wrócimy.
- Dziękujemy. - Dzięki.
Bo moje serce niczego się nie lęka
WYJŚCIE EWAKUACYJNE
Raz, dwa,
trzy…
Chodź. Szybko.
Iggy! Zostań tu. Zaczekaj.
Prędko!
- Chodź! - Zaczekaj!
Nie czuję nóg!
Wchodź! Szybko!
Jesteśmy.
Jeszcze kawałek.
NA ŻYWO
Kapela Tessy.
Dobrze.
Kapela Tessy.
Gdy DJ powie nazwę naszego zespołu,
wciśnij play i record.
Jednocześnie, jasne?
Grali już naszą piosenkę?
Jeszcze nie.
NA ŻYWO
FILIPINY Z DOSTĘPEM DO INTERNETU
POCZTA
Jestem wykończona, kochanie.
Tyle wysiłku, żeby trafić na antenę.
A i tak nie mamy pewności. Nie wszystkie piosenki puszczają.
Kochanie,
tak to właśnie działa.
Pomyślałam…
że moglibyśmy wysyłać je jak listy.
- Jak to? - Pocztą.
Powysyłamy demo do stacji radiowych.
O tak.
Widzisz? Wysłane.
Szybko poszło, co?
Może się udać.
Tylko ja gram?
- Cześć! - Chłopaki!
- Hej. - Co tam? Puszczali nas już?
Jeszcze nie.
Dzwoniłem do żony. Też słuchają radia.
I nic.
Czekamy już tyle czasu.
Minął tydzień.
Chłopaki,
musimy wam coś powiedzieć.
Już wiemy.
To chyba oczywiste?
Jesteście parą.
Kretyn!
Tylko ja zauważyłem?
- Nie! - Nie o to chodzi!
Tylko o to.
Co to jest?
Weźmiemy w tym udział.
Noc piosenek?
- O tym mówię! - Świetnie!
- Super. - Noc piosenek!
Lorinski, ciągle nie ma cię w pracy.
Spóźniasz się. Jesteś rozkojarzona.
Twoja wydajność tak spadła,
że pracownikiem miesiąca musiałem wybrać Donski!
Jestem tak zdesperowany! Rozumiesz?
Gdy jestem zakochany, jestem bardziej skupiony.
Pracuję ciężej, bo życie jest piękne, prawda?
Mam rację…
Oddam całe życie
Byś był szczęśliwy
Cześć, Entoy!
To Entoy, chłopak Loriny.
A to pan Santos, mój menadżer.
Cześć. Dobry wieczór.
- Miło pana poznać. - Możesz usiąść tam.
Dziękuję.
Dobrze.
Jocelyn, gotowa?
Tak.
Czemu wciąż kocham cię
Mimo że ignorujesz moje uczucia
Choć mnie nie kochasz Ja nadal trwam przy tobie
I kocham cię szczerze
Czemu wciąż cię kocham
Choć twoje serce należy…
Panie Santos.
Chcielibyśmy pana zaprosić na noc piosenek.
FESTIWAL MUZYCZNY 21.00 BAR U JOEYA
Macie kapelę?
Tak.
Jesteśmy wokalistami razem z Loriną.
Nieźle.
Sprawdzę grafik.
- Postaram się. - Dziękuję.
- Nie ma sprawy. - Dziękuję.
I co?
- Co powiedział? - Zgodził się.
Naprawdę?
Dobry wieczór, ciociu.
- Cześć. - Zajmę się tym.
Nie musisz. Znowu późno wróciłaś.
Jadłaś coś?
Tak.
- Daj mi to. - Poradzę sobie.
Wiem, że byłaś z Entoyem,
ale w nocy jest niebezpiecznie.
Zwłaszcza dla ciebie, bo jesteś kobietą.
Przepraszam.
Mieliśmy próby z kapelą. Dlatego często wychodzę.
Posłuchaj,
nie wtrącam się w twoje sprawy.
Ale czy naprawdę tego chcesz?
Halo?
Cześć, Lorina.
Mamo!
Co u ciebie?
Bardzo tęsknię.
Ja bardziej.
Bardzo za tobą tęsknię.
Ale dobrze mi tu.
Co u twojego chłopaka?
Przystojniak z niego.
Jest miły. Wszystko u nas dobrze.
A ty jak się masz?
Nie martw się o mnie, skarbie.
Mam tu wielu przyjaciół.
To dobrze.
Chciałabym ich kiedyś poznać.
Właśnie o tym chciałam porozmawiać.
Mam wyniki twojej rekrutacji.
Dostałaś się!
Naprawdę?
To nie koniec dobrych wieści.
Stać mnie na twoje czesne.
Musisz tylko załatwić wizę studencką,
żeby przyjechać przed nowym rokiem.
Skarbie,
w końcu znów będziemy razem.
Długo na to czekałyśmy.
Tak, mamo.
Zadzwonię później, dobrze?
Uważaj na siebie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Cześć!
Spokojnie!
Dziękuję!
Jocelyn, moja kolej!
- Daj mi autograf! - Bardzo dziękuję!
Jocelyn, a ja?
Spokojnie.
- Po kolei! - Co jest?
- Gdzie się wpychasz! - Byłam pierwsza!
Co? Ja tu stoję o wiele dłużej!
Lyn-lyn! Chwila!
Odsuńcie się! Coś sobie zrobiła!
- Nasza kolej! - Cofnij się!
- Coś jej się stało! - Przestańcie!
Możesz wstać? Nic ci nie jest?
W porządku.
Jocelyn!
Jest taka śliczna!
Dam radę.
Podjedź tutaj.
- Wsiadaj, jedźmy. - Pa!
No już. Nie wygłupiaj się.
Z drogi!
- Lyn. Jak ręka? - Dzięki.
- Jesteś cała? - Tak.
Chryste, Jocelyn.
Co ci się stało?
To tylko zadrapanie. Nic wielkiego.
Trzeba się przyzwyczaić.
Musimy poświęcać im uwagę.
Co to za fani? Zachowują się jak opętani!
A jeśli chcieli cię skrzywdzić?
Nic mi nie jest. Widzisz?
BAR U JOEYA
Ty draniu
Głośniej!
Podnieście butelki z piwem!
Ale czad!
No nieźle!
Dziękujemy Głupiej Bandzie.
Brawa dla nich!
Za słabo! Głośniej!
Powitajmy kolejny wspaniały zespół,
Kapelę Tessy!
Dzięki.
Dziękujemy.
Jak leci?
Dobry wieczór.
Jesteśmy Kapela Tessy.
Nasza piosenka nosi tytuł Nie zrezygnuję. Liczymy, że wam się spodoba.
Gdzie Iggy?
Cholera, racja.
- Na miejsce, do cholery. - Jestem!
Jestem tu! Wybaczcie.
- Już - Gdzie byłeś?
Regine Velasquez jest na zewnątrz. Poprosiłem o autograf!
- Akurat teraz? - Grajmy!
Już.
Przepraszamy. Już na serio zaczynamy.
Gotowa?
Stary, Regine!
Gotowa?
Gotowa? Możemy?
Śpiewaj, Entoy. No już!
Gdy pierwszy raz trafiłem do Morayty
Oniemiałem z zachwytu…
JOCELYN POCHODZI Z ROZBITEJ RODZINY
Noszę w sobie uczucie Które staram się skryć głęboko
Nigdy nie zgasło Nigdy nie przeminęło
Zrozumiałem, że będzie tylko ranić mnie
Próbowałem o nim zapomnieć
Ale ono nie znikało
Powiedz mi, czy przetrwam
Czy zdławię w środku łzy
Czy zdołam trzymać się z dala od ciebie
Sława jest przerażająca.
Obracasz się w obcym świecie.
Jesteś gotowy na takie życie?
Nie mogę przestać o tobie myśleć
Nie wiem, co robić
To uczucie ciągle narasta
Moje uczucia do ciebie…
Gratulacje. Do zobaczenia.
Do zobaczenia. Dziękuję.
Nie pożałuje pan tego.
Do zobaczenia.
- Entoy. - Kochanie.
Wszystko gra?
W porządku?
Tak.
- Gotowa na dobre wieści? - Jakie?
Kochanie,
mamy menadżera!
- Naprawdę? - Tak!
Gratulacje!
Publiczność była odjechana.
Ale moc!
Grywaliśmy w barach, ale nikt nas nie zauważał.
Dlatego zrezygnowaliśmy. Ale dziś było świetnie!
Kochanie, mam dla ciebie pomysł.
Nagramy kolejne demo, ale tym razem zaśpiewasz solo.
Damy je Santosowi
i nagramy razem płyty.
Wyobraź sobie.
Będziesz miała album z kapelą i solowy.
Byłoby ekstra.
