Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
REN PRODUKZIOA
REN KOLABORAZIOAREKIN
REN PARTE-HARTZEAREKIN
REN FINANTZIAZIOAREKIN
REN KOLABORAZIOAREKIN
BOTA DEZAGUN
Sebastian, Alberto naiz, argia berriro.
Ez, diferentziala igota dago, jaitsi eta igo dut, baina ezer ez.
Ez, ez, ez, ez dut ezer ez entxufatuta.
Bueno, bai, hozkailua bai,
baina horrek ez dut uste asko kontsumitzen duenik.
Itxaron, ea ba, argia bueltatu da.
Ez, ez, ez, ez dut ezer ez ukitu.
Ba ez dakit,
baina lehenbailehen konpondu behar duzu.
Ez, kontua da astelehenean maizterra datorrela bizitzera,
asteburua izan beharko. Igandean 9etan?
Ados.
Primeran, eskerrik asko, Sebastian. Gero arte.
-Aupa. -Kaixo, Alberto, zer moduz?
-Zer moduz? -Lehenak gara?
Bai, hartu jangelako pare bat aulki, mesedez,
nik hau apurtxo bat ordenatu behar dudala.
Apurtxo bat edo askotxo bat, e?
Gauzak diren moduan, eufemismorik gabe.
Pisu hau ez du bere bizitza osoan alokatuko.
Amatxo maitea!
Amak ikusiko balu, seguru hilobitik altxatuko zela.
A, Carmen andrea, goian bego.
Alberto hau zuhur hutsa da.
Badut lagun bat mudantza enpresa bat duena
eta aurrekontu itzela egin zion,
Ba ez... garestiegia iruditu zitzaion honi.
Mudantza ez da kontua, Fernando,
gauza da Albertok
etxea goitik behera berritu behar du, oso txarto dago.
-Kaixo, laztana! -Presidente andrea.
Zelan, Alberto?
Ondo, Fernando eta Ricardo etorri dira jada.
Zelan, txo?
-Zer moduz, Lucas? -Beno.
Squasha, Fernando, argaltzeko onena, egidazu kasu..
Ni ariketa fisikoak gizentzen nau.
Zenbat eta ariketa fisiko gehiago egin, orduan eta gehiago jaten dut.
Argaltzeko modu bakarra ahotxoa ixtea da.
Nik uste dut bera dela
igandero atarian agertzen den zaborraren erruduna.
Atea erdi irekita geratzen da
eta zaborra nonahi dago.
Baina, Lola, mesedez, Tono jada ez dela hemen bizi.
Zuk uste al duzu igandero etorriko dela zaborra botatzera
-bakarrik zu izorratzeko? -Badaki presidente andrea naizela.
Begietan hartu du nirekin.
Ezetz, Lola, hori dira atarian sartzen diren
diskotekako bezeroak.
Ez litzateke horrelakorik gertatuko
atea ondo itxiko bazenute.
"Klak" egin behar du.
Eta gero, heldulekua pixka bat mugitu berriro "klak" egin arte.
Bestela, erdi irekita geratzen da
eta mundu guztia pasa daiteke, edonor.
Segurtasun kamerak jarri behar ditugu, hori da egin behar duguna.
Oso ados nago zurekin, baina...
Albertok ez du nahi.
Ba al dakizue bideozaintza-sistema bat instalatzea
zenbat kostatzen duen?
Merkeagoa da norbait kontratatzea.
Zergatik ez dugu sarraila aldatzen?
Sarraila hori aldatzea atea baino garestiagoa da.
-Joan den mendekoa da. -Ba alda dezagun atea.
Ate hori aldatzea igogailua baino garestiagoa da, Lola.
Ba zerbait egin beharko dugu,
hau zerrikeria hutsa baita.
Gezurrezko segurtasun kamerak jarriko nituzke nik,
benetakoak diruditen baina plastikozkoak diren horietakoak
eta gero karteltxo bat jarriko nuke, zera esaten duten horietako bat:
"Grabatzen ari zaituela jakinarazten dizugu".
Nahi baduzue, nik diseinatuko ditut kartelak, itzela naiz horretan.
-Zer txorakeria da hori, gazte? -Zer?
Lagun baten aitak bitxi-dendan dauka.
20ren truke horrelako bi kamera izango genituzke.
Zure lagunaren bitxi-dendak plastikozko kamerak ditu?
Nork pentsatuko du ba
bitxi-denda batek plastikozko kamerak dituela?
Orduan, zertarako gastatuko dugu dirua horretan,
20 euroren truke zerbitzu bera baldin badugu
eta beste 10 gehiago ordainduta instalatzen badizkigute?
Hau da radarrak bezala,
karteltxoa ikuste hutsarekin frenatzen duzu, badaezpada.
Aizu, Lucas, non dago zure lagunaren bitxi-denda?
Ez dizut esango.
Ui!
Joder!
Ordainagiria ordaindu duzu, Alberto?
Ez dakit zer izan daitekeen, baina jada deitu dut konpon dezaten.
-Begiratu ea diferentziala den. -Ezetz ba, hori ez da.
Hozkailua izan behar du, entxufatuta dagoen gauza bakarra da.
Ez, hozkailuek ez dizute eten elektrikorik eragiten.
Oraingokoek ez, baina Albertorenak 50 urte izan behar ditu.
Nire etxera joango gara?
-Beno. -Ai!
-Joder! -Ai!
Hasi dezagun bilera pisurik gabe geratu baino lehen.
Nuria falta da.
Nuria falta da,
baina horri buruz aurreko bileran hitz egin genuen.
Sentitzen dut, baina gaur presaka nabil.
Ni ere, baina gauzak
estatutuek markatzen dutenaren arabera egin behar dira.
**Deituko dut.
Honek ez du mugikorra askatzen, nahiz eta hil.
-Ezer ez. -Ezer ez?
Ez du seinalerik ematen.
Bada, kasu horretan, eta dei-abisu bat izanik,
presidente andrea,
gai-zerrenda irakurtzen joan zaitezke.
Ondo da,
aurreko hilean posta elektronikoz jakinarazi nizuen bezala,
hau da gure beharretarako aurrekontu hoberena,
eta, gainera, ekonomikoena.
Hala ere, kopia inprimatua bidaltzen dizuet, aktan jasota gera dadin.
Ongi, eta orain ekin diezaiogun botazioari
aurrekontuaren araberako igogailu aldaketa egiteko.
Berriro ez!
Nik uste dut hobe litzatekeela
bilera hau Lolaren etxean jarraitzea.
Orain itzuliko da, Fernando, pazientzia pixka bat.
-Badago. -Ikusten?
Bai, baina hori horrela izango al da beti, denbora guztian?
Banoa.
-Kaixo, Alberto. -Kaixo, Nuria.
Zelan?
Ai! Barka, barka!
Barkatu, ilara ikaragarria zegoen botikan, sentitzen dut.
-Beno... guztioi musu. -Polita.
Justo ailegatu zara, Nuria.
-Bai? -Bai.
-Oraindik ez duzue bozkatu? -Ez, ez.
Emaiozu aurrekontu paper bat.
Ez, lasai, emaila gogoan dut.
-Ados. -Beno, orain bai,
igogailua aldatzeko aldeko botoak.
Onartuta igogailua aldatzeko obra.
Momentu bat, momentu bat, mesedez, oraindik ez dugu bukatu.
Zer falta da, Ricardo?
Hori, zer falta da?
Gai-zerrendaren arabera jokatu beharko da.
Baina bilera igogailurako zen.
Bai, baina komeni da parte-hartzaileei galdetzea
gai-zerrendari gairen bat gehitu nahi dioten.
Gauzak ondo egiten ditugu edo ez ditugu egiten.
Ea ba.
Norbaitek gairen bat gehitu nahi al du gai-zerrendan?
-Ez. -Aktan jasota geratu dadila.
-Orain bai. -Ea.
Ba eskerrik asko guztioi etortzeagatik.
-Agur denoi. -Agur, agur.
-Ai, hau poza! -Igogailua dugu.
-Jada igogailua aldatu dugu. -Bai.
-Ciao, gero arte. -Gero arte, Fernando.
Albertok, aizu,
azkenean pisua alokatu nahi zizun lagun horrek
ez du berea utzi behar.
A, ez kezkatu, jada maizterra daukat.
-A, bai? -Bai.
Ba ze ondo, zorionak.
-Aizue! -Zer?
Albertok etxea alokatu duela azkenean.
Ez esan!
-Ze ondo. -Benetan?
Bai.
Ordubetean etorri behar da kontratua sinatzera
eta astelehenean dator bizitzera, beraz jaso behar dut.
Nori alokatu diozu?
Nire lankide berri bati, Joaquin deitzen da.
Ez da, kasualitatez, nire adinekoa izango?
Ez.
-Pixka bat gazteagoa da. -Maitasunak ez du adinik.
Hori egia da, Lola, ez dago jakiterik.
Eta zure enpresak jendea kontratatzen dabil
gauzak dauden moduan?
Bai, beno, birgizarteratze programa baten bidez hasi da lanean
eta esan zidan pisu bila zebilela,
nirea eskaini nion, etorri zen, gustatu zitzaion.
Eginda.
Birgizarteratzea.
Kartzelatik atera berria da?
E? Ez!
Beno, ez nik dakidala.
Ez, kontua da osasun mentaleko arazoak dituzten
zazpi pertsona sartu direla lanean birlaneratze programa baten bidez
eta egia esan oso ondo daude programa horiek,
ez nituen ezagutzen.
Osasun mentaleko arazoak?
Zoro dagoela esan nahi duzu?
Zoro? Ez, ez, ez.
Ba gaixotasun mental bat duela esan berri duzu.
Tratamenduan dago osasun mentaleko arazo batengatik, bai,
baina guztiz normal bizi da,
nirekin lan egiten du eta oso ondo.
Zein motatako gaixotasun mentala du?
Argi hitz egin dezagun, Alberto.
Ba ez dakit, Ricardo, ez diot galdetu.
Zer gertatzen da?
Ea, Alberto, gai hau...
Niri oso ondo iruditzen zaizkit
gizarteratzeko programa horiek guztiak eta abar,
baina gauza bat da fotokopiak egitea,
eta beste bat da arazo mentalak dituen tipo batekin bizitzea.
Ea, Fernando,
ez dago enpresan fotokopiak egiteko,
informatikaria da, eta gainera
zuk zer uste duzu dela osasun
mentaleko arazoak dituen pertsona bat,
igogailutik irtetean labana batekin zure zain egongo den norbait
edo horrelako zerbait?
Ea...
Ea, nik ulertzen dut...
horrelako pertsona bat ezagutzeko
aukerarik izan ez baduzue,
beste ideia bat izatea, niri berdina gertatu zitzaidan,
baina, esan bezala, ni egunero nago berarekin
eta ez bakarrik Joaquinekin, osasun mentaleko arazoak dituzten
eta lanera etorri diren
beste 6 pertsona gehiagorekin
eta ez dago haiekin problemarik.
Arazorik ez.
Beraz,
lanean arazorik ez duten bakarrak izango dira.
Horrek ez du zentzurik, Alberto, hori ezin da horrela izan.
Ez, ea, esaten dudana da beste edozein kide bezalakoak direla.
Hau da, batzuek topera lan egiten dute,
beste batzuek ihes egiten dute, batzuk sinpatikoak dira,
beste batzuk lotsatiagoak dira eta batzuekin konektatzen dut
eta beste batzuekin ez,
eta Joaquinekin, egia esan, konektatu dut.
-Ez haserretu, Alberto. -Ez, ez naiz haserretzen.
Jakin nahi dugun gauza bakarra da Joaquin hori arriskutsua den ala ez.
Jakina ezetz, Joaquin tipo normala da.
Beno, normal-normala ez da
pisua prezio horretan alokatu nahi dizunean.
Eta erreformatu gabe.
Ez, pisua primeran dago.
Horregatik hilabeteak daramatzazu alokatu gabe.
Agian pertsona horrek espazioa gehiago baloratzen du
orain dauden pijada horiek baino.
Bai, edo agian zoratuta dago.
Ea, Joaquinek osasun mentaleko arazo bat dauka,
kito.
Eta, ziur asko,
gu baino gehiago zaintzen da gaixotzen garenean.
Eta orain, mesedez, joan zaitezten eskatu behar dizuet.
Alberto, barkatu, ulertu behar duzu
egoera honekin eroso ez sentitzea.
Eraikin honetan zaharrak, haurrak bizi dira.
Nik neuk alaba bat daukat, nerabea, Maria,
egun osoa gora eta behera dagoena.
Zuk imajinatu Joaquini medikazioa hartzea ahazten zaiola
eta agerraldi bat ematen diola,
eskaileretan aurkitu eta zerbait egiten diola.
Maite, ezagutzen dudan pertsona bati buruz ari zara
eta Joaquin ez da oldarkorra.
Benetan,
uste duzue pertsona arazotsu bat sartuko nukeela nire etxean?
Zu, etxea alokatzekotan, edozer gauza.
Nola?
Eta telebista oso altu jartzen badu?
Mundu guztiari bezala, atentzioa deitzen zaio.
Edo errezelak erretzeagatik ematen badio,
jende horrek asko erretzen duela.
Edo lagunak gonbidatzeagatik ematen dio,
imajinatu nolakoak izan daitezkeen.
Baina, tira, ez zarete konturatzen zein xenofoboak zareten?
"Zorofobo".
-Zer? -Zoroei beldur.
Ez iezaiozu zoro deitu!
Zergatik ez dugu bozkatzen?
-Zer? -Zer?
Ondo iruditzen zaigun pisua horrelako norbaiti alokatzea.
Bai, noski, falta zitzaidana.
Eta zergatik ez?
-Denoi eragiten digu horrek. -Aizue,
ez dela gure pisua, ezin dugu horrelako zerbait bozkatu.
Oso barregarria, zu bigarren pisuan bizi zara,
-baina nik aurrean daukat. -Eta ni goian.
Nire etxea da, eta gogoak ematen didanari alokatzen diot.
Bai, zure etxea da, baina zu ez zara hemen bizi, Alberto,
eta oso erraza da guri arazoa uztea
zu beste nonbait bizi zaren bitartean.
Guretzat arriskutsua izan daitekeen
zerbaiti buruz ari gara.
Bozkatu behar dugu.
-Nuria. -Oso ondo.
E... Ea...
Ea, ea zentratzen garen, e?
Pisua Joaquini alokatuko diot, gustatu ala ez.
Lehenik, nire etxea delako
eta gogoak ematen didanari alokatzen diot,
bigarrenik, guztiok bezala
etxebizitza izateko eskubidea duelako,
hirugarrenik, tipo izugarria iruditzen zaidalako,
eta laugarrenik, alokairuaren dirua behar dudalako.
Oso ondo, Alberto, pisua zurea da
eta gogoak ematen dizunari aloka diezaiokezu,
baina esadazu gauza bat, alokairuan daukazunetik,
zenbat jendek izan du harekiko interesa?
Hogei, zazpi, hiru? Zero, batere ez.
Eta kontua da orain pisu zahar honekiko interesa duen bakarra
osasun mentaleko arazoak dituen pertsona bat dela.
Ez dut esaten erabakigarria denik,
baina susmagarri xamarra da.
Bigarrenik, etxebizitza duina izateko eskubidea du, noski,
baina guk lasai bizitzeko eskubidea dugu.
Etxebizitza duina izateko eskubidea izateak
ez du esan nahi etxebizitza horretarako eskubidea duenik,
alokatu ditzakeen milaka etxe daude.
Hirugarrenik, xarmagarria izango da, ziur, baina hori ez da gauza,
eta laugarrenik, oso ondo, alokairuaren dirua behar duzu,
primeran, ados, bale,
baina eskaintza hobea egiten badizute?
Ez dakit, pentsatzen ari nintzen denon artean lagun diezaiokegula
gehiago ordaintzen dion maizterra bilatzen.
Zororik nahi ez badugu, itsu bat aurkitu behar dugu
pisu hau ez baita alokatzen.
Sentitzen dut, ordubete baino
gutxiago falta da kontratua sinatzeko.
Guk alokatzen ez badugu behintzat.
Joder, gehixeago ordainduta,
Joaquin horrek eskaintzen diona baino gehiago ordain geniezaioke.
Zenbat gehiago?
Bai, noski.
Aizue, nik nahikoa daukat nire hipotekarekin
Albertoren alokairua ordaintzeko.
Nik ezingo nuke.
Ezta pentsatu ere, ni ez aintzat hartu.
Eta igogailua aldatzen ez badugu?
Eta igogailuko dirua
Albertori pisua alokatzeko erabiltzen badugu?
Hori ez litzaiguke gehiago kostatuko.
Baina orduan igogailurik gabe geratzen gara.
Nekerik gabe ez da bizitzerik.
Zer nahiago duzu, igogailu berria ala lasai bizi?
Baina denok igogailua aldatzearen alde bozkatu berri dugu.
Bai, baina ez genuen informazio guzti hau.
Presidente andrea,
aurreko bozketa baliogabetu eta galdera berregin dezakegu?
Beno, ba guztiok bagaude...
Estatutuen arabera, akordio bat baliogabetzea
eta beste bat hartzea erabaki daiteke,
baldin eta estatutuek akordio horretarako ezartzen
dituzten bermeak errespetatzen badira.
Oso ondo, ba bozka dezagun,
komunitate honetan beti bozkatu delako garrantzitsua den guztia,
eta hau garrantzitsua da.
Ba hori, igogailua oso apurtuta dago.
Alberto, eskailerak igo behar badira, igotzen dira,
baina ez nago horrelako pertsona
batekin bizitzeko prest, sentitzen dut.
Nik ere ez, milaka pisu ditu joateko,
horrela daude gauzak.
E... Deitoragarriak iruditzen
zaizkit zuen aurreiritziak, jakin dezazuela,
baina ni ez naiz ama Teresa, beraz, zuek ikusi.
Gehiago ordaintzen badidazue, bi urte gutxienez
eta ados bazaudete,
pisua alokatuko dizuet.
Eta zenbat gehiago?
Ez, zuek izan zarete eta.
Ideia bat eman dut.
Nik ez dut ezer ez ordainduko.
Zuek izan zarete, ez da nire ideia izan.
Ez da nire ideia izan.
Barkatu.
E...
Ez dakit...
ezagutzen dituzuen...
E...
Nik...
Nik egunero bat hartzen dut.
Eta hartzeko arrazoia...
arrazoia da...
Duela 11 urte...
Duela...
Duela 11 urte...
niri...
eskizofrenia paranoidea... diagnostikatu zidaten,
baina...
baina ez da ezer ez gertatzen.
Denok... denok ezagutzen nauzue,
zazpi urte baino gehiago daramatzat hemen bizitzen, bigarren B mailan.
Orain zure aurrean, Lucas,
eta ez dugu inoiz arazorik izan, ezta?
Izan ere... erlazio bikaina dugu.
Asko maite dugu elkar.
Orduan,
Fernando,
ez dut uste ezer gertatuko zaizunik
Joaquin zure aurrean bizitzeagatik.
eta egia da batzuetan badakidala musika altu samar jartzen dudala,
baina... beno, flamenkoa nire pasioa da,
baina... aprobetxatu eta barkamena eskatzen dizuet
inoiz inor molestatu badut.
A! Maite, egia da, erretzailea naiz, bai.
E... Baina nik adibidez beti erretzen dut balkoian
ez zaidalako gustatzen nire etxeak ke-usaina izatea
lagunak ni ikustera datozenean,
bai, lagun arruntak ditudalako, Lola.
Portzierto, lehengoan arazoa izan zenuenean
harraskaren kontuarekin lagundu zizuna, mutila,
hain jatorra iruditu zitzaizuna,
ba nire laguna da, Ramon.
Nik ez dakit Joaquin den izan dezakegun auzokiderik onena,
egia esan, ez... ez dut ezagutzen, ezin dut iritzirik eman,
baina zuek ere ez duzue ezagutzen
eta... hona bizitzera etortzea eragotzi nahian zabiltzate
osasun mentaleko arazo bat duelako, besterik gabe.
Eta Albertok esan duen moduan,
osasun mentaleko gaixotasunen bat dugun pertsonok
bizitza normala egiten saiatzen gara.
Zuek bezala.
Sentitzen dut, Nuria, ez... ez nekien ezer, sentitzen dut.
Eta noiztik diozu hori gertatzen zaizula?
Duela 11 urte.
Iritsi zinenean, diagnostikatuta zeunden orduan.
Eskizofrenia hatxe gabe da, ezta?
Honek atzoko festatxotik mozkortuta jarraitzen du.
Eta... nola konturatu zinen zure problematxo horretaz?
E...
Problematxo hori...
eskizofrenia paranoidea deitzen da.
E...
Baina tira, estres handiko garaia izan zen eta...
beno, larritasun... handiko unea izan zen...
eta... eta halako batean lehertu egin nuen.
Eskizofrenia nortasun bikoitzaren kontu hori al da,
beste pertsona bat zarela uste duzula?
Ez, ez, ez, hori nortasun disoziatiboaren nahastea da.
A.
Eta zer sentitzen zenuen? Sintomarik duzu?
E... Bai, alegia...
Beno, zera da... gauza pilo bat da.
Niri, adibidez,
Dardarka... dardarka nituen eskuak beti...
E...
Bat-batean larritzen nintzen, arrazoirik gabe.
E...
Gero hasi zitzaizkidan... gauzak ahazten
eta asko kostatzen zitzaidan arreta zerbaitetan jartzea...
Eta gaizki lo egiten nuen, nekatuta zegoen, zorabioak nituen...
Eta horrela izan al zen, bat-batean?
Lola, Jainkoarren, utz ezazu apur bat lasai, ezta?
Nuria, nik asko sentitzen dut zuk kontatu behar izatea.
Auzokideok gauza batzuk jakiteko eskubidea dugu.
Zer diozu?
Bai, jakiteko zeri lotu.
Hala da, eskubide bat da.
-Zeri lotu jakiteko? -Bai.
Nuriarekin tratatzeko orduan.
Beste edozein pertsona bezala tratatu beharko duzu.
Arazo bat duen beste edozein pertsona bezala.
Zehaztu dezagun.
Zer gertatzen da? Zuk ez duzu arazorik?
Ni ados nago Ricardorekin.
Orain, zer duen dakigula,
egunen batean agerraldiren bat badu, hobeto lagundu ahal izango dugu.
Igogailuaren egunean bezala, hasi zela garrasika...
Aizue, giltzapetuta geratu nintzela eta klaustrofobia dut.
Hori, agian, beste horren ondorioa da.
Ez, ez du zerikusirik.
Ai! Ni ere klaustrofobikoa naizela.
Lehen esan duzu estutasun arazoak zenituela.
Baietz, baina ez dela gauza bera.
Jeloskortasuna, bizitzan misio berezia izatearen sentimendua,
pertsekuzio-mania...
Ea, hori... hori muturreko kasuetan da.
Ai ama!
Garai batean esaten zenuen
arratsaldero jotzen zizutela interfonoa.
Arratsaldero jotzen zidatelako.
Baietz, ikastetxeko neska-mutilak ziren,
-auzo guztiari egiten zioten. -Bai, gogoratzen dut.
Fernandok Polizia deitu zuen salaketa jartzeko.
Norbaitek geldiarazi behar zituen ganberro horiek.
Uste dute adimena irakur dezaketela edo harekin objektuak mugitu.
Entzumen-haluzinazioak, eldarnioak...
Entzumen-haluzinazioak?
Ahotsak entzuten dituztela.
Zuk ahotsak entzuten dituzu, Nuria?
Beno, e...
ba... batzuetan bai.
Zer esan du?
Ahotsak entzuten dituela.
Joder!
Ez, sentitzen dut,
baina zuk bat-batean hanka apurtzen baduzu
edo infekzio bat badaukazu, ba medikuarengana zoaz
eta ez dizu lotsarik ematen, ezta?
Baina arazoa mentala denean, orduan badirudi...
zuk zerbait txarto egin duzula.
Idorreria, pisua handitzea, gehiegizko izerdia.
Ai ama, nik sintoma guztiak ditut!
Ezetz, Lola, hori albo-ondorioak direla.
Beno, nahikoa da, ezta?
Errespetu pixka bat Nuriarekiko.
Eskerrik asko, Alberto.
Ea,
ez zarete ezertaz kezkatu behar, ados?
Ni...
baditut... baditut egun txarrak, baina mundu guztiak bezala.
Baina kito, medikazio eta tratamendu egokiarekin,
bizitza normala izatea lortzen da.
Ikusten? Normala, Joaquin bezala, eta orain, mesedez,
Utziko al didazue hau jasotzen bukatu behar dudala?
Beno, baina lehen bozkatu behar dugu.
-Tira, hori pentsatzen dut nik. -Mmm.
Zer gertatzen da? Ez duzu Nuria entzun, ala?
Entzun dut, Alberto, ozen eta argi.
Bai, bai, eskizofreniko paranoidea da.
Ez.
Ez naiz eskizofrenikoa.
Eskizofrenia paranoidea dut, eta ez da gauza bera.
-Horixe. -Ez, horixe ez!
Nire gaixotasunak ez nau pertsona gisa definitzen.
Nahi duzun bezala.
Edozein kasutan eta diozunaren arabera,
zure gaixotasuna kontrolpean dago, eta asko pozten naiz horregatik,
baina biok dakigu badirela gaixotasun mentalak,
egoera larrian egonda bizimodua ezinezko egiten dizutenak.
Baina zer gertatzen da, orain psikiatra zara, Ricardo, edo nola?
Urte asko bizi izan nintzen nire amarekin,
gaixotasun mental larria zuena.
Badakit zertaz ari naizen.
Ba hobeto, Ricardo,
zure amak gaixotasun mental bat badu,
Joaquin ulertu ahal izango duzu, eta baita Nuria ere.
Alberto,
ondotxo dakit zertaz ari naizen.
Barkatu, Ricardo,
baina zergatik uste duzu Joaquinek
gaixotasun mental larria duela?
Alberto, Joaquinek gaixotasun mental larria al du?
Ba ez dakit, Ricardo, ez diot galdetu.
Eta zergatik ez?
Ba adeitasunagatik, Fernando. Utzi, zuk ez duzu ulertuko.
Bale, Alberto, baina adibidez,
Joaquinek huts egin al du inoiz lanera?
Nik dakidala ez.
Bale, edo berandu iritsi da edo lehenago joan da
edo ez egote momenturen bat izan du.
9etatik 14etara egiten du lan, ni iristen naizenean bera jada badago
eta nik dakidala ez da inoiz lehen joan.
Bale. Ikusten?
Beraz, larritzen zaituztena baldin bada
Joaquinek buruko gaixotasun larria izateak
izan ere, hala balitz,
egun batzuetan ezin izango litzateke ohetik jaiki,
medikazio gehiegi hartu ere.
Albertok ikusi ez izanak ez du esan nahi gertatu ez zaionik,
bozkatu behar dugu.
Nola bozkatuko dugu horrelakorik ezagutzen ez badugu?
Hori izan daiteke irtenbidea.
Zer?
Joaquin ezagutzea.
Nola?
20tan dator kontratua sinatzera, ez?
Ba hori, zurekin geratuko gara, eta horrela ezagutuko dugu.
eta horrela erabakia hartu.
Mesedez, ezin diogu hori egin.
Baina zergatik ez?
Agurtzea da bakarrik.
Beno, agurtzea eta pixka bat ezagutzea.
Ez dut jokatuko dagoeneko hitzartuta dudan alokairua,
Joaquinek gaixotasun mental bat du,
baina ez da inozoa
eta konturatzen bada, ez dit pisua alokatu nahi izango
eta seguru zuek atzera botatzen zaretela
beraz, ez naiz arriskatuko.
Ez da zertan konturatu behar.
Etorri bezain laster,
bizilagun batzarra amaitzen arituko bagina bezala egiten dugu,
bide batez aurkezten diguzu, eta, ikusten dugunean,
erabakia hartzen dugu.
A, oso ondo!
Eta nola helarazten didazue erabakia? Keinutxoka?
Tira, aizue, Jainkoarren!
-Beno, ez dakit... -Nik ilea ukitu dezaket.
Baietz baldin bada, ilea. Eta ezetz bada?
Aurpegia?
Aurpegia, aurpegia...
Zehatzagoa den zerbait.
Barrabilak.
Zer? Nola?
Ea, goazen ikustera ea ondo enteratu naizen.
Beraz, denok hemen geratzea nahi duzue,
Joaquinen zain. Aurkeztuko dizuet,
eta jarraian, ilea edo hankartea ukitzen hasten bazarete
Esango diot alokatzen diodan edo ez, hala da?
Ez dut sinesten entzuten ari naizena, benetan.
Benetan oso gaizki zaudete.
Ezin dugu horrelako erabakirik hartu Joaquini buruz ezer jakin gabe.
-Badakigu informatikaria dela. -Beno, beno.
Informatikaria izateak liluratzen nau.
Ez, ez, barkatu, badakigu.
Jakina dakigula, badakigu gizarteratze
eta laneratze programa baten bidez
lortu zuela lana, ezta?
Bale. Badakigu tutoretzarik gabeko pisu bat alokatuko duela.
Horrek esan nahi du pertsona erabat funtzionala dela.
Eta gainera tipo ona da.
Bizkarra erakutsi orduko
utzi duzun tipo ona.
Baina horrek ez du zerikusirik, hori arrazoi pertsonalak dira.
Nik egiten dudana egiten dudala ere,
esaten dizuet Joaquin tipo ona dela.
Baietz, Alberto, baietz, zu Joaquinekin ezkonduko zinatekeela,
baina berarekin biziko garenak gu gara
eta eskubide osoa dugu jakiteko
zer motatako pertsonak biziko diren eraikin honetan.
-Hori horrela da. -Baina, bizi zer, Ricardo?
Berarekin pisu berean bizi beharko bazina bezala diozu.
Asko jota igogailua partekatuko duzue bakarrik,
eta, ikusten dudanez, ez litzaizueke axola oinez igotzea,
beraz ez dago arazorik.
Zuk diozun bezain normala bada,
gure kezka ulertu beharko luke.
Barkatu, zeren kezka?
Zein da kezka, zuek guztiok poliki-poliki hiltzea?
Inork ez du hori esan, ez ditzagun gauzak nahastu, mesedez.
Ez al zarete konturatzen
zein diskriminatzailea den proposatzen ari zaretena?
Ez baduzue nahi Joaquin hona bizitzera etortzea,
zuek alokatzen didazue pisua, ez dago beste ezer esatekorik.
Ziurtatzen dizut, Alberto,
ez dagoela jabearentzat ezer okerragorik
auzokideekin eroso ez dagoen
maizter bat baino.
Mehatxua al da hori?
Ez da mehatxua.
Errealitatea da.
Jabe bati gerta dakiokeen gauzarik okerrena
alokairua ordaintzen ez dion maizter bat izatea da
eta Joaquinekin berme guztiak ditut.
-Alberto, lasaitu zaitez pixka bat. -Oso lasai nago, e.
Joaquinek zurekin lan egiten duela diozu?
-Bai, duela hilabete eta piku. -Oso ondo.
Lanean hasi aurretik elkarrizketa bat egin al zioten
-hobeto ezagutzeko? -Bai, baietz suposatzen dut.
Ba hau gauza bera da, eta askoz arrazoi gehiagorekin,
ez hartu pertsonalki, ez baita hala.
Baina ez naizela hemen geratuko zuekin Joaquinen zain
pilo bat galdera egin diezazkiozuen.
Albertok arrazoi du,
ezin dugu Joaquin hona ekarri
eta gaizkile bat balitz bezala galdekatu.
Ez.
Baina, Alberto, ulertu behar gaituzu.
Ez dugu ezagutzen.
Berari buruz zerbait gehiago jakin beharko genuke
erabakia hartzeko.
Nik jada esan dizuet berari buruz dakidan guztia.
Zerbait gehiago esan ahal izango diguzu.
Ez dakit,
adibidez, neska laguna du?
-Zer? Nola? -Neska lagunik duen.
Edo mutil lagunik.
-Hara bestea. -Zer gertatzen da?
Ezin al mutil lagunik izan?
Niregatik nahi duen bikotekidea izan dezake,
txakur batekin ezkonduko balitz bezala, ez daukat inolako arazorik.
Ez, komunitate honetan animaliak debekatuta daude,
estatutuek diote.
Ez du txakurrik!
Eta zein da arazoa bikotekidea badu edo bakarrik bizi bada?
Beno, ez da gauza bera.
Bikotea izateak nolabaiteko egonkortasuna dakar.
-Nolabaiteko heldutasuna. -Konpromisoa.
Ardurak hartzeko gaitasuna.
Ba nik ez dut bikoterik.
Nahi ez dudalako, ez ezkongairik ez dudalako.
-Bai, noski. -Inork ez du ezer esan.
Ez duzu azalpenik eman behar.
Baina lasai, seguru norbait aurkituko duzula
-eta zu oso gaztea zara. -Lola, ez dut bikoterik nahi!
Baina, ondo pentsatu ondoren,
agian hobe da bikoterik ez izatea.
Imajinatu neska gaixo hori nola egon daitekeen burutik.
Edo mutila.
Ze astun zauden gai horrekin, gazte.
Zuk ere errebelazioren bat egin nahi al duzu?
Agian bai. Beno, belarriak tente ditugu.
Zure momentua da.
Asko gustatuko litzaizuke nik armairutik ateratzea, e, Fernandito?
Berriz ere Fernandito deitzen
badidazu aulkia buruan apurtuko dizut.
Utziko dituzue eztabaidak? Umeak dirudizute.
Fernandok esan duena ez da txorakeria, e.
Imajinatu bere bikotea dagoela pixka bat...
Pixka bat zer, Ricardo?
Eta berriro diot, zein izango litzateke arazoa?
Ba arriskua bikoiztuko litzateke.
Baina zu tontoa al zara, Fernando?
Eta imajinatu semeak baditu.
Benetan diotsuet, astakeriak esaten jarraitzen baduzue,
ez dakit zer egin dezakedan.
Noski, bikotekiderik ez badu, hori ere susmagarria da.
Zeren susmagarri?
Beno, adin horrekin...
Baina, aizu, adina ez dakigula.
Berak ez du esan?
A, baietz iruditu zait.
Beno, eta zenbat urte ditu?
Ideiarik ez.
Aizu, Maite bezala, Lucas bezala, ez dakit...
E...
Nuria bezala, gutxi gora behera.
45?
Nolatan 45? Aizu!
Azkenean zaplaztekoa emango dizut, Fernando!
Barkatu, aizu, ez zintudan mindu nahi,
baina hain heldua ikusten zaitut...
35 ditudala! 35! Zer egingo dut? Nahi baduzu NANa erakutsiko dizut.
-Nik erakutsiko dizut! -35?
Honek gaur ez du pilula hartu.
Oraindik oso gaztea zara norbait aurkitzeko.
Lola!
Ez dudala bikoterik nahi, utz nazazue bakean!
Bale, bale, utz dezagun adinaren kontua.
Nola janzten da?
Adibidez.
Nola... Nola...?
Zer axola dio horrek?
Bat ere ez.
Pertsona batek nola janzten den ikusita,
nola pentsatzen duen jakin dezakezu.
erlijiosoa den, bikotekidea duen, engainatzen duen,
-zein alderdi bozkatzen duen... -A, bai?
Eta nik, adibidez, zein alderdi bozkatzen dut?
Zuk inori ez, horretarako ohetik jaiki behar da.
A, bai, oso interesgarria da zure teoria, Ricardo.
Horrela eratzen dituzu jendeaz dituzun iritziak?
Ez dela iritzia, Alberto, lehen inpresioa dela.
Horrela ez genuke itsu-itsuan erabaki beharko.
Jantziarekin! Enpresako edozein langilek bezala,
jaka eta gorbatarekin.
Bale. Eta lodi dago?
Eta horrek ba al du zerikusirik?
Baina beno, hau sinestezina da, lodifoboa ere bazara?
Pertsona baten pisuak asko esaten du bere bizimoduaz.
-Horrekin ez nago ados. -Bai, tripatxoa du, nik bezala.
Arazorik al dago?
Jateagatik edo zu bezala garagardoa edateagatik?
-Garagardoa edateagatik ez dut uste. -Zergatik?
Ez, medikaziorik hartuz gero, ziurrenik ez duzu alkoholik hartuko.
Tatuajerik al du?
Ez dakit, Fernando, horrela begiratu hutsarekin ez dira ikusten,
baina gehiago ikertu nahi baduzue
badaezpada besapean svastikarik duen ikusteko, edo,
datorrenean besoa igotzeko eskatuko diogu.
Ikusi ahal izango bagenu, asko lagunduko luke, egia esan.
Horrela, lehen inpresioa izan genezake.
Joaquinen argazkirik ez duzu izango, ezta?
E... Ez.
Begiratu bere WhatsAppean profileko argazkia.
Joder! Ezin dut sinetsi.
-Ez, ez du WhatsApp argazkirik. -Ezta katu batena ere?
Agertzen zaizun panpin lehenetsia.
Ez esan tipo arraroa ez dela.
Zelan deitzen da?
Joder, hau txotxolo jarraitzen du.
Ordu erdi Joaquini buruz hizketan,
eta orain nola deitzen den galdetzen du.
Abizenaz ari naiz.
Orduan galdetu zelan dituen abizenak,
ez zelan duen izena, joder.
Interneten bilatuko dut.
Tira, ezagutzen zaitudanetik
entzuten dizudan lehen gauza zentzuduna.
Zuk ez nauzu ezagutzen!
Ez da beharrezkoa.
Joaquin García.
Joaquin... García.
5000 profil baino gehiago ateratzen zaizkit izen horrekin.
Zein da bere bigarren abizena?
Eta nik zer dakit! Ez naiz bere ama.
Begiratu ezazu... kontratuan, hor agertuko da.
Azkenean, Nuria, daukan guztiarekin,
hoberen dagoena izango da, ikusiko duzu.
Trujillo.
Joaquin García Trujillo.
Trujillo.
Ez. 800 profil baino gehiago ateratzen zaizkit.
Horrela, bi ordu baino gehiago beharko genituzke nor den jakiteko.
Eta deitzen baduzu?
A, ze ideia ona, Maite, ze ideia ona.
Deitu zertarako?
Informazioa ateratzeko eta zalantzak argitzeko.
Kezkatzen gaituen guztia galdetzeko.
Telefonoz ez da hona etortzen bazara bezain oldarkorra.
E... Bale, bale, ondo da.
Ondo da.
Demagun deitzen dudala.
Zer galdetuko diot?
Ondo legoke jakitea zein gaixotasun mental mota duen,
hasteko.
Baina nola galdetuko diot hori.
Alberto, ba esaiozu egia,
esan diguzula nola ezagutu duzun,
enpresaren birlaneratzeko programaren bidez izan dela,
eta lur jota gaudela.
Lur jota, Maite?
Kezkatuta, barkatu.
Ezetz, ez diodala hori galdetuko.
Eta zer? Benetan, zer axola dio zer gaixotasun duen?
Garrantzitsuena da... auzokide ona izatea, ezta?
Eta zer da auzokide ona izatea?
Beno, hori berdin dio.
Ados,
ez galdetu zer gaixotasun duen,
arrazoia duzu oso bortitza izan daiteke,
baina zer medikamentu hartzen duen galdetzen badiozu?
Horrela jakin dezakegu bere gaixotasuna oso larria den ala ez.
Hori galdetzea eta bere gaixotasuna gauza bera da.
Ez, ez da gauza bera.
Oso gauza ezberdinak dira.
A, kaixo, Joaquin, aizu, gauzatxo bat etorri baino lehen,
esango zenidake zer medikazio hartzen duzun?
-Tira, tira, mesedez! -Horrela ez, Alberto, horrela ez,
-baina berez badator... -Berez nola?
Natural, Alberto,
bakarrik jakin behar dugu zer medikazio hartzen duen
erabaki bat hartu ahal izateko, ez da hain zaila!
Gidatzen du?
Ez, medikazioak logura ematen duelako esaten dut
eta oso gogorra bada, medikuak debekatu egin diezazuke gidatzea.
Bai, bai.
Bai, gidatzen du, kotxea dauka.
Ez dut ezer ez esan.
Badut.
Alkohola hartzen duen ala ez jakiteko.
Aizu,
zu deitu eta esan: "Aizu, Joaquin, superrean nago,
eta kontratua sinatuko dugula ospatzeko
zerbait erostea pentsatu dut".
"Zer nahiago duzu, ardoa edo garagardoa?"
Eta alkoholik hartzen ez duela esaten badizu,
orduan modu inozo eta inprobisatuan esaten diozu:
"Aizu, eta zergatik ez duzu alkoholik edaten?".
E?
A, noski!
Eta orduan esango dit zehazki
zein den pilulen izena, ezta?
Hor sartzen da zure trebetasuna, joder, ez da hain zaila.
Egizu zure auzokideengatik.
Eta bat-batean alkohola edaten duela esaten badio?
Hori ona edo txarra litzateke?
Ba orduan da oso medikazio gutxi hartzen duela,
edo hartzen duen medikazioa alkoholarekin bateragarria dela
eta gaixotasuna arina litzake.
Edo agian ez, agian ez dio kasurik egiten bere psikiatrari
eta ez du medikazioa hartzen
edo alkoholarekin nahasten du, debekatuta dagoena.
Batzuei dagoeneko dena berdin zaie, badakit zertaz ari naizen.
Orain ez dakit okerragoa den edatea edo ez edatea.
Beno, begira, ondo da, kito.
Deituko dut, baina deiaren ostean
amaitu da eztabaida, okay?
Benetan?
Joder!
Zer?
Bateriaren % 3 geratzen zait, kargagailua behar dut.
% 3?
Ez, ez dut kargagailua ekarri.
Itxaron, poltsan dudan nirea emango dizut.
Joder!
Tori.
Ez, ez, honek ez dit balio.
Ai ama!
iPhone bat da, ez?
Bai, % 2 itzaliko zait.
Etxera noa nirearen bila.
Lucas, korri, korri, korri!
Akabo Joaquinekin hitz egitera.
Emadazu bere zenbakia eta nirearekin deituko diogu.
Ezta pentsatu ere.
Eta zer arraiotarako nahi dut nik eskizofreniko baten telefonoa?
-Gero ezabatuko dut, joder. -Ezetz ba, ezta pentsatu ere!
Tira, Nuriari, emaiozu Nuriari, dei diezaiola berak.
Beno, bai, Nuriaz fidatzen naiz, bai.
-Nuria, mesedez. -Mmm...
-Nuria, mesedez. -Sentitzen dut.
-Ez, ez, zeren... -Dei bat besterik ez da.
-Deitxo bat besterik ez. -Zer kostatzen zaizu deitzea?
Ezetz, etxean utzi dudala telefonoa.
Zuk ez duzu telefonorik?
-Ez, ez, ez. -Nik badut.
Ez dizuet telefonoa emango.
Lucas hemen egin behar legoke.
-Aupa, motel! -Joder, bazen garaia.
Umea...
Bai, hau bai.
Azkar, azkar.
-Ez du kargatzen. -Ez?
Joder, funtzionatzen ez duen bat ekarri duzu.
Nire kargagailuak primeran funtzionatzen du.
Entxufea izan behar du, ez du funtzionatzen.
Hor!
Hor.
Joder, baina zer etxe kaka daukazun!
Koño, lanparak.
Azkenean pena emango dit Joaquin hona bizitzera etortzeak.
Bale.
Inork ez ditzala lanparak ukitu,
pianoaren atzean entxufe bat dago libre.
Goazen. Hor!
-Bai, hor atzean. -Bultzatu!
-Aizu. -Bultzatu gehiago.
-Bultzatu! -Zenbat pisatzen duen...
-Bultzatu! -Niri bihotzekoak emango dit.
-A! -Bale!
-Bale, hor dago. -Hor!
Azkar, mesedez.
Bai, honek funtzionatzen du.
Utziko didazue lasai pixka batean?
E?
Eskerrik asko.
Shhh, shhh! Bozgorailua.
-Nola bozgorailua? -Noski.
Entzun behar dugu.
Zertarako egiten dugu hau bestela?
A zer emozioa!
Bai, gaur gauean ez dut lorik egingo.
Gau guztietan bezala,
besteoi lo egiten utziko bazenigu...
Isildu zaitezte!
Itxoin, zer galdetu behar nion?
-Garagardoa ala ardoa edaten zuen. -Ez, hori bai.
Erantzuten didanean esan nahi dut. Nola galdetzen diot pilulena?
Inprobisatu, zerbait bururatuko zaizu.
Ezin dut horrelakorik inprobisatu.
-Zure itxurak egiten ari naiz. -Ez, ez.
-Baietz! -Ezta pentsatu ere!
Azkenean mugikorra apurtuko duzue.
Bale, inprobisatuko dut, baina kanpora!
-Joder! -Baina ez du ezertarako balio.
Kaixo, Joaquin naiz.
Une honetan ezin dizut erantzun,
utzi ezazu zure mezua.
Piii!
Zorte txarra, zer egingo diogu.
"Pi" egin du.
Ez, ez du "pi" esan.
"Piii" esan du.
Kontuz.
Tipo honek oso gaixotasun mental larria du.
Ezetz, Fernando,
Joaquin horrelakoa dela, oso umore berezia du.
Alberto, hori ondo ez dagoela.
Ezetz, Ricardo, Joaquin oso tipo atsegina dela,
pilo gustatzen zaio bromak egitea.
Zu barrezka ikusi gaituzu?
Eta zuk, Fernando, barrerik egin al duzu inoiz zure bizitzan?
Niri grazia egin dit.
Niri ere.
Baina entzun al duzue? Normala iruditzen zaizue?
Berriro gaude normala denarekin eta normala ez denarekin.
Niri originala iruditzen zait.
Alberto, hau serioa da, e?
Ondo dagoen zeinek grabatzen du "pi" bat erantzungailuan?
-Esan. -Ez, ez du "pi" esan.
"Piii!" esan du.
Bai, bai, agian arraro xamarra da,
baina hortik gaixotasun mental larria duela pentsatzera
"pi" esan duelako, niri iruditzen zait zuek zaretela
zuena begiratu behar duzuenak.
Alberto, berriro diot, ez du "pi" esan, "Piii!" esan du,
eta horrek guztia aldatzen du, sentitzen dut.
Pertsona hau ez dago ondo.
Sentitzen dut, baina bozkatu behar dugu.
Berriro!
Benetan Joaquin botako duzuela atzera
bakarrik "piii" esan duelako?
Ez da "pi" hori bakarrik, Alberto, ahotsa da.
Zer gertatzen zaio bere ahotsari?
Ez duzu entzun nola esan duen "kaixo, Joaquin" naiz,
nola esan duen "utzi ezazu zure mezua"?
Ikusten da gaizki dabilen gizon baten ahotsa dela.
Bozka dezakegu eta honekin behingoz bukatu, mesedez?
Ezin dut sinetsi, benetan.
Orduan, nola egingo dugu proposamena?
Zoro bat auzokidetzat onartzen dugun ala ez.
Ai, Lucas, ez izan astakilo, mesedez!
Ez, ez, ez! Ez, ez! Barkatu, oso ondo esana, Lucas, zeren...
Hori da zehazki egin nahi duzuena
eta hori ezin da bozkatu! Ez al duzue ikusten?
Beno, niri ez zait oso legala iruditzen.
-Eskerrik asko! -Eta zergatik ez?
Oso demokratikoa ez delako.
Bozkatzea baino demokratikorik...
Bozkatzea demokraziaren funtsa da.
Kontua da ez garela hori bozkatzen ari,
Albertori pisua alokatzen diogun edo ez bozkatzen ari gara.
Igogailua aldatu ala ez bozkatzen ari ginen, ezta?
Igogailua aldatzen dugun edo Joaquin etortzea onartzen dugun.
Ez, igogailua aldatzen badugu, nik Joaquini alokatzen diot pisua.
Bai, hori, hori, nahastu naizela.
Daukagun dirua igogailua aldatzeko
edo Albertoren pisua alokatzeko
erabiltzen dugun bozkatzen ari gara.
Beno, apuntatuko dut, eta horrela behar bezala bozkatuko dugu.
Errondak jarraituko ditugu, bestela...
Arauak ezagutu behar dira.
Aizu, Ricardo, 10 urtez komunitateko presidente izan zinenean
igogailua aldatu izan bagenu,
ez ginateke orain eztabaidatzen arituko.
Baina igogailua huts egiten hasi da
zu beste guztiok bezala hautatua izan zarenetik.
Lasaitu gaitezen.
Beno, ikus dezagun, lehen aukera,
igogailua aldatzea
eta Albertori pisua ez alokatzea,
eta bigarren aukera, ez dugu igogailua aldatzen
eta Albertori alokatzen diogu pisua.
-Nik ezetz bozkatzen dut. -Nik ere.
Ezetz zeri?
Ez dute Joaquin etortzerik nahi!
Ezetz!
Ez dugula igogailua aldatzen eta Albertori alokatzen diogula pisua.
Hau sinestezina da, benetan!
Baina zer ostiarako nahi dugu pisua?
Eta horrek zer axola du orain?
Tira, pisua alokatu behar badugu,
ondo legoke jakitea zertarako erabiliko dugun.
Gutxienekoa litzateke.
Berdin dio, zerbait okurrituko zaigu.
Orain garrantzitsuena arazoa gainetik kentzea da.
Joaquin ez da arazoa bat, pertsona bat da!
Bai, eta gainera etortzean dago, Jainkoarren.
Beno, ea, eskua altxatuko dugu
igogailua aldatu ez
eta Albertori pisua alokatu nahi diotenek, horrela...
Badagoela, ez nahastu, Lola, argi dago.
Niri sekretuan egin nahiko nuke bozketa.
Nolatan sekretuan?
Eskubide osoa du.
Eta nik eskubidea dut zer iritzi duen jakiteko.
Baten botoak ez ditu gainerakoak baldintzatu behar.
Lolak eskua altxatuko du agian,
Fernandok lehenago altxatu duelako berea
eta horrek eragina izango du bere erabakian.
Sekretua bada, inork ez du inor baldintzatzen.
Nik ez dudala Fernandok bozkatutakoa bozkatuko.
Altxa dezagun eskua denok batera.
Beti bezala, bat, bi eta hiru.
Bat, bi eta hiru zer?
Zenbatu ondoren altxatzen dugu eskua.
Edo ez.
Nola ezetz?
Bada, ezetz bozkatzen baduzu, ez duzula eskua altxatuko.
-Egia da. -Beno, goazen entseiu bat egitera.
-Ados. -Ados.
Bat,
-bi... -Segundo bat, segundo bat.
Hirua eta gero edo hiruan bertan altxatuko dugu eskua?
-Ez zaidala argi geratu. -Bat, bi eta hiru!
Goazen.
Bat, bi...
Itxaron, itxaron.
Pentsatzen ari naiz entsegu bat egiten badugu
jakingo dugula zer bozkatuko dugun eta baldintzatzen jarraituko dugula.
-Ez du zentzurik. -Beno, nahiko da!
Ume honek ez du ezer seriotan hartzen,
ezin dugu aintzat hartu.
Bere botoa baliogabea da eta kito, bozka dezagun besteok.
Fernando, Lucas adinez nagusia da eta botoa eman dezake.
Hau? Hori ez da inoiz adinez nagusia izango.
21 urte ditut!
Horregatik, nola jakingo du 21 urteko haur batek
komunitate honek behar duena?
Agian ez, baina zu bezain jabea naiz, beraz,
hobe duzu isilik egotea, ahozabal.
Zu jabea zara,
zure aitatxok erosi zizulako.
E... Aldentzen ari gara.
Ni zure adina nuela taxian lanean ari nintzen
eta 25 urterekin lizentzia erosi nuen.
Nik, nire adinarekin, erabaki dut ez dudala inoiz taxirik gidatuko,
eta 25 urterekin erretiratzeko asmoa dut.
Zu erretiratu? Zer utziko duzu?
Maria saltzeari utziko diozu?
Zer?
Pixkatxo bat nahi al duzu?
Aste honetan primeran etorriko zaizun eskaintza bat daukat.
Gustatu ala ez, Lucasen botoak zureak edo nireak adina balio du.
Ezetz, ostia!
Nire botoak ez duela balio umetxo arduragabe batenaren adina!
Hau demokrazia bada, zuena, ba nirekin ez kontatu.
Beraz, komeni zaizunerako, gora demokrazia,
baina zerbait gustatzen ez zaizunean, pikutara demokrazia.
Hori da fatxa bat izatea.
-Lucas! -Zer?
Ni fatxa bat izan naiteke,
baina begira nork hitz egiten duen,
hemen, aitatxoren umetxoa,
bizitzak zenbat balio duen ideiarik ere ez duena,
dena ondo murtxikatuta eman diotela
eta orain uste du hona etor daitekeela
-jendea gogaitzera. -Sutan jartzen ari nauzu, aitonatxo.
Zuri ez dizute garaiz zaplazteko bat eman.
Eta zuk emango didazu orain?
Beno, lasaituko gara, e?
Zergatik ez dugu bozkatzen fatxa hau komunitatean jarraitzen duen edo ez?
Nahikoa da, ez fatxa deitu!
Lasai, niri ez zait axola umetxo honek fatxa deitzeak.
Benetan, Fernando?
Ba, jakina, porrero honentzat fatxa izatea sakrifizioaren, diziplinaren,
tradizioekiko errespetuaren
eta aberriarekiko maitasunaren sinonimoa bada,
orduan bai, planetako izakirik fatxena naiz, eta oso harro!
Homofobo, karka, ultrakontserbadore,
arrazista eta matxistarena ahazten zaizu.
Ezin dut ahaztu egunero matraka ematen ari diren homosexualez,
bakezalez eta beganoz inguratuta banago.
Bale, Fernando, nahiko da.
Ezin dugu horrela hitz egin komunitate-bilera batean.
Pilo izorratzen dizu zu bezain ozpindua ez izatea.
Ni izorratzen nauena zera da, 40 urtez leher egiten ibili ondoren,
ia oporrik gabe egunean 16 orduz lanean aritu ondoren,
hona etortzea ezer ez egiten duen mutiko pijo bat,
eta nire semearentzat hitzartuta neukan pisua kentzea,
eta hori dena zure aita aberatsari ez zitzaiolako axola
askoz gehiago ordaintzea zutaz libratzeko!
Zer ostia jakingo duzu zuk nire aitaz?
Pasatzen ari zara, utzi mutikoa.
21 urte ditu, txo.
Ea, nik bakarrik defendatu dezakedala nire burua.
Lasaitu gaitezen guztiok, e?
Ni oso lasai nago, Alberto,
pertsona heldu eta arduratsu baten botoak
eta egun osoa ezer ez egiten
eta marihuana erretzen ematen duen mutiko batenak
balio bera zergatik ezin duten izan argudiatzen nabil soilik.
Baina ez al duzue ikusten gutaz barre egiten ari dela gure aurrean?
Ai, behar bezalako aita bat izan bazenu...
Ni ez nabil egun osoan marihuana erretzen!
Karrera bat ikasten dut!
Zu zara egunero gorrotoarekin dabilena gora eta behera!
Nire aitaz hitz egin nahi duzu?
Eta zure semea?
Zergatik ez dugu hitz egiten ikusi
ere egin nahi ez zaituen zure seme horretaz?
Ze ostia diozu? Zer jakingo duzu zuk!
Nik dakit eta komunitate osoak daki!
Taxiarekin bakarrik zoaz
putetxe batetik bestera,
zure emaztea etxean uzten duzu, adardun gaixo bat bezala,
eta pentsatzen duzu inork ez dakiela, baina denok dakigu!
Zuek ez dakizue ezer ez!
Tira, Fernando, horregatik ez zaitu ikusi ere egin nahi zure semeak,
ezin baitu jasan bere aita putazaleari aurpegira begiratzea.
Lucas...
Nire semeaz berriro bazabiltza muturrekoa emango dizut!
Fernando, mesedez.
Ezin da zure semeaz hitz egin, baina nire aitaz bai, ezta?
Beno,
Zergatik ez dugu hitz egiten zugana
hurbiltzen uzten ez dituzten bilobez?
-Amatxo maitea! -E, e, e!
Kendu, utzi!
Akabatuko zaitut! Zoro al zaude?
-Umetxo! -E!
-Zer gertatzen zaizu? -Ez zaitut ulertzen!
Goitik beherako gizona zara!
Ondo dago Lucas bere onetik ateratzea, ume bat da, baina zu...
Gurutzatu ezin diren marra gorriak daude!
-Bale, nahiko, lasaitu. -Eta zuk gurutzatu ditzakezu.
Ez da bere errua horrelako aita bat izatea.
Ez dakizue ezer ez nire aitari buruz!
Nahiko da, Lucas, nahiko da!
Ezin duzula horrela hitz egin!
Eta zu, Fernando, mesedez, ezin zara horrelakoa izan,
21 urte dituela bakarrik!
Nola bururatzen zaizu indarkeria erabiltzea?
Nora zoaz, ama, irainka eta bortizkeria horrekin?
Inora! Senetik ateratzen zara!
Ezin duzu drogata eta porrero deitu!
Ez al duzu pentsatu hau
bere aitaren arreta erakartzeko besterik ez dela?
Eta berriro nire aita!
Hori da harreman hautsi batean ohikoa dena:
semeek ez zaituzte desafiatzen,
maitasuna eskatzen dizute eta eman behar zaie
bestela galtzen dituzu, zure onetik ateratzen bazaituzte ere.
Utz ezazu gai hori, bale?
Aitak zu ez maitatzea
eta bere bizitzatik botatzea gauza izugarria da.
Mundu guztiaz ez daki aita izaten.
Noski baietz, Maite, baina iruditzen zait zu ez zarela egokiena
gai honi buruz aholkuak emateko.
A, ez? Eta zergatik ez? Alaba nerabe bat dut.
-Horri buruz zerbait jakingo dut. -Noski.
Zure alabarekin duzun harremana hain ona denez...
Zurea eta zure semearena eta Lucas eta bere aitarena baino hobea.
Bai, noski, zuen oihuak laguntza eta ulermena dira.
-Noski! -Eztabaidatzen dugu, bai,
baina normala nerabe bat daukazunean.
Nik ere garrasi egingo nioke daramatzan pintekin.
Aizu, nork galdetu dizu?
Ni zure alde nago, baina ez da normala daramatzan gonak.
Zertaz ari zara? Alabak ezin hobeto darama gona, hemendik.
Zure etxean izango da, neska.
Zuk ez al dituzu ikusten
Instagramera igotzen dituen argazkiak?
Normala bere adineko neska batengan.
Maite, mesedez.
Ondotxo dakit zer igotzen duen bere kontura, e?
Agian bi kontu ditu.
Eta zergatik izango ditu bi kontu?
Zuk zer uste duzu?
Esango didazue, mesedez, zer egin nahi duzuen pisuarekin?
Bai, mesedez, bozka dezagun behingoz, bozka dezagun.
Ba agian, Maite,
zure alabarekin duzun harremana ez da zuk uste bezain ideala.
Mira, Fernando, argi daukadana da
ez dudala bere akatsengatik txikituko,
eseri eta hitz egingo dugu,
begirune handia diot bere askatasunari, jada handitxoa da.
Igotzen dituen bideoak ikusiz gero, beste modu batera pentsatuko zenuke.
Ze bideo?
Bigarren kontukoak.
Engaina ez zaitzatela,
zure alabak egiten duena superartistikoa eta modernoa da.
Sekulako sentsibilitatea du eta sekulako talentua du.
Egiten duena oso berezia da.
Ea!
Eskerrik asko, Lucas, oso polita izan da hori.
Entzun duzu, Fernando?
Gazteek asko dute guri erakusteko.
Pixka bat gehiago ikasi beharko zenuke Lucasengandik,
hainbeste kritikatu beharrean.
Noski, noski, Maite,
ziur nago Lucasek gauza asko dituela zure alabari erakusteko.
Zer esan nahi duzu, Fernando?
Lola.
E...
Beno, gazteak direla, ikusten direla,
elkarrekin ibiltzen direla...
Elkarrekin nortzuk?
Nire alabarekin zabiltza?
Elkarrekin?
Ez.
Ziur?
E...
Aizu, pare bat musu eman diogu elkarri, kito.
Nire alabari musu eman al diozu, umemoko hori?
Adinez nagusia zarela eta nire alabak 17 besterik ez dituela!
Baina orain 18 bete behar ditu.
Baina 17 dituela eta adin txikikoa dela, salaketa jarriko dizut!
-Maite, lasai. -Lasai, baita zera ere!
Nire alaba berriro ukitzen baduzu,
polizia deituko dut, pedofilo halakoa!
Mesedez, lasaitu zaitez, eskizofrenikoa ematen duzu eta.
Elkar maite badute ez da ezer gertatzen.
Baina zer ari zara esaten?
Nik ez dudala maite.
Ez al duzu esaten bere askatasuna
errespetatzen duzula eta dagoeneko handia dela?
Kito, nahi duenarekin egon ahal izango da.
00:53:39:24 00:53:40:24 01:00 Ez nagoela berarekin!
Ez duzu ezertaz lotsatu behar,
-Oso mutil jatorra zara. -Zer dio eroak? Hago isilik!
-Barkatu? -Maite, ez pasatu.
Aizu, ni zoro egongo naiz, bai, baina zu faltsu hutsa zara!
-Faltsua zure ama, joder! -Maite, mesedez!
Baina bortxatzaile hau defendatzen ari da!
Ez dut ukitu, joder, musuak baino ez dira izan!
Zer musu eta zer musu ondoko?
Muxuak, Maite, amodio eta pasio musuak, mihiarekin eta guzti!
Baina zu zoro zaude ala agerraldi bat ematen ari dizu?
Maite, nahiko da! E!
Kontuz nola hitz egiten diozun zure suhi izango denari,
laster amona egin zaitzakeela!
Har itzazu pastilla puta horiek, zoro halakoa, eta zu,
nire alabarengana berriro hurbiltzen bazara, zakila moztuko dizut!
Ulertu duzu?
-Esan! -Existituko ez balitz bezala.
Baina zuk nor zara, Maite, haien harremana debekatzeko?
Bere ama naiz eta nahi dudana egiten dut, argi gera dadila!
-Nahiko da, ez? -Maitek eskubide osoa du
alaba porrero horrengandik apartatzeko.
A...
Nire alabari porrurik eman al diozu?
-Joder! -E, e, e!
Mesedez, nahiko!
Mesedez!
-Aizue, mesedez, nahiko da! -Sasikume halakoa!
-¡Maite, nahiko da! -Jainkoarren!
Porruak eman dizkiola!
Baina zer gertatzen zaizue?
Zoratzen ari zarete ala?
Mesedez, Alberto, zuzen hitz egin, zoroak ez,
gaixo mentalak
-Horra hor klaseko ergela! -Kontuz estresarekin, Nuria.
Gaixotasun bat duela esatea zuzenagoa da.
Nahiko da errespetu faltekin!
Zer uste duzu, besteak baino hobea zarela ala?
-Ez dizut ulertzen. -Ulertzen nauzu!
Ez al da esaten buruko gaixotasun mental bat duela?
Burmuinik ez dagoen tokian, ezin duzu gehiago eskatu!
-Utzi tontoarena egiteari. -Ez dut tonutxorik jarri.
-Ez? -Beno, Nuria.
-Aizu, utz nazazu! -Lola da pasatzen ari dena,
badirudi ez duela bizirik, beti gauzak esaka!
Hori da zure alabari kentzen ari diozuna, bizitza!
Ba al dakizu nola deitzen dizuten? Ikusezina!
Ikusezina deitzen dizute bizitzarik ez duzulako,
horregatik zaude egun osoan
besteen etxean muturra sartzen!
-¡Nahiko da! -Emakume ikusezina!
Hori da zu zarena, ikusezina!
Horrela da, Maite,
Ikusezina naiz.
Primeran esan duzu
eta ikusezina naiz ez bakarrik zuentzat,
nitaz arduratzen zaretela
komunitateko zerbait behar duzuenean bakarrik,
ikusezina naiz
inori axola ez diodalako.
Nire senarra hil zen,
nire semeak joan ziren, normala,
bizitza horrelakoa da.
Ez diet errurik botatzen.
Bai, ondo esana.
Ez dut bizitzarik.
Bakarrik nago.
Eta nire adinarekin bakarrik egotea, Maite, benetan,
ez da erraza.
Deirik ez jasotzea, mezurik ez jasotzea... “Lola, zer moduz zaude?”
Eta goizero leihotik ez botatzearren
besteen bizitzaz arduratzen naiz,
baina kontuz, laztana.
Agian urte batzuen buruan,
zuri berdina gertatzen zaizu.
-Joaquin, zelan zaude? -Bozgorailua!
-Bai, oraintxe deitu dizut. -Ardoa edo garagardoa?
Zer medikazio hartzen du?
-Galdeiozu. -Galdetzeko...
Neska-laguna duen!
Barkatu, galdetzeko...
ea kotxez etorriko zaren... garajeko atea irekitzera jaisteko.
A, oinez zatozela, oso ondo.
Eta, aizu, asko geratzen zaizu?
5 minutu.
Oso ondo.
Bai, bai, hemen nago zure zain.
Orain arte.
Emankizuna amaitu da.
Mundu guztia bere etxera.
Zergatik ez duzu bozgorailua jarri?
Zergatik ez diozu galdetu hitz egin duguna?
Nire etxetik joateko, joder!
Oraindik ez dugu erabakirik hartu, Alberto.
Gauzak bukaerara arte ondo egiten dira edo ez dira egiten.
Oso ondo,
Bukatu dezagun honekin behingoz.
Ez duzue Joaquin etortzerik nahi, ez? Primeran.
Zuei alokatuko dizuet pisua,
baina Joaquini baino 500 euro gehiagoren truke.
Ez duzue Joaquin nahi, ez?
Oso ondo, hilean 1800 euro
ordaintzen dizkidazue bi urtez eta kito.
Eta zergatik guri 500 euro gehiago?
Eskaintza eta eskariaren legea da, Fernando.
Ez duzue Joaquin? Oso ondo, primeran.
Ba gehiago ordaintzen didazue.
Eskaintza eta eskariaren legea?
Ez dizu lotsarik ematen? 500 euro?
Eta azkar ibili denbora asko galarazi didazuela.
-Eta argi eta garbi esan duzu hori. -Nola ordainduko dugu hori?
-Ez al dizu lotsarik ematen? -Ez nago ados.
Zergatik ordainduko dut
behar ez dudan pisu ustel batengatik?
500 euro gehiago esatea...
-Nahiko da! -Izugarria.
Nahiko da!
1800 euro hilean, bi urtez.
Ez, ez, joder, lapurreta bat dela hori!
Ezin da hori ordaindu, ez.
Noski ordaindu dezakegula.
Beno, zuk ordaindu ahalko duzu, nik ez.
Zergatik uste duzu 1800 euro esan duela?
Ez digulako alokatu nahi.
Jakina nahi duela, nahi ez balu, prezio altuagoa jarriko zukeen.
1800 euro baxu dirudizu?
Albertok, kontable ona izanik,
ezin hobeto egin ditu bere kontuak guk ordaindu ahal izateko.
O, kasualitatea,
igogailu berriaren aurrekontua 43 200 eurokoa izatea,
zatituta 24 hilabetetan, hau da, 2 urte,
hilean 1800 euro kostatzen zaigu,
eskatzen digun prezioa, hain zuzen ere.
Pisua alokatu nahi digu, noski, ezta?
Gehiegikeria da.
Baina zuk proposatutakoa da.
Eta igogailua aldatzen ez badugu
eta dirua pisua alokatzeko erabiltzen badugu?
Baina ez diru guztia
erortzen ari den pisu honetarako bideratu.
Nire baldintzak ezagutzen dituzue, zuek erabaki.
3 minutu dituzue.
Arimarik gabeko lapurra zara.
Nor? Ni?
Ez.
Zuek zarete lapurrak.
Zuek zarete Joaquini pisu hau kendu nahi diozuenak,
zuen aurreiritzi zikinengatik.
Guk lapurrak?
Begira, maitea, asko kostatu zitzaidan nire etxea erostea
eta bloke honetan egin banu, beste gauza askoren artean,
auzoteriak nire alabarentzat ematen zidaten segurtasunagatik izan zen.
Egiten ari garen gauza bakarra gure segurtasuna zaintzea da.
Primeran, Maite, segurtasuna nahi?
Ba, badakizu, ordaindu eskatzen dudana
eta gera zaitez zure segurtasun nazkagarriarekin.
Denak du prezio bat, ezta?
Hemen duzue Alberto.
Kausa galduen heroia.
Ahulenak defendatzeko prest dagoen zaldun prestu eta zuzena,
hori bai, dirua tartean sartzen den arte
eta jada ahulik ez dagoenean,
ezta defendatzeko kausarik ere.
Dirua, dirua, dirua.
Hori da axola dizun gauza bakarra, dirua!
Bai, Ricardo,
Dirua behar dut, hilabete bukaerara iristen ez naizelako!!
Hain zaila da ulertzen?
Nik ez diot pisua alokatu nahi Joaquini nire bihotz nobleagatik
edo zuei kapritxo batengatik,
dirua behar dudalako baizik!
Irabazten dudanarekin ez dut nahikorik!
Lehen etxean bi soldata genituen,
baina orain bakarrik bat.
Bai.
Nire emazteak utzi nau eta beste batekin joan da.
Eta gainera epaileak erabaki du
ezinezko mantenu bat ordaindu behar diodala,
primeran bizi ahal izan dadin
berarekin eta nire seme-alabekin biziko den pisu batean.
Eta ezin dut gehiago... itota nago eta...
eta horregatik alokatu behar izan dut 30 metro karratuko
pisu kaka bat Madril kanpoaldean,
ezin dudalako beste ezerekin!
Ez dut hemen geratu nahi alokairuagatik eztabaidan.
Baina dirua behar dut.
Pisu hau alokatzea da aurrera ateratzeko dudan aukera bakarra.
Eta zergatik ez zara hemen geratzen?
Joaquin ezagutu nahi zenuten, ez?
Oso ondo, ba labur agurtu eta bazoazte, bai?
Joaquin, bai, irekitzera noa.
Bai?
Ez?
Bai?
Oraindik ez?
Orain?
Ez? A, itxaron, uste dut heldulekua pixka bat mugitu behar duzula.
Bai, klak egin arte.
Klak egin du?
Bai, bale, primeran.
Benetan?
Naturaltasunez, mesedez.
Ea ba!
Entzun ondo,
Joaquin ezagutuko duzue, 5 minututxo egon,
errespetuz nahi duzuena galdetu
eta erabaki bat hartzera zoazte, berdin zait non,
Lolaren etxera, Fernandorenera, atarira edo tabernara, berdin zait,
baina mezu bat bidaltzen didazue mugikorrera hartutako erabakiarekin.
Argi dago? Eskuekin bozkatzen duzue, oinekin, ezkutuan,
berdin dit.
Etxebizitza alokatu nahi badidazue, nik esandako baldintzekin,
zuk, Lola, presidente andrea bezala, mezu bat bidaltzen didazu
-hartutako erabakiarekin. -Oso ondo.
-Ulertuta? -Aja.
Tira, eser zaitezte, tira, normalak bagina bezala.
-Joaquin. -Kaixo, Alberto.
-Zer moduz? -Beno.
Aizu, ondo?
Bai, lasai, komunitate-bilera bat amaitzen ari ginen.
-Sartu. -Nahi baduzu,
behean itxarongo dizut.
Ez, ez kezkatu, horrela auzokideak aurkezten dizkizut.
-Sartu, sartu. -Alberto...
Aizue, hau Joaquin da.
-Kaixo, Joaquin. -Kaixo. Zelan? Zer moduz?
Kaixo. Zelan? Zer moduz?
Baina pasa, pasa, Joaquin, ez geratu hor.
Ez, Albertorekin hitz egitera bakarrik etorri naiz,
-ez dut molestatu nahi. -Ez da molestia.
Mesedez, eseri, eroso jarri.
Eztabaida txiki bat amaitzen ari ginen, alegia, zer ezkutaturik ez,
bozkatzea geratzen zaigu bakarrik.
Eseri, mesedez.
E... Bai.
Beno, inoiz ez dut aukera izan
komunitate-bilera batean egoteko.
Eta zer bozkatzen ari zineten?
E...
Igogailuari buruz ari ginen hizketan.
A.
Beno, igogailua eta beste gauza batzuk.
Bai, merezi ez duten gauza oso aspergarriak...
Ezta?
Agian Joaquin lagundu gaitzake, ezta?
E... Ez, Lola, ez dugu Joakin gure bilerarekin aspertuko.
Ez da molestiarik, benetan,
hemen nagoela lagundu ahal bazaituztet...
Igogailua aldatuko dugun erabakitzen ari ginen,
-edo... -Edo ez dugun aldatzen.
Konturatuko zinelako,
Joaquin, igogailua oso zaharra dela
eta guztiz beharrezkoa dela berri bat edukitzea.
Egia esan, eskaileretatik igo naiz, ez dut ikusi.
Zergatik ez zara igogailuan igo?
Beno, egunero gimnasiora joaten naizelako
eskailerak 500 aldiz igotzera,
136 eskailera ez dira hainbesterako.
Zenbatu dituzu?
Eskailerak zenbatzen doazen horietakoa zara?
Beno, bai, erraza da, laugarren solairua,
2 eskailera-atal solairu bakoitzeko, 17 eskailera zati bakoitzeko, 136.
Noski.
Baina, tira, igogailu berria
kostatzen duenaren araberakoa izango da
aldatzeko edo ez aldatzeko erabakia, ezta?
E...
Imajinatu dirua arazoa ez izatea.
A! Dirua duzuela.
Orduan aurrera, zein da arazoa?
Ikusten?
Joaquin igogailua aldatzearen alde dago.
Bai, dirua izanda zergatik ez zenukete egingo?
Noski.
Bide batez, Alberto, meriendatzeko gozo batzuk ekarri ditut.
A.
Baina ez nekien hainbeste izango ginenik.
Platertxo batzuk ekartzen badituzu banatzeko...
Bai, bai, bai, noski.
Alberto, ez al diozu edatekorik eskaintzen Joaquini?
Ez, lasai.
Gozoekin hartzeko zerbait.
Ardotxo bat, agian?
Ez, ez, nik ez dut enbarazurik egin nahi,
Albertorekin hitz egitera baino ez naiz etorri.
Ez dut enbarazurik egin nahi.
Gainera, ardo gozoak ez dit onik egiten.
-Garagardo bat agian? -Ez, txarrago.
Garagardo bat hartzen badut lokartzen naiz.
Ardoak eta garagardoak ez didate onik egiten.
-Ez duzu alkoholik hartzen, Joaquin? -Bai, bai, bai.
Patar likoretxo bat hartzen dut egunero jan ostean.
Aizu, Joaquin,
barkatu galdera, baina...
Seme-alabarik al duzu?
Ez, egia esan, ez... ez dut seme-alabarik, baina kontua da ez...
Zer gertatzen da?
Ez duzue entzun? Zerbait entzun dudala iruditu zait.
-Ahots bat, agian? -Ricardo, mesedez.
Ez, interfonoa, ez duzue entzun?
Ez, ez, nik ez dut ezer entzun. Zuek entzun al duzue ezer?
-Ez. -Ez.
Eta zuk, Nuria?
Joder, nola gauden.
Beste zerbait izango zen, tira, berriro deituko du.
Esaten nenbilen familiarik ez dudala,
ez dut seme-alabarik.
Aizu, Joaquin, eta barkatu, zuretzat bakarrik hain etxe handia,
ulertzen dut zure bikotekidearekin bizitzera zatozela.
Gustatuko litzaidake, baina ez, ez dut bikoterik.
Oraingoz, bila nabil.
Elkar ezagutzen duzue?
Nortzuk?
Zu eta Nuria.
-Ez. -Ez.
-Ez dugu elkar ezagutzen. -Ez.
Agian flamenko-kontzertu batean topo egin duzue
eta ez duzue gogoratzen.
Ez, ez, ez, ez.
Ez, ez.
Hurbildu zaitez pixka bat, Nuria, ikus zaitzala Joaquin.
Lola, ez dugula elkar ezagutzen.
Ez, ez, ikusi izan banu, gogoratuko nuke, seguru.
Nik aurpegiak gogoratzen ditut.
Gainera nik ez dut flamenkoa gustuko.
A, ez?
-Eta zer musika gustuko duzu? -Rocka.
-Rocka? -Bai.
Eta bolumena?
Beno, hemen daude platertxoak.
Alberto, ez al zegoen labana handiagorik?
E... Beno, garbi neukan bakarra da.
-Utzi, ez molestatu. -Ez, ez du axola.
-Ez, utzidazu. -Bale.
E...
Guztiok nahi duzue, ez?
-Eta zuk ere bai. -Bai.
Zer gertatu da?
-Baina zer gertatzen zaizue? -Utzi aiztoa oraintxe bertan.
Baina lasai, lasai, moztu besterik ez nuen egingo eta.
Ez zenuten pentsatuko erasotu behar zintuztedala!
Broma bat dela.
Beno...
Ero asko dago hor kanpoan.
Arrazoi duzu, bai.
Ero asko dago hor kanpoan.
Zerbait kontatu al diezu nitaz?
E... Bai, noski, lankideak garela esan diet.
Bai, baina...
Zerbait kontatu diezu? Ulertzen duzu.
E... Beno, Joaquin,
pisua alokatu dudala esan diet,
zuri buruz galdetu didate...
Esan diet...
Osasun mentaleko arazo bat duzula esan digu.
-Nuria. -Zer Nuria eta zer Nuria ondoko!
Ondo da, Alberto, ez da ezer gertatzen,
ez daukat ezer ezkutatzeko.
Hemen zer gertatzen ari den jakiteko eskubidea du Joaquinek!
-nahiko dela! -Zer jakiteko eskubidea dut?
Ba egia, Joaquin, egia.
Nuria, mesedez.
Ez, Nuriak arrazoi osoa du!
Ez, ez du arrazoirik, Joaquinek ez du inolako eskubiderik,
ez da jabea.
Estatutuak oso argiak dira zentzu horretan.
Beno, ondo da, joan egin beharko zinatekete.
Ez, ez, ez.
Barkatu, Alberto, oraindik ez dugu amaitu.
-Oraindik bozkatu behar dugu, ez? -Nuria, mesedez.
Hara! Ez zenuten bozkatu, bozkatu eta bozkatu nahi?
-Horixe egin nahi zenuten! -Nuria, argi eta garbi utzi dut.
Ba goazen bozkatzera
baina Joaquin aurrean dagoela!
Nuria, mesedez eskatzen ari naiz.
Nahiko da!
Altxa itzazue zuen esku nazkagarriak bere aurpegira begira!
Nuria, uste dut pixka bat haserretzen ari zarela.
Bai, pasatzen ari zara.
Haserretzen ari naiz zuek haserretzen nauzuelako!
Kontuz, Nuria, zaindu estresa, haserretu zaitezke eta.
Zuk esaten dituzun gauzak haserretzen naute!
Nuria, aizu, eseri zaitez pixka bat.
Bota dezagun!
Zer?
Zer gertatzen zaizue?
Jada ez duzue bozkatu nahi, ez?
Joaquin aurrean daudela jada ez duzue bozkatu nahi.
Zein ausartak zareten, e?
Nik ez zaituztet gogaitu nahi,
momentutxo batean Albertorekin hitz egitera etorri naiz, eta banoa...
Ezetz, ezetz, Joaquin.
Ba al dakizu zergatik ez duten zure aurrean bozkatu nahi?
-Nik azalduko dizut. -Estatutuek ez dute onartzen.
Estatutuak pikutara, Ricardo!
Ez dute zure aurrean bozkatu nahi...
Bozketa delako zuri Albertoren pisua kentzeko.
Hori da.
Ez dute nahi zu hemen bizitzerik.
Badakizu zergatik?
Ba zoro bat zarelako,
ero bat, zentzugabe bat, txoro bat.
Beno, ez, zoro bat ez, okerrago, hiltzaile potentzial bat zara,
adingabekoen abusatzailea zara,
gaueko isiltasunaren aztoratzailea zara,
piromano bat, arazo bat!
Hori da hauentzako zarena, arazo bat!
Hori da zu zarena eta ni naizena!
Ezta?
Ni zu bezalakoa naizelako.
Nik ere gaixotasun mental bat dut.
Eta badaramat ordubete uler nazaten saiatzen,
baina ez dute entzun nahi,
nahi duten bakarra da Albertori pisua alokatu
igogailua aldatzeko dugun diruarekin
zu hona bizitzera ez etortzeko bakarrik!
Eta hori da bozkatu behar zutena
emakume honek,
pertsonaia honek, irakasle jaunak eta presidente andreak!
-Ni? -Bai, zu!
Ikusezinak, lagun faltsuak deitzen dizun bezala!
Nik ez nion inoiz Albertori pisua alokatu nahi izan,
nik beti nahi izan dut Joaquin etortzea.
-Nola? -Baina mesedez, Lola.
Arratsalde osoa daramazu Joaquini buruz horiek esaten.
-Inork ez du hori esan. -Esan eta pentsatzen dituzue!
Zuk jakingo duzu osasuntsu daukazun neurona bakarrarekin
zer pentsatzen dudan edo zer ez dudan pentsatzen.
Faltsu hutsak zarete!
Zergatik ez duzue hitz egiten orain?
Ez iezadazu atzamarrarekin seinalerik egin.
Zer gertatzen da esan badugu? Herri libre batean gaude!
-Nik ez dut hori esan! -Bai!
-Ez! -Esan duzu!
-Ez dudala esan! -Esan duzu!
Ez dut esan!
Utzi, Lucas, emakumeak horrelakoak dira.
-Zer zerikusi du horrek? -Isil zaitezte!
-Hitz egiteko modua da. -Bai zera! Azaldu ezazu.
Zer duzu emakumeen kontra?
Ez dut ezer ez emakumeen kontra,
baina gauza bat esan eta bi minutura, kontrakoa.
Gauzak pentsatzen ditugulako egiten dugu hori
eta ez digu beldurrik ematen iritzi hobea aitortzeak,
ez, ordea, gizonek bezala, zuzentzen badituzue,
arrautzak uzkurtu egiten zaizkizuela dirudi.
Nahiko da! Gizonok ez dugu ezer ez ondo egiten,
egiten dugun guztia gaizki iruditzen zaizu.
-Nahiko da! -Zuk arazo bat duzu.
Ez, ez dut arazorik gizonekin.
Noski arazoak dituzuela.
Guztiekin, baita zure alabaren aitarekin ere,
zuk ez dituzu gizonak maite, ez dituzu jasaten.
Zuk gizon guztiak txikitzen dituzu, emozionalki blokeatuta zaude.
Isilduko zarete behingoz!
-Fobika emozionala zara! -Fobika emozionala?
zu bezalako pertsona argi eta ikasi baten mailako
irain bat espero nuen, Ricardo txit ilustratua,
baina ikusten dut ezin duzula, eta badakizu zergatik?
Intelektual bat zarelako behin liburu bat argitaratu zuelako
norbait dela sinesten duena!
Arren, egun osoa ematen duzula oso modu harroan hitz egiten,
idazten duzun bezala hitz egiten duzula, utzi horrela hitz egiteari,
barregarri hori, eskolako maisu soila zarela,
izan duzun postu garrantzitsu bakarra...
Isildu zaitezte!
...komunitate honetako presidente izatea izan da,
horregatik ezin duzu jasan orain Lolak,
ikasketarik gabeko emakume batek,
zuk baino hobeto egin dezan nazka ematen dizu!
Ez du inoiz hobeto egingo.
Zu zara emakumeekin problemak dituena!
Eta badakizu zergatik?
Uste duzu denok garela zure ama zoroa bezalakoak!
Ez nire amari buruz hitz egin, ez dakizu ezer!
Utzi bere ama bakean!
Bera ez badu Joaquin uzten, gu ez dugu bere ama utziko.
-Ez amari buruz hitz egin! -Zoramenari beldur diozu!
-Ez dut beldurrik! -Bai.
Guztiok diozue Joaquini beldurra!
Nik ez diot ez Joaquini ez inori beldur!
Arrisku bat dela esaten aritu zara!
-Nik ez dut hori esan! -Noski baietz!
Ez niri hitz egin!
Nahi dudanarekin hitz egiten dut!
Nahiko da, kanpora!
Nire etxetik joateko, joder!
Geldituko zarete behingoz!
Joaquin, etorri.
Joaquin, benetan sentitzen dut hau,
benetan, baina nire errua izan da, ez dakit zer gertatu zaidan.
Baina diru gehiago eskaini didate
eta badakizu zein den nire emazte ohiarekin egoera pertsonala.
Baina beno, ez kezkatu nik pisua zuri alokatzen dizudalako
5 minutu ematen badizkidazu
zoro hauek etxetik kanporatzeko.
Behean itxaron eta orain deituko dizut,
ez duzu hau zertan jasan behar.
Aizu, Alberto, begira,
nik bakarrik esan nahi nizun
eta esatera etorri naiz...
Ez nizun telefonoz esan nahi,
esan nahi nizun... azkenean ez dizudala pisua alokatuko.
Eta zin degizut ez dela entzun berri dudan honengatik,
izan litekeela, baina ez da.
Gauza da beste pisu merkeago eta gurasoengandik hurbilago bat
eskaini didatela eta hobeto datorkidala, horregatik etorri naiz,
aurrez aurre esan nahi nizun eta barkamena eskatu
eta horregatik ekarri nituen gozoak.
Eta beno, eman nizun seinalea ere ez dago itzuli beharrik.
Beno, bueltatzen badidazu hobeto.
E... Bai, bai, bai, noski, ez kezkatu, ez da ezer gertatzen.
Ulertzen dut.
Beno, bulegoan hitz egingo dugu.
Bai.
¡Maite, ea, eta egin izan balu, zer?
Atzamar hori gorde ezazu!
Bai! Pistolatxo bat al da orain? Pin, pan, pun!
Ez dut nahi!
Eta Joaquin?
Joan da?
Behean itxaroteko esan diot,
ez dut onartuko bere aurrean bozkatzea.
Joaquin ezagutu nahi zenuten, oso ondo, ezagutu duzue.
Pisu hau gaur alokatuko da! Nori, hori zuen kontu.
Egiten ari zaretena oso krudela da.
Demokrazia da, Nuria!
Eta orain, mesedez, ekin diezaiogun bozketari.
Bozkatu dezagun.
Bai, mesedez.
Ezin dut sinistu!
Bukatu dezagun hau behingoz.
Lehenengo aurreko akordioa baliogabetu beharko genuke.
Bai, nahikoa izango litzateke
galdera aurreko akordioaren baliogabetzea
modu esplizituan jasotzeko moduan egitea.
Ondo da, orduan...
aurreko erabakia baliogabetuko dugu eta, era berean,
auzokide komunitateak
Albertoren etxebizitza
alokatzeko edo ez alokatzeko botazioa egingo dugu,
bi urtez,
eta hilean 1800 euroko alokairua ordaintzeko.
Aldeko botoak?
Lola, mesedez.
Mesedez, mesedez.
Joder!
Banekien, banekien.
Gehiengoak hitz egin du.
Onartzen da Albertoren pisua alokatzea.
Inork beste zerbait gehitu nahi al dio gai-zerrendari?
Izugarria da!
A ze putaseme koadrila!
Uste duzue ez duzuela patologiarik,
ez baituzue, bekokian kartelik,
Joaquin eta biok bezala, diagnostikatuta gaudela!
Oso ondo, ba badaukazue!
Psikiatriak oraindik ez dio izenik jarri zuenari,
baina egiten duenean, zin degizuet denak giltzapetuko zaituztetela!
Aizue, adi
gaur gauean izugarrizko festa ona egingo dut
eta zure alaba etorriko da!
Ni ere.
Beno, zorionak guztioi, pisua dugu.
Ez dago gaizki demokraziaren kontu hau.
Oso pisu garestia, baina tira, hobe horrela.
Sentitzen dut zure emazte ohiarena, baina prezio hau lapurreta bat da.
Segurtasuna ez zen inoiz merkea izan, Maite.
Niri pena ematen dit Joaquinek, mutil ona dirudi.
Bai, batez ere, labana eskuan duela.
136 eskailera.
Gaitz erdi.