Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Mario, poznałaś oskarżającą? - Co ze śledztwem?
Nadal go wspierasz?
Uczelnia go zawiesiła?
Możemy zrobić wywiad z waszą trójką?
Myślisz, że jest niewinny?
Dzień dobry.
Dzień dobry. Dzięki.
Nie ma za co.
Jak się masz?
Dobrze.
Musisz odpocząć.
Nic mi nie jest. Niedługo urlop.
On tego nie zrobił.
Jasne, że nie.
NIEPEWNOŚĆ
Pięć, cztery, trzy, dwa...
Mamy piękny październikowy wieczór.
Jestem Maria Holinek, a to "Nasz czas".
Choć Szwecja słynie z wyjątkowego systemu opieki społecznej,
martwi rosnąca liczba kobiet wśród bezdomnych.
Często są nazywane "nowymi niewidzialnymi"
i wiele z nich pochodzi z rodzin dysfunkcyjnych.
Dzisiaj poznamy kilka z nich.
Jak trafiła pani na ulicę?
Napadnięto mnie.
Napadnięto?
Tak. Uderzono mnie w głowę. Krwawiłam.
Nie wiedziałam, kim jestem.
Na szczęście szybko cię znaleziono.
Miałam fart.
Co pan pamięta? Doszło do kłótni?
Co to ma znaczyć?
Po prostu wyszła.
Nic między państwem nie zaszło?
Jasne, że nie.
Co to, kurwa, jest?
Czuła się pani zagrożona?
Co jest grane?
Mówiłem, że nie powinniśmy tu przychodzić!
- Idziemy. - Cięcie!
Ragnarze, proszę usiąść.
Jeśli ze mną nie wyjdziesz...
Pożałujesz.
Zróbmy przerwę. 15 minut.
Nie musi pani za nim iść.
Nie mogę.
Poprawmy makijaż.
- Nie mogłam się powstrzymać. - Wiem.
Nie mogłam.
Mario, to ty?
Przyszedł Bergman, mamy niespodziankę.
Chodź tu, staruszku.
Co jest? Wziąłeś psa?
Jest lojalny i grzeczny.
W schronisku mówili, że wytresowany.
Co mam zrobić z psem?
Każda kobieta potrzebuje towarzystwa.
Nawet ty. A Bergman powiedział...
- Co takiego? - Cześć.
Cześć.
Że powinienem zadbać o Marię.
Nie lubię psów.
Widzisz, co ja z nią mam?
To wspaniały pies.
Chcieliśmy ci powiedzieć, że Magnus zgodził się napisać nową książkę.
Coś innego.
Nieakademickiego.
Nie powinniśmy poczekać, aż go oczyszczą z zarzutów?
Mówiłeś, że potrwa to najwyżej miesiąc.
- Jest niewinny. - Wiem, ale...
Nie chcą, żeby myślano, że to pospieszna decyzja.
Będzie dobrze. Zaufaj mi.
Nie ma żadnych szans.
Musimy odwrócić uwagę opinii publicznej.
Literackie wspomnienia o Samos podrzucą nowy temat.
Od dawna chciał przerobić ten dziennik na książkę.
Nie mamy czasu na nic innego.
Ale nie musimy się teraz tym martwić.
Nie.
Miałaś czas zerknąć na mój artykuł?
Co to?
Usunęłaś nawiązanie do Dostojewskiego?
Było zbędne.
Od kiedy jesteś ekspertką?
Nie mówię, że jestem.
Bergman sugeruje wyjazd za granicę.
To przecież postanowione.
Nie wiem...
Mógłbym popracować nad książką, a ty zaplanować nowy program.
Może to dobry pomysł.
Dokąd pojedziemy?
Może... do Anglii?
Do Anglii?
Poważnie?
Może w jakieś egzotyczniejsze miejsce?
Cieplejsze. Wiem.
- Może Marrakesz? - Nie.
Słoneczny, egzotyczny, ciepły. Dobrze ci to zrobi.
Nam obojgu. Zasłużyliśmy.
Po drodze możemy się zatrzymać w Polsce.
Odwiedzić Slobiego i jego nową żonę. Co myślisz?
Polska jest w drodze do Maroka?
Podobno od ostatniej wizyty w ojczyźnie wygrałeś wiele prestiżowych nagród.
Zapraszałem cię na ceremonię wręczenia.
Mirek, znasz mnie, nie znoszę wielkich gali. Może Barbara.
Jak to ",może Barbara"?
Jezu, "Mirek".
Nie słyszałem tego imienia od dzieciństwa.
Jesteś teraz stuprocentowym Szwedem.
Oficjalnie. Pewnie tu mnie już wykreślili.
- Proszę. - Boże!
Dla mnie wciąż jesteś Polakiem.
- Wypijmy za to. - Zdrowie.
Zdrowie.
Mario,
opowiedz nam o cudownym świecie dziennikarstwa telewizyjnego.
Nie nazwałabym tego dziennikarstwem.
To raczej "poważna rozrywka".
Nie umniejszaj się. Oglądałem cię.
Serio? Po szwedzku?
Z napisami.
Lubicie pierogi?
- Pomogę. - Poproszę.
- Chcesz? - Tak. Dziękuję.
Opowiedz o swojej pracy.
Dobrze wygląda.
Właściwie planuję nowy program w przyszłym roku.
Tak?
Zwariowany pies.
Castor.
...goście z całego świata.
Cały Slobi. Chcesz?
- Nie. - Nie?
Muszę jeszcze poczytać.
Na pewno?
Tak.
Na zdrowie.
Jak się poznaliście?
Też pracujesz w budowlance?
Nie.
Nie muszę pracować. Slobi dużo zarabia.
Ma wielkie imperium, wielki dom i wielkie życie.
A ja...
Dbam o dom. I o siebie.
Cóż...
Każdy pracuje z innego powodu.
Ja lubię poczucie wolności.
Nie czujesz się nieco... uwiązana?
Co to znaczy "uwiązana"?
Bo nie mieszkam w wielkim mieście?
A.
Bo nie mam prestiżowej posady.
Nie o to mi chodziło.
Myślisz, że wizytówka daje ci wolność?
Jestem niezależna od Magnusa.
Nawet finansowo.
Ale wcześniej mówiłaś,
że chciałaś jechać do Anglii.
To co innego.
Nie. Jak to się mówi.
Narzekałaś.
To Magnus chciał jechać do Afryki.
Marrakesz to wspaniałe miejsce.
Wybacz.
Dla mnie to dziwne.
Pracujesz za niego i jesteś wolną kobietą,
ale nie możesz wybrać, dokąd pojedziesz.
Ja?
Mówię Slobiemu, co robić.
Nie masz nawet czasu o siebie zadbać.
Przepraszam.
Do zobaczenia. Obiecuję.
Ciao, Barbara!
Głowa mi pęka.
Poprowadzić?
Nie masz zmysłu orientacji. I musisz czytać mapę.
Ja będę pisać książkę o Samos,
a ty poprawisz artykuł dla Cambridge Press.
Słyszysz?
Kiedy wymyśliliście Maroko?
Gdy byłaś w Göteborgu.
Zanim mnie spytałeś?
I?
Czyli nie miałam wyboru.
O co chodzi?
Nie mów, że chciałaś jechać do Anglii. Sama?
Mogłabym.
Przestań.
Nigdy nie wyjeżdżałaś sama.
Znałeś wcześniej Barbarę?
Nie.
Slobiemu nieźle się trafiło.
Zależy od gustu.
Piersi wylatywały jej z bluzki, gdy serwowała pierogi.
Wyobraź sobie ją na górze, jak trzęsie tymi cycuszkami.
Dlaczego to robisz? Dlaczego?
Sama zaczęłaś.
Dlaczego to robisz?
Zaczęłaś gadać o jej "pierogach". Nigdy niczego nie doceniasz.
Do kurwy nędzy!
Nie w aucie.
Cholera. Jesteś zimna jak lód.
A niech to.
Cholera.
Wypuść psa.
Poczekasz na mnie?
To bunkier!
Mario!
Chodź.
Muszę coś zgłosić.
Zakaz wprowadzania psów.
Coś słyszałam. Na plaży.
Pies.
Pies?
Wchodzimy bez psa na komisariat.
Przepraszam, nie mówię po polsku. Plaża.
Żadnych psów.
Jasne, przepraszam.
Chodź, Castor.
NIEODEBRANE: BERGMAN
UMOWA NA KSIĄŻKĘ GOTOWA!
ZADZWOŃ!
Chodź.
Dziękuję.
Dzień dobry. Mówi Maria...
Anderson. Godzą się państwo na psy?
Zostaw!
Chyba nie wierzysz w te brednie.
Wiesz, jakie one są.
Nie, nie wiem.
W głębi duszy wiesz. Chodzi jej tylko o kasę.
Ma gdzieś to, że niszczy mi życie, moją karierę, twoją.
Wszystko.
Nie wierzę. Nie wierzę.
Posłuchaj.
Potrzebuję cię.
Nie słyszałaś mojej wersji.
Chodź tu.
To polowanie na czarownice.
Spójrz.
Posłuchaj.
Nikogo nie zgwałciłem.
Musisz mi uwierzyć.
Piękny pies.
Dziękuję. Serwuje pani jedzenie?
Została zapiekanka.
Przyniosę. Jeszcze jedno?
MARIO, GDZIE MAGNUS? NIE MOGĘ GO ZŁAPAĆ.
BRYTYJSKI WYDAWCA PODPISAŁ KONTRAKT.
CHCĄ ZARYS W PRZYSZŁYM TYGODNIU I WSTĘPNĄ WERSJĘ W GRUDNIU.
POWIEDZ, ŻEBY ZADZWONIŁ.
CZEŚĆ, BERGMAN, DOTARLIŚMY DO MAROKA!
MAGNUS CAŁY CZAS PRACUJE. NIE CHCE, ŻEBY MU PRZESZKADZANO.
DOPILNUJĘ, ŻEBYŚ WSZYSTKO DOSTAŁ.
"SAMOS" MAGNUS HOLINEK - SZKIC
Chodź, Castor.
Jeremy.
Zaczepiasz nową sąsiadkę?
Cześć.
Zatrzymała się pani w Down Lodge?
Tak.
Wioska jest mniejsza, niż się spodziewałam.
Jestem Mark. Mieszkam niedaleko, za doliną.
To drewno się nie zapali.
Mam pełno opału, mogę pani przywieźć.
Dziękuję.
Chodź. Kto pierwszy w domu?
Miło było poznać.
Maria, tak?
Jeremy!
MIĘDZYZDROJE BUNKIER WIADOMOŚCI
Jak się wabi pies?
Castor.
Castor? To...
Pomysł męża.
Jesteś mężatką.
Tak.
To znaczy nie.
Byłam. Rozstaliśmy się.
No tak.
To służący Tintina.
Nie, to Nestor.
Racja.
Jeremy!
Ostrożnie.
Przepraszam za to.
Nie szkodzi.
On... Matka go rozumiała.
Co to za domki?
- Dla sów. - Dla sów?
To program ochrony płomykówek w Exmoor.
Jeremy je buduje. Ma zajęcie.
Ile ty zrobiłeś?
Zajebiście dużo.
Dzięki.
Do zobaczenia.
Na pewno go pani nie zachęcała? Może podświadomie?
To chyba nie był dobry pomysł.
Proszę.
Proszę zostać.
Wiem, że to trudne dla nas obu, ale...
Muszę to usłyszeć. Od pani.
Proszę.
Byłam w hotelu z koleżankami, po pracy.
Grupa mężczyzn postawiła nam drinki.
Pani mąż był jednym z nich.
Gdy podał mi drinka, przykrywał go dłonią.
Wzięłam jeden łyk.
I niczego nie pamiętam.
Obudziłam się w jego pokoju, z jego spermą na brzuchu.
Każdy mógłby tak powiedzieć.
Dlaczego miałabym kłamać?
Znam go. Jesteśmy małżeństwem od 27 lat.
Wie pani, co powiedział?
