Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
DIMO BAIXIÑO
Podemos, rapazas!
Kami, es a mellor!
A que mente enferma se lle ocorre empezar o curso un venres?
Para quitarvos o verán de enriba.
Veña, érguete.
E pon isto.
É un pouco demasiado, non?
Non me fagas insistir.
Pásache algo?
Vai vir xente vivir á casa de en fronte?
Carlos, deixamos a túa irmá e lévote, si?
Voute deixar aquí.
Perfecto.
Grazas, papá.
- Que teñas bo día. - Chao.
- Chao.
O meu móbil, sabichón.
- Adeus. - Adeus.
Adeus.
Quen é esta rapaza?
Como estades, rapazas?
Que guapa!
- Gústache? - Encántame.
- Como estás? - Chao, nenas.
Ata logo.
COLEXIO INTERNACIONAL CARSVILLE
Vouno poñer e listo, non?
- Que ides poñer? - Bebé.
- Nin idea. - Non sei.
Bebé.
Ola.
Non me dás un bico?
Fixéchesme a cobra?
Fíxoche a cobra!
Incrible, Kami.
Ao teu mozo. Aquí, diante de todos.
Perdón, Dani.
Púxenme nerviosa con todos aquí.
Desde cando te avergoñas de min?
Non empeces a darlle a volta, por favor.
Por iso non me respondías no verán.
- Que dis? - Non? Ignórasme.
Ou puxéchesme os cornos?
Perdón? Cata, para.
Tranquila, sé natural, coma se eu non estivese.
Non me graves, por favor.
Falemos noutro sitio.
Agora queres falar. E cando quero eu, que?
Dani, diante de todos non.
Dani, noutro sitio.
Non, isto vai estar baleiro un anaco.
Entón, que che pasa?
Tiven un verán difícil.
Difícil?
Dime, por que?
Por que? Se che importa un carallo?
Estou escoitando. Dime.
Para, por favor!
Kami, velo, non si? Tes un problema comigo.
Déixasme falar?
- Eu? - Si.
Eu sempre quero falar.
E sempre me ignoras.
- Que? - Si.
- Inténtoo, pero non funciona. - Estou farta.
- Tranquilízate. - Marcho.
- Xa o estou. - Non.
- Déixame falar. Dani! - Kami.
- Para, por favor. - Díxoche que pares.
Díxoche que quere marchar.
Quen é este?
Taylor. Encantado.
Por que ten el iso que tes ti?
Longa historia.
É o rapaz co que fodiches?
Eu non fodín con ninguén.
Deixa o dos cornos.
Cornos? Este é o teu mozo?
Tay, cala, por favor.
Si, meu, vístete e marcha.
Non. Non ata que vexa marchar a Kami.
- Soa. - Buscas hostias?
Dani, para!
- Defendes o teu namoro. - Non é o meu namoro!
Hostia, Dani, estou farta!
Non quero seguir contigo.
- Que dis? - Iso é o que me pasa.
Estou farta. Quero que me deixes en paz.
Vaia fracasado.
Non teño nada con Kami. Coñecémonos de sempre.
...sete, oito!
Un, dous, tres, catro, cinco,
seis!
Vamos, rapazas!
Son as cinco, quero marchar.
- Rapaces, non paredes! - Mans. Lembrádesvos?
Non. Imos ver.
- Veña, por favor. - Aí.
Moi boa!
Non se para, rapaces!
Vamos!
- Que tal? Son Taylor. - Arón.
Encantado.
Kami, hostia, céntrate.
Si, perdón.
Perdón.
Amor,
es capaz de fodernos o ensaio
con tal de que te mire o novo?
Vale.
Xa está.
- Vale. - Ben.
Rapazas!
Descanso de cinco minutos.
Non marchamos de aquí ata que non saia perfecto.
Deámoslle as grazas a Kamila!
Boa entrada, tío! Ben!
Mira que guapos son os meus leóns!
Que guapos!
Vale, este curso vou ter un adestrador asistente
para preparar o torneo de outono.
Aí está.
Son Thiago.
Que pasa?
Thiago, Taylor...
Hostia.
Os irmáns Di Bianco.
Non me fodas. Volveron.
Veña, vamos!
Como se puxeron, non?
Un, dous, tres,
- catro, cinco, seis... - Lions, vamos!
...sete, oito!
Un, dous, tres...
Voute pillar. Non quedes atrás.
Acelera.
7 ANOS ANTES
Ben, un a cero.
Gaño sempre. Non dixen nada.
Kam, Tay, vide!
É importante!
Imos!
Para que é iso?
Confía en min.
É perigoso.
Dáme a man.
Isto significa que a nosa amizade é para sempre.
Kami, atréveste?
Kami, por favor.
Marcharon hai uns dez anos, non si?
Sete.
Así, sen máis, de súpeto.
E por que marcharon?
Ti sempre estabas con eles.
Lémbrome diso.
Gustábache algún?
Eramos uns nenos, Cata.
Entón os dous.
Xa abonda, non?
Kami, amor,
miráchelos como se estiveses cos dous...
Tía, para, non?
Sempre te metes con ela.
E veña, e veña...
Rapazas, e o meu móbil?
- Dicímoslle a meu irmán o da festa? - Si.
Thiago!
Arón fai unha festa de fin de verán.
Ti vés?
Rapaces, son o voso adestrador.
É certo, perdoa.
Ti vés, coach?
Dicídeme, quen vai?
Estamos todos convidados, non?
Vai vir todo o mundo, creme.
E quen é todo o mundo?
Os do equipo.
E as rapazas, por suposto.
Pensades nalgunha rapaza en concreto?
Non, en xeral.
Pero poden despedirte.
Só quería saber se ían máis profesores.
Sabes que non es profesor?
- Es o asistente. - Adestrador asistente.
O que sexa. Vés ou non?
Non, mellor non. Grazas.
Cando che pase o orgullo e te apuntes,
aquí tes o enderezo.
Veña, vémonos.
- Chao. - Coach.
DANI MENSAXE DE TEXTO
Kamila.
Creo que isto é teu.
Estábalo buscando, non?
"Kamila"?
Cambiaches de nome?
Que tal, Thiago?
Ben. E ti?
Non me vas dar unha aperta?
É teu ou lévoo a dirección?
Thiago.
Onde estaba?
Aí, no banco.
Non mo quitaches ti, non?
Como dis?
Se mo quitaches ti.
Para usmar e que viñese pedircho.
Típico de ti.
Típico de min?
Ti xa non me coñeces.
Como conte que o novo adestrador vai roubando móbiles
para facer sabe Deus que,
vai ser o teu choio máis curto.
Que fas?
Non sei se é teu. Precipiteime.
É meu. Dámo.
Xa está a malcriada esixindo.
Perdoa?
Segues sendo a mesma.
Pídeo en dirección o luns.
Se é que é teu.
Necesítoo esta fin de semana, Thiago!
Valos espiar como facías de pequena?
Aínda che fan chorar.
Non é culpa miña.
Claro que si, cariño.
Só depende de ti que che afecte ou non.
Como se fose tan fácil.
Non te achegues a eles.
Non lles fales, non os mires, non os saúdes.
Non existen.
- Que guapo. - Igualmente.
Estás guapísima.
Que fas aquí?
Díxome túa nai que te recollese para ir ao de Arón.
Ven, cariño.
Espéraa fóra. Teño que axudarlle co vestido.
Vale?
Grazas.
Chamoume porque non lle colles o teléfono.
Esquecino no colexio.
Ti? Esqueciches o teléfono?
- É o primeiro que miras. - Por que te chamou?
- Dani e eu querémonos moito. - Perdón?
Díxome que rompiches con el cando viches a Taylor Di Bianco.
Como?
- Díxoche...? - Tranquila.
Díxenlle que non era nada,
que estarías nerviosa porque era o primeiro día.
Non rompiches con el polos Di Bianco, non?
Era o que faltaba.
Levo todo o verán querendo deixalo.
Por que?
Por que? Dani é moi cariñoso.
- Educado, guapo, de boa familia... - E moi tóxico.
Xa estamos.
Agora todo é tóxico.
Todos somos tóxicos. Calquera cousa é tóxica.
A ver, escóitame.
Dani non é perfecto.
E ti tampouco.
Pero ten cousas estupendas que merecen que aguantes.
Kam!
Kam, espera!
Non son unha cagona.
Xa o sei.
Non quero ir á universidade.
Quero dedicar un ano a descubrir quen son emocionalmente.
E quero apuntarme á escola de sereas. Identifícome con elas.
De feito, hai unha escola en Barcelona moi boa
que ten cursos de fin de semana
nos que che ensinan a nadar con cola,
a flotar e descansar, mergullarse...
Dani! Que pasa?
- Que pasa, meu? - Ola!
Baixa!
Grazas, Arón! Por un ano máis!
Arriba!
Non cho vou contar.
- Rapazas, un brinde? - Saúde.
É forte, non?
O tema importante: volviches con el?
Non, non volvín con el.
Pero deixeino dunha arroutada
porque me puxen nerviosa.
Prefiro que o falemos ben, con tranquilidade.
Taylor estate mirando.
Non a está mirando. Estanos mirando.
Arón! Dásme, por favor?
Non se pide. Esperas a que che chegue.
Por favor.
Fumaches algunha vez?
Claro.
Veña, Kami, ven.
- Estás ben? - Estou ben.
- Tes a túa bebida? - Si.
- Seguro? Bebe. - Estou ben, Dani.
Xa está.
Quen é ese que vén con Cata?
Son medio irmáns. Veu vivir aquí.
Cata! Preséntanolo.
Ola.
Todo o mundo, Julián.
Juli, todo o mundo.
Jules.
- Ola. - Que pasa, Julián?
- Ola. - Encantado.
Que tal?
- Déixoo aquí con vós. - Ola.
Vou beber.
- Onde está o alcohol? - Alí.
- Ola. - Ola.
Que tal? Ti es Kamila, non si?
Si.
Sígote nas redes sociais.
Ti a min non?
Non, porque non te coñezo.
É igual. Tes moitos seguidores, uns 100 000 ou...
123 000.
Despois disme a túa conta e sígote, vale?
Vale.
- Ola. - Imos xogar ao baloncesto.
Kami.
- Tes que esperar. - Que fas?
Xa verás como te mareas.
Kami, onde vas?
- Pasaron dúas semanas... - Ola.
É moi pouco tempo, pero...
En fin, acabamos de...
Non fales tanto.
E ese sorriso?
Que pasa? Vas drogada?
Fumada.
Así que o sorriso é polo porro.
Non. É por ti.
Podo?
Estasme retando?
Vouche dar unha malleira.
Cando queiras.
Non sexas moi duro con ela.
Non a coñeces.
Pásaa!
Imos a catro.
Están xogando Kami e Taylor!
Kami, es a mellor!
Acaba con el!
1-0!
Vamos, Taylor!
Veña!
2-1!
Veña, dálle duro!
3-2, veña!
Si, vamos!
Vamos!
3-3!
Kami!
Veña, tío.
Aínda es unha profesional.
Levaba moito tempo sen xogar.
Xa non lembro canto tempo.
Boteino en falta.
Boteite en falta, Tay.
E eu a ti, Kami.
Perdón.
Por que?
Quixen perder. Non sexas fanfarrona.
Non falo do partido.
- Non é momento de falar diso. - Pero hai que falalo.
Ou non.
Volvestes para queimarme a casa comigo dentro?
Que dis?
Non, volvemos porque...
miña nai estrañaba isto.
De feito, eu tamén.
E Thiago?
Ti non me odiaches tanto coma el?
Nunca.
Kamila.
- Estás ben? - Veña, un chopo!
Thiago.
Lémbraste de min?
Cata, non si?
Correcto.
Dous bicos, non?
Claro.
Imos a un sitio con máis intimidade?
Déixame mirarte.
Mellor non.
Só quero mirarte.
Hostia!
Que carallo fas, Thiago?
Merda.
- Lisca. - Cata, sae, por favor.
Teu irmán díxoche que lisques.
- Vés comigo, veña. - Imos facer unha cousa.
Ti marchas con Kamila e déixasme en paz.
Tío, non te equivoques. Por favor.
Perdón?
Que dis de equivocarse, imbécil?
Mándao á merda.
Hostia.
- Cata é unha alumna. - Non pasou nada.
Tanto che afecta á cabeza Kami?
Fala comigo.
Sabías que a ías ver.
E que volveriamos ser amigos.
Non sei finxir que non pasou nada, como fas ti.
Algún día deixarás de culpala das nosas desgrazas?
Ten a culpa, Taylor,
do que pasou e dos anos de merda que vivimos.
É todo culpa dela.
Por que non recuperamos o que tiñamos os tres?
- Que tiñamos? - Que queres dicir?
Non tiñamos nada.
Eran parvadas de nenos.
E isto? Non era para toda a vida?
Merda!
- Kami, onde vas? - Que che importa?
- Á miña casa. - Soa?
- Déixaa. - Non quero que vaia soa.
Que lle vai pasar neste sitio de merda?
Vaille cagar unha gaivota?
Vai para a casa.
Queres desfacerte de min para estar con ela.
Preocúpame, hostia.
Ei, ese é Dani!
Arranca. Veña, hostia.
Fillo de puta.
Que fas?
Móvete, carallo!
Aparta, hostia!
Taxi!
Kami!
- Non, por favor. - Agarda.
- Quero marchar. - Iamos falar.
- Mañá. Agora non. - Claro.
- Iso dirás mañá. Falamos agora. - Para.
Non quero falar! Déixame!
- Queres romper? Dimo. - Eu...
- Sé valente. - Deixámolo, Dani.
Déixame en paz!
Queres foder cos irmáns, non?
Estasme magoando.
- Dani! Sóltaa. - Sóltame!
Que che dean polo cu, imbécil.
Tío, estás drogado e estala agredindo.
Así que reláxate, si?
Chúpama.
Veña, lévote á casa.
Thiago!
- Que carallo fas? - Ti tamén queres?
Para.
- Para, Thiago! - Lisca de aquí.
Mírame.
- Estás tolo? - Ti tamén queres?
Vaite á merda!
Taylor!
- Taylor! Xa abonda. - Estás tolo?
Ei, xa está, vale?
E agora todos para a puta casa.
Xa falaremos no colexio.
Estás morto, Di Bianco!
A cal dos dous llo dis, papahostias?
Que fas?
Sóltame, parvo!
Non me toques!
Non me toques, hostia!
Que foi iso?
Estábate agredindo.
A situación estaba controlada.
Perdoa, os superirmáns xa te rescataran
e os demais sobramos.
Recordarei non axudarche cando ese tolo volva por ti.
- Perdón? - "Grazas, Jules" estaría ben.
Este está drogado?
Adeus.
Taxi!
Veña, imos para a casa.
Veña.
Hostia puta.
Segues namorado dela, verdade?
Eu?
Ti es o que sempre estivo obsesionado con ela.
- E vexo que segue sendo así. - Non.
- Claro. - Non, Tay, eu ódioa.
- Veña... - Pódoche pedir algo?
- Non a vou ignorar. - Trata con ela o mínimo,
coma cunha compañeira ou veciña.
Ti fai o que queiras. A min déixame.
Non quero que mamá volva sufrir.
Mamá díxome que a convidase á casa.
Como?
- Que fas? - Díxoche iso?
Si, e se ela non segue nese bucle emocional,
ti non deberías.
- Non a traias. - Tío...
Non me chames "tío", estamos?
Sempre te tratou coma unha mascota.
E ti sempre a seguiches movendo o rabo contento.
- Quero dicir... - É unha metáfora, xa o sei.
Por favor, tío.
É o único que che pido, vale?
Polo menos pasamos dela uns meses.
Déixame en paz, tío.
Di Bianco, escóitame.
Sei que es bo rapaz, de verdade.
E nótaseche que queres facer as cousas ben.
Todos temos dereito a meter a zoca
e que se mire para outro lado, non?
- Si, claro. - Ben.
Dani é o noso capitán e non podemos xogar sen el.
Que tal isto?
Eu finxirei que non rompiches dúas regras de ouro
e os dous faremos como que Dani non...
pois que non toleou.
Pero agrediu a Kamila.
Chamo o supervisor e dígolle que rompiches dúas regras de ouro?
- Non. - Non. Pois xa está.
Poslles un castigo simbólico e punto.
A todos os involucrados, incluída Kamila.
- Como? - De que te estrañas?
- Foi unha liorta. - Non.
Unha agresión con defensa...
Xa está. Veña, xa está.
Castigo simbólico.
Grazas.
Kami, por favor.
Ías dicirlle algo a Kami?
- Se me volves tocar, mátote. - Para!
Que pasa aquí?
Daniel.
Taylor.
Kamila. Estades castigados.
E onde...
Julián, aí estás.
Toma.
Por que eu?
Diracho Di Bianco.
Non ese Di Bianco.
O adestrador Di Bianco.
Veña, vamos.
Volvede aos vosos sitios.
E imos falar
do proxecto final do primeiro trimestre.
Tratará de calquera aspecto da sexualidade na adolescencia.
Vale...
Un pouquiño de madurez, por favor.
É un tema moi serio e necesario.
Traballaredes en parellas.
Kamila?
Ola, Chiara.
Ola.
Canto tempo.
Facemos o traballo?
- Veña. - Vale.
Algunha idea?
Pois si.
Cóntame.
O Kama Sutra.
Tay, é sexoloxía na adolescencia.
E que?
Non sabemos ler?
Ben, quizais o problema sexa que...
non coñecedes máis ca o misioneiro e a catro.
Desculpe, Kami-sutra.
Saiba que eu teño un vasto coñecemento.
- Si? - Si.
"Vasto" con "b" ou con "v"?
Os dous.
Ben, pois demóstrame eses coñecementos.
Pois...
Seguro que non tiveches un orgasmo de verdade.
Perdón?
- Quero dicir... - Vasme dicir ti...
- A vós cústavos máis. - Non é certo!
- Non mintas. - Non é así.
Veña, vale.
Quizais sexa máis difícil cun rapaz.
Cun rapaz?
Eu soa chego ao fin do mundo.
Con Dani nunca tiveches un, verdade?
Eu non dixen iso.
Tampouco dixeches o contrario.
Tiveches un orgasmo con el ou non?
Sen axuda.
Sen comentarios.
Vale, pero se somos reservados non imos acabar o traballo.
Aínda que ese pode ser o tema.
- Cal? - Que as rapazas
vos masturbades igual ou máis ca nós, pero non o dicides.
Quizais porque esta sociedade machista de merda
nos tacha de porcas se o facemos e o contamos.
Tes razón.
Entón...
Chegas ao fin do mundo soa.
E ti?
Eu que?
Todo o día dándolle, coma un mono?
Si.
E en canto marches,
vai caer unha imaxinando como o fas ti.
Pois igual...
facer unha palla pensando na túa amiga non é o máis correcto, non?
Pensando na miña amiga tocándose espida baixo as sabas?
Non só é correcto, é caralludo.
Quizais imaxino que estou contigo.
E fágocho eu. Mira o que che digo.
Que fai aquí?
Non traballabas ata as sete?
Que carallo fai aquí?
- Mamá quería convidala. - Non lle dixeches que viña?
Non. Por que teño que facelo?
- Rapaces, marcho. - Kami, por que?
É igual, Tay. Non te preocupes.
Ti non chegabas ás sete?
Coma se tardo dous anos.
Non é culpa miña que chegues antes.
Si que o é,
porque che pedín que non a trouxeses aquí.
- Teño que pedirche permiso? - Tamén é a miña casa.
- E a miña. - Si?
Pois que sexa a última vez que me fas esta putada.
Acaba de ingresar a pensión.
"Um abrazo." Con "eme".
Sete anos e aínda non cambiou o concepto
da transferencia automática.
Ola.
Que fas aquí?
Quen é ese neno?
- Ben. - Que aburrido, non?
Ti quen es?
Thiago, valo asustar.
Chámome Carlos. Vivo aí.
Só é un neno.
Non nacera aínda, tranquilízate.
Ven comigo. Lévote á túa casa.
É o noso novo veciño.
Entra, Carlos. Está chovendo.
Que che fai graza?
De que foguete saíu o neno?
Quédache moi mal ir de víbora, Thiago.
Ti non es así.
Ti non sabes como son.
Xa non me coñeces.
"Kam, isto é para toda a vida."
Xa pasaron case oito anos.
Si.
Sei cantos anos,
meses e días pasaron, grazas.
Pasouche algo?
Nada, teu irmán cabreoume moito.
Vamos.
Dous órganos sexuais por excelencia,
a pel e o cerebro.
A pel é un sensor enorme que detecta todo o que nos rodea
e o que está en contacto con nós.
Escoitaches iso?
Pel.
Intimidade.
Xa vexo que te excita.
Que máis te excita?
Os bicos, as risas...
As caricias.
Pel con pel.
Un bo murmurio.
Un bo murmurio?
Que quererías que che murmurase?
Que quererías murmurarme?
Ola.
...e a presión do grupo é cada vez máis importante...
Que pasa?
Kamila e Taylor, a dirección.
Que fixeron agora?
Vamos.
Es de gatillo fácil, Di Bianco.
Un xeneral ten que ter autocontrol,
se non, perde o respecto das tropas.
Mirei para outro lado con estes.
Non podo deixar que sigan...
Bicáronse un pouco na clase, iso é todo.
Non mataron a ninguén.
Ponlles uns días máis de castigo e listo.
Pero non alteres os rapaces.
Necesítoos tranquilos para o triangular de outono.
Vale? Si?
Si?
Vamos.
Escoita...
Imos ao baño?
Mellor non, Tay.
Por que? Estás preocupada?
Estivo moi fóra de lugar.
En fin, gustámonos.
Apetecíanos.
Quentámonos.
"Quentámonos"?
Para ti só foi iso?
Somos amigos.
Somos moito máis que amigos, non?
Mira a que armamos.
Sempre che importou máis o que pensase el.
Non, que dis?
Non, Tay.
Só quero que esteamos ben os tres.
Non me mires así.
Taylor!
Non che gustou o bico ou non che gusto eu?
Veña, respóndeme.
- Mira. - Quero tocalo.
Corre! Por alí!
Onde está Taylor?
- Perdemos a Taylor. - Volvamos.
Ese é o coche de meu pai.
Anna, non podo pasar unha semana sen foder contigo. Escoitáchesme?
Un...
Isto é un castigo, non un spa.
Música fóra.
Dous...
Chegas tarde.
Chego un minuto tarde.
Un minuto, dez...
Se chegas tarde, chegas tarde.
Direillo ao director.
Non lle dis nada a teu irmán?
Por tres minutos?
Tres minutos non é tarde.
Agardar ata cinco é cortesía.
Tres minutos, dez... Se chegas tarde, chegas tarde.
Calade todos e empezade a estudar.
Thiago, para.
Thiago!
Thiago, para.
Thiago, dá a volta. Non sei onde está Taylor.
Thiago, dá a volta.
Vamos para a casa, por favor.
Kam...
Xúrame que non o vas contar.
Que?
Que non o vas contar.
Xúramo.
Xúrocho.
Isto para que materia é?
E os demais?
- Están lendo notas no móbil. - Acusona.
Son os debuxos que facías de pequena, non?
Que fas? Dámo.
- Por lista. - Silencio!
Thiago, por favor.
Poñereime a estudar, pero dámo.
Si?
De verdade?
De verdade.
Por favor, Thiago.
De verdade? Segura?
Xúrasmo?
Kami, espera.
- Agora non. Espérame meu pai. - Vale.
Só quería preguntarche se queres ir tomar unha pizza un día,
saír tranquilos.
Jules, es moi riquiño e moi simpático...
Pero?
Pero acabas de chegar e estaste metendo na miña vida.
A loita, o castigo, séguesme nas redes...
Sabes todo de min.
Entón estoute abafando.
Un pouco.
En realidade, moito.
Jules, vas a fume de carozo e non te coñezo de nada.
Cres que che fago as beiras?
Non o sei, pero baixa o ritmo.
Só quero coñecerte e ser amigos.
Por que eu?
Non sei, cáesme ben.
Non me coñeces.
Sei o que vexo nas túas redes e o que din de ti.
Pareces moi boa rapaza. Dásme boas sensacións.
Vale.
Perdón. Sinto ser tan túzara.
Non, perdoa ti.
Tes razón, vin coma unha apisoadora.
Síntoo moito.
Ata mañá.
Jules, espera.
Vamos.
- Este tamén es ti? - Si.
Aquí saes rarísimo.
Non cambiei nada.
Home...
E por que tes a conta privada?
Acoso escolar.
Por ser un becho raro.
Acoso escolar moi grave.
En serio?
Si.
Por iso lle pedín a meu pai vivir con Cata e con el.
Só lles contei que me acosaban, pero non por que.
Eles cren que é por ser gai, que non o son,
pero, non sei,
non me molesto en convencelos.
Por que?
Para que?
Facilítame a vida que o pensen.
Cata e meu pai rapidamente relacionan ser gai, o acoso
e que non sei defenderme.
Un heterosexual sabería defenderse.
Así déixanme vivir con eles.
Pois vale.
Non os corrixo e así vivo aquí.
Xa está.
Ola!
Marchamos?
- Grazas, Kami. - Nada.
- Vémonos mañá? - Si.
Ata mañá.
Chao.
Non sei como dicirche isto, pero...
Non tes opcións con Juli.
Non te preocupes, Cata.
Chámalle Jules.
Prefire que lle chamen Jules.
Mira, Kami,
non te achegues a meu irmán, vale?
Que cres que lle vou facer?
Non me gusta a xente que sempre busca atención
e que xoga cos sentimentos dos demais.
Creo que o meu Juli xa sufriu abondo.
De verdade pensas iso de min, Cata?
Pénsoo eu e pénsao todo o mundo.
A princesa de xeo,
a raíña que precisa atención.
Kami, es cuspidiña a túa nai.
- Que dis de miña nai? - Non me fagas repetilo.
Arrédate do meu Juli.
A primeira rolda.
Quero unha foto!
- Veña. - Outra vez.
Un pouco de churrasco.
Papá!
Papá, tíranos unha foto.
Roger!
- Roger! - Que?
A nena quere unha foto.
Deixa, xa a fago eu.
Queres unha foto con todos, Kami?
Veña, imos facer unha foto co mago.
Todos xuntos.
E agora saco este dedo!
A miña nena favorita no medio.
Aí. Veña.
- Xenial! Grazas. - Ben, nenos.
Grazas, papá.
- Estalo pasando ben, non? - Si.
Fágoche unha foto a ti? Unha dos catro.
Si?
Imos facer unha foto. Iso é.
Lucía, ponte diante.
- Ben! - Así.
- É o seu aniversario. - Aí.
- Non nos sacas, non? - Non, estades ben.
Outra máis.
- Uns sorrisos. - Moi ben.
- Ensínaa. - Queredes vela?
- Claro. - Mira. Aquí.
- Que guapos! - A min gústame esa.
- É a mellor. - Si, é a máis bonita.
Botamos unha carreira?
- Veña. - Vai haber unha carreira por aquí.
Veña, ti tamén. Que che pasa?
- Veña! - O gañador ten premio.
Ti tamén, veña!
- Que necesitades? - Fai falta pan.
Pan? Vale.
Tes isto... Parece roto.
Non, é así.
É así?
- Veña. Tres, dous, un, vamos! - Vouche gañar!
Vamos!
Vamos, Kami, estás quedando atrás.
Vina antes. Está moi maior. Vou vixiar a grella.
Kamila.
- Kamila, estás ben? - Cariño.
Que pasou?
Papá!
- Roger, por favor! - Papá!
Ven aquí.
Déixame ver, cariño.
- Intentemos movela. Coidado. - Si, con coidado.
- Ven aquí. - Iso é.
- Imos dentro, a ver se se mancou... - Tranquila, cariño.
...ou se hai que limpala.
Si, caeu.
Kamila, espera.
Non podo. Teño clase...
Pois di que chegas tarde por min.
Que queres, Thiago?
- Non tiña nin idea... - Afástate de meu irmán.
Como?
Afástate de meu irmán.
Afástate de miña nai.
Da miña casa.
E afástate de min.
Non o vou facer.
Non?
Valo facer.
Estasme ameazando?
Que vas facer?
Tirarme do pelo e facerme rabiar?
Non.
Pero podo facerche a vida moi fodida neste colexio.
Non tes ningún poder.
E non podes falarlle así a unha alumna.
Quen es ti para dicirme o que podo ou non podo facer?
Thiago.
Marcha.
Que?
Lisca de aquí.
Podo?
Pasa.
Thiago, desde que volvemos aquí estamos sempre enfadados.
Sabes de quen é a culpa.
É culpa nosa, tío.
Nosa e de ninguén máis.
Se ti e eu temos un problema, témolo que solucionar nós.
Xa está.
Os dous queremos a Kami.
Ti tamén, Thiago.
Pero ti e mais eu estivemos xuntos sempre e ten que seguir sendo así.
Ti sempre coidaches de min.
Sempre estiveches ao meu lado.
E non quero que o pases mal.
Non quero que nos separemos.
Acabouse o de Kami.
En serio?
Si, acabouse para min e tamén para ti.
Claro. Si.
Ven aquí.
Quérote.
E eu a ti, tío.
Veña, rapaces. Dádelle duro.
Veña, que imos seis por detrás.
Iso é. Cambiamos.
Tres máis, tío.
Vamos, rapaces.
Veña, ata o final.
Xa quentamos abondo, xa falamos abondo, veña.
- Defensa! - Hai que estar listos para o torneo.
- Vou entrando. - Vale.
Que?
Kami.
Ola.
Viches as miñas mensaxes?
Vin.
Como non respondiches...
Estiven preocupada por uns asuntos.
Cóntamo. Temos toda a viaxe.
Prefiro durmir un pouco, a verdade.
Perdón.
Estou cansa e vólvome maleducada.
Non é culpa túa.
Cóntocho cando cheguemos, vale?
Vale.
Vemos unha película esta noite?
Vale.
Que gana de armala boa. Vai ser alucinante.
- Lions! - Veña.
Di Bianco, manteña firmes as súas tropas.
Hai que gañar o triangular.
Kami.
Veña, Kami.
- Non quero. - Como que non?
Non me apetece.
Veña, Kami, estamos tranquiliños.
Estás borracho.
Non.
Veña.
E mañá que?
Partido e resaca?
Veña.
- Un grolo. - Veña, Kami.
Que é isto?
Xenebra con tónica.
Que noxo, Dani. Como podes beber iso?
Vamos!
Toma.
É unha orde da túa capitá.
Agora vas de boas comigo?
Non o entendo, Cata.
Estou facendo equipo.
Equipo, o carallo.
Vaia chea levas.
Veña.
- Non. - Veña!
Non, por favor.
- Estou cansa. - Estás cansa?
Non me apetece bailar.
Kami!
- Non. Para. - Kami!
- Para, Cata. - Kami!
- Vale.
Mañá vai bailar quen eu che diga.
- Es... - Que?
Es tan...
Oe, díxome Juli que quedastes.
Non vas ir, non?
Non, non vas ir.
Pódolle dicir que eu che pedín que quedases aquí.
Vale?
Levádesme moita vantaxe e non estou de humor.
Vou ao súper buscar algo de comer.
Alguén quere algo?
Xeo, vasos, vitamina B12...?
Non? Vale, chao.
AUTOSERVIZO 24 HORAS LOS LAGOS
Hai algo onda o campamento?
Si, un torneo de baloncesto.
É certo, o triangular de outono.
Si, iso é.
Pois...
Un segundiño.
Ola.
Quen che dixo que podes saír sen o meu permiso?
Coma se nos estiveses vixiando moito.
Condóns?
Haberá que matar o tempo, non?
Que?
Nada.
Vaia moral, non?
Unha caixa de 12.
Véndenos soltos, Thiago.
Tes algún problema?
Contigo?
Todos. Enumérochos?
Non podo deixarche beber.
Párame.
Sabes que?
Tes razón, eu tamén teño que matar o tempo.
Con quen vas usar ti a caixa de 12?
Iso non é asunto teu.
Será mellor que non uses a túa coa persoa equivocada.
A quen te refires?
Sábelo perfectamente.
Agora non caio na conta.
Un que non usa o talle grande.
Quede co cambio.
Cóbroche?
Carallo co triangular de outono!
Que pouca roupa levas.
Aquí vai calor.
Pasa.
- Apágoa? - Non, está ben.
Encántame este plan.
Grazas.
Só teño isto.
Se non, auga da billa.
Está ben.
Grazas.
Jules...
Agora si que teño calor.
Perdón.
- Sempre es tan... - Expansivo?
Invasivo.
Hostia.
Tes que conterte un pouco.
Si, perdón.
Se estás incómoda, podemos...
Non, non pasa nada, Jules.
Simplemente contrólate, vale?
Xa está.
- Reláxate, vale? - Vale.
Veña, dálle.
Saúde.
Benvidos ao torneo triangular anual!
Comeza o novo curso
e volven os tres mellores equipos da temporada pasada!
Comezamos cos leóns,
os campións da liga, os Carsville!
A continuación, os campións da copa,
- os tigres de Falls Church! - Lions, Lions!
E, por último, os campións do trofeo,
o instituto de...
Amor, fas ti o salto, vale?
Non podo, non adestrei o salto de Kami.
Non, eu tampouco.
Vou afogar esa mocosa, hostia.
Merda.
Imos, rapaces. Traballamos arreo para estar aquí hoxe,
así que este partido gañámolo, vale?
Tres, dous, un, Lions!
Vamos! Veña!
Perdón.
E ti dabas discursos sobre non bailar con resaca.
Dás noxo.
Non me soou o espertador.
Empeñácheste en non facerme caso.
Listos para o torneo!
Moi ben.
Colócate. Xa!
Máis ruído!
- Perdón. - Non pasa nada.
Perdón.
Kam!
Kam, espera!
Kam.
Kam, óesme?
Que pasa?
Onde estou?
Na enfermería do campamento.
E Thiago?
No partido.
El é o adestrador.
E ti?
Decidín non xogar.
Non quería deixarte soa.
En serio?
Si.
A hostia que levaches foi épica.
Pero o médico fíxoche unha revisión e non tes nada grave.
Kami...
Se che chega a pasar algo, non sei que faría.
Perdón.
Tranquilo.
Así mellor?
Vou preguntar se podes marchar.
Vale.
Ben, déixote descansar.
Queda aquí.
Por favor.
Eu tampouco creo que poidamos ser só amigos.
Non podemos, verdade?
Pero temos que intentalo.
Si.
Tay...
Kami.
Estás ben?
Non.
Asusteime.
Por que?
Non é nada.
Merda.
É mañá, Tay.
O que?
Non, Kami. Non te metas aí.
Non deixes que as parvadas de meu irmán che afecten.
Non foi culpa túa.
Creo que quero estar soa.
Así?
Nin de broma te deixo soa, Kami.
Tay, por favor. Necesítoo.
Estaba coidando dela.
Que? Agora non podemos coidar dela?
- Non dixen nada. - Pero sei que o pensas.
Estás ben, Kam?
Púxenme nerviosa e Tay intentou tranquilizarme.
Nerviosa por que?
Cres que es o único que se acorda?
Recolle todo. Marchamos. O bus sae nunha hora.
Foi culpa miña.
É o que levas sete anos querendo escoitar, non?
Foi todo culpa miña.
Todo o que pasou,
o que provocou, o que fose, foi culpa miña.
Estás contento, Thiago?
Podemos acabar con isto, por favor?
Ou necesitas torturarme máis?
Necesitas que eu tamén acabe no fondo do lago.
Con coidado.
Que tal? Como estamos por aquí?
Necesitamos algo da caixa?
Só foi un susto.
Verdade?
Dóeme moito.
Aquí?
Déixame ver. Móveo.
- Máis. - Moi ben.
Que ben.
Papá, ti quéresme?
Claro que te quero, cariño.
E...
vas estar sempre comigo?
Preocúpache algo?
Vou gardar isto e déixovos sos, vale?
Vin unha cousa...
As doce.
Quérote, mamá.
E eu a ti, meu amor.
Sabes que?
Alegroume ver a Kamila.
E Tay está feliz de tela preto.
Vós os tres sempre vos quixestes moito.
Thiago.
Mírame.
Solta a Kami.
Non é odio o que sentes, cariño.
É carraxe.
E frustración.
Contra todo e contra todos.
E é normal.
Porque alguén ten que ter a culpa de algo tan terrible.
Quizais sexa culpa miña.
Eu creo que si.
Pero que dis?
Tiven máis que ver que Kamila, non?
Non. Non, mamá, ti fuches a vítima.
A vítima de quen?
A dor non vai marchar nunca.
Pero non te fagas ti máis dano.
Deixa que agora te coidemos nós, vale?
Xa fixeches abondo todos estes anos.
Coidaches de teu irmán, coidaches de min...
Nós estamos ben grazas a ti, meu amor.
Porque ninguén se ocupou de ti, nin sequera eu.
E síntoo moito, cariño.
Síntoo moito.
Non, mamá, non te desculpes.
- Claro que si. - Non.
Claro que si. Pídoche perdón.
A partir de agora voume ocupar de ti.
Voute coidar eu a ti, vale?
Onde está teu irmán?
Non o sei.
Taylor!
Corre!
Corre, Taylor. Por favor, senta.
Pon o cinto. Onde está teu irmán?
Onde está? Thiago!
Sube ao coche! Corre, cariño. Ao coche, por favor.
Sube ao coche, Thiago!
Thiago, síntoo. Thiago.
- Pon o cinto. - Chiara, podemos falar?
Por favor!
Chiara!
Abre!
- Kamila, onde vas? - Kami!
Síntoo. Perdóame, por favor.
- Que pasa? - Está todo ben.
Mamá, que pasa?
Abraza a Luci! Abrázaa!
Mamá!
Onde imos?
Tranquila.
Mamá!
Nenos, xa está ben.
Non pasa nada.
Mamá!
Mamá, o cinto!
Axuda!
Quita o cinto, Taylor! Quita o cinto!
Lucía, espera!
- Mamá! - Axuda!
Mamá, axúdame!
Tay!
Quita o cinto, cariño!
Mamá!
- Axuda! - Mamá.
Mamá!
Non abras a porta!
Mamá! Axúdame!
- Mamá! - Non tires, por favor.
- Por favor! - Mamá!
Non!
Thiago...
Thiago, foi culpa miña, pero ata certo punto.
Non culpas o teu pai nin a miña nai
nin o puto cervo que se vos cruzou.
Thiago, só me botas merda a min.
Sabes por que?
Porque es a maior decepción da miña vida.
Por que?
Porque te quería máis ca a ninguén.
Thiago...
Eu tamén te quería.
Si?
E estiveches tan namorada de min como o estaba eu de ti?
Si.
"Si", que?
"Si, Thiago, estaba namorada de ti"?
"Si, Thiago, quíxente coa alma como ti me querías a min"?
Dime, Kam.
Estamos sós.
Ti e eu.
Así que dimo.
Dimo baixiño.
Si, Thiago, sempre fuches ti.
Fuches ti, es ti e sempre serás ti.
Estás ben?
Que che pasa?
Quérelo?
Estás namorada de Tay?
Que foi do "sempre fuches ti"?
Que foi diso, Kam?
Que culpa teño eu?
De estar perdida, confusa
e coa cabeza feita unha lea?
Teño todo o dereito a estar así.
Marcho.
Vale, moi ben. Marcha.
Subtítulos: Yolanda Casás Fuentes
Supervisora creativa: Paula Maneiro