(ภาพบันทึกทางประวัติศาสตร์ ในซีรีส์นี้เป็นภาพจริง)
(และถ่ายช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง)
(ซึ่งได้รับการฟื้นฟูและปรับสี ด้วยเทคโนโลยีภาพดิจิทัล)
(ปี 1940)
(วันที่ 22 มิถุนายน ฝรั่งเศสยอมแพ้)
(วันที่ 7 กันยายน เริ่มต้นลอนดอนบลิตซ์)
(ทิ้งระเบิดลอนดอน ตะวันออกและตะวันตกเฉียงใต้)
(ปี 1941)
(วันที่ 7 ธันวาคม เพิร์ลฮาร์เบอร์ถูกโจมตี)
(ญี่ปุ่นโจมตีสหรัฐฯ เพิร์ลฮาร์เบอร์)
(ปี 1944)
(วันที่ 5 มิถุนายน ปี 1944)
ท่านคือเลือดเนื้อ…
ขึ้นชายหาดหรือยัง เปลี่ยน
วินสตัน
ไม่ไปนอนเหรอ
วินสตัน
รู้ไหมว่าพอคุณตื่นขึ้นมา…
คนหนุ่มของเราสองหมื่นคน…
ต้องเสียชีวิต
(สงครามของเชอร์ชิลล์)
เราจะไม่มีวันยอมแพ้
ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดคือเหตุการณ์ และหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ปิดสังเวียน)
ราคาอันน่าสยองที่เราต้องจ่าย ด้วยชีวิตมนุษย์และเลือด
เพื่อการบุกครั้งใหญ่ของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
จะต้องถูกจารึกไว้ในใจผม
เชอร์ชิลล์ถูกกัลลิโปลีตามหลอกหลอนมาตลอด
เป็นความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง
ขณะเกิดปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด การยกพลขึ้นบกวันดีเดย์ก็ใกล้เข้ามาขึ้นเรื่อยๆ
เขาเริ่มกลัวว่าจะมีการนองเลือด
และเขามุ่งมั่นทำอะไรสักอย่างที่อาจเป็นหายนะ
ถ้าต้องทำปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ดให้สำเร็จ ก็ต้องทำด้วยพลังทำลายล้าง
(ชายฝั่งฝรั่งเศส)
แต่ไม่ว่าพายุจะโหมกระหน่ำ ใส่กำแพงป้อมปราการของเราขนาดไหน
การต่อสู้ครั้งนี้จะต้องสิ้นสุดลง แม้คู่ต่อสู้จะชั่วร้ายแค่ไหน
จักรวรรดิไรช์เยอรมันก็จะมีชัยอย่างยิ่งใหญ่ที่สุด
เยอรมนียังคงครองทวีปยุโรป
อังกฤษ อเมริกา และสัมพันธมิตร
ต้องตั้งหลักบนชายฝั่งยุโรปนั่น
และเริ่มปลดปล่อยยุโรปตะวันตก
(อังกฤษ พฤษภาคม ปี 1944)
ตอนใต้ของอังกฤษทั้งหมด กลายเป็นค่ายทหารขนาดใหญ่…
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ปิดสังเวียน)
ที่เต็มไปด้วยทหารที่ผ่านการฝึก ปฏิบัติตามคำสั่ง กระตือรือร้น
เพื่อสู้กับพวกเยอรมันอีกฟากหนึ่งของทะเล
เชอร์ชิลล์ต้องการกลับมาที่ทวีปในสักวันหนึ่ง พร้อมด้วยกองทหารอยู่เสมอ
แต่เขาไม่อยากลงมือเร็วเกินไป
และเขาอยากลงมือ
ก็ต่อเมื่อเขามั่นใจว่า สำเร็จแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์
คุณทำเรื่องนี้ครึ่งๆ กลางๆ ไม่ได้ เพราะไม่งั้นพวกเยอรมันอาจจะชนะ
คำถามก็คืออุดมการณ์ มันสำคัญขนาดต้องสละชีวิตกันเลยเหรอ
และผมคิดว่าวินสตัน เชอร์ชิลล์ ได้ข้อสรุปแล้วว่าใช่
ศัตรูต้องรู้ว่ากำลังมีการเตรียมบุกครั้งใหญ่
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ปิดสังเวียน)
เราต้องปกปิดสถานที่และเวลาการโจมตี
และทำให้เขาคิดว่าเรากำลังขึ้นบกที่อื่น ในเวลาที่ต่างออกไป
มีสถานที่มากมายที่คุณไปได้ กาเลส์เป็นตัวเลือกที่สมเหตุสมผล
เพราะเป็นสถานที่ที่ใกล้กับอังกฤษที่สุด
แน่นอน นั่นคือสิ่งที่พวกเยอรมันคิด ว่าสัมพันธมิตรจะต้องขึ้นฝั่ง
แต่สุดท้ายนอร์มังดีก็ถูกเลือก
เป็นโอกาสที่ดีกว่าสำหรับเราที่จะขึ้นฝั่ง
เพราะแนวป้องกันที่กาเลส์กว้างใหญ่กว่ามาก
ในยามสงคราม ความจริงมีค่ายิ่ง…
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ปิดสังเวียน)
จนเธอสมควรมีผู้คุ้มกันเป็นคำโกหก ที่เฝ้าคอยดูแลอยู่เสมอ
พวกเขาจะคิดแผนลวง ที่เรียกว่าปฏิบัติการบอดี้การ์ด
เราอยากทำให้พวกเขาสับสนว่าเราจะไปที่ไหน
เพื่อจะได้ไม่สร้างแนวป้องกันใดๆ
เชอร์ชิลล์มีจิตใจที่ฮึกเหิม
เขาสนุกกับการวางอุบายในแผนต่างๆ เหล่านี้
มีสายลับสองหน้าของอังกฤษ คอยบอกเรื่องไร้สาระให้กับพวกเยอรมัน
และปั่นหัวพวกนั้นว่า การบุกจะเกิดขึ้นที่ไหนเมื่อไหร่
พวกเขาทำให้แพทตัน นายพลสหรัฐฯ ที่เก่งที่สุด
จำต้องอยู่ที่ตะวันออกเฉียงใต้ของอังกฤษ กับกองทัพจอมปลอม
ทัพที่มีแต่รถถังเป่าลม และเครื่องบินที่ทำจากไม้บัลซา
กองทัพจำลองที่อัดแน่นไปด้วยกองยานจำลอง…
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ปิดสังเวียน)
เพิ่มกิจกรรมไร้สายทั้งหมดเข้าไป
นายพลไอเซนฮาวร์จะได้รับคำสั่งบุกนอร์มังดี
เขาเป็นผู้บังคับบัญชาการยกพลขึ้นบก ในแอฟริกาเหนือ
เขายังเป็นผู้บัญชาการอาวุโสในการบุกซิซิลีด้วย
เขาเคยยกพลขึ้นบกถึงสองครั้ง
จากมุมมองของไอเซนฮาวร์
พวกเขาต้องการให้อังกฤษ เป็นจุดเริ่มต้นเพื่อปลดปล่อยยุโรป
เชอร์ชิลล์เลยต้องสานสัมพันธ์กับไอเซนฮาวร์
ไอเซนฮาวร์ก็ต้องสานสัมพันธ์กับเชอร์ชิลล์
มันมีปฏิสัมพันธ์ทางการเมืองและการทหาร
แน่นอน ต้องมีความตึงเครียดเกิดขึ้น
เชอร์ชิลล์วางตัวเองว่าเป็นผู้นำทางทหาร
แต่เขาไม่ได้บัญชาการเรื่องนี้
ในช่วงเวลานั้น เขาได้มีส่วนช่วยไปแล้ว
แง่หนึ่ง ไอเซนฮาวร์ก็พยายามจัดการเชอร์ชิลล์
และนั่นคือสิ่งที่ไม่มีใครสามารถทำได้
การควบคุมคนอย่างเชอร์ชิลล์ ให้อยู่หมัดมันไม่ง่ายเลย
"เราตัดสินใจแล้วครับ ท่านนายกฯ ทีนี้มาวางแผนกันต่อเถอะ"
ผมรู้สึกว่าเราอยู่ในจุดสูงสุดของสงคราม
เมื่อวันดีเดย์ใกล้เข้ามา ความตึงเครียดก็เพิ่มขึ้น
ไอเซนฮาวร์ใช้การขู่จะลาออก
เพื่อให้แน่ใจว่าประธานาธิบดีรูสเวลต์อยู่ข้างไอค์
และไม่กระโดด ลงไปในแผนสงครามของเชอร์ชิลล์