Że to nie gwałt, jeśli nic nie pamiętam.
Teraz żałuję.
Że coś powiedziałam.
I nie chodzi o prawdę.
Tak czy siak, spalą cię żywcem.
I powinna pani wiedzieć, że jeśli spróbują mnie przekupić...
Przykro mi... ale wezmę pieniądze.
Hej.
Twoja żona?
Jak...?
To był wypadek samochodowy.
- Przykro mi. - Nie szkodzi.
Cztery lata temu.
Ale wciąż trudno uwierzyć.
Kiedyś byłam zaręczona. Jako 20-latka.
Zginął w wypadku motocyklowym.
Przykro mi.
To nie to samo, oczywiście.
"Nie to samo"?
Nie ma ustalonych kryteriów żałoby.
Strata to strata.
- Jak tu trafiłaś? - Autem.
- Co? - No tak...
Możemy zostać przy spacerach na wrzosowisku.
Ale... wolałbym lepiej cię poznać.
Jeśli ty tego chcesz.
Chciałam pracować na uczelni.
Ale byłam mniej mądra i mniej egocentryczna.
- Niż twój mąż? - Tak.
Jak się poznaliście?
Był wykładowcą, gdy studiowałam.
Był znany i genialny.
I...
wierzyłam w każde jego słowo. Bo...
Schlebiało mi,
że widział we mnie równą sobie.
Tak myślałam.
Co za strata.
Strata?
Tak.
Jedyna osoba, jaką lubiłam.
Mark?
Musisz mi uwierzyć.
Magnus!
Spójrzcie!
Magnus!
Stój!
- Czekaj. - Niesamowity!
Możesz poczekać?
Dlaczego powiedziałeś, że nie ma szans?
Chodzi o Barbarę i jej cycki? Nie wolno mi o niej mówić.
Nie pytam o Barbarę.
Ta dziewczyna w hotelu.
Jaka?
Dobrze wiesz jaka.
Nie możesz wreszcie odpuścić? Nie możesz, co?
Musisz zdusić każdą odrobinę radości.
Niewiarygodne.
Nie mówiłem, że jestem aniołem.
Siedziała tam...
i wysyłała mi sygnały. Była napalona.
Nie pytam o twoje zdrady.
A co pytasz?
Czy ją wyruchałem? Tak!
Już ci mówiłem.
Myślisz, że nie kłamie...
bo jest kobietą?
Nie odpowiedziałeś na pytanie.
Nie muszę.
Wstępne śledztwo wykazało, że mam rację.
Nie mogła się oprzeć.
Fakty to nie wszystko. Ważna jest ich interpretacja.
OD: ANONIM
MYŚLISZ, ŻE JESTEŚ BEZPIECZNA?
ZNALAZŁEM CIĘ!
Castor?
Spójrz.
- To jego auto. To jego auto! - Maria!
- To jego auto! - Czyje?
Co robisz?
Kurwa.
Gdzie Jeremy?
Jeremy!
Castor.
Cześć.
Moja piękna psina.
Jeremy, zostań.
- Dokąd poszłaś? - Ty zniknąłeś.
Zniknąłem? Szukałem Jeremy'ego.
Policja myśli, że to on zaprószył ogień.
Myślą, że to wypadek.
Widziałaś coś?
Nie. Nie było go tam.
No tak.
Znalazłeś właściciela auta?
To jacyś emeryci.
Powiesz, dokąd jedziesz?
Coś jest nie tak.
Nie mówiłem, że byłaś przy aucie.
Przepraszam.
Mogę to wyjaśnić. I tak zrobię.
Ale potrzebuję czasu.
Muszę coś załatwić.
Cześć, Bergman.
Maria. Gdzie jesteś?
Jesteśmy...
Znaleźli go.
- Co? - Znaleźli go.
Kogo?
Twojego stalkera.
Jakiego stalkera? O czym ty mówisz?
Damskiego boksera z twojego programu.
Wysyłał mejle z pogróżkami. Studio się nie kontaktowało?
Nie.
Złapali go.
Pomyślałem, że powinnaś wiedzieć.
Okej.
Jest tam Magnus?
- Nie. - Powiedz, żeby zadzwonił.
- Brytyjczycy nie dają mi spokoju. - Jasne.
Tak mi przykro.
Wiesz już coś?
Nie. Nic.
Chciałem sprawdzić, jak się trzymasz.
Dzięki.
Jak mawiał Magnus:
"Nigdy nie wiemy, kiedy przekraczamy granicę".
Nie możesz się winić.
Nie mogłaś wiedzieć.
Nie. Masz rację.
Właściwie...
marne ze mnie teraz towarzystwo.
Jasne.
Oczywiście.
Chciałem tylko sprawdzić, czy mogę pomóc.
Dziękuję.
Mario.
Może to niestosowne, ale zostawił notatki?
Ostatni szkic?
Pytasz o książkę o Samos?
Tak, mam wszystko.
Pewnie nie jesteś w stanie o tym teraz myśleć, ale...
Mamy zobowiązania.
Mogłabyś kontynuować? Posłuchaj.
Zaczniemy od tego, co już napisał.
Przecież już to poprawiałaś, jak zwykle.
To nie praca naukowa.
Czułabym się niezręcznie. Jakbym kradła jego pracę.
Robiłabyś to dla niego. Na jego cześć.
Chciałby tego.
Podpiszesz się własnym nazwiskiem.
"Dla Magnusa".
Zastanów się.
Byłaś wspaniała.
- Dziękuję. Miłe uczucie. - Super.
Przekręciłam cytat z Grynberga, zauważyłaś?
- Nie. - I tak jestem zadowolona.
Świetnie.
Pomóc ci z makijażem?
Nie trzeba.
- Spieszę się, spadam. - OK.
- Do jutra. - Pa.
Pa.
- I gratulacje. - Dzięki.
- Cześć. - Tu Mark. Już dojeżdżamy.
Świetnie.
Możemy wpaść od razu? Jeremy stęsknił się za Castorem.
Jasne.
- Świetnie. Na razie. - Pa.
Maria Holinek?
Nadkomisarz Simonsson z policji. To sierżant Nordin.
Musimy zadać kilka pytań.
Jak rozumiem, wyjechali państwo ze Szwecji w połowie listopada.
Wybierali się państwo do Maroka.
Zgadza się?
Wzięliśmy długi urlop.
I według pani,
pani mąż Magnus Holinek zaginął podczas podróży powrotnej,
między Rostockiem a Trelleborgiem,
rankiem 8 stycznia tego roku.
Zgadza się?
Tak.
Według pani, mąż wyskoczył za burtę w połowie trasy z Niemiec do Szwecji.
- Zgadza się? - Nie.
Nie?
Nie mówiłam, że wyskoczył za burtę. Zniknął, mógł wypaść.
Oczywiście.
Bardziej mnie interesuje...
dokładna lokalizacja zdarzenia.
"Dokładna lokalizacja"? Byliśmy na środku Bałtyku.
Nie mówiła pani, że spotkali się państwo 30 minut po wypłynięciu?
Zgadza się.
Chciał pójść do toalety i zapalić.
Mąż był Szwedem?
Urodził się w Polsce, ale ma tylko szwedzkie obywatelstwo.
Co to ma do rzeczy?
Chodzi o to,
że martwią mnie pewne rozbieżności.
Ciało znaleziono daleko od miejsca, w którym zaginął.
Prądy bywają bardzo silne.
Oczywiście. Bardzo.
Ale nawet przy najsilniejszych prądach nie mogliśmy się spodziewać,
że ciało zostanie znalezione w bunkrze... na polskiej plaży.
W Polsce?
Dwa tygodnie przed wypłynięciem promu.
Nic nie łączy tych...
Teoretycznie nie.
Ale dzięki pani zgłoszeniu, skontaktowała się z nami polska policja.
Coś znaleźli.
Przyszło dziś rano.
Szczury go nie chciały.
To pani volvo stoi przed domem?
Tak.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI "ŻYWI I UMARLI W WINSFORD" HÅKANA NESSERA
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Marta Piasecka