AloneDAЯKMan زیرنویس اختصاصی از @thealonedarkman
کانال فیلم و سریال t.me/CineStellar
تمام رفتارها ریشه در غرایز دارند،
وقتی عدالت دریغ شود، غریزه به انتقام بدل می‌گردد. — ناشناس —
اِم...
هوم...
شکلات چی؟
باشه، می‌تونی برداری
این؟
نه عزیزم، دیگه کافیه
بیا دیگه، اسکوتر
- سلام - سلام
سلام
خب
می‌تونی تو این کار بهم کمک کنی
من فقط اینو می‌ذارم...
این‌طوری
چقدر میشه؟
خب، بفرمایید، اینم ۳۰ تا
ممنون
- مامان، می‌تونی کمکم کنی؟ - اوهوم
کمکت می‌کنم تا یه کم عجله کنی.
این‌طوری
خداحافظ!
ماچ!
- خداحافظ، ممنون - خداحافظ
الان می‌تونم شکلات بخورم؟
نه عزیزم، بعداً
باشه
مامان!
مامان! مامان!
مامان!
مامان. خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم
مامان!
مامان.
مامان، مامان!
مامان! مامان!
مامان، خواهش می‌کنم!
در حالی که موجی از شوک سراسر کشور رو در
نوردیده، ترس و وحشت جامعه رو فرا گرفته.
مادری به قتل رسیده، اون هم
روز روشن جلوی چشم بچه‌اش، به
دست یک مظنون به مهاجرت غیرقانونی.
پدر و مادرها می‌ترسن که بذارن بچه‌هاشون بیرون بازی کنن، و خیلی
از زن‌ها اصلاً جرئت نمی‌کنن بعد از تاریکی هوا از خونه بیرون بیان.
اما در چرخشی عجیب که افکار
عمومی رو به خودش مشغول
کرده، امید مردم به
دست مقامات دولتی یا نیروهای انتظامی نیست.
بلکه امید اون‌ها به یک چهره مرموزه؛
شهروند مبارز خودسری که داره عدالتی
رو اجرا می‌کنه که به عقیده
برخی، مقامات از برقراری اون عاجز
بودن؛ اون هم با هدف قرار دادن
مجرمان و قدرتمندانی که متهم به این
هستن که اجازه دادن جرم و جنایت بدون هیچ مانعی رواج پیدا کنه.
ما به خیابون‌ها رفتیم تا نظر مردم
رو درباره این شخصیت مرموز بشنویم.
ببینیم مردم در این باره چی می‌گن:
اون یه قهرمان واقعیه.
می‌دونید، ما کار می‌کنیم، مالیات می‌دیم، اما برای چی؟
برای اینکه به کل آفریقا کمک کنیم؟
ببینید، اون‌ها میان اینجا و ما باید خرجشون رو بدیم،
و در عوض، ازمون دزدی میشه.
و به عنوان یه زن، دیگه
نمی‌تونی بعد از ساعت ۹ شب بری بیرون.
نه، خیلی خطرناکه.
عاشق اون یارو ام.
می‌زنه به دل خیابون و
جلو همه‌ی اون جنایتکارا وایمیسته.
اونا پلیس رو مسخره می‌کنن، ولی با اون شوخی ندارن.
وای، دلم می‌خواد باهاش ازدواج کنم.
منظورم اینه که اون یه شوالیه واقعیه، و به آدمای بی‌\u200cپناه کمک می‌کنه.
این فرد همچنان به اجرای خودسرانه‌ی
عدالت ادامه میده و مدعیه که پلیس و
دستگاه قضایی نتونستن از مردم محافظت کنن.
هفته‌ی گذشته، جسد سرکرده‌ی
یکی از سندیکاهای تبهکاری
معروف خاورمیانه، به همراه
همدستش، توی یه سطل زباله پیدا شد.
اون یارو رو می‌گی؟ پسر، دمش گرم.
چیزی در مورد اون مبارز
خودسر ضدجرم توی اروپا شنیدین؟
پسر، کارش واقعاً درسته.
این مرد داره آشغال‌ها رو می‌ریزه دور.
فکر کنم ما هم اینور توی آمریکا به یکی مثل اون نیاز داریم.
نظر شما چیه بچه‌ها؟
برام کامنت بذارید و نظرتون رو بگید.
حرف‌های زیادی درباره‌ی من زده شده، واسه همین فکر
کردم بهتره داستان رو مستقیم از زبون خودم بشنوید.
هر کاری که می‌کنم، فقط به خاطر شماست.
دیگه نمی‌تونم اینجا بشینم و تماشا کنم که
توی این حالت بختک‌زدگی دست‌وپا می‌زنید.
حقیقت اینه: همه‌تون
دارین بازیچه می‌شین.
شماها چیزی نیستید جز یه مشت اسباب‌بازی.
هر سربازی که رفته جنگ و
فکر کرده مرگش به خاطر یه
آرمان بوده، یا
فداکاریش واسه جامعه اهمیت داشته، بازی خورده.
کلینتون. بایدن. ترامپ.
هیچ‌وقت اون‌ها رو توی خط
مقدم هیچ نبردی نمی‌بینید.
چرا؟
چون هیچ‌وقت جون خودشون رو به خطر نمی‌اندازن.
اون‌ها شما رو دارن.
اون‌ها فریب‌تون دادن تا فکر کنید
دارید واسه کشورتون می‌میرید، اما
کشورتون هم هیچ کاری واسه شما نمی‌کنه.
توی خیابون راه می‌رید و بهتون چاقو
می‌زنن، یا ازتون دزدی می‌کنن و
کشته می‌شید، و کشورتون چیکار می‌کنه؟
هیچی.
و شما چیکار می‌کنید؟
هیچی.
جهان هستی به تعادل نیاز داره.
یین باید با یانگ جور باشه.
خیلی‌خب.
گوش کنید.
وقتی رفتیم تو، شما دوتا هیچ حرفی نمی‌زنید.
اون زر زدن‌های مزخرف با منه و شما
فقط عصبی نگاه می‌کنید، همین و بس.
و اگه اون مادرجنده امروز
پولو سرفه نکرد، مغازه
خراب‌شده‌شو به آتیش می‌کشید، فهمیدید؟
- آره. - بله، رئیس.
برو.
چون اگه هیچ کاری نکنی...
من باید یه کاری بکنم.
باید یه کاری بکنم... یه کاری... یه کاری بکنم...
برق‌ها چی شد؟
اه، لعنتی!
ببین، این یارو...
فوق‌العاده‌ست، خب؟
ما به آدم‌های بیشتری مثل این تو کانادا نیاز داریم، خب؟
بهشون نیاز داریم!
من عاشقشم.
این عجیبه؟
در راستای مقابله با این حوادث رو به افزایش، ما
موفق شدیم بیانیه‌ای رسمی از اینترپل به دست
بیاریم، از طرف رئیس منطقه‌ای، «هنری»، که رهبریِ
اقداماتِ دستگیری این عدالت‌خواه خودسر رو بر عهده داره.
این یکی رو من باید بخونم؟
آره، همه‌شو بخون.
باشه، ۲۰۳.
۱۱۲۴ به گوشم.
اوم، ما برآورد کردیم احتمالاً به یه ماشین دیگه نیاز داریم.
من اینجا هستم تا از مأموران
قانون محلی و فدرال حمایت کنم.
تحقیقات داره به این احتمال ختم
میشه که، اوم، با یک هسته
تروریستی بین‌المللیِ ضد دموکراسی طرف هستیم.
و اصلاً بعید نیست که این گروه
تروریستی، اوم، جریانی باشه که حمایت
میشه توسط نهادهای دولتی روسیه و/یا
چین، که، اوم، نه تنها در فضای مجازی،
بلکه از قبل به صورت عملی در میدان هم فعال شدن،
در حال مبارزه با کشورهای ما در اتحادیه اروپا و آمریکا هستند.
شواهدی وجود داره که به همین سمت اشاره می‌کنه.
هی، هی، هی!
هی، آقایون، بلیط‌هاتون.
برو گمشو بابا!
آقایون.
آقایون، شما پول بلیطتون رو پرداخت نکردین.
نفری یک و نیمه.
خفه شو راه بیفت.
نفری یک و نیمه.
مگه بهت نگفتم بتمرگی سر جات و این اتوبوس لعنتی رو برونی؟
لطفاً نفری یک و نیم.
آقایون.
همه کسایی که تو این اتوبوسن باید
یه جایی برن، و برای بعضی از ما
کار خیلی فوریه، پس لطفاً مشکلتون
رو حل کنین و اتوبوس رو راه بندازین.
که من این رو درک می‌کنم.
فقط مسئله اینه که تا زمانی
که همه بلیط نداشته باشن،
من به رانندگی ادامه نمیدم.
خیلی خب.
سه تا یک و نیم، می‌شه چهار و نیم، بفرمایید.
بذارین بقیه پولتون رو بدم.
- بقیه‌ش واسه خودت. - خیلی ممنونم.
- خوش بگذره. - عجب اسکلِ بدبختیه.
ممنون.
اینکه کی هستیم و چیکار
می‌کنیم، تو زندگی خودمون و تو
زندگی تمام اطرافیانمون عواقب داره، نه؟
متوجه نمی‌شین؟
خیلی خب. دقت کنین، بذارین براتون توضیح بدم.
اگه سوار اتوبوس بشی
و پول بلیتت رو ندی،
اگه بری سینما، اگه از
یه مغازه یه موز
برداری و پولش رو ندی،
در نهایت قیمت همه‌چیز می‌ره بالا.
اگه ده درصد مردم پول ندن،
قیمت‌ها ده درصد می‌ره
بالا تا ضرر جبران بشه، و این بی‌انصافیه.
شاید الان این رو درک
نکنی، ولی بهش فکر کن.
مطمئنم در نهایت تصمیم درست رو می‌گیری.
یه روز به این لحظه نگاه می‌کنی و می‌فهمی که
این لحظه، خوش‌شانس‌ترین لحظه‌ی کل عمرت بوده.
حرفم رو باور کن.
بابت بلیت‌ها ممنونم، قربان.
خواهش می‌کنم، فقط ده دقیقه.
خیلی ضعیف شده.
سلام، السا.
حتی نمی‌تونم تصور کنم چه سختی‌هایی کشیدی.
چی می‌خوای؟
تو کی هستی؟
فقط اینجام که کمک کنم.
دل‌ت می‌خواد چه اتفاقی بیفته؟
منظورت چیه؟
اون آدم‌هایی که این بلا رو سرت آوردن.
می‌خوای چه بلایی سرشون بیاد؟
دلم می‌خواد...
برن زندان...
برای باقی عمرشون.
هوم.
شاید هم برن.
البته تا آخر دادگاه چیزی مشخص نمی‌شه،
که اونم ممکنه سال‌ها طول بکشه.
و تازه، تو هم باید توی اون دادگاه شرکت کنی،
و قصه‌ی کاری رو که اون مردها باهات کردن،
بارها و بارها تعریف کنی،
اونم توی اتاقی پر از آدم...
که قراره بهت بگن دروغگو...
و سعی می‌کنن از تک‌تک
جزئیات حرف‌هات ایراد بگیرن.
تازه باید شانس هم بیاریم
که حکم به نفع‌مون باشه.
هیچ‌وقت نمی‌شه فهمید آخر این چیزها چی می‌شه.
در ضمن، توی اون دادگاه طولانی و پرهزینه،
باید بشینیم و دعا کنیم
که اون‌هایی که این کار رو با تو کردن،
عین همین بلا رو سر کس دیگه‌ای نیارن.
عدالتی که می‌خوای اینه؟
نه!
عدالت می‌خوای؟
بله!
خداحافظ، السا.
عاشق این پسره‌ام.
توی آلمان به یکی مثل این نیاز داریم.
این یارو عالیه.
توی ایتالیا هم به یکی مثل این نیاز داریم.
فقط جهت شفاف‌سازی بگم،
من اینجا زندگی نمی‌کنم.
اومدم اینجا... خب، آره،
تا به دارایی‌های خانوادگی‌م که اینجاست رسیدگی کنم،
اما اقامت اینجا رو ندارم.
اگه اون دی‌ان‌ای که توی بار ازش حرف می‌زنید
دی‌ان‌ای منه،
دو تا نکته: اول اینکه...
خیلی دوست دارم برای وکیلم توضیح بدید که چطوری
دی‌ان‌ای یک تبعه‌ی خارجی رو به دست آوردید.
به عنوان یک شهروند آمریکایی،
اصلاً برام روشن نیست چطوری تونستید دی‌ان‌ای من رو
به دست بیارید،
اما مطمئنم وکلای من این قضیه رو روشن می‌کنن.
و دوم اینکه، همون‌طور که گفتم،
من زیاد به اون بار می‌رم،
و اونجا ملکیه که صاحبش منم.
ما یک شرکت مدیریت و صاحب‌خانه‌ی بسیار پیگیر هستیم،
و هر وقت مستأجری تخلیه می‌کنه،
خیلی وقت‌ها شخصاً واحد رو بازرسی می‌کنیم تا خسارت‌ها رو ببینیم،
تا مطمئن بشیم که اگه بشه،
بیشترین مقدار پول پیش‌شون رو بهشون برگردونیم.
رئیس، به گوشی.
- تمام. - بله؟
سیگنال رو ردیابی کردیم، جاش رو پیدا کردیم.
داریم حرکت می‌کنیم.
خیلی خب، خیلی خب.
آدرس رو بهم بده.
بریم سراغ این عوضی.
اگه هر چی تا حالا بهت یاد دادن اراجیف محض باشه چی؟
اگه منظور نیچه همون چیزی باشه
که وقتی گفت اون بالا، در قله‌ی خرد،
هوا سرد و تنهایی حاکمه؟
جایی رها از اخلاقیات تحمیلی،
یا مذاهب دروغین یا سیاست.
جایی رها از ابزارهای سرکوب دست‌ساز بشر
که فقط برای کنترل کردن تو ساخته شدن.
ببین، اگه حقیقت تلخ و عریان رو می‌خوای، بهت می‌گم.
ما می‌تونیم تاریخ رو عوض کنیم.
دولت، دادگاه، پلیس.
ببین، فکر می‌کنی اون‌ها بهت خیانت کردن،
اما نکردن،
چون اصلاً قرار نبوده به تو عدالت بدن.
نه، اون‌ها فقط وجود دارن تا کنترل‌ت کنن.
اما من اینجام تا کمک‌ت کنم کنترل رو پس بگیری.
خیلی خب، من اینجام.
بلند شو.
پنجاه تا.
- فقط یه پوزیشن. - اوم.
هر چیز اضافه‌ای، ۳۰ دلار.
خوبه.
روی تخت.
برو روی تخت.
این چیه؟
برو دیگه.
کپکه.
وقتی می‌ذاری مشتری‌ها بعد از کارشون برن حمام،
پنجره رو باز می‌کنی؟
- نه. - چرا؟
اگه بذاری دوش بگیرن و هوا گرم بشه،
بخار جمع می‌شه.
اون وقت اتاق کپک می‌زنه.
اصلاً تو چرا برات مهمه؟
چون صاحب این ساختمون منم.
- تو صاحب ساختمونی؟ - اوم.
واو، واقعاً؟
چی فکر کردی؟ فکر کردی پیمپ‌هات صاحب ساختمونن؟
نـ... نمی‌دونم.
پس، نباید پولت رو می‌گرفتم؟
معلومه که باید می‌گرفتی، کارت رو کردی.
یا حداقل شروع‌ش کردی.
حالا، تمومش می‌کنیم.
به مدیرها بگو بیان کپک رو پاک کنن.
بهشون بگو اگه بهش رسیدگی نکنن،
دوباره برمی‌گردم.
باشه، می‌گم.
پس ۳۰ دلار دیگه گیرم می‌آد؟
- آره. - باشه.
یه مقدار هم اضافه.
اوم، ممنون.
- خب، چی می‌خوریم؟ - تکیلا.
- تکیلا! - آره!
این شب آخرمونه.
ما واقعاً... آدم‌های خوبی هستیم، باشه؟
- من که باورم نمی‌شه. - نه، اصلاً.
- اصلاً حرف‌تون رو باور نمی‌کنیم. - باورم نمی‌شه.
- باور نمی‌کنم. - و یه اتاق هتل عالی داریم.
- اوه، واقعاً؟ - با بهترین صبحانه.
من تو رو توی تلویزیون دیدم.
تو همون یارو پلیس اینترپلی.
تلویزیون، بله.
اما امشب، فقط یه آدم معمولی‌ام که دارم نوشیدنی می‌خورم.
آدم که نمی‌تونه همه‌اش کار کنه.
به سلامتی.
می‌دونی، هیچ‌کس واقعاً دلش نمی‌خواد تو این پارتیزان رو بگیری.
شاید حق با تو باشه.
اما خب، ما قانون داریم به یه دلیلی.
و آدم‌هایی که بی‌گناهن،
می‌تونن برن خونه‌شون.
آدم‌هایی که گناهکارن باید تقاص پس بدن.
می‌دونی، نمی‌شه بذاریم پارتیزان‌ها هر کاری دل‌شون می‌خواد بکنن.
برای همین من اینجام.
نمی‌خوایم جامعه از هم بپاشه.
کی اهمیت می‌ده؟
آره، کی اهمیت می‌ده؟
می‌تونی باهاش حرف بزنی، اما...
ما الان می‌خوایم بریم دستشویی.
- شماها چاره‌ی دیگه‌ای ندارید... - بیاید با ما بنوشید.
من الان تنهاتون می‌ذارم.
ما همه‌مون... هی، شماها دیگه چاره‌ای ندارید.
- بعداً می‌بینیم‌ت. - ببخشید.
- هی، یه پیک بزنیم. - چاره‌ای نیست، مگه نه بچه‌ها؟
فهمیدی چی شد؟ باشه.
خوبه... عاشق این دوتا هستم.
- پس می‌ریم اتاق هتل، باشه؟ - یه پیک با ما نمی‌زنی؟
پسر، عاشق این کارها هستم. خیلی باحاله.
- بلونده مال من. - نه، نه، نه، نه.
هی، اون... هی، پسر، اون روی پاهای من بود.
- می‌دونی که این یعنی چی. - برام مهم نیست.
نه... هی. باشه، قسمت می‌کنیم، باشه؟
قسمت می‌کنیم.
اما مسئله اینه که، اون محشره، پسر.
ممنون.
فکر کنم همه‌ی آدم‌های این ساختمون محشرن، مگه نه؟
آره، تو هم همین‌طور. تو هم. اوه، آره.
اما قضیه اینه که...
نه، نه، یه لحظه صبر کن، قطره‌ها رو آوردی؟
- آوردم. - خب بریزشون، می‌دونی که.
باشه، باشه.
فقط... زیاد نریز، خب؟
حواست رو جمع کن.
بفرما.
بدو.
همینه. همینه.
ساده برگزارش کن. ساده، باشه؟
آماده‌ای؟
کاملاً آماده‌ام. من آماده به دنیا اومدم، پسر.
به محض اینکه برگشتن، می‌دونی که،
سریع می‌ری سراغ نوشیدنی‌ها.
باید بریم؟
نه، یه دقیقه‌ی دیگه می‌ریم، آره،
اما اول نوشیدنی رو می‌زنیم.
و بعدش، مطمئن می‌شیم که می‌بریمشون هتل.
هی، شماها با اون دو تا دختر خوشگل بودید که الان رفتن دستشویی؟
آره، چطور؟
یکی اونجا داره اذیت‌شون می‌کنه.
شاید بهتر باشه برید سراغ‌شون.
پسر، جدی می‌گی؟
داره شوخی می‌کنه.
شوخیِ عجیبی می‌شد.
چی... باشه.
اما اگه داری ایستگاه‌مون رو می‌گیری، برمی‌گردم و
صورت‌ت رو داغون می‌کنم، پسر.
- باشه. - آره، خنده‌داره دیگه، نه؟
وقت نمایشه، عزیزم.
هی، پسر، یه یاروی روانی اومد چرت‌وپرت می‌گفت.
آره، من که... باورم نمی‌شه.
اونجا دستشویی زنونه‌ست، چه مردی آخه؟
- خب، نـ... نمی‌دونم.
- هیچ مردی نمی‌تونست...
- دستشویی زنونه، مثلاً... - بچه‌ها، بچه‌ها، خواهش می‌کنم.
می‌دونید چی لازم داریم؟
این رو.
این رو بزنیم، همین الان.
باشه.
به سلامتی دوست‌های جدید و تصمیم‌های اشتباه.
خیلی خوبه.
بزن بریم!
قراره سوسیس‌های خوشمزه‌ای بخورید، بچه‌ها.
- بفرما، آماده‌ای؟ - به سلامتی.
اوه، ببخشید.
صبر کن، می‌شه دوباره بزنیم؟
به سلامتی!
هوو!
اوه، لعنتی.
- هوو. - اوه، گندش بزنن.
آره، فکر کنم چهار تای دیگه لازم داریم، ها؟
اوه، من جای شما بودم صبر می‌کردم.
- اوه، واو. - شاید به کارت بیاد.
می‌دونی، تو واقعاً پسر شیطونی هستی.
متأسفانه، به نظر می‌رسه یه تصادف باشه، من زیاد به اون بار می‌رم.
یکی از بارهای موردعلاقه‌مه.
ممکنه توی بار بوده باشم و یه لیوان رو از روی صندلی برداشته باشم
چون می‌خواستم اونجا بشینم؟
محتمله. قطعاً یه احتماله.
هی!
- چته تو؟ - پسر، سرم داره می‌چرخه.
تو... می‌خوای...
- هی، حالت خوبه؟ - بیا دیگه، پسر پولدار.
فکر کنم داره باهامون بازی می‌کنه.
- تو... - خوبم، خوبم.
یه لحظه بهم وقت بده، یه لحظه.
می‌شه یه چیزی رو جواب بدی؟
باشه. چیه؟ زود باش.
آب می‌خوای، یا می‌خوای مثلاً...
فکر کنم وقتشه شما دخترها برید.
- چرا؟ - منظورت چیه؟
این دو تا، وقتی توی دستشویی بودید،
یه چیزی توی نوشیدنی‌تون ریختن.
- جدی می‌گی؟ - داری چی می‌گی؟
من عوض‌شون کردم. برای همینه که...
الان وقت خواب‌شونه.
پس، هر کاری می‌کنید بکنید، فقط دیگه نباید برید خونه،
اما با این‌ها هم نمونید.
شب بخیر.
آه، لعنتی.
- بیا فقط بریم. - چرت‌وپرت‌های مسخره.
مطمئنیم خونه‌ی درستیه؟
همونیه که بهم گفتن.
آماده‌ایم.
خوبه.
حرکت کنیم.
اسلحه‌ها بالا!
برو، برو، برو، برو.
ممکنه این کارِ فقط یک نفر نباشه.
با این حال، چیزی که روشنه اینه که سیستم فعلی ما
توی محافظت از شهروندان‌مون شکست خورده.
این موضوع سوالات مهمی رو ایجاد می‌کنه.
اگه خطرات مربوط به مهاجرت
بیشتر از مزایای اون باشه،
و اگه مهاجرها بیشتر از سود اقتصادی، هزینه‌ی اجتماعی داشته باشن،
اون وقت شاید وقتش رسیده باشه که
توی سیاست‌های مهاجرتی‌مون تجدیدنظر کنیم.
سه، دو، یک. حرکت.
بیا بیرون.
تسلیم شو.
می‌دونم برای انجام وظیفه‌تون اینجایید.
علاقه‌ای به کشتن همه‌تون ندارم،
اما اگه بخواید جلوی کارم رو بگیرید،
مجبور می‌شم همه‌تون رو بکشم.
این آخرین اخطاره که برید.
آتش!
تیم "ب"، نوبت شماست. حرکت کنید.
بجنبید، بجنبید، بجنبید.
چی شده؟
آقای ساندرز.
اصلاً روح‌مون هم خبر نداشت امروز تشریف می‌آرید.
خب، اگه می‌دونستید که دیگه بازرسی سرزده نمی‌شد، مگه نه؟
خب، ما آمار شش‌ماهه‌ی اول رو براتون داریم، پس...
- خوبه. - لطفاً دنبال من بیاید به...
به دفترت.
امیدوارم ناراحت نشی که تا وقتی نیستی از دفترت استفاده کنم.
برای تماس‌های حساس با مستأجر‌هایی که اجاره‌شون عقب افتاده، به حریم خصوصی نیاز
دارم. چند نفر اجاره‌شون عقب افتاده؟
اوه، همیشه زیر ۱۰ درصده.
پس به طور میانگین، ۹۰ درصد اجاره‌ها هر ماه واریز می‌شه.
نوسان داره،
یا هر ماه همون ۱۰ درصد ثابته؟
اگه این‌طوریه، می‌خوام همه‌شون رو بیرون کنی.
خب، روال کار اینه که بعد از سه ماه عدم پرداخت اجاره،
یه اخطار نهایی می‌فرستیم که ظرف چهار هفته پرداخت کنن.
و اگه اون پرداخت انجام نشه،
حکم دادگاه می‌گیریم.
و اون به ما اجازه می‌ده که در مجموع ظرف هفت ماه بیرون‌شون کنیم.
پس، اگه کسی نخواد اجاره بده،
می‌تونه هفت ماه مجانی زندگی کنه.
اگه بخوای این‌طوری بهش نگاه کنی، حق با توئه.
جور دیگه‌ای هم می‌شه نگاه کرد؟
ما ۳۵۰۰ واحد توی این شهر داریم، اوون.
که سالانه ۵۰ میلیون و ۴۰۰ هزار یورو درآمد داره.
۱۰ درصدش می‌شه ۵ میلیون و ۴۰ هزار یورو
که مردم دارن از جیب من می‌دزدن.
این غیرقابل‌قبوله.
فوراً بیرون‌شون کن.
خب، مشکل اینجاست که دادگاه زودتر از اون موعد حکم تخلیه نمی‌ده.
شاید درست باشه.
پس، بعد از چهار هفته عدم پرداخت، فشار رو روی اون‌ها شروع می‌کنی.
اگه جواب نداد، آدرس‌شون رو به من می‌دی
و آدم‌های من قضیه رو فیصله می‌دن.
خیلی خب، اوم...
می‌تونیم امتحان‌ش کنیم.
نه، انجام‌ش می‌دیم.
پروژه‌ی "گراند آلی" چطور پیش می‌ره؟
اوم، تایید فنی
برای آخر هفته برنامه‌ریزی شده.
پس همه‌ی مستأجرها می‌تونن دوشنبه برگردن.
چه بساطی بود اونجا.
دیگه هیچ‌وقت با اون پیمانکار کار نمی‌کنیم.
نه.
در ضمن، اوون، لوله‌کشی ویلا‌ی من هنوز تموم نشده.
- بگو برن سراغش. - حتماً.
در ضمن، به پروژه‌ی "لیوبلیانا" سر زدم.
چند تا عکس گرفتم.
نگاه کن.
اوه، این بده.
آه، منظورم اینه که درجه‌اش راحت درست می‌شه،
اما نما...
نه.
نه، ما روی اون ساختمون پروژه‌ای به اون بزرگی انجام نمی‌دیم.
فقط مطمئن شو که فرونریزه.
البته.
هوم، واقعاً جای پدرت اینجا خالیه.
هوم.
هیچ‌وقت با پدرم شکار نرفتم.
نه؟
- هوم، عجیبه. - هست؟
مادرم وقتی بچه بودم مُرد
و اون هم من رو فرستاد به مدرسه‌ی شبانه‌روزی.
سالی دو بار می‌دیدمش.
هیچی درباره‌اش نمی‌دونم.
حتی نمی‌دونستم سرطان داره.
متأسفم که این رو می‌شنوم.
اوه، اون همیشه به دوران خدمتت توی ارتش خیلی افتخار می‌کرد.
قضیه‌ی اون ۱۰ درصد رو حل کن، اوون.
مفهومه.
آه، یه مسئله‌ی دیگه هست که باید بهش برسیم.
اوم، اخیراً مقامات مالیاتی
تحقیقات عمیق‌تری درباره‌ی مالکیت شرکت‌های هلدینگ شما انجام دادن،
و این چند تا سوال ایجاد کرده.
منظورم اینه که، چون شما شهروند ثبت‌شده‌ی اینجا نیستید،
و به طور قانونی هم وارد کشور نشدید،
اوم، ممکنه به چند تا مشکل بخوریم.
ما کلی واحد مسکونی دولتی داریم،
و اوم، دولت می‌خواد واحدهای خالی رو برای اسکان مهاجرها مصادره کنه.
نه.
می‌تونیم اون‌ها رو با قیمت کامل بهشون اجاره بدیم.
همیشه چی می‌گیم، اوون؟
واحدِ خالی نداریم.
اون‌ها می‌خوان بدونن کی صاحب اون شرکت‌هاست.
و اگه اون اطلاعات رو بهشون ندیم،
همه‌ی واحدهای بلوک "کازین" رو مصادره می‌کنن،
بدون پرداخت غرامت یا درآمد.
خب، مطمئنم وکلای ما
حرف‌هایی برای گفتن دارن.
حتماً.
اما اون‌ها هم تا یه حدی می‌تونن کاری بکنن.
ازت می‌خوام تجدیدنظر کنی
و اطلاعاتی رو که خواستن بهشون بدی.
برو بیرون.
هر چی باشه، احتمالاً فرش قرمز برات پهن می‌کنن
و حتی بدون هیچ سوالی بهت شهروندی می‌دن.
اوه، من یه آمریکایی‌ام، اوون.
فقط برای یه تعطیلات طولانی اینجام.
- اون ۱۰ درصد رو درست کن. - بله قربان.
اوه، اوم، این هم آمار شش‌ماهه براتون.
دیدمشون.
اینجا بوی خانه‌ی سالمندان می‌ده.
باید یه کم خون تازه بیاریم.
به این زودی؟
روز طولانی‌ای بود، جنی.
هوم، باشه.
بیا.
باشه، من برمی‌گردم. یه سفارشی دارم.
آه، من حواسم به بار هست.
باشه، بله.
خب، من و پدرم با هم غریبه بودیم،
می‌شه این‌طوری گفت.
اوم، وقتی بزرگ می‌شدم رابطه‌ی چندانی باهاش نداشتم.
آه، مادرم وقتی بچه بودم فوت کرد.
و فکر کنم بار عاطفیِ
درگذشت مادرم،
و همچنین فشارِ بزرگ کردن شرکت‌ش
باعث شد اولویت‌های دیگه‌ای داشته باشه،
که من با این موضوع کنار اومدم.
و حالا که خودم اینجا رو اداره می‌کنم،
واقعاً درک‌ش می‌کنم.
پس این‌طور نیست که دیگه ازش کینه داشته باشم.
من هنوز توی ارتش ایالات متحده در حال خدمت بودم.
توی دفتری که کار می‌کردم بهم زنگ زدن
و خبر دادن که پدرم فوت کرده.
و برای اولین بار خودم رو در راهِ اینجا دیدم...
چند روز بعد برای خاکسپاری‌ش.
اوه، چه گندی زدن.
داره باهامون بازی می‌کنه.
دیگه هیچ‌کس توی اون جعبه نیست.
اطراف رو چک کنید.
نبض‌شون رو بگیرید.
لعنتی!
این بساط باید تموم بشه.
تموم می‌شه.
بعدازظهر بخیر.
بله؟ چی می‌خواید؟
شما کی هستید؟
بازم یکی از اون خبرنگارها؟
من شبیه خبرنگارم؟
نه، فقط یه سوال دارم.
از نتیجه‌ای که توی دادگاه گرفته شد راضی بودید؟
دخترتون چطور؟
چرا این رو می‌پرسی؟
چطور می‌تونی این رو بپرسی؟
از کجا می‌دونی ما کجا زندگی می‌کنیم؟
پس توی دادگاه به عدالت نرسیدید، درسته؟
من مجبور نیستم به سوالات‌ت جواب بدم، مرد.
این‌ها همه‌اش مزخرفه. برو گمشو.
نه.
عدالتی در کار نبود.
بعدازظهر خوبی داشته باشید.
سلام، السا.
من از اینترپل هستم.
و بابت اتفاقی که برات افتاده واقعاً متأسفیم.
لطفاً حرفم رو باور کن.
ما از تمام منابع‌مون استفاده می‌کنیم تا هر کسی که این کار رو باهات کرده پیدا کنیم،
و برای مدتی طولانی بندازیم‌ش زندان.
اما شما بهم گفتید که گرفتیدشون،
که می‌دونید کجا هستن.
السا، من قبلاً اینجا نبودم.
این اولین باریه که داریم حرف می‌زنیم.
تـ... تو سه هفته توی کما بودی.
شاید، شاید من رو با کس دیگه‌ای اشتباه گرفتی.
آره، شاید همکارت بود که...
خیلی مهربون بود.
ازم پرسید عدالت می‌خوام یا نه.
همکارم؟
یونیفرم تنش بود؟
اسمش رو نگفت؟
چه شکلی بود؟
کوچیک بود.
سفیدپوست؟
نه، بیشتر شبیه خاورمیانه‌ای‌ها بود.
آه، موهای مشکی.
ریش داشت.
السا، اشکالی نداره اگه بگم طراح چهره‌نگاری‌مون بیاد
تا تو بتونی مشخصات‌ش رو بدی؟
این کمک بزرگیه.
تو استراحت کن، باشه؟
اوم.
دوباره برمی‌گردم.
یه کم استراحت کن.
مـ... من حرفت رو نمی‌فهمم.
لطفاً، فقط، می‌تونم خواهش کنم فقط...
نه، نه!
نه، نه، باشه، من فقط... نه، خواهش می‌کنم، این کار رو نکن.
خواهش می‌کنم، فقط...
- می‌خوای؟ - خواهش می‌کنم.
تلفن‌ت، هان؟
زنگ بزن به مامان‌ت.
من فقط به... فقط به گوشی‌م نیاز دارم، همین... همین.
همین.
- اه. - گوشی‌ت رو بردار.
زنگ بزن به والدین‌ت.
فقط بهشون بگو که می‌خوای از تک‌تکِ
این عوضی‌ها شکایت کنی.
من اسم‌هاشون رو بهت می‌دم.
سلام، پسرها.
من رو یادتونه؟
اگه یه بار دیگه ببینم دست‌تون رو روی کس دیگه‌ای بلند کردید،
می‌آم سراغ‌تون،
و دیگه نمی‌تونید از جاتون بلند شید.
فهمیدید؟
و تو.
یادته توی اتوبوس بهت گفتم
که امروز روز شانس‌ته؟
شاید الان بفهمی چرا.
اگه پلیس ازتون محافظت نمی‌کنه،
من باید ازتون محافظت کنم.
و اگه دادگاه‌ها و قوانین بهتون عدالت نمی‌دن...
من بهتون عدالت می‌دم.
و یادتون باشه، من این کار رو برای شما می‌کنم...
تا وقتی که یاد بگیرید خودتون انجام‌ش بدید.
بله.
مفهومه.
محله رو گشتیم.
قرنطینه‌ی کامل، تا شعاع دو مایلی.
هیچی.
اینجا به اسم "مولی لینگ" اجاره شده بود،
یه زن چینی که بهش پول نقد دادن تا اجاره‌نامه رو امضا کنه.
گفت اون مکانیک بهش پول داده
اما گفت که اجازه‌ی کار نداشته.
بهم بگو.
طبقه‌ی بالا پاکه.
اطراف رو بگردید.
هیچ‌چیز شخصی‌ای نیست.
این‌ها همه‌اش ظاهرسازی بوده...
تا یه قلعه بسازه.
بازش کن.
بدو، حرکت کن.
برو، برو، برو!
قاضی رینهولد.
تو کی هستی؟
از دفتر بازرس کل اومدم.
اطلاعات جدیدی به دست‌مون رسیده.
امیدوارم حالت زیاد بد نشه، جناب قاضی.
اون آمپولی که بهت زدم...
خیلی مشکوک می‌شه وقتی توی خون‌ت پیدا بشه، مگه نه؟
امیدواریم گزارش سم‌شناسی روی جنازه‌ات نگیرن.
خب، کی می‌دونه؟
شاید بدنت نسبت به هروئین کمی مقاوم شده باشه.
به هر حال به نظر می‌رسه از فروشنده‌های هروئین خوشت می‌آد.
تا حالا چند نفرشون رو دوباره برگردوندی به خیابون؟
قوانین قرار بود از قربانی‌ها محافظت کنن، درسته؟
نه از مجرم‌ها.
شاید اون‌جایی بود که راهت رو گم کردی،
وقتی شروع کردی از قوانین استفاده کنی تا به آدم‌ها کمک کنی به بقیه آسیب بزنن.
می‌دونی، قضیه فقط مجرم‌ها نیستن،
تو آسیب‌های جانبی هم ایجاد می‌کنی، جناب قاضی.
آدم‌هایی مثل تو هستن که می‌ذارن بقیه قسر در برن
با تجاوز و قتل.
رفتارشون رو توجیه می‌کنی.
می‌ذاری آدم‌ها قسر در برن با تجاوز و قتل.
شش تا پسر به یه دختر ۱۴ ساله تجاوز کردن.
مصاحبه‌ات رو جلوی دادگاه دیدم.
دیدم که گفتی این پسرها فقط مشکل سازگاری داشتن،
که بلد نبودن چطوری توی جامعه جا بیفتن.
اما چیزی که تو نمی‌فهمی اینه که جامعه‌ای
که فکر می‌کنی اون‌ها توش جا نمی‌فتن،
داره از هم می‌پاشه و می‌میره.
و تو اون سرطانی هستی که داره می‌کشدش.
و می‌دونی، جناب قاضی، آدم‌هایی مثل تو هستن
که می‌ذارن این‌ها قسر در برن...
رفتارشون رو توجیه می‌کنن.
هوم؟ فکر می‌کنی این کار چه حسی به خانواده‌هاشون می‌ده؟
انسان‌ها واقعاً مثل گوسفند هستن.
حتی وقتی به سیم آخر می‌زنن،
بازم از قانون اطاعت می‌کنن،
حتی اگه زندگی خودشون در خطر باشه.
بیا، بهت نشون می‌دم.
ببین چی شد؟
اون ماشین،
وقتی رفتیم توی لاین‌شون،
به جای اینکه فقط خط رو رد کنه
و قانون رو بشکنه و بیاد توی لاین ما،
رفت توی کانال و احتمالاً مُرد.
بوی چی می‌آد، جناب قاضی؟
بوی اون هوای تمیزِ حومه‌ی شهر.
دلم می‌خواد یه چیزی بهت نشون بدم.
ببین.
این تویی.
دور شو، دور شو.
ببینیم چی داشتی بگی.
بسیار خب، این تمام چیزیه که آماده کردم،
و تمام چیزیه که می‌خوام بهتون بگم.
سیاست‌های ما توی ادغامِ مهاجرهای نوجوان
در جامعه‌مون شکست خورده.
همچنین بهشون کمکی نکردیم تا طبق قوانین و مقررات ما
عمل کنن.
تجاوز گروهی، به نوعی، فریادی برای کمک و ساختار بود.
فقط اون دختر جوان قربانی نیست.
اون‌ها هم قربانی هستن.
واقعاً به این حرف باور داری؟
همچنین مجرم‌ها دارن آسیب روحی می‌بینن.
این به اون دختر جوان کمکی نمی‌کنه
که اون‌ها الان زندانی بشن،
و برای مدتی طولانی از زندگی عادی‌شون محروم بمونن.
همین بود، آقایان.
این تو بودی
بعد از اینکه یه باندِ متجاوز رو آزاد کردی.
تو گذاشتی یه باندِ متجاوز برن.
می‌دونی این از تو چی می‌سازه؟
دقیقاً به بدیِ خودِ اون مجرم‌ها.
مثل این می‌مونه که خودت بهش تجاوز کرده باشی.
شاید برای همین بود که تصمیم گرفتی...
بیای اینجا و غصه‌هات رو توی الکل غرق کنی.
سلام، ابراهیم.
خدا به خودت و خانواده‌ات سلامتی بده.
می‌خواستم ببینم می‌تونیم یه گپ کوتاهی درباره‌ی پسرت
داشته باشیم.
تو خبرنگاری؟
نه، من فقط یه شهروندم.
اینجام که کمک کنم.
اگه چیزی می‌خوای، می‌تونی بری سراغ وکیل‌مون.
ما حرفی برای گفتن نداریم.
ببخشید.
شاید فقط یه گپِ خیلی کوتاه زدیم.
برگرد عقب.
اووه، خوبه، یوسف هم اینجاست.
آروم باش. برو.
سلام، یوسف.
یوسف، فرار کن.
کجا می‌خوان برن؟
نه. نه، وایسا.
داری چیکار می‌کنی؟
- یوسف، عزیزم! - اوه، یوسف!
برو به پسرت برس.
یه چیزی دور پاش ببند.
به شاهرگ‌ش نزدم، حالش خوب می‌شه.
تو. تو.
گوشی‌های موبایل رو از روی میز بردار.
همه‌شون رو.
برشون دار.
یوسف رو ببر روی مبل.
اون‌طرف، روی مبل.
گوشی‌ها رو بذار روی میز.
- از ما چی می‌خوای؟ - صورت‌ت رو بذار روی میز.
می‌خوام بشینی.
و قراره یه گپِ کوتاه داشته باشیم.
داری چیکار می‌کنی؟
بشین.
سه، دو، یک.
مردِ باهوشی هستی.
تو قوی هستی.
نگران نباش.
خب، لابد داری فکر می‌کنی من چرا اینجام، هوم؟
تو به خاطر پسرم اینجایی، به خاطر دادگاه.
هوم. هوم.
دادگاهی که آزادش کرد.
و اون دادگاهِ کشورِ خودته.
البته.
چون پسر تو و دوست‌هاش
باید به اون دختر ۱۴ ساله تجاوز می‌کردن.
اون‌ها از دوران کودکی‌شون اون‌قدر آسیب دیدن
که نمی‌تونستن جلوی خودشون رو بگیرن.
اون جوونه.
هیچی نمی‌فهمه.
هوم.
برای همین این کار رو کردی، یوسف؟
متأسفم.
متأسفم که اون کار رو کردیم.
فکر کردیم خودش می‌خواد.
فکر کردی دلش می‌خواد تو بگیریش
و بکشیش توی یه بوته‌زار در یه جای خلوتِ پارک.
که دلش می‌خواد دست‌ت رو بذاری روی دهنش
در حالی که هفت تا از دوست‌هات نوبتی بهش تجاوز می‌کنن.
اون مجبور شد چهار دست و پا از اون بوته‌ها بیاد بیرون،
و حالا هر روزِ زندگی‌ش رو با ترس می‌گذرونه
که تو و دوست‌هات ممکنه چه بلایی سرش بیارید
از وقتی که تبرئه شدید.
راستی، وکیلت هم خیلی خوب کار کرد،
که شماها رو قربانی جلوه داد.
چی بود اسمش؟ "ادغامِ آسیب‌زا"؟
ما همه‌مون داریم الان کمک روانی و حمایت دریافت می‌کنیم.
توی آینده آدم‌های بهتری می‌شیم،
قول می‌دم.
جواب‌ت خیلی خوب بود.
تنها مشکل اینجاست که توی شبکه‌های اجتماعی‌ت،
از زمان اون اتفاق،
من هیچ پشیمونی...
یا همدلی‌ای ندیدم.
در واقع، فکر کنم گفتی
که حقش بوده بهش تجاوز بشه.
منظورم اینه که اون‌ها بد لباس می‌پوشن
و با مینی‌ژوپ‌هاشون فقط پسرها رو حشری می‌کنن.
هوم.
پاها و سینه‌هاشون رو نشون می‌دن.
تو نوشتی که حقش بود.
پاکش می‌کنم.
این‌ها ارزش‌هایی هستن که به بچه‌هات یاد می‌دی؟
من بهش ارزش‌های قرآن رو یاد می‌دم و ارزش‌های خانواده‌مون رو.
هوم.
خب، اگه ارزش‌های تو اینه،
که زن‌ها توی آمریکا و اروپا
به خاطر نوع لباس پوشیدن‌شون لایق تجاوز هستن،
اصلاً چرا اومدی اینجا؟
خودت می‌دونی که توی کشور ما چندین جنگ هست
و زندگی‌مون خطرناکه.
برای همینه که اینجاییم.
و فکر کنم این رو می‌دونی.
می‌دونی من چی فکر می‌کنم؟
چی؟
فکر نمی‌کنم آدم‌های خوب از کشورت زده باشن بیرون.
فکر می‌کنم آدم‌بده‌ها بودن که اومدن.
و فکر می‌کنم تو با خودت
سیستمِ ارزشیِ قرون‌وسطایی‌ت رو آوردی
و تعصب‌ت به مذهب رو به دموکراسی و هر چیز دیگه‌ای ترجیح دادی،
از جمله حاکمیت قانون.
یوسف، گوشی‌ت رو برمی‌داری،
و شروع می‌کنی دونه‌دونه به دوست‌هات زنگ می‌زنی
و بهشون می‌گی همین الان بیان اینجا،
که اطلاعات جدیدی براشون داری.
نه.
چرا، زنگ می‌زنی.
و می‌خوای چیکار کنی باهاشون؟
اوه، فقط قراره یه گپِ کوتاه بزنیم،
مثل همینی که الان داریم می‌زنیم.
من بهشون زنگ نمی‌زنم.
نه؟
جالبه.
پنج، چهار، سه، دو...
یوسف، همین الان زنگ بزن.
زنگ بزن!
ممنون.
هی، عبدل. منم.
باید همین الان بیای اینجا.
ممکنه دوباره متهم بشیم.
یه مشکلی داریم.
من اینجا با وکیلم هستم.
برادرت رو هم بیار و به ادریس هم بگو.
نه، همین الان.
آفرین، یوسف.
حالا زنگ بزن به بعدی.
نه، بشین.
بشین.
تو.
برو دمِ در.
کارِ احمقانه‌ای نکن وگرنه به مامان‌ت شلیک می‌کنم.
- برو. - باشه، باشه.
چی شده؟
بیا.
چه اتفاقِ لعنتی‌ای افتاده؟
چی شده؟
سلام.
بیا تو.
بیا دیگه.
برو، برو.
برو.
برو تو.
چیزی نیست، چیزی نیست.
- این چه کوفتیه؟ - همه چی خوبه؟
اینجا کسی از دفتر دادستانیِ ایالتی هست.
سلام.
سلام، رئیس هنری.
خیلی خوشحالم که زنده موندی
چون یه پیامی برات دارم
که برای دولت ببری.
این پیام چیه؟
همون پیامیه که وقتی سعی کردید به پناهگاه من حمله کنید، بهت گفتم.
که مردم قبول نمی‌کنن کشور تسخیر بشه.
کاری که داری اینجا می‌کنی...
نمی‌شه اجازه داد این آشوب رو ادامه بدی.
ببین، هر چقدر هم که من عاشق اروپا و تاریخِ عمیق‌ش باشم،
تو سادگی نمی‌تونی ادامه بدی.
من و افسرهام،
ما قسمِ نشکستنی خوردیم که محافظت و خدمت کنیم،
و تو حالا از خط قرمزها خیلی رد شدی.
داری به آدم‌های بی‌گناه صدمه می‌زنی،
از جمله خودِ من.
این غیرقابل‌قبوله.
من چاره‌ای ندارم جز اینکه بازداشت‌ت کنم،
و این کار رو می‌کنم.
این مردمی که ازشون حرف می‌زنی،
هیچ‌وقت به این اتفاقاتی که داره می‌افته رأی ندادن.
این یه تسخیرِ خصمانه است
توسط افراط‌گرایانِ اسلامی و چپ‌های بیدارِ کور.
و اگه این تسخیر موفقیت‌آمیز باشه،
همون دموکراسی‌ای که می‌گی دوستش داری رو نابود می‌کنه.
تمام آزادی‌ها،
هر چیزی که ازش لذت می‌بری و پاش ایستادی.
فقط یه راه هست.
تو به این غائله خاتمه می‌دی
یا ما، خودِ مردم، خاتمه‌اش می‌دیم.
حالا این پیام رو ببر.
بهت یادآوری می‌کنم،
قسمِ من، شغلِ من،
بخشی از ثباتِ این دموکراسیه که ازش حرف می‌زنی.
و تو داری توانایی‌های من رو
در رسوندنِ این پیام دستِ‌بالا می‌گیری.
فکر نمی‌کنم، رئیس.
هر چی باشه، تو تنها کسی هستی که این پیام رو داره.
حالا ببرش براشون.
اون‌ها گوش می‌دن.
سه قاضی اخیراً فوت کردن
در شرایطی که در ابتدا خودکشی اعلام شده بود،
هرچند زمان‌بندیِ اون‌ها بسیار مشکوک به نظر می‌رسه.
امروز، قاضیِ دیگری
در حالی که در ماشین‌ش در حومه‌ی شهر بود، مرده پیدا شد.
مقامات در حالِ حاضر مشغولِ تحقیق هستن
روی چیزی که به نظرشون یک سری قتل هست
نه یک سری اتفاقِ تصادفی.
ایوو؟
این شماره رو یادداشت کن.
بعدش، به مافوقِ من زنگ بزن.
لازم دارم با نخست‌وزیر صحبت کنم.
اگه باهام حرف نمی‌زنه...
تک‌تکِ اعضای رسانه‌ها رو پیدا می‌کنی،
می‌آری‌شون پیشِ من.
بله قربان.
تمامِ افرادی که در پرونده‌ی اخیرِ تجاوزِ گروهی نقش داشتن
و از مجازاتِ زندان قسر در رفتن، حالا مرده‌ان...
از جمله تمامِ اعضای خانواده‌ی یوسف الشراع،
که اونجا ساکن بودن.
به نظر می‌رسه اون شهروندِ پارتیزان
دوباره دست به کار شده.
این موضوع سوالاتِ مبرمی رو ایجاد می‌کنه.
کدوم‌یک تهدیدِ بزرگتری برای جامعه محسوب می‌شه:
مجرمانی که دست به این اعمالِ شنیع می‌زنن
یا پارتیزانی که داره اون‌ها رو از بین می‌بره؟
طبقِ آمارِ جناییِ اروپا،
بیش از ۱۰۵ هزار جرمِ خشونت‌آمیز به مهاجران نسبت داده شده
در سالِ گذشته،
از جمله ۹۸۰ مورد قتل
و بیش از ۱۸ هزار مورد گزارشِ تجاوزِ جنسی
که شاملِ مهاجرانی از آفریقا بوده.
این موضوع برای سیستمِ حقوقیِ ما چه معنایی داره؟
آیا این پارتیزان فقط به این دلیل وارد عمل شده
که سیستمِ ما در تأمینِ امنیت
و عدالت برای عموم شکست خورده؟
مراقبِ خودتون باشید،
و ممنون از اینکه اخبارِ جهان رو تماشا کردید.
من اینجام تا بهتون کمک کنم اون کنترل رو پس بگیرید.
من اینجام تا بهتون نشون بدم
که شما دیگه قربانی نیستید.
من اینجام تا بهتون نشون بدم
که وقتش رسیده برید بیرون و به این مادرمرده‌ها نشون بدید
که دیگه نمی‌تونن قسر در برن.
یادتون باشه:
من این کار رو برای شما می‌کنم...
تا وقتی که یاد بگیرید خودتون انجام‌ش بدید.
AloneDAЯKMan زیرنویس اختصاصی از @thealonedarkman
کانال فیلم و سریال t.me/CineStellar