(The WONDERFools: คนมหัศจรรย์พลังรั่ว)
(ตอนที่ 8 ผู้พิทักษ์แห่งเมืองแฮซอง ภาค 2)
ท่านบาทหลวงคิมพัลโฮ
ได้พลีชีพเพื่อความศรัทธาแล้วครับ
ท่านบาทหลวง
ทำยังไงดี อึนแชนี
ตอนนี้ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว
ถึงจะยากจน แถมห่วยแตก แต่ฉันก็ยังเป็นพ่อคนนะ
และเป็นสามีด้วย
เป็นหัวหน้าครอบครัว
ชองของเราอายุแค่ 14 เอง
ถ้ารู้ว่าวันสิ้นโลกจะมาถึง
ต่อให้ต้องก่อหนี้หัวโต
ก็จะซื้อไอ้เครื่องซีดีนั่นให้ได้สักเครื่อง
จะร้องไห้ทำไมอีก
ก็ไปพูดแบบนั้นก็ได้นี่
แค่พูดก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
แล้วเรามีปัญญาทำอะไรได้
ก็คนพวกนั้นเป็นวุนเดอร์คินเดอร์ ส่วนพวกเรามันก็แค่ของชำรุด
ก็จริง
การพูดคุยจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย
เพราะงั้นช่วยมัดเชือกรองเท้าให้แน่น
แล้วเตรียมวิ่งซะ
ว่าไงนะ
อย่าเข้ามา
อย่าเข้ามานะ
เดี๋ยวแม่หั่นทิ้งให้หมดเลย
หั่นจริงนะเว้ย
ฉันจอมห่วยแตกนะ
ส่วนฉันจอมเหวี่ยงวุ้ย
หยุด
- อย่าเข้ามา - หยุดเลย
หยุดสต็อป อย่าเข้ามา!
นี่ อึนแชนี วาร์ปออกไปไหนสักที่สิ
ฮึ่ย ฉันก็อยากเหมือนกันแหละ
แต่ตอนช่วยโรบิน
ฉันกินเยลลี่กาแฟหมดเกลี้ยงไปแล้วน่ะสิ
อย่างน้อยฉันก็อยากเซย์กู๊ดบาย มุนมีฮีกับชองอยู่ดีนี่นา
คุณลุง
ไม่ต้องหรอก ไม่ต้องปลอบใจ
ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ
อุตส่าห์ใช้ชีวิตอย่างลำบาก แต่ก็โดนดูถูกมาตลอด
โลกบัดซบ
วิกฤตไอเอ็มเอฟไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย
ฉันผิดหรือไงที่บริษัทปรับโครงสร้างน่ะ
ลองคิดดูดีๆ ฉันก็คือผู้เสียหายคนนึง
ทำไมฉันโดนหาว่าขี้แพ้อยู่คนเดียว
ก็ไม่ได้ขออะไรมากมาย
ทำไมถึงทำแบบนี้กับฉันได้ลง…
เฮ้อ
แบบนี้ค่อยเงียบลงหน่อย
เมื่อกี้หนวกหูใช่ไหมล่ะ
แต่เอาเข้าจริงๆ เขาก็ไม่ใช่คนเลวอะไรหรอก
ก็แค่ชอบโม้ไปหน่อยเท่านั้นแหละ
(ซนคยองฮุน มุนมีฮี)
แชนี ไอ้เด็กตัวแสบ
เอาละๆ
งั้นจะเริ่มลุยกับใครก่อนดีนะ
คุณป้าร้านโฮต็อกเหรอ
หรือคุณลุงฮอร้านชำดี
คงเจ็บน่าดูเลยนะ
จะไม่เป็นไรแน่เหรอ
ถ้ามีอะไรผิดพลาดจนนิ้วขาดขึ้นมา
ใครจะกลับด้านโฮต็อกล่ะนั่น
จับมัน
เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิ
อย่าเข้ามานะ เฮ้ย
ลองเข้ามาดูสิ
โธ่เว้ย เยอะชะมัด ฮึ่ย
เจ็บตัวนะ
ปล่อยฉัน โอ๊ย
บอกว่าอย่ายุ่งไง…
จะเอายังไงกับฉัน
นั่นก็คนนอก!
ปกป้องโบสถ์ของเรากันครับ
ไปกัน!
นั่นอะไร
ทุกคน หยุด อย่าขยับ!
ออกไปให้พ้นจากหลานสาวฉัน
คุณยาย
อุ๊ยตาย อึนกา
ยายจ๋า
ตายแล้ว ช่วยถือหน่อย แกปลอดภัยใช่ไหม
แม่คุณ
สภาพดูไม่ได้เลย หน้าพังหมดแล้ว
ยายนั่นแหละ พูดไม่ดูตัวเองเลย
นอนไม่หลับทั้งคืนเลยใช่ไหม
ดูตาหมีแพนด้าสิ เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งหรอก
เถ้าแก่เนี้ยร้านอิ่มเอมใจเหรอคะ
เดี๋ยวนะ ทำไมถึงมา…
มาทำอะไรเหรอคะ
มาแล้วเหรอ
นึกว่าจะกลับไปหาแม่แล้วซะอีก
ทำไมต้องเป็นเราครับ
ผมสงสัยว่าทำไมถึงพาพวกเรา มาทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้ด้วย
ไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรอก
ทั้งหมดนี้เริ่มต้นจากความปรารถนา
จุดเล็กมากๆ ของมนุษย์ ที่อยากมีชีวิตอยู่นานแสนนาน
โลกก็เป็นแบบนี้
สิ่งต่างๆ ที่ภายนอกดูดีเหลือเกิน
ความเป็นจริงแล้ว
มันเริ่มจากความโลภเล็กๆ ความอิจฉาเล็กๆ
หรือการค้นพบเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นแหละ
ตอนนั้น
เราต้องการเด็กสำหรับการทดลอง
และเธอก็เป็นแค่หนึ่งในนั้น
เพราะฉะนั้น
อย่าถามถึงเหตุผลหรือความหมาย
มันไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
ชีวิตคนเราน่ะ
ตั้งอยู่บนความบังเอิญกระจอกๆ กับเหตุผลที่ไร้สาระ
และสุดท้ายก็สูญสิ้นไปอย่างไร้ค่า
กระจอกๆ งั้นเหรอ
สำหรับคุณ ชีวิตคนเป็นเรื่องตลกรึไง
จากเด็กเจ็ดสิบสองคน
ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ได้แสดงอาการ
และในบรรดาเด็กที่แสดงอาการ
ก็มีครึ่งหนึ่งที่มีพลังวิเศษขึ้นมา
และหนึ่งในนั้นก็คือเด็กที่มีหัวใจนิรันดร์ไง
นับเป็นผลงานชิ้นเดียวที่มีความหมายจริงๆ
ฉันก็เลยคิดๆ ดูว่า
ถ้าเกิดมีคนที่แสดงอาการมากกว่านี้
เราก็น่าจะได้หัวใจนิรันดร์เพิ่มมากขึ้น
ในอัตราที่ใกล้เคียงกัน
ช่วยพูดอะไรให้มันรู้เรื่องหน่อย
อย่าบอกนะ
ว่าจะเอาสารนั่นไปปล่อยกลางเมืองแฮซอง
บางครั้งพระเจ้าก็ทรงโปรย ความพินาศและความโกลาหล
เพื่อสร้างระเบียบใหม่ขึ้นไง
นี่คุณ
บ้าไปแล้วเหรอ
แล้วเด็กๆ ที่ตายไปตอนนั้นล่ะ
มีเด็กที่โดนเอามาทดลอง
แต่ไม่แสดงอาการ และตายไป ส่วนเด็กอีกครึ่งนึง
ที่แม้จะแสดงอาการ
แต่เกิดความผิดปกติทางร่างกาย และสุดท้ายก็ตายไป
เด็กที่ตายมีมากกว่าเด็กที่รอดชีวิตตั้งเยอะ
คิดจะฆ่าคนจำนวนมากขนาดนั้นซ้ำสอง เพื่อโอกาสแค่ครั้งเดียว
ที่ไม่รู้ว่าจะเกิดหรือไม่เกิดด้วยซ้ำเนี่ยนะ
เพราะคนที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ ไม่ใช่เด็กๆ ที่ตายไป
แต่คือเด็กที่ยังอยู่แบบพวกแกต่างหาก
ชั่วช้า สารเลวจริงๆ
พาเด็กผู้เป็นนิรันดร์กลับมาซะ
แล้วมาจัดระเบียบในโลกใบใหม่
ไปด้วยกันกับฉันเถอะ
โกอึนซาน
พวกแกจะเป็นมนุษย์สายพันธุ์ใหม่
ระหว่างทางที่มาที่นี่ ฉันได้แต่คิดไม่หยุด
ว่าฉัน
จะฆ่าคุณได้ไหม
น่าเสียดายจริงๆ
ถึงยังไง ฉันก็เคยเอ็นดูแก
พ่อคะ
พ่อ!
อาจารย์
ยายคะ
หนูฝากจัดการที่เหลือที
แล้วแกจะทำอะไร
ไม่รู้นะว่าจะสำเร็จไหม
ต้องได้สิ ขอร้องละ
ได้โปรดเถอะ ไปกัน
ไปหาอาจารย์
โอ๊ย ขอร้องละ
โอ๊ย ร้อน ร้อนชะมัด
อะไรเนี่ย ไฟเหรอ ไฟไหม้นี่นา
บ้าเอ๊ย
อาจารย์
อาจารย์!
อาจารย์เหรอ
อุ๊ยตาย ไม่ใช่หน้าตาแบบนี้ค่ะ
ไม่ใช่หน้าแบบนี้นะคะ
พอดีไม่ใช่ใบหน้าที่ฉันตามหาน่ะ
ช่วยไม่ได้หรอก
อาจารย์!
อา…
ช่วยทีครับ
พอดีอาจารย์ฉันไม่ได้หน้าตาแบบนี้น่ะ
ขอโทษด้วยจริงๆ
ให้ตายสิวะ
คุณพระ
แชนีลูก
เรียกรถฉุกเฉิน 119
ตอบหน่อยสิ โอ๊ยร้อน
อาจารย์
ปัดโธ่ อึนกา พอได้แล้ว
ตอนนี้เรียกรถ 119 มาแล้ว
ไม่เจอเลยอะยาย
หือ
หนูไม่เห็น
อาจารย์เลย
คุณพ่อคะ
พ่อคะ หนูเองนะ พ่อ
ว่าไง พี่
อีกประมาณ 15 นาทีน่าจะถึงตัวเมืองแฮซองแล้ว
โอเค
ทำทุกอย่างให้เป็นไปตามแผน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ให้ดำเนินการตามนั้นเลย
พี่คะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม
อื้อ
ทุกอย่างโอเค
แล้วพี่พัลโฮจะมาร่วมเมื่อไหร่
ตอนนี้พี่พัลโฮยังไปหาไม่ได้นะโฮรัน
แต่เดี๋ยวจะส่งคนอื่นไปแทน
ใคร
ตอนนั้นฉันขอโทษนะ
ลุงครับ
เปิดประตูนี้ให้ผมที
ลุงครับ ลุง
คุณลุง
หนี้ในใจของฉันในตอนนั้น
ขอชดใช้วันนี้แล้วกันนะ
ฉันเปิดประตูไว้กว้างเลย
ออกไป
แล้วใช้ชีวิตอย่างที่ใจต้องการเถอะ
เข้าใจไหม
หมายเลข 3972
ได้ยินไหม
หมายเลข 3972
โอเค ได้ แค่นี้นะ
คุณยายครับ
มีผู้เลื่อมใสคนนึงบอกว่า
เมื่อเช้ามีรถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์สองคัน ออกเดินทางไปในเมือง
มีอะไรอยู่ในนั้นเหรอ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
แค่เห็นว่าขับรถออกจากที่นี่ไปตั้งแต่เช้า
เห็นว่ามีสารเคมีอยู่ในนั้น
ลุงจอมเหวี่ยงแกเห็นพอดี
เขาจะโปรยยานั่นใส่เมืองแฮซองน่ะยาย
แจ้งตำรวจก่อนดีไหมครับ
ต่อให้แจ้งไป
ไอ้ผู้กำกับบยองจินนั่น
ก็หลงกลคริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์ไปแล้ว
คิดว่าไปเจอผู้ว่าการจังหวัดก่อนดีกว่า
ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
พระแม่มารี
- พระแม่มารี - พระแม่มารี
พระแม่มารี
เธอก็เป็นหนึ่งในเด็กพวกนั้นงั้นเหรอ
ท่าทางบาดเจ็บสาหัสนะ
อย่าขยับ
นี่ เถ้าแก่กูจุนโม บ้าไปแล้วรึไง
ทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
หยุดเดี๋ยวนี้เลย
อย่าแตะต้องคุณยายกับเถ้าแก่จุนโม
มีอะไรก็มาเคลียร์กับฉันสิ
มายุ่งกับครอบครัวได้ยังไง
ฉันเพิ่งสูญเสียพี่ชายไป
แล้วก็สูญเสียพ่อไปแล้วด้วย
เธอเองก็ควรได้เจอแบบเดียวกัน
ไม่นะ
เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ
ทันทีที่โผล่มา
ให้ยิงได้เลย
ถ้าอยากรอด ก็หลีกทางซะ
บอกให้หลีกทางไง
แชนีโคตรเจ๋ง จ๊าบสุดๆ
เจอกันหน่อย!
ลุยกันเลย
นี่แน่ะ
อึนแชนีจะออกตัวแล้วนะจ๊ะ
ตอนนี้แหละ ลากคอมันออกมา
หลับอิ่มแปล้สุดๆ
ชองลูก
แล้วพ่อล่ะ
อย่าไปสนเลยลูกสาว
กล้าดียังไงไปค้างคืนที่อื่น
ทำอะไรไม่แคร์ คงอยากโดนหย่าเต็มทน
แม่จะหย่ากับพ่อเหรอ
ลูกสาวแม่ไม่ต้องคิดเรื่องอื่นเลย ตั้งใจซ้อมใหญ่ให้ดีๆ ก็พอ
อื้อ
ยืนดีๆ หน่อยสิ
ลูกสาวแม่ ยิ้มหวาน!
ขอเวลาสักครู่ครับ ช่วยมารวมตัวกันตรงนี้ครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณทุกคนมากๆ ครับผม
ทุกคนขยันขันแข็งกันจนผมทำตัวไม่ค่อยถูกเลย
อ้าว ท่านผู้ว่าฯ
ขบวนพาเหรดคืนนี้
จะเริ่มเดินตอนห้าทุ่มตามกำหนดการเลยครับ
การที่เราซ้อมใหญ่กันไว้
ลำดับจะเป็นผู้ถือธงนำขบวน แล้วตามด้วยวงโยธวาทิตนะครับ
และจากนั้น
- คณะการแสดงพื้นบ้านชางวอนของเรา - ทุกคนหยุดก่อน
ทุกคนครับ
- นั่นใคร มีอะไร เกิดอะไรขึ้น - ทุกคนหยุด
ทุกคนหยุดก่อน ช่วยหลีกทางหน่อย
ทุกคนหยุด
หยุดก่อนๆ หลีกทางหน่อย
ทุกคนอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ
- ทำไม มีอะไร - ก็บอกว่าไม่ได้ไง
โอ๊ย เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
นี่คุณ ยืนทำอะไรอยู่ตรงนั้นคะ
ที่รัก
ที่รักครับ ที่รัก
ที่รัก!
คุณก็อยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ
ชองลูกพ่อ
ชองของเราก็ด้วยเหรอ
ชองลูกพ่อ
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด ที่รัก รีบไปกันเถอะ
ต้องรีบหนีแล้ว คราวนี้ของจริง
ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้คะเนี่ย คนตั้งเยอะตั้งแยะ
เพราะเรื่องนี้ฉุกเฉินและอันตรายเบอร์นั้นแหละ
ไปกัน รีบไปกันเถอะ
จะไปที่ไหนได้ยังไง
ชองรอคอยวันนี้มานานแค่ไหน
ไม่ใช่แค่ตัวแทนห้อง แต่นี่ลูกได้เป็นตัวแทนชั้นปีเลย
ไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง
ตอนนี้กะอีแค่ตัวแทนชั้นปี มันไม่สำคัญเลยสักกะนิดเดียว
วันสิ้นโลกกำลังจะมาถึงแล้ว
จริงๆ นะ
ปีสองพัน มิลเลนเนียลอะไรก็ช่าง
ทุกอย่างกำลังจะหายไปในพริบตา
ถ้าคุณยังทำตัวให้ฉันขายหน้าแบบนี้ต่อไปละก็
คุณนั่นแหละ ที่จะหายไป
จากชีวิตของฉันกับชอง
ชั่วนิรันดร์
- ที่รัก นี่คุณ - โอ๊ย น่าอายชะมัด
ที่รัก คุณต้องฟังผมพูดนะ
- คือว่า… - จนท.ยางครับ
ช่วยฟังผมที
รีบบอกให้ทุกคนออกจากที่นี่โดยด่วนเลย
ไอ้คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์
ทำอะไรเมืองแฮซองอยู่รู้บ้างไหม
รู้สิครับ
รู้เหรอ
ก็ทางนั้นบริจาคเงินสนับสนุน 100 ล้านวอน เพื่อเทศกาลนี้เลยไง
เพราะพวกเขา เราถึงผลิตมาสคอตหัวหอม
เจ้ายางซุนตัวยักษ์ใหญ่ขึ้นมาได้
แล้วคืนนี้เราก็จะมีการแสดงพลุด้วยนะ ฮ่าๆๆ
ก็เพราะพวกมันทำบังหน้าไง
อย่าหลงกลสิ
เชื่อผมหน่อยเถอะ
ให้ตายสิวะ เจ็บนะ
ไม่สิ คือยังไง นกพิราบกะพริบตา
ไปข้างๆ แบบนี้ใช่ไหม
แล้วก็มีปลาคาร์ปตัวใหญ่เท่านี้ขยิบตาให้ด้วย
หาว่าเกิดจากสารฟีนอลขยะเน่าเสียนู่นนี่นั่น
แล้วตอนนี้มาโทษ คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์อีกเหรอ
โอเค ดีเลย ผมโอเคทุกอย่าง
แต่ช่วยไปยื่นคำร้องที่ศูนย์รับเรื่องจะได้ไหม
สำหรับวันนี้ช่วยอดทนไปก่อน
เรากำลังจะมีเทศกาลนะ
สหัสวรรษที่รอคอยกำลังจะมาถึงแล้ว
จะมาทำพังแบบนี้ไม่ได้สิครับ
ได้ยินว่าลูกสาวเป็นคนถือธงด้วยไม่ใช่เหรอ
- พอเถอะ - โทรแจ้งตำรวจให้จบๆ ไหม
- ขอโทษครับ - จอมเหวี่ยงนั่น
คงทนเห็นคนอื่นได้ดิบได้ดีไม่เป็น
- ปัดโธ่ ไม่เอาๆ - ปริปากทีไร
- พอครับ พอก่อน - บ่นฉ่ำทุกที
สงสัยจะว่างจัด…
เดี๋ยวผมจัดการเองครับ ผมดูแลเอง
- ชอง - ผมจัดการให้ครับ
โถ ไม่อายลูกสาวบ้างรึไงกัน
- นั่นสิ - อย่าพูดแรงงั้นสิครับ
ลูกสาวเขาก็อยู่ตรงนี้…
คุณลุง
แชนี
อาจารย์ก็ไม่อยู่ คุณยายก็ไม่อยู่
แล้วทีนี้เราจะทำยังไงดี
จะทำยังไงได้
ก็ต้องเจอจุดจบไปด้วยกันแบบนี้ไง
หรืออย่างน้อยๆ พวกเราก็หนีกันไปเองดีไหม
พูดบ้าอะไรของฉัน
จะทิ้งคุณมุนมีฮีกับชองไว้ที่นี่ แล้วหนีไปได้ไง บ้าเปล่า
แชนี เราจะทำยังไงดี
จะว่าไป
เรายังไม่เคยถ่ายรูปกับอาจารย์เลย
ฮัลโหล ตื่นครับ
สถานการณ์แบบนี้ ยังมีหน้าพูดเรื่องรูปอีกเหรอ
เมืองแฮซองกำลังจะถึงจุดจบแล้วนะ
ทั้งฉันทั้งแกกำลังจะจบสิ้นไม่เหลือซาก
คนที่รู้ก็มีแค่เราอีกต่างหาก
ทำอะไรไม่ได้เลยสักอย่างเดียว
ก็ไม่มีใครเชื่อเราเลยสักคน ทำไมน่ะเหรอ
เพราะพวกเรามันไม่เอาไหนไง
(สติ๊กเกอร์คำชม: เก่งมากค่ะ)
อย่างแรก ไปหยุดรถบรรทุกกัน
รถบรรทุกอะไร
รถบรรทุกสารเคมีต้องอยู่ในเมืองแฮซองแน่
แปลว่าจะปล่อยสารเคมีนั่นออกมาจากที่ไหนสักที่
แล้วที่นั่นคือที่ไหนล่ะ
จะที่ไหนได้อีกล่ะ
ตอนนี้ชาวแฮซองรวมตัวอยู่ที่ไหนมากที่สุด
ว่าไง
จะที่ไหนได้อีก
- ที่ไหนล่ะ - ที่ไหนเหรอ
- ขอโทษทีครับ โทษนะ โทษที - หลบหน่อยๆ
- ทำไมคนเยอะชะมัด - เดี๋ยว
- หลบหน่อยๆ - นี่ไง มาสคอตประจำเมืองแฮซอง
- คนเยอะ - ยางซุน
- เจ้ายางซุน - ซื้อเสื้อยางซุนสิจ๊ะ
มาดูยางซุนกัน
อะไรน่ะ นั่นแชนีไม่ใช่เหรอ
หือ ใช่
ใช่แล้ว
เห็นรถบรรทุกคริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์ไหม
- ไม่เห็นนะ - ไม่เห็น
ให้ตายเถอะ
รีบหนีออกจากเมืองแฮซองให้ไวเลยนะ
ไม่งั้นทุกคนตาย ม่องเท่งแน่นอน
- ออกจากแฮซองซะ - พูดอะไรน่ะ
- ตายได้ไง - ไปเถอะค่ะ
พูดบ้าอะไรวะ
โห ไอ้นี่รสชาติแย่สุดๆ
นี่รถบรรทุกอะไร บรรทุกอะไรอยู่
ของคริสตจักรไถ่บาปเปล่า บรรทุกอะไรอยู่
- ปัดโธ่ - ทำอะไรเนี่ย
ไม่ใช่อันนี้นี่นา โอเคผ่าน
- เชิญค่ะ - โอเคเบตง
นั่นใครน่ะ
ทำอะไรอยู่ มายุ่งอะไรตรงนี้
พี่น่ะ ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย!
ไอ้นี่มันพูดอะไร
คือผมจับของพวกนี้จริงๆ แหละ
พอดีมีเรื่องสำคัญต้องทำ
หุบปากซะ
สภาพหน้าตาอย่างแกนี่สันดานหัวขโมยชัดๆ
- ไอ้เวรนี่ - อย่าเอาเรื่องหน้าตามาตัดสิน…
โรบิน
- ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย - นี่
เดี๋ยวเถอะ
ปั๊ดเหนี่ยวนะ
แป๊บเดียวเอง โดนต่อยกลับมาอีกแล้วเหรอ
เหนื่อยจะตายชัก
ว่าแต่ทำไมเราต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
เพราะเราต้องช่วยชีวิตคนไง
แล้วทำไมเราต้องรับผิดชอบ ชีวิตคนที่เราไม่รู้จักด้วย
ก็จริง
เราไม่ต้องช่วยคนไม่รู้จักหรอก
ใช่ไหม
แต่นี่เป็นคนที่เรารู้จักหมดเลยนะ
ลองดูสิ
เรารู้จักคนพวกนี้ทั้งนั้น
- หือ - มาช่วยเด็กด้อยโอกาสกันเถอะ
งั้นเราควรทำยังไง
- สวัสดีครับ - แข็งแรงๆ นะครับ
อ้าว เป็นไงบ้าง
- ไม่เจอกันนานเลย - แข็งแรงๆ นะครับ
เดี๋ยวนะ เราไม่มีเพื่อนกันสักหน่อย
ทำไมถึงรู้จักคนเยอะขนาดนี้ล่ะเนี่ย
เลิกบ่นเจ๊าะแจ๊ะ แล้วรีบตามหากันเถอะ
ไม่มีเวลาแล้วนะ
ไปสิ ไปเร็ว
- มาแล้วๆ - สงสัยจะมาถึงแล้ว
- พาเหรดมาแล้ว - จริงด้วย
อะไรน่ะ นั่นอะไร
- นั่นมันอะไร - ทำไมเหรอ มีอะไร
ไหนๆ อยู่ไหน
ชอง
(ลาก่อนปี 1999 เข้าสู่ความหวังใหม่ปี 2000)
(เทศกาลใหญ่ต้อนรับปีใหม่แห่งสหัสวรรษ)
หนึ่ง สอง หนึ่ง สอง สาม สี่
หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม
- ไปด้วยกันสิ แชนี - รีบๆ เร็วเข้า ให้ไว
บอกให้ไปด้วยกันไง
- โอ๊ย รอก่อน - ไม่พัฒนาเลย
- หา - ทำไมล่ะ ทำไม
อาจารย์
ออกมาได้แล้วเหรอ
ตั้งแต่เมื่อไหร่ มาได้ยังไง
ดีจังที่ปลอดภัย ผมรู้อยู่แล้วแหละอาจารย์
ผมว่าแล้วว่าอาจารย์ต้องรอด
โอ๊ย อาจารย์
อาจารย์เหรอ
โอ๊ย ทำไมทำแบบนี้
นึกว่าใจจะเจ็บเพราะคำพูดอย่างเดียวซะอีก
ตอนนี้ผมใจเจ็บมากนะ อาจารย์
รู้รึเปล่า
คนอย่างพวกแก
ทำอะไรไม่ได้หรอก
อยู่นั่นไง นั่นไงลูกสาวฉัน
ชอง
ลูกสาวเราเจ๋งจัง
เฉิดฉายสุดๆ
ไม่ต้องห่วงนะชอง ลูกพ่อ
เดี๋ยวพ่อคนนี้
จะทำทุกวิถีทางเพื่อขัดขวางมันให้ได้
- ขัดขวางอะไรอีกคะ - โอ๊ย ตกใจหมด ที่รัก
คุณนั่นแหละ อย่าขวางทางคนอื่นได้ไหม
ต้องรีบไปหาที่ดูพลุสวยๆ น่ะ
- ที่รัก ตอนนี้ดูพลุไม่ได้นะ - โอ๊ย หลบค่ะ
- นี่คุณ ที่รัก! - ก็บอกว่าต้องไปจองที่ไง
พลุเหรอ
ไอ้คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์
ทำอะไรเมืองแฮซองอยู่รู้บ้างไหม
รู้สิครับ
ก็ทางนั้นบริจาคเงินสนับสนุน 100 ล้านวอน เพื่อเทศกาลนี้เลยไง
เพราะพวกเขา เราถึงผลิตมาสคอตหัวหอม
เจ้ายางซุนตัวยักษ์ใหญ่ขึ้นมาได้
แล้วคืนนี้เราก็จะมีการแสดงพลุด้วยนะ ฮ่าๆๆ
การแสดงพลุนี่เองสินะ
ปล่อยจากข้างบน จบในคราวเดียว
ปัง!
ชอง
ที่รัก
ที่รักครับ ที่รัก
- ที่รัก เป็นอะไรไหม - คุณคะ
- แล้วชองล่ะ - ชอง
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่ต้องมา ไปทางนู้นเร็ว
มานี่เร็ว
เป็นอะไรไหม โอเคเปล่า
โอเคนะ ไปกันเถอะ
มาทางนี้ๆ
เข้าไปๆ ไม่เป็นไร
อะไรกัน
นี่เริ่มแล้วเหรอ
ไหนบอกว่าจะส่งคนมาแทนพี่พัลโฮ
นี่ อาจารย์
โกรธอะไรพวกเราอยู่งั้นเหรอ
มาคุยกันดีๆ ให้รู้เรื่องสิ
พี่สาวคนนั้นแน่เลย
ที่หน้าหมองๆ สะกดจิตบงการชาวบ้านไปทั่ว
เมื่อกี้ก็ทำแบบเดียวกันกับพี่จุนโม สั่งเอาปืนจ่อหัวคุณยายเฉยเลย
จริงดิ
แชนี
อาจารย์
แชนี
โธ่เว้ย
แชนี
ตั้งสติหน่อย ชเวอุนจอง!
อีอุนจอง
ฉันนึกว่าจะตายจริงๆ ซะแล้ว
บีบคอซะเจ็บขนาดนั้นได้ยังไง
- มันบินว่อนไปทั่วเลย - คุยอยู่ดีๆ…
อะไรน่ะ
อะไรกัน
ทำไมไม่ฟังเลย
- ไหงเป็นงั้น - เป็นอะไร
ทำไมกลายเป็นแบบนั้น
พวกคุณจะไปไหน
ท่านบาทหลวงได้แนะแนวทางให้แล้ว อย่าได้กังวลครับ
- เหรอ - ท่านพูดเหรอ
ทำไมเหรอ มีอะไรอยู่ตรงนั้น
ทำไมอีก ไปไหนกัน
เดี๋ยวสิครับ อย่าเพิ่งไป
พวกคุณจะไปไหนกันคะ
- ทำไมล่ะคะ - คนพวกนี้แปลกจัง
- ต้องไปด้วยไหม - เงียบก่อน
คนพวกนี้แปลกๆ ประหลาดสุดๆ
เฮ้ย
แชนี
อาจารย์
ทั้งสองคนอยู่ที่นี่นะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด
เข้าใจไหม
บ้าไปแล้วเหรอ
คุณจะทิ้งเราไปที่ไหน คุณต้องปกป้องพวกเราสิ
ผมต้องออกไป เพื่อปกป้องทั้งสองคนให้ได้
คุณออกไปแล้วจะทำอะไรได้
จะทำยังไงกับรถที่ลอยมาแบบนั้น
คิดว่าจะใช้ความปากมากสกัดมันได้รึไง
ก็นั่นสินะ
แต่ว่าไอ้ความปากมากของผม
ก็ทำอะไรได้อยู่บ้างนะ
ถ้าคุณออกไปตอนนี้
ฉันจะหย่าจริงๆ นะ
รอบนี้ฉันพูดจริงๆ ด้วย
โอ๊ย ที่รัก
ฉันรักเธอ
มีฮี
ตาบื้อ!
คุณซนคยองฮุน ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้
เดี๋ยวผมจัดการฝั่งที่คนเยอะๆ เอง ฝากฝั่งนั้นด้วยนะ คุณคังโรบิน
ใครก็ได้ช่วยด่าฉันให้ที
นี่แกจะเป็นคนโง่ที่ต้องให้ด่าพลังถึงมา ไปอีกนานแค่ไหน
ป่านนี้แล้วช่วยออกแรงเองสักทีจะได้ไหม
ไอ้ตัวโต สมองไก่!
มานั่นแล้ว
อึ้งไปเลยใช่ไหมครับ
โอ๊ย กลัวแล้ว
เข้าไปๆ
อย่านะ อย่าเข้ามา
เดี๋ยวสิ ผมเปล่าทำนะ
ฉันเป็นพ่อแกเอง
และฉันก็เป็นแม่แกด้วย
โห
อะจ๊าก!
ขอโทษด้วยครับ
อะไรกัน
คุณยาย
ช่วยด่าผมหน่อยครับ
อิหยังวะ
ให้ไวครับ
พ่อคุณ
ไอ้เด็กเวรนี่ ถูกเก็บจากไหนมาเลี้ยงก็ไม่รู้
โผล่มาไม่ให้สุ้มให้เสียง พูดจาโง่เง่าเต่าตุ่นอีก
เดี๋ยวแงะลูกตาออกมา
หั่นเป็นชิ้นๆ เคี้ยวกินซะให้สิ้นเรื่องเลย
จะควักออกมาซะ
ดูดมันซะให้เกลี้ยงเลย
หรืออยากโดนอัดสักรอบดีล่ะ
ดูท่าจะมีหัวไว้คั่นหูกับเก็บขี้เลื่อยสินะ ไอ้เด็กเวร
ไสหัวไปซะ ไอ้สารเลว ไป๊!
โดนซะ
ปี๊นๆ!
อยากเล่นด้วยกันอ๊ะเปล่า
มาติดอยู่ตรงนี้ด้วยกันเถอะน่านะ
สนุกจริงๆ
ตื่นเต้นสุดๆ
- กลิ้งด้วยกันเถอะน่า กลิ้งรอบๆ เถอะนะ - มาทำไมเนี่ย
ดึกดื่นคืนนี้ มากลิ้งไปด้วยกันดีกว่า
เจ้ายางซุนกำลังทักทายเราอยู่นะ
เรามาทักมาทาย แล้วกลิ้งไปรอบๆ ด้วยกัน
โอ๊ย อะไรเนี่ย
บ้าไปแล้วรึไงเนี่ย
โคตรจะสารพัดสิ่งเลย!
อ้าว
กลับมาแล้ว
ทำแบบนี้
ก็ได้แฮะ
นั่นน่ะสิ เวิร์คจริง
- โอ๊ย - คุณลุง!
แชนี! คุณลุง!
ลูกสาว
ตอนนี้พวกเรา
กำลังเห็นอะไรอยู่
ซูเปอร์ฮีโร่เหรอ
งั้นตอนนี้เราก็จบงานได้แล้วสิ พวกนั้นเชื่อฟังฉันใช่ไหม
นี่เรื่องจริงไม่ผ่านจอใช่ไหมคะ
หรือเราโดนซ่อนกล้องออกทีวีรึเปล่า ไม่เห็นมีใครบอกอะไรเลย
เพราะงั้นถึงได้ตำแหน่งพิเศษสินะ
สุดปัง สิทธิพิเศษสำหรับพลังวิเศษ
นึกว่าหล่อไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วนะ
ตอนนี้หล่อเท่กว่าเดิมซะอีก
คุณอุนจอง
ฉันใช้เจ้านี่
ซัดไปแบบนั้น แล้วไอ้คนพวกนั้น…
ดูนั่นสิ
วิ่งเร็ว ให้ไวเลย
- รีบวิ่งหนีไป เร็วเข้า - เข้ามาทางนี้
ไม่จบไม่สิ้นเลยจริงๆ
เป็นพลังสะกดจิตครับ
ถ้าหาผู้หญิงคนนั้นไม่เจอ เรื่องไม่จบแน่
ไม่นะๆ ต้องไปหยุดการแสดงพลุก่อน
เขาว่าตอนเที่ยงคืนจะมีการแสดงพลุ
มีความเป็นไปได้สูงที่สารเคมีจะอยู่ในนั้น
มันทำให้ทุกคนรวมตัวบนถนน แล้วพอเริ่มนับถอยหลัง
จนเวลาเที่ยงคืนตรง ก็จะปัง!
ตอนนี้อีกไม่ถึง 30 นาทีก็เที่ยงคืนแล้ว
งั้นควรทำยังไงดีครับ
จะลุยผู้หญิงสะกดจิตคนนั้น หรือจะลุยการแสดงพลุก่อนดี
เดี๋ยวฉันดูเรื่องการแสดงพลุเอง
งั้นคุณคังโรบินไปด้วยนะครับ
คุณซนคยองฮุนไปตามหาผู้หญิงสะกดจิต
เธอต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ
โอเค
ไปเร็ว เร่งมือเลย
ฉันคือสไปเดอร์แมน
ฉันคือผีสาวบริสุทธิ์
ฉันคือแฟรงเกนสไตน์
ฉันเป็นผีคุณย่าฮ่องกง
เฮ้ยๆ ตายแล้ว
ตายแล้วๆ
ตายจริง แม่คุณ พ่อคุณ
เร่งมือนะ คุณอึนแชนี
ใช่แล้ว
- แชนี - เรามาถูกที่แล้ว
เฮ้ย นั่นไง
ให้ตายสิวะ
เจ้านี่เองเหรอ
นี่คือสารเคมีเหรอ หรือว่าพลุกันแน่
นี่ไง
โทษทีนะ
- พวกคุณทำอะไรกัน - ทำอะไรกันอยู่
ออกมาเร็วๆ มันอันตราย
- รีบออกมาเลย - ขอโทษทีนะ โทษทีค่ะ
นั่นอะไร
มีอะไรลอยๆ อยู่ตรงนั้นน่ะ
- หือ - อะไร
เข้าเป้า!
หยุดได้แล้ว
หยุด
บอกให้หยุดไง คนเขาเจ็บนะ เห็นรึเปล่า
ต่อให้เป็นแค่ลัทธิหลอกลวงก็เถอะ แต่ก็เป็นคนมีศาสนาไม่ใช่เหรอ
จะมาใช้กำลังกับคนอื่นซึ่งๆ หน้าแบบนี้
ได้ยินที่ฉันพูดไหม
ก่อนอื่นช่วยฟังคำที่ฉันพูดก่อน ไอ้เด็กคนนี้
ถึงแกจะเป็นของแท้ถูกลิขสิทธิ์ ส่วนเราเป็นแค่ของชำรุด
เรื่องไหนไม่ควร ก็คือไม่ควรสิ
กล้าดียังไงมาใช้พลังวิเศษไปเรื่อยเปื่อย
กับเรื่องพรรค์นี้ได้น่ะ
ถามว่าได้ยินที่พูด…
เอาอีกแล้ว พูดไม่ฟังเลยจริงๆ
ผู้ใหญ่กำลังจะพูด มาแทรกแบบนี้ได้ไง
ลองขัดจังหวะดูอีกทีสิ
มารยาทแบบนี้ไปเรียนมาจากไหน
- ที่ฉันกำลังจะพูด… - บอกให้หยุดพูดไง พอแล้ว
คนพวกนั้นทำอะไรผิดกับเธอกันหนักกันหนา
โอเค เรื่องจอมห่วยแตกกับเจ้าพ่อซื่อบื้อ ตามนั้นก็ได้
แล้วฉันกับมุนมีฮี แล้วก็ชองอีกคน
คนอื่นๆ นอกเหนือจากนั้นมากมายนับไม่ถ้วน
ทำผิดอะไรกับเธอนักรึไง ถึงต้องทำแบบนี้
ทำไม เพราะอะไร
คนอื่นไม่เคยแคร์ ถึงความเจ็บปวดที่เราเคยพบเจอเลย
ไม่แม้แต่จะสนใจ
เพราะฉะนั้นฉันก็ไม่แคร์เหมือนกัน
ไม่ว่าผู้คนจะตายหรือไม่ตาย
เธอไม่เคยโดนผู้ใหญ่ดุมาก่อนสินะ
งั้นวันนี้เธอเจอถูกตัวแล้วละ
วันนี้เดี๋ยวฉันช่วยจัดการมารยาททรามพวกนี้
นี่เธอ
โอ๊ยเจ็บ
พี่คะ
เกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรรึเปล่าครับ
พี่คะ พี่โอเคไหม
ว่าไง
ใช้พลังหักโหมแบบนี้ได้ยังไง
แล้วมาบอกเราว่าอย่าใช้พลัง
พี่พัลโฮตายแล้ว
คุณพ่อด้วย
เราหยุดแค่นี้กันเถอะนะพี่
ฉันไม่อยากเสียพี่ไปอีกคนนะ
ไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด
ฉันจะฆ่ามันให้ตายทั้งหมด
ฉันยังอยู่ตรงนี้ไงพี่
โอเคนะ
ตอนนี้เราสองคนไม่เหลือใครแล้วนะโฮรัน
ช่วยแก้แค้นหน่อย
ทั้งหมดทุกคน
ทำลายพวกมันให้สิ้นซาก
ได้โปรดช่วยพี่ทีนะ โฮรัน
มาแล้วๆ
เฮ้ย เป็นอะไรเปล่า
ไม่เลย
- ปวดหัวสุดๆ - เมื่อกี้ยังแบบว่า…
กลับมาแล้วสินะ ตายจริง
จบแล้วเหรอ
เจ็บมากไหมคะ
แค่เพลียๆ นิดหน่อยครับ
เรื่องการแสดงดอกไม้ไฟเป็นยังไงบ้าง
ฉันคงหยุดมันไม่ได้หรอกค่ะ
คุณอึนแชนีครับ
มันต้องสวยงามมากแน่ๆ
ที่จริงฉันเอง
ก็ยังไม่เคยเห็นพลุกับตาตัวเองเหมือนกัน
คำบอกลาสุดท้ายของฉัน
เอาละครับ ขณะนี้เวลาสำหรับปี 1999
เหลืออีกไม่มากแล้วครับ
ทุกท่านได้มีเวลาชั่วโมงสุดท้ายกับคนที่รัก
เพื่อส่งท้ายปี 1999 อยู่รึเปล่าครับ
เหลือเวลาอีกประมาณห้านาทีต่อจากนี้
ก่อนปีสหัสวรรษใหม่จะมาถึง
มาใช้เวลาอีกไม่กี่นาที
ของปี 1999 ไปกับคนสำคัญ
เพื่อส่งท้ายปีนี้ไปด้วยกัน
นี่คือเพลงสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 นี้ครับ
นี่คือราคาลมหายใจของบาทหลวงคิมพัลโฮ
แชนี
ทำไม มีเรื่องอะไรเหรอคะ
ทำไม มีอะไร
เธอคืออึนแชนีใช่ไหม
ต้องใช่สิ ถ้าไม่ใช่อึนแชนี จะเป็นกึมแชนีรึไง
จู่ๆ เป็นอะไรไป
ดูนั่น
แชนีมีอีกคน
ทำไมฉันอยู่ตรงนั้นได้ล่ะ
ตอนนี้ฉันโดนแทงอยู่เหรอ
ไม่ได้นะ
หือ
อะไรกัน
หายใจเข้าลึกๆ อย่าเพิ่งหลับ
ฉันจะโทรเรียกรถฉุกเฉิน
นี่นาย
เป็นห่วงฉันงั้นเหรอ
ใช่
- ดูนั่นสิ - ว้าว
เพราะตอนนั้น
เธอก็ห่วงฉันเหมือนกัน
ปลาเต็มเลย
ตอนนั้นเธอไม่ได้ห่วงแค่ฉัน
แต่เธอปลอบใจเพื่อนๆ ทุกคนที่อยู่ในนั้น
เต็มเลยอะ
ถ้านาย
ยืนอยู่ข้างฉัน
ก็คงจะดี
ไม่นะ
ไม่จริง
โฮรัน
ไม่จริง!
ตายแล้วเหรอ
ตายแล้วจริงเหรอ
ชีพจรยังเต้นอยู่
เรียกรถฉุกเฉินที
ให้ตาย โทรศัพท์ฉัน
คงหล่นอยู่ที่ไหนสักที่ รอเดี๋ยวนะ
โรบิน อุ้มเข้าข้างในก่อน
ให้ตายเถอะ เมื่อกี้ยังมี…
ที่รัก จะไปไหน
ที่รัก
ผมบอกว่าอย่าออกมาข้างนอก จนกว่าผมจะเรียกไง
ที่รัก จะไปไหน เดี๋ยว…
นั่นอะไรน่ะ
(จงดูเถิด การพิพากษาใกล้เข้ามาแล้ว)
(พระธรรมยากอบ บทที่ 5 ข้อ 9)
พวกแกหยุดมันไม่ได้หรอก
คำพยากรณ์จะเป็นไปตามแผนการที่เราวางไว้
จุดจบจะมาถึงอย่างแน่นอน
ผู้ใดที่ไม่เชื่อ
จะต้องตกนรกมอดไหม้ที่ชื่อว่าความตาย
และผู้ใดที่ได้รับการไถ่บาป
ท่านจะมีชีวิตนิรันดร์ในฐานะวุนเดอร์คินเดอร์
นั่นคือของจริงสินะ ระเบิด
ไม่ใช่การแสดงพลุหรอกเหรอ
สุดท้ายพวกเราก็ขัดขวางมันไว้ไม่ได้สินะ
บ้าเอ๊ย
อุตส่าห์ขออยู่ต่อเพื่อให้ได้เห็นวันสิ้นโลก
กลายเป็นจริงซะงั้น
แต่จะทำยังไงได้ล่ะ
ตอนนี้ฉันไม่อยากจะเห็น
ไอ้วันสิ้นโลกนี้อีกแล้ว
แชนี จู่ๆ พูดอะไรแบบนั้น ใจไม่ดีเลย
โรบิน นายน่ะ
ช่วยโยนฉันกับลุงไปบนนั้นหน่อย
ทำไมต้องฉัน
ก็มันไม่มีที่ให้จับนี่นา
ช่วยทำให้ฉันเกาะได้ก่อน แล้วลุงค่อยตกลงมา
แล้วฉันจะลองวาร์ปหายไปกับเรือเหาะลำนั้นดู
แล้วถ้ามีอะไรผิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไง
ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันไม่ตายหรอก ไม่รู้รึไง
ทำไมถึงจะไม่ตาย
หัวใจนั่นไปอยู่กับคุณอึนแชนีได้ไงไม่รู้เหรอ
ถ้ามีอะไรผิดพลาด คุณอึนแชนีอาจจะหายไป เหลือแต่หัวใจเปล่าๆ ก็ได้นะ
นั่นมันระเบิดเลยนะ
ถ้าระเบิดแกอาจจะกลายเป็นผงเลยก็ได้
แล้วจะบอกยายยังไง
ต้องเก็บเป็นความลับสิถามได้
ห้ามพูดอะไรเด็ดขาดเลยนะ คังโรบิน
เดี๋ยวฉันรีบกลับมาน่า
ไม่ได้นะ
งั้นเราไปด้วยกันครับ
เดี๋ยวผมขึ้นไปด้วย
ด้วยสภาพนั้นเนี่ยนะ
กลายเป็นภาระซะเปล่าๆ
ช่วยรับพวกเราตอนเราหล่นลงมาดีกว่า
ช่วยรอรับลุงคยองฮุนก่อนคนแรก แล้วค่อยรับฉัน
คุณอึนแชนี!
ตกลงมาจากความสูงขนาดนั้น ฉันตายแน่นอนค่ะ
เพราะฉะนั้น ช่วยรับให้ดีๆ ด้วย
อุตส่าห์ทำภารกิจสำเร็จแล้ว
จะมาตายทีหลังไม่ได้สิ อาจารย์
มัวทำอะไรอยู่ คังโรบิน ไม่มีเวลาละนะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
อื้อ
ไปกัน
เรื่องแค่นี้เอง
ถุย!
วันนี้สวยจัง
ได้แล้ว
คังโรบิน นายรู้รึเปล่า
เวลานายยิ้ม หน้าตาทุเรศที่สุดเลย
อึนแชนี เธอนี่มันจริงๆ เลย ชิ
รีบโยนให้ไวเลย จอมซื่อบื้อ
ไอ้เจ้าพ่อซื่อบื้อ
จอมซื่อบื้อ!
สำหรับฉันน่ะ
ถ้าอึนแชนี
หายไปแบบนี้
ชั่วนิรันดร์
ก็คงจะดี!
- ไป! - ไปเลยเหรอ
แกต้องขึ้นไปเองสิ
ช่วยไปอีกหน่อยสิ
ไปเองสิ!
รอเดี๋ยว อย่าเพิ่งนะ รอก่อน
โอ๊ย ดีๆ หน่อย
อย่าเพิ่งหล่นนะ
- ไป! - ยังได้อยู่
- ไปเลยๆ ลุยเลยให้ไว - ลุง
เดี๋ยวนะลุง รอก่อนนะ
โอ๊ย เจ็บๆ เดี๋ยวเถอะ
ขึ้นมาได้แล้ว
ลุง!
ลุงรีบไปได้แล้ว
วันนี้ระเบิดฟอร์มได้เจ๋งเป้งสุดๆ
แกน่ะ
ทำให้ดีนะเจ้าเด็กแสบ
ไม่ว่ายังไง ฉันน่ะ
ก็อยากให้อึนแชนีกลับมาอย่างปลอดภัย
ตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้ว
เริ่มนับถอยหลังแล้วนะครับ
สิบ!
เก้า!
- แปด! - แปด!
- เจ็ด! - เจ็ด!
- หก! - หก!
- ห้า! - ห้า!
- สี่! - สี่!
- สาม! - สาม!
- สอง! - สอง!
- หนึ่ง! - หนึ่ง!
อึนกา
ปี 2000
ในที่สุดยุคมิลเลนเนียลก็เริ่มต้นขึ้นแล้วครับ
ไม่จริง
ไม่นะ
ไม่จริง!
ที่นี่ที่ไหน
- นั่นอะไรน่ะ - อะไรอยู่บนฟ้า
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ฉันควรจะได้ดูพลุนี่กับชองนะ
โคตรสวยเลย
พวกเราหยุดมันไว้ได้
พวกเรา…
พวกเราช่วยชีวิตคนไว้ได้
ถ้าแชนีกลับมา
ช่วยรับไว้ อย่าหลุดมือนะครับ อาจารย์
ครับ
ทำไมมาช้าจัง ไปไกลเหรอ
หรือว่ายัยนั่นวาร์ปไปแคนาดาอีกรึเปล่า
ไม่หรอก ไม่ใช่แคนาดาหรอก
ต่อให้ไปขั้วโลกเหนือ แต่ถ้าใช้พลังวาร์ป
ตอนนี้ก็ควรกลับมาแล้วนะ
โธ่เอ๊ย
พูดจาไร้สาระน่า
แล้วปี 2000 ก็เริ่มต้น เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
ในที่สุด ยุคมิลเลนเนียล ปีสหัสวรรษใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
ปีใหม่ปี 2000 นี้ได้เริ่มต้นขึ้น
พร้อมกับข่าวอุบัติเหตุครับผม
เมื่อคืนที่ผ่านมา ใจกลางเมืองแฮซอง เกิดกระแสลมกระโชกแรงฉับพลัน
ระหว่างฉลองปีสหัสวรรษใหม่
ตายจริงเชียว ลมต้องแรงแค่ไหนถึงพัดรถคว่ำได้
ทำขบวนพาเหรดพังพินาศไม่เป็นท่าเลย
แต่รูปถ่ายชองลูกสาวเราออกมาดีมากเลย
นี่คุณจำไม่ได้จริงๆ เหรอ
ผมนี่ช่วยชีวิตพวกคุณเอาไว้อย่างเท่เลยนะ
จำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียวจริงดิ
ผมพาคุณเข้าไปหลบในร้านแผ่นเสียง
แล้วก็ออกไปช่วยชีวิตคนอื่นไง
เดี๋ยวนี้โกหกเรื่องแบบนี้เลยเหรอ
ให้ตาย
ทำไมคะ
ทำไมไม่บอกว่าใส่ผ้าคลุมบินไปบินมาเลยล่ะ
เฮ้อ สุดจะเอือม
ด้วยเหตุนี้ทำให้ผู้เข้าร่วมงานหลายสิบคน ได้รับบาดเจ็บ…
- พ่อคะ - อื้อ
- ข้าวกล่อง - พ่อยังไม่ได้เอาให้เหรอ
อยู่นั่นไง ตายจริง
พูดซะจนฉันอึ้งเลย เซ็งจริง…
ยังไงก็เถอะ
ช่างมัน
แล้วก็
ไม่มีใครจดจำเรื่องราวในวันนั้นได้เลย
ลมกระโชกแรงงั้นเหรอ
ลมกระโชกแรงบ้านไหนพัดรถคว่ำได้ขนาดนั้น
ก็ใช่ไง
แล้วนี่แกเป็นอะไร
อะไรกัน
ทำไมไม่มีใครจำได้เลย
อย่าบอกนะ
ที่รัก
ทำไมไปยืนตรงนั้น
ที่รัก ใช่แล้ว ผมเอง
ผมช่วยชีวิตคุณกับชองเอาไว้เอง
ช่วยชีวิตคนอื่นด้วยนะ
พูดเรื่องอะไรของคุณ
ฉันหาชองไม่เจอเลย
ไปตามหาชองหน่อย
ชอง
ซนชอง!
ไม่นะ ผมช่วยคุณ
พวกเราช่วยทุกคน
ช่วยเมืองแฮซอง
จากไอ้วันสิ้นโลกนั่นเลยนะ ทำไมไม่มีใครจำได้ล่ะ
แม้จะไม่รู้เหตุผล
แต่วีรบุรุษในวันนั้น ก็หายจากความทรงจำของทุกคน
ทำไม!
ทำไมทุกคนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
ให้ตายเถอะ
ลมกระโชกแรงอีท่าไหนทำรถคว่ำได้ขนาดนี้กัน
แต่ว่า
สำหรับฉัน…
ลูกสาวสุดที่รักของพ่อ
ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีนะลูก
พ่อเองก็ทำได้ดีมากเลยนะ
อื้อ
หือ
อ้อ โอเค ขอบคุณนะชอง
ขอบใจนะลูกสาว
(ร้านอิ่มเอมใจ)
เดี๋ยวก็มา
หลานฉันต้องกลับมาอยู่แล้ว
สงสัยจะไปไกลเกิน
คงใช้เวลากลับบ้านนานไปหน่อย
ใช่แล้ว
อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้
ใช่ไหม
(ร้านดอกไม้ฟลอราลา)
ให้ตาย ไอ้เด็กพวกนี้
เขาว่ากันว่าคนที่ตายต่างที่
อย่างน้อยต้องทำหลุมจำลองเอาไว้ให้แบบนี้
ไม่อย่างนั้นวิญญาณจะเร่ร่อนอยู่บนโลก ไม่ได้ไปผุดไปเกิดสักที
(พิธีสวดสู่สุคติครบรอบ 49 วัน)
ทานให้อร่อยนะคะ
ไม่ค่อยจะมีของให้กินเลย งานเลี้ยงประสาอะไร
ห้ามใช้มือหยิบทานนะคะ
งั้นก็ช่วยตักเร็วๆ หน่อยสิ
ขอโทษทีนะสาวน้อย พอดีตักให้แบบเต็มทัพพี
ถ้าหิวมากก็มาทางนี้สิ
เดี๋ยวตักให้ก่อนเลย
ว่าแต่ครบรอบ 49 วันเหรอ
มีใครตายเหรอคะ
ถามว่ามีใครตายไง
นี่แก
แก
อึนกา
อึนกาใช่ไหม
แชนี
อึนแชนีเหรอ
โอ๊ยตาย
คุณพระคุณเจ้า
แม่จ๋าพ่อจ๋า
เหลือจะเชื่อ เจ้าแชนี
ดูนี่สิ ดูๆ ให้เต็มตา
หนูใช้เวลานานไปหน่อยใช่ไหม
อุตส่าห์บอกว่าให้ไปที่ที่รู้จักแบบไกลๆ หน่อย
ดันพาไปอีกฟากโลก
- ตกบนทะเลทรายเฉย - อุ๊ยตาย
แต่สงสัยจะไกลเกินไปหน่อย
ดันไม่ยอมกลับมาสักที
พาสปอร์ตก็ไม่มี เงินก็ไม่มี หนูละหัวจะปวด…
กว่าจะมาถึงที่นี่ได้แทบจะม่องเท่ง
ว่าแต่มีใครตายเหรอ เหมือนมีเรื่องอะไรเลย
- โธ่เอ๊ย - ใครเหรอ
ยังไม่ตายนะ หลานฉัน
หลานฉันยังไม่ตาย
หลานฉันยังไม่ตายจริงๆ
โถลูก ตายแล้ว
โล่งใจจริงๆ
โอ๊ย เดี๋ยวก่อนสิ
เดี๋ยวก่อน หนูหิวจะตายอยู่แล้ว ขอข้าวก่อนได้ไหม
- ข้าวๆ - ข้าวเหรอ ได้สิ
ยัยเด็กตัวแสบ
เธอดูสบายดีอยู่คนเดียวเลย
พวกเราเศร้าขนาดไหนรู้บ้างรึเปล่า ยัยบื้อ
ก็คนที่รู้ดีที่สุดว่าฉันยังไม่ตายคือฉันนี่หว่า
แล้วทำไมฉันต้องเศร้าด้วย
อ้าวจริงเหรอ
จริงด้วยแฮะ ถูกของเธอ
ขอผ้าเย็นทีครับ
เจ้าหนูขยะเปียก
เหมือนขอทานเลยเนอะ สบายดีไหมคะ
นี่ไง ข้าว
ตายจริง หลานฉัน
ต็อกนึ่งได้โอเคเลย
อาจารย์ไม่ดีใจเหรอ
ทำไมถึงมาช้าขนาดนี้ครับ
ต้องใช้เวลาปรับตัว ฝึกลักลอบเข้าเมืองนิดหน่อยน่ะ
ทำไมเหรอคะ
คิดถึงฉันเหรอ
พอไม่มีใครมาเกาะแกะงอแง
ก็เลยสดชื่นดีงามสุดๆ
อย่าเข้ามานะครับ
ลองไม่ได้อาบน้ำสามสัปดาห์ดูบ้างสิ คงเน่ากว่าฉันอีกมั้ง
ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยมาเจอกันนะ
อันนี้ต่อให้ล้างก็ไม่ออกหรอกนะ
ติดแน่นนานเกินสัปดาห์แน่นอน
นี่ผม
ไม่เต็มใจจริงๆ นะ คุณอึนแชนี
ดีจัง
บางคนอาจแตกต่าง
บางคนอาจมาสายนิดหน่อย
บางคน
ก็ชอบอยู่อย่างสงบแถวชายขอบมาตั้งแต่แรก
(ศาลาว่าการเมืองแฮซอง)
ทว่าไม่มีใคร
ที่เป็นคนธรรมดาไร้ค่า
อย่างแน่นอน
ครับ
อีกนานไหม
ครับ สักครู่นะครับ
เอาอันที่มีอยู่แล้วมาก่อนก็ได้
ได้ครับ
ให้ตายเถอะ จริงๆ เลย
บอกว่าให้กลับโซลซะให้จบๆ ไง
ไหงยังอยู่ที่นี่แล้วทำให้ฉันทุกข์ใจอยู่เรื่อย
ครั้งหน้าเดี๋ยวฉันช่วยเองนะคะ
เอ้า ช่วยจัดการอันนี้ให้ไวเลย
(คริสตจักรไถ่บาปชีวิตนิรันดร์)
ครับผม ตรวจสอบการเข้าออกเรียบร้อยครับ
- ยังเหลืออะไรอีกไหม - ทุกอย่างไหม้หมดแล้วครับ
ค่อยๆ หาดู
ถ้าเจออะไรผิดปกติ ให้รายงานเลยทันที
ครับ
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล