Ogarnę go.
No już. Uspokój się, mały.
- Cholera. - Kłamaliście.
Uspokój się. Staraliśmy się.
Staraliście się? Jebać to!
- Cicho! - Ty zjebie! Nienawidzę cię!
- Chcesz pomóc… Kur… - Max tu jest.
- Co? - Max tu jest.
Nie wiem, co zrobi, jeśli się dowie, że Anna uciekła.
Weź się w garść.
Hej. Gdzie ona jest?
Niezbyt ciepłe powitanie.
Nie przywitasz się najpierw?
Gdzie Anna?
O rany.
Jak dziwnie cię tu widzieć.
Pamiętam, jak chodziłeś na spacery wzdłuż rzeki,
a ja łaziłam za tobą. Pamiętasz?
Nie macie jej.
Ona…
Kłócili się, a ja nie mogłam jej utrzymać. Wybiegła.
I wskoczyła do wody.
Miałam jej poszukać, ale oni… Kłócili się.
To było dosłownie kilka minut temu.
Nie dotykaj jej.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Jestem Luke.
Chcę ci tylko powiedzieć, że… Przepraszam.
Byłam dla ciebie taka wredna.
Nie zasługiwałeś na to.
Ale ty też byłeś wredny.
Teraz jesteśmy kwita, prawda?
Jesteśmy kwita.
Wybaczę ci, jeśli ty mi wybaczysz.
Nie!
Luke!
Boże.
O cholera.
Strzeliłem ci w bebechy.
Pilnie potrzebujesz pomocy. Ale tutaj masz przejebane.
- Siostrzyczko. Spójrz na mnie. - Co?
Hej, spójrz na mnie. Umierając, dobrze sobie zapamiętaj tę twarz.
Nie zapomnij twarzy chłopczyka, którego tak długo dręczyłaś.
Teraz też cię to bawi?
Zdychaj.
Cześć, tatku.
Tylko diabeł
zabiłby własną siostrę.
Jeśli jestem diabłem, to kim ty jesteś?
Chłopcze, dam ci popalić.
Wiesz, co to znaczy?
Jasne, że nie. Nie zadałeś sobie trudu, by się nauczyć.
To znaczy: „Niegrzeczny pies”.
Zapłacisz za to, co tu zrobiłeś.
Nie wydaje mi się.
Nie rób tego! Do cholery!
Chryste!
A teraz wybacz, ale muszę zdążyć na otwarcie restauracji.
Hej. Hej. Wracaj tu w tej chwili.
Dość tego.
Otwieraj to cholerstwo, słyszysz?
Nie rób tego, skurwysynu! Nie rób tego!
Dość tego! Przestań! Wypuść mnie!
Nie! Nie!
PRZYLĄDEK STRACHU
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „EGZEKUCJA”
NA PODSTAWIE FILMÓW „PRZYLĄDEK STRACHU” SCENARIUSZ:
To nie są ćwiczenia.
Huragan Wesley będzie potężny.
Spodziewamy się, że na ląd dotrze jako huragan piątej kategorii.
Wiatr o prędkości ponad 270…
Kurwa, użyj Waze.
- Mieszkańcy Georgii… - Holly śpi.
Może nie powinieneś był zjeżdżać z autostrady.
A ty pieprzyć się z trenerem Holly.
To było ze dwa lata temu.
Wybaczenie wymaga czasu, Heidi.
Błagam. Wciąż mi to wypominasz.
- Co? - Próbuję…
Cholera!
O mój Boże. O Boże.
Co się stało?
- Wybiegła! - Jest pani cała?
- Okej… - Mamo?
Odkupię ci to.
Podrzucicie mnie do mojego wozu?
Bowden, dobre wieści.
Wpłacono za ciebie kaucję, wyjdziesz za parę godzin.
Idealny moment. Nadchodzi huragan.
Izba Handlowa Savannah wita Maxa Cady’ego.
Witajcie.
Bardzo dziękuję za obecność.
Stara restauracja nosiła imię mojej żony.
Zastanawiałem się, jak mógłbym otworzyć ją na nowo, skoro jej już nie ma?
MAX BYŁ OFIARĄ
Ale chyba źle na to patrzyłem.
Uświadomiłem sobie, że to może być hołd dla mojej żony i dla naszego syna.
Właśnie dlatego ta restauracja nosi nazwę „Melissa i Adam”.