Chwila,
chcesz, żebym nagrała demo?
Tak.
Santos mówił, że wokalistka w zespole to świetny pomysł.
Powiedziałem mu,
że mogłabyś też nagrać solowy album.
Pomyśl tylko.
Santos będzie też twoim menadżerem.
Ale nie taki był plan, prawda?
Nie.
Ale to chyba dobra wiadomość?
Byłabyś jak Lyn-lyn.
Poczekaj, Entoy.
Czemu wszystko za mnie planujesz?
Nagrywamy tylko demo.
To nasz plan,
dla ciebie.
Zdobędziemy sławę razem.
Nasz plan czy twój?
O czym ty mówisz? Nie rozumiem.
Entoy, jestem z tobą szczęśliwa.
Uwielbiam z tobą być.
Bo cię kocham.
Wiem.
Bardzo cię kocham, skarbie.
Dlatego chcę, żebyśmy razem spełnili nasze marzenia.
To nie jest moje marzenie.
Nie rozumiem. To o czym marzysz?
Na początku tego chciałam.
Miło było myśleć,
że razem spełnimy marzenia.
Ale im jesteśmy bliżej ich spełnienia…
tym bardziej chcę się wycofać.
Mogłabym wrócić i śpiewać z tobą.
Ale nie chcę.
- Ale to przecież nasz świat. - Nie…
Nie.
Jestem tu, bo cię kocham.
Tak bardzo cię kocham.
Dlatego odłożyłam na bok świat,
o którym marzyłam…
Żeby móc dłużej być z tobą.
Nie możemy się do niczego zmuszać.
Czego tak naprawdę chcesz?
Chcę wrócić na studia.
Dobrze.
Jasne.
Żyć spokojnie.
Tylko tego chcesz?
Chcę być z mamą.
A co z nami?
Pojedziesz ze mną do San Francisco?
Czy zrobiłbyś to wbrew sobie?
Wiesz, że nie mogę wyjechać.
Wiem.
Nie możemy się zmuszać.
Chwileczkę.
Czekaj.
Chwila.
Co to znaczy?
Wyjeżdżasz?
A co z nami?
To koniec?
Czy dalej będziemy razem?
Co teraz?
Powiedz mi, jak to ma wyglądać?
Chyba każde powinno pójść w swoją stronę.
Co?
Dlaczego?
Rozstajemy się?
Czy my właśnie zrywamy?
- Entoy… - Teraz?
- Jutro wyjeżdżasz? - Proszę…
Nie taki był plan!
Proszę cię. Pozwól mi podjąć tę decyzję.
Mnie też nie jest łatwo.
Przykro mi, Entoy.
Przepraszam.
Entoy.
- Przepraszam cię. - To niesprawiedliwe.
Nie wierzę.
Nawet nie uwzględniłaś mnie w swoich planach.
Entoy.
Tak mi przykro.
Entoy…
Wystarczy.
Entoy, przepraszam.
Wybacz.
Obiecaj, że nigdy nie odejdziesz
Obiecaj, że nigdy mnie nie zostawisz
Obiecaj, że nigdy nie odejdziesz
Wciąż możemy być razem i to przetrwać
Przejść razem przez życie
Powiedz, że nigdy nie odejdziesz
Nie odejdziesz na dobre
Jak mam spełnić swoje marzenia
Bez ciebie
To ty mnie pokochałaś
Czy nie wiesz
Że jesteś moim marzeniem…
Entoy! Stary!
Gdzie jest Lorina?
Nie pytaj!
Gdy zostanie tylko ból wspomnień
Po co mam w ogóle żyć
San Francisco.
Wyjeżdża.
Zamieszka tam z mamą.
Cholera, ciężka sprawa.
I co teraz? Co z wami?
To koniec.
Zerwaliśmy.
Nie powstrzymałeś jej?
Trudno powstrzymać kogoś, kto już podjął decyzję.
Słuchaj,
ona zakochała się w tobie po uszy.
Przecież mnie zostawiła.
Ale to nie znaczy, że cię nie kocha.
Zostawiła cię,
bo chce, żebyś skupił się na zespole.
Gdybyście się spotykali, ale nie byłaby w kapeli,
musiałbyś dzielić czas.
Podjęła decyzję za ciebie.
Tłumi wszystko w sobie,
żebyś mógł zrealizować swoje plany.
Halo?
Dzień dobry.
Tu Entoy. Zastałem Lorinę?
Entoy.
Nie ma jej.
Przekazać jej coś?
Rozumiem.
To nic ważnego.
Dziękuję.
W porządku.
Pamiętam tatę. Ciągle kazał mi śpiewać.
I śpiewałam. Wszędzie.
Właśnie tej bransoletki szukam.
Pamiętam, jak mama pierwszy raz zabrała mnie na konkurs.
Szukałyśmy bransoletki, ale bezskutecznie.
To mój talizman. Tata mi ją dał.
A właśnie, potrzebujesz czegoś?
Entoy…
znów dzwonił.
Czemu z nim nie porozmawiasz?
Bo nie jesteśmy już razem.
O czym mielibyśmy rozmawiać?
Zrobiłby sobie nadzieję, a niedługo wyjeżdżam.
Nie jest ci trudno
tak go unikać?
Jest.
Poza tym…
mamy zupełnie inne plany z Entoyem.
Zanim mnie poznał, wiedział, czego chce.
Dlatego ma szczęście, że cię poznał.
Czemu tak mówisz?
Bo kochasz głęboko.
W miłości nie myślisz o sobie,
a o drugiej osobie.
On raczej by się nie zgodził.
Bardzo go zraniłam.
Jeśli naprawdę cię kocha,
dostrzeże, co kryje twoje serce.
Nieważne, jak bolesne były twoje słowa czy czyny,
przeminą jak wiatr.
Nie zranią jego serca.
Dziękuję, ciociu.
Dziękuję ci za wszystko.
Jeszcze jedno.
I jak?
Najpierw pojedyncze.
Zdejmij to.
Dzień dobry.
- Panie Santos. Panie Henry. - Mów mi Henry. Podpisaliśmy kontrakt.
Jasne.
Henry.
Właśnie.
Proszę.
Zrobimy z tego okładkę płyty.
Chcę przedstawić Tessę.
Wygląda dobrze.
Chwila. Przynieśliśmy naszą propozycję.
Proszę.
Tak.
Przygotowali ją nasi graficy.
Zatwierdziło ją MG Music.
Myślę, że powinniśmy iść w tym kierunku.
Wasze twarze muszą być rozpoznawalne, zwłaszcza twoja, Entoy.
Jest spoko.
- Tak. - Prawda?
- Ma charakter. - Niezła.
Cały zespół jest przodem.
- Widać różne osoby. - Tak.
W porządku?
Tak. Nic mi nie jest.
To Lorina?
- Fajnie tu. - Trochę zimno.
- Za zimno. - Prawda?
Ale ludzie są mili.
Podoba mi się.
Możesz na mnie liczyć.
Ja ci pomogę, Jeff.
Zostawię was.
- Będę na zapleczu. - Dobra.
SAMA MÓWIŁAŚ
ŻE TEŻ MNIE KOCHASZ
ŻE TWOJA MIŁOŚĆ NIE PRZEMINIE
ALE WCIĄŻ MNIE ODPYCHASZ
BĘDĘ NA CIEBIE CZEKAĆ, ILE TRZEBA
CZY NIE WIEDZĄ, ŻE ZŁOŻYLIŚMY OBIETNICĘ
ZAWSZE BĘDĘ CIĘ KOCHAĆ
- Peklowana wołowina. - Dziękuję.
Zmieściłaś wszystko do dwóch walizek?
- Tak. Mam tu wszystko. - Wow!
- A paszport? - Mam.
Jest w torbie w pokoju.
Może po nią pójdziesz?
Jeszcze nie skończyła jeść!
- To nic. - Lepiej się upewnić.
- Lo! - Co?
Serio zostawisz mnie z mamą?
Proszę cię. Nie dramatyzuj, Lyn-lyn.
- Idź po torbę, skarbie, bo jej zapomnisz. - Żartowałam.
Wiesz, że bardzo cię kocham.
Pójdziesz ze mną do galerii, skoro nie mam asystentki?
Oczywiście!
Jedzmy.
- Dobrze. - Podaj owoce.
- Owoce? - Tak.
Tato, na pewno poradzisz tu sobie sam?
Dam sobie radę.
Odezwę się, jak dotrzemy na miejsce.
Dzwoń w razie potrzeby.
Lorina?
Wszystko w porządku?
- Tak. - Jedźmy.
Tato, słuchaj radia. Niedługo będą puszczać naszą piosenkę.
Będę słuchać.
Jedźcie, bo się spóźnicie.
Nie zapomnij brać leków.
Zbieramy się.
Uważaj na siebie.
- Wskakuj! - Entoy.
Ruszajmy!
Do zobaczenia.
- Zapchałem toaletę. - Zajmę się tym.
Przepraszam!
Wsiadaj.
Ruszajmy!
Tato!
Mówiłaś, że zawsze będę tym jedynym
Powiedz, kogo wczoraj całowałaś
Wiedziałaś, jak bardzo cię kocham…
Jaka spójność?
Uciekam
Od miejsc i rzeczy…
Od MG Music.
Dziękuję.
KAPELA TESSY JESTEM TWÓJ, A TY MOJA
Uczucia, które trawią mnie od środka
Uciekam
Starałem się trzymać z dala od ciebie
Teraz mogę tylko o tobie zapomnieć…
Uważajcie na siebie, ciociu.
- Dziękuję za wszystko. - Trzymaj się.
- Pozdrów mamę. - Kocham cię. Będę tęsknić!
To było Uciekam Ang Tunay na Amo.
A teraz piosenka nowego zespołu, Kapeli Tessy.
Z ich debiutanckiego albumu.
Oto Jestem twój, a ty moja.
Słyszałaś, mamo?
- Co? - To zespół Entoya!
Który? Ten w radiu?
- Tak! - Naprawdę?
Przeczytam dołączoną notatkę.
Inspiracją do napisania piosenki była Lorina.
Sama mówiłaś…
Dong!
- Dong! - Tak?
- Dong! - Słucham.
To piosenka Entoya.
- Proszę nagrywać. - Jak?
- Trzy… - Nie.
- Tak? - Zapomniałem.
Szybciej!
- O nie! - Naciśnij oba!
Czemu się odsuwasz
Gdy się do ciebie zbliżam
To Lo!
- Mamo, to Lo! - Lorina!
Słyszał pan? To moja siostrzenica, która z nami jechała.
Moja kuzynka!
Poproszę te miętówki.
Czy nie wiedzą
Że złożyliśmy obietnicę
Jestem twój
A ty tylko moja
BĘDĘ NA CIEBIE CZEKAĆ, ILE TRZEBA
JESTEM TWÓJ, A TY MOJA
Co by się nie działo
Zawsze będę cię kochać
I bez względu na wszystko…
Pani miętówki!
Ostatnie wezwanie dla pasażerów lecących do San Francisco.
Proszę podejść do bramki numer 4.
Przepraszam.
Przepuści mnie pani? To pilna sprawa.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Nawet gdy mnie już nie będzie
Będę czekać w Niebie
Halo?
Dzień dobry.
Czy zastałam Entoya?
Nie ma go. Wyjechał.
Przekazać mu coś?
Proszę mu powiedzieć,
żeby na mnie zaczekał.
Wrócę do niego.
I że za wszystko przepraszam.
Ostatnie wezwanie dla pasażerów lecących do San Francisco.
Proszę podejść do bramki numer 4.
Proszę mu powiedzieć, żeby na mnie zaczekał.
I że bardzo go kocham.
Wrócę.
Uważaj na siebie
A ty moja
Proszę.
Dziękuję.
Przebój Jestem twój, a ty moja
jest już dostępny w sklepach!
A dziś gościmy w studio
Kapelę Tessy!
Jak smakuje sława?
- Świetnie! - Super!
Dziękujemy wam!
Kapela Tessy!
Przyjechała Kapela Tessy,
zespół uczelniany, który szturmem zdobył scenę muzyczną!
Są ekstra!
Dzięki!
Ely!
Zagracie jako support Bon Jovi.
- Kozacko. - Bon Jovi!
Bon Jovi?
Mówisz serio?
JESTEM TWÓJ, A TY MOJA KAPELA TESSY
WYPRZEDANE
Wszystko gra?
- Tak! - Super.
Został nam ostatni set.
Kolejna piosenka jest dla nas wyjątkowa.
Zgadniecie, co teraz zaśpiewamy?
Jestem twój!
Śpiewajcie z nami.
- Tak! - Do dzieła.
Kocham cię, Entoy!
Boski!
Sama mówiłaś
Że też mnie kochasz
Obiecywałaś
Że twoja miłość nie przeminie
Ale czemu się odsuwasz
Gdy się do ciebie zbliżam
Pęka mi serce
Gdy widzę cię z kimś innym
Czy nie wiedzą
Że złożyliśmy obietnicę
Jestem twój
A ty moja
Tato, mam twój ulubiony makaron.
Jedzmy, zanim wystygnie.
Znów nie wziąłeś leków.
Tato.
Entoy.
Wiem…
że nie wspierałem twoich muzycznych marzeń.
Myślałem,
że nic z tego nie będzie.
Nie od razu w ciebie wierzyłem.
Przepraszam cię.
Nie myślałem o tym, czego chcesz.
Wstydziłem się przyznać,
że się myliłem.
Ale…
nigdy nie myśl, że cię nie kocham. To nieprawda.
Kocham cię bardzo mocno, synu.
Ciebie i Tessę.
Jestem z ciebie dumny.
Tyle razy zawiodłem ciebie i twoją matkę.
Żałuję tego.
Ale…
choć nie byłem w stanie przedłużyć Tessie życia,
chciałbym wierzyć, że być może…
Mam taką nadzieję…
że coś jednak zrobiłem dobrze.
I ty coś osiągnąłeś.
Nie zapominaj…
że nic na tym świecie nie jest wieczne.
Ale to nie znaczy,
że masz rezygnować z osoby, którą kochasz.
Zbuduj własny świat, Entoy.
Bardzo cię kocham.
Jeśli wszystko
Musi mieć swój kres
Ta podróż
Doprowadzi nas do celu
A gdy odejdziesz
Jedynym, co mi zostawisz
Będzie miłość
Może lepiej dajmy sobie spokój
Król nieśmiałości
Zjedz coś.
Dzięki, mamo. Ale o mnie dbasz.
No pewnie.
- Kotku. - Tak?
Nie tęsknisz
za śpiewaniem?
Raczej nie.
Wystarczą mi improwizacje.
Okazjonalne karaoke. Ale…
nie tęsknię za specjalnie.
Skoro tak mówisz.
Idź do pracy, bo znowu się spóźnisz.
Tak jest!
Nie sądziłam, że ktoś będzie mi matkować.
Uważaj na siebie.
- Do zobaczenia. - Pa.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
TEKŚCIARZ I KOMPOZYTOR
KOGO CHCĘ POZNAĆ…
WSZYSTKICH… WKRÓTCE!
W porządku?
- Tak. - Mamo!
To po nas.
- Dobry wieczór! - Ja to wezmę.
Dziękuję.
Gdzie jesteśmy?
Dokąd jedziemy?
Tam.
Mamo!
Billboard z koncertem Lyn-lyn!
Mamo! Jo-C!
Jedziemy tam?
Może.
Ester mówiła, że ktoś nas zawiezie na miejsce.
Lyn-lyn jest niesamowita!
Nic mi nie powiedziałaś!
Mogłybyśmy się wystroić.
Świetnie wyglądasz.
- Jesteś piękna. - Lyn-lyn jest boska!
Kochani!
Co za powitanie!
Ciociu!
Muszę kończyć.
Witajcie z powrotem!
- Ale odniosłaś sukces! - Przesadzasz.
Ale jestem teraz menadżerką Jo-C…
To on?
Moja siostra, Ester. Mój narzeczony, Greg.
Greg?
- Miło cię w końcu poznać! - Cześć!
Ciebie też, Ester.
Gotowe?
- Tędy. - Niech usiądą.
- Zabiorą cię do Lyn-lyn. - Do zobaczenia.
Do zobaczenia.
- Chodźmy. - Tędy proszę.
Dziękuję, że jesteście.
Nie macie pojęcia, jak się cieszę, że mogę tu z wami być.
To dzięki waszemu wsparciu i miłości
jesteśmy tutaj.
Chcę też podziękować osobie,
która mnie prowadziła
i wspierała
od samego początku aż do teraz.
Mojej mamie.
Bardzo ci dziękuję, mamo.
Następna piosenka to cover.
Była wielkim hitem lat 90., więc mam nadzieję, że wam się spodoba.
Sama mówiłaś
Że też mnie kochasz
Obiecywałaś
Że twoja miłość nie przeminie
Ale czemu się odsuwasz
Gdy się do ciebie zbliżam
Pęka mi serce
Gdy widzę cię z kimś innym
Czy nie wiedzą
Że złożyliśmy obietnicę
Jestem twój
A ty moja
A teraz powitajmy gorącymi brawami
inspirację do powstania tego hitu lat 90.
Oto Lorina Dominguez!
- Tędy. - Nie jestem gotowa!
Proszę.
Witaj z powrotem, Lo.
Poradzisz sobie.
- Tato… - Lorina.
Tato!
Żebyś się nie denerwowała…
Pamiętaj, że zawsze jestem z tobą.
Lorina Dominguez!
KONKURS WOKALNY
Co by się nie działo
Zawsze będę cię kochać
Nieważne
Co mówią, jesteś tą jedyną
Moja najdroższa
Zawsze będę na ciebie czekać
Nawet jeśli
Zaprowadzi mnie to do Nieba
A jeśli cię tam nie znajdę
Będę błagać niebiosa
By cię odnalazły
I powiedziały
Przypomniały ci
O naszej zapomnianej obietnicy
Że jestem twój
A ty moja
Lo, ktoś na ciebie czeka.
Entoy!
Uwierz więc
Że będę na ciebie czekać
Ile trzeba
Nawet jeśli
Zaprowadzi mnie to…
Kazałaś mi czekać.
Więc czekałem na ciebie.
A jeśli cię tam nie znajdę
Będę błagać niebiosa
By cię znalazły
I powiedziały
Przypomniały ci
O naszej zapomnianej obietnicy
Że jestem twój
A ty moja
Na wieki
Lorina,
mam pytanie.
Jakie?
Co z twoim planem?
Udało ci się go zrealizować?
Tak.
Udało mi się.
Czy moglibyśmy
zrealizować teraz mój?
Jaki?
„Przywrócić słodycz miłości”.
Nie masz nic bardziej aktualnego?
- To już niemodne? - Przestarzałe!
- Mam coś nowszego. - Co takiego?
„Ten koleś się w tobie zabujał, ziom”.
Nazywasz mnie ziomem? Jak śmiesz?
Nie.
Bardzo się cieszę,
że mam przy sobie połówkę na całe życie.
Nawet jeśli świat się zmieni.
Tęskniłam za tobą.
Ja za tobą też.
- Głodna? - Tak.
Chodźmy. Jesteś mi winien grilla.
No tak.
- Flaki? - Tak.
Idealnie.
Pierożki?
MIŁOŚĆ NA JEDNĄ PIOSENKĘ
Panie mecenasie, co za stylówka.
- Ładnie? - Pasuje ci.
OD, co u was?
Mamy czwarte dziecko w drodze!
Już czwarte?
A co z Iggym?
- Idzie! - Hej!
- Kopę lat! - Nie odpisujesz mi.
Wybaczcie. Mieliśmy próbę.
Moja koleżanka z zespołu.
- Cześć! - Samantha.
- Cześć. - Hej!
To Sam, OD, Sherilyn, Francis.
- Entoy i… - Cześć, Francis, Entoy.
- Lorina! Miło mi. - To ty jesteś Lorina!
- Miło cię poznać. - Znasz mnie?
Iggy mówił, że to przez ciebie
Regine zrezygnowała z gościnnego występu na koncercie.
- Komuś się oberwie! - Co to ma być?
Wszyscy znają już program koncertu,
nawet twoja mama.
Znowu planujesz mi życie?
Nie chcesz?
Jasne, że chcę, głuptasie!
Bardzo!
Siedzi w ciemnym kącie
Nie wiem czemu Spośród tysięcy kobiet
Właśnie ty w mgnieniu oka Skradłaś moje serce
Chcę usłyszeć twój głos
Marzę, by chwycić cię za dłoń
Chciałbym zbliżyć się do ciebie
Gdyby nie gość, którego tulisz
Zabierz mnie do swego pałacu
Pospacerujmy po ogrodzie twego królestwa
Może i nie mam nic
Ale obiecuję służyć ci do końca życia
Moja księżniczko
Księżniczko
Nie mogę spać
Wciąż myślę o błysku w twych oczach
Siedzisz mi w głowie cały ranek i całą noc
Chciałbym ciągle cię oglądać
Boli mnie na myśl, że to tylko sen
Zwykły sen
Zabierz mnie do swego pałacu
Pospacerujmy po ogrodzie twego królestwa
Może i nie mam nic
Ale obiecuję służyć ci do końca życia
Moja księżniczko
Księżniczko
Zabierz mnie do swego pałacu
Pospacerujmy po ogrodzie twego królestwa
Może i nie mam nic
Ale obiecuję służyć ci do końca życia
Moja księżniczko
Księżniczko
Napisy: Agnieszka Komorowska