5 ANOS ANTES
Hayden?
Quen é?
É o meu fillo.
É un Payne.
Que fixeches?
Fillo, que fas?
Papá!
Ola! Ven aquí!
Queres verme xogar ao Fortnite? Teño unha skin nova de Star Wars.
Pois gustaríame, pero…
teño unha sorpresa para ti.
Imos ir de viaxe. Ti, eu e a avoa.
A onde?
Se cho dixese, non sería unha sorpresa, non?
Tes que facer a maleta.
Só o que queiras levar de verdade. Xa compraremos alá.
Espera.
Ímonos mudar outra vez?
Pois si.
E volveremos?
Fai a maleta, anda.
David é inocente!
O seu fillo está vivo e teno un home que se chama Hayden Payne.
- Non! Hayden Payne axudouvos! - Non tal.
Manipulounos para ocultarnos a verdade.
Vai fuxir da cidade.
Deixoume unha mensaxe críptica de despedida.
- Vai fuxir? - Si.
E, como fuxa, non volvemos ver a Matthew na vida.
Sei que parece todo unha tolería.
O neno que atopei aquela noite non era Matthew.
Xa o sei.
Xa sei que non era Matthew.
Chamábase Martin Bischoff.
Desaparecera dun orfanato que tiñan os Payne en Suíza.
Ocupeime do detective e limpeino todo.
Pero é cuestión de tempo que apareza o FBI a preguntar.
Temos que marchar.
Isto non vai acabar por irdes para a praia.
Van reabrir o caso
e Hayden e ti ides pasar o resto da vida fuxindo.
Que opción nos queda?
A xente cre que Matthew Burroughs segue vivo.
E se non estivese?
Que estás a dicir?
E se morreu aquela noite e nunca atoparon o corpo?
Sen nada que o relacione con vós, non teriades que fuxir.
De cara á galería, é un Payne.
Podería ser o último Payne, e Hayden quérelle moito.
Está claro?
- De que falabades? - Que tal Theo?
Ben. Está no cuarto, facendo a maleta.
Viu algo?
Non.
Que quede no cuarto ata que marchemos.
Hayden.
Ese detective sabíao todo.
Fixeches o que tiñas que facer e foi todo polo teu fillo.
Xa.
Se sabe que aquel non era Matthew,
por que non está o FBI buscando o meu fillo?
Non é tan fácil.
Como que non é tan fácil? Secuestrouno un psicópata!
Suspendéronme. Sen probas concluíntes, estou soa.
Hai policías aí fóra.
- Pídollo a un. - Non podes.
Por que?
É un psicópata.
Se se sente ameazado pola policía, a saber o que lle faría a Matthew.
A casa dos Payne está a media hora. Igual xa non os collemos.
- Hai que entretelo para chegar a tempo. - Como?
Cando me atacaron, intentou convencerme para que saíse do país con el.
- Non vai crer que cambiases de idea. - Si.
Se pensa que te detiveron.
Rachel, que alegría. Xa pensei que non ía volver saber de ti.
Como dis?
Si, vale.
Podo, si.
- Ronald deixarame levar o seu coche? - Non sei nin onde anda.
Ai, si, Ronald. Mandeino deter.
O que?
Xa o aclararei, tranquila.
- Vou detrás de ti. Ten tino. - Pon isto.
Se nos paran, detívente, está?
- David. - Dime.
Teño tantas cousas que dicirche…
Non fai falta.
Xa pasou.
Trae o noso fillo de volta, si?
Custe o que custe.
Tráeo para a casa.
Última hora: The Boston Globe informa
de que a Policía de Boston detivo o fuxitivo David Burroughs.
Carallo, collérono.
- Iso non significa nada. - Prendérono.
Canto tempo?
Acabarán por exoneralo,
e poñerase a buscar outra vez,
pero como home libre.
Temos que marchar.
Rachel.
Estás ben?
- Detiveron a David. - Vino agora. Que pasou?
Fomos ao hospital en busca de Heller e colleron a David.
Eu escapei, pero non teño a onde ir.
Non sei que facer.
O peor é que Heller fuxiu e non imos dar atopado a Matthew.
Que necesitas?
Dixeras que podiamos marchar xuntos.
Se a oferta segue en pé,
estou lista, Hayden.
Estou na casa de miña nai. Canto tardas?
Contaba con iso. Estou chegando.
- Ata agora. - Vale.
Como podes ser tan parvo?
Non entendo esa obsesión que tes.
Quéroa, madre.
Meu rei, o amor é unha cousa e a obsesión é outra distinta.
Vai acabar contigo.
Por iso mandaches a Stephano a matala?
Alguén ten que tomar as decisións difíciles e non vas ser ti.
Como se nos acheguen…
Non ides acabar comendo perdices.
Cres que non vai coñecer o seu propio sobriño?
Todo isto empezou porque ela viu a foto e recoñeceu a Matthew Burroughs.
Quen é Matthew Burroughs?
Theo!
Sabes que non debes espreitar.
Perdón, non quería espreitar.
Non pasa nada, fillo. Estaba falando coa avoa da viaxe.
Non atopo a Rino e quería levalo.
Ah, pois mira unha cousa.
Vai arriba e vou eu agora axudarche a buscalo.
Cando chegue,
dislle que non lle podes axudar
e fas que marche.
É só por precaución.
Fas ben.
O responsable disto sabe que vos axudei.
Grazas por me deixares vir ata aquí. Non tiña a onde ir.
Xa.
Que?
Non che podo axudar máis, Rachel.
Non querías marchar comigo?
E quero.
Daquela que pasa?
Túa nai, claro.
Non entendo. Dixeras que me querías protexer.
E necesítote.
Máis ca nunca.
Contigo souben o que é sentirse segura.
Se marchamos…
non imos poder volver.
Eu aquí non teño nada.
Desde hai moito tempo.
Quero volver empezar contigo.
Ti queres?
Espera no salón.
De acordo. Iría ao baño antes de marchar.
- Ao fondo, xa sabes. - Si.
Grazas pola axuda.
De grazas nada. Voute entregar en canto acabemos.
Isto é só unha parada técnica.
Se dou recuperado a Matthew, váleme.
CHAMADA ENTRANTE
O meu compañeiro.
E non lle parecería ben a parada técnica.
Non, nada ben.
Chamaches a axente Sarah Greer. Non podo…
Arre demo, Sarah! Queres contestar o raio do teléfono?
Acabouse.
Eu marcho.
Ola. Vaille parecer unha loucura. Chámome Cheryl.
- Sei quen é, doutora Dreason. - A súa compañeira marchou.
A onde foi?
En busca do meu fillo…
con David.
Non o detiveron.
- Non. - Sabe a onde ían?
Á casa dos Payne. Hayden está detrás do que pasou aquela noite.
Ela dixo que o FBI non podía facer nada sen probas.
Teño eu probas.
Philip Mackenzie fixo unha proba de ADN
que demostra que aquel sangue non era de Matthew.
Os resultados do ADN do xuízo foran manipulados.
David é inocente.
O meu fillo está vivo. Por favor…
Necesito a súa axuda.
ESTOU DENTRO. GARDAS ARMADOS. TEDE TINO.
ENVIAR
Eu non falei claro?
- Falaches, si. - E por que segue aquí?
- Podo amañalo todo. - Hayden, non te quere.
Temos un problema.
Non me digas.
Non prenderon a David Burroughs.
O que?
Non o teñen nin a Policía de Boston nin o FBI.
Non se sabe por que o Globe o publicou nin quen foi a fonte.
Rachel.
Aínda pensas que o podes amañar?
Burroughs ha estar de camiño.
Que queres facer?
Que veña.
Fíxonos un favor.
Ninguén vai cuestionar a morte de dous fuxitivos perigosos
que asaltan unha propiedade privada.
Supoño que estarás de acordo.
Métete no coche.
Vou contigo.
Es un fuxitivo. Vouche axudar, pero non somos un equipo.
Vale.
Vin ata aquí eu só e ti seguíchesme.
Cando o recupere, lévasme preso.
É Rachel.
Hai gardas armados na casa.
Podo axudar. Déixame ir buscalo, por favor.
- Estás ben? - Si, pero un chisco agoniada.
Agora estás a salvo.
E terte aquí dime que por fin queres o mesmo ca min.
Quero, si.
- Si? - Si.
Que fas?
Hayden…
- Por favor, déixame explicarcho. - Estaba disposto a todo por ti.
Por favor, escóitame.
Mentíchesme.
Rompíchesme o corazón.
Como entramos?
Pola entrada lateral. Cúbrote eu.
Espero que entrases en razón e me digas onde está.
Claro, Julie.
Vai á casa dos Payne a deter a Hayden por asasinato e secuestro.
Suspendina.
Non pode deter a ninguén. Mándaa parar.
Non podo, síntocho.
- Estame a facer o baleiro. - Paréceche gracioso?
Se detén a Hayden Payne sen probas, vannos fulminar a demandas.
Con sorte acabará de garda de seguridade nalgún motel.
Eh! Teño probas. Teño ADN que demostra
que o neno asasinado aquela noite non era Matthew Burroughs.
Anulei eu esa proba!
Anulaches, si.
Por sorte para Sarah, hai alguén preocupada de verdade por resolver o caso.
Cheryl Dreason encargou unha proba de ADN por libre.
O sangue da escena do crime non se corresponde co de Matthew.
Iso non demostra secuestro ningún.
Tanto dá! Demostra que Burroughs non matou o fillo.
Saberíalo se non estiveses tan ocupada interferindo no caso da axente Greer.
- Sería unha pena que se soubese. - É unha ameaza?
Si! E aínda teño outra máis!
Vas mandar todos os axentes que temos á casa dos Payne agora mesmo
ou a Dra. Dreason vai chamar a… como era?
Jim Doherty, editor do Globe.
Jim Doherty. Editor… Oíches?
Mándaos pero xa!
Vai!
Rompinche o corazón eu a ti?
Destruíches a miña familia e enganáchesnos.
Por que?
O único que quería era estar contigo.
Pero entón vin que foras a Berg para empezar unha familia.
Ou, vaia…
supoñíase que eras ti.
E como soubeches iso?
A miña asistente.
Era a encargada da oficina.
Antes de marchar, Heller asegurouse de que o doador fose eu.
É unha loucura.
Fíxeno todo para que tivésemos un fillo!
Cando souben que a que fora a Berg era Cheryl,
quiteino da cabeza.
Pero vas ti e lévasme a aquela festa do 4 de Xullo. Lembras?
E, cando o vin por primeira vez,
entendino todo.
Souben que tiña que ser eu seu pai.
E o neno que mataches daquela para facelo pasar por Matthew?
Ese neno que?
A enfermidade ía provocarlle unha morte dolorosa igual.
Ti óeste?
Óeste?
Ti non estás ben, Hayden.
Hai algo en ti que está moi mal.
Aí está.
Xa sabemos o que pensas del de verdade.
Que conste…
que nunca me gustaches.
Oíches iso?
A vida de David Burroughs chegou ao seu desafortunado final.
Non ides saír impunes.
Non sexas inxenua.
Hayden, hai que marchar.
Todo o que fixen…
fíxeno para estar co meu fillo.
Son un bo pai, Rachel. El quéreme.
Non é fillo teu, Hayden.
Si que é.
Cheryl xa estaba embarazada.
Por favor!
Fai unha proba de paternidade.
Xa a fixemos. E é un Payne.
Ti viches a proba, Hayden?
- Non temos tempo. Vamos. - Víchela?
É meu?
Non ves o que está facendo?
Ten que saber a verdade.
Dixéchesme que era fillo meu.
- Basta. - Contesta.
- Basta! - É meu?
Non preguntes…
cousas que non queres saber.
Ti quen es?
Son David.
Que está pasando?
Non viñemos mancarte.
Xa sei que tes medo.
Necesito que veñas con nós.
Por que?
Aínda tes a Rino.
Como lle sabes o nome?
Porque cho comprei eu.
Non che acorda porque tiñas tres anos.
O teu nome de verdade é Matthew Burroughs.
E eu son teu pai.
Ímoste levar a un sitio seguro, si?
Sei que tes medo, pero temos que marchar xa.
Vamos.
Dixeches que era fillo meu.
Que querías que fixese?
Non había volta atrás despois do que fixeras aquela noite.
Díxenche o que querías oír.
Cando recibín o resultado, fixen por ocultarcho.
É a única persoa que me quere de verdade!
E segue queréndote.
Ser pai foi o único que fixen ben!
Hayden, escóitame. Non cambiou nada.
Cambiou todo!
Agora non teño nada! Quitáchesmo todo!
Esa si que foi boa!
Se cho dei todo!
Naciches cun status privilexiado. E que fixeches con el?
Levaches o legado desta familia ao límite da extinción!
Non vou permitir que acabes sendo o exemplo a evitar.
Es débil.
Hayden, sempre fuches débil.
Pero non pasa nada,
porque eu quérote.
E tesme a min.
Sempre me terás a min.
Espera. Lévao para o coche. Teño que volver por Rachel.
Con ela vas estar a salvo.
Non me ides levar o fillo!
Dádeme a Theo ou Rachel morre.
- Non tes que facer isto. - Baixa a arma.
Vai ser que non.
Báixaa xa ou mátoa!
Sóltaa! Último aviso, Hayden!
Devolvédeme o meu fillo!
- Papá! - Non pasa nada.
Non lle fagas mal, por favor.
Vou contigo.
Non, Matthew.
Non lle fagas mal.
- Non fagas unha parvada. - Para!
Sóltao!
Theo!
Onde estás, fillo?
Esa xente quérete levar.
Non sei que che dixeron, pero non é certo.
Ti e mais eu somos unha familia. Xa sabes que te quero.
David!
Solta a arma. Sóltaa xa!
Eu só quería ter a miña propia familia.
Aínda podes actuar ben.
Déixao vir.
Es o mellor que me pasou na vida.
Non!
David!
Estou aquí. Queda comigo, veña. Estou aquí.
Atopeite.
Estou aquí, si? Queda comigo. Veña, David.
8 MESES MÁIS TARDE
Chámome David Burroughs.
Cumprín cinco anos dunha cadea perpetua por matar o meu fillo
ata que fuxín do cárcere para rescatalo.
Se es de Boston, xa lerías algo.
Se non, valo ler pronto.
Unhas semanas despois de salvar a Matthew, anulouse a miña condena.
Pero non fun o único que puido volver empezar.
Cheryl tivo unha nena
e a axuda de Ronald para buscar a Matthew fixo que Cheryl e el se volvesen unir.
Pero algúns comezos non se planean.
Algúns nacen da necesidade ou mesmo das consecuencias.
Adam perdeu a placa por axudarme.
O bo é que así xa non lle valía para nada a Nicky.
Agora é detective privado con outra expolicía.
Facturaches o caso da coidadora?
Vou agora. Se paras de romperme os collóns.
Que collóns?
Non sei se volveremos ser os irmáns que fomos.
Pero sei que, sen a súa axuda, non estaría aquí.
Non estaría aquí sen a axuda de moita xente.
A axente Greer pasou a dirixir a Unidade de Fuxitivos de Boston
cando Max se xubilou.
Ou intentou xubilarse.
Que fas aquí?
Pois viña mirar se querías saír a comer.
Síntocho, pero ando a tope cun caso.
Ah, pois…
non che fará falta…
outro par de ollos, non?
Meu pai morreu hai menos dunha semana,
pero puido pasar varios meses co neto,
para inculcarlle todo o humanamente posible sobre os Red Sox.
Perdón. Xa volvo para dentro.
Non pasa nada.
Ás veces, cando hai moita xente, póñome…
non che sei.
Xa, eu tamén.
Antes de morrer Lenny,
contoume a historia dunha churrascada na que estaba eu o 4 de Xullo.
A súa festa favorita.
Díxenlle que me acordaba porque estaba enfermo.
Pero non me acordo.
E quero acordarme.
E se non o recordo nunca?
O bo dos recordos é que podes crear máis.
A xente non valora o especiais que son.
Pero ti si.
Si.
O que pasou Matthew só o entenderán uns poucos.
Por sorte, eu son un deles.
A dificultade compartida de volvermos á vida roubada
uniunos tanto na dor coma na esperanza.
- Estabas aí. - Ola, meu ben.
A Lenny encantaríalle.
Todos aquí xuntos.
Co partido na tele, iso si.
Iso si.
Sei que o camiño non será fácil. Nada do que vale a pena é fácil.
O que si sei é que, no tocante a Matthew,
leve a onde leve ese camiño, a lugares perigosos ou correntes,
estarei ao seu carón, acompañándoo en cada paso.
E, se se desvía ou se perde e me necesita,
atopareino e traereino de volta.
Atopareino sempre.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández