Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik zei vaak tegen mezelf: Wat bof ik toch met jou aan m'n zijde.
Een aardige en attente man die ik volledig vertrouwde.
Hoe kan de perfecte man zo zijn geworden?
Hoe kon je me zo verraden?
Hoe kon je die vreemden meenemen naar m'n slaapkamer?
We nemen je nu mee naar Frankrijk...
en dit is een verontrustend verhaal.
Een 71-jarige man drogeerde...
en verkrachtte z'n vrouw gedurende tien jaar...
en hij nodigde andere mannen uit hetzelfde te doen.
Deze zaak spreekt over de hele wereld tot de verbeelding.
Zoiets hebben we nooit eerder gezien.
Velen vragen zich nu af hoe zulk vreselijk seksueel geweld...
kon plaatsvinden op zo'n grote schaal.
Hij kon iedereen om hem heen jarenlang manipuleren...
zonder dat ze enig idee hadden wat er aan de hand was.
Het zijn zo'n 72 verschillende mannen.
Maar ze kunnen die niet allemaal identificeren. Wie zijn die mannen?
De meerderheid van de beklaagden ontkent nog steeds.
Hij had me niet verteld dat hij z'n vrouw zou drogeren.
Ik ken de anderen niet, maar ik ben geen monster.
Het werd doodstil in de rechtszaal...
toen Gisèle Pelicot zei dat ze haar ex-man rechtstreeks wilde toespreken.
deze film bevat getuigenissen die zijn ingesproken door een acteur
het zijn passages uit gerechtelijke verklaringen
september 2024
Ik heb veel rechtszaken verslagen over verkrachtingen.
Doorgaans is er één verdachte, één slachtoffer...
en is er bijna niemand in de zaal. De rechtszaal zit helemaal vol.
nationale politie
Er is zoveel dat zo ongewoon is aan dit proces.
Er zitten journalisten achterin, en allerlei advocaten...
en overal om je heen beklaagden.
Dat heb ik nog nooit gezien. Ik was nooit in een rechtszaal...
waar overal om me heen beklaagden zaten.
Met name bij iets wat zo gevoelig ligt.
In september 2024 begon een proces dat de wereld zou schokken.
Centraal stond de 72-jarige Gisèle Pelicot.
Haar man Dominique gaf toe...
haar bijna tien jaar te hebben gedrogeerd en verkracht.
Naast hem stonden 50 andere mannen...
beschuldigd van verkrachting of aanranding...
van een bewusteloze Gisèle terwijl Dominique hen filmde.
Ze zijn allemaal schuldig bevonden.
Sommigen gaven de verkrachting toe en bekenden schuld.
Anderen zeiden dat ze misleid waren.
Ze zeiden dat Dominique Pelicot hen had gemanipuleerd...
en ze dachten dat dit een seksspel was.
Sommigen zeiden letterlijk: Ik had die dag niet de intentie...
om een vrouw te verkrachten, en daarom ben ik geen verkrachter.
Ondanks het videobewijs tegen hen...
wordt de ontkenning ondersteund door de Franse wet inzake verkrachting...
waarin het woord instemming niet wordt genoemd.
Velen van hen verweren zich...
en stellen dat ze niet de intentie hadden om haar te verkrachten.
Ze waren erheen gegaan voor een triootje, en keer op keer...
is het interessant dat de rechter elke verdachte heeft gevraagd:
'Hebt u met haar gepraat? Hebt u instemming van haar gekregen?'
En keer op keer zeiden ze: 'Nee, ik heb haar niet gesproken...
en heb geen instemming gekregen.'
Maar het langdurige effect hiervan zijn gesprekken in Frankrijk...
en over de hele wereld over hoe het zover heeft kunnen komen.
Men begon zich af te vragen hoe diepgeworteld die vrouwenhaat was...
in de Franse cultuur.
De wereld keek toe...
terwijl Gisèle Pelicot in enkele weken een icoon was geworden.
Ze stelde kwesties als schaamte...
instemming en seksueel geweld aan de kaak.
Ze zeggen dat ik moedig ben. Ik zeg dat het geen moed is.
Het is wilskracht en vastberadenheid om de maatschappij te veranderen.
Je moet bedenken als je naar de beelden kijkt...
wat er in de rechtszaal en buiten gebeurt...
dat Gisèle Pelicot elke dag langs de mannen loopt...
die haar zouden hebben verkracht.
Ze dragen capuchons, maskers en bivakmutsen.
Ze bedekken hun gezicht om hun identiteit te verbergen.
En dan loopt er een vrouw langs hen heen...
en betreedt de rechtszaal onder applaus van de publieke tribune...
en elke dag moet ze de kracht vinden om ze onder ogen te komen.
Mensen over de hele wereld hebben hun steun voor Gisèle Pelicot betuigd.
Van berichten op muren in de buurt van de rechtbank...
tot massaprotesten van duizenden mensen in talloze steden.
Dit is een verhaal over huiselijk geweld op grote schaal...
met verkrachting...
waarbij ook nog vreemden zijn betrokken.
Het gruwelijke daarvan, de herkenbaarheid van Gisèle Pelicot...
en natuurlijk haar erg dappere en uiterst zeldzame beslissing...
om de rechtszaak openbaar te maken. En omdat ze dat heeft gedaan...
trekt dit verhaal volgens mij nu wereldwijd de aandacht.
Mazan, de Provence
Het verhaal gaat weliswaar de hele wereld over...
maar nergens is men zo geschokt als in Mazan.
Het ligt 34 kilometer ten noordoosten van Avignon...
en is een klein middeleeuws dorpje met iets meer dan 6000 inwoners.
Hier woonden de Pelicots...
en hier werd Gisèle jarenlang mishandeld.
Het is een vredig stadje dat is verwoest door deze zaak.
De mensen stellen Mazan nu gelijk aan de verkrachtingszaken.
De mensen zijn het beu om over deze zaak te praten.
Ze begrijpen niet waarom mensen de naam van hun stad...
waar ze graag wonen, met deze zaak associëren.
Op het Franse nieuws wordt het verhaal de Zaak Mazan genoemd.
De naam van hun stad is onlosmakelijk verbonden met het proces...
en staat in alle krantenkoppen.
Wat een verhaal, mijn god.
Het valt op ons als een meteoriet...
want je hebt je zoiets nooit voor kunnen stellen.
Eén inwoner is Marion.
Ze runt een centrum voor slachtoffers van seksueel geweld.
Dit rustige dorpje wordt ineens door de hele wereld gezien.
Media van over de hele wereld nemen hen onder de loep...
en daar zijn we in zo'n klein dorp niet op voorbereid.
Men is gefrustreerd dat het hele dorp is bezoedeld...
terwijl er maar drie verdachten, waaronder Dominique Pelicot...
uit Mazan komen.
De meeste verdachten woonden binnen een straal van 65 kilometer.
Maar er is ook spanning en achterdocht.
De politie heeft 50 van de gefilmde mannen geïdentificeerd...
maar er lopen nog steeds 22 verdachten vrij rond.
Bovendien is het een traditioneel, patriarchaal dorp...
dus een zaak als deze...
met misbruik, verkrachting en seksualiteit is taboe.
Daar praten we niet graag over.
Ongeacht waar de misdaden hebben plaatsgevonden...
vragen velen zich af hoe ze überhaupt konden gebeuren.
Carpentras, de Provence
supermarkt E.Leclerc 12 september 2020
Wat hier zo eng aan is...
is dat het allemaal door toeval naar buiten is gekomen.
Het moment waarop het voor Dominique Pelicot misgaat...
is als hij wordt betrapt als hij onder de rok filmt...
van een vrouw in een supermarkt in Carpentras.
Hij maakt opnamen van u.
Hij filmt u onder uw rok.
De video die Dominique van hem maakte...
terwijl hij deze vrouw in een supermarkt filmt, komt naar buiten.
We zien z'n gezicht met een corona-mondkapje op...
en z'n camera glijdt heel subtiel onder haar rok.
Dan wordt hij ermee geconfronteerd door een beveiliger.
Hij maakt opnamen van u.
Hij filmt u onder uw rok.
Ja. Hij maakt opnamen met z'n telefoon.
Hij filmt u onder uw rok.
Doet u aangifte? U bent al de vierde.
Echt waar?
Dit is niet grappig. Dat is al de vierde keer.
Naar de politie, onmiddellijk.
Als hij gepakt wordt, is het de slordige fout van iemand...
die z'n perversiteit zorgvuldig geheim heeft gehouden.
Het is bijna alsof hij de onbedwingbare wens had...
om onder haar rok te kijken.
- En de andere klanten? - Die moeten we vinden.
U bent een walgelijk mens.
- Ja, u bent heel walgelijk. - Doet u aangifte?
Wat zo angstaanjagend aan deze zaak is...
is dat we weten dat er zo veel gevallen zijn...
van 'lichte' seksuele misdrijven, zoals onder de rok kijken...
die niet goed worden onderzocht.
En alleen omdat de politie deze actie ondernam...
ontdekten ze de omvang van wat er aan de hand was.
Toen hij met de politie sprak...
beweerde Dominique Pelicot dat hij was overvallen door driften...
omdat zijn vrouw een maand van huis was geweest.
Hij zei dat dit niets voor hem was.
Dominique Pelicot vraagt haar te gaan zitten...
en begint te huilen en zegt: Gisèle, ik heb een grote fout gemaakt.
Hij zegt: 'Ik heb iets heel stoms gedaan.
Ik ben betrapt terwijl ik vrouwen filmde...
onder hun rok.'
En ze denkt er even over na.
Ze zijn meer dan 40 jaar samen.
Ze weet dat ze hem kan vergeven...
maar ze zegt: 'Je moet haar je excuses aanbieden.
En als je dat nog eens doet, ga ik bij je weg. Punt uit.'
Hij verontschuldigt zich en zegt: Het zal nooit meer gebeuren.
Dan heeft ze nog geen idee van de omvang van het misbruik...
dat hij de afgelopen tien jaar heeft gepleegd.
In 50 jaar samen had hij nog nooit obscene gebaren gemaakt.
Ik zei: 'Ik vergeef je deze keer...
maar de volgende keer niet meer.'
12 september 2020
Hij maakt opnamen met z'n telefoon.
Hij filmt u onder uw rok.
In september 2020...
wordt Dominique Pelicot aangehouden door een beveiliger...
omdat hij bij vrouwen onder de rok filmt in een supermarkt.
Geïnspireerd door Britse wetgeving...
is het een daad die in 2018 in Frankrijk verboden werd.
De beveiliger speelt een belangrijke rol in dit verhaal...
want als hij niet had geëist dat de vrouw die werd gefilmd...
een aanklacht zou indienen, had ze het misschien nooit gedaan.
Dan had ze wellicht gedacht dat het een viespeuk was, maar goed.
'Ik ga naar huis en alles komt goed. Ik vergeet dit en laat het daarbij.'
Onmiddellijk naar de politie.
U blijft hier. Verroer u niet.
Mevrouw, ik reken erop dat u aangifte doet.
Maar er werd die dag een video gelekt naar de Franse media...
en je hoort de beveiliger duidelijk zeggen:
'Mevrouw, u moet aangifte doen. Ga naar het politiebureau.
Dit is de vierde keer vandaag. U bent vandaag de vierde vrouw.
U moet aangifte doen. Ja, doe het.'
En dat heeft ze gedaan en daardoor...
werd het politieonderzoek gestart.
Beelden in de Franse media tonen hoe Dominique wordt gefilmd...
met een tas met een verborgen apparaat.
Op dat moment werd hij gearresteerd...
voor wat sommigen een licht seksueel vergrijp zouden noemen.
Het is niets vergeleken...
met wat er de afgelopen tien jaar is gebeurd.
Later vindt de politie in de tas die hij bij zich had een camera...
een camcorder en een paar condooms.
Dominique Pelicot had twee telefoons in zijn tas.
De rechercheur pakte de telefoons en op één telefoon...
viel hem iets op.
Er stond maar één app op de iPhone. Dat was Skype.
Hij opende Skype en zag allerlei beelden.
Foto's van vrouwen die bewusteloos op bed lagen...
en naakte mannen eromheen.
Hij besloot z'n chef te bellen en een onderzoek in te stellen...
om dit uit te zoeken.
Alle digitale apparaten in Dominique's huis...
werden in beslag genomen.
Op een USB-stick ontdekt de politie een map met de titel 'Misbruik'.
Daarin vonden ze nauwkeurig gelabelde mappen...
met meer dan 20.000 video's en foto's.
Daarop stonden verschillende mannen die seks hadden met één vrouw.
Op dat moment weet de politie niet wat er aan de hand is.
Ze weten niet echt wat ze zien. In elke video zien ze dezelfde vrouw.
Later beseffen ze dat het de vrouw van Pelicot is.
Met zoveel bewijs stond de politie een lang onderzoek te wachten.
Wie waren die mannen? Was er sprake van wederzijdse instemming?
Zagen ze werkelijk hoe één vrouw jarenlang werd mishandeld?
Ze begonnen te graven in het leven van Dominique en Gisèle Pelicot.
Ze leidden een erg teruggetrokken en rustig leven.
Ze voedden drie kinderen op in de buurt van Parijs.
Ze kregen zeven kleinkinderen.
Ze gingen met pensioen en verhuisden naar Zuid-Frankrijk, 'n gewoon gezin.
Er was niets interessants of opmerkelijks aan hen.
Dat maakt het heel herkenbaar.
Ze leidden na hun pensioen een fijn leven.
Volgens haar hadden ze een gelukkig en bevredigend huwelijk.
Hij kookte vaak. Dat vond ik heel attent van hem.
Op een avond haalde hij me op bij het station van Avignon...
na tien dagen bij m'n kleinkinderen te zijn geweest.
Hij had al een maaltijd bereid.
Er stonden al twee borden in de oven.
Ik deed olijfolie op mijn aardappels en hij boter...
zodat je makkelijk kon zien welk bord van hem was.
We dronken samen een glas witte wijn.
Vaak, als er een voetbalwedstrijd op tv was, liet ik hem alleen kijken.
Hij bracht me m'n ijs op bed. M'n lievelingssmaak, framboos.
Ik zei: 'Wat bof ik toch.
Je bent lief, je zorgt goed voor me.'
Ondanks hun ogenschijnlijk idyllische leven...
waren er tekenen dat er iets mis was.
Begin 2013, toen het stel naar Mazan verhuisde...
kreeg Gisèle gezondheidsproblemen.
Ze had last van geheugenverlies.
Haar haar viel uit, ze viel af.
Het was met name het geheugenverlies...
dat er bij de hele familie op duidde dat er iets aan de hand was.
Het was een heel vreemd gevoel...
dat ze het besef van tijd en haar leven verloor.
Haar leven ontglipte haar. Ze ging naar drie neurologen.
Ze dacht dat ze alzheimer had.
Destijds was Dominique een grote steun voor haar.
Dus Gisèle draaide door en vroeg zich af wat er aan de hand was.
Maar ze wist dat haar man haar steunde.
Hij zei tegen haar dat alles goed zou komen.
Dat ze zich geen zorgen hoefde te maken.
Niemand kon haar precies vertellen wat er aan de hand was.
Niemand kon het ondenkbare bedenken...
en niemand kon zich het ondenkbare voorstellen.
Pas toen Dominique in 2020 werd betrapt...
op het onder de rokken filmen van vrouwen...
viel alles plotseling op zijn plek.
Het is twee maanden nadat Dominique Pelicot...
was gearresteerd voor het onder rokken filmen in een supermarkt.
Gisèle heeft haar man vergeven...
maar dan worden ze gesommeerd naar het politiebureau te komen.
Ze hebben een normale ochtend samen in het huis...
en rijden vervolgens naar het politiebureau.
Gisèle Pelicot denkt dan dat het gaat om het filmincident in de supermarkt.
Er is een belangrijk moment als Gisèle ziet dat haar man Dominique...
naar boven wordt geroepen om ondervraagd te worden.
Zij blijft beneden en ze kijken elkaar aan.
Op dat moment heeft ze geen idee dat ze haar man voor het laatst ziet.
De agent zei: 'Ik ga u wat dingen laten zien...
die u niet prettig zult vinden.'
Hij opende een map en liet me een foto zien.
Het was moeilijk mezelf te herkennen omdat ik er zo bij lag.
Toen liet hij me een tweede foto zien, en een derde.
Ik vroeg hem te stoppen. Het was ondraaglijk.
Ik lag stil in bed en een man verkrachtte me.
Mijn wereld stortte in.
Je blijft maar denken:
hoe zou het zijn om op dat moment Gisèle te zijn?
Het idee dat je naar iemand kijkt...
die alles voor je doet, vooral in een periode...
van zwakte en ziekte waarvoor je hem zo dankbaar bent...
en dan blijkt later dat die je heeft verraden...
op een afschuwelijke manier. Dat is echt heel erg sinister.
Het is ook de avond waarop ze het haar kinderen vertelt.
Ze belt eerst haar dochter en zegt:
'Ik moet je iets vreselijks vertellen.'
Ze zegt dat haar vader haar vele jaren had verkracht...
en onbekende mannen uitnodigde om seks met haar te hebben...
terwijl ze bewusteloos was.
Dat slaat in als een bom. Er gaat een schok door de familie.
We zijn aangekomen in Mazan.
Mazan is een vredig, rustig stadje.
Er is niet veel te doen.
Het is een Provençaalse stad waar het leven goed is.
We naderen de plek waar ze hun auto's moesten parkeren.
Dicht bij het stadion, hier dus.
Hier moesten de mannen parkeren die hij op het internet had ontmoet.
Dominique Pelicot kwam te voet om ze persoonlijk te ontmoeten.
Soms kwam hij zelfs in zijn kamerjas.
Hij was in zijn ondergoed met een kamerjas eroverheen.
Hij haalde ze hier op en dan liepen ze naar het huis.
Ze moesten zo'n 100 meter lopen om de doodlopende straat te bereiken...
waar hun huis stond.
Hier is het.
Hier is het allemaal gebeurd, van 2013 tot 2020.
Op een vredige, afgelegen plek in een mooi huis.
En hier hebben deze gruwelen jarenlang plaatsgevonden.
Gisèle is geconfronteerd met video's waarop haar man...
en andere mannen seks met haar hebben terwijl ze slaapt.
De rechercheurs moeten uitzoeken hoe dit kon gebeuren.
De politie kan uit die video's opmaken...
dat dit al zo'n tien jaar aan de gang is.
Parijs, 2011
In 2011 zijn de Pelicots al bijna 40 jaar getrouwd...
en wonen in Parijs.
Ze zijn grootouders en leiden een gelukkig, vredig leven.
Dominique Pelicot was enkele jaren eerder begonnen met koken.
Dus hij genoot ervan om tegen haar te zeggen:
'Schat, maak je geen zorgen. Ik kook, doe jij maar rustig aan.'
Onder het mom voor z'n vrouw te zorgen...
begon Dominique haar te drogeren.
Pelicot gebruikte het middel Temesta.
Dat is een middel tegen angststoornissen.
Temesta, ook wel bekend als Lorazepam...
wordt gebruikt tegen angststoornissen en slaapproblemen.
Dominique gebruikte medicijnen...
die hij kreeg voorgeschreven van zijn dokter.
Hij vermaalde het medicijn, meestal drie pillen...
en mengde dat door het eten.
Hij kookte vaak met veel knoflook, ui en kruiden...
vol smaak en geuren, om de smaak en kleur van het medicijn te verhullen.
Als hij het niet in haar eten kon doen...
gaf hij haar haar favoriete ijs.
Hoge doses Temesta kunnen bewusteloosheid veroorzaken.
Hij bracht me m'n ijs op bed. Mijn favoriete smaak, framboos.
Ik zei: 'Wat bof ik toch.
Je bent lief, je zorgt echt voor me.'
Ik heb nooit gevoeld dat m'n hart sneller sloeg. Ik heb niets gemerkt.
Ik moet heel snel onder zeil zijn gegaan.
Door de drugs viel Gisèle in een diepe, comateuze slaap.
Als hij de Temesta te vroeg gaf...
werd ze te vroeg wakker, dus hij moest alles goed timen.
Er zijn een paar momenten vastgelegd op video...
waarop je Gisèle wakker ziet worden en zich daar niets van herinnert.
Pelicot probeerde te bedenken hoe hij haar bewusteloos kon houden.
De volgende dag was ik vermoeider dan anders...
maar ik werkte veel en dacht dat het daaraan lag.
Nadat hij Gisèle had gedrogeerd, verkrachtte Dominique haar.
Dit misbruik ging twee jaar door.
In 2013 verhuisde het stel naar Mazan.
Daar verhevigden Dominique's misdaden.
Hij begon vreemden uit te nodigen om mee te doen.
Pelicot gaf de mannen uitgebreide instructies.
Hij vroeg ze hun auto bij een nabij gelegen sportcentrum te parkeren...
zodat de buren niet achterdochtig zouden worden.
Hij zei dat ze geen aftershave op mochten doen.
Ze mochten niet roken voor ze bij hem langskwamen.
Dominique was heel precies en nauwkeurig met z'n planning.
Toen ze aankwamen, was er een heel specifieke procedure.
Handen wassen met warm water...
uitkleden in de keuken...
en vooral geen geluid maken.
Hij vroeg hun zelfs hun handen aan de radiator te warmen...
omdat Gisèle van koude handen wakker zou kunnen worden.
Pelicot deed er absoluut alles aan...
om te zorgen dat ze niet wakker werd...
of 's morgens argwaan zou krijgen door wat er die nacht was gebeurd.
En ik denk dat hij ervan genoot om die mannen dat protocol te geven.
'Ik heb haar in m'n macht. Ze is van mij.
Als jij toegang tot haar wilt, moet je dit doen...
want ik ben de poortwachter.'
Het is stil, ze fluisteren om haar niet wakker te maken.
Dit is iemand die duidelijk in diepe slaap verkeert.
Ze is eigenlijk een lijk. Het is een lichaam.
Haar kaak hangt scheef en ze snurkt.
Ze raken haar aan en doen vreselijke dingen met haar en ze beweegt niet.
Ze is duidelijk bewusteloos en reageert niet.
Vaak is ze naakt. Soms worden haar kleren omhoog getrokken...
en haar slipje omlaag.
De mannen komen vaak achter haar staan...
en masturberen vaak om opgewonden te raken. En je ziet mannen...
hun penis in haar vagina steken, haar achterste...
haar mond, zonder tegen haar te praten.
Dit zijn barbaarse taferelen.
Ze zagen me als een lappenpop. Als een vuilniszak.
Ik lig bewegingloos op bed en word verkracht.
in slaap
Die specifieke fetisj wordt echt duidelijk.
Het heet somnofilie. Dat is de fetisj of het verlangen...
om seks te hebben met iemand die niet beweegt en bewusteloos is.
Soms wordt dat verontrustend de Doornroosje-fetisj genoemd.
Dit is een misdrijf. Hij heeft geen instemming gevraagd...
van zijn eigen vrouw om dit te doen.
De politie kan alleen de omvang van de misdaden ontdekken...
omdat Dominique het had gefilmd.
Dominique Pelicot werd erg beïnvloed door pornografie.
Hij zag zichzelf als filmregisseur.
Hij filmt de seksscènes of de verkrachtingsscènes.
Er is gefilmd op een statief, maar ook vaak van dichtbij.
Je hoort haar ex-man aanwijzingen geven.
Hij zegt: 'Zachtjes,' of zegt vulgaire dingen over haar...
zoals: Steek hem in de hoer.
Of: Ze is zo'n hoer, ze verdient dit.
Er waren honderden bestanden, foto's en video's van het misbruik.
Hij bewaarde, organiseerde en archiveerde die zorgvuldig.
Hij monteerde de opnamen van elke verkrachting die werd gepleegd...
en categoriseerde ze op seksscène, duur en datum.
Hij rangschikte alle video's op dezelfde manier...
als je die op pornowebsites kunt vinden.
Dit is iemand die dol is op wat hij doet...
maar de planning, het organiseren...
de erg rijke fantasiewereld waarin iemand als Dominique leeft...
is een groot deel van wie hij was.
Hij zal hier continu aan gedacht hebben.
Door de jaren heen begon Dominique ergens anders te zoeken.
Hij richtte z'n aandacht op z'n eigen dochter, Caroline.
Tussen deze duizenden foto's...
zat een aantal van haar in de catalogus van haar vader.
Een aantal was gewist...
maar die werden teruggezet door digitale experts van de politie.
Dominique Pelicot deelde online een foto van haar en haar moeder...
met vernederende opmerkingen over hen.
Er was ook een fotomontage van haar en haar moeder...
die samen uit de badkamer komen...
met de titel 'Mijn slet en haar dochter.'
Er werden ook foto's gevonden van de schoondochters van Pelicot.
Ze vonden foto's, niet waarop ze slapen, maar waarop ze bij zijn...
met verborgen camera's, in de badkamer...
als ze uit de douche komen of uit bad, naakt.
Dus je hebt Gisèle Pelicot en alles wat ze heeft meegemaakt...
maar je hebt ook de dochter en de schoondochters.
Hij was een opportunist.
Hij was de constante voyeur.
Dominique hield zijn geheime leven bijna tien jaar verborgen.
Toen psychiaters hem onderzochten...
vonden ze geen echte geestesziekten of ernstige geestelijke afwijkingen.
Maar hij heeft twee identiteiten.
Hij moest kunnen compartimenteren om de liefhebbende man te spelen...
om de liefhebbende vader te spelen...
zodat hij zijn grotere belang kon dienen.
Hij was in staat om iedereen om hem heen te manipuleren.
Z'n kinderen, hun vrienden, z'n vrouw.
Jarenlang, zonder dat ze enig idee hadden wat er aan de hand was.
Vijftig jaar lang heb ik met een man geleefd...
van wie ik nooit had gedacht dat hij hiertoe in staat was.
Voor mij was het iemand die ik volledig vertrouwde.
Het bedrog ging door terwijl Gisèle's gezondheid verslechterde.
Er waren aanwijzingen...
maar ik kon ze niet duiden.
Hij zag dat ze zich zorgen maakte om haar gezondheid en dat ze afviel.
Hij gaat met haar mee naar artsen.
Hij weet heel goed wat er aan de hand is, maar zegt niets.
Het is zo boosaardig. Het is bijna een nachtmerrie.
Wat ze als teken van liefde zag gedurende een periode van zwakte...
was in feite waarom hij die misdaden kon plegen.
Dominique had een misbruikoperatie bedacht, omhuld met leugens.
Maar hij had niet alleen gehandeld.
Mijn connectie met deze zaak komt neer...
op zo'n 20 minuten...
toen ik in het huis was...
van de familie Pelicot. Twintig minuten.
Het politieonderzoek naar de video's...
onthult de omvang van het misbruik van Gisèle.
Ze tellen bijna 200 gevallen van vermeende verkrachting...
gepleegd door Dominique Pelicot en 72 anderen.
Ze kunnen 50 van de mannen identificeren.
Het baart me zorgen dat ik niet kan uitleggen...
hoe ik in deze situatie ben beland.
De ontmoeting met Pelicot in mijn leven was heel ingrijpend.
Het is een complete dwarsdoorsnede van de maatschappij.
De leeftijden varieerden van 26 tot 74.
Er is een brandweerman, een freelance journalist...
en ook een paar gepensioneerden.
Een soldaat, verpleger, cipier, bakker.
Mannen die werkeloos waren en ze werden omschreven...
door Pelicots advocaat als een voorbeeld van 'de doorsnee man'.
Drie van de verdachten komen uit Mazan zelf...
waaronder een buurman van de Pelicots.
Een van hen herkende Gisèle toen ze naar het bureau werd gebracht.
Ik zag hem af en toe in de bakkerij. Dan groette ik hem.
Hij was een keer bij ze thuis geweest...
en deed alsof hij Dominique wilde spreken over z'n fiets.
Hij hield van fietsen en had veel vrienden die fietsten.
Hij ging naar hun huis om Gisèle Pelicot in levenden lijve te zien...
voor hij terugkwam om haar naar verluidt seksueel te misbruiken.
Ik had nooit gedacht dat hij me zou verkrachten.
De buurman ontkent de beschuldiging.
Andere keren zei hij tegen mannen die haar wilden zien...
voor ze naar het huis kwamen, om hen in de supermarkt te ontmoeten...
of hij stuurde hun foto's of video's van haar...
zodat ze konden zien hoe ze eruitzag voordat ze kwamen.
Het profiel van een verkrachter...
is niet iemand die je 's avonds laat ontmoet in een parkeergarage.
De verkrachter kan zich ook in je familie bevinden of tussen vrienden.
De mannen kwamen naar Mazan en reisden soms wel 64 kilometer.
Dominique had een methode gevonden om mannen te werven.
Als de politie gaat graven en zich afvraagt...
hoe deze mannen werden uitgenodigd in het huis van Pelicot...
ontdekken ze dat hij een website gebruikte.
Dominique had zich aangemeld bij de Franse chatroom Coco.
Die werd gepresenteerd als een soort datingsite...
waar mannelijke accounts blauw waren...
en vrouwen roze, maar die van stellen waren ook roze.
Van buiten leek het heel onschuldig...
maar van binnen was dat heel anders.
Achter de kinderlijke interface had de chatroom een duistere reputatie.
De beroemde website was gelinkt aan allerlei criminele activiteiten.
Een soort gratis forum voor pooiers...
pedofielen, seksklanten.
Je kon er allerlei intieme seksueel getinte beelden op kwijt...
over vrouwen, je kon over vrouwen praten...
op een uiterst seksistische en ontaarde manier.
Op Coco konden gebruikers hun echte identiteit te verbergen.
Dominique Pelicot gebruikte een pseudoniem...
en vond de chatroom 'Zonder dat ze het weet.'
Dat is een discussieforum...
dat hoofdzakelijk om beelden van seksueel misbruik draaide.
Daar nodigde hij mannen uit om mee te chatten.
Zijn naam was: 'Stel zoekt een man voor een vrouw.'
Hij ging foto's posten van zijn vrouw in haar ondergoed op deze site...
en schrijft: 'M'n vrouw en ik zijn geïnteresseerd in triootjes.
Heb je zin om mee te doen?'
Het gesprek ging privé verder, soms via berichten of via Skype.
Hij vroeg de mannen foto's van hun gezicht en genitaliën.
In ruil daarvoor stuurde hij hun foto's van zijn vrouw.
Volgens de politie waren Dominique's berichten duidelijk.
Hij nodigde mannen uit Gisèle te verkrachten...
terwijl ze bewusteloos was.
We weten dat hij in een van de advertenties schreef:
'Ik zoek iemand die m'n vrouw misbruikt in haar slaap.
Ben je net als ik, hou je van verkrachten?'
Een van de verdachten spreekt voor het eerst voor de camera.
Hij zegt dat hij erin is geluisd.
Ik wil wel zeggen dat hij me bij hem thuis uitnodigde...
met een list, heel gedetailleerd...
die hij op Coco had bedacht.
Als hij een viezerik vindt, zegt hij dat hij z'n vrouw drogeert...
omdat hij weet dat ze dat accepteren.
Maar als hij een normaal iemand vindt...
gebruikt hij een truc. In mijn geval was het een truc.
We hadden elkaar de avond ervoor gesproken en ik ben niet gegaan...
omdat ik vond dat hij erg gefocust was op seks...
terwijl ik het over vriendschap wilde hebben en elkaar wilde leren kennen.
De volgende dag gaf hij niet op.
Hij veranderde van tactiek en bood aan vrienden te worden.
Dus ik vertrouwde erop dat hij ook namens z'n vrouw sprak...
en toen hij zei dat z'n vrouw ermee instemde, geloofde ik hem.
Ik heb nooit, nog geen seconde, ingestemd...
met meneer Pelicot of die andere mannen.
Ze hebben me verkracht.
Die mannen hebben zich geen moment afgevraagd of hier iets niet klopte.
Dominique genoot echt van wat in wezen...
een sinister wervingsproces was, het vinden van de juiste mensen...
en hij kon een site gebruiken...
als uiterst slimme selectieprocedure om die medeplichtigen te vinden.
Een van de vragen die me zijn bijgebleven bij dit proces...
is hoeveel mannen Pelicot benaderde die nee zeiden, maar 't niet meldden.
Online verliezen mensen alle vormen van verantwoordelijkheid.
Het kan mensen ook ongevoelig maken voor de schade die ze aanrichten.
Dominique zocht mannen om met z'n misdaden nog een stap verder te gaan.
zonder dat ze het weet forum
De enige die niet is aangeklaagd voor verkrachting van Gisèle Pelicot...
is Marechal.
Hij wordt soms ook 'de volgeling van Dominique Pelicot' genoemd.
Jean-Pierre Marechal en Dominique kennen elkaar via Coco.
Marechal, een gepensioneerde vrachtwagenchauffeur...
had van Pelicot geleerd...
hoe hij zijn vrouw moest drogeren en nodigde Dominique Pelicot uit...
bij hem te komen om haar te verkrachten.
Hij gebruikte dezelfde verdoving die Pelicot bij Gisèle had gebruikt.
Dominique Pelicot ging naar Marechals huis...
en samen verkrachtten ze z'n vrouw terwijl ze bewusteloos was.
In de rechtbank bekennen beide mannen het drogeren...
en verkrachten van Jean-Pierre's vrouw gedurende vijf jaar.
Daar genoot hij van. Het idee van leraar en leerling beviel hem wel.
Ik denk dat Dominique probeerde...
gelijkgestemden te vinden die aan dezelfde activiteit wilden deelnemen.
Het misbruik van 10 jaar kwam ten einde...
toen Dominique in 2020 werd gearresteerd.
Vier jaar later begint een van de schokkendste Franse processen ooit.
Er hangt een gespannen sfeer.
Dominique Pelicot zegt gewoon: 'Ik ben schuldig.
Ik heb alles bekend.
Ze wisten het allemaal en ik ben een verkrachter en zij zijn dat ook.'
Als de beklaagde de verkrachting of penetratie ontkent...
besluit het hof de video's te tonen.
Avignon, september 2024
Vier jaar nadat Gisèle's wereld op z'n kop wordt gezet...
begint het proces tegen Dominique Pelicot en 50 anderen in Avignon.
Ze komt elke dag onder applaus naar de rechtbank.
Gisèle wordt begroet door het publiek en media van over de hele wereld.
Een van de redenen dat deze zaak zoveel aandacht kreeg...
is de moed van Gisèle om af te zien van haar recht op anonimiteit.
Daardoor konden alle media...
bij het proces aanwezig zijn om het proces te volgen...
en bekend te maken aan de rest van de wereld.
Doorgaans vinden processen in Frankrijk over seksueel geweld...
achter gesloten deuren plaats.
Als je de deur opent voor zo'n soort proces...
weet je dat je leven zal worden blootgelegd...
dat je hele leven onder de loep zal worden genomen...
dus dat is heel moedig om te doen.
Ik wilde dat alle vrouwen die verkracht zijn...
konden zeggen: Mevrouw Pelicot heeft het gedaan. Wij kunnen het ook.
Als je verkracht wordt, voel je schaamte...
en wij hoeven ons niet te schamen. Dat moeten zij.
Elke dag komen er journalisten van over de hele wereld naar dit proces.
Uit Engeland, Spanje, zelfs uit Brazilië, de VS.
Van Australië tot Japan.
Het lijkt alsof dit proces iedereen over de hele wereld aanspreekt.
De aandacht die Gisèle heeft gekregen door deze zaak...
is iets wat ze nooit eerder heeft meegemaakt.
Ze is oma en voormalig logistiek manager...
en opeens vertegenwoordigt ze iedere vrouw...
die ooit seksueel misbruikt is. Een toonbeeld van moed.
Bij de rechtbank loopt Gisèle Pelicot langs enkele van de 50 mannen...
sommigen met capuchons, die haar bewusteloos zouden hebben verkracht.
Ik voelde de druk van alle mensen achter me...
en ik voelde dat ze me erin wilden laten lopen met hun vragen.
35 van de 50 mannen ontkennen Gisèle te hebben verkracht.
Een van de uitdagingen in deze zaak...
is dat instemming niet binnen de definitie valt...
van de Franse wet betreffende verkrachting.
Je bent verplicht te bewijzen dat de verdachte de intentie had...
om te verkrachten.
Sommigen zeiden: 'Ik ben die dag niet van huis gegaan...
met de intentie om een vrouw te verkrachten...
dus ik ben geen verkrachter.'
Een paar zeiden dat ze aanvankelijk dachten dat ze dood was...
maar dat ze zich daarbij op de een of andere manier hadden neergelegd...
en doorgingen met wat ze van plan waren.
Anderen voelden dat zij het slachtoffer waren bij deze misdaad.
Deze gedaagde ontkent de beschuldiging van verkrachting.
Ik geloof niet dat ik de intentie had om te verkrachten.
Ik geloof niet dat ik een verkrachter ben.
Ik ben zelf het kind van een mishandelde vrouw.
Op het moment dat ik Pelicot bij z'n huis zag...
zag ik dat hij eng was.
Het haalde een traumatische jeugdherinnering in me naar boven...
en dat maakte me zo bang dat ik m'n beoordelingsvermogen kwijtraakte...
en z'n aanwijzingen en bevelen opvolgde.
Toen ik aankwam, sliep de vrouw al.
Ik vroeg om toestemming. Ik raakte haar aan en ze bewoog.
Ik maakte mezelf wijs dat het klopte, dat ze deed alsof.
En vervolgens vroeg hij me van alles te doen.
Ik moest m'n vinger in haar vagina steken.
Ik had niet eens de controle over m'n vingers.
Mevrouw Pelicot was in ons scenario het slachtoffer van een verkrachting.
Ikzelf was het slachtoffer van angst. We zijn allebei slachtoffers.
Er is één roofdier en er zijn twee slachtoffers.
Velen vertellen het hof dat er iets niet klopte.
'Ik wilde alleen maar weg en dacht niet na.'
Ze hebben allerlei argumenten, maar niemand belde de politie.
Deze verdachte zegt dat Gisèle de mishandeling moet hebben gemerkt.
Ik geloof mevrouw Pelicot niet als ze zegt...
dat ze dacht dat ze met de perfecte man samenleefde.
Nee, ze merkte dingen, maar keek weg vanwege de liefde.
Het is een boodschap voor vrouwen.
'Zelfs als je verliefd bent, moet je niemand vergeven.'
Victimblaming komt vaak voor bij seksueel misbruik.
Aan slachtoffers wordt altijd getwijfeld en zij krijgen de schuld.
Advocaten van de verdediging vragen haar of ze van triootjes houdt...
of van partnerruil.
Hoeveel foto's en video's ze ook kan laten zien...
ze proberen haar nog steeds de schuld te geven.
De opmerkingen die we hoorden van de verdediging...
waren achterhaald...
en toonden de mate van vrouwenhaat en totale minachting voor vrouwen.
Sommige beklaagden zeiden: 'Nou, Dominique Pelicot...
de echtgenoot, heeft toestemming gegeven.'
Alsof de vrouw het eigendom was van haar echtgenoot.
Hoewel velen de argumenten van de verdediging misogyn vonden...
is deze beklaagde het daar niet mee eens.
Ik ben een feministisch mens.
Ik ben wellicht nog ontvankelijker voor vrouwen dan veel feministen...
die zichzelf feministen noemen.
Dominique heeft vanaf het begin alles bekend.
Hij zegt ook dat alle verdachten in de kamer alles wisten.
Ze wisten dat ze gedrogeerd was en dat ze sliep...
en ze wisten waarvoor ze kwamen.
Ik kan me geen andere rechtszaak in Frankrijk...
of waar ook ter wereld herinneren...
waarbij er in een verkrachtingszaak zoveel bewijs is.
En op een vreemde manier heeft Gisèle Pelicot het perfecte proces...
want in tegenstelling tot zoveel andere vrouwen...
heeft zij bewijs van wat haar is aangedaan.
Op aandringen van Gisèle...
bepaalt de rechter dat de video's in de rechtszaal mogen worden getoond.
Toen de eerste video's in de rechtszaal werden vertoond...
voelde iedereen zich ongemakkelijk.
Het was niet makkelijk dat het slachtoffer drie meter verderop zat.
Ik wilde ze niet allemaal zien...
omdat sommige je verstand te boven gingen.
Als je in die rechtszaal zit en de ene video na de andere ziet...
van een vrouw die diep en luid snurkt dat weerklinkt in de rechtszaal...
Ze was op dat moment geen mens meer...
en het heeft veel mensen geschokt...
hoe mannen vrouwen zien.
Er waren krachtige momenten tijdens dit proces, maar soms ook heftige.
Ik denk aan toen Gisèle Pelicot voor het eerst sprak.
De rest van de rechtszaal werd doodstil...
toen Gisèle Pelicot zei dat ze haar ex rechtstreeks wilde toespreken.
Ik zei vaak tegen mezelf: 'Wat bof ik toch met jou aan m'n zijde.
Hoe kon je me zo verraden?
Hoe kon je die vreemden meenemen naar m'n slaapkamer?
Ik ben een vrouw die helemaal kapot is.
Ik weet niet of m'n leven lang genoeg is om het te begrijpen.'
Hun dochter, Caroline, voelt zich de vergeten persoon van dit proces...
omdat de politie twee foto's van haar heeft gevonden op bed in ondergoed...
dat ze niet herkent. Als je alles bij elkaar optelt...
is ze ervan overtuigd dat zij ook is gedrogeerd en misbruikt.
Dominique zegt dat hij alleen de foto's van zijn dochter nam...
omdat hij werd gechanteerd, maar geeft verder geen verklaring.
Hij ontkent haar te hebben gedrogeerd of aangeraakt...
maar Caroline is ervan overtuigd dat hij liegt.
Ze wordt kwaad. Ze is gefrustreerd.
Ze schreeuwt tegen hem. 'Je bent een leugenaar.
Je zult alleen sterven.'
Ze hoopte op een soort afsluiting in deze rechtszaak.
Maar veel over haar is onopgelost.
Tijdens het onderzoek van deze zaak...
ontdekt de politie dat Dominique's criminele activiteiten...
verder teruggaan dan aanvankelijk werd gedacht.
Wat bleek, is dat Dominique Pelicot...
mogelijk betrokken is bij minstens twee andere misdaden.
Dit zijn cold cases uit de jaren 90.
In 1999 een poging tot verkrachting van een makelaar in Parijs...
en door een DNA-match...
heeft Pelicot bekend dat hij erbij betrokken was.
In het geval van Sophie hebben we geen enkel bewijs...
dat Dominique Pelicot erbij betrokken was.
Maar in deze twee zaken zijn er elementen van de modus operandi...
die volledig identiek zijn.
Twee vrouwen die als makelaars werken, jong, rond de 20 jaar oud...
die een appartement laten zien, worden aangevallen met een mes...
die zijn aangerand en verdoofd zodat ze in slaap vielen.
Deze zaken lijken weliswaar verwant...
maar juridisch gezien is er geen verband.
Het onderzoek naar deze twee zaken en andere loopt nog.
De politie vermoedt dat Dominique betrokken is bij minstens...
vijf andere onopgeloste misdaden.
Gisèle Pelicot schrijft geschiedenis.
Ze laat een nalatenschap achter voor alle vrouwen.
Ze is een symbool van de strijd tegen seksueel geweld.
Lokaal, maar ook in Frankrijk, Europa en in de rest van de wereld.
Dit proces heeft grote impact gehad op de Franse maatschappij.
Er zijn veel protesten geweest uit solidariteit met Gisèle Pelicot.
Ik wil iedereen bedanken die me heeft gesteund...
sinds het begin van deze beproeving.
Ik was diep geraakt, wat me een verantwoordelijkheid geeft.
Dankzij jullie allen heb ik de kracht om deze strijd door te zetten.
Dit proces is een afrekening voor Frankrijk...
en de wet betreffende instemming...
maar het laat vrouwen ook zeggen: 'We zijn hier om geloofd te worden.
Zelfs als het intimidatie op straat is...
of ongepast betast worden in een club.
We hebben het hierover. We zeggen dat het gebeurt.'
En Gisèle staat op en zegt:
'Luister naar ons als we zeggen wat er gebeurt.'
Hier eisen ze 140 nieuwe maatregelen van de overheid...
om geweld tegen vrouwen te bestrijden.
Ze zeggen dat alle slachtoffers geloofd moeten worden...
want ze verwijzen rechtstreeks naar de zaak van Gisèle Pelicot.
94 procent van de verkrachtingszaken...
wordt voortijdig geseponeerd...
dus er zijn honderdduizenden vrouwen in Frankrijk...
die geen gerechtigheid hebben gekregen voor wat hun is overkomen.
We hopen echt dat dit een doorbraak kan zijn in de strijd...
tegen de verkrachtingscultuur en seksueel geweld in Frankrijk.
Voor de inwoners van Mazan was deze zaak bijzonder aangrijpend.
Ik denk dat het na deze zaak anders zal gaan, dat hopen we tenminste.
Ik zie het bij de vrouwen met wie we werken.
Het heeft ze echt moed gegeven.
Gisèle is een formidabele vrouw, heel sterk en moedig.
Ze liet ons zien dat we ons niet hoeven te schamen...
en dat ook wij die schaamte en dat schuldgevoel kunnen afwijzen.
Latika en Marion organiseerden een mars in Mazan om Gisèle te steunen.
Gisèle was hierdoor zo ontroerd...
dat ze de volgende dag bij hen langsging.
Gisèle gaf me de moed om m'n zaak te heropenen...
en vooral om te vechten, tegen mezelf te zeggen...
dat je als slachtoffer niet zwak bent.
We kunnen met opgeheven hoofd leven.
We kunnen beschuldigen zonder schaamte.
We kunnen met opgeheven hoofd leven, zonder ons te schamen.
Dat is belangrijk en dat heeft ze laten zien.
Er zijn veel vrouwen die hopen dat de betekenis...
van deze zaak in Frankrijk ervoor zorgt de wet verandert.
Dat advocaten geen intentie hoeven te bewijzen bij een verkrachting...
maar dat er wederzijdse instemming moet zijn.
In december 2024, na een historisch proces...
werden alle beklaagden van de verkrachting van Gisèle...
schuldig bevonden.
De mannen kregen verschillende straffen opgelegd.
Dominique Pelicot kreeg de maximale straf in Frankrijk: 20 jaar.
We zullen de naam Gisèle Pelicot nooit vergeten.
Ze is een iconisch figuur van kracht geworden...
en iemand die mythes over verkrachting heeft aangevochten...
die in 2024 nog steeds bestaan.
Ik denk dat deze zaak kan aantonen...
dat verkrachters overal in onze maatschappij zijn...
en dat het afwijkt...
van wat een wijdverbreid idee was...
dat een verkrachter een monster was...
dat vervreemd was van de maatschappij.
Door dit proces openbaar te maken...
wilde Gisèle Pelicot dat de schaamte bij de andere kant kwam te liggen...
maar ze doet dit ook om de maatschappij te veranderen...
om de houding te veranderen, en de wet ook...
zodat verkrachting anders wordt gezien.
Zodat mensen vrijuit kunnen spreken...
en slachtoffers van seksueel geweld zich met haar kunnen identificeren.
En dat dit een les is voor iedereen in Frankrijk...
maar ook over de hele wereld.
Tenslotte denk ik aan de niet-erkende slachtoffers...
wiens verhalen vaak onbekend blijven.
Ik wil dat jullie weten dat we dezelfde strijd delen.
Ik wil mijn grote dankbaarheid betuigen...
aan alle mensen die me hebben gesteund gedurende deze beproeving.
Vertaling: Kees Smit Iyuno