ارائه ای دیگر از مهدی باقری @amirmehdibagheri
"ODYSSEY"
"ترجمه فرانسوی:"در روزگاری که همه چیز جادویی بود
در بعضی از ترجمه های کتاب با جمله آغازین"با من از مردان پیچیده سخن بگو"نیز یاد میشود
توضیحات مترجم:در کلام اودیسه،افسانه ای تاریخی از یونان باستان است که هومر به شخصیت های آنها جلوه ای خداگونه داده اشاره نولان به جادو مجاز از توجیهی است که بتواند این داستان به شیوه تصویر روایت کند
‫یک چهره!
‫یک ناوگان!
‫یک جنگ!
‫یک مرد!
‫یک تفکر!
‫یک حیله!
‫حیله‌ای که دیوارهای تروا را بشکند!
‫و بسوزانتش، در میان فریادها ویرانش کند!
توضیخات مترجم:در اینجا اشاره به مهمانی های درون سرای اودیسیوس پس ناپدید شدنش رو اشاره میکنه و این کصوشری که تراویس اسکات در نقش بِرَد(اواز خان منزل ایشان)میگه شعری در وصف اودیسه است برای خواستگاران همسر اودیسیوس، پنلوب (انا هیلثتوی) هست که تلماک پسر اودیسوس به توصیه آتنا(زندیا☹) خداوند خرد وتدبیر (دختر زئوس خدای جاویدان)به پا خواسته وبا علاقه مندان به مادر خویش به مجادله میپردازد
‫این یعنی چی؟
‫یک هدیه
‫برای آتنا.
‫ما همون خدایان رو داریم،
‫به هدیه‌شون احترام بذار.
‫از آب بیرون بیاریدش!
‫ببریدش به معبد آتنا.
‫جنگ تموم شد.
‫چهره!
‫ناوگان!
‫جنگ!
‫مرد!
‫بس کن!
‫این آهنگ نه.
‫پسر مامان!
‫فرار کن پسر من،
‫فرار کن!
‫یادآوری میکنم این شراب مال کیه.
‫آهنگ اودیسه رو نمیخوام، ‫خود اودیسه رو میخوام.
‫و هر شب خواستگارها رو تو خونه‌ش میپذیری؟
‫در این دنیا،
‫یک مرد هر کاری دلش بخواد میکنه، ‫ و من هر کاری از دستم بربیاد.
‫امروز من یه مرد شدم، مامان.
‫پس بندازشون بیرون،
‫قانون زئوس رو بشکن، ‫بهشون بهونه بده که به تو حمله کنن.
‫یک شوهر رو از دست دادم،
‫نمیذارم یه پسر هم از دست بدم.
‫- پدر برمیگرده. ‫- کجاست؟
‫هشت سال از سقوط تروا گذشته،
‫و نزدیک 20 سال از وقتی که ما رو ترک کرد.
‫کجاست؟
‫اون مهمان ماست، درست مثل شما.
‫ما رو گدا جا میزنی؟
‫میگم سه ساله که از شما پذیرایی میکنیم.
‫از مهمون‌نوازیتون سوءاستفاده میکنیم،
‫چون مادرت از انتخاب کردن خودداری میکنه.
‫- اون دیگه شوهر داره. ‫- اودیسه مُرده.
‫درباره پدرم چی میدونی؟
‫که گوشتش رگ‌داره و شرابش بده.
‫دو سال پشت سر هم از بهترینش نوشیدید.
‫میدونم که برنگشته.
‫هنوز نه.
‫برای پدری گریه میکنی
‫که حتی نمیشناختیش،
‫مث یه بچه ننه‌دار.
‫هیچکس مطمئن نیست پدرش کیه.
‫نمیتونی از پدر من مطمئن باشی.
‫من اون رو میشناختم.
‫بچه بودیم میدیدیم که شکار میکرد.
‫داوطلب جنگ تروا بودم.
‫به من گفت بمونم
‫و مراقب تو باشم.
‫اما،
‫اسپارت پر از کهنه‌سربازای ترواست،
‫یک معدن طلای اطلاعاته.
‫تو پسر اودیسه‌ای؟
‫برو به اسپارت،
‫برو پیش منلائوس.
‫اون از تو پذیرایی میکنه.
‫ملکه میخواد با غریبه حرف بزنه.
‫اون مشتاق خبره.
‫اما بدون امیدهای واهی.
‫راهی داره که بفهمه ‫کسی اودیسه رو دیده یا نه.
‫این مرد رو میبینی؟
‫اون تقریباً کوره،
‫ولی مسافرها رو تا سر حد مرگ میزنه
‫وقتی درباره پدرم دروغ بگن.
توضیحات مترجم:این فرد درواقع ائومائوس خوک بان وفادار اودیسوس بود که پس از ناپدید شدن اودیسوس به خواستگاران اضافه نشد و به نوعی پدر تلماخوس شد
‫خیلی سریع.
‫از کجا میدونی؟
‫برای شنیدن یه ترکیب ‫دست‌وپا شکسته چشم لازم نیست.
‫منتور، بزنش.
‫خیلی سریع.
‫به اندازه تو مهربونه!
‫فقط حرف پدرت رو گوش میکرد.
‫از کجا پیداش کردی؟
‫خودشون اومدن.
‫- میبرمش. ‫- برای پسرت؟
‫برای شکار.
‫بوی خوبی داشته.
‫تکون نخور.
‫میخوای یه جای زشت بیوفتی؟
‫- چرا زه کمان رو به صدا درمیاری؟ ‫- عادلانه‌ست.
‫- که به شکار هشدار بدی؟ ‫- که شرافتمندانه بجنگی.
‫تو نمیجنگیدی، شکار میکردی.
‫شکار یه جنگ پنهانیه.
‫زیرکانه، ولی زرنگی هات به دردسرت میندازه.
‫دوباره امتحان کن،
‫با سرعت و دقت کمتر.
‫فقط با دفاع کامل برنده نمیشی.
‫حمله رو تحریک کن.
‫چطور؟ تردید کن.
‫خودت رو در معرض شمشیر حریف بذار. ‫حمله‌ش به تو کمک میکنه.
‫تو این رو به پدرم یاد دادی؟
‫اون این رو به من یاد داد.
‫یک نکته.
‫«همیشه قویترین یا سریع‌ترین نخواهی بود،
‫پس باهوش‌ترین باش.»
‫اون چیکار میکرد هان
‫اگه این خواستگارها رو خونه‌ش میدید؟
‫حتی نمیتونم تصور کنم چه بلایی سرشون میآورد.
‫اونا خیلی زیادن.
‫دو تا رو میکشی، بقیه عقب میکشن،
‫این زورگوهای ترسو.
‫باید به تروا میرفتن، ‫ولی با نزدیک شدن آگاممنون
‫پدرهاشون پنهانشون کردن.
‫اون میدونست جنگ آگاممنون ‫سال‌ها و جان‌ها میگیره.
‫به خاطر همین ارتشش رو با قرعه انتخاب کرد.
‫- اسم؟ ‫- سینون.
‫- بکش. ‫- نه.
‫- اسم؟ ‫- آنتینوس.
‫بکش.
‫بله.
‫قرعه؟
‫آنتینوس میگه داوطلب بوده.
‫یک چیزی طرح میکنن.
‫پسرت میخواد جای سینون رو بگیره.
‫به هیچ وجه.
‫به خاطر خانواده‌ش اینجا میمونه.
‫- مراقب پسرت هم هست. ‫- معلومه.
‫با من میاد.
‫آنتینوس میخواسته مراقب من باشه؟
‫اودیسه میخواست از تحقیر این پدرها دوری کنه،
‫دلسوزی داشت.
‫اون مادرت و تو رو ‫بیشتر از افتخار دوست داشت.
‫میدونست این سال‌ها طول میکشه.
‫به مادرم گفته؟
‫- از خودش بپرس. ‫- ایموس…
‫یک روز برمیگرده؟
‫آرگوس به این باور داره.
‫سگی که 20 سال عمر کنه ندیدم.
‫مدت‌ها بعد از اربابش زنده مونده.
‫ببخشید که مزاحمت میشم.
‫عجله ندارم.
‫به گفته بزرگان، ‫وقتی روتختی پدربزرگت رو تموم کنم،
‫باید دوباره ازدواج کنم.
‫چرا؟
‫ایثاکا هنوز شاه نداره. ایثاکا:سرزمین همین مردم اودیسیوس(در بعضی ترجمه های ایتاک هم گفتن)ئ
‫میخوان محافظت بشن.
‫از چی؟
‫از مردم دریا.
‫این قصه‌های مسافرانه.
‫مسافرا از جهان برامون میگن، از سقوط تروا،
‫و همه از حملات این مردم دریا حرف میزنن.
‫این مردم دریا کین؟
‫کسی نمیدونه، ‫ولی بزرگان میخوان ما رو آماده کنن.
‫آماده کنن؟
‫تمدن ما بزرگ‌ترین تمدن تمام ادوار هست.
‫این خونه با شکوه رو ببین،
‫این سنگ‌های باستانی رو،
‫که به رحمت این خورنده‌های حریص سپرده شدن.
‫ساختن هیچیه
‫اگر معنیاش نادیده گرفته بشه.
‫قانون زئوس.
‫با دیگران خوب رفتار کردن.
‫اونا پایمالش میکنن، همه چی رو ویران میکنن.
‫چطور تصور میکنی با یکی از اونا ازدواج کنی؟
‫چون خیلی وقت پیش بود.
اقا اماده باشید
‫پدرت از من خواست.
‫آگاممنون پادشاه ماست.
‫- ترواییها عروسش رو دزدیدن. ‫- یا خودش با اونا فرار کرده.
‫به هر حال، دیوارهای تروا ‫تسخیرناپذیر تلقی میشن.
‫جلوی این شهر بزرگ اردو میزنیم
‫تا به چالش بکشیمشون که بیرون بیان بجنگن.
‫و سال‌ها میگذرن، تلماخ بزرگ میشه،
‫و تو یاد میگیری بدون من زندگی کنی.
‫منلائوس از هلن دست میکشه.
‫این بهانه آگاممنونه
‫برای شکستن کنترل تروا بر مسیرهای تجاری.
‫اون عقب‌نشینی نمیکنه.
‫هرگز.
‫اگه نه بگی چی؟
‫پسر ما رو میبره.
‫این کار رو نمیکنه.
‫دختر خودش رو فدای باد موافق کرد
‫برای باد موافق.
‫خدایان جان دخترش رو خواستن؟
‫قدرت یه قربانی
‫به این بستگی داره که ‫برای قربانی کننده چقدر هزینه داره.
‫این وحشتناکه.
‫و بیرحم.
‫زود برنمیگردم،
‫اگه اصلاً برگردم.
‫اگه فرار کنیم چی؟
‫با سریع‌ترین کشتی هات و بهترین ملوان‌هات،
‫به سمت افق حرکت میکنیم،
‫دست در دست،
‫در گرگومیش به سمت غرب دریانوردی میکنیم،
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫بیرون این دیوارها دنیایی هست.
‫انتقام آگاممنون
‫بر سر ایثاکا میریزه.
‫این رو بهم قول بده.
‫اگه قبل از بزرگ شدن تلماخ
‫برنگشتم،
‫قول بده
‫با یکی دیگه ازدواج کنی.
‫قربانی کردن بسه.
‫عشق قربانی نیست.
‫معلومه که هست.
‫میخوام ازت دریغ کنم.
‫این به تو بستگی نداره.
‫قول بده.
‫تو هم قول بده که برمیگردی.
اون زمان این خودش گفت برو به یکی دیگه بده نداد همممم جالبه الان بود چی؟
‫اگه نتونم چی؟
‫اون وقت خاطره تو نیست ‫که به جای من تصمیم میگیره.
‫سنجاق سینه‌ام رو بردار،
‫همیشه همراه داشته باش، ‫و آتنا تو رو به خونه برمیگردونه.
‫مطمئن نیستم به من بیاد.
‫اگه مسافرا بگن که تو رو دیدن،
‫میپرسم چی همراه داشتی
‫و میفهمم دروغ میگن یا نه.
همممممم منطقی
‫اگه واقعاً مردم دریا وجود داشته باشن،
‫امروز ایثاکا شاهی نداره که ارتش جمع کنه.
‫میتونم تخت رو تصاحب کنم.
‫بیا.
‫زه رو بکش.
‫این عادلانه نیست!
‫میگی فقط اون میتونسته این کار رو بکنه.
‫اون به دیگران هم اجازه میداد امتحان کنن.
‫تبرها رو ردیف میکرد…
‫هیچ کس دیگه موفق نشده.
‫کاملاً ورشکست‌مون میکنن،
‫تا با یکی از اونا ازدواج کنی، ‫قبل از اینکه من بتونم پادشاهی کنم.
‫منلائوس سال‌ها پیش برگشت.
‫- همه برگشتن. ‫- اونایی که زنده موندن!
‫شاید مُرده.
‫اون وقت این کاخ مال من میشد.
‫باید بفهمیم،
‫و برای این برم پیش منلائوس.
‫تلماخ، این خواستگارها به تو بد میاندیشن.
‫فکر میکنی نمیدونم؟
‫هر شب من رو به سمت اشتباه سوق میدن.
‫و بیرون، در دریاها، در جاده‌ها،
‫برای کُشتن تو به بهانه نیاز ندارن!
‫تو نمیخوای من پادشاه بشم.
‫میخوای من رو سر جای خودم ‫نگاه داری تا تو ملکه ایثاکا بمونی.
‫از اینکه بدون شاه‌ام ملکه باشم خسته شدم!
‫بدون شاه‌ات؟
‫یا فقط شاه؟
‫و خودت رو آماده میدونی ‫که جای پدرت رو بگیری؟
‫تو بچه‌ای.
‫زیادی پر سر و صدایی، ملانتیوس.
‫خارهای پات رو تو کاخ بردار. ‫گاوداری، نه سوارکار.
‫تو خوکی. با چه حقی این رو به من میگی؟
‫ارباب ما من رو سرپرست چوپان‌هاش قرار داد.
‫مدتهاست اربابی نداریم، ای احمق کور پیر،
‫و به اندازه این سگ، ‫آرگوس، اینجا ناخواسته‌ای.
‫آرگوس.
‫آقا، اون هیچ کاری نکرده.
‫یعنی تو بو میدی؟
‫این سگ پیر رو ولش کنید.
‫- کدوم؟ ‫- هر دوی ما.
‫به من توهین میکنی؟
‫میخواست از سگ شکاری پدرم دفاع کنه.
‫سگ شکاری؟
‫این ویرونه رو ببینید.
‫ببریدش بیرون. میخواهیم غذا بخوریم.
‫نمیبینی که رنج میکشه؟
‫پس تمومش کنم.
‫ولش کن!
‫دیدید؟
‫همه دیدید؟
‫اون به من حمله کرد! حق با منه!
‫رحم!
‫به پسرم آسیب نرسونید.
‫آرومتر، پولیبوس.
‫این بچه‌گوساله شعله‌ور شده، رحم کن.
‫بیشتر از شرابش بنوش، ‫من درستش میکنم.
‫این سگ شکاری پدرمه.
‫فقط برای دیدن بازگشت اودیسه زنده‌ست.
‫میندازمش بیرون تو آشغال‌دونی، ‫اینجوری یه کم زودتر میبینش.
‫این سگ بیرون میمونه!
‫فکر کن قبل از اینکه خودت رو ‫فدای یه حیوان کنی.
‫ائوریکلئا،
‫غذا رو با آدمای قابل اعتماد
‫برای کشتیها بفرست.
‫این مادرت رو نابود میکنه.
‫اگه بمونم، باید بجنگم ‫و کسی نیست از من دفاع کنه.
‫به خبرهایی از پدرم نیاز دارم.
‫اگه اودیسه واقعاً مُرده باشه، ‫ایثاکا از من حمایت میکنه.
‫خواستگارها دیونه میشن، برنمیگردی!
‫به منتور بگو قبل از ‫سپیده دم بیاد کنار کشتی ها.
‫چی میخوای به مادرت بگم؟
‫تا جایی که میتونه دووم بیاره.
‫کشتی آماده‌ست، جزر و مد خوبه.
‫بهت گفتم که چشم‌های ‫یه خردمند رو داری، چشم‌های آتنا رو؟
‫یکی دو بار.
‫نمیپرسی کجا میریم؟
‫- کجا میریم؟ ‫- به دنبال پدرم.
‫اون زنده‌ست، باد و موج میگن.
‫یک جایی سرگردونه، ‫زخمی، گم شده، کی میدونه؟
‫ولی زنده‌ست.
توضیحات مترجم:در پلانی که گذشت در واقع رو به خدایان درخواست کمک میکنه و اتنا طبق ترجمه بصورت سیمای مانتور به وی ظاهر میشود و اسباب اسانی فراهم کردن کشتی و همراهی گرفتن از دوستان را برایش اسان میکند
در اینجا کالیسپو فرشته نیمه جاودانی که ارزوی همسری اودیسوس را داشت 7سال وی را در جزیره اوگیگیا (اوژیژی در ت.ک)نگه داشت اما اودیسیوش به درخواست او مقبول نشدوسرانجام به دستور هرمس (قاصد زئوس)از انجا رهایی یافت
‫بازم رویا؟
‫آدمایی که
‫تو یه جای تاریک
‫غرق میشن.
‫نور آتیش روی سنگ. نمیدونم.
‫ولی یادته؟
‫چرا سخنان خدایان نامفهومه؟
‫کی رعد رو نمیفهمه؟
‫یا آتیش رو؟
‫لبخند بچه، برداشت خوب؟
‫از ما پنهان میشن.
‫نگاه کن.
‫کی این ابر رو حرکت میده؟
‫کی این پرنده‌ها رو جمع میکنه؟
‫کی آب‌ها رو به حرکت درمیآره؟
‫با کی حرف میزدی؟
‫آتنا دوباره به من ظاهر شد.
‫بهم میگه به یاد بیارم.
‫- که برم. ‫- چرا بری؟
‫همه چی رو که داریم.
‫چند وقته اینجام، کالیپسو؟
‫یک جایی خونه دارم.
‫یک نفر رو دارم
‫تو دنیای بزرگ.
‫از کجا میدونی؟
‫نمیدونم.
‫حسش میکنم.
‫این زندگی میتونه جاودانه باشه.
‫جاودانه برای خدایانه.
‫تو الهه‌ای؟
‫میخوای به یاد بیاری. ‫چی میشه اگه خاطره خوشبختی تو نابود کنه؟
‫پس توهم بوده.
‫- دیگه از اینا نخور. ‫- عاشقشونم.
‫دیگه گل نیلوفر نه.
‫چه خاطره‌هایی داری؟
‫بعد از تروا.
‫تروا؟
‫جنگ رو بردیم.
‫و بعد؟
آگاممنون فرمانده سپاه یونان در جنگ تروا و برادر ارشد منلائوس (در تروی این برایان کاکس در این نقش بازی کرد)
‫ده سال روی این ساحل لعنتی.
‫بیاین بریم خونه!
‫به اونایی که اینجا میذاریم فکر کنین.
‫آذوقه کافی داریم؟
‫به اندازه کافی از تروا غارت کردیم.
‫یکی دو توقف ما رو نمیکشه.
‫پاروها رو جمع کنین.
‫آزاد!
‫پاروها رو جمع کنین!
‫بادبان رو بالا میبریم ‫و بادهای جنوبی رو دنبال میکنیم.
‫آگاممنون با پارو به سمت ‫بندرهای غربی حرکت میکنه.
‫گلوی بیشتری برای خوروندن داره.
‫یک جایی برای پهلو گرفتن پیدا میکنیم.
‫ریسک داره.
‫به اندازه کافی از آگاممنون پیروی کردم.
‫با یه کم شانس و بادهای خوب،
‫دنیا رو یه گشتی میزنیم ‫تا قبل از آگاممنون برگردیم خونه.
‫خرس بزرگ رو سمت راست نگه دار.
‫اودیسه!
‫خشکی!
‫میبینی؟
‫چه شانسی.
‫آذوقه‌مون داشت تموم میشد.
‫یک گروه به ساحل بفرست
‫تا برای سه هفته آذوقه بخوان.
‫اگه رد کنن چی؟
‫عجله داری برگردی خونه؟
‫سلاح‌هاتون رو آماده کنین!
‫التماست کنیم، قرض بگیریم،
‫غارت کنیم.
‫چرا دهکده رو ترک کردن، ‫به جای اینکه به استقبال ما بیان؟
‫فکر کردن ما مردم دریاییم.
‫ما یونانی های ایثاکاییم.
‫شاید بدونی که تروا رو شکست دادیم.
‫بادهای جنوبی رو دنبال میکنیم.
‫اگه این مسیر رو حفظ کنیم،
‫از چیزی که پیدا میکنیم خوشمون نمیاد.
‫بعد از سال‌ها جنگ
‫هیچکس نمیتونست بین مردم من
‫و وطن بایسته
‫حتی من.
‫اونجا اتفاقی افتاده؟
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫خشکی!
‫بله دیگه.
‫خیلی خوش‌شانس.
‫گوسفندها گله‌وار زندگی میکنن.
‫دنبالش کنیم.
‫یک کسی اینجا زندگی میکنه.
‫و پنیر درست میکنه.
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫- و کلی داره! ‫- باید بریم.
‫چیزی برای مبادله نداریم.
‫قانون زئوس.
‫آیا ساکن قانون زئوس رو میشناسه، یا زئوس رو؟
‫همه قانون زئوس رو میدونن.
‫آتیش رو
‫برای بازگشت صاحب‌خونه نگه دارین.
‫از آتیش دور بشین.
‫پخش بشین!
"پولیفموس،سیکلوپس تک چشم" پسر پوزئیدون خدای طوفان های دریا
‫فکر کنم خوابه.
‫صبر کن.
‫سنگ.
‫زیادی سنگینه.
‫گیر میکنیم.
‫فردا صبح،
‫وقتی حیواناتش رو بیرون میبره،
‫میدویم سمت ورودی.
‫استراحت کنین.
‫بزن بریم!
‫میتونیم یه چیزی جلوی ‫در ورودی بذاریم تا یه شکاف بمونه.
‫شاید.
‫ولی چی؟
‫این تنه درخت.
‫متوجه میشه.
‫سر باریک‌تر رو میذاریم تو آتیش.
‫داریم...؟
‫چند تا حیوان داره؟
‫بیست-سی.
‫زیادی زیادیم.
‫در برگشت، دو نفر از ما بیرون میرن.
‫یا کشته میشن.
‫با سر پایین بین حیوانات ‫برید بیرون و پراکنده بشین.
‫- که فقط یکی رو بگیره. ‫- دقیقاً.
‫باید چهار نفر بیرون بریم، دو تا دو تا.
‫چرا این رو امتحان کنیم؟
‫دو نفر رو خورد.
‫دو نفر دیگه میخواد.
‫- با جسد چی کار کنیم؟ ‫- یعنی چی؟
‫بذاریم اینجا بگنده؟
‫برای خوراک این موجود؟
‫به مرده‌هامون احترام میذاریم، اودیسه.
‫اون کشته شد تا ما فرار کنیم. ‫وقتی فرار کردیم بهش احترام میذاریم.
‫پوزایدون، انتقام!
‫داره حرف میزنه.
‫چرا زودتر چیزی نگفت؟
‫تو با مورچه‌ها حرف میزنی؟
‫امتحان کنیم عقلش رو برگردونیم؟
‫فکر کنم از این مرحله گذشتیم.
‫چیکار میکنی؟
‫پارو بزنید!
‫محکم‌تر!
‫چرا بهش تیر زدی؟
‫این هیولا سربازای خوبی رو کشت.
‫و این هیولا
‫پسر پوزایدون بود.
‫وقتی چشمش رو درآوردیم، اسمش رو فریاد زد.
‫هیولا بود.
‫من هم فریاد رو شنیدم.
‫- دریا علیه ما خواهد بود؟ ‫- و باد.
‫چطور برگردیم اگه پوزایدون علیه ماست؟
‫به فال‌ها و قربانی ها اعتقاد نداشته باشین.
‫چند بار از تروا به این طرف دیدم ‫که با اشک به آتنا دعا میکنی؟
‫آیا رحم نکرد؟
‫این رو بردار.
‫اون رو
‫به یاد کسانی که نتونستیم دفن کنیم، ‫همراه داشته باش.
‫به خودت کمک کن، ‫خدایان هم بهت کمک میکنن.
‫بعد از اون،
‫در هر دریای طوفانی یا باد مخالف،
‫مردان خود را نفرین‌شده میدانستند.
‫راستی، اونا کجان؟
‫کِی اجازه میدی دوباره ببینمشون؟
‫اونا به من کمک میکردن به یاد بیارم.
‫من همسر، بچه، پسر داشتم؟
‫چند وقته اینجام؟
‫مدت درازی.
‫اگه پسر دارم،
‫چند سالشه؟
‫چطور با شاه صحبت میکنن؟
‫نگران نباش.
‫دهنت رو باز نکن، و اگه پرسیدن،
‫ما بازرگانان کرتی هستیم.
‫میبینیم چطور به شاه نزدیک بشیم.
‫خوش آمدید!
‫ممنون. به نظر میرسه در میانه‌ی…
‫از اینجا.
‫کجا میبریمون؟
‫شاه اصرار داره شخصاً از خارجیها پذیرایی کنه.
‫بشین.
‫نه تو.
‫تو.
‫مهمان‌نوازی ما رو بپذیر، ‫همون‌طور که زئوس خواسته،
‫قبل از اینکه شاید بهمون بگی کی هستی.
‫درست به موقع!
‫عروسی دخترم رو جشن میگیریم.
‫فردا میره تا زندگی جدیدی رو شروع کنه.
‫زیاد به گدا نمیخوری. میدونی من کی هستم؟
‫من منلائوس هستم،
‫پسر آترئوس، برادر آگاممنون،
‫شوهر هلن.
‫یادت میاد که کیه؟
‫این چهره
‫هزار کشتی رو به حرکت درآورد.
‫حتماً فقط ۵۰۰ تاش مونده.
!!!!آخهه اینن
‫انقدر تو تروا برای این چهره کشته شدن.
‫به خاطر جاه‌طلبی برادرت.
‫این رو میشناسم.
‫آژاکس،
‫پاتروکلوس،
‫آشیل.
‫اینها کمتر از یه جنگ‌آور دیگه برام کمبودن.
‫باهوش‌ترین همه ما.
‫ده سال گندیدن روی اون ساحل.
‫غرق میشدیم و پاره پاره میشدیم تا یه مرد
‫راهی پیدا کرد.
‫اودیسه.
‫داستان اسب رو میدونی؟
‫از درونش؟
‫روزها رو اونجا بودیم،
‫لای هم چپونده شده بودیم تا کشتی ها برن.
‫اودیسه نمیخواست کسی بدونه، حتی سینون،
‫سربازی که جا گذاشته بودیم.
‫دو جزر و مد اول، غرق شده داشتیم.
‫تو ادرار و مدفوع خیس میخوردیم.
‫هدیه
‫برای آتنا.
‫ما همون خدایان رو داریم،
‫به هدیه‌شون احترام بذارید.
‫باید بسوزونیمش!
‫بسوزونیدش!
‫این هدیه برای آتناس!
‫به سمت دروازه‌ها!
‫شب مهتابی رو صبر کرد ‫تا دشت تروا رو بپوشونه.
‫همه به سمت دروازه‌ها!
‫به سمت دروازه‌ها!
‫بیایید!
‫ادامش رو میدونی.
‫تحت تأثیر قرار گرفتی؟ ‫باید بشنوی راویا چطور میخوننش.
‫شنیدمشون.
‫اونا با شما نبودن.
‫با پدرت، اودیسه.
‫انقدر بهش شبیه هستی.
‫کجا ولش کردی؟
‫تو تروا.
‫خدایان پیروزی عادلانه مون رو تأیید کردن...
‫عادلانه؟
‫پیروزی عادلانه مون رو تأیید کردن، ‫ ولی سفرمون رو نه.
‫من سالها بعد برگشتم. اون نه.
‫بعضیها پشیمون شدن که برگشتن.
‫بهش بگو
‫چه بلایی سر برادرت اومد.
‫سرنوشتی که خدایان بعد از ‫مبارزه عادلانه‌تون براش رقم زدن.
‫که مثل یه قهرمان ازش استقبال شد.
‫که آگاممنون سالها قبل از ما برگشت.
‫چطور ملکه‌اش، خواهر دوقلوی من ‫کلیتمنسترا، ازش استقبال کرد.
‫- نه، نه نه ‫- بهش بگو…
‫اون بخاطر برادر من اینجا نیومده!
‫بخاطر پدرشه.
‫از تروا به بعد چیزی ازش نمیدونم.
‫هیچی؟
‫یا افرادت؟
‫مردم آگاممنون، مسافرا، بازرگانا؟
‫اومدی شایعه و حرف جمع کنی؟
‫جای درستی اومدی.
‫کسی داستانایی درباره اودیسه تعریف میکنه؟
‫میگن ثروتمنده، میگن گداست،
‫یا مُرده، یا زندانیه. کی بیشتر میدونه؟
‫زندانی؟
‫چه زندانی
‫چنین مردی رو نگه میداره.
‫بگو چی رو به خاطر داری.
‫بقیه ش هم دنبالش میاد.
‫مردم بیشتر و بیشتر باور کردن ‫که به پوزایدون توهین کردم.
‫طوفان پشت طوفان رو پشت سر گذاشتیم،
‫از مسیر خارج شدیم
‫و گم شدیم.
‫سلام.
‫با صلح اومدیم.
‫به غذا نیاز داریم.
"آنتیفاتوس دختر لایسترگون" لایسترگون غول پسر دیگر پوزئیدون بود که در سرزمین تلپیل در شهر لاموس زندگی میکردند
‫غذا!
‫- نمیفهمی؟ ‫- فقط یه بچه‌ست.
‫پس پدر و مادرش کین؟
‫نترس.
توضیخات مترجم:در این پلان تفاوتی میان اقتباس با اکثر ترجمه ها ایجادشده و ان این است که زمانی که اودیسه وهمراهانش به بندر لاموس میرسند دو سرباز و یک پیامرسان به جهت امار گیری و درخواست کمک روانه چشمه خرس که اب شهر از انجا بود شدند که به انتیفاتوس برخورد کردند نکته قابل توجه اینجاست که در ان لحظه زن لایستگرون ازبام بلند خانه اش انها را دیده و در همان دم بانگ را در میدان شهر پخش کرده که لایستگرون هارا از سراسر شهر فورا به انجا دویدند و پس از تعقب ان دو بازمانده از سه نفر به کشتی ها رسیده و انها را درهم کوبیدند
"لایستگرون ها"
‫سریع، به سمت کشتی ها!
‫کمانم!
‫صبر کنید.
‫- پارو بزنید! ‫- صبر کنید!
‫برید!
‫- پارو بزنید! ‫- صبر کنید!
‫بریم!
‫این تنگ رو تکون بدید!
‫بپیچ به چپ،
‫ساحل رو دنبال کن.
‫- اگه کشتی داشته باشن چی؟ ‫- باید دور بشیم.
‫بدون آذوقه نمیتونیم کورکورانه حرکت کنیم.
‫گم شدیم.
‫باید آذوقه و مسیرمون رو مشخص کنیم.
‫به چپ.
‫اونجا!
‫دود!
‫ساحل رو دنبال کن، لنگر میندازیم تو ساحل!
‫پاروها رو جمع کن!
‫یک گروه به ساحل بفرست.
‫فردا.
"جزیره اِثیه"
‫یک نفر رو کنار قایق ها بذار.
‫ترجیح میدیم تو بمونی.
‫ما؟
‫همه ما.
‫بازماندگان.
‫این یه شورشه؟
‫خودت قضاوت کن.
‫کمان رو به من بده، براتون غذا پیدا میکنم،
‫حتی اگه شما دست خالی برگردید.
‫نترس.
‫جیزی نیست، بهت آسیب نمیرسونیم!
‫اگه ازتون اطاعت کنم.
‫بهت آسیب نمیرسونیم.
‫من ائوریلوکوس هستم. تو چی؟
‫سرسی.
‫به غذا نیاز داریم.
‫غذا دارم.
‫کلی غذا.
سرسی ( یا الهه پریCice سیرسه در ت.ک)
توضیحات مترجم:سرسی دختر هلیوس خدای خورشید است که دانش زیادی در علوم معجون ها داشت
‫من رسیدگی میکنم.
‫سلاح‌هاتون و زره‌هاتون رو
‫بذارید پشت سر.
‫تکه‌های قشنگم رو دوست داری؟
‫چرا انقدر داری؟
‫کی میدونه کِی غریبه ها میان؟
‫این مردها
‫چه پرخورایی.
‫هیچوقت سیر نمیشن.
‫ائوریلوکوس!
‫نیستن! هیچکس نیست؟
‫خنجرت رو بده.
‫کنار قایق ها بمون!
‫فقط بیا اینجا!
‫از راه دریایی اومدی؟
‫تنهایی؟
‫خوک‌ها به تو علاقه دارن.
‫گرسنه‌ای؟
‫سلاح‌هات رو بیرون بذار
‫و مهمان‌نوازی زئوس رو بپذیر.
‫یک خوک بگیر، برای شام سر ببرش.
‫نمیدونم کی هستی، ولی روستایی نیستی.
‫ولش کن.
‫این خورشت بوی خوبی میده.
‫برای دوتامون کافیه.
‫کی گفته فقط دوتاییم؟
‫کی دیگه اینجاست؟
‫سوال اینه.
‫میگی تنها هستی،
‫اما هیچکس تنها اینجا نمیاد.
‫آره؟
‫تا اینجا فقط از راه دریایی میرسی.
‫همراهات کجان؟
‫دنبالشون میگردم.
‫کسی نیومده؟
‫- انقدر غذا هست. ‫- به من شک داری؟
‫به تو؟
‫معلومه یه مسافر گرسنه‌ست ‫که به غذا دست نمیزنه،
‫که ادعا میکنه ملوانه
‫و زره یه جنگ‌آور بزرگ رو پوشیده
‫و قانون زئوس رو زیر پا میذاره،
‫با خنجر به جایی که دعوت شده میاد.
‫چشم تیزبینی داری.
‫خدایان تیزش کردن.
‫آیا برات پیش‌بینی میفرستن؟
‫حقیقت‌ها رو،
‫گاهی.
‫آیا میدونن افراد من کجان؟
‫- افراد تو؟ ‫- دقیقاً.
‫میدونن.
‫به من میگی؟
‫شاید.
‫اگه خنجرت رو به من بدی.
‫اما آیا به یه دروغگو کمک میکنم ‫که مهمان‌نوازیم رو رد کرده؟
‫افراد تو اومدن و دیگه نیستن.
‫رفتن؟
‫با گذاشتن انگشترهاشون؟
‫فکر بدی بود.
‫- نه! ‫- این کلاغت چیه؟
‫این خنجر رو زمین بذار، ‫وگرنه خفه‌اش میکنم تا بفهمم.
‫- بهش رحم کن. ‫- فامیلته؟
‫مادرت؟
‫خواهرت.
‫تو اون رو به این روز انداختی، ‫و افرادم رو به خوک تبدیل کردی.
‫افرادتو رو تبدیل نکردم، نگاهشون کن!
‫این حقیقتشونه، ببین!
‫این غرایز
‫متنفرکننده و حیوانی که تو جنگ ارزششون داری!
‫به خاطر تو همه جا تجاوز و غارت کردن.
‫فکر میکنی به زور این کارو میکردن، ‫فقط برای اطاعت از تو؟
‫یک فرمانده وحشیگری افرادش رو ‫با انضباط اشتباه میگیره.
‫انقدر ساده‌لوح به نظر نمیرسی،
‫اما باز هم فرستادیشون اینجا،
‫جایی که من تنها زندگی میکنم.
‫یک گروه از سربازای کثیف
‫با شکمای خالی و خون جوشان!
‫فکر کردی به من احترام میذارن
‫تو خونه خودم؟
‫نگاهشون کن، افراد خودت رو بشناس!
‫بهت آسیب زدن؟
‫میخواستن بزنن.
‫فقط میخوان برگردن خونه.
‫بذارشون برگردن خونه.
‫برگردید.
‫دوباره لباسهاتون رو بپوشید.
‫برگردید.
‫دوباره لباسهاتون رو بپوشید.
‫اودیسه.
‫برمیگردیم به کشتی، آذوقه بگیرید.
‫گوشت رو ول کنید.
‫این جادوگر رو زنده نذار.
‫کی بهش قدرت داد؟ خدایای خودت.
‫آب بریزید.
‫سپیده دم لنگر رو برمیداریم.
‫چرا همینجور ولش میکنی؟
‫اینطوری بهتر تفاهم میکنیم.
‫اگه توهین کردیم ببخشید.
‫کمکمون کنید برگردیم خونه،
‫راه‌های تجاری رو پیدا کنیم.
‫خیلی گم شدید.
‫منظورت چیه؟
‫فقط تیرسیاس نابینا راه رو میدونه.
‫- تیرسیاس؟ ‫- در قلمرو هادس.
‫هیچکس به جهنم سفر نمیکنه ‫و برمیگرده.
‫تو موفق میشی.
‫به سمت شمال برو، به سمت گرگومیش.
‫بعد وارد سرزمین‌هایی شو که رود آتشین
‫به رود یخی میرسه.
‫اونجا چاله‌ای حفر کن،
‫خون قربانی رو توش بریز،
‫مردگان رو احضار کن
‫و بفهم چطور برگردی خونه.
‫تو،
‫نه افرادت.
‫نفرینشون کردی؟
‫نفرین نیست،
‫حقیقته.
‫افراد تو نمیخوان با خدایان بجنگی،
‫اما خدایان میگن فقط تو برمیگردی.
‫پس با خدایان میجنگم.
‫سینون.
‫این اودیسه‌ست.
‫سینون،
‫این اودیسه‌ست.
‫بذار شراب بخوره، اودیسه،
‫و داستانش رو میشنوی.
‫اودیسه؟
‫به همه دروغ گفت.
‫به منم باید دروغ میگفتی؟
‫باید باور میکردی.
‫چرا داوطلب شدی؟
‫یادت نیست؟
‫دعا کردم جای آنتینوس رو بگیرم،
‫وقتی که اون رو برداشتن.
‫به خانواده‌ات پول داده بود تا جاش بشی.
‫اگه تروایی ها به من رحم نکنن،
‫اگه برنگشتم،
‫این رو به پدرم برسون.
‫هر کاری کردم بهش بگو.
‫اودیسه؟
‫از بزرگنمایی دریغ نکن.
‫حقیقت رو بهم نگفتی؟
‫آماده بودم برات بمیرم!
‫آدم موقع مُردن حقیقت رو میگه. ‫باید باور میکردی.
‫به خاطر دروغ تو مُردم.
‫میدونم، کنارت بودم.
‫شنیدم که در حال جان دادن ‫دروغ رو تکرار میکردی،
‫همون دروغی که جنگ رو برامون برد.
‫اونقدر نزدیک بودم که خونتو حس کردم.
‫چه تسلی ای برام داره این،
‫که فقط به لطف مردگان فهمیدم ‫تو اون اسب بودی؟
‫کدوم مردگان؟
‫خیلی از کهنه‌سربازای ‫لشکرکشی هات تو اینجا پرسه میزنن.
‫مردگان جمع میشن تا برای زنده‌ها سوگواری کنن
‫و به استقبال مردگان جدید برن.
‫سایه پدرم من رو پیدا کرد.
‫- تا دلداریت بده؟ ‫- سایه‌ها دلداری نمیدن.
‫درباره زنده‌هایی که بهشون بدی کردن میپرسن.
‫پدرم فقیر مُرد،
‫تنها،
‫از آدمایی مثل آنتینوس باقیمونده ‫گدایی میکرد.
‫آنتینوس بهت خیانت کرد؟
‫احتمالاً با تو هم همون کار رو میکنه.
‫- چطور؟ ‫- کی از زن و پسرت محافظت میکنه؟
‫زن من نگرانم نمیکنه.
‫از آگاممنون بپرس که چطور به خونه برگشت.
‫آگاممنون اینجاست؟
‫تو من رو تو تروا درست دفن کردی،
‫ممنون،
‫اما دیگران رو نادیده گرفتی.
‫هر کاری از دستم برمیومد کردم.
‫وقتی برگشتی،
‫یک کشتی بگیر،
‫به سمت غرب به ناشناخته‌ها برو ‫ تا به خشکی برسی.
‫و اونجا قربانی کن
‫و به مردم خودت احترام بذار.
‫هنوز قرعه رو داری؟
‫معلومه.
‫اگه برگشتی،
‫به خاطر شرمندگی آنتینوس، کتک کاریش کن.
‫روی من حساب کن.
‫پادشاهم.
‫اودیسه.
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫به عنوان یه فاتح داشتی برمیگشتی خونه.
‫تو، اودیسه،
‫باهوش‌ترین ژنرالم، ‫نباید مثل من به دام میافتادی.
‫تو هم مثل ما گم شدی؟
‫بدبختی من این بود که برگشتم،
‫که همسر زیبام به استقبالم اومد،
‫غسل کردم،
‫روغن مالی شدم،
‫نوازش شدم،
‫تا یه درس تلخ یاد بگیرم:
‫که روزی قلبش رو مسموم کرده بودم،
‫که اون عاشق یکی دیگه بود.
‫اون و عاشقش سالها ‫نقشه قتل من رو میکشیدن.
‫اودیسه؟
‫پسرم اورستس
‫انتقام من رو گرفت؟
‫از کجا بدونم؟
‫هنوز دارم سعی میکنم برگردم خونه.
‫اشتباه من رو تکرار نکن،
‫با امید تاج و افتخار از آستانه عبور نکن.
‫مبدل برس،
‫عجله نکن،
‫بررسی کن.
‫میفهمی؟
"تیرزیاس" فزشته مرگ
‫- میدونم باید چیکار کنم. ‫- تا حدی.
‫پیش‌گویی من برای گوش‌های اونا نیست.
‫برگردید به کشتی.
‫به سمت جنوب غربی برو،
‫از پریا دور بگذر.
‫آهنگشون مردات رو فریب میده و همه میمیرن.
‫جلوش رو میگیرم،
‫گوش‌هاشون رو با موم میبندم.
‫بعد از پریا
‫بین گرداب خاریبدیس ‫و هیولای سکیلا انتخاب کن.
‫گرداب همه شما رو میکشه،
‫هیولای صخره فقط شش تا.
‫اما اصرارت برای قربانی نکردن بیشتر، ‫همه رو میکشه.
‫بهش تن میدم.
‫آخرش، وقتی گرسنگی و شورش تهدید کنه،
‫میخوان پیاده بشن، جایی که خدای خورشید ‫از گله‌اش محافظت میکنه،
‫و گله‌های آپولون رو میکشن.
‫زئوس به خاطر مجازات میکشه‌شون.
‫میبینی؟
‫جلوشون رو میگیرم.
‫چرا این زندگی ها برات ‫ از اونایی که از دست دادی مهم‌ترن؟
‫هنوز میتونم از دست خدایان محافظتشون کنم.
‫اما نه از خودشون.
‫این چیه؟
‫مردگان دفن‌نشده‌ات.
‫میخوان رسواییشون رو با تو تقسیم کنن.
توضیحات مترجم:در این پلان در سرزمین سیمیریان اودسیوس با افراد بیتشری همچون الپنور که در (خانه سرسی)افتاد و مرد تا مادرش و آژیل که از او کینه داشت صحبت کرد
‫سریع!
‫این سرنوشت ماست؟
‫از جهنم فرار کردیم،
‫و این همه رفیق افتاده رو جا گذاشتیم.
‫باید بقیه رو نجات بدم.
‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫من رو اینجا جا گذاشتن؟
‫برمیگردن؟
‫تو بهشون حمله کردی؟
‫بهشون حمله کردی؟
‫بخور.
‫گفتی نیلوفر رو قطع کنم.
‫فقط امشب تا یه کم بخوابی.
‫و فردا وقتی آماده شدی، یادت میاد.
‫خدمه‌ات رو به یاد میاری،
‫خانواده‌ات رو.
‫همسر؟
‫همسر دارم؟
‫نترس، ملانتو!
‫غریبه وارد نمیشه.
‫با وجود این مانع،
‫بعد سه سال دیگه برام غریبه نیستی.
‫داری سعی میکنی ‫با من ازدواج کنی یا آبروم رو ببری؟
‫ملانتو محرمانست.
‫دقیقاً به خاطر همین اینجام ‫چون به آبروت اهمیت میدم.
‫همه میبینیم که زحمت میکشی.
‫آهسته ولی مطمئن پیش میرم.
‫اما هر شب اون چیزی که بافتی رو وا میکنی.
‫برید بیرون.
‫نمیتونی اون رو به کسی که ‫نمیشناسه وفادار بدونی.
‫فکر میکردم به من وفاداره.
‫وقتی با من ازدواج کنی اینطور میشه.
‫بردگان
‫باید وفاداریشون رو برای آینده نگه دارن،
‫و این خونه به دنبال اربابه،
‫همونطور که ایثاکا به دنبال شاهه.
‫شاه ایثاکا برمیگرده.
‫به هیچ وجه.
‫میدونی که بچه بودم میخواستم به تروا برم؟
‫به من نگفته.
‫اودیسه مخالفت کرد.
‫میدونست ایثاکا سزاوار آینده‌ای بدون اونه.
‫و من رو بخشی از اون آینده میدید.
‫به خواستگارهای دیگه نمیگم
‫درباره کلکت.
‫کارت رو تموم کن.
‫وقتشه باهاش خداحافظی کنی.
‫چرا با زنی ازدواج کنی که عاشق دیگریه؟
‫وفاداری تو به اودیسه
‫یکی از بزرگ‌ترین ویژگیهای توست.
‫عاشقتم.
‫میخوام من رو انتخاب کنی ‫و به همه اینا پایان بدی.
‫به من نگو که خسته نشدی
‫از این انتظار، از این بلاتکلیفی.
‫تو وظیفه‌ات رو انجام دادی
‫سال به سال،
‫سال بعد سال.
همممم
‫وقتشه به خودت فکر کنی،
‫دوباره زندگی کنی.
‫این چیزی بود که اودیسه میخواست.
‫ازت مراقبت میکنم.
‫ملکه من.
‫پسرم چی؟
‫تخت مال اونه. اون وارثه.
‫مگر اینکه بچه‌دار بشیم.
‫تلماخ کجاست؟
‫تو دهات،
‫پیش پدربزرگش.
‫دروغ میگه،
‫سفر کرده.
‫به دنبال پدرش رفته.
‫کجا؟
‫به اسپارت،
‫پیش منلائوس.
‫باید بریم اونجا؟
‫همیشه خیلی پر سروصدایی، ‫ملانتیوس، برای یه گاودار!
‫جاسوسی میکرد!
‫دنبال آرگوس میگشتم.
‫اون همونجایی که هست میمونه. ‫به مزرعه برگرد.
‫ملانتیوس رو میفرستیم خوک‌هات رو بیاره.
‫تو تو کاخ بیاستفاده‌ای، پیرمرد.
‫فقط از خانم خودم اطاعت میکنم.
‫اصلاً اسمت رو میدونه؟
‫برو کنار!
‫تلماخ حتماً از معبد پیلوس برمیگرده.
‫همراه افرادت اونجا منتظرش باش.
‫تو میمونی که ملکه رو خواستگاری کنی؟
‫به هیچ وجه.
‫باید تو راه بمیره.
‫ایروس نقشه داره.
‫میخوام اون و افرادش ‫تو یه گودال با گلوی بریده بمیرن.
‫تلماخ و افراداش برای رویارویی ‫با راه‌زنان تو راه آماده‌ان،
‫اما اگه تو معبد راه‌زنا ‫جای کاهنا رو بگیرن...
‫یک تکه از تلماخ رو به عنوان مدرک بیار.
‫بینیش.
‫فقط از روی بینی میشناسیش؟
‫و گوش‌هاشم.
‫کی بهت آموزش داده؟
‫خوک‌دار پدرم.
‫- خوک‌دارش؟ ‫- وفادارترین خدمتکارش.
‫اودیسه وفادارترین خدمتکارش رو ‫خونه جا گذاشته؟
‫اون همیشه عاقل‌ترین بود.
‫آگاممنون فقط به حرفش گوش میداد.
‫باید بهتر گوش میداد.
‫چه بلایی سر برادرت اومد؟
‫زنش بهش خیانت کرد،
‫اون رو کشت.
‫چیکار کرد؟
‫پسرش اورستس اونا رو کشت.
‫مادر خودش رو کشته؟
‫انتقام پدرش رو گرفت،
‫اما نترس،
‫مادرت ربطی به کلیتمنسترا نداره.
‫شاید،
‫اما خواستگارا بزرگان رو راضی کردن ‫که دوباره ازدواج کنه.
‫خالی موندن تخت خوب نیست.
‫میدونی درباره مردم دریا چی میگن.
‫- به شما حمله کردن؟ ‫- نه، ولی خطر نزدیکه.
‫اسپارت آماده‌ست.
‫ایثاکا چی؟
‫باید بتونه لشکر جمع کنه.
‫تخت باید اشغال بشه.
‫پس جنگ اونجاست، پسر من.
‫تو از مشکل فرار کردی
‫و مادرت رو به دست خواستگارا رها کردی.
‫مزدور استخدام کنم؟
‫برگردم و خواستگارا رو بکشم؟
‫مهمونای پولدار و قدرتمند رو بکشی؟
‫تبعید میشی.
‫پس چیکار کنم؟
‫بدون زیر پا گذاشتن قانون زئوس، ‫از شرشون خلاص شی.
‫باید تخت رو تصاحب کنم
‫و بفهمم اودیسه زنده‌ست یا نه.
‫این ربطی به پدری که نمیشناختی نداره.
‫باید مثل یه رهبر عمل کنی،
‫هرجا که اودیسه باشه.
‫باید به یاد بیاری.
‫نه.
‫بی حقیقت میتونم باشم، اینجا با تو خوشحالم.
‫پس چرا تکه‌ها رو جمع میکنی تا کلک درست کنی؟
‫خدمه‌ات رو به یاد بیار،
‫سفرت رو.
‫آهنگ پریا رو شنیدم.
‫گوش‌هاشون رو با موم ببند.
‫مال من نه. من رو به دکل ببندید.
‫- چرا؟ ‫- که آهنگ پریا رو بشنوم.
‫فکر بدیه. هیچکس ‫بعد از شنیدنشون زنده نمونده.
‫ایده خوبیه که من اولین باشم.
‫حتی اگه التماس‌تون کنم،
‫من رو باز نکنید ‫تا وقتی از محدوده‌شون دور نشدیم.
‫گوش‌هاشون رو چک کن.
‫دو برابر غذا برای اولین کسی که ‫بگه «دارم گوش میدم!»
...برای 1 دقیقه شاهکار اماده باشید
‫اون آهنگ چی بود؟
‫هر چیزی که یه آدم میتونه آرزو کنه،
‫و بعدش
‫هر چیزی که کاش هیچوقت آرزوش رو نمیکردیم.
(:....
‫اون خارش شیرینی بود که دلت میخواد بخارونیش،
‫قبل اینکه بفهمی زیر پوست هست و دست‌نیافتنی.
‫بعدش خارش غیرقابل تحمل میشه.
‫میگفت چیزی که بیشتر از همه آرزوش رو داریم،
‫ممنوع‌ترین چیزه،
‫و اینکه ممنوع‌ترین چیز
‫همون چیزیه که قبلاً داشتیم
‫و از دستش دادیم.
توصیف موسیقی سایرن های فریبنده
‫آهنگ وعده‌هایی بود که بهشون خیانت کردم.
‫به من میگفت که راستش نمیخوام برگردم خونه.
‫بزن بهش!
‫مستقیم برو جلو!
‫خاریبدیس،
‫گرداب هیولایی.
‫بادبان‌ها رو بالا ببرید!
‫سریع!
‫لنگر رو بکشید بالا!
‫به سمت دریای باز؟
‫داره ما رو میکشونه توش.
‫مسیر شمال!
‫- از تنگه؟ ‫- خیلی تنگه.
‫برو تو گرداب،
‫شیبش رو برای سرعت گرفتن ‫دنبال کن و از اون طرف بیرون بیا.
‫جان داشته باش، درست میشه.
‫داریم از تنگه عبور میکنیم. تنگه!
‫پاروها رو تو بکشید!
‫پاروهای سمت راست،
‫آماده برای توقف!
‫با علامت من!
‫پاروها رو بیرون!
‫رد شدیم!
‫موفق شدیم!
‫موفق شدیم.
‫شکر خدایان.
‫مسیر رو حفظ کنید!
‫تو میدونستی
‫و هیچی نگفتی!
‫اگه میگفتم ‫شما قبول نمیکردید از اینجا رد بشید.
‫و این مردا هنوز زنده بودن!
‫همه میمردیم!
‫حق نداشتی!
‫این کاملاً حق من و وظیفه من بود!
‫این گرداب تک‌تک ما رو قورت میداد.
‫- حداقل زنده موندیم. ‫- نه همه!
‫تیرسیاس دیگه چی گفت؟
‫اونجا لنگر میندازم!
‫حق نداریم، این جزیره خدای خورشیده!
‫باید تعمیرش کنیم!
‫افراد خسته هستن، ‫شش تا کشتیبان رو از دست دادیم!
‫پیاده میشیم تا روی خشکی استراحت کنیم.
‫همه میمیرید!
‫تیرسیاس به من چی گفت؟
‫که همه میمیرید،
‫اگه بکشید
‫گله خدای خورشید رو ‫که تو این جزیره زندگی میکنه.
‫همه میمیرید.
‫پس،
‫پیاده میشیم، فقط آذوقه خودمون رو میپزیم.
‫میوه میچینیم،
‫آب پر میکنیم و بس!
‫قسم بخور.
‫همه قسم بخورید.
‫میبینی؟
‫باد ما رو مستقیم میبره اونطرف!
‫استراحت میکنیم، تعمیر میکنیم،
‫و وقتی باد برگشت، حرکت میکنیم.
‫اون طناب رو بگیرید!
"جزیره آفتاب" بندر مسین
....و اون ها هم گاو های هلیوس هستند که ترزیاس به اودیس بابتش هشدار داده بود
‫افراد تو به حرفشون وفا کردن؟
‫آره.
‫برای مدت درازی.
‫ولی باد برنمیگشت.
‫نسیم مداومی که اینقدر ‫راحت ما رو به ساحل رسوند،
‫جلوی هر حرکت کردن رو میگرفت.
‫و غذا داشت تموم میشد.
‫فرار کنید!
‫فکر کردید با مخفی خوردن، ‫خدای خورشید رو گول میزنید؟
‫که تو رو گول بزنیم.
‫من مشکل نیستم،
‫میخواستم زنده بمونید.
‫تیرسیاس بهت هشدار داد، ‫سرسی و خدایان هم بهت هشدار دادن.
‫حرف خدایان نامفهومه.
‫کی رنج رو نمیفهمه؟
‫خون، مرگ رو؟
‫از دست رفتن یه نفر رو ‫تصادفی میبینی یا نتیجه‌؟
‫نتیجه شکست خودم میبینمش.
‫چی اگه مرگشون نشون‌دهنده شکست خودشون بود؟
‫من هدایتشون میکنم.
‫من آوردمشون اینجا.
‫تو رو کی آورده؟
‫چرا خودت رو بالاتر از خدایان میدونی ‫و این مسئولیت رو به عهده میگیری؟
‫چرا نمیخوای برگردی؟
‫به چی امید داشتی؟
‫دیگه چیزی برای خوردن نداشتن.
‫رحم کن!
‫به خاطر رحم منه که تو این آشغالا افتادیم!
‫- بهتون هشدار دادم! ‫- درسته.
‫و ترجیح دادیم غرق بشیم تا از گرسنگی بمیریم.
‫الان دقیقاً شانس ماس.
‫باد خوابیده!
‫این آرامش فقط به اندازه‌ای بود ‫که ما رو به اقیانوس پوزایدون بکشونه
‫زیر آسمون زئوس.
‫ما رو مقابل باد بچرخون!
‫بیایید به خدایان دعا کنیم!
‫ما رو مقابل باد بچرخون!
‫خودتون رو به خدایان بسپارید!
‫به پوزایدون دعا کنید!
‫طلب بخشش کنید!
‫آخرین خاطره‌ام دست نرم‌نداشتنی زئوس بود.
‫ائوریلوکوس!
‫سرنوشتشون رو نمیدونم.
‫تو میدونی.
‫سرنوشتی که براشون پیش‌بینی کردی.
‫تنها به ساحل تو رسیدم.
‫به ساحل من رسیدی
‫با تکه‌ای از کشتیت و هیچکدوم از افرادت،
‫نیمه‌مرده، بیهوش.
‫بالای سرت بیدار بودم، ای گمشده،
‫روزها
‫و هفته‌ها.
‫میدونستم نیلوفر بیداری هات رو راحت‌تر میکنه،
‫که بیشتر جسمت رنج میکشه تا روحت.
‫و جواب داد!
‫خیلی خوشت اومد،
‫با اشتیاق میخوردیش.
‫و وقتی ازت مراقبت میکردم.
‫ممنون.
‫عاشقت شدم.
‫چند وقته اینجام؟
‫به خودم میگفتم باید ترکت کنم،
‫که قدرت یادآوری داری.
‫- جواب بده، کالیپسو. ‫- خوشحال بودی.
‫تو خوشحال بودی.
‫سالها خوشحال بودیم.
‫سالها؟
‫هفت سال.
‫من رو مجبور میکردی ‫گل نیلوفر بخورم تا اسیرم نگه داری.
‫نجاتت دادم.
‫جسمت رو ترمیم کردم،
‫ولی جرات نکردم ذهنت رو ترمیم کنم.
‫خوشحال بودی،
‫ولی دلت
‫همیشه جای دیگه بود،
‫و اجتناب‌ناپذیر بود ‫که ذهنت هم آخرش دنبالش بره.
‫چطور...
‫نیلوفر ذهن رو تار میکنه
‫و اراده رو تضعیف میکنه، ‫ولی اون چیزی که هستی رو عوض نمیکنه.
‫آماده نبودی برگردی، ‫بدون اینکه بدونی چرا.
‫الان هستم.
‫همونطور که پیش‌بینی کردم.
‫چطور؟
‫هفته‌های اول چیزی رو ‫محکم تو مشتت گرفتی بودی
‫و صدا میزدی.
‫بیشتر از همه آتنا،
‫ولی گاهی اسم دیگه‌ای رو فریاد میزدی.
‫پنلوپه.
‫کمکم کن برگردم.
‫همین کار رو میکنم.
‫تو آدمی هستی که سعی میکنه ‫بر سرنوشتش مسلط بشه.
‫ولی بر اون قدرت نداری.
‫باید خودت رو به طوفان بسپاری،
‫خودت رو به پوزایدون بسپاری،
‫مجازاتت رو بپذیری.
‫زئوس نمیذاره که تو رو بکشه.
‫از جنگیدن دست بردار، ‫رها کن و زندگی کن.
‫این یه پرش به ناشناخته‌ست،
‫که هنوز انجامش ندادی، اودیسه.
توضیحات مترجم:ازادی ادوسوس از جزیره اوژیری بیشتر به دستور خدایان و تلاش اتنا بوده است تا خواست شخصی کالیسپو
‫اودیسه؟
‫کجام؟
‫وطنت رو نمیشناسی؟
‫زئوس به شما خوش‌آمد میگه، غریبه.
‫چند نفرید؟
‫نصف دوجین.
‫به غذا نیاز دارید؟
‫و آذوقه
‫برای راه.
‫- کجا میرید؟ ‫- به خوک نیاز داریم.
‫داریم میریم پیلوس.
‫زائرید؟
‫به زائر میمونیم؟
‫خوب نمیبینم.
‫زئوس من رو موظف میکنه که بهتون غذا بدم، ‫ولی نمیتونم این خوک‌ها رو بفروشم.
‫راحت باش، پول نمیدیم.
‫سلام من رو به مادرت برسون.
‫بهش بگو پشیمونم
‫از تروا و هر چی که به نام من اتفاق افتاد.
‫متاسفم که خبری از پدرت ندارم.
‫ولی یه چیز جدید یاد گرفتی
‫درباره اینکه چه آدمیه.
‫الان بیشتر از قبل دلم میخواد یه روز ببینمش.
‫سگای نگهبانت کجان، پیرمرد؟
‫دارم بقایاشون رو میسوزونم.
‫زئوس میتونه شفات بده، مسافر؟
‫بهت حمله کردن؟
‫این سگا چوپان‌هات رو نجات دادن؟
‫نه، اول برادراش رو سوزوندیم.
‫ایثاکا چی شد؟
‫تاریکی.
‫قانون زئوس تیکه تیکه شده،
‫پادشاهی بی شاه بعد از مرگ اربابم.
‫اربابت؟
‫اودیسه.
‫قهرمان جنگ تروا.
‫ولی اودیسه زنده‌ست.
‫یک گدای دیگه و امیدهای دروغینش!
‫بس کن!
‫تلماخ...
‫تلماخ؟
‫اون در خطره، نمیتونم بهش کمک کنم.
‫بقیه تو ایثاکا باید آماده باشن ‫به پسر اودیسه کمک کنن.
‫کاخ دست خواستگاراس.
‫هیچکس به اودیسه وفادار نمونده.
‫ملکه چی؟
‫پنلوپه زیبا و خردمند،
‫که گروگان اون اراذله
‫و به زودی مجبور به ازدواج میشه،
‫چیکار میتونه بکنه؟ حتی بدون پسرش؟
‫بنوش.
‫چه خطری تلماخ رو تهدید میکنه؟
‫داره از اسپارت برمیگرده.
‫خواستگارا راه‌زن فرستادن ‫که تو معبد پیلوس بکشتنش.
‫به من برای راه غذا بده.
‫به راه‌زنها نمیرسی.
‫اگه قبل از تلماخ به پیلوس برسم، ‫میتونم بهش هشدار بدم.
‫چرا بهش کمک میکنی؟
‫از جوابم ناراحت نشو.
‫- تو تروا زیر دست اودیسه بودم. ‫- واقعا؟
‫رهبری سخت‌گیر. ولی منصف!
‫منصف و شایسته پیروی.
‫دوستش داشتی؟
‫مثل یه پسر.
‫اون نمرده.
‫برمیگرده؟
‫به زودی.
‫تا انتقامش رو بگیره.
...همه چیز رو خواهد گرفت
‫من حرف میزنم. فاش نکنیم کی هستی.
‫پس باید بدون محافظ می اومدیم.
‫اگه تو راه به دردسر بخوریم به درد میخوره.
‫پیغام دارم. صبر کن!
‫ایموس منو فرستاده!
‫اون گدا رو بیار پیشم.
‫مردم شما اینجا میمونن، سلاح‌ها هم همینطور.
‫زئوس به شما خوش‌آمد میگه، غریبه ها.
‫راه دوری اومدید؟
‫نه زیاد.
‫امشب اومدید استراحت کنید؟
‫اومدیم برای آتنا قربانی کنیم.
‫و هر پیشنهاد مهمان‌نوازی رو بررسی میکنیم.
‫باشه. گدا بیرون میمونه.
‫اون برای من پیغام داره.
‫ایموس فرستادت؟
‫بله، آقا.
‫پیغام چیه؟
‫محرمانه‌ست.
‫این مردها...
‫این مردها کاهن هستن.
‫برو کنار، پیرمرد.
‫برو ، غریبه.
‫این هفته یه پیرمرد رو بخشیدم،
‫ولی کور بود. نمیبخشم...
‫برای یه گدا بد نیست.
‫هیچکس گدا به دنیا نمیاد.
‫این تنه‌ی کاهنی رو روی زره‌ات بپوش.
‫- کمکم کن ببرمش. ‫- باید ولش کنیم.
‫تا بی سروصدا در بریم.
‫- اینطور به مرده‌ها احترام نمیذارن. ‫- اینطور زنده میمونی.
‫اون مربی من بود.
‫- و شاید آتنای تغییرشکل‌یافته. ‫- منتور بود.
‫وقتی از خطر دور شدیم، میریم به ‫غرب ناشناخته تا بهش احترام بذاریم.
‫اونا خدمتکارای خواستگارا بودن.
‫بازم میان. بریم.
‫- شب؟ ‫- بهتر از موندن اینجاس.
‫منتور تو معبد باستانی آتناس.
‫فعلاً بذار با آتیش بهش احترام بذاریم.
‫تو آتیش!
‫گدا، منتور رو میشناختی؟
‫بهت گفتم، گدا به دنیا نیومدم.
‫چشم‌های یه خردمند رو داری، چشم‌های آتنا رو.
‫خدا رو تو مردم نگاه نکن، ناامید میشی.
‫پس بگو کی هستی.
‫اسم من سینونه،
‫من یه سرباز قدیمیم که ‫تو تروا زیر فرمان پدرت جنگیدم.
‫پدرم رو میشناختی؟
‫از قدیم‌الایام بهش فرمانبردارم.
‫پس زنده‌ست؟
‫زنده‌ست.
‫ولی کجاست؟
‫خیلی نزدیکه
‫و من رو به عنوان پیشاهنگ فرستاده ‫ تا اوضاع رو بررسی کنم.
‫- مادرم باور نمیکنه! ‫- چیزی بهش نگو.
‫هیچی؟
‫بهش بگو،
‫که تصمیم گرفتی دوباره ازدواج کنه.
‫داره امتحانش میکنه؟ بهش شک داره؟
‫نه،
‫ولی اون همه دلایل رو داره ‫که فراموشش کرده باشه.
‫خدمتکارای وفادار موندن؟
‫چند تا.
‫وقتی اودیسه خودش رو معرفی کنه، ‫همه وفادار میشن.
‫باید خواستگارا رو تو کاخ جمع کنی.
‫این هیچوقت مشکل نبوده.
‫هدیه‌هایی از منلائوس همراه داری؟
‫آره، تو کشتیم.
‫خوبه.
‫مثل یه شاه‌زاده برگرد،
‫دستور بده یه ضیافت راه بندازن.
‫اونجا خواهم بود.
‫اونجا چیکار میکنی؟
‫گدایی میکنم.
‫از پایین، اوضاع رو بهتر میبینی.
‫خواستگارا چند نفرن؟
‫ده‌ها نفر.
‫- ولی اگه همه مردمش مثل تو باشن... ‫- اون همچین کسی رو نداره.
‫فقط خودتی؟
‫تو هم.
‫- تلماخ برگشت. ‫- چی؟
‫تلماخ برگشت!
‫- کی میگه؟ ‫- همه!
‫تلماخ کجاست؟
‫ملکه‌ام، بهتره بالا بمونی!
‫درسته؟
‫برگشته!
‫من اینجام،
‫امشب جشن بگیریم.
‫اگه خرده‌ای مونده باشه که جشن بگیریم.
‫نترس، خواستگارهای شجاع من ‫به خاطر برگشتت بهمون نعمت میدن.
‫خوشحالم که سالم میبینمت.
‫خوشحالم که خوب شدی.
‫وقته به کاخ برگردمت.
‫درباره پدرت چی فهمیدی؟
‫هیچی.
‫داستانای جنگی، ولی چیزی ‫درباره سرنوشتش بعد از تروا نیست.
‫متاسفم، مامان.
‫تو اسپارت فقط از فاجعه‌ای ‫که در راهه حرف میزنن،
‫عصر تاریکی که مردم دریا با زیر پا گذاشتن ‫ قانون زئوس به راه میندازن.
‫پس درسته،
‫تمدن ما داره فرو میریزه.
‫منلائوس میگه با تخت خالی بی دفاعیم،
‫به خاطر همین یه نقشه کشیدیم.
‫نقشه؟
‫برای بیرون کردن خواستگارا،
‫باید انتخاب کنی.
‫میخوای دوباره ازدواج کنم؟
‫بعدش بقیه خواستگارا همدیگه رو میکشن
‫و فقط یه دشمن برام میمونه.
‫من به سن قانونی میرسم، ‫به بزرگان میگم که اودیسه مُرده،
‫و منلائوس راضیشون میکنه ‫که تخت رو به من بدن.
‫تو پدرت رو انکار میکنی، ‫و من با یکی از این مارها از اینجا میرم.
‫- چه نقشه‌ای! ‫- یه چی بهتر بگو.
‫همه رو قفل کنیم، آتش بزنیم
‫و این کثافت‌ها رو بسوزونیم!
‫فکر میکنی اگه دوباره ازدواج کنم، ‫زندگی به روال سابق برمیگرده؟
‫این جهان تموم شده.
‫و در جهان جدید
‫نه به تو قدرت میدن و نه به اودیسه.
‫اگه برگرده، باید بکشه‌شون،
‫همونطور که تو هم باید بکشی.
‫اگه بکششون،
‫خانواده‌هاشون انتقام میخوان و تبعید میشم.
‫و بدون من تخت از دست میره.
‫چون فقط یه مرد میتونه روش بشینه.
‫«تخت خالی»؟
‫من 20 ساله روی این تخت خالی نشستم.
‫سواد من، سالها تجربه‌ام
‫مقابل تارهای ریشت اعتباری نداره.
‫صلح میخوای
‫یا انتقام؟
‫اودیسه رو میخوام!
‫بخون.
‫ای الهه، چهره!
‫چهره!
‫ناوگان!
‫جنگ!
‫در تروا!
‫بخوان، ای الهه، برای یه مرد!
‫یک مرد!
‫ایده!
‫حیله!
‫ایموس، برو