รูสเวลต์จะให้ไอเซนฮาวร์เป็นคนตัดสินใจ
และในที่สุด วินสตัน เชอร์ชิลล์ ต้องให้แฟรงคลิน เดลาโน รูสเวลต์ตัดสินใจ
ในตอนนั้น พวกอเมริกันคือผู้กุมอำนาจอย่างมั่นคง
อังกฤษไม่ใช่หุ้นส่วนรุ่นใหญ่ทางยุทธศาสตร์ ในสงครามโลกครั้งที่สองอีกต่อไปแล้ว
และอเมริกาก็เริ่มขึ้นเป็นผู้ตัดสินใจมากขึ้นเรื่อยๆ
ในช่วงเริ่มต้นของสงคราม คุณอาจจะพูดว่า
รูสเวลต์นับถือเชอร์ชิลล์ในบางด้าน
นี่คือผู้ชายที่ยืนหยัดต่อสู้กับฮิตเลอร์
และกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงขนาดนี้
แต่อำนาจที่ยิ่งใหญ่ของกองทัพอเมริกัน
ทำให้เชอร์ชิลล์เริ่มเป็นหุ้นส่วนรุ่นน้อง
ตอนที่พวกเขาวางแผนวันดีเดย์อย่างลับๆ
เชอร์ชิลล์บอกว่าเขาอยากอยู่ที่นั่น
ชายผู้ต้องมีบทบาทสำคัญ ในการตัดสินใจทำสงครามที่โหดร้ายและรุนแรง
อาจต้องการความสดชื่นจากการผจญภัย
เขาอาจต้องการการปลอบใจด้วย
ว่าเมื่อส่งคนจำนวนมากไปสู่ความตาย
เขาอาจแบ่งปันความเสี่ยงเพียงเล็กน้อย
ความอยากไปอยู่ในที่เกิดเหตุตลอดเวลา
อยู่กับท่านไปตลอดชีวิต
ย้อนกลับไปสมัยชีวิตวัยเด็กของท่าน ท่านชอบการต่อสู้
ไม่อยากพูดแบบนี้หรอกนะ แต่ท่านชอบสนามรบ
อะดรีนาลีนพลุ่งพล่าน จากการกระทำบุ่มบ่ามที่แอฟริกาใต้
อาจไม่เคยหายไปไหน
(วันที่ 6 มิถุนายน ปี 1944 เช้าวันดีเดย์)
ผมควรจะไปอยู่ที่นั่น
ผมควรได้ขึ้นเรือลำนั้นทันทีที่เริ่มการโจมตี
การบุกครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ส่วนผมกลับติดอยู่ตรงนี้
ทั้งหมดเป็นความผิดของฝ่าบาท
ฉันว่าฉันเห็นด้วยกับพระองค์ท่าน
ประเทศนี้ไม่ยอมให้คุณเสียหัว โดนกระสุนลูกหลงในสนามรบหรอกนะ
- คุณหัวเสียมากพอแล้ว - แต่พระองค์ก็ไม่ควรแทรกแซง
ไม่ใช่แค่พระองค์ท่าน ไอเซนฮาวร์ก็ไม่เห็นด้วยกับคุณ
แต่ฝ่าบาททรงมั่นพระทัยไม่ใช่เหรอ
ผมมีสิทธิ์ที่จะไป ถ้าผมเลือกจะไป
แต่พระองค์ก็ทรงทราบดีว่า ผมไม่ยอมปฏิเสธคำขอของราชวงศ์
งั้นถ้ามันพอจะมีความหมายกับคุณบ้าง
ฉันก็ดีใจที่คุณไม่อยู่บนเรือลาดตระเวน ที่ถูกทิ้งระเบิด
สมมติว่าทุกอย่างผิดพลาด
ถ้าเราคำนวณผิดล่ะ ถ้าเราไม่ได้ขึ้นฝั่งล่ะ
ถ้าเราดิ้นรนบนชายหาดอยู่เป็นเดือนๆ เหมือนที่กัลลิโปลีล่ะ
- ผมต้องไปที่นั่น - เอา วินสตัน จะทำอะไร
คุณก็ได้แต่ไปเป็นคนดู
คุณต้องอยู่ที่นี่กับประชาชน
นั่นคือลูกชาย สามีและพ่อของพวกเขา ที่ออกไปข้างนอกนั่น
ใครจะเป็นคนพูดกับพวกเขาถ้าไม่ใช่คุณ
คุณมีคำตอบไปซะทุกเรื่องเลยนะ
หวังว่าคุณคงไม่ได้สั่งการ เรือไปฝรั่งเศสด้วยชุดนั้นนะ
ผมจะใส่ก็ใส่ได้นะ
ขอบคุณนะ
ผมจะไปห้องแผนที่ อย่างน้อยพวกเขาก็น่าจะรู้อะไรบ้าง
คุณคงนึกภาพออก นายพลไอเซนฮาวร์ "สิ่งสุดท้ายที่เราต้องการ
คือนายกรัฐมนตรีอังกฤษ ที่คอยขู่ว่าจะจับตาดูเรื่องทั้งหมดนี่"
มีจดหมายโต้ตอบที่น่าทึ่งมาก ระหว่างเขากับพระเจ้าจอร์จที่หก
เพราะในที่สุดกษัตริย์ต้องแสดงพระราชอำนาจ
และเชอร์ชิลล์ต้องยอมจำนน
(ดีเดย์ วันที่ 6 มิถุนายน ปี 1944)
วันที่ 6 มิถุนายน ปี 1944 เป็นวันสำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20
ประชาธิปไตยแขวนอยู่บนเส้นด้าย
คนหนุ่มจากแคตสกิลล์เบเกอร์ส…
เชอร์ชิลล์มีประวัติส่วนตัวกับปฏิบัติการพวกนี้
ถ้ามันผิดพลาด จะไม่มีโอกาสครั้งที่สองไปอีกนาน
อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้
เขาเป็นห่วงสิ่งที่เขาเรียกว่าดอกไม้เยาวชน แห่งอังกฤษและอเมริกาว่าจะจมน้ำ
ตายในเขตน้ำตื้นของชายฝั่งฝรั่งเศส
กระแสน้ำอาบไปด้วยเลือดของคนหนุ่ม
การสู้รบที่เริ่มขึ้นในขณะนี้
จะขยายขนาดและเข้มข้นขึ้นอย่างต่อเนื่อง เป็นเวลาหลายสัปดาห์ต่อจากนี้
และผมจะไม่พยายามคาดเดาเส้นทางของมัน
(การบุกยุโรปเริ่มขึ้นแล้ว)
มีความตื่นเต้นอย่างมากเรื่องการขึ้นบกที่ฝรั่งเศส
ซึ่งทุกคนรู้ว่ากำลังดำเนินอยู่ในขณะนี้
มีการโจมตีทางอากาศครั้งใหญ่
มีพลังการยิงที่เข้มข้นมหาศาลของกองทัพเรือ
ทหารผ่านการฝึกมาแล้ว
ทุกอย่างทำเพื่อให้วันดีเดย์ มีโอกาสประสบความสำเร็จสูงสุด
เป็นเพราะปฏิบัติการกลวง
พวกเยอรมันไม่รู้ว่า จะเกิดขึ้นที่ไหนและเมื่อไหร่ พวกเขาสับสน
สัมพันธมิตรสามารถตั้งมั่นที่หัวหาด
ก่อนที่พวกนาซีจะตอบโต้ได้เต็มที่
พวกเขาคาดว่าจะมีการสูญเสียครั้งใหญ่ที่ชายหาด
ที่จริง แม้ว่าการต่อสู้จะดุเดือดมาก โดยเฉพาะที่หาดโอมาฮา
หนึ่งในชายหาดของอเมริกา การขึ้นบกก็เป็นไปได้สวย
สัมพันธมิตรจะสร้างกองกำลังที่นั่น และในที่สุดพวกเขาก็กระจายกำลัง
ดีเดย์ประสบความสำเร็จอย่างน่าอัศจรรย์
เดี๋ยวนี้เรามองดีเดย์ และความสำเร็จของวันดีเดย์ว่าเป็นของตาย
ความพ่ายแพ้ที่นอร์มังดีในปี 1944
อาจทำให้สงครามยืดเยื้อต่อไป
และอาจเป็นจุดจบ
ของทั้งเชอร์ชิลล์และรัฐบาลของรูสเวลต์
ไม่นานหลังการบุกนอร์มังดี วินสตัน เชอร์ชิลล์ต้องการไปดูด้วยตัวเอง
แน่นอน เชอร์ชิลล์อยากอยู่ใกล้การรบ อย่างที่เขาทำมาตลอด
เขาอยู่ห่างเรื่องนี้ไม่ได้
เขาไปแสดงความยินดีกับทุกคน ที่ทำการยกพลขึ้นบก
รวมทั้งนายพลมอนต์โกเมอรี่ ผู้บัญชาการใหญ่ของอังกฤษ
มอนต์โกเมอรี่ไม่ใช่คนที่ไม่มีอัตตา
และผมไม่คิดว่าเชอร์ชิลล์ใช้เวลามากมาย
ไปกับกังวลเรื่องอัตตาของคนที่อยู่ต่ำกว่าเขา
มีเรื่องเล่าสนุกๆ ตอนเชอร์ชิลล์ เสนอเครื่องดื่มให้มอนต์โกเมอรี่
และมอนต์โกเมอรี่ไม่ดื่มเหล้า เขาพูดว่า "ผมไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ ผมฟิตเต็มร้อย"
วินสตัน เชอร์ชิลล์ไม่ยอมแพ้ บอกว่า "ผมดื่ม สูบบุหรี่ ผมฟิต 200%"
แล้วเราก็มีการโต้ตอบกันเล็กๆ น้อยๆ
ตามนิสัยชอบต่อสู้ชอบเอาชนะ ของวินสตัน เชอร์ชิลล์
(วันที่ 6 มิถุนายน ปี 1944)
(สัมพันธมิตรรุกขึ้นแผ่นดิน จากฐานที่มั่นในฝรั่งเศส)
(ยานเกราะแยงกี้พุ่งทะยาน สู่ชานเมืองปารีสเพื่อขึงกำลัง)
(ปี 1944)
(วันที่ 25 สิงหาคม ปี 1944)
ปารีสเป็นอิสระ
ชาวปารีสลุกขึ้นมาพบกับผู้ปลดปล่อย
มีคนอเมริกันที่เข้าต่อสู้ในยุโรปตะวันตก มากกว่าคนอังกฤษอย่างรวดเร็ว
ส่งผลให้เชอร์ชิลล์รู้สึกว่า ตัวเองถูกลดความสำคัญลงเล็กน้อย
ช่วงเวลาเดียวที่ผมเคยทะเลาะกับพวกอเมริกัน
(จดหมายถึงคลีเมนไทน์ ปี 1945)
ก็คือตอนที่พวกเขาไม่ได้ให้เรา ร่วมโอกาสคว้าชัยชนะอย่างยุติธรรม
มันเป็นความปรารถนาของผมมาตลอด ที่จะรักษาความเท่าเทียม
แต่คุณจะทำเช่นนั้นกับประเทศที่มีอำนาจ
และประชากรมากกว่าเกือบสามเท่าได้อย่างไร
คนที่มีอำนาจคุมส่วนนี้ คือหน่วยงานที่แข็งแกร่งที่สุด
และดไวต์ ไอเซนฮาวร์เป็นแม่ทัพ
ผู้รับผิดชอบการปลดปล่อยยุโรป จากฮิตเลอร์ในที่สุด
คงเพราะว่าเราเป็นประเทศ ที่แกร่งที่สุดในสงคราม
ขณะที่ฝ่ายสัมพันธมิตร เริ่มปลดปล่อยทวีปในปี 1944
วินสตัน เชอร์ชิลล์ก็รู้เรื่องค่ายเอาชวิทซ์
ผ่านกระทรวงการต่างประเทศ
และนักโทษหลบหนีชาวโปแลนด์บางคน นำข่าวนี้มาสู่ตะวันตก
นายกรัฐมนตรีถึงรัฐมนตรีต่างประเทศ
(จดหมายถึงแอนโธนี่ อีเดน ปี 1944)
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
อาชญากรรมที่ร้ายแรง และน่าสยดสยองที่สุดที่เคยกระทำ
ในประวัติศาสตร์โลก
และทำโดยเครื่องจักรทางวิทยาศาสตร์
ควรประกาศต่อหน้าสาธารณะ
เพื่อให้ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ จะต้องถูกตามล่าและประหารชีวิต
มีคนมากมายวิพากษ์วิจารณ์เชอร์ชิลล์ ที่ไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้
เมื่อเห็นได้ชัด
ว่าค่ายกักกันเหล่านี้ไม่ใช่แค่แหล่งเสื่อมโทรม สถานที่แห่งความอัปยศอดสู แรงงานทาส
แต่เป็นแดนประหาร และการฆาตกรรมระดับอุตสาหกรรม
และมีข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วต้นทศวรรษ 1940
ปัญหาคือจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี
หลายคนเสนอว่าควรระเบิดค่ายกักกัน
เพื่อพยายามปลดปล่อยพวกเขา
และเชอร์ชิลล์บอกแอนโธนี่ อีเดน รัฐมนตรีต่างประเทศของเขาว่า
"เอาอะไรก็ได้กองทัพอากาศเท่าที่คุณทำได้ และเรียกผมถ้าจำเป็น"
ดังนั้นสิ่งนี้จึงอยู่ในหัวเขา
แต่มีคำถามเรื่องความแม่นยำ เราจะระเบิดห้องแก๊สได้หรือไหม
จะกลายเป็นว่าพวกเขาทิ้งระเบิดใส่ค่าย และฆ่านักโทษชาวยิวอยู่ดีหรือเปล่า
วิธียุติการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ครั้งนี้
คือการยุติสงครามให้เร็วที่สุด
นั่นคือข้อโต้แย้ง
นี่เป็นหนึ่งในการตัดสินใจทางศีลธรรม ที่ยากลำบากที่พวกเขาทำช่วงสงคราม
แน่นอนว่ามันยังคงเป็นคำถามจนถึงทุกวันนี้
เราพูดถึงวันดีเดย์ในปี 1944 กันอยู่บ่อยๆ
สิ่งที่คนจำไม่ได้ก็คือ สหภาพโซเวียตเปิดตัวมาตรการบางอย่าง
เป็นการโจมตีที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สงคราม ที่แนวรบด้านตะวันออกในเวลาเดียวกัน
ในหนึ่งเดือน
กองทัพเยอรมันบาดเจ็บและเสียชีวิตกว่าครึ่งล้าน
นั่นมาจากทางตะวันออก ขณะที่สัมพันธมิตรยกพลขึ้นบกจากตะวันตก
สหภาพโซเวียตรุกคืบหน้าไปทางตะวันออก
ยุโรปตะวันออก โปแลนด์ คาบสมุทรบอลข่าน อาจตกอยู่ใต้การควบคุมของโซเวียต
ใครจะเป็นผู้ที่ได้เบอร์ลินไป พวกเขายึดดินแดนระหว่างทางได้มากแค่ไหน
มันคือตัวกำหนดโลกหลังสงคราม
ผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง ที่เราควรจับมือกับพวกรัสเซีย
ให้ไกลออกไปทางตะวันออกให้มากที่สุด
ผมคิดไม่ออกเลยว่ามีช่วงเวลาใด
ที่ภาระของสงครามตกอยู่บนบ่าผมได้หนักเท่านี้
เชอร์ชิลล์ไม่เคยอยากเป็นนายกรัฐมนตรี
ที่ต้องดูจักรวรรดิอังกฤษล่มสลาย
แต่เขาต้องเอาจักรวรรดิไปจำนอง เพื่อความอยู่รอด
ตอนที่อังกฤษสู้กับพวกนาซีเพียงลำพัง
ระหว่างรอให้โลกทั้งใบมาช่วย
อังกฤษกำลังกลายเป็นรอง
จักรวรรดิที่เคยทรงอำนาจที่สุดในโลก
กำลังกลายเป็นแค่เกาะๆ หนึ่ง
นี่จะใช่โลกใหม่
ที่มีสหภาพโซเวียตกับสหรัฐฯ
และเราก็แค่ผู้เล่นตัวเล็กๆ งั้นเหรอ
มันยากเกินชาวจักรวรรดินิยม ยุควิกตอเรียคนนี้จะรับได้
ความสัมพันธ์ระหว่างเชอร์ชิลล์กับรูสเวลต์
เริ่มเสื่อมลงในฤดูใบไม้ร่วงปี 1944
เชอร์ชิลล์รู้สึกว่าตอนนี้การตัดสินใจ เป็นเรื่องของสองมหาอำนาจ
สตาลินกับรูสเวลต์
เชอร์ชิลล์แบบว่า "อย่าลืมผมนะ"
แล้วสงครามที่เหลือก็กลายเป็น ความพยายามอย่างไม่ลดละของเขา
ที่จะผลักดันมุมมองของอังกฤษ และมุมมองของเขาเอง
ว่าโลกหลังสงครามควรหน้าตาเป็นอย่างไร
(มอสโก ตุลาคม ปี 1944)
ฤดูใบไม้ร่วงปี 44 เชอร์ชิลล์ไปมอสโก เพื่อพบสตาลินด้วยตัวเอง
แนวคิดเรื่องขอบเขตอิทธิพล
เป็นอะไรที่ลงตัวแล้วในหัวของเชอร์ชิลล์
ขอบเขตอิทธิพลของอังกฤษ ที่กำหนดไว้ชัดเจนอยู่ตรงไหน
และขอบเขตอิทธิพลของโซเวียตอยู่ตรงไหน
ผมคือผู้นำของประเทศที่เข้มแข็งและไร้พ่าย
(เล่าให้ชาร์ลส์ เดอ โกลฟัง ปี 1944)
แต่ทุกเช้าที่ผมตื่นขึ้นมา
ความคิดแรกของผมคือ ผมจะเอาใจประธานาธิบดีรูสเวลต์ได้ยังไง
และความคิดที่สองของผมก็คือ ผมจะประนีประนอมกับจอมพลสตาลินยังไง
เชอร์ชิลล์ดำเนินการโดยไม่มีรูสเวลต์
หรือตัวแทนอย่างเป็นทางการชาวอเมริกัน ในการเจรจาครั้งนี้
เขาเชื่อว่าประวัติศาสตร์ถูกสร้างโดยผู้ยิ่งใหญ่
และในมุมมองของเขา ก็คือผู้ชายที่นั่งรอบโต๊ะและวาดเส้น
ผมว่าเปอร์เซ็นต์เหล่านี้ยุติธรรมและสมเหตุสมผล
คุณเห็นด้วยไหม
มันเป็นที่น่าพอใจ
ขอบคุณ โจเซฟ
เชอร์ชิลล์เรียกการแบ่งเปอร์เซ็นต์นี้ว่า "เอกสารไม่เหมาะสม"
"อังกฤษจะควบคุมส่วนนี้และคุณควบคุมส่วนนั้น"
มันเป็นวิธีที่เชอร์ชิลล์แสดงออกมา
ว่าเขาจะไม่กลายเป็นผู้เล่นหลังสงครามที่อ่อนแอ
ที่ยอมจำนนต่อสหรัฐอเมริกา
หรือละทิ้งความทะเยอทะยาน ที่จะทำให้จักรวรรดิอังกฤษแข็งแกร่ง
บางทีเราควรจะเผาสิ่งนี้
ยังไงเราก็ตัดสินชะตากรรมให้กับผู้คนนับล้าน
ไม่ คุณเก็บมันไว้เถอะ
ผมว่ามันเรียกว่า "เอกสารไม่เหมาะสม"
เพราะเชอร์ชิลล์รู้ว่าเขาไม่ควรทำแบบนี้จริงๆ
มันเหมือนเป็นการหยามอย่างมาก
และประเทศอย่างโรมาเนีย บัลแกเรีย จะถูกรัสเซียปกครอง 80%
เขารู้สึกว่าต้องช่วยกรีซเอาไว้
เขาพูดถึงกรีซว่า "ผมดึงตรานี้ออกมาจากการเผา"
เหมือนเขาดึงท่อนไม้จากกองไฟ
แต่มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เห็นได้ชัดว่า
คาบสมุทรบอลข่าน บางส่วนของยุโรปตะวันออก ในที่สุดเขาก็ต้องยอมรับ
เขาตระหนักว่าสิ่งที่ดีที่สุดที่เขาจะทำได้
คือรักษาผลประโยชน์ของอังกฤษ ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ผมกับหมีเฒ่าคุยกันดี
ยิ่งได้เจอกัน ผมก็ยิ่งชอบเขา ผมมั่นใจว่าพวกเขาอยากร่วมงานกับเรา
(จดหมายถึงคลีเมนไทน์ ปี 1944)
ผมต้องคอยติดต่อกับประธานาธิบดีอยู่เรื่อยๆ
และนี่คือด้านที่ละเอียดอ่อน
(ปี 1944)
(แยงกี้ต่อสู้กับการโจมตีของนาซี)
ตอนนี้พวกเยอรมันล่าถอยไปทางตะวันตก
กองทัพแดงเคลื่อนพลลงมาจากทางตะวันออก
มีความรู้สึกว่าจุดจบอาจมาถึงแล้ว
พอปลายปี 1944 สามสัมพันธมิตร ตระหนักว่าพวกเขาต้องหารือ
ร่วมกันเป็นการส่วนตัว เรื่องการสิ้นสุดสงคราม
สตาลินปฏิเสธไม่ยอมออกนอกชายแดน ของตัวเองอย่างเด็ดขาด
เขากลัวการบิน กลัวการละทิ้ง การรักษาความปลอดภัยไว้เบื้องหลัง
เขาจะนัดเจอที่เขตชายแดน สหภาพโซเวียตเท่านั้น
เชอร์ชิลล์กับรูสเวลต์เห็นด้วย
พวกเขาจะไปสหภาพโซเวียตเพื่อพบสตาลิน
สหภาพโซเวียตได้รับความเสียหายหนัก
หลังสู้รบอย่างหนักที่แนวรบตะวันออก
และหนึ่งในสถานที่ไม่กี่แห่ง ที่พอจะหาได้ก็คือยัลตาบริเวณทะเลดำ
มันเป็นสัญลักษณ์แทนสหภาพโซเวียตที่ชัดเจนมาก
ภายนอกทุกอย่างดูดี แต่ถ้าคุณมองเข้าไปใกล้มากๆ
คุณจะเห็นว่ามันต่าง จากสิ่งที่คุณเห็นภายนอกมากทีเดียว
และมันเป็นหายนะจริงๆ
วังถูกตัวเรือดบุก
ตัวเรือดเข้าไปในเตียงของวินสตัน เชอร์ชิลล์
และพวกมันก็กัดเท้าเขาตอนกลางคืน
เชอร์ชิลล์บอกว่า ถ้าพวกเขาใช้เวลาสิบปีเพื่อหาสถานที่
พวกเขาคงไม่เจอที่ไหนที่แย่กว่ายัลตาอีกแล้ว
และต่อมาเขาก็พูดถึงมันอีกว่าเป็น "ริเวียร่าของฮาเดส"
เรากำลังเข้าสู่โลกของสิ่งที่ไม่อาจประเมินได้
และในทุกขั้นตอน ก็เกิดการตั้งคำถามกับตัวเอง
(สภาสามัญ ปี 1945)
เวลาที่ยัลตาล่วงเลยมาแล้ว
ต่อมาเชอร์ชิลล์พูดถึงความเชื่อ ว่ารูสเวลต์กำลังอิดโรย
เอฟดีอาร์ชนะเป็นสมัยที่สี่ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ในการเลือกตั้งปี 1944 แต่เขาไม่สบาย
ณ จุดนี้ เขาเป็นโรคหัวใจล้มเหลว
เชอร์ชิลล์เขียนไว้ว่า
"มิตรภาพของเราคือหินที่ผมสร้าง ด้วยความหวังที่มีต่อโลก"
ผมคิดว่ามันมีความรู้สึกถึงจุดสิ้นสุด
มีความรู้สึกว่าละครยาวเรื่องนี้กำลังจะถึงจุดจบ
เป็นที่เข้าใจได้ว่ารูสเวลต์ต้องการช่วยชีวิต ชาวอเมริกันให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำไปได้
โดยการชักนำสหภาพโซเวียตให้ต่อสู้กับญี่ปุ่น
ตอนนั้นเขายังไม่รู้ว่า ระเบิดปรมาณูจะเป็นตัวเลือกได้หรือเปล่า
พวกเขายังดำเนินการอยู่และยังไม่ได้ทดสอบเลย
อีกเรื่องที่สำคัญมากสำหรับรูสเวลต์ ก็คือการก่อตั้งสหประชาชาติ
เอฟดีอาร์อยากให้มันเกิดมากๆ จนบางทีเขาอาจหลอกตัวเอง
ว่าสตาลินจะรักษาสัญญา เพราะเขาต้องการมันมาก
เชอร์ชิลล์เชื่อว่าเขาคือคนเดียวที่เป็นอัจฉริยะ
ที่สามารถต่อรองเรื่องโลกหลังสงครามได้
เขาคิดว่าเอฟดีอาร์ไร้เดียงสา และเป็นเสรีนิยมจนน่าเป็นห่วง
เขารู้ว่าเอฟดีอาร์ไม่ชอบจักรวรรดิอังกฤษ
เชอร์ชิลล์จะไม่ยอมเสี่ยงให้เอฟดีอาร์ เป็นสถาปนิกที่สร้างโลกหลังสงคราม
เชอร์ชิลล์อยากให้รูสเวลต์ แข็งใส่สตาลินมากกว่านี้
แต่เขาทำไม่สำเร็จ
สหภาพโซเวียตตัดสินใจว่า พวกเขาจะเข้าร่วมกับสหประชาชาติ
สหภาพโซเวียตตัดสินใจว่า พวกเขาจะไปทำสงครามกับญี่ปุ่น
หลังสงครามในยุโรปจบลง
และพวกเขามาพร้อมกับคำสัญญาของสตาลิน
เรื่องอิสรภาพและความเป็นอิสระของโปแลนด์
แต่ความจริงก็คือ สตาลินโกหกหน้าตายตลอดเวลา
อังกฤษเข้าสู่สงครามในปี 1939 เพื่อปกป้องโปแลนด์จากการยึดครองของต่างชาติ
นั่นคือเหตุผลที่อังกฤษ ตกอยู่ในสงครามอันเลวร้ายนี้
คุณออกมาเมื่อสิ้นสุดสงคราม แล้วสตาลินก็ยึดครองโปแลนด์ใช่ไหมล่ะ
นั่นคือฝันร้ายของเชอร์ชิลล์
(จดหมายถึงคลีเมนไทน์ ปี 1945)
ความเศร้าโศกของโลกทั้งใบทำให้ผมกลัว
และผมก็ยิ่งกลัวขึ้นเรื่อยๆ
ว่าการต่อสู้ครั้งใหม่อาจเกิดขึ้น จากสิ่งที่เรากำลังจะทำสำเร็จลุล่วง
วินสตัน เชอร์ชิลล์เขียนจดหมายและโทรเลข ถึงเอฟดีอาร์กว่าพันฉบับ
และสุดท้ายแล้วแฟรงคลิน รูสเวลต์ ก็น่าจะเขียนเกือบ 800 ฉบับ
เชอร์ชิลล์เป็นฝ่ายจีบในความสัมพันธ์แน่นอน
ท่านประธานาธิบดี สันติภาพกับเยอรมนี และญี่ปุ่นตามเงื่อนไขของเรา
จะไม่ทำให้ผมกับคุณได้พักผ่อนมากเท่าไหร่
จะมีโลกที่ฉีกขาดรุ่งริ่งและหิวโหย ที่รอคอยความช่วยเหลือ
แล้วลุงโจหรือผู้สืบทอดของเขาจะว่ายังไง
เรื่องสิ่งที่เราทั้งคู่ควรทำ
มันมีความห่างเหินเฉยชา
เหมือนคู่ที่แต่งงานกันมานาน จนรู้ข้อบกพร่องของกันและกัน
แต่ไม่สามารถจินตนาการถึงชีวิตที่แยกจากกันได้
(ปี 1945)
(กองทัพพันธมิตร เข้าสู่เยอรมนีจากทั้งสองด้าน)
(กองทัพแดงเริ่มเผด็จศึก การสู้รบเพื่อยึดเบอร์ลิน)
(ปี 1945)
(วันที่ 12 เมษายน ปี 1945)
ถึงโลกเสรีทั้งโลก
มีข่าวที่น่าตกใจว่า แฟรงคลิน รูสเวลต์เสียชีวิตแล้ว
ตอนที่ผมทราบข่าวนี้ตอนเช้าตรู่ของวันศุกร์ที่ 13…
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
ผมรู้สึกเหมือนถูกทำร้ายร่างกาย
พอมีข่าวว่าเอฟดีอาร์เสียชีวิตแล้ว
เชอร์ชิลล์กล่าวคำสดุดีอันน่าทึ่งในสภาสามัญ
โดยเข้าใจดีว่ามิตรภาพนั้นไม่สมบูรณ์
ว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว และยังเป็นเรื่องการเมืองอีกด้วย
ความสัมพันธ์ของผมกับบุคคลผู้มีบุคลิกที่เจิดจรัสนี้
มีส่วนสำคัญมากตลอดหลายปี ที่แสนเลวร้ายที่เราได้ร่วมงานกัน
บัดนี้ ก็ถึงกาลสิ้นสุดแล้ว
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
และผมถูกครอบงำด้วยความรู้สึกสูญเสีย อย่างลึกซึ้งและไม่อาจแก้ไขได้
เชอร์ชิลล์เคยกล่าวไว้ว่า
"สำหรับผม แฟรงคลิน รูสเวลต์เป็นเหมือน การเปิดขวดแชมเปญ"
และรูสเวลต์เขียนถึงเชอร์ชิลล์ว่า
"สนุกที่ได้อยู่ร่วมทศวรรษเดียวกับคุณ"
ผมว่าเราโชคดีที่พวกเขา อยู่ในจุดที่พวกเขาอยู่เมื่อเกิดวิกฤติ
(เบอร์ลิน)
ฮิตเลอร์ได้ตัดสินใจครั้งใหญ่ครั้งสุดท้าย ว่าจะอยู่ที่เบอร์ลินจนจบ
ไม่ช้า เมืองหลวงก็จะถูกพวกรัสเซียล้อมไว้หมด
และผู้นำสูงสุดก็สูญสิ้นอำนาจ ในการควบคุมเหตุการณ์ต่างๆ
เขาเหลือแค่การจัดการความตายของตัวเอง ท่ามกลางซากปรักหักพังของเมือง
เขายิงกรอกปากตัวเอง
ผมต้องบอกว่า ผมคิดว่าเขาเหมาะจะตายเยี่ยงนั้น
ผมไม่มีคำแถลงพิเศษใดๆ
เรื่องจุดยืนทางสงครามในยุโรป
นอกจากว่ามันเป็นเรื่องที่น่าพอใจ
มากกว่าช่วงเวลาเดียวกันเมื่อห้าปีก่อน
(วันที่ 8 พฤษภาคม ปี 1945)
เมื่อเช้าวานนี้ เวลา 14.41 น.
ตัวแทนของกองบัญชาการสูงสุดเยอรมัน
ลงนามยอมจำนนโดยไม่มีเงื่อนไข
ดังนั้นสงครามเยอรมันจึงได้สิ้นสุดลงแล้ว
(ชัยชนะเหนือเยอรมนี ปี 1945)
อุดมการณ์แห่งอิสรภาพจงเจริญ
ขอจงทรงพระเจริญ
ในชั่วโมงแห่งชัยชนะอันท่วมท้น ผมได้แต่ตระหนักดี…
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
ถึงความลำบากและภัยที่รออยู่ภายหน้า
แต่อย่างน้อยตอนนี้
อาจพอมีช่วงเวลาสั้นๆ ให้ชื่นชมยินดี
ในคืนวันแห่งชัยชนะในยุโรป
ท่านอยู่คนเดียวที่บ้านเลขที่สิบ ถนนดาวนิง
เพราะคลีเมนไทน์อยู่ที่รัสเซียเพื่อเยี่ยมเยียนรัฐ
และท่านทานมื้อค่ำ
แล้วก็ไปเดินในสวนกับเจ้าแมวสโมกกี้
ฉันว่ามันน่าทึ่งมากที่ท่านต้องอยู่คนเดียวในคืนนั้น
เมื่องานทั้งหมดของท่านสำเร็จลุล่วง
(วันที่ 7 พฤษภาคม ปี 1945 เยอรมนียอมแพ้)
ถ้าพวกรัสเซียเชื่อว่าพวกเรากลัวเขา
และสามารถรังแกให้ยอมจำนน งั้นผมก็ควรรู้สึกสิ้นหวัง…
(กรกฎาคม ปี 1945 การประชุมพ็อทซ์ดัม)
เรื่องความสัมพันธ์ในอนาคตกับพวกเขา
เห็นได้ชัดว่าความเข้าใจ
ระหว่างสหราชอาณาจักรและสหรัฐฯ หลังสงคราม มันจะแตกต่างออกไป
พวกอเมริกันยังไม่ชนะญี่ปุ่น
พวกเขามีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่นั่น
พวกเขาไม่ได้มีความรู้สึกกลัวเหมือนเชอร์ชิลล์
ว่าคอมมิวนิสต์ปกครองยุโรปตะวันออก
เชอร์ชิลล์กลัวมากว่าสตาลิน อาจไม่หยุดที่เส้นแบ่งเขต
ตามที่ได้ตกลงไว้กับรัสเซีย
และอาจเดินหน้าต่อไป
เพราะมีกองทหารมากมายในกองทัพแดง
เขากลัวสตาลิน
เขาเห็นโลกหลังสงครามที่น่าสะพรึง
เขาคิดว่าสงครามอาจจะดำเนินต่อไป
และอาจเกิดสงคราม
ระหว่างสัมพันธมิตรตะวันตกกับสหภาพโซเวียต
ผมต้องการแผนเพื่อบังคับใช้ข้อตกลงยัลตา
เพื่อให้โปแลนด์มีโอกาสที่ดีในการปกครองตนเอง
เราไม่สามารถสู้กับรัสเซียเพียงลำพังได้ พวกเขามีจำนวนมากกว่าเรา
เราต้องเริ่มก่อนที่อเมริกาจะจากไป
หมายถึงโจมตีโซเวียตเหรอครับ
- คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ย - เว้นแต่ว่าผมคิดไว้แล้ว
ผมอยากได้แผนรับมือเหตุฉุกเฉินทั้งหมด
ก่อนจะสายเกินไป
เชอร์ชิลล์เสนอแผนบ้าๆ ที่ชื่อว่า ปฏิบัติการไม่คาดคิด
โดยให้กองทัพแวร์มัคท์ของเยอรมัน
สามารถจับอาวุธได้อีกครั้งหลังจากที่พ่ายแพ้
และหันกลับไปโจมตีกองทัพโซเวียต
เป็นแผนบ้าบอสิ้นดีที่ยังไม่ได้ดำเนินการ
แต่มันแสดงให้เห็น ถึงสภาพจิตใจและอารมณ์ของเขา
เรายังต้องทำให้แน่ใจ
ว่าจุดประสงค์อันมีเกียรติที่เราเข้าสู่สงคราม
จะไม่ถูกมองข้าม
และคำว่า "เสรีภาพ" "ประชาธิปไตย" และ "อิสรภาพ"
จะไม่ถูกบิดเบือนจากความหมายที่แท้จริง
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
คงจะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะลงโทษพวกฮิตเลอร์ เรื่องอาชญากรรมของพวกเขา
ถ้ารัฐบาลเผด็จการหรือตำรวจ เข้ามาแทนที่ผู้รุกรานชาวเยอรมัน
เมื่อสงครามสงบลง
เชอร์ชิลล์เต็มไปด้วยความคิดและไอเดีย
ว่าโลกหลังสงครามมันจะมีหน้าตาเป็นยังไง
แต่เขาต้องสู้กับการเลือกตั้งทั่วไป
พรรคแรงงาน พันธมิตรร่วมรัฐบาล ของเชอร์ชิลล์บอกว่า
"เราไม่อยากเป็นร่วมรัฐบาลกับคุณอีกต่อไปแล้ว"
"รู้อะไรไหม เราต้องการอำนาจ"
"สงครามชนะแล้ว คุณทำดีมาก คุณมีส่วนสำคัญ
แต่เรามีวิสัยทัศน์สำหรับอนาคต และคุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน"
ถ้าคุณคิดว่าคุณเอือมผมแล้ว
และผมสมควรจะเกษียณ
ผมจะบอกคุณว่าผมขอน้อมรับไว้ด้วยเกียรติ
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
แต่ขอเตือนไว้ก่อนว่า
คุณต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่จะเสียสละ เพื่ออุดมการณ์อันยิ่งใหญ่ครั้งต่อไป
ทำไมถึงไม่วาดรูปล่ะ
คุณควรผ่อนคลายบ้างนะ
ผมผ่อนคลายอยู่
พอผมผ่อนคลาย ความคิดพวกนี้ก็คอยขัดจังหวะอยู่เรื่อย
คุณชนะสงครามแล้ว
ใช่
แต่ตอนนี้มันกระจายไปทั่วยุโรป
มันเป็นหน้าที่ผมที่ต้องประกาศ ให้มีการเลือกตั้งทั่วไปที่ผมอาจไม่ชนะ
คุณก็เห็นว่าผู้คนชื่นชอบคุณ
ช่วยดีใจกับชัยชนะที่ได้สักหน่อยไม่ได้เหรอ
ดีใจสิ ผมดีใจ
ถ้าอย่างนั้น… ก็วาดสิ
การเลือกตั้งปี 1945 คือการเลือกตั้งที่ถูกเลื่อนออกไป
เนื่องจากความจำเป็นเรื่องสงคราม
มันจึงต้องใช้เวลาเพื่อจัดการเลือกตั้งครั้งนี้
มีทหารมากมายกระจัดกระจายอยู่ทั่วโลก
นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องมาตรการ
และเสียเวลากับรัฐบาลที่อ่อนแอ
พรรคแรงงานมีหนึ่งในสโลแกนที่ดีที่สุดตลอดกาล
พวกเขาพูดง่ายๆ ว่า "เชียร์เชอร์ชิลล์ โหวตพรรคแรงงาน"
ฉลองให้เชอร์ชิลล์ ฉลองชัยชนะ
การปลดปล่อย ทางรอดของประเทศนี้
แต่เราต่างหากที่จะพาไปข้างหน้า
เขาน่าจะอยู่เหนือการต่อสู้ทางการเมืองก็ได้
เขาน่าจะนำเสนอตัวเองว่า เป็นผู้สมัครเพื่อความสามัคคีในชาติ
ผู้นำรัฐบาลผสม
แต่เขากลับรณรงค์หาเสียง อย่างเผ็ดร้อนเต็มกำลัง
ต่อต้านพรรคแรงงาน
นโยบายต่างประเทศ…
เขาพูดเรื่องงี่เง่า เขากำลังหาเสียงเลือกตั้ง
เขาบอกว่าพรรคแรงงานจะเอา เกสตาโปมาเป็นตำรวจลับ
ทันใดนั้น เราก็ถอยหลังลงคลอง กลับสู่การเมืองแบบแบ่งพรรคแบ่งพวก
และประชาชนชาวอังกฤษไม่ชอบสิ่งที่พวกเขาเห็น
(เชอร์ชิลล์โดนโห่โดนแซว เมื่อการหาเสียงเลือกตั้งอังกฤษใกล้สิ้นสุด)
หลังจากวันเลือกตั้ง คุณเชอร์ชิลล์ ก็ออกไปวาดภาพที่ตอนใต้ของฝรั่งเศส
เขาได้ต่อสู้กับการหาเสียงที่หนักหน่วง
และเขาก็ได้มีวันหยุดอันสมควร
ก่อนพบประธานาธิบดีทรูแมน และจอมพลสตาลินในการประชุม
ขณะที่บัตรลงคะแนนยังเข้ามาจากทั่วทุกมุมโลก
เชอร์ชิลล์ไปพ็อทซ์ดัมเพื่อประชุมรอบสุดท้าย เรื่องสงครามโลกครั้งที่สอง
การประชุมพ็อทซ์ดัม จะเริ่มอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 กรกฎาคม
วันที่ 16 กรกฎาคม ในป่าของนิวเม็กซิโก
โลกก็เข้าสู่ยุคนิวเคลียร์
เมื่อสหรัฐอเมริกา ทดสอบระเบิดพลูโทเนียมได้สำเร็จ
ซึ่งกลายเป็นว่ามีอำนาจ และศักยภาพการทำลายล้างสูงสุด
ประธานาธิบดีทรูแมน กำลังรอเริ่มการประชุมที่พ็อทซ์ดัม
ตอนนี้ข่าวถูกส่งออกไป ถึงประธานาธิบดีทรูแมนแล้ว
ซึ่งเพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้เพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น
เชอร์ชิลล์พูดกับทรูแมนว่า "บอกผมด้วยว่ามันล้มหรือมันตูม"
แล้วทรูแมนก็ส่งข้อความตอบกลับมาว่า "ตูม"
เชอร์ชิลล์รู้เลยว่านี่จะเป็นจุดเปลี่ยนของสงคราม
สงครามที่แปซิฟิกยังคงดำเนินต่อไป
และตอนนี้ทุกคนเริ่มตระหนักว่า
การบุกเกาะญี่ปุ่นจะต้องมีค่าใช้จ่ายมากมหาศาล
เชอร์ชิลล์เชื่อว่าจะมีคนตายกว่าล้านครึ่ง
สหรัฐฯ หนึ่งล้านคน และอีกครึ่งล้านจากเครือจักรภพ
โครงการแมนฮัตตันสำเร็จแล้ว
มีทางเลือกทางศีลธรรมมากมาย ที่ต้องเลือกตอนนี้
และตอนนี้เรามีระเบิดปรมาณู
ส่วนหนึ่งของข้อตกลงนิวเคลียร์ก็คือ ก่อนที่จะปล่อยอาวุธนิวเคลียร์
เชอร์ชิลล์จะต้องให้ความเห็นชอบด้วยเช่นกัน
เชอร์ชิลล์กล่าวภายหลังว่าข้อตกลงของเขา
เป็นเอกฉันท์ ไม่เหมาะสม และเป็นไปโดยอัตโนมัติ
เขาเชื่อจริงๆ ว่าควรใช้อาวุธนิวเคลียร์ เพื่อย่นระยะเวลาทำสงคราม
และป้องกันการบุกแผ่นดินญี่ปุ่นที่มีราคาแพงมาก
และผมคิดว่ามันสำคัญสำหรับเชอร์ชิลล์ ด้วยเหตุผลหลายประการ
อ้างสิทธิ์
นี่คือระเบิดที่เปี่ยมด้วยพลังงานมหาศาล
จนทำให้ดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืนสั่นสะเทือน
เขาอยากมีส่วนร่วมด้วย
จะเป็นเรื่องของพวกอเมริกันไปไม่ได้
เชอร์ชิลล์ต้องออกจากพ็อทซ์ดัมไประหว่างประชุม เมื่อการนับคะแนนสุดท้ายพร้อมแล้ว
เขาบินกลับบ้านเพื่อฟังผลการเลือกตั้ง
จู่ๆ ผมก็ตื่นด้วยร่างกายที่เจ็บเสียด
บัดนี้ จิตใต้สำนึกที่รู้สึกว่าเราพ่ายแพ้
แตกสลายและครอบงำจิตใจผม
แรงกดดันทั้งหลายจากเหตุการณ์สำคัญๆ ที่เผชิญ
ผมคงต้องรักษาสภาพจิตใจไปอีกนาน ความเร็วในการบินของผมคงต้องหยุดลง
และผมจะตกต่ำ
พรรคอนุรักษ์นิยม 180
พรรคแรงงาน 364
สุดท้ายก็คือประชาชน ที่ตัดสินว่าใครจะปกครองพวกเขา
และเขาได้พิสูจน์ให้เห็นแล้ว
ดูผู้ชายคนนั้นสิ
เขาสามารถนำทางประเทศของเขา ไปสู่ชัยชนะ สู่ความรอดพ้น
ในสงครามโลกครั้งที่สอง
แต่แล้วปี 1945 เขาสอบตกครั้งใหญ่
คงเหมือนโดนตบหน้า
เมื่อผลออกมา
แม่ฉันน้ำตานองหน้า
และคนเดียวที่ไม่ร้องไห้เลยสักนิดก็คือเชอร์ชิลล์
ท่านพูดว่า "ประชาชนออกเสียงแล้ว"
ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของพรรคแรงงาน
แสดงว่าประเทศพร้อมแล้ว…
(คลีเมนต์ แอตต์ลี นายกรัฐมนตรี พรรคแรงงาน)
สำหรับนโยบายใหม่ เพื่อเผชิญกับสถานการณ์โลกใหม่
หลังจากห้าปีครึ่งของสงคราม และความยากลำบาก
ผู้คนต้องการบริการสุขภาพแห่งชาติ พวกเขาต้องการสร้างใหม่ การบูรณะขึ้นใหม่
แต่แน่นอนว่าเขายังมีคำพูดแพรวพราว แม้จะพ่ายแพ้
คลีเมนไทน์บอกเขาว่า "อาจเป็นพรที่ปลอมตัวมาก็ได้"
แล้วเขาก็พูดว่า "มันปลอมตัวได้แนบเนียนมาก"
คนอังกฤษมองเขาต่างจากช่วงสงครามมาก
เมื่อเป็นรัฐบุรุษที่ยิ่งใหญ่ เด็ดเดี่ยว
ที่เก่งด้านการระดมคน และสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คน
ในช่วงเวลาแห่งความท้าทายและความมืดมน
เมื่อเทียบกับยามสงบ
ถ้าเขามีชื่อเสียงโด่งดัง ในจินตนาการแห่งชาติเหมือนอย่างทุกวันนี้
นึกภาพไม่ออกเลยว่า จะมีพรรคไหนที่เขานำแล้วจะแพ้การเลือกตั้ง
เพราะเรายกให้เขาเป็นบุคคลระดับไอคอนที่สุด
และทำให้เขากลายเป็นวีรบุรุษที่โดดเด่น
พลังในการกำหนดอนาคตได้ปฏิเสธผมแล้ว
ความรู้และประสบการณ์ที่ผมสั่งสมมา
อำนาจและความปรารถนาดี ที่ผมประสบความสำเร็จในหลายประเทศ
ก็จะสูญสลายไป
เขาสูญเสียอำนาจ
แต่ก่อนที่เชอร์ชิลล์จะกลับลอนดอนเพื่อฟังผล
ก็มีการออกปฏิญญาพ็อทซ์ดัม
เรียกร้องให้ญี่ปุ่นยอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข และหากญี่ปุ่นไม่ยอม…
ดินปืนคืออะไร ไม่สำคัญ
(อีโนลา เกย์)
ไฟฟ้าคืออะไร ไร้ความหมาย
(เล่าให้เฮนรี่ สติมสันฟัง ปี 1945)
ระเบิดปรมาณูนี่คือความโกรธเกรี้ยวครั้งที่สอง
(ฮิโรชิมะ วันที่ 6 สิงหาคม ปี 1945)
(นางาซากิ วันที่ 9 สิงหาคม ปี 1945)
ระเบิดนำสันติมาให้
แต่มนุษย์เท่านั้นที่รักษาสันติภาพไว้ได้
และจากนี้ไป
พวกเขาจะเก็บมันไว้ภายใต้บทลงโทษ
ซึ่งคุกคามความอยู่รอด ไม่ใช่เฉพาะด้านอารยธรรม
แต่รวมถึงมนุษยชาติอีกด้วย
จากประสบการณ์อันยาวนาน และหลากหลายในชีวิต
คำแนะนำที่มีค่าที่สุดที่ผมพอจะมอบให้ได้
คือการรู้จักสั่งการช่วงเวลาที่เหลืออยู่
คนอย่างวินสตัน เชอร์ชิลล์ชิลล์ ไม่สามารถเปลี่ยนจากการเป็นศูนย์กลางทุกสิ่ง
ไปวาดภาพเงียบๆ และ…
นั่นเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา
เขาไม่อยากให้มันกลายเป็นทั้งชีวิตของเขา
และเขาจะไม่มีวันเกษียณ
เชอร์ชิลล์ไม่มีวันนั่งเฉยๆ
เขาเป็นคนที่รีบเร่งไปที่ไหนๆ อยู่เสมอ
เขาได้รับเชิญไปพูด
ที่วิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ในฟุลตัน มิสซูรี
บ้านเกิดของประธานาธิบดีอเมริกัน แฮร์รี่ ทรูแมน
รถไฟไปเจฟเฟอร์สันซิตี้ อีกไม่นานก็จะพร้อมขึ้นรถแล้วครับ
มีเวลาเหลือเฟือจะฟาดสุภาพบุรุษนักข่าวพวกนี้ ในแบบที่พวกเขาสมควรได้รับ
ผมขอสาม
ผมหนึ่ง
รู้ไหม หนุ่มๆ ถ้าผมได้เกิดใหม่อีกครั้ง
มีอยู่หนึ่งประเทศที่ผมอยากจะเป็นพลเมือง
ซึ่งใครก็รู้ว่าเขาจะมีอนาคตที่ไร้ขอบเขต
แล้วอยู่ไหนเหรอครับ คุณเชอร์ชิลล์
อเมริกา แม้ว่าผม จำต้องละเลยธรรมเนียมของคุณบ้าง
ธรรมเนียมอะไรครับ
อย่างหนึ่งก็คือคุณเลิกดื่มระหว่างมื้ออาหาร
ผมสู้
ฟลัชดอกจิก
คุณจะขึ้นพูดเรื่องอะไรครับ
ไม่ยักรู้เลยว่านี่เป็นวงไพ่ที่ไว้คุยเรื่องงาน
ผมจะพูดเรื่องขอบเขตอิทธิพลอันน่าสังเวช ของสหภาพโซเวียต
ว่าแข็งแกร่งขึ้นจนเป็นกำแพง ที่ไม่อาจเจาะทะลุเข้าไปได้ยังไง
ทำให้คนนับล้านต้องถูกกดขี่
พวกรัสเซียเป็นพันธมิตรของเรานะ
พวกเขาจะเรียกคุณว่าพวกกระหายสงคราม
ก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะ
แต่เห็นไหม สุภาพบุรุษ
ผมเคยเล่นเกมนี้มาก่อน
ผมพูดถูกในปี 1938…
และตอนนี้ผมก็ยังพูดถูก
(ฟุลตัน มิสซูรี วันที่ 5 มีนาคม ปี 1946)
จากสเตตินในทะเลบอลติก
ถึงทริเอสเตในเอเดรียติก
ม่านเหล็กก็เลื่อนลงมาทั่วทั้งทวีป
เขาต่อต้านคอมมิวนิสต์มาตลอด
เขาพยายามเตือนผู้ฟัง ถึงทุกสิ่งที่เขาคิดว่ารวมเราเป็นหนึ่งเดียวกัน
เสรีภาพ ประชาธิปไตย เสรีภาพในการพูด และอื่นๆ
ที่กำลังตกอยู่ภายใต้ภัยคุกคาม ในขอบเขตที่โซเวียตครอบงำนี้
สิ่งที่เราต้องพิจารณาในวันนี้
ในขณะที่ยังมีเวลาอยู่
คือการสร้างเงื่อนไข แห่งเสรีภาพและประชาธิปไตย
โดยเร็วที่สุดในทุกประเทศ
เชอร์ชิลล์กล่าวสุนทรพจน์ม่านเหล็กอันยิ่งใหญ่
ซึ่งพูดง่ายๆ ก็คือ "ความดีปะทะความชั่ว"
และความชัดเจนทางศีลธรรม มันทำให้คนไม่พอใจ
และแน่นอน เขาถูกโจมตีอีกครั้ง ว่าเป็นพวกกระหายสงคราม
เหมือนที่เขาเคยโดนในช่วงทศวรรษ 1930
ความยากลำบากและอันตรายของเรา จะไม่หายไป
ด้วยการหลับตาให้พวกมัน
สุนทรพจน์นี้ทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้น
ซึ่งก็คือม่านเหล็กกำลังจะเคลื่อนลงมาทั่วยุโรป
และคุณกำลังเข้าสู่สงครามเย็น
(วันที่ 24 ตุลาคม ปี 1945 สถาปนาสหประชาชาติ)
(ภัยคุกคามจากม่านเหล็ก)
(ปี 1947 ถึงปี 1948)
(โซเวียตรัสเซียมีระเบิดปรมาณู ปี 1949)
(วันที่ 29 สิงหาคม ปี 1949 โซเวียตทดสอบระเบิดปรมาณู)
จากที่เคยผิดพลาดหลายเรื่อง ในช่วงแรกของอาชีพการงาน
เขาพิสูจน์แล้วว่าถูกสองครั้ง
เรื่องเผด็จการของลัทธินาซี แล้วก็เรื่องคอมมิวนิสต์โซเวียตด้วย
หลายคนพูดว่าผมควรเกษียณหลังสงคราม
และกลายเป็นเป็นรัฐบุรุษอาวุโส
(เล่าให้อาร์.วี. โจนส์ฟัง ปี 1946)
แต่ผมจะทำได้ยังไง
ผมต่อสู้มาทั้งชีวิตและไม่อาจหยุดต่อสู้ได้
แรงผลักดันให้เป็นผู้นำบนเวทีนานาชาติ
ยังคงอยู่
เขาไม่อยากปล่อยวางมันเลยจริงๆ
คุณเชอร์ชิลล์ ฉากที่สอง เทคหนึ่ง
ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี…
(วิดีโอหาเสียง ปี 1950)
เสียงที่คุณจะใช้สิทธิ์ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์
สำคัญยิ่งต่ออนาคตของคุณ
- คัท - ตอนนี้ไม่ดีกว่าเหรอ
เราคือผู้ถูกเลือกเพียงไม่กี่คน
ผมจำไม่ได้
ผมมีความทรงจำที่ดีที่สุดเลยนะ
ผมรู้ครับ แต่นั่นก็พอใช้ได้ครับ
ไม่ต้องห่วง มองกล้อง แล้วเริ่มใหม่นะครับ
เราคือผู้ถูกเลือกเพียงไม่กี่คน
พวกคุณทุกคนจะต้องถูกสาปแช่ง
ไม่มีพื้นที่บนสวรรค์สำหรับคุณ
เราทำให้สวรรค์เบียดเสียดไม่ได้
ผมนึกว่าคุณจะดูดเสียงคำพูดที่ผมอ่านเมื่อเช้านี้
คุณต้องทำสิ่งที่คุณทำกับมันได้
ปัญหาหนึ่งของประชาธิปไตย ก็คือผู้คนจะเบื่อคุณ
และนี่คือคนที่นำอังกฤษผ่านช่วงเวลาอันโหดร้าย
แล้วก็ถูกเขี่ยออกจากตำแหน่ง
แล้วก็กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรี
เป็นเรื่องราวการกลับมาที่น่าทึ่ง
ผลการเลือกตั้งหลังพรรคแรงงาน บริหารประเทศหกปีตกเป็นของพรรคอนุรักษ์นิยม
วินสตัน สเปนเซอร์ เชอร์ชิลล์ รัฐบุรุษของโลก กลับคืนสู่อำนาจ
ตรงล็อบบี้ในสภาสามัญอังกฤษ
มีรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ของเชอร์ชิลล์
และสมาชิกรัฐสภาหลายคน
มักแตะรองเท้าของเขาเพื่อความโชคดี
เราทุกคนต่างระลึกถึงการมีอยู่ของเขาทุกวัน
ท่านมีมุมมองแบบนี้เสมอ ว่าวิธีสร้างประวัติศาสตร์
คือการเขียนมันขึ้นมาเอง
ท่านเลยทำตามนั้น
เอฟดีอาร์ตายแล้ว
ไม่ใช่ว่าสตาลินจะมาเขียนบันทึก
และฮิตเลอร์ก็ตายแล้ว
เชอร์ชิลล์ก็คว้าเรื่องราวนี้ทันที
และเป็นผู้กำหนดวิธี ที่เรามองสงครามโลกครั้งที่สอง
ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ทรงอำนาจมหาศาล
และด้วยการใช้อำนาจนั้น
นักประวัติศาสตร์หลายรุ่น และต่อจากนั้น ประชาชนทั่วไป
มองสงครามโลกครั้งที่สอง และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆ มันผ่านเลนส์ของเขา
สงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้จักรวรรดิไม่สามารถฟื้นกลับขึ้นมาใหม่ได้
(อินเดียได้รับเอกราช)
ผู้คนเรียกร้องอิสรภาพและลัทธิชาตินิยม
เชอร์ชิลล์เชื่อจริงๆ ว่า อังกฤษและอเมริกาจะเป็นผู้ตัดสินใจ
ว่าโลกจะไปในทิศทางไหน
สิ่งที่อเมริกากำลังทำอยู่ คือการสร้างจักรวรรดิอีกรูปแบบหนึ่ง
ซึ่งเป็นการควบคุมทางเศรษฐกิจ มากกว่าทางการเมือง
และมันขัดแย้งกับเชอร์ชิลล์มาก
เพราะความนิยมจักรวรรดิของเขา
เขาไม่เคยยอมรับเลยว่าจักรวรรดิล่มสลายแล้ว
เชอร์ชิลล์เป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่ง
ในการทำความเข้าใจการเล่าเรื่อง ความเป็นอังกฤษที่ถูกสร้างขึ้น
เพื่อทำให้คนอังกฤษรุ่นต่อรุ่นรู้สึกดีกับตัวเอง
ไม่ใช่ในฐานะบุคคล ที่มีความซับซ้อนและข้อบกพร่อง
แต่ในฐานะของสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ ที่ตอกย้ำสภาพที่เป็นอยู่
ความสืบเนื่อง ประเพณี ระบบชนชั้น
บางครั้งโลกโหยหาผู้นำที่แข็งแกร่ง
และเชอร์ชิลล์เป็นผู้นำที่แข็งแกร่ง
ที่ไม่เคยลืมความงดงามของอิสรภาพ และความสำคัญของประชาธิปไตย
เพื่อถอดความของวอลท์ วิทแมน
"เหมือนอเมริกา เชอร์ชิลล์มีผู้คนมากมาย"
ฉันคิดว่าเป็นไปได้ที่จะเป็นผู้นำ ที่ทำสิ่งพิเศษให้สำเร็จ
ผู้ที่ปกป้องโลกอย่างชอบธรรม จากสิ่งชั่วร้ายอย่างแท้จริง
และยังทำการตัดสินใจที่น่ากลัว
และมีมุมมองที่พวกเรารู้สึกว่าน่ารังเกียจอีกด้วย
เรารับเรื่องพวกนี้ได้หมด ทั้งหมดนี้อาจเป็นความจริงก็ได้
และมันไม่ได้หมายความว่า เราต้องทำลายรูปปั้นของเขา
มันอาจแปลว่าเราควรเพิ่มเข้าไปอีก เพื่อบอกเล่าเรื่องราวให้ครบถ้วนยิ่งขึ้น
ความหัวรั้น ความมุ่งมั่น
คารมคมคาย ปฏิภาณไหวพริบ แรงผลักดัน จุดมุ่งหมาย
ในแง่นั้น
คนอังกฤษมองเห็นภาพลักษณ์ของเขา
เป็นภาพลักษณ์ของตัวเองที่ดีที่สุด
การกระทำที่กล้าหาญ
ความกล้าหาญทางศีลธรรม
เปี่ยมไปด้วยความรอบรู้และการมองการณ์ไกล
มีอารมณ์ขัน
ในระดับที่ว่าเขายังทำให้คนหัวเราะได้ หลังจากเขาตายไปแล้ว 60 ปี
ภาพเหมือนเป็นตัวอย่างที่น่าทึ่งของศิลปะสมัยใหม่
และจิตวิญญาณที่แน่วแน่ ที่หาได้ยากมากในประวัติศาสตร์ของมนุษย์
เชอร์ชิลล์ควรเป็นแรงบันดาลใจให้เรา
ไม่ใช่เพราะเขาเป็นวีรบุรุษ แต่เพราะเขาเป็นมนุษย์มากๆ
วันอาจเริ่มต้นเมื่อการเล่นอย่างยุติธรรม…
(สภาสามัญ ปี 1955)
ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ เคารพในความยุติธรรมและเสรีภาพ
จะทำให้ผู้คนหลายรุ่นที่ถูกทรมาน ก้าวไปอย่างสงบสุขและมีชัย
จากยุคอันน่าสยดสยองที่เราต้องอาศัยอยู่
ตอนฉันยังเด็ก เราอยู่ที่ชาร์ตเวลล์
แล้วพี่ชายฉันก็วิ่งไปตรงทางเดิน
สู่แดนศักดิ์สิทธิ์ชั้นในของห้องทำงานคุณตา
ที่พวกเราไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปได้
พี่พูดว่า "คุณตาครับ จริงหรือเปล่า ที่ตาเป็นคนอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่"
แล้วตาก็บอกว่า "จริง ทีนี้ไปได้แล้ว"
แม้ว่าเขาจะเป็นคนที่รักชาติอย่างมาก
บางครั้งก็ศรัทธาคลั่งไคล้ในจักรวรรดิอังกฤษ
เขาก็ยังเป็นพวกเสรีนิยม
เขาเชื่อในความก้าวหน้า เชื่อในอิสรภาพและโอกาส
ผมว่าทุกวันนี้เขามีความสำคัญมากกว่าที่เคย
เพราะค่านิยมที่เขาเชื่อ กำลังตกอยู่ภายใต้ภัยคุกคามร้ายแรง
และต้องเอาชนะให้ได้
ยามสงคราม จงแก้ปัญหา
(สงครามโลกครั้งที่สอง: ชัยชนะและโศกนาฏกรรม)
ยามแพ้พ่าย จงท้าทาย
ยามมีชัย จงใจกว้าง
ยามสันติ จงมีมิตรไมตรี
คำบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล