Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mauricia!
AKADEMIA ŁOTRÓW
Pakuj ostrożniej! Przydadzą nam się za rok.
Rudolf nieco się zdeformował od tylu lat ciągnięcia sań.
Lampki też już nie migają.
A Mikołaj łysieje na brodzie.
Ostrożnie! Potrzebujemy go!
Dodamy mu nieco zarostu, wyczyścimy i będzie jak nowy.
Tegoroczne święta mnie wykończyły.
Ledwo się obejrzałam, a już są walentynki.
To zawsze jest trudny okres. Takie życie.
Ale to dobrze, bo na każdym piętrze czyha nasza konkurencja.
Powinnyśmy się cieszyć.
Vicky! Gigi!
Późno już! Zaraz otwieramy.
Wymieńcie dekoracje na walentynkowe.
Robicie to za wolno! W tym tempie skończycie na Wielkanoc.
- Dobrze. - Żwawiej!
I szybkie ogłoszenie przed otwarciem.
O co chodzi?
Z radością ogłaszam, że w weekend, z lekkim opóźnieniem,
wyprawiamy przyjęcie świąteczne!
Klaszczcie!
No…
Uczcimy narodziny Jezusa chwilę przed Wielkim Postem.
Cicho, bo cię usłyszy.
Co mówiłaś, Gigi?
Nic.
To ty odpowiadasz za organizację przyjęcia.
Przyjmuję wyzwanie.
Klaszczcie!
A właśnie, każdy musi przynieść jakieś danie.
- Wiecie co! - Cholera.
- Serio? - Hej!
Klaszczcie!
Dobrze!
OTWARTE
PROMOCJA WALENTYNKOWA
Gi!
Brakuje nam ludzi. Wspomóż kelnerów.
- A kto będzie witał gości? - Dasz radę robić to i to?
Jasne!
Może czas uwzględnić moją rekomendację?
- Potrzebujemy ludzi, bo… - Gigi!
Co miesiąc musimy osiągnąć dany zysk. Nie uda się, jeśli kogoś zatrudnimy.
Jako zastępczyni kierownika
powinnaś o tym dobrze wiedzieć.
Wiem o tym. Wszystko obliczyłam i wyszło, że…
Zapraszamy!
- Proszę. - Klient nasz pan!
Witamy w SamgyupToSawa! Stolik dla trojga?
- Witamy! Stolik dla dwojga? - Zgadza się.
Zapraszamy!
Klient nasz pan!
- Gigi! - Tak?
- Sprzątnij stolik 11. - Dobrze.
Zaraz wracam.
Dziękujemy!
Gigi.
Chcę, byś jutro pokazała mi program przyjęcia świątecznego.
Każdy ma określić, jakie danie przyniesie.
- Dobrze. - I jeszcze jedno.
Dodaj więcej serc i amorów, bo dekoracja wypada blado.
Masz.
Na jutro ma być gotowe.
Więcej amorów. Więcej serc.
Więcej klimatu! Dużo więcej.
Masz klucze.
Odpowiadasz dziś za zamknięcie.
Dobranoc.
Zbieramy się.
Proszę uważać.
Kochanie!
Hej, co tak długo?
Jingo obrzucił mnie robotą. Opowiem potem. Konam z głodu.
Gość zachłysnął się swoją władzą.
- Ładnie pachnie. Myłeś go? - Ładnie pachnie?
Za to ty capisz kimchi!
Dupek! Jedźmy już.
Czekaj.
No dobra.
To nasza piosenka. Pamiętasz ją?
Ma już siedem lat.
Tak jak nasz związek.
Pamiętasz Niña i Leię z liceum?
Tak. Nie żyją?
Daj spokój! Pobrali się, zobacz.
Byli sobie przeznaczeni.
A pamiętasz Buknoya i Jingle?
Też się pobrali?
Nie, nie żyją.
Serio?
Żartuję! Wyluzuj trochę.
Zaręczyli się. Dasz wiarę?
Chyba wiem, dokąd to zmierza.
Przecież nic nie mówię.
Najpierw muszę oszczędzić.
Gdy awansuję na starszego księgowego,
to ty będziesz się przechwalać.
Cierpliwości.
No dobra.
Możesz zejść.
Kochanie.
Mam jutro nadgodziny.
Mamy audyt w biurze. Dasz radę wrócić sama?
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Po prostu zmarnuję trzy godziny na powrót autobusem.
Przepraszam cię. Po prostu…
Żartuję. Poradzę sobie.
- Leć. - Głuptas.
- Trzymaj się. - Jasne.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Kocham cię.
Kochanie, kocham cię!
Kocham cię.
Pa!
- Hej! - Hej. Dostałaś SMS-a?
- Na temat czesnego? - Dziekanat wysłał mi upomnienie.
Przecież ci odpisałam.
Miałaś poprosić mamę. Tata wysłał jej pieniądze.
Odesłała mnie do ciebie.
- Gdzie ona jest? - Kręci filmiki w pokoju.
Hejka!
Witajcie, drodzy zakupoholicy!
Czas na rozpakowywanie!
Co za piękna torebka!
Doszła naprawdę szybko.
Piękna. Już ją uwielbiam.
Wspaniała! Wiecie co?
Idealnie wpasuje się w mój jutrzejszy strój.
Przekonacie się! Pa!
W końcu jesteś, córuś. Zobacz, co kupiłam.
Porządnie uszyta.
I nie wali rybą.
- Jak z wyższej półki, co? - Raczej ze średniej.
- Lub niższej. - Nie bądź taka.
Spójrz na etykietę. „Balenciagah”.
Nie powinno być „h”.
I tak nikt nie zauważy. Przesadzasz!
Buty to „Jimmy Chos”, a nie „Jimmy Choo”.
A ten zegarek to nie Buglari, tylko jakiś Bulgar.
Zostaw! Kupiłam je z odroczoną płatnością.
Czemu Candy znów prosi o pieniądze?
No tak, kochanie.
Dasz jej? Później ci oddam.
Przecież tata wysłał pieniądze. Napisać do niego?
Nie musisz!
Ma się dobrze w Bahrajnie. Nie martwmy go.
ZAMYKAMY O 20 PRZYJĘCIE ŚWIĄTECZNE
WESOŁYCH ŚWIĄT SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
Zobaczcie.
To nagroda główna? Nieźle!
Jakiś hojny sponsor. Od kogo to?
- Nie podpisał się. - Wnieście to!
- Jasne. - Szybko!
Ostrożnie.
- Ciężkie. - Powoli.
Vicky!
Klaszczcie!
Wygrałaś roczny zapas kimchi od naszego sponsora,
Go Dong Hae Food Industries!
Dziękuję. Spóźnione wesołych świąt.
Ich kimchi jest ostre jak twoje uwagi.
Czas na nagrodę główną.
Ściągnijcie to.
Sponsor pozostaje anonimowy.
- To pewnie pralka. - Albo materac.
- Zwykły kalendarz. - Losuję!
Nagrodę wygrywa…
- Gigi. - Gratulacje!
- Szczęściara! - Wygrałaś telewizor!
Gratulacje!
Dziękuję. Spóźnione do siego roku!
Otwórz. Może to jednak materac.
Jednak telewizor.
Gratulacje!
Chętnie go od ciebie przejmę.
Będę go spłacać przez kolejne 20 lat.
Nie ma mowy!
No weź, wymieńmy się.
Oddam ci swoje kimchi.
- Zróbmy zdjęcie. - Dobra.
Spójrz tu. Raz, dwa, trzy!
Jeszcze jedno.
Jest ogromny! Mam go zmieścić na skuterze?
- Damy radę. - Serio?
Pasuje idealnie…
do mojej kawalerki.
No weź, rzadko mam takie szczęście.
Oboje będziemy z niego korzystać. Co nieco „Netflix and chill”.
- Nie bajdurz. Jedźmy. - No proszę.
- Znowu pięknie pachnie. - Jedźmy.
Połóż karton na kolanach i trzymaj mocno. Chodź.
REJESTRACJA
DANE PROFILU
Cześć, Gigi.
Odpowiedz na kilka pytań, by spersonalizować swój profil.
Wybierz jedną odpowiedź.
Batman czy Joker?
Batman.
Mara czy Clara?
Jasne, że Mara.
Sara czy panna Minchin?
Sara.
King Kong czy Godzilla?
King Kong.
Judasz, Barabasz czy Gestas?
Gestas.
Czy jesteś zadowolona z życia?
Brak odpowiedzi oznacza „nie”.
Zastanawiam się.
Prawo uciśnionych.
Wybrane sceny, usunięte sceny, kompilacje.
A gdzie reszta seriali?
ODTWÓRZ
Prawo uciśnionych
To moje przeznaczenie
W ziemi zakorzenione
Zmiana nie nadejdzie
Prawo ucieśnionych
Brzemię ciężkie tak
Czy taki już mój los?
Prawo uciśnionych
Co to za ludzie?
Nie gra w tym nikt znany?
Prawo uciśnionych…
Tato!
- Mirinisa! - Tato!
Kochanie!
Tęskniłam!
Tak się cieszę, że wróciłeś do naszej ogromnej hacjendy.
Konie też za tobą tęskniły.
Od tygodni płaczą w stajniach.
Wiedz, że wróciłem z twoją przyszłą macochą.
To Mauricia.
Masz też przyszywaną siostrę.
Oto Mimi.
Witajcie w naszej ogromnej hacjendzie.
Moje konie!
Mauricia, Mimi, muszę was zostawić.
- Jasne. - Lecę do stajni.
Dam wam trochę czasu, byście mogły lepiej się poznać.
Śmiało, tatku!
Mirinisa, tak?
Czemu mnie…
- Co ci zrobiłam? - Nic.
Chciałam wyryć trwały ślad w twojej pamięci i na policzku.
Od teraz jesteśmy królowymi ogromnej hacjendy Arnulfa.
- Rozumiesz? - Tak.
Piśnij choć słówko ojcu, a na razie się nie skończy, jasne?
Tak.
Za co? Nic nie zrobiłam!
Po prostu miałam ochotę.
No i do trzech razy sztuka.
Ciesz się, że nie do 46.
Mniejsza. Mimi, moja uwodzicielska córko,
wejdźmy do tej ogromnej hacjendy i znajdźmy służbę do dręczenia.
Chodźmy, mamciu!
Pozwól, że dam ci nieproszoną, ale bardzo cenną radę.
Jaką?
Nie stawaj mi na drodze!
Boże! Nie ma nic innego?
Arnaldo, prawda?
Owszem.
Jest chociaż ciacho. Nie zasnę.
- Arnaldo? - Mirinisa!
Przyniosłem ci świeżo zerwane kwiaty z ogrodu mojej babci.
Mirinisa!
Oto bardzo długa lista zadań, które masz dzisiaj wykonać.
Zacznij od czyszczenia rynien,
a potem wypierz i wyprasuj ciężkie, aksamitne zasłony.
Następnie umyj wszystkie konie
i zrób im dokładny manicure oraz pedicure.
Jasne?
Tak…
To na co czekasz? Leć!
Czemu ma to robić?
Macie wielu służących w swej ogromnej rezydencji.
Lubię przystojniaków.
O ile nie wściubiają nosa!
- Ktoś ty? - Arnaldo.
Jedyny wnuk doñy Auring,
właścicielki ogromnej hacjendy po drugiej stronie miasta?
We własnej osobie.
Arnaldo, pasujesz do Mimi, mojej uwodzicielskiej córki.
Jest młoda, gibka i pełna energii.
Pokaż mu, co potrafisz!
Moja córunia!
Mirinisa!
Tak?
Coś ty zrobiła z moją wytworną suknią?
Przepraszam, to był wypadek. Chciałam ją wyprasować!
Mamo!
Spójrz, co zrobiła z moją wytworną suknią!
O ty suko!
Wiesz, ile ona jest warta?
Więcej od twojej reputacji!
Za karę masz siedzieć w łazience, aż będzie nieskazitelnie czysta.
Naprawdę nie chciałam!
Obiecuję, że się podszkolę.
„Podszkolisz?”
- Zasłużyłaś na to. - Proszę pani!
Siedź tam!
Proszę pani!
Prawo uciśnionych
To tyle. Do zobaczenia.
Dam wam znać, jeśli restauracja wyjdzie na prostą.
Dzięki. Dobra z ciebie osoba.
- Pa. - Pa.
Decyzja o zwolnieniu jest ostateczna?
To jedyny sposób, by obniżyć koszty.
I tak jest nas za mało.
Dlatego od dzisiaj pracujesz na podwójnej zmianie.
Wspomożesz kelnerów.
Przecież jestem zastępczynią kierownika.
Ukończyłam studia hotelarskie, i to z wyróżnieniem.
- Nie pracuję tu jako kelnerka. - Co mnie obchodzą twoje studia?
Masz w nosie tę firmę.
- Wcale nie. - Myślisz tylko o sobie!
Na niczym się nie znasz i to nie ty decydujesz.
Ukisisz jeszcze sporo kimchi, nim zostaniesz kierowniczką.
Ale…
Betty!
Halo!
Obłęd. Nawet nie odpowiada.
Jak mogę państwu pomóc?
- Jesteś córką Betty? - A co?
Nie możemy się do niej dobić.
Przekaż jej, że tracimy cierpliwość.
Zalega z płatnościami.
Zamiast popisywać się w mediach społecznościowych,
powinna spłacić nam swoje długi.
Przekaż jej to.
Panowie.
Mamo.
Poszli sobie?
Kto to był?
Windykatorzy.
Zapomniałam o kilku płatnościach.
Jak długo to trwa?
Nie pamiętam. Jakiś…
rok.
- Dzwonię do taty. - Nie!
Nie dzwoń.
Naprawię to. Coś wymyślę.
Tylko nie mów o tym tacie.
Proszę.
Dobra.
- Nie smuć się już. - Dziękuję ci.
Jesteś kochana.
- Przepraszam. - Co jest?
O nie!
- Gigi! - Pomogę ci.
Nabałaganiłaś i zmarnowałaś danie!
Potrącę ci za to!
- To był wypadek. - Szybko, sprzątaj to!
Jeszcze ktoś się poślizgnie.
Zajmę się tym.
Gigi niech wita klientów.
Jest zastępczynią kierownika, a nie kelnerką.
Potrzebuję mopa, a nie twojej opinii. No leć!
Przepraszam.
Hej.
Ogarnij się.
Durna.
Stolik 18, szybko!
Durna.
- Gigi! - Czemu przed domem śmierdzi?
Lepiej niech mama ci to wyjaśni.
Co się stało?
Przyjechał kurier.
Wyszłam odebrać paczkę,
ale okazało się, że to pułapka.
To byli ci windykatorzy.
Najpierw obsypali mnie obelgami,
a potem obrzucili mnie i dom zgniłymi jajami.
Czemu tego nie zgłosiłaś?
Wolałam nie robić afery.
Kochanie,
pomożesz mamusi?
Dlaczego ja?
Zadzwoń do taty.
Nie mogę!
Nie może się dowiedzieć. Wścieknie się na mnie.
Proszę, kochanie. Pomóż mi.
Chociaż z częścią długów.
Masz oszczędności.
Pomóż mamie.
Ile potrzebujesz?
- Pięćdziesięciu tysięcy. - Aż tyle?
Za tym skuterem.
- Jesteśmy na miejscu. - Ale tu cudownie!
- Zjemy tu? - Świetnie gotują.
Abet!
Kto to?
Pozwól mi wyjaśnić.
Co robiła na twoim skuterze?!
No mów!
Nie przy ludziach.
Zabierasz ją na pizzę?
Ze mną chodzisz tylko do barów.
Capię przez to anyżem!
Spokojnie.
Nie masz jaj, by zerwać, więc umawiasz się z dwiema?
Oszczędzasz? Lepiej oszczędziłbyś sobie wstydu.
- Pogadajmy. - Łapy precz!
Ten zapach.
To tobą pachniał kask!
Walisz wiązanką pogrzebową! Z drogi!
Posłuchaj mnie, Gi!
To mój kask! Zapłaciłam za niego!
Chodź, Abet.
Zjedzmy piczcę i zapomnijmy o niej.
Idiotka!
Durna!
Głupia!
Plugawa!
- Mam dość… - Mauricia!
Mimi! Co robicie mojej córce?
- To nic takiego. - Tylko się bawiłyśmy.
Mamo, tato, chleba mi się chce
Siostro, bracie, zrób mi wnet kawę
Moje życzenia to rozkaz dla ciebie
Gdy ich nie wykonasz, zdzielę cię po gębie
Raz, dwa, trzy, cztery
- Bolało. - Wybacz, mamciu.
Szybko, jeszcze raz! Przepraszam.
Mamo, tato, chleba mi się chce
Zadymiara!
Bezczelna!
Wiedźma!
Mauricia, Mimi! Co robicie mojej córce?
To nic takiego.
Robimy Mirinisie metamorfozę.
I dzieło ukończone!
Uśmiech, bo nie będzie obiadu.
Jesteś podrzędną i plugawą ofermą.
Mauricia! Mimi!
Co robicie mojej córce?
Kochany,
to tylko niewinna gra do alkoholu.
Twoja kolej.
Chybiłaś!
Za mało! Utopiłabym ją w całej beczce!
Za bycie durną ofiarą losu!
Zasługuje na to!
W końcu, Gigi.
Ujrzałaś światło.
Spokojnie, przybywam w pokoju.
Pora, byś do nas dołączyła.
Zaczekaj. Gigi!
Gigi.
Gigi, co robisz? Wracaj!
Wracaj…
No cóż. Na pewno wrócisz.
Dziękujemy!
Prawo uciśnionych?
- Jest taki serial? - Tak!
Kto w nim gra?
Nikt znany. Niszowi aktorzy teatralni.
Ale antagonistka się do mnie odezwała. Jakby mnie znała!
Ten twój telewizor chyba ma jakieś supermoce.
Lepiej mi go oddaj.
Hej, co tu się dzieje?
Stolik 14 nie może się was doprosić, a wy sobie tu gadacie?
Mam cię już dość, Vicky.
I ciebie też, Gigi.
Dajcie im jedzenie, nim zmienią się w kanibali.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
Wszystkiego najlepszego z okazji walentynek.
Rany, to słodkie. Też coś dla ciebie mam.
To nie wszystko.
Mirinisa!
Panienko?
O co chodzi?
Wyciśnij mi sok pomarańczowy.
- Szybko, upalnie dziś. - Oczywiście!
Mirinisa!
Tak, pani Mauricio?
Zanieś to ojcu. Na wzmocnienie.
- Jasne? - Tak.
- No już! - Dobrze.
Mirinisa!
Jesteś wolna, a do tego o mnie zapominasz?
Dawaj!
Przepraszam.
Tato.
Wypij, to na wzmocnienie.
Mamo!
- Mimi? - Mamo!
Mimi!
Mimi! To ty?
Mimi!
Moja córeczko!
Moja uwodzicielska córeczko!
Co zrobiłaś mojej córce?
Moja uwodzicielska córeczko!
Będę tęsknić.
Obiecuję, że nie spocznę, póki nie położę łap
na ogromnej rezydencji Arnulfa razem z rozległą posiadłością.
Pomszczę cię!
Pomszczę cię ja i…
Gigi!
Dlaczego ja?
Co się stało?
Zaakceptuj swą prawdziwą moc.
Pokażę ci twój prawdziwy potencjał.
Po prostu mi zaufaj.
Co masz do stracenia?
Witaj w świecie oper mydlanych.
Dzięki za zaufanie.
Cieszę się, że tu jesteś. Nie pożałujesz.
Będziemy świetnym zespołem.
I jak ci się podoba?
Pięknie tu.
Domy wyglądają inaczej.
I co za zachód słońca!
Aż prosi się o selfie.
To świat pełen pięknych ujęć.
Każdy zakamarek jest gotowy na uwiecznienie.
Żyjemy dramatami, a te wymagają konfliktów.
Starcia dobra ze złem.
Światła z mrokiem. Bohaterów z łotrami.
To jedyne, co się liczy.
Bohaterowie i łotrzy.
Od początku wiedziałam, do kogo ci bliżej.
Zatrąb na nich.
Jeszcze raz.
- Won stąd! - To bohaterowie czy łotrzy?
To statyści.
Nie mają kategorii.
Są częścią tego świata, by go uwiarygodnić.
Zwykli mieszkańcy dla wypełnienia tła.
Nie udało im się zostać ani bohaterami, ani łotrami.
Teraz żyją sobie gdzieś w tle,
przewijając się przez najróżniejsze sceny.
Trafi im się kwestia, ale…
dość o nich.
Najważniejsze, byś pamiętała,
że zawsze musimy zadowolić Sponsora.
„Sponsora”?
Póki istnieje równowaga między siłami zła i dobra,
Sponsor jest szczęśliwy.
A wtedy opowieść trwa,
serial ma kolejne sezony, a my istniejemy dłużej.
Później lepiej to zrozumiesz.
Ale po kolei.
Musimy cię zapisać.
AKADEMIA ŁOTRÓW
Witaj w Akademii Łotrów.
Zrobimy z ciebie prawdziwą łotrzycę.
Motto naszej szkoły to:
„Nie ma bohatera bez łotra”.
Kto to?
Założyciele szkoły.
Imponujące, co?
Ukończyłam szkołę z wyróżnieniem
i dyplomem z interdyscyplinarnego nękania
ze specjalizacją w behawioryzmie diw i oszczerstwach.
Nieźle.
Mam też magistra z nauk o zemście.
Aktualnie kończę doktorat. Zgadnij temat mojej pracy.
Tak?
„Sztuka awansu społecznego w erze cyfrowej,
czyli jak fingować swoje życie, aż znajomi umrą z zawiści”.
Miałam już zaplanowaną obronę, ale byłam zajęta zdjęciami.
Na dodatek od ukończenia szkoły otrzymuję wyróżnienia za zasługi
i zasiadam w radzie nadzorczej
jako starsza demoniczna suka.
Nie próżnujesz.
Nie chwalę się, tylko chcę ci pokazać,
że trafiłaś w naprawdę dobre ręce.
Klaso, zmarszczcie brwi!
Mocniej!
Uśmiechnijcie się, kierując usta w prawo,
a potem powoli do góry.
Oczy szeroko!
Szerzej!
Głowa do góry! Wyżej!
Dobrze.
To będzie wasz stały wyraz twarzy.
Nawet gdy będziecie sami. Jasne?
Tak jest!
Świetnie.
Przygotujcie się.
„Twoja mama…” Start!
Twoja mama jest spłukana.
Twojej nawet nie spłukują!
- Twoja pierze w rzece. - Twoją piorą!
Twoja mama zjada gołębie!
A twoja cuchnie jak obsrany gołąb!
Co za nicponie!
Wspaniale!
Słodziaki.
Jak w każdej szkole mamy klasy, wybitną kadrę nauczycielską
i, co najważniejsze, świetnie ułożony program.
Trzy, cztery i policzek!
Tak, jeszcze raz!
Policzek!
Strzelacie w policzek na komendę! Nie wcześniej, nie później.
Policzek!
- Chyba nie dam rady. - Jasne, że dasz.
Wierzę w ciebie.
Ukończenie tego kursu znacznie poprawi twoje życie.
I będzie czekała na ciebie rola w Prawie uciśnionych.
Naprawdę?
Polecę cię w miejsce Mimi.
No wiesz, mojej uwodzicielskiej, ale zabitej córki.
Czemu ja?
Szczerze mówiąc, to eksperyment.
Pierwszy raz sięgamy po talent ze świata ludzi.
Biorąc pod uwagę twoje życie zawodowe, rodzinne i miłosne,
krew musi się w tobie gotować.
Jesteś tykającą bombą, gotową do wybuchu.
Jeśli odpowiednio ukierunkujemy drzemiący w tobie gniew,
zrobimy z ciebie najlepszą łotrzycę, jaką widziały nasze światy.
Wiem, że jesteś nieszczęśliwa.
Zasługujesz na więcej.
Czas, byś zaznała szczęścia.
Jeśli się zgadzasz,
podpisz tutaj.
Mogę przeczytać?
Nie ufasz mi?
Od dziś jesteś łotrzycą.
Chodźmy.
HISTORIA
Czym jest historia?
Tak?
To nauka o przeszłości, zwłaszcza związanej z człowiekiem.
To podręcznikowy opis.
A na czym opiera się historia w akademii łotrów?
Ktoś wie?
Proszę pani!
Boże, Mauricia!
Była uczennica.
Ciekawe, czy zapamiętałaś. Chodź.
W naszej akademii historia opiera się na odkopywaniu brudów.
Świetnie!
Rozwiń.
Odkopujemy brudy na osobę, na której chcemy się zemścić.
Może to być historia randkowania, rodzinna lub nawet przeglądarki.
Kopcie głęboko i dokładnie.
Szukajcie słabości i największych szkaradztw.
Im bardziej skandaliczne, tym lepiej.
Wykorzystajcie to wszystko, by przejąć nad nimi władzę,
aż będą błagać was o litość na kolanach.
I nie spocznijcie, aż staną się…
Proszę pani?
Historią.
Mam cię, Jingo.
SZTUKA
W Akademii Łotrów
sztuką nie jest rzeźba czy obraz.
Sztuką jesteście wy.
Będziemy tworzyć wasz wizerunek jako głównego łotra.
Najbardziej przerażający strój, najbardziej odstręczająca fryzura
i najbardziej wyrazista konturówka.
Chodzi o taki wygląd,
który przyciąga uwagę i budzi szacunek,
a jednocześnie mrozi każdego, kto się na was natknie.
Macie dziś szczęście, bo zaplanowaliśmy metamorfozę
dla jednego z was.
- Ktoś chętny? - Gigi, chodź.
Gigi!
Co za imię.
Niczym dziecka.
Lub przyjaciółki.
Nie brzmi, jakby mogła być łotrzycą.
Imiona największych łotrów
zawsze kończą się mrocznym „a”.
Lavinia!
Selina!
Claudia!
Zmienimy moje imię?
Naszła mnie świetna idea!
JESTEM GIGI ZASTĘPCZYNI KIEROWNIKA
JESTEM GIA KIEROWNICZKA
Gigi, to ty?
Teraz…
jestem Gia.
Co to za bzdury?
Niespodzianka!
Czemu nie masz uniformu? To wbrew polityce firmy!
W kwestii polityki firmy mam kolejną niespodziankę.
Oto właściciele sieci SamgyupToSawa
z małym wsparciem policji.
Klaszczcie!
Co państwo tu robią?
Wydało się, czemu ten oddział zawsze był na minusie.
Narobiło się głupot, co?
Sprawdziłam księgi
i porównałam je z zamówieniami na boczek oraz kimchi.
Koszty w księgach są zawyżone.
Wyprowadzał pan pieniądze z firmy?
Potwierdziliśmy te rozbieżności.
Studiowałam nie tylko hotelarstwo, ale też księgowość.
Dobij go.
Zrzuć bombę!
A na koniec…
zdobyłam też dowód, w jaki sposób wydawał pan
wszystkie pieniądze skradzione z restauracji.
To dlatego, nawet gdy wychodzi pan wcześniej,
i tak nazajutrz strasznie od pana śmierdzi.
Capi pan gorzej niż kimchi na ostro,
bo praktycznie zamieszkał pan w kasynie.
Proszę zabrać swoje rzeczy z biura. Nie jest pan tu już mile widziany.
Zajmijcie się tym złodziejem, panowie.
- Kto wie, co jeszcze może ukraść. - Zaczekajcie!
Nie, puśćcie mnie!
Zdrajczyni!
Tyle dla ciebie zrobiłem!
Konfrontacja na najwyższym poziomie!
Tyle pan dla mnie zrobił?
Cały czas mi pan umniejszał,
traktował mnie pan jak popychadło i idiotkę.
Proszę się dobrze przyjrzeć,
bo patrzy pan na nową kierowniczkę restauracji.
Puszczajcie!
- Idziemy. - Zapłacisz za to, Gigi!
Zapłacisz!
Po raz ostatni…
Gia.
- Nie! - Idziemy.
Pomocy! Puśćcie mnie!
Klaszczcie.
Gia!
Dobrze ją wyszkoliłaś.
Już ją uwielbiam!
- Wypijmy jej zdrowie. - No jasne!
JĘZYKOZNAWSTWO
Słowa mają moc.
Słowa mogą zranić.
Słowa mogą naznaczyć na całe życie.
Dlatego musicie poszerzyć słownictwo,
by rzucać wzorowymi i idealnie sukowatymi ripostami.
Czas, byście opanowali sztukę
wyzywających i wyśmiewających obelg.
Gia, podejdź.
Zniszcz ich samymi słowami.
Zapamiętajcie trzy etapy idealnej obelgi.
Wyśmiejcie czyjąś samotność.
Musisz czuć się taka samotna.
Bez miłości, bez znajomych,
nawet rodzina tobą gardzi.
I wiesz co?
Kij z tym.
Wyśmiejcie czyjąś biedę.
To ty!
Marzyła ci się plaża z raju, a stanęło na zwykłym bajorze.
A gdy pierwsze dwie zawiodą, wyśmiejcie czyjąć brzydotę.
Byłaś ładna, ale pojawiłam się ja.
Brawo, Gia!
MATEMATYKA
W akademii łotrów
matematyka opiera się na idealnie wyrachowanej zemście.
Jeśli X, czyli nienawiść, podniesiemy do potęgi Y,
czyli przebiegłości,
to podzieleniu przez pierwiastek kwadratowy z Z,
czyli poziom łatwowierności,
jaki wynik otrzymamy?
Pełną kontrolę nad sytuacją dzięki gaslightingowi.
Świetnie.
Jeśli A to wątpliwość, a B to podejrzliwość,
to jaki wynik da nam A razy B do kwadratu?
Idealną okazję do prania mózgu.
Świetnie.
Jeśli X to stary bogacz na skraju śmierci,
Y to suma jego majątku,
a Z to jego miłość i zaufanie,
to jaki wynik da nam ich pomnożenie?
Po prostu wszystko.
Jestem pod wrażeniem!
To już wszystkie twoje karty?
Tak.
Powiedz prawdę.
To już wszystkie.
Używam ich na zmianę.
Dobrze wiemy, jak działasz.
Tnij je.
Wszystkie!
To jak będę płacić?
Albo je potniesz,
albo się ciebie wyrzekniemy!
Przejdź do fazy drugiej.
Pamiętaj, czego się nauczyłaś.
Travis, daj mi telefon mamy.
Candy, hasło.
Nagrasz filmik, który wyślesz tacie.
Ale dlaczego?
Dlaczego?
Bo jeśli tego nie zrobisz,
my się tym zajmiemy.
Powiemy mu, jak wydajesz rodzinne pieniądze.
Przyznasz się do wszystkich błędów.
Obiecasz, że sprzedasz te śmieci.
I najważniejsze na koniec:
zmienisz konto przelewów od taty ze swojego na moje.
Na zawsze.
Chwileczkę!
Czemu miałabym się zgodzić?
Zapomnieliście chyba, że jesteście moimi dziećmi.
To zwykły szantaż emocjonalny.
Powiedz, co musisz, Gia!
Twoimi dziećmi, które zalałaś długami i wstydem.
Jeśli tego nie zrobisz,
zostawimy cię na dobre!
Rozumiesz?
Gotowa?
Tak, bardzo.
Akcja.
Cześć, tato.
Muszę ci coś powiedzieć.
WYCHOWANIE FIZYCZNE
Nie chcę się chwalić,
ale jestem najlepszym nauczycielem, jakiego ta szkoła widziała.
Wiecie, czemu Mauricia tak świetnie strzela z liścia?
Bo ją tego nauczyłem.
Tak, uczyłam się od najlepszych. Pozwólcie, że zademonstruję.
- Jasne. - To będzie zmyłka.
Bolało! Ale…
to dobrze!
A to podwójny plaskacz.
Świetnie! Poziom olimpijski!
To był policzek, który wprawi rywala w śpiączkę.
Za to ten policzek
przyprawia rywala o chwilową amnezję.
Mój faworyt. Raz, dwa, trzy, strzał, liść!
O nie!
W porządku?
Kim jesteś?
Gdzie ja jestem?
NAUKI ŚCISŁE
Na tych zajęciach dowiecie się, jakimi płynami można oblać bohatera.
Minimalny wysiłek.
Maksymalny efekt.
Mauricia.
- Tak? - Podejdź.
Na pewno?
Oczywiście. Chodź do mnie.
Sprawdzimy, czy pamiętasz, czego cię nauczyłam.
Jeśli pijecie czerwone wino…
Celujcie w oczy.
A jeśli pijecie wodę…
Celujcie w nozdrza.
A jeśli to kawa, herbata lub czekolada…
Rany!
Skupcie się na ubraniu. Plamy gwarantowane!
Widzieliście? Świetnie.
Teraz pokażę wam,
jak cisnąć bohaterowi tortem w twarz.
- Pomogę. - Nie trzeba.
- Żaden problem. - Nie.
- Zademonstruję. - Nie trzeba!
- Ale… - Odejdź!
Nie!
Zostaw mnie, do licha!
- Chcę pomóc! - Już mówiłam: nie!
Ta piczca jest pyszna!
Gigi?
To ty?
A co? Olśniłam cię?
To wciąż ja.
Ale teraz mów mi Gia.
Dziksza,
odważniejsza,
mądrzejsza.
Gdzie twoje maniery?
Nie przedstawisz mnie…
piczcowej panience?
To Peachy.
Peachy,
największa fanka piczcy.
Tak naprawdę nazywasz się Patricia Marie Pinagonga, prawda?
Co ci do tego?
Pamiętasz, jak to kiedyś było?
Skąd to masz?
- To ty? - Nie znam tej kobiety!
Kłamca to rodzeństwo złodzieja.
Złodzieja czyjegoś chłopaka!
A to reklama internetowa ze zdjęciem „przed i po”
z kliniki New Me Asthetic Center,
która mieści się w Angono.
Chyba, nie znam okolicy.
Mogę?
Nic dziwnego, że było cię stać. Zrobili ci zabieg za reklamę.
Cały czas mnie oszukiwałaś?
Tak!
- Podwójny plaskacz! - Tak jest!
Moja szkoła!
Oszukała cię.
Powodzenia, gdy zostaniesz ojcem.
Przeciętniak z ciebie, więc i dzieci będą dość marne.
Ale jeśli chcesz mnożyć brzydotę, to śmiało. Krzyżyk na drogę.
To woda czy napój?
Woda.
Bum!
Prosto w nos!
To za zmarnowanie siedmiu lat życia!
I to dopiero początek, Abet.
Zniszczę ci życie.
Nie spocznę, póki nie zaczniesz żałować, że rodzice sprowadzili cię na świat!
Tak!
Kadro nauczycielska,
dziękuję wam za cierpliwość, za mrok waszych dusz
i za całe zło, jakiego mnie nauczyliście.
Dziękuję też osobie, która pierwsza dojrzała mój potencjał,
największej z łotrzyc.
Mauricia, ten medal jest dla ciebie.
I drodzy koledzy, którzy też kończycie dziś szkołę:
rozpętajmy wspólnie chaos!
Pamiętajcie.
Nie ma bohaterów
bez łotrów!
Witaj na planie!
Dziękuję.
Aktorzy, przygotujcie się. Zaczynamy za minutę.
Powtarzam: zaczynamy za minutę. Dziękuję.
Stresuję się.
Niepotrzebnie. Ciesz się tym!
Z drogi!
Przepraszam.
Arnulfo, kochany.
Mój drogi.
Oto moja najmłodsza córka. Właśnie wróciła z wakacji w Europie.
To młodsza siostra Mimi,
mojej uwodzicielskiej córki.
Gia, poznaj nowego tatusia.
Witaj w mojej ogromnej rezydencji.
- Czuj się jak u siebie. - Dziękuję, tatku.
A to Arnaldo, jedyny wnuk doñy Auring,
właścicielki ogromnej hacjendy po drugiej stronie miasta.
Aha, a więc to ty.
Już wiem, czemu moja siostra skoczyłaby za tobą w ogień.
Miło cię poznać.
Zabieram don Arnulfa do ogrodu, by zaczerpnął świeżego powietrza.
Zasłoń usta!
Pewnie jesteś Mirinisa.
To przez ciebie zmarła Mimi, moja uwodzicielska siostra.
Nie wybaczę ci tego. A masz!
Mocniej.
Biedaczka nie zrobiła nic złego.
Wynoś się do kuchni i porozdzielaj papier ryżowy.
- Jasne? - Tak jest!
Leń! A potem oddziel od siebie składniki kawy 3 w 1!
Cięcie! Kolejna scena.
Gia, to ty miałaś spoliczkować Mirinisę!
Trzymaj się scenariusza.
Przepraszam, to mój pierwszy dzień.
Wiem, pierwszy dzień przeraża, co?
Pociągnij mnie za włosy.
Mocniej.
Mocniej!
Ja to zrobię.
Boli!
Zlituj się nade mną!
- Banał. - Jasne.
Przepraszam.
Wdech!
Świetnie!
Gia! W porządku?
- Naśladuj mnie. - Dobrze.
- Gotowa? - Tak.
Co to ma być, proszę pani? W jedzeniu jest robak!
Wcale nie! Jedz!
Robaka to masz na twarzy.
No jedz, pożywny!
Jedz!
Dobrze, zjem wszystko.
Proszę pani!
Co znowu?
Duszę się.
Wody!
Rozkazujesz mi?
Masz nogi.
- Sam sobie nalej. - Dobrze!
Lepiej?
- To odstaw! - To nie pani praca?
Dobrze, odstawię.
Coś jeszcze?
- Napiwek. - Co?
Więcej!
Daj to.
Działajcie.
Dziękujemy!
- Mogę na taksówkę? - Nie!
Jeszcze raz.
Jak smakuje?
Bardzo? To dobrze.
Zamówcie ryż.
- Gia. - Tak?
Chyba wpadła do nas gwiazda.
- Gdzie? - Tam.
Co tu robisz? Jak uciekłeś ze świata oper mydlanych?
Nie wyłączyłaś TV.
Ale bez obaw.
Twoja rodzina mnie nie widziała.
- Szpiegujesz mnie? - Co w tym złego?
Wkurza cię to?
Nie.
Zamawiasz coś?
Możesz w ogóle jeść? Po co przyszedłeś?
Byś pokazała mi wasz świat.
Możemy iść na kawę, porozmawiać.
Wybacz, jeśli cię zaskoczyłem.
Miałem cię na oku już od jakiegoś czasu.
Dlaczego?
Nigdy nie poznałem kogoś spoza naszego świata.
Wasz świat jest dużo lepszy.
Świeże powietrze, brak korków i przestępczości.
Ten świat to wieczny chaos i zmęczenie.
Nie jestem tu dla tego świata…
a dla ciebie.
Jak to możliwe, że mnie lubisz?
A czemu nie?
Miałaś się nie wkurzać.
Nie podoba ci się to?
Kim jestem, by odmawiać takiemu jak ty? Jesteś facetem idealnym.
Ale nie pasujemy do siebie. Jestem łotrzycą.
Ty? Serio?
Nie potrafiłaś spoliczkować Mirinisy.
Nie dałaś rady dla mnie zatańczyć.
Przepraszałaś statystów, by przejść obok nich.
Obserwowałeś mnie?
Znacie w swoim świecie słowo „zauroczenie”?
Jasne.
To tak się sprawy mają.
Zluzuj z tą postawą bohatera.
Nie uśmiechaj się tak.
Bohaterowie…
- Próbujesz mnie uwieść. - Wcale nie.
Obiecuję, że nie udaję.
Taki mam naturalny urok.
Przysięgam.
Telewizor włączony. Wracaj do swojego świata.
Pójdziesz ze mną?
Po co? Dziś nie ma zdjęć.
Chcę ci coś pokazać.
Witaj na uniwersytecie San Heros.
Dzień dobry.
Czuję się tu nieswojo. Wszyscy są mili.
Wydają się tacy uprzejmi.
Niczym anioły.
Bo nasze motto to:
„Bądź światłem w świecie pełnym mroku”.
Rozumiesz?
- Światłem bohatera. - Rozumiem.
Tanie, ale rozumiem.
LEPIEJ BYĆ DOBRYM NIŻ MIEĆ RACJĘ
Nadzieja?
Uczycie się tu tego?
WYDZIAŁ SKROMNOŚCI
Skromność?
WYDZIAŁ CIERPLIWOŚCI
Cierpliwość?
Co należy zrobić, gdy ktoś rzuci w was kamieniem?
- Tak? - Znaleźć większy kamień.
Nie. Ty?
Rzucić granat?
Nie.
Gdy ktoś rzuci w was kamieniem,
należy zaoferować mu kawałek chleba.
Gdy ktoś uderzy nas w lewy policzek…
Trzeba go skopać?
Nie.
Pociągnąć za włosy?
Należy nastawić prawy policzek.
Zapisujcie.
Gdzie wola, tam i…
- Curry! - Smażony ryż!
Kurczak!
- Zupa! - Kurczak!
Myślisz, że to takie proste?
Trudno być cierpliwym, skromnym i pełnym nadziei.
Po co mnie tu sprowadziłeś?
By pokazać ci drugą stronę.
Po co?
Bo nie jesteś zła.
Uważasz mnie za materiał na bohaterkę, a nie na łotrzycę?
Ja?
Tylko ty znasz odpowiedź.
Stop.
Stop!
Naucz się jeździć!
W porządku?
Tak.
Mam prezenty.
STOICYZM: ROZWAŻANIA NAD WIEDZĄ, HARTEM DUCHA I POGONIĄ ZA SZCZĘŚCIEM
KONTROLA GNIEWU DLA POCZĄTKUJĄCYCH
Odpręża, co?
- Pokaż. - Śmiało.
Dla ciebie.
- Dzięki. - Gia!
Mauricia!
Co tu robisz?
I to z Arnaldem!
Podpisałaś umowę, w której zapisano,
że „bohaterowie i łotrzy nie mogą się w sobie zakochać”.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Nie urodziłam się wczoraj.
Widzę błysk w twoich oczach i język twojego ciała.
Wiem, dokąd to zmierza.
Arnaldo, jeśli Sponsor się o tym dowie,
podzielisz los Mimi, mojej uwodzicielskiej córki.
A co jej się stało?
Została wygnana na Wyspę Przeminionych!
- Hej. - Hej.
Wystraszyłeś mnie.
Mimi, moja uwodzicielska córka, wdała się w relację ze statystą,
wieśniakiem bez kwestii.
Gdy ktoś dopuszcza się aktu zakazanej miłości,
nasz świat traci swoją równowagę i porządek.
Dlatego Sponsor surowo tego zabrania.
Za karę zabito postać Mimi, mojej uwodzicielskiej córki.
Dajcie mi rolę.
Została zesłana na Wyspę Przeminionych,
gdzie trafiają wszyscy, których sława przeminęła.
Dajcie nam rolę!
Za to ty wrócisz do bycia Gigi,
popychadłem, fleją i ofermą.
Stracisz całą swoją pewność siebie
i ludzie z twojego świata znów będą tobą pomiatać.
Masz skończyć z tymi głupotami,
bo osobiście zgłoszę cię Sponsorowi.
Wciąż się gniewasz?
Zrobiłam, o co prosiłaś.
Wybacz, że byłam taka uparta.
Chciałam być taka jak te aktorki z telewizji
czy influencerzy w internecie.
Nie gniewam się już.
Naprawdę?
Tak.
Dzięki.
Dodaj do koszyka, co chcesz.
Ja stawiam. Ale tylko jedną rzecz.
Serio?
Brakowało mi tego!
Tęsknię!
Jedna rzecz.
Tak, tylko jedna.
Z każdego koloru.
Żartuję.
Witamy w SamgyupToSawa!
Cześć.
Wiem, że nie wybaczysz mi tak łatwo.
Ale nie jestem pierwszą osobą, która się w kimś odkochała.
Może byliśmy razem już tak długo…
że wszystko spowszedniało.
Moim błędem było to…
że nie potrafiłem przyznać…
Że nic już nie czułeś.
Ty też nic już do mnie nie czułaś.
Czułem to.
Być może niepotrzebnie zaplanowałam całą przyszłość,
ze ślubem, dziećmi i wspólnym domem.
Nie zrobiłam jednak tego z miłości,
a z potrzeby nowego początku.
Chciałam uciec tylko po to, żeby nie stać w miejscu.
Gia.
Przepraszam.
A co z Peachy? Kochasz ją?
Życzę wam szczęścia.
Jeśli urodzą nam się małe małpki,
najwyżej zrobimy im operację plastyczną.
- Pa, Jingo. - Pa!
Na razie!
Gigi!
To znaczy… Gia!
- Jingo? - Tak.
Tętni pan życiem.
Miło cię widzieć.
Masz czas? Chodźmy na śniadanie.
Stawiam!
Chodź.
Dziękuję.
Co się stało?
Skąd ta pozytywna aura?
Wygrał pan na loterii? Odnalazł pan wiarę?
Wiesz co?
Zwolnienie z restauracji to najlepsze, co mogło mnie spotkać.
Dzięki tobie!
Potrzebowałem przerwy.
Pracuję w call center.
Powoli spłacam długi właścicielom sieci.
Wróciłem na studia
i nie czuję się już niepewnie przy ludziach wykształconych jak ty.
No i zacząłem ćwiczyć. Kalistenikę, jogę i pilates.
A co najważniejsze…
rzuciłem hazard.
Świetnie. Cieszę się.
Przepraszam.
Źle cię traktowałem.
Nie zasłużyłaś na pracę w tak toksycznym środowisku.
Ja też przepraszam. Zachowałam się jak łotrzyca.
Wcale nie!
Jestem zadowolony z życia.
Nie musisz przepraszać. Zrobiłaś to, co uznałaś za słuszne.
Nie jesteś łotrzycą.
Przestań, Gia! To boli!
Proszę, uwierz mi.
Nie ukradłam ci naszyjnika. Nie robimy takich rzeczy.
Łżesz! Co w takim razie robił w twojej komodzie?
- Tam go znalazłaś, mamo? - Tak.
Arnulfo, mój drogi,
pozwolisz swojej córce wymigać się od takiego występku?
Czas chyba wygnać ją z tej ogromnej rezydencji.
Uspokój się.
Daruj Mirinisie.
Walcz, Mirinisa.
To Mauricia ukradła naszyjnik.
A potem schowała go w komodzie Mirinisy.
Co ty wygadujesz?
To prawda.
Don Arnulfo, Mauricia tobą manipuluje.
Zatruwa nie tylko twoje ciało, ale i umysł.
Chwileczkę.
Czy nie taka jest jej rola? By uprzykrzać mi życie?
Nam wszystkim.
Masz mnie popchnąć. Uderzę się w głowę.
Dostanę amnezji i zapomnę o Arnaldzie,
co cię ucieszy, bo w końcu będzie twój.
To ty jesteś tu bohaterką.
Dość już tego nękania. Zmień tytuł tego serialu.
Dość Prawa uciśnionych.
Czas na Świat Mirinisy.
- Gia! - Tak!
Już dawno się o to prosiło!
- Zmieńmy tytuł! - Od razu!
I cały program!
- Właśnie! - Racja!
Dość!
Każdy tu ma rolę do odegrania.
Są bohaterowie i są łotrzy.
A wam kto pozwolił coś mówić?
Jesteś łotrzycą, a zgrywasz główną bohaterkę.
Jesteś największym błędem w moim życiu.
Zwykłym śmieciem!
Gorszym od Mirinisy. Nie pasujesz tu.
Być może.
Bo w moim świecie, czyli rzeczywistości,
jedna osoba może być zarówno bohaterem, jak i łotrem.
Ale nie tutaj!
Jeśli nie odegramy swoich ról, cały świat legnie w gruzach!
Wszystko zniknie! Razem z wami!
- Nieprawda. - Kto tak twierdzi?
Zawsze to samo!
- Mam dość bycia NPC! - Czemu ty mówisz?
Nie wolno wam!
Mówisz coś do mnie?
Czemu z wami rozmawiam?
Bo chcą zmiany.
Mauricia!
Reżyserze!
Mówiłem ci, że osoba z zewnątrz wszystko nam zepsuje.
Gia narobiła kłopotów.
To był tylko eksperyment.
Jesteś reżyserem?
Zgadza się.
A ty jesteś kołem u wozu. Czemu olałaś scenariusz?
Może od nowego sezonu warto trochę zmienić fabułę.
Niech postaci trochę myślą. Nie masz dość tej formuły?
- No… - Śmiało!
Główkujcie sobie.
Ja idę na sam szczyt.
Do Sponsora!
Dopilnuję, byście wszyscy trafili na Wyspę Przeminionych!
Mauricia, dokąd idziesz?!
Za nią!
Mauricia!
Gdzie Sponsor?
- Mauricia, to ty? - Tak.
Gdzie Sponsor?
Gdzie jest Sponsor?
W narożnym biurze.
Dziękuję.
Mauricia!
To biuro Sponsora?
OMG, pani Mauricia!
Tak, to biuro Sponsora, ale ma teraz spotkanie.
- Gdzie? - W sali konferencyjnej.
Tutaj.
- Gdzie ona jest? - W środku.
Chodźmy, szybko!
To pan jest Sponsorem?
Owszem.
Co ty tutaj robisz?
Mamy kłopoty tam na dole.
Proszę wyświadczyć mi przysługę i zesłać ich na Wyspę Przeminionych!
Chwila!
Co tu się dzieje, reżyserze?
Bardzo przepraszam.
Cisza!
To ona jest prowodyrką tych kłopotów.
Proszę ją pozwać.
Podżega wszystkich do buntu.
Chcą zakończyć nasz serial.
Panie Sponsorze, z szacunkiem,
po prostu chciałam wprowadzić pewne zmiany.
Zmiana jest groźna, młoda damo.
Widzowie pragną bezpieczeństwa i wygody w historiach przepełnionych nadzieją.
Jesteśmy pełni nadziei,
ale co nam po niej, jeśli nic się nie zmienia?
Jako łotrzyca zrozumiałam,
że nie liczy się bycie złym.
Chodzi o znalezienie odwagi, by walczyć o to, co słuszne.
I właśnie o to walczę.
Serial wymaga naprawdę wielu zmian.
Racja.
- Chase. - Tak?
Jak się mają wyniki oglądalności?
Wciąż nieźle, ale przestały wzrastać.
Już od dawna nic się nie zmienia.
W porządku. W takim razie…
jakim rodzajem serialu zastąpiłabyś Prawo uciśnionych?
- Ja? - Tak.
No mów.
Jaki byłby to serial? Nie masz pomysłu?
Chwileczkę! Panie Sponsorze.
Możemy nakręcić serial o czasach kolonializmu
z lekką nutą Bridgertonów. Prawda, reżyserze?
O kolonializmie?
Nuda!
Albo kulinarny program dokumentalny o regionalnych wersjach potrawy adobo.
A w drugim sezonie o kiełbaskach longaniza.
Że co? Kto miałby to oglądać?
Serial łączący dwa gatunki. Na przykład musical i kino akcji.
Komedia kryminalna!
Albo thriller z wątkiem gejowskim.
Mieszanie gatunków? To niemożliwe!
Wiecie co?
Pomóżcie mi.
Co myślicie?
Ty, ty, ty i ty.
Zostańcie.
- Reżyserze. - Tak?
Wysłuchaj tego, co mają do powiedzenia.
- Dobrze. - Reszta może wyjść.
Dobrze.
- Idźcie. - Dobrze.
- Na plan. - Dobrze.
Zaczekajcie na mnie.
- Co tu się wydarzyło? - Serial o kolonializmie!
Co tu wciąż robisz?
Możesz iść.
Co?
Oby się zgodził.
Ciekawe, co ustalą!
Gia.
Zadowolona?
Jeśli nowe seriale nie wypalą,
to będzie twoja wina.
Nie dowiemy się, jeśli nie spróbujemy.
Jesteś największą łotrzycą w moim życiu!
Dobra z ciebie bohaterka.
Dzięki.
Cześć, Gi.
Witajcie z powrotem.
- Bardzo dziękujemy. - Nie zapomniałaś o nas.
Mówiłam, że dam znać, gdy restauracja wyjdzie na prostą.
Dziękujemy!
A skoro z naszymi finansami jest już lepiej…
Tak?
…czas wymienić ci plakietkę.
Chwileczkę. Ta jest o wiele lepsza.
ZASTĘPCZYNI KIEROWNIKA
Gratulacje!
- Vicky! - Rany!
Bez obaw, będę najlepszą zastępczynią, jaką można sobie wymarzyć.
Bardzo dziękuję.
Zasłużyłaś. Jesteś świetna.
- Prawda? - Tak!
Postaw nam lunch!
Wracamy do pracy!
Ale surowa.
Żartuję. Lećcie.
Wejdź.
Cześć.
W samą porę na obiad.
Może wyjdziemy dziś na miasto?
Nie, zostańmy i obejrzyjmy coś.
Co obejrzymy?
Nowy sezon mojego ulubionego serialu.
Dobra.
SŁODCY NĘDZNICY
PYSZNY PLAN
TAJEMNICA SUKCESU SEÑORA
LAS
Jest!
Ten?
REZYDENCJA MAURICII
Witajcie w Rezydencji Mauricii.
Zostałam królową tej ogromnej rezydencji.
Jestem wyłączną właścicielką całej rozległej hacjendy.
Tylko ja tu zostałam.
I wszystko muszę posprzątać sama.
AKADEMIA ŁOTRÓW
Napisy: Krzysztof Zając