Απόδοση διαλόγων:Sparta
Σκατά.
Με ακούτε;
Με συγχωρείτε.
Με συγχωρείτε!
Είμαι με έναν ασθενή και δεν ακούω τίποτα.
Έχουμε ήδη...
Τι ξενέρωτη!
Έχετε καλέσει την Πόλα Κοέν Σολάλ.
Αφήστε μήνυμα. Ευχαριστώ.
Ναι, η δρ. Στάινερ είμαι.
Έχεις χάσει ήδη τρεις συνεδρίες, Πόλα.
Μετά τις τρεις, νομίζω πως η ανησυχία μου είναι δικαιολογημένη.
Πρέπει να πληρώσεις τις συνεδρίες που έχασες.
Ραμπα-ουάζ. Φωνητική αργκό του «rabat-joie».
Ξενέρωτη, στρίγγλα, σπασαρχίδω, ψυχρή, σπαστική.
Μαλάκα.
- Ήρθες; - Γεια σου.
Μα... δεν είναι η μέρα μας.
Το ξέρω, αλλά πρέπει να σου μιλήσω.
Εντάξει...
Μην στέκεσαι εκεί. Έλα.
Ευχαριστώ.
Ξάπλωσε.
Δεν θέλεις να ξαπλώσεις;
Καλά.
Θυμάσαι πριν από οκτώ χρόνια,
όταν ήρθα εδώ για πρώτη φορά;
- Στην αρχή ήταν για να... - Κόψεις το κάπνισμα.
Σωστά.
Ήταν πρόφαση για να ξεκινήσω ψυχανάλυση.
Έκανα ψυχανάλυση,
αλλά δεν έκοψα ποτέ το κάπνισμα.
Λοιπόν, άκου.
Την περασμένη Δευτέρα είδα μια υπνωτίστρια.
Γιατί δεν ξαπλώνεις;
Θα κάνεις πιο ελεύθερους συνειρμούς.
Γιατρέ, άκουσέ με.
Σε ακούω.
Ο Φρανσουά μου έδωσε το όνομά της.
- Φίλη της γυναίκας μου... - Ξέρω.
...που ασχολείται με εναλλακτική ιατρική.
Η κυρία Γκρανζέ, στο Ομπερβιλιέ.
Κι εκείνος το έκοψε χάρη σ’ αυτήν.
Στην αρχή έλεγε κάτι αηδίες:
Αφέσου.
Τι βλέπεις;
Είπα: Τους γονείς μου γυμνούς σ’ ένα σπίτι.
Τέλος πάντων.
Κράτησε είκοσι λεπτά. Ήταν σύντομο.
Πλήρωσα τη συνεδρία, 50 ευρώ.
Ήμουν μπερδεμένος. Βγήκα έξω.
Ξαφνικά πέταξα τα τσιγάρα στα σκουπίδια.
Συνέχισα να περπατάω,
μετά γύρισα πίσω, κοίταξα τα τσιγάρα μου
και, προς έκπληξή μου,
πέταξα και τον αναπτήρα.
Πέρασαν τέσσερις μέρες.
Και δεν έχω καπνίσει.
Τρελό. Σχεδόν μια εβδομάδα.
Θα το κλείσω.
Νόμιζα πως ήταν στο αθόρυβο.
Σε ακούω. Ναι...
Νιώθω λες και απελευθερώθηκα.
Από το κάπνισμα, φυσικά.
Και από εσάς.
Να το.
Θέλω να σταματήσω να έρχομαι.
Εντάξει. Καλά.
Ίσως...
να ορίσουμε μια ημερομηνία λήξης.
- Ή να σας παραπέμψω σε συνάδελφο. - Τελείωσα.
Η γυναίκα μου τα υπολόγισε.
Οκτώ χρόνια, μία φορά την εβδομάδα, εκτός διακοπών,
έχω δώσει εδώ 32.000.
Συν 8.000 χαμένα σε τσιγάρα.
Τέλος.
Αντίο.
Γεια σας, είμαι η Βαλερί, η κόρη της Πόλα.
Είδα ότι καλέσατε αρκετές φορές.
Έχω πολύ δυσάρεστα νέα.
Έφυγε από τη ζωή.
Θα ήθελα να σας καλέσω
να έρθετε.
Θα συγκεντρωθούμε όλοι μαζί αύριο.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Το δωμάτιο της μαμάς είναι γεμάτο. Θα ζητήσω από τους μαθητές της να φύγουν.
Ξέρετε τι της συνέβη;
Δεν έχω ιδέα. Ήταν πολύ ξαφνικό.
Θα ξυπνήσεις το ντιμπούκ.
Το τι;
Τα ντιμπούκ, τα κακά πνεύματα.
Ντιμπούκ.
Γεια σας. Διδάσκαμε μαζί στο Ζιλ Φερί.
Καλά κάνατε και ήρθατε.
Θα συγκεντρωθούμε όλοι μπροστά της.
Περάστε...
Άαρον, έρχεσαι;
Άαρον, έλα.
- Λιποθύμησε. - Γυρίστε τον στο πλάι.
Βάλτε τα πόδια του πάνω σ’ ένα μαξιλάρι.
- Φέρτε νερό. - Μην!
Είμαι γιατρός.
- Πού είναι το μπάνιο; - Εκεί.
Μπορεί να έρθει κάποιος;
Μπαμπά, τι έχεις;
Σηκωθείτε, πάρτε ανάσα.
- Πάρτε αυτό, κύριε. - Πολύ ευγενικό. Ευχαριστώ.
- Ευχαριστώ. Θα είμαι καλά... - Αναπνεύστε.
Ποια είστε;
Λίλιαν Στάινερ. Παρακολουθούσα τη σύζυγό σας εννέα χρόνια.
- Λυπάμαι. - Έξω.
- Λυπάμαι. - Έξω!
Τι κάνετε εδώ; Ποιος σας κάλεσε;
Αυτό είναι το σπίτι μου! Πώς τολμάτε;
Βγάλτε την έξω!
Η αντίδραση του συζύγου είναι απρόσμενη.
Επιθετικότητα απέναντί μου.
Μετατοπισμένη ενοχή προς τη θεραπεύτρια
και ανεπεξέργαστο συναίσθ...
...μετατοπισμένη ενοχή...
Σκατά.
Καθίστε! Είστε καλά;
Καθίστε, κύριε. Είμαι καλά.
Χτύπησες;
Σου είπα να μην ξυπνήσεις τον Ζοζέφ.
- Να παίρνεις πρώτα τηλέφωνο. - Τον ξύπνησα;
Όχι, αλλά θα μπορούσες.
Με μαλώνεις για κάτι υποθετικό;
Που δεν έγινε.
- Ξέρεις πώς λέγεται αυτό; - Όχι, και δεν θέλω να μάθω.
Είκοσι πέντε ευρώ τα πέντε;
Παράγγειλέ μου πενήντα.
Όχι, εκατό.
Πεντακόσια ευρώ για minidisc; Είναι αρχαία!
Γιατί δεν δοκιμάζεις κάτι σύγχρονο;
Μου αρέσει που μπορώ να τα κρατάω.
Μπορεί να χαθούν ή να χαλάσουν.
Ακριβώς επειδή μπορούν να χαθούν, είναι πολύτιμα.
Άσε με.
Πεντακόσια ευρώ. Γαμώτο.
Είναι για τη δουλειά μου. Πόσο έκανε ο υπολογιστής σου;
Έρχεσαι μόνο όταν χρειάζεσαι κάτι.
Ορίστε.
Είσαι άρρωστη;
Ναι, όχι, όχι ακριβώς.
Έχεις αντισηπτικό για τα χέρια;
Εκεί.
Πάρε κάτι που θα σε κάνει χαρούμενη.
Θα ήμουν χαρούμενη αν ερχόσουν όταν είναι ξύπνιος.
Δεν φταίω εγώ που τα μωρά κοιμούνται πολύ.
Η παραγγελία σου επιβεβαιώθηκε.
Εντάξει.
Θες να δεις τον Ζοζέφ;
Όχι, πρέπει να πάω σε ένα ραντεβού.
Πιο σημαντικό από τριάντα δευτερόλεπτα μαζί μας;
Έλα.
Τι έχεις, μικρέ μου;
Πεινάς;
Ηρέμησε.
Είναι νωρίς.
Έχεις εξανθηματάκι.
Φεύγω, αγάπη μου.
Είμαι άρρωστη, γεμάτη μικρόβια.
Δεν θέλω να πλησιάσω.
Σ’ αγαπώ.
- Πάει καιρός! - Είναι μέσα;
- Μπορείς να περάσεις. - Ευχαριστώ.
Λίλιαν;
Είσαι καλά;
- Σε κακή στιγμή; - Καθόλου.
Όλα καλά;
Όχι.
Εγώ...
Δεν ξέρω τι έχω. Κόλλησα κάτι.
- Μπορείς να με εξετάσεις; - Φυσικά.
Κάθισε.
Η τελευταία σου εξέταση ματιών ήταν...
Μαζί σου.
- Το πηγούνι εδώ. - Εντάξει.
- Είδες πρόσφατα τον Ζοζέφ; - Ναι.
Πέρασα πριν λίγο. Κοιμόταν.
Κοιμάται πολύ.
Εγώ τον βρίσκω πολύ ζωηρό για την ηλικία του...
Δύο μηνών.
Θα τον έκανες για τριών.
Ο Ζιλιέν είναι νέος.
Για πατέρας. Έτσι δεν είναι;
Νέος;
- Στην ηλικία του ήσουν. - Ακριβώς.
Πίεσε. Πίεσε το πηγούνι σου.
Δεν σταματάει να τρέχει, αγάπη μου...
Με είπες αγάπη μου;
Πρώτη φορά σε βλέπω να κλαις.
- Το ξέρω. - Σου πάει.
Δεν κλαίω. Είναι τα μάτια μου.
- Βρήκες κάτι; - Όχι, όλα φυσιολογικά.
Έχεις κολλύριο ή κανένα placebo για μένα;
Τα τεχνητά δάκρυα ενυδατώνουν τον κερατοειδή,
αλλά απλώς περίμενε να περάσει.
Δεν μπορώ να περιμένω. Έχω ασθενείς, δουλειά...
Συνέβη κάτι;
Όχι, τίποτα ιδιαίτερο.
- Άρα ήταν απλώς πρόφαση για να με δεις. - Όχι, καθόλου.
Μπορείς να μου στείλεις μήνυμα να βγούμε για φαγητό.
Είναι πιο απλό.
Δεν σε σκέφτομαι ποτέ.
Το εννοώ. Ποτέ.
Ενώ τσακωνόμουν πριν με τον Ζιλιέν, σκέφτηκα,
Το καημένο, κληρονόμησε τον απαίσιο χαρακτήρα του πατέρα του.
Τι στο διάολο;
Συγγνώμη.
- Γεια σας. - Γεια σας.
Είμαι η Βαλερί.
- Η κόρη της Πόλα Κοέν Σολάλ. - Σας αναγνωρίζω.
Θέλω να σας μιλήσω.
Τώρα δεν μπορώ. Σε λίγο έχω ασθενή.
- Κάποια άλλη στιγμή... - Μπορώ να περιμένω στο καφέ.
Κανένα πρόβλημα.
Περάστε.
Λοιπόν... πώς μπορώ να βοηθήσω;
Ξέρετε πώς αυτοκτόνησε;
Δεν ήξερα ότι ήταν αυτοκτονία.
Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν καλά,
και δεν αναρωτιέστε γιατί;
Ο θάνατος συμβαίνει σε όλους.
Τώρα που το ξέρετε, δεν νιώθετε τίποτα;
Δεν είναι ότι δεν νιώθω.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σας κάνω να κλάψετε.
Όχι.
Δεν φταίτε εσείς.
Κατάπιε όλα όσα της γράψατε.
Καταλαβαίνω.
Πιστεύετε ότι είμαι υπεύθυνη για τον θάνατό της;
Ο πατέρας μου έτσι πιστεύει.
Σε εσάς μιλάω, όχι σε εκείνον.
Αυτό το κρατούσε στο χέρι της.
Δείτε τι έγραψε πίσω.
Πριν πεθάνει.
Δεν μπορώ να το διαβάσω.
Τα γράμματα είναι παραμορφωμένα.
Νομίζω ότι είναι μήνυμα.
Μήνυμα...
- Για ποιον; - Διαβάστε το!
Διαβάστε το δυνατά.
Δεν μπορώ. Έχω ασθενή.
Κρατήστε το. Δώστε το μου αργότερα.
Περάστε.
Βαλερί...
ίσως το ξέρετε, ίσως όχι,
αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω τίποτα απ’ όσα μου έλεγε η Πόλα.
Λέγεται ιατρικό απόρρητο.
Πρέπει να καταλάβω.
Πώς μπόρεσε να το κάνει αυτό;
Ειδικά τώρα.
Τώρα που είμαι έτσι.
Πώς έτσι;
Ναι, βέβαια.
Πώς πήγε η κηδεία;
Δεν ξέρουμε πότε θα γίνει.
Στον ιουδαϊσμό όμως, εμείς...
Πρέπει να γίνει νεκροψία.
- Έρευνα. - Υπάρχει έρευνα;
Έτσι ορίζει ο νόμος στις αυτοκτονίες.
Θα πάρει χρόνο.
Είχαμε... είχαμε παρκάρει στην άκρη του δρόμου και...
Είχαμε παρκάρει στην άκρη,
κι εγώ θα ήμουν δέκα ή έντεκα.
Είχαμε ένα...
ένα λευκό βανάκι με χρυσές ρίγες, θυμάμαι.
Ήταν τότε ή κάποια άλλη φορά,
αλλά είχαν χαλάσει τα φρένα,
κι η μητέρα μου έπρεπε να τραβήξει το χειρόφρενο.
Και...
- Δύσκολο να το πω... - Πριν έρθω,
συνειδητοποίησα ότι...
Απλώς δεν το καταλαβαίνω.
Δίνω το σπέρμα μου χωρίς αποτέλεσμα.
- Γιατί νιώθω αποκομμένος; - Σκαλίζω και σκαλίζω...
Τα μάτια της γάτας.
Ξύνω.
Σκέφτομαι τα χέρια σας.
Τα χέρια σας πάνω στο σώμα μου.
Σκατά!
Την περασμένη Δευτέρα είδα μια υπνωτίστρια.
Ο Φρανσουά μου έδωσε το όνομά της...
Γκρανζέ, στο Ομπερβιλιέ.
Το έκοψε χάρη σ’ αυτήν.
Στην αρχή έλεγε κάτι αηδίες...
Δεν είναι οφθαλμολογικό;
- Όχι. - Να δείτε κάποιον;
Είμαι ψυχίατρος.
Αν είχα κατάθλιψη, θα το ήξερα.
Δεν μπορώ απλώς να σας σταματήσω να κλαίτε.
Γιατί όχι;
Γιατί χρειάζεται ακόμη να κλάψετε.
Δεν δένουμε πληγές που δεν έχουν καθαριστεί.
Πενθείτε.
Πολύ βαθύ πένθος.
Το καταλαβαίνω.
Δεν είσαι εδώ μόνη σου.
Υπάρχει κάποιος άλλος.
Δεν βλέπω κανέναν άλλο εκτός από εσένα.
Είναι γυναίκα.
Είναι ξανθιά.
Μόλις έχασα έναν ασθενή.
Και είναι...
όχι η πρώτη φορά που πεθαίνει ασθενής.
Ήταν ασθενής, όχι φίλη.
Άκου, αυτό που μπορώ να προτείνω,
αν συμφωνήσεις,
είναι μια θεραπεία βασισμένη στη μνήμη.
Και...
...είσαι έτοιμη να αφήσεις πίσω.
Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο.
Εντάξει.
Μπορώ να κλείσω ραντεβού;
Όχι, θα το χειριστούμε αμέσως.
Δεν χάνεις χρόνο.
Πρώτα είπες να συνεχίσω να κλαίω...
Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι επουλώνονται γρήγορα.
Όχι σαν τους ψυχολόγους;
Πάμε;
Ναι.
Το καταγράφεις αυτό;
Ναι. Θα στο δώσω μετά.
Θα βοηθήσει η συνεδρία να καθίσει.
Αυτό που θα ακούσεις μπορεί να σε εκπλήξει.
Πολλά από αυτά που λες θα ξεχαστούν.
Έχω το email σου;
Όπως θέλεις. Είμαι ευέλικτη.
Λοιπόν...
Κι εγώ είμαι ευέλικτη.
Ορίστε.
Άφησε τον εαυτό σου.
Άφησε.
Κοίτα χωρίς να βλέπεις.
Τώρα κλείσε τα μάτια σου.
Όλα είναι μαύρα.
Ακούς την καρδιά σου να χτυπάει.
Είσαι...
στην κοιλιά της μητέρας σου.
Λίλιαν, σταμάτα να μπερδεύεις τον σκεπτικισμό με την ευφυΐα.
Η ειρωνεία σου είναι έκφραση του φόβου σου.
Είσαι στην κοιλιά της μητέρας σου.
Είσαι έμβρυο.
Κάνε ένα βήμα μπροστά.
Συνέχισε να κινείσαι.
Βλέπεις μια πόρτα.
Πίσω από την πόρτα,
βλέπεις σκάλες.
Όταν είσαι έτοιμη, κατέβα τις.
<i Πολύ καλό.
Χιονίζει.
Συνέχισε, πάρε τον χρόνο σου.
Βλέπεις μια πόρτα.
Άνοιξέ την.
Όχι αυτή.
Όχι, σε παρακαλώ.
Τότε κλείσ’ την.
Με τον δικό σου ρυθμό,
συνέχισε να κατεβαίνεις.
Είμαι εδώ.
Πώς είναι το δωμάτιο;
Μπορείς να το περιγράψεις;
Σκοτεινό.
Ξύλινο.
Τα πρόσωπα φωτίζονται.
Όργανα.
Πες μου για αυτό το δωμάτιο.
Υπάρχει μια γυναίκα.
Με τσέλο.
Συνέχισε να μου λες τι βλέπεις.
Είναι...
Είναι εγώ.
Είναι αυτή.
Είναι η Πόλα. Πόλα Κοέν Σολάλ, η ασθενής μου.
Βρισκόμαστε σε ορχηστρικό λάκκο.
Ρυθμίζουμε τα όργανά μας.
Είναι κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Υπάρχουν Γερμανοί.
C'est un κοινό...
Το κοινό μας κοιτάζει.
Κι εμείς αγαπιόμαστε.
Τρελά.
Νιώθω ότι είναι η ερωμένη μου.
Είναι άγριο.
Είναι πολύ ανήσυχη.
Τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει, Λίλιαν;
Ο Σάιμον, ο σύζυγός της.
Μου μιλάει. Δεν ακούω.
Πρέπει να ακούσω.
Ξέχασε το προς το παρόν.
Όχι, όχι. Πρέπει να την ακούσω.
Θα μπορέσεις να βρεις ξανά την πόρτα.
- Όχι. - Ας ανέβουμε ξανά τις σκάλες.
Όταν το πω, φύγε από τη σκηνή.
- Κατά τη διάρκεια της συναυλίας; - Φύγε από τη σκηνή.
- Πρέπει να την ακούσω. - Φύγε.
- Είναι οπλισμένος.
Γύρνα πίσω στην πόρτα.
Υπάρχει άλλη πόρτα...
- Τι να κάνω; - Περίμενε εκεί.
Πριν την ανοίξεις, έχω κάτι να πω.
Δεν θα κλαις πια.
Τέλος.
Τέλος τα δάκρυα.
Τώρα ξέρεις ότι η Πόλα είναι μέρος της ζωής σου.
Ήταν η ερωμένη σου.
Σε άλλη ζωή.
Ο πόνος σου είναι φυσιολογικός.
Όταν το πω,
θα ανοίξεις την πόρτα.
Άνοιξε την πόρτα.
Όταν είσαι έτοιμη, άνοιξε τα μάτια σου.
Είναι οπλισμένος.
Ο σύζυγος, ο μαέστρος, ο Σάιμον, είναι...
Είσαι υποδοχική.
Είναι πολύ σπάνιο να κατέβεις τις σκάλες τόσο γρήγορα.
Λοιπόν...
Πρέπει να πω, ότι δεν πιστεύω τίποτα από όλα αυτά.
Λοιπόν...
Δεν είναι θέμα πίστης ή αμφιβολίας.
Δεν θα κλάψεις όταν φύγεις από το γραφείο μου.
Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
Είναι απλή.
Έχεις ποτέ νιώσει
πως ερωτεύτηκες έναν ασθενή σου;
Ή σε αναστάτωσε;
Εντάξει. Ευχαριστώ για όλα.
Τι σου οφείλω;
Πενήντα, σωστά;
Όχι.
Αποφασίζω εγώ αν θέλω να πληρωθώ.
Είναι επιλογή μου.
Θα δουλέψει έτσι κι αλλιώς;
Ναι, θα δουλέψει έτσι κι αλλιώς.
Μην ανησυχείς. Εδώ η θεραπεία δεν εξαρτάται από τα χρήματα.
Ξέρεις, ο Φρόιντ σταμάτησε την ύπνωση
γιατί ήταν πολύ λιγότερο επικερδής οικονομικά.
Η θεραπεία ήταν πολύ γρήγορη.
Δεν είναι αυτό λίγο αντισημιτικό;
Σταματάμε εδώ, Λίλιαν.
Σαράντα επτά χρόνια...
Μια ζωή μισοτελειωμένη...
Η Πόλα αφήνει πίσω της
ένα τεράστιο κενό.
Εδώ ενώνεται,
λίγους μήνες αργότερα,
με την αγαπημένη της θεία,
την Περλ.
Η Περλ άφησε στην Πόλα
την αγάπη για τα βιβλία.
- Έχεις μαντήλι; - Την αγάπη της για τον πολιτισμό.
Την αγάπη της για τη γερμανική γλώσσα.
Ευχαριστώ. Είναι πολύ ευγενικό.
- Αμήν. - Αμήν.
Θεέ γεμάτε συμπόνια, που κατοικείς στους ουρανούς...
Απλώς δεν καταλαβαίνω τι αξίζω στη ζωή.
Πώς θα το ξεπεράσω;
Κάθε φορά που φοβάμαι.
Με έκανε να αμφιβάλλω.
Νομίζω ότι είναι ένα μήνυμα.
Είμαι ενήμερη για το ψέμα.
Το μέγεθος του ψέματος.
Είναι πλέον πολύ αργά.
Δεν υπάρχει επιστροφή.
Η αλήθεια θα κατέστρεφε τη Βαλερί.
Θα την κατέστρεφε πραγματικά.
Είναι πολύ ασταθής.
Ξέρεις...
ήταν η μεγαλύτερη μου λύπη.
Τα παιδιά που δεν μπόρεσαν να κρατηθούν.
Τα έμβρυα δεν είναι ακόμα παιδιά.
Ναι.
Ο Σάιμον τα ονόμαζε
«τα νεκρά παιδιά μας».
Και ένιωσες...
ότι σε κατηγορούσε;
Ένα μέρος μου υιοθέτησε τον τρόπο σκέψης του.
Τρελάθηκε.
Ένιωθε ότι αυτός ήταν το πρόβλημα.
Δηλαδή;
Η Βαλερί...
Ξέρει ότι δεν είναι δική του.
Αλλά μου είπες ότι η Βαλερί ξέρει.
Σε κορόιδεψα.
Δεν της το είπα ποτέ.
Θα μπορούσε να προκαλέσει κρίση. Τρομερές κρίσεις.
Αν το μάθαινε, θα με σκότωνε.
Σε κορόιδεψα.
Δεν της το είπα ποτέ.
Θα μπορούσε να προκαλέσει κρίση. Τρομερές κρίσεις.
Αν το μάθαινε, θα με σκότωνε.
Η επιθετικότητα προς τη μητέρα είναι φυσιολογική, αλλά φόνος;
Ξέρεις ότι όλα είναι πιθανά.
Δεν έχω ξανασυναντήσει κάτι τέτοιο.
Σκατά! Δεν είναι αλήθεια!
Είχα μια συνάδελφο στη Νίκαια πριν 20 χρόνια.
Μόλις το θυμήθηκα.
Ένα κορίτσι σκότωσε τη μητέρα της κατά τη διάρκεια ψυχωτικής κρίσης
π προς το τέλος της εγκυμοσύνης της.
Τη μαχαίρωσε, θυμάμαι,
και την σκότωσε.
Ήταν βίαιο.
Βλέπεις περιπτώσεις ψυχικής μεταβίβασης στην όψιμη εγκυμοσύνη.
Υπήρχε και άλλη περίπτωση. Το κορίτσι σκότωσε όλους.
Τη μητέρα και τις αδερφές της, όλες δηλητηριασμένες.
Μόνο γυναίκες.
- Ενδιαφέρον. - Ναι, πολύ.
- Δεν το είχες ακούσει ποτέ; - Όχι.
Η ψύχωση της προϋπήρχε της εγκυμοσύνης της, φυσικά.
Έλα;
Ναι. Ποιος είναι;
Ναι;
Δευτέρες όπως συνήθως.
Είμαι άνθρωπος της συνήθειας.
- Μπορώ; - Φυσικά.
Τα μάτια σου;
Είναι καλά. Αλλά χρειάζομαι τα δικά σου.
Αφορά την ασθενή μου.
Τι λες;
Η ασθενής μου.
Αυτή που...
Ναι;
Η ασθενής μου που αυτοκτόνησε.
Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;
Θέλω να πιω πολύ σε λίγο χρόνο.
Θα σε ακολουθήσω.
Συνεχώς δέχομαι τηλεφωνήματα.
Ανώνυμα.
Θα έχει τις ταλιατέλες χωρίς κρέμα.
Κοίτα.
Τι διαβάζεις;
- Είναι γερμανικά; - Ήταν καθηγήτρια γερμανικών.
- "Kinder" σημαίνει "παιδιά". - Ναι.
- Μην τα λερώνεις! - Χαλάρωσε...
Και το "tod..."
Όχι "tod," "tot." Σημαίνει "νεκρός."
Εγώ...
Έχω την αίσθηση...
πως είναι ένα μήνυμα που μου άφησε.
Μήνυμα;
Ναι.
Εγώ...
Άκου, εγώ...
Έχω μια ιδέα, Γκάμπι.
Θέλω να τη πάρεις στα σοβαρά.
- Ναι. - Εντάξει;
- Πες. - Εγώ...
Ποτέ δεν εντόπισα την παραμικρή αυτοκτονική σκέψη.
Δεν είναι φυσιολογικό, σε εννέα χρόνια.
Δεν μπορεί να έκανα τόσο λάθος.
Αλλά...
τι λες;
Η ασθενής μου!
Εγώ...
Νομίζω...
σκότωσαν την ασθενή μου.
Σκοτώθηκε;
Αλλά από ποιον και γιατί;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Συνεχώς το σκέφτομαι, και ενστικτωδώς,
θα έλεγα ότι είναι η κόρη της.
Είναι οριακή.
Μια αποσυγκροτημένη διαταραχή προσωπικότητας
δεν την καθιστά εγκληματία.
- Ευχαριστώ. - Φάε κάτι.
Δεν τρως;
Τρώω.
Ευχαριστώ.
Θυμάμαι αυτά τα σκουλαρίκια.
Δεν ήπιαμε πολύ;
Ναι.
Δεν θέλω να πάω σπίτι.
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.
Όχι!
Όχι πάλι.
Μας ενοχλείς. Σταμάτα τώρα.
Ετοιμάζομαι να κοιμηθώ με την πρώην γυναίκα μου. Φτάνει πια!
Ευχαριστώ.
Τολμηρός!
Δεν έχεις δει ποτέ το σπίτι μου.
Δεν θέλω να πέσω πάνω στη Βέρα.
Η Βέρα τελείωσε.
Δύο χρόνια πριν.
Νόμιζα ότι ήξερες.
Πώς θα ήξερα;
Έχεις δει ποτέ υπνωτιστή;
Όχι. Ναι, μια φορά.
Μια φορά, για ροχαλητό.
Τι;
Αυτό με κάνει να γελάω.
Πάντα έλεγες, Είναι μόνο όταν είμαι σε κακή θέση.
Αλλά τώρα...
δεν έχει σημασία, γιατί κοιμάσαι μόνος. Όχι;
Όχι.
Όχι κάθε βράδυ.
Είναι παντρεμένη, και καλά κάνει.
Κι εσύ;
Εγώ τι;
Έχεις δει ποτέ υπνωτιστή;
Σκατά.
Βαλερί;
Σκατά.
Ποιος είναι εκεί;
Το κόκκινο υγρό στο παρμπρίζ.
Οπότε, βασικά,
υποβάλλεις αναφορά για παρενόχληση,
όχι για κλοπή.
Πες το όπως θες,
αλλά είμαι πεπεισμένη ότι δεν ήταν αυτοκτονία.
Νομίζω ότι είναι η κόρη της.
Με εκφοβίζει. Ψάχνει πράγματα για τον θάνατο της μητέρας της.
Έψαχνε για τις κασέτες.
Τι κασέτες;
Όταν είπα πέθανε,
μπορεί να σήμαινε δολοφονία.
Έχεις πιει;
Όχι. Ναι.
Αλλά πριν από αρκετές ώρες.
- Πόσα; - Τι;
- Είναι παράνομο τώρα; - Όχι...
Έχω υπερωσμία.
Τι;
Το Long COVID με έκανε ευαίσθητο στις μυρωδιές.
Οπότε με ενδιαφέρει πότε ήπιες τελευταία φορά.
Το τελευταίο ποτήρι μου ήταν τα μεσάνυχτα.
Υπερωσμία... Ποτέ δεν το είχα ακούσει.
Ναι, συγγνώμη.
Λοιπόν, έλεγες...
Μπορεί να είναι δολοφονία.
Προφανώς, στο σπίτι μου έψαξε.
Ποια;
Η κόρη της! Η Βαλερί.
Επειδή ξέρω πράγματα για αυτήν
που δεν θα έπρεπε να ξέρω.
Τι είδους πράγματα;
Δεν μπορώ να σου πω.
Εχεμύθεια γιατρού-ασθενή.
Εντάξει, ας ξεκινήσουμε από την αρχή...
- Το επάγγελμά σας; - Ψυχίατρος.
- Είσαι καλά; - Ναι...
Φοβήθηκα.
Μου πιστεύεις τώρα;
- Τι ήθελε; - Τις κασέτες.
Τις κασέτες την ενδιαφέρουν.
Είμαι ηλίθια, δεν άκουσα την τελευταία συνεδρία.
Στις 22.
Σκατά...
Τι έγινε τότε;
Το κίνητρο, προφανώς!
Πρέπει να ακούσω τι είπε για τη Βαλερί, γι' αυτόν.
- Να το πω στην αστυνομία; - Ναι.
Γιατί δεν άκουσα εκείνη την τελευταία κασέτα;
- Σκατά. - Θα καλέσω κλειδαρά.
Η κλήση σας βρίσκεται σε αναμονή. Μείνετε στη γραμμή.
Ναι, μένω.
Παράξενο επάγγελμα.
Κλειδαράς;
Όχι, ψυχίατρος.
Να γνωρίζεις τις ζωές, τα μυστικά των ανθρώπων,
χωρίς να μπορείς να ενεργήσεις.
Να μην μπορείς να κάνεις τίποτα.
Τίποτα απολύτως.
Ενώ εσύ...
Οι άνθρωποι έρχονται σε σένα για να διορθώσεις τα μάτια τους.
Τα διορθώνεις. Τι διορθώνω εγώ;
Τις ψυχές τους.
Έπρεπε να είμαι γυναικολόγος.
Θα είχες διαπρέψει.
Είναι πολύ αργά για να αλλάξεις ζωές;
Εμάς εννοείς;
Ναι, ένα λουκέτο.
Δεν ξέρω, κύριε.
Μια ληστεία...
Φεύγει δύο ή τρεις μέρες τη βδομάδα.
Έχει μόνο δύο μισές μέρες μαθήματα τη βδομάδα.
Τον ενθαρρύνω να περνάει περισσότερο χρόνο στη Σερένς.
Αλλά τον κάνω να το πληρώνει όταν επιστρέφει.
Είναι διεστραμμένο.
Όχι;
Ποιος είναι διεστραμμένος;
Έχουμε πολύ διαφορετικά ωράρια.
Πηγαίνει νωρίς για ύπνο, ξυπνάει αργά. Εγώ αντίθετα.
Τόσο κοινότοπο.
Έχω αναπτύξει στρατηγικές για να μην τον ενοχλώ.
Στο κρεβάτι, σκέφτομαι μόνο αυτόν, να βελτιώσω τον ύπνο του.
Αλλά...
είναι σκληρός.
Τόσο σκληρός.
Πώς;
Σαν να έχει πάντα μαχαίρι στη φωνή του.
Και όπλο στα μάτια του.
Σαν να περιμένει να φύγω από το χώρο του για να με ανέχεται.
Θέλει να φύγω.
Βαλερί!
Γιατί δεν μου ξανατηλεφωνείς;
Δεν μπορείς να εμφανίζεσαι συνέχεια χωρίς προειδοποίηση.
Πρέπει να σε δω αμέσως.
Χρειάζομαι βοήθεια, Λίλιαν.
Εντάξει, όχι στο γραφείο μου.
Στο καφέ από κάτω.
Σκατά.
Εντάξει.
- Σκατά. - Ναι;
Γκάμπι;
Είναι αυτή! Είναι εδώ!
Βαλερί.
Η κόρη της.
Της είπα να με συναντήσει στο καφέ. Έλα.
Πες.
Νιώθω τόσο άσχημα.
Είμαι τέρας.
Τέρας;
Αλλά... γιατί;
Τέρας; Γιατί αυτή η λέξη;
Η μητέρα μου μόλις κληρονόμησε από την Περλ. Την Περλ Φρίντμαν, τη θεία της.
Δεν σου το είπε; Ήταν σημαντικό.
Κι εγώ την αγαπούσα.
Πέρασε τη ζωή της στη βιβλιοθήκη.
Εθελοντικά στη Μαζαρίν.
Με πήγαινε εκεί μικρή.
Την παρατηρούσα να τακτοποιεί βιβλία όλη μέρα.
Είναι πολλά λεφτά, πραγματικά πολλά.
Όλα πάνε στην Πόλα, αλλά...
τώρα τα μοιράζομαι όλα με τον μπαμπά.
Πέρασα δύσκολα οικονομικά.
Δεν ξέρω...
Η ζωή μου άλλαξε.
Βαλερί, όλα όσα νιώθεις φαίνονται απόλυτα φυσιολογικά.
- Θα σου δώσω τον αριθμό ενός συναδέλφου. - Γιατί όχι εσύ;
Όχι, όχι. Όχι.
Καταλαβαίνεις;
Δεν μπορώ. Δεν επιτρέπεται.
Ναι, έχεις απόλυτο δίκιο.
Καταλαβαίνω καλύτερα τη μητέρα μου.
Σου μιλούσε συχνά.
Αλλά ποτέ δεν έλεγε το όνομά σου. Σε έλεγε το ηλιοβασίλεμά μου.
Έλεγε ότι ένιωθε καλά μαζί σου.
Το είπε;
Ναι, συχνά.
Ο μπαμπάς είπε ότι...
ερωτεύτηκε εσένα.
Κι η μαμά απάντησε,
«Είναι σαν να τη ξέρω...
για πάντα.»
Δεν είναι αυτή.
Εντάξει.
Όχι, πρέπει να είναι ο πατέρας της, που είναι...
όχι ο πατέρας. Ο σύζυγος.
Ο πατέρας δεν είναι ο πατέρας. Τέλεια!
Δεν είπα λέξη.
Καμία λέξη.
Ούτε καν πήρε τη συνταγή της.
Δεν είναι σε μανιακή κατάσταση.
Μου έδωσε το κίνητρο.
Είναι τα λεφτά.
- Λεφτά; - Η Πόλα μόλις είχε κληρονομήσει.
- Δεν είναι αυτή. - Ήθελες να τη ντουμπλάρεις.
- Όχι... - Δεκαπέντε σταγόνες το βράδυ. Σκ...!
Τι; Είναι χάπι των πέντε mg.
Πέντε mg, σε χάπι.
- Με τα γράμματά σου... - Άσε με να δω.
Αλλά...
Την είχαν παραποιήσει!
- Ποιο φαρμακείο; - Γράφει πάνω.
Περίμενε εδώ.
Ευχαριστώ. Αντίο.
- Γεια σας. - Γεια σας, κυρία.
Είμαι η Δρ. Στάινερ,
η ψυχίατρος που θεράπευσε την Πόλα Κοέν Σολάλ.
Έμενε σε αυτό το κτίριο.
Είναι φυσιολογικό να πηγαίνουμε από χάπια σε σταγόνες για χρόνια αϋπνία.
- Τα ξέρω χρόνια. - Νάντια, κοίτα με.
Δεν ήρθα για να ειδοποιήσω τις αρχές.
Μέχρι τώρα,
έχω συνταγογραφήσει μόνο χάπια, σωστά;
Απολύτως.
Και το ίδιο είπα και στον κύριο Κοέν Σολάλ.
Εννοείς ότι τα πήρε εκείνος;
Τα πήρε;
Έλα τώρα, Νάντια.
Θέλω μόνο να ξέρω ποιος παρέλαβε τα φάρμακα.
Ναι, ο σύζυγός της.
Πάντα παρελάμβανε τις συνταγές της.
Εννοώ τα φάρμακά της.
Ζήτησε το μπουκάλι;
Αποκρυπτογραφήσαμε τη συνταγή μαζί.
Όπως εγώ, διάβασε δεκαπέντε σταγόνες.
Είπε ότι ήταν άρρωστη.
Περνούσε δύσκολα.
Ένας συγγενής της είχε πεθάνει.
Οδήγα!
- Γρήγορα, γρήγορα! - Εντάξει.
Τι είναι αυτό;
Μίλησα με τον θυρωρό.
Και;
Έφυγε για το χωριό.
- Πού; - Δεν είπε.
Πήγα πάνω να δω
και βρήκα αυτό.
Άνοιξέ το.
Είσαι σίγουρη;
Στο σημείο που βρισκόμαστε...
Τώρα καταλαβαίνω γιατί ποτέ δεν παίρνω τα πακέτα από την Amazon.
Ισιωτικό μαλλιών.
Ο σύζυγος με μακριά μαλλιά;
Ίσως για την Πόλα.
Παραγγέλθηκε πριν οκτώ μέρες.
Σοβαρά;
Ποιος παραγγέλνει ένα ισιωτικό τρεις μέρες μετά που πεθαίνει η γυναίκα του;
Πρέπει να μάθουμε για τη θεία.
Τη θεία που ανέφερε η Βαλερί.
Γιατί; Νομίζεις ότι...
Πρέπει πρώτα να την έχει σκοτώσει.
Η Πόλα ποτέ δεν την ανέφερε.
Ίσως ξέχασα ή δεν άκουσα καλά.
Αδύνατο.
Πολλά μπερδεμένα κομμάτια.
Κι όλα για να καταλήξουμε σε ένα καψουλίδιο.
Σκατά, πρέπει να φύγω.
Περίμενέ με για τα υπόλοιπα.
Συχνά ερχόμουν όταν ήταν
εκείνη η γριά...
Εθελοντικά εδώ.
Ξέχασα το όνομά της.
Ναι, η Περλ!
Ναι. Η Περλ.
Μία από τις χορηγούς μας.
Ναι, μια ηλικιωμένη, πολύ ευγενική.
Στην πραγματικότητα, νομίζω ότι πέθανε.
- Όχι. - Λίγα...
Όχι.
- Όχι τι; - Δεν ήταν και πολύ ευγενική.
- Αλλά πέθανε. - Ναι.
Από τι;
- Θα ήξερες; - Καθόλου.
Αλλά όντως δεν ήταν ευγενική.
- Εντάξει... - Λουσί;
Θα ήθελα να στείλω συλλυπητήριο γράμμα στην οικογένεια.
Θα είχες τη διεύθυνσή της;
Δεν δίνουμε αυτές τις πληροφορίες.
- Λουσί, έλα εδώ! - Συγγνώμη.
- Μπορείς να περιμένεις ένα λεπτό; - Ναι.
Εντάξει. Φρίντμαν.
Πατρικό: Κίντερ.
Κίντερ;
Περλ Κίντερ.
"Κίντερ Τοτ."
Ο θάνατος της Περλ.
- Αδύνατο... - Κυρία!
Όχι, δεν νομίζω.
Είσαι πολύ λογική για κάτι τέτοιο.
Πες μου την αληθινή αιτία.
Σταμάτησες να κλαις, γιατί λοιπόν άλλη συνεδρία;
Μου είπε κάτι.
Θυμάσαι;
Δεν άκουσα. Πρέπει να ακούσω.
Έχεις ηχογράφηση της συνεδρίας μας.
Σου είπα να τη χρησιμοποιήσεις.
Ναι, αλλά λείπει ένα κλειδί.
Τι γίνεται αν πω όχι;
Άκου, μην είσαι περήφανη.
Ζητώ συγγνώμη.
Ήμουν πολύ αγενής μαζί σου.
Όχι αγενής. Προσβλητική.
Με είπες αντισημίτρια.
Είπα οριακή.
Αλλά...
Συγγνώμη.
Συγχώρεσέ με!
Όχι.
- Αδύνατο. - Έρχομαι πάνω!
Όχι. Όχι.
Συγγνώμη, Λίλιαν, είναι Παρασκευή.
Έχω να προλάβω το τρένο.
Τι λες για Δευτέρα;
Δευτέρα, όχι. Είμαι σε εκπαίδευση, μετά πάω διακοπές.
Αντίο, Λίλιαν.
Σε διακοπές.
Γαμημένοι Γάλλοι.
- Σαμπάνια; - Όχι, ευχαριστώ.
Σαφώς, υποφέρεις από τύψεις για αυτή την ασθενή.
Χτίζεις μια αφήγηση από αυτή τη ψευδή ανάμνηση.
Ως γιατρός, υποτίθεται ότι θεραπεύεις τους ασθενείς σου.
Αντίθετα, η φαρμακευτική αγωγή σου τη σκότωσε.
Αυτό που με εντυπωσιάζει είναι η συνταγή.
Η ordonnance(ιατρική συνταγή).
Τι εννοείς;
Ξέρεις όπως κι εγώ ότι στη Γαλλία,
οι ψυχαναλυτές δεν επιτρέπεται να συνταγογραφούν.
Γνωριζόμασταν πολύ καλά,
και εκείνη δυσκολευόταν με αϋπνία.
Παράβηκες τη διαδικασία.
Όχι, δεν την παράβηκα.
Έχω πλήρη άδεια να συνταγογραφώ.
Τους έδωσα όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται
αν θέλουν να ασκήσουν δίωξη.
Όχι, δεν το έκανες.
Αποφεύγεις.
Στην πραγματικότητα, δεν θέλεις να αντιμετωπίσεις την υπόθεση,
γι’ αυτό φεύγεις ταξίδι με τον υπνωτιστή σου.
Πες μου ξανά πώς πέθανε η μητέρα σου.
Όχι.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Δεν είμαι πια η ασθενής σου. Είμαι συνάδελφός σου.
Δεν έχεις αλλάξει, Λίλιαν. Ακόμα είσαι τόσο σίγουρη για τον εαυτό σου.
Δεν ξέρω γιατί ήρθα εδώ.
Πίσω από τις πόρτες, βλέπεις σκάλες.
Όταν είσαι έτοιμη, κατέβα.
Συνέχισε.
Βρισκόμαστε στο λάκκο της ορχήστρας.
Τι κάνεις;
Πού είναι το μυαλό σου; Η παρτιτούρα σου;
Είμαι έγκυος στο παιδί σου, αγάπη μου.
Είμαι συγκλονισμένη.
Αλλά δεν μπορώ να φύγω έτσι.
Ποιος σου ζητάει να φύγεις;
Ένας σκηνοθέτης πίσω από τις κουρτίνες,
λέει να φύγεις.
Έρχονται!
Ποιοι;
Η αστυνομία.
Οι χωροφύλακες.
Θα ελέγξουν τις ταυτότητές μας.
Θα μας μαζέψουν. Πρέπει να φύγουμε!
Πες μου τι βλέπεις.
Ζουλιέν!
Είναι χωροφύλακας.
Ζουλιέν;
Είναι ο γιος μου.
Τι άλλο;
Κρατάει όπλο.
Τώρα τι;
Βιάσου.
Φεύγω.
Ψάχνω στις τσέπες μου.
Μια καρτ ποστάλ.
- Γύρνα την πλευρά. - Σεράνς.
Φύγε τώρα, Λίλιαν. Φύγε!
- Άνοιξε την πόρτα! - Σεράνς...
Σεράνς.
Φεύγεις από το Παρίσι.
Υπερβαίνεις το όριο ταχύτητας.
Πάρε την επόμενη έξοδο.
Φτάνεις στο Σεράνς.
Ορίστε.
Θεέ μου.
Σκατά.
Θεέ μου.
Λίλιαν, έχεις εξαφανιστεί.
Ανησυχώ, ξέρεις.
Άλλαξαν την κλειδαριά;
Θυμήσου το δείπνο στον Ζουλιέν απόψε.
Μην ξεχάσεις. Θα είναι τόσο χαρούμενος.
Γεια σας, Δρ. Στάινερ, ο Πιερ Χαλάν είμαι.
Δεν ήθελα να σας εκπλήξω...
Η γυναίκα μου κι εγώ ζητάμε επιστροφή
των 40.000 ευρώ που ξόδεψα για να σας δω.
Ο δικηγόρος μου έστειλε γράμμα. Μην το πάρεις στραβά.
Πήγε μία φορά σε υπνωτιστή και τα παράτησε!
Απατεώνισσά! Θα μας τα επιστρέψεις...!
Μπλέξιμο!
Εντάξει, εντάξει.
Τι στο διάολο; Μαλάκες.
Ευχαριστώ.
Σκότωσε τη θεία, μετά τη γυναίκα του.
Ποτέ δεν σου άρεσαν τα στρείδια.
Σωστά. Τα μισώ.
Βρήκα ενοχοποιητικά στοιχεία
που πετούσε.
Έψαξες τα σκουπίδια του;
Ναι, είναι η δουλειά μου.
Τρέμεις.
Είμαι σίγουρη ότι με είδε.
Όχι.
Τελειώσαμε.
Θα πάρω τη σάλτσα.
Αρνήθηκες να φας δείπνο στα 20ά μου γενέθλια.
Ο χωρισμός σας κατάστρεψε την παιδική μου ηλικία.
Κι τώρα...
Δεν είναι καθόλου σωστό.
Ζουλιέν, άκου.
Δεν σου οφείλουμε τίποτα.
Η οικειότητά μας είναι δική μας, η σεξουαλικότητά μας είναι δική μας.
Ρώτησε τον εαυτό σου, Τι μου στερεί;
- Βοτανικό τσάι; - Παρακαλώ.
Ληστεύουμε ό, τι επιθυμούμε
και καταστρέφουμε ό, τι δεν είχαμε ποτέ.
Κλασικό.
Σταμάτα με την ψυχαναλυτική φλυαρία.
Ως παιδί, μου άρεσε να περνάω χρόνο στο γραφείο της.
Κολλούσα το αυτί μου στην πόρτα, αναρωτιόμουν τι λένε.
Ήμουν γοητευμένος.
Αλλά μόλις πας στο παρασκήνιο,
είναι δύσκολο να πιστέψεις τη μαγεία.
Τι σημαίνει αυτό;
Όλα αυτά είναι μαλακίες.
Δεν σε πιστεύω.
Δεν είναι θέμα πίστης.
Θα βρεις χιλιάδες λόγους. Πάντα θα φταίω εγώ.
Όλα δικό μου λάθος! Κατηγορείστε τη μαμά.
Βανέσα, περίμενε να δεις.
Έχεις πιεί αρκετά.
Ξέρεις γιατί μου επιτίθεσαι;
Στην προηγούμενη ζωή σου,
ήσουν χωροφύλακας.
Ήθελες να μας συλλάβεις.
Συγγνώμη;
Ήθελες να μάθεις γερμανικά
στο γυμνάσιο.
Για να είσαι στην ίδια τάξη με τον Άντριαν..
Σ’ άρεσαν τα γερμανικά. Άριστα και πολύ καλά σε όλες τις εργασίες.
- Σωστά, Γκάμπι; Ναι. - Ναι.
Παράξενο να θέλεις να μάθεις γερμανικά με Αμερικανίδα μητέρα.
Το να μη μιλάς τη μητρική σου γλώσσα είναι περίεργο.
Το να είμαι καλή στα γερμανικά με κάνει ναζί;
Όχι ναζί.
Μέλος της πολιτοφυλακής
στο Παρίσι.
Αυτό τα εξηγεί όλα.
Εντάξει.
Ό, τι να ’ναι.
Ήσουν Εβραία;
Ήμουν νεαρή Εβραία βιολοντσελίστρια.
Γιατί;
Παίρνεις τον καλό ρόλο.
Τι; Όλοι εδώ είναι Εβραίοι!
- Εκτός από τη Βανέσα. - Εβραία όταν αποφασίζεις.
Δεν είμαι ούτε περιτομημένη.
-Ζουλιέν! - Το ακούς;
Αυτό είναι καθαρή μαλακία.
Έλεγε στους φίλους μου για τη μακρά αναλυτική μου φάση.
- Όχι πάλι! - Τι κάνεις;
Θα με ακούσεις ή όχι;
- Θα με ακούσεις; - Δύσκολο να μην το κάνω. Φωνάζεις!
Ο Ζοζέφ κοιμάται!
Πολύ σιωπηλά!
Άκου.
Ήσουν στην πολιτοφυλακή το 1942, στο Παρίσι.
Ήμουν με την Πόλα στην Όπερα.
Υπήρχε ένας μαέστρος.
Ήταν κακός και οπλισμένος.
Με τρομάζεις.
Κι εγώ τι ήμουν;
Τίποτα. Δεν ήσουν εκεί.
Ήθελαν να μας απελάσουν, ανάμεσα στους μουσικούς.
Και...
ήταν έγκυος στο παιδί μου.
Έπρεπε να φύγω.
Εσύ...
συνελήφθησαν από σένα.
Το παρατραβάς.
Καθόλου! Δεν καταλαβαίνεις!
Τα εξηγεί όλα!
Γιατί δεν τα πάμε καλά, γιατί...
πάντα φοβόσουν εμένα.
Κι εγώ νιώθω άβολα μαζί σου.
Αλλά τώρα που το ξέρουμε,
όλα θα είναι καλύτερα...
Ονομάσαμε τα πράγματα, τα βγάλαμε σε λόγια.
Θα μπορέσω να σε αγαπήσω όπως δεν μπορούσα πριν.
Σωστά, αγάπη μου;
Είσαι κακιά, Λίλιαν.
Πρέπει όλοι να πάμε για ύπνο.
Θα δω τον Ζοζέφ.
Αυτό είναι τρελό.
Πώς μπόρεσες, Λίλιαν Στάινερ,
να πιστέψεις σε αυτές τις ανοησίες για προηγούμενες ζωές;
Άλλοι ναι, αλλά όχι εσύ!
- Είσαι θυμωμένος που σε άφησαν έξω. - Τόσο ματαιόδοξη!
Είσαι μεθυσμένη. Άφησέ με να οδηγήσω!
Οδηγώ καλύτερα μεθυσμένη.
Πας πολύ γρήγορα.
Σταμάτα!
Βλέπεις, δεν είμαι σε κατάσταση να οδηγήσω.
Άκου.
Γκαμπριέλ, ξέρω φαίνεται τρελό,
αλλά νομίζω
ότι απελευθέρωσα το πνεύμα της Πόλα.
Δεν χρειάζεται να πιστεύεις στην ύπνωση.
Αλλά ξέρω τι είδα στο Σερενς.
Τη διπλή ζωή του,
το σπίτι, την κληρονομιά, τη γυναίκα.
Ίσως είναι ξαδέρφη,
γείτονας, φίλη, ποιος ξέρει;
Σκότωσε τη θεία, μετά τη γυναίκα του.
Έγραψε το αυτοκίνητό μου, έκλεψε την τελευταία συνεδρία, την κασέτα.
Άφησέ το στην αστυνομία.
Δεν θα κάνουν τίποτα.
Ποτέ δεν κάνουν.
Από την αρχή,
ήθελε να με τρομάξει.
Είμαι ενοχλητική μάρτυρας.
Κι ο γιος μας ήταν στους Βάφεν ςς.
Χρειάζομαι να με πιστέψεις.
Χρειάζομαι να είσαι με το μέρος μου.
Κοίτα με.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που σου ζήτησα κάτι;
- Τι κάνεις; - Επόμενος προορισμός: Σερενς.
Πρέπει να ξέρω αν τρελάθηκες, αν πρέπει να ανησυχήσω.
Και πίστεψε το ή όχι, τώρα θέλω να ξέρω.
Ακολούθησέ με.
Έλα!
Σώπα!
Μαλακία!
- Έλα. - Τι είναι;
Δεν είναι η ξαδέρφη του.
Πόσο χρονών είναι;
Εντάξει, θα πάω.
- Τι κάνουμε; - Το σχέδιό μας.
Θα τον αποσπάσω, και εσύ ψάξε για την κασέτα.
Όχι, έχεις δίκιο, είμαι τρελός! Ας γυρίσουμε πίσω.
Γκάμπι!
Συγγνώμη που σε ενοχλώ.
Συγγνώμη, εγώ...
Μου τελείωσε η βενζίνη.
Μαλακία!
Συγγνώμη πολύ.
- Το αυτοκίνητό μου είναι πιο κάτω... - Ναι.
Πιο κάτω;
Ναι, και είδα φως αναμμένο.
Σκέφτηκα μήπως έχεις
ένα δοχείο βενζίνης;
Ένα δοχείο... Ναι, νομίζω πως έχω.
Θα ντυθώ. Σκουπίσου.
- Μπες μέσα. - Εγώ...
Είμαι κάτω από το...
Πάμε!
- Περίμενε! - Μια ομπρέλα.
Ακολούθησέ με. Από εδώ.
Ευχαριστώ.
Προχώρα!
Είναι στο γκαράζ.
Καθόλου ηλεκτρικό με τόσο υγρασία...
Είναι του πεθερού μου. Δεν είναι γεμάτα.
Κυνηγάς;
Όχι πολύ.
Ούτε εγώ. Δεν το καταλαβαίνω.
Περιμένεις όλη μέρα ένα ζώο.
Συνήθως αφήνω λίγο για το χορτοκοπτικό.
Το δοχείο.
Τρελό πόσα σκουπίδια κρατάμε.
Ποιος είσαι;
Είμαι στο όνειρό σου.
Είμαι μια καλή κυρία που επισκέπτεται παιδιά για να τα ηρεμήσει στις καταιγίδες.
Δεν ήξερες;
Όχι.
Θα κλείσεις τα μάτια σου,
και θα ξαναμπώ στο όνειρό σου.
Μόνο όταν είσαι στο κρεβάτι.
Προχώρα.
Κοίτα με...
χωρίς να βλέπεις.
Τώρα...
γύρισε στο κρεβάτι σου.
Ήσυχα.
Προχώρα.
Κρύο, έτσι;
Λοιπόν...
Θα σε αφήσω.
Θα σταματήσω να σε ενοχλώ.
Ευχαριστώ και αντίο.
Έχει όπλα!
Είναι επικίνδυνος.
Μην τον πλησιάζεις, εντάξει;
- Ήταν ιδέα σου! - Έχει διπλή ζωή, εντάξει.
Δολοφόνος ή όχι, τελείωσε.
Την σκότωσε.
Δεν έχεις αποδείξεις. Μπορεί να κάνει μήνυση για παραβίαση κατοικίας.
Τι θέλεις;
Να του αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος;
Έχεις δίκιο, γαμώτο...
Το παρατραβήξαμε.
- Πάμε; - Όχι, περίμενε.
όχι.
Περίμενε να σταματήσει η βροχή.
Έχεις τσιγάρο;
Το έκοψα.
Στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου...
Γιατί με άφησες;
Τι;
Γιατί με άφησες;
Δώσε μου το τσιγάρο.
Η αλήθεια.
Δεν άφησα κανέναν, Λίλιαν. Απλώς παραιτήθηκα.
Σταμάτησες να με αγαπάς. Το είδα πρώτος.
Μετά σε περίμενα.
Ήξερα ότι δεν είχε τελειώσει μεταξύ μας.
Ήξερες;
Ναι.
Σε περίμενα να μπεις στο γραφείο μου και να πεις,
Γιατρέ, έχω πρόβλημα με το μάτι μου.
Μπορείς να με βοηθήσεις να δω πιο καθαρά;
Σ’ αγαπούσα τόσο πολύ.
Κι εγώ επίσης.
Αλλά δεν θέλω εμείς...
να ζήσουμε ξανά μαζί.
Ούτε εγώ.
Τι κάνουμε λοιπόν;
Πρέπει να υπάρχει κάτι...
στη μέση.
Να γίνουμε φίλοι;
Φίλοι μου.
Κλήση από "Αστυνομικό Τμήμα".
Πιερ;
Γιατρέ, σας παρακαλώ συγχωρήστε με.
Δεν ξέρω τι με έπιασε...
Καθίστε, κυρία μου.
Αλλά... οι ανώνυμες κλήσεις;
Το αυτοκίνητο; Η ληστεία;
Ήθελα μόνο να πάρω τις κασέτες μου.
Σας υπόσχομαι πως δεν έκλεψα τίποτα.
Κι η σβάστικα;
Ποια σβάστικα;
Μικρή, κοντά στο κουδούνι.
Θα κάνετε μήνυση;
Γιατί θέλετε να ξαπλώσετε;
Όχι ιδιαίτερα.
Όπως θέλετε. Εσείς είστε το αφεντικό.
Είμαι κουρασμένη. Φοβάμαι ότι θα κοιμηθώ.
Κοιμούνται ποτέ οι ασθενείς;
Μιλούν για το τίποτα μητέρες, γονείς
και μετά αρχίζουν να ροχαλίζουν;
Τελειώνουν τη νύχτα τους εδώ;
Αυτό είναι ένας ακριβός υπνάκος.
Φοβάμαι να κοιμηθώ, ναι.
Φοβάσαι να με βαρεθείς;
Όχι.
Καθόλου.
Μπορεί να φαίνομαι χωρίς μετριοφροσύνη,
αλλά δεν νομίζω έτσι.
Αντιθέτως.
Έχω την αίσθηση πως όταν ξεκινούν οι συνεδρίες μας,
ανυπομονείς να ακούσεις τη συνέχεια.
Λοιπόν...
όλοι το λένε αυτό.
Όχι;
Θέλω να πω, όλοι το ελπίζουν μυστικά.
Ναι, φοβάμαι να κοιμηθώ.
Δεν θα με αφήσει να κοιμηθώ.
Ποιος;
Σάιμον.
- Γιατί είστε εδώ; - Ο άντρας μου.
Γιατί είμαι εδώ;
Όπως εσείς, σας ακολουθώ, σας παρακολουθώ.
Κι η κλειδαριά σας ήταν χαλασμένη, η πόρτα ανοιχτή.
Έχετε δίκιο. Δεν έπρεπε να έρθω χτες το βράδυ.
Θέλω ένα τσιγάρο. Έχετε φωτιά;
Ένα ελάττωμα που δεν μπορώ να ξεφορτωθώ.
Εντάξει, καλά.
Καταλαβαίνω. Δεν σας αρέσω.
Είναι επειδή...
Επειδή ξέρετε τη γυναίκα μου καλύτερα από μένα;
Μου εμπιστεύτηκε ένα κομμάτι της ζωής της.
Τσι-τσι-τσι, δεν είμαι ασθενής σας!
Μην το κάνετε αυτό σε μένα.
Είμαι ο πατέρας της Βαλερί.
Οι γυναίκες πάντα επιλέγουν τους πατέρες των παιδιών τους.
Η Πόλα επέλεξε εμένα.
Πάντα το σεβόμουν.
Τότε γιατί τη σκοτώσατε;
Μπορείς να πεις ό, τι θέλεις εδώ, Σάιμον.
Είστε προστατευμένος από το ιατρικό απόρρητο.
Ξέρω ότι πήρατε τα μπουκάλια.
Δεν πέρασε ποτέ από το μυαλό σας
ότι η Πόλα η ίδια αλλοίωσε τη συνταγή;
Αυτό είναι γελοίο.
Όχι για εκείνη.
Για την Περλ.
Περλ;
Όχι.
Θέλετε να πιστέψω ότι η Πόλα σκότωσε την Περλ;
Πάλι με αυτές τις λέξεις.
Συνοδεύστε την στο τελευταίο της ταξίδι.
Αυτό ζήτησε η Περλ.
Η Πόλα την απάλλαξε από κάτι,
από τα πάντα.
Δεν ήξερα...
Δεν συνειδητοποίησα ότι θα τη σπάσει.
Όχι, λες ψέματα.
Σκότωσες και τις δύο.
Η Πόλα ποτέ δεν ανέφερε την Περλ.
Νομίζετε ότι οι ασθενείς λένε τα πάντα;
Δεν νομίζετε ότι φτιάχνουν τις μικρές τους ζωές;
Η Πόλα πρέπει να λάτρευε να φτιάχνει μια ζωή
όπου δεν είχα άλλη γυναίκα.
Ή εσείς δεν ξέρατε να ακούτε.
Γι’ αυτό τα ηχογραφείτε όλα.
Πώς πήρες αυτή την κασέτα;
Έχετε φως!
Ναι, η κασέτα!
Λοιπόν, ίσως...
τη νύχτα της ληστείας η πόρτα ήταν ανοιχτή.
Πέρασα από εδώ.
Ή ήρθε η κόρη μου η Βαλερί.
Ή γιατί όχι η ίδια η Πόλα;
Μας νοιάζει στ’ αλήθεια;
Άνετη καρέκλα.
Η ζωή φαίνεται απλή από εδώ.
Ξάπλωσε.
Όχι.
- Σου είπα ξάπλωσε. - Όχι.
Έκανες κακή δουλειά, Λίλιαν.
Την σκότωσες.
Δεν εννοώ ποινική ευθύνη, αλλά ευθύνη.
Δεν φταίω.
- Δεν φταίω. - Ποιος είπε ότι φταις;
Είπα υπεύθυνη,
όχι ένοχη.
Βλέπεις, δεν ακούς.
Γιατί να το έκανα; Την αγαπούσα.
Η Πόλα ήξερε τα πάντα. Χωρίς μυστικά.
Δεν είχα διπλή ζωή, Λίλιαν.
Έχουμε μόνο μία ζωή.
Την χάσαμε μαζί.
Και οι δύο.
Για πάντα.
Τίποτα να πεις σήμερα;
Πόλα;
Είναι η Περλ.
- Έχασα την Περλ μου. - Πόλα.
Ποια Περλ;
Πόλα, είμαι κουρασμένη.
- Η Περλ της ζήτησε... - Σε χρειάζομαι.
Έχασα την Περλ μου.
- Έχασα την Περλ μου. - Ποια Περλ;
Η Πόλα απαλλάσσει την Περλ από κάτι.
Από τα πάντα.
Δεν μπορώ να ζήσω μ’ αυτό.
Δεν συνειδητοποίησα ότι θα τη ράγιζε.
Είμαι τόσο κουρασμένη.
Νιώθω τόσο κουρασμένη.
Πόλα, συγχώρεσέ με.
Μαμά;
Συγγνώμη. Για χτες.
Μπερδέψατε τον όροφο, κυρία μου. Η μητέρα μου ποτέ δεν ζητάει συγγνώμη.
- Θέλεις καφέ; - Ναι.
Η Βανέσα κοιμάται ακόμα.
Άφησέ με να φύγω.
Γεια σου, Ζοζέφ.
Γεια σου, μωρό μου.
Τι μεγάλο αγοράκι.
Κοίτα ένα, μεγάλο αγοράκι.
Γεια, φίλε.
Γεια σου.
Μόλις ξύπνησες;
Ναι.
Σ’ έχω.
Ζοζέφ.
Ορίστε. Ορίστε, φίλε μου.
Είσαι έτοιμος για λίγη ακόμα από αυτήν;
Ναι.
Όταν ήσουν μικρός,
σου έβαζα στα χέρια όποιον ερχόταν να μας δει.
Φοβόμουν μην κολλήσεις πολύ σε μένα.
Ήθελα να μπορείς να επιβιώσεις χωρίς εμένα.
Συγγνώμη.
- Το ίδιο, παρακαλώ. - Αμέσως.
Και...
Τι;
Σκέφτηκες ποτέ...
Τι;
Ότι τα οργάνωσα όλα;
- Εσύ; - Η κασέτα, η ληστεία.
Κοίτα.
Πόσο καιρό έχει από τότε που με χρειάστηκες τελευταία;
Όχι.
Δεν είσαι τόσο έξυπνος.
Όμορφος, αλλά...
Ευχαριστώ πολύ. Συγγνώμη.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι...
Όχι!
- Δεν είναι καλό, είναι πικρό. - Όχι.
- Είναι φελλωμένο. - Κάνει πλάκα.
- Συγγνώμη, κύριε. - Εντάξει!
Το κάνει μόνο για να μας εκνευρίσει.
- Πάντα το κάνει αυτό. - Σερβίρισέ της.
- Τον τρόμαξες. - Σίγουρα τον τρόμαξα.
- Πιες. Θα δεις. - Ευχαριστώ.
Στην υγειά σου.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Για να σε κάνω να γελάσεις.
Δεν είδα ποτέ αυτή τη καμινάδα.
Έχεις αλλάξει τη διάταξη των επίπλων.
Ναι.
Σου προκαλεί αναστάτωση;
Λίγο.
Καμία φως;
Είναι σκοτεινά.
Αυτό σε τρομάζει, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Το νιώθω.
Σε τρομάζει
να προχωράς στο σκοτάδι.
Μας τρομάζει όλους.
Δεν ηχογραφείς;
Όχι.
Σταμάτησα.
Σε ακούω.
Είμαι εδώ.
Απόδοση διαλόγων:Sparta