Dziękuję.
Hej, Anno.
Okej.
Świetnie… że przyszłaś.
Ale…
Wszelkie nasze spory mogą zaczekać.
- Nie tutaj, nie teraz. - Nie zajmę dużo czasu.
Twoja siostra nieźle mnie pocięła i muszę jechać do szpitala.
Moja córka jest w poprawczaku…
Tak. Bo mnie postrzeliła. Zgadza się.
…z jego córką.
Tak, on ma dziecko.
I są tam razem, co…
Moja córka ryzykowała życiem, żeby to dla mnie zdobyć.
Okej.
Dobra, przygotowałaś widowisko…
Nie, to tylko krótka rozmowa naszych córek.
Okej, Anno…
Max zmusił cię do tego wszystkiego?
Tak. Kazał mi się włamać do twojego domu.
Dolać kwasu do mrożonej herbaty.
Uwieść twojego brata… i skłonić go do odgryzienia sobie palca.
Czego teraz od ciebie żąda?
Chce, żebym cię zabiła.
Nie odpuści, dopóki nie zniszczy całej twojej rodziny.
Okej. Wielkie dzięki, że to przyniosłaś.
Co z ciebie za człowiek, Anno?
Przychodzisz tu, żeby mnie upokorzyć tym szajsem?
Sfabrykowanym nagraniem? Daj spokój.
Myślisz, że mam tylko to? To nie wszystko.
A co z ciebie za człowiek, Max?
Max, sama nie wiem.
Nie wiem, czy potrafię to zrobić.
Potrafisz. Masz to na wyciągnięcie ręki.
Napisz list i… pociągnij za spust.
- Nie, Max. - Wyłącz to.
Tak, Amy, uwolnij nas oboje.
Oto, kim on jest.
- Tym właśnie jest. - Tak. Razem.
Chcę, żebyś był wolny.
Po prostu się przyznaj, Max.
Wiem, że tego chcesz. No już.
Amy Brancato przyznała się do winy, ale to ty zabiłeś żonę.
Wiesz, że to nieprawda. Okej? Wiesz, że to nieprawda.
Słuchaj swojego serca.
Max, Melissa była…
Nie, nie była.
Pamiętasz, jak pieprzyliśmy się w jej łóżku?
Wyłącz to!
Nic dla mnie nie znaczyła.
Jeździsz po Melissie,
bo chcesz przekonać kochankę, żeby strzeliła sobie w łeb.
Chyba naprawdę chciałeś pozbyć się Melissy.
I musiałeś ją zabić przed narodzinami dziecka.
Miałbyś udawać, że jesteś dobrym mężem i dobrym ojcem? Broń Boże.
Anno!
Pierdol się.
Nie ruszaj się.
Leż.
Dobra. Wstawaj.
Hej!
Chodź. Powinnaś jechać do szpitala.
- Halo? - Siema, Nat, jesteś w domu?
Jestem u Paula. A co?
Mijaliśmy właśnie wasz dom, bo wyjeżdżamy z miasta.
Zack po prostu tam stał.
Czy on nie powinien być w jakimś szpitalu?
Gdybyś chciała przeczekać huragan,
mamy w domu na wsi masę miejsca.
Chciałbym…
- …żebyś tam była. - Muszę lecieć.
ARESZT HRABSTWA CHATHAM
Tom.
Skłoniłam sędziego Levine’a do rozważenia kaucji.
Przekonałam go, że jesteś gratką dla prokuratora.
- Wniosłaś o zwolnienie za kaucją? - Jesteś gnojkiem.
Ale nie mordercą.
Dzięki, Lex.
Pewnie nie widziałeś, co zrobiła twoja żona.
Co?
Obejrzyj nagranie.
Twarda sztuka.
Zack!
Nat.
Wybacz.
- Jezu, Zack. - Cześć.
- Dobrze cię widzieć. - Tak się cieszę.
Jesteś cały?
- Wszystko okej. - Nie jesteś ranny?
- Nie. - Nie?
Jak tu dotarłeś?
Na piechotę. Nie mam kluczy.
Gdzie się wszyscy podziali?
Opowiem ci w środku. Sporo się wydarzyło.
- Dobra. - Wszystko ci opowiem.
Hej.
Max wciąż jest w areszcie i…
Rozmawiałem przez telefon z Nat.
Są z Zackiem w domu.
Nic im nie jest.
Jak się masz? Jak ręka?
Będzie dobrze.
A jak nie, wstawią mi hak.
Tak mi przykro.
Widziałem nagranie.
To było bardzo odważne.
Mamy go.
Tak.
To co teraz zrobimy?
Na razie zabierzmy cię do domu.
A potem?
- Wiem, że zjebałam, Tom… - Nie.
Nie obwiniam cię o to wszystko.
Ja…
Cieszę się, że znasz prawdę.
Kocham cię.
Nadchodzi huragan Wesley.
Obowiązuje natychmiastowy nakaz ewakuacji Savannah.
Miasto powinien opuścić każdy, kto może.
O rany.
Najpierw wyciągnijmy mnie stąd.
Areszty stanowe pozamykane,
więc czeka nas długa droga.
Funkcjonariuszu, proszę.
O co chodzi?
Miewam ataki i potrzebuję swoich leków.
Są w mojej kieszeni. Proszę, nie zdołam ich wyjąć.
Dziękuję.
Natalie.
- Zack. - Mamo.
- Hej. - Cześć.
Jesteście w domu. Bezpieczni.
Mamo, co ci się stało w rękę?
Hej.
Całe szczęście, że nie straciłam palca.
Czemu uciekłeś?
Chciałem wrócić do domu.
- Tak? - Tak.
- Nic mi nie jest… - Okej.
Przepraszam, daj mi chwilę.
Hej, czy mogę…
Zack, kiedy siedziałem w areszcie i nie miałem pojęcia, gdzie jesteś,
i co ci się stało…
Jest tam Zack, prawda?
Tak.
To ja.
Nie musisz się bać. Ani nic…
Kiedy mój brat cierpiał…
Głęboko to pogrzebał.
Nikt z nas nie wiedział, jak źle z nim jest.
Nie zginął w wypadku samochodowym.
Rodzice mówili tak ludziom.
A ja miałem 14 lat, więc robiłem to, co oni.
Czemu teraz mi o tym mówisz?
Po prostu przez długi czas
nie chciałem widzieć, jak źle z tobą jest.
Łatwiej było mi sobie wmawiać, że ci się poprawi.
Ale czasem jest po prostu…
do dupy.
I nie możemy udawać, że jest inaczej.
Przejdziemy przez to razem.
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
Kogo zabiłem tym razem?
No tak, jeśli o to chodzi…
Gdzie jest Max?
Możemy wejść?
Tak.
Max zaatakował policjanta.
Uciekł kilka godzin temu.
Nie byłby na tyle głupi, by tu wracać.
Ale biorąc pod uwagę waszą historię
i rany, które zadał temu funkcjonariuszowi,
lepiej dmuchać na zimne.
Jak długo jesteście w domu?
Niedługo.
Huragan się nie pierdoli.
Możemy sprawdzić, czy nikt nie bawi się w chowanego?
- Tak. - Dobra.
Ty na górę. Wy tam.
Nie wiem, czy Cady zabił swoją żonę,
ale jest już jasne, że postanowił zamienić wasze życie w piekło.
Przepraszam, że to spieprzyliśmy.
Upewnijmy się, że jesteście bezpieczni i się stąd wynośmy.
Nat, Zack, spakujcie się. Wyjeżdżamy.
NIE WIEM, CZY WCIĄŻ TO CHCESZ…
TYLE MAM NA TEMAT CRYSTAL CADY
ZNALAZŁAM AKT URODZENIA LUKE’A CADY’EGO
LUKE-CADY-AKT-URODZENIA.PDF PORÓD DOMOWY
IMIĘ I NAZWISKO: LUKE CADY
DANE MATKI/RODZICA: CRYSTAL DELILAH CADY
MIEJSCE URODZENIA: PORÓD DOMOWY - NIENADZOROWANY
Możemy pogadać na górze?
Przeanalizujmy sytuację.
Przenosimy się do innego stanu, zmieniamy nazwiska.
Czekamy, aż nas znajdzie.
I co w związku z tym?
Zabierzesz dzieci. Ja na niego zaczekam.
Po prostu go zabijesz?
Wyeliminuję zagrożenie. Na dobre.
A jeśli to on cię zabije?
- Brałeś to pod uwagę? - Już nas zabija.
Śmierć przez tysiąc cięć.
Teraz mamy prawdziwe dowody. Max Cady pójdzie do więzienia.
Kiedy?
On nie przestanie.
Ten strach, który nam towarzyszy, będzie częścią życia naszego i dzieci.
Jesteście?
Wyjąłeś strzelbę. Przyznam, że się nie dziwię.
Pod gankiem macie rozwścieczonego oposa,
ale ani śladu po Maxie Cadym.
Włączcie alarm i jak najszybciej wyjedźcie z miasta.
Huragan przybiera na sile.
Spakujemy trochę rzeczy do torby i ruszymy za 15 minut.
To dobrze.
Dzieciaki?
Spakowani?
Nat?
Tom!
Puść go! Puszczaj!
- Rzuć broń. - Puść go!
Rzuć broń!
Jeśli go skrzywdzisz, zastrzeli cię.
Dawaj. Zrób to.
Hej, hej! Już dobrze!
Rzuć broń!
Już!
Do tyłu!
Hej! Już! Przestań!
- Dobra. - Okej…
Okej.
Wszyscy obecni. Kontynuujmy zatem.
- Tam. - Dobrze.
Dobra. Panno Deveraux i panie prokuratorze.
Proszę zająć miejsca.
Siadać, kurwa. Tam.
Wy dwoje.
Dobra.
A teraz przywiąż im nadgarstki do krzeseł.
- Chłopcze, nie ruszaj się. - Wszystko dobrze.
Tylko mocno.
Dawaj.
Do krzeseł. No już.
Dobra, wstawaj. Wstań.
Teraz ty. Jej nadgarstki.
Proszę, nie rób tego, tato.
Tato? Powiedziałaś: „Tato”? Dobra. Powiedz: „Papá”.
Zabierz mnie ze sobą. Pojadę, dokąd zechcesz.
- Mówiłeś, że chcesz mi pomóc. - Natalie.
Tak, mówiłem coś takiego, ale potem mnie postrzeliłaś.
Dobra. Odwróć się, kurwa. Usiądziesz tutaj.
Dobra.
A teraz…
Upewnijmy się, że sobie nie zagraża.
- Nie. - Nie.
Nie, nie. Max.
- Nie musisz tego robić. Nie! - Nie. Zack!
- Dobra. Chodź. - Zack, jestem tu.
- O tak. - Kurwa.
- Pewnie się uodporniłeś… - Max!
- Nie rób tego, Max! - Ale bez obaw.
- To końska dawka. - Nie, nie!
Drobne ukłucie.
Nie!
- Już odlatuje. - Spójrz na mnie.
Jestem tutaj. Tuż obok.
- Proszę. - Jestem tu.
No chodź.
O tak.
No dobra. Mamy całą rodzinkę. Nareszcie.
Ale zanim zaczniemy…
Tom, wielkie dzięki za to, że wychowałeś moje dzieci.
To chcesz usłyszeć?
Mam powiedzieć, że ona jest twoją córką?
Jest twoją córką…
To twój syn. Uczyniłeś go swoim synem.
Okej? Wygrałeś. Po prostu pozwól im odejść.
- Nie mogę. - Powinieneś.
Nie mogę pozwolić im odejść, bo…
Hej, przestań.
Jeśli ich wypuszczę, nie będę miał ławników.
Proszę powstać.
Naród kontra Anna Deveraux i Tom Bowden.
Rozpoczynamy rozprawę.
Panie i panowie, szanowni przysięgli.
Dowody wykażą, że panna Deveraux i pan Bowden spiskowali,
by wysłać Maxa Cady’ego do więzienia dla własnych korzyści.
Siadaj. Hej, masz Biblię?
Co?
Wniosek o zadanie ciosu, Wysoki Sądzie.
Biblia.
Zwykle są czarne, jest na nich krzyż.
Co ty odpierdalasz?
Co ja odpierdalam? Spójrz na to.
Hej.
Chcę, żebyś odgryzł sobie dla mnie język.
Zack, nie słuchaj!
- Nie, nie. Zack. - Zack, nie rób tego. Nie!
- Gryź bardzo powoli. - Zack!
- Nie.
- Trochę mocniej. Dalej. - Okej, dobra. Przysięgam.
Powiem prawdę.
Przysięgamy, powiemy całą prawdę.
Powiem całą prawdę.
Dobrze, okej. Chłopcze, zaczekaj. Dobra robota.
Panno Deveraux.
Proszę powiedzieć ławnikom prawdę o ugodzie, którą kazała pani przyjąć
Maximiliano Cady’emu.
Ja… Załatwiłam ci ugodę…
…żeby oddalić zagrożenie kary śmierci.
Przypominam świadkini, że zeznaje pod przysięgą.
Dokładnie tak było, Max.
Proszę o zgodę na potraktowanie drugiego świadka jako wroga.
Tom. Dobrze, spiskowaliśmy.
To chcesz usłyszeć? Zmyśliliśmy to.
Anno, chcę usłyszeć prawdę. Raz w życiu, do kurwy nędzy. Prawda.
Dobrze.
Był przeciek.
Z sali obrad ławników.
Utknęli w martwym punkcie i rozważali wypuszczenie cię na wolność.
Ale ja się ciebie bałam, Max.
Mogłam wywalczyć ci dobry układ, ale tego nie zrobiłam.
Postąpiłam odwrotnie i zamknęliśmy cię na długi czas.
Mogłem zostać uniewinniony?
Mogłem zostać uniewinniony.
Słyszeliście to, ławnicy?
Zdradziła własnego klienta. Tak? Okej.
Ale to nie wszystko, prawda? Nie wszystko.
Powiedz ławnikom, co odjebałaś.
Tak, zdradziłam cię.
- Nie. Czemu chciałaś się mnie pozbyć? - Bo myślałam, że zabiłeś żonę.
- Nie, nie! Okej. - Nie! Nie!
W tym sądzie krzywoprzysięstwa nie karze się zwykłym prztyczkiem.
- Są poważne kary… - Dobra.
…za kłamstwa.
Rozumiesz?
Okej, dobra. Bałam się, że Nat jest twoją córką.
Co takiego? Co powiedziałaś?
Bałam się, że Nat jest twoją córką.
- Nie chciałam, by cię znała. - Córką.
Nie chciałam, by wiedziała, że jej ojciec jest potworem.
„Potworem”. Wniosek o wykreślenie krzywdzącego stwierdzenia.
Jeśli nie byłeś potworem, to jesteś nim teraz.
Słuchaj…
Kimkolwiek dziś jestem… To ty mnie stworzyłaś.
Rozumiesz to?
Oboje mnie stworzyliście. Zrobiliście to razem.
Skazaliście niewinnego człowieka!
- Oboje… - Wiedzieliście!
- Myśleliśmy, że jesteś winny! - Skurwysyny!
Skurwysyny! Kłamcy!
- Mówimy prawdę. - Mam wierzyć w wasze kłamstwa?
- Mówimy prawdę! - Chcesz wiedzieć?
Nie ma prawdy w twoim jebanym życiu!
Jesteś wcielonym kłamstwem!
Wiecznie kłamiesz!
Wczoraj próbowała mi wmówić, że mam dziecko z moją siostrą.
Co to ma, kurwa, być?
Tak, ten chłopak, Luke, to twój syn.
Chłopak jest twoim synem.
Był.
Jest teraz na dnie rzeki, razem z moją zjebaną siostrą
i tym chujem, którego nazywałem ojcem.
I wiesz co?
Nie był moim dzieckiem, bo Crystal nie mogła mieć dzieci.
Miała wypadek samochodowy. Rozjebał ją.
Dobrze. Panie i panowie, szanowni ławnicy.
Prokurator zakończył na razie przesłuchiwanie tej świadkini.
Shangó, Shangó! Sí, gracias. Gracias!
Nosiłem cię w swojej skórze, aby nadszedł ten dzień.
Sprawiedliwość.
Ogień.
Grzmot i błyskawica.
To ten dzień, a ty jesteś sędzią!
Sala sądowa przecieka, ale kogo to obchodzi?
Sprawiedliwość nie może czekać.
Wzywam teraz na świadka Toma Bowdena.
Skoro o przeciekach mowa… Wiedziałeś o przysięgłych, prawda?
Moje zadanie nie polegało na byciu twoim drugim obrońcą.
To na czym polegało?
Może na dochodzeniu sprawiedliwości. Ale na czym ci zależało?
Na utrzymaniu idealnego wskaźnika skazań.
Skurwysynu.
To nie wszystko. Ruchałeś moją prawniczkę.
Zbudowaliście uprzywilejowane życie na moich plecach.
Na moim cierpieniu, na moim bólu, na moim czasie w więzieniu.
To właśnie zrobiliście.
Powiem wszystko, co chcesz usłyszeć.
Ale nie sypialiśmy ze sobą podczas twojego procesu.
Zakochiwałem się w niej.
Ale do niczego nie doszło.
Cholera.
Kurwa.
Max, mocno uderzyłeś się dziś w głowę. Jeśli masz uszkodzony mózg,
musisz jechać do szpitala. Grozi ci śmierć.
Dziś będę z wami.
To już dziś. Nareszcie.
Nie mogę się doczekać.
No dobrze. Mogę przejść do mowy końcowej.
Na pewno sobie wyobrażacie, jak będzie wyglądała.
Ale… Czy przysięgli ustalili werdykt?
Tak jak mówił mój tata: pierdol się.
Okej, niewinni. No cóż. Co?
Masz rację, Wysoki Sądzie.
Nie jest bezstronna, zostaje wykluczona z ławy przysięgłych.
Ty. Hej, chłopcze.
O kurwa. Wciąż tam jesteś?
Wygląda na to, że wyrok wyda sędzia.
Posłuchajmy. Posłuchajmy, co ma do powiedzenia.
Shangó…
Boże sprawiedliwości.
Oriszo grzmotu.
Jak brzmi wyrok?
Winni.
Karę śmierci wykonać natychmiast. Dobrze.
Nie, nie! Nie!
Max! Ten chłopak, Luke, to syn twój i Melissy.
Zastanów się. Pomyśl tylko.
Syn mój i Melissy?
Mogę to udowodnić.
Jaja sobie, kurwa, robisz?
Pozwól mi przedstawić dowód. Jest w moim telefonie.
Wrócę do ciebie później.
To jedyne wyjaśnienie. Ostatni SMS od Noi.
To akt urodzenia. Poród domowy.
Matką Luke’a Cady’ego była rzekomo Crystal Cady.
Ale Crystal nie może mieć dzieci.
- Prawda? - Nie może.
To skąd wzięło się to dziecko?
- To twój telefon? - Tak.
Otwórz.
Spójrz na datę.
Co?
Tuż po zaginięciu Melissy.
Tak.
Skoro Crystal nie może mieć dzieci, to skąd wzięła dziecko?
Widziałeś bliznę na jego boku?
Myślę, że Crystal zabiła Melissę. I go z niej wyrwała.
Twoja siostra wykradła twoje dziecko, Max.
Nie, nie, nie.
- Tak. Luke to twój syn. Twój i Melissy. - Nie, to nie może…
Chłopak na łodzi był twoim synem, Adamem.
Żył przez cały ten czas. Dopóki go nie zabiłeś.
- Zabiłeś go, Max. - Nie.
Zabiłeś własnego syna.
Nie!
Zabiłeś go.
Mam.
Biegnij!
Obowiązki ławniczki wzywają.
Nie! Nie!
- Natalie. - Bierz nóż. Dawaj…
Nat!
Nie!
Dobra robota.
Nie.
Nie!
Cholera.
Nie.
Zack, daj mi nóż.
Tom!
Zabijcie go!
Tom!
Niech umrze w klatce.
Wszyscy wiecie, co wydarzyło się tutaj, w domu, w którym mieszkał Max Cady,
gdy planował zemstę na prawnikach, którzy wsadzili go do więzienia.
Ale nie wiecie…
CADY: OFIARA CZY ZŁOCZYŃCA
…i już się nie dowiecie,
jak to było, gdy przebywało się w obecności Maxa Cady’ego.
Gdy można było ogrzewać się w cieple jego spojrzenia.
Ale ja to wiem.
Bo kochałam Maxa.
Natalie, chodź zjeść.
DNA POUFNE INFORMACJE ZDROWOTNE
DO RĄK WŁASNYCH
Nie lubię przesadzać,
ale jeśli świat się dowie, jak dobre są te cheeseburgery…
Bez obaw. Nikt się nie dowie.
Tato, potrzebujesz pomocy?
Pewnie.
Dołącz do linii montażowej.
Otwórz jedną z nich.
Wszystko dobrze?
Wszystko dobrze.
Co za psychopata zamówił burgera bez sera, bez sałaty i bez bułki?
- Winna. - W takim razie
wygląda fantastycznie.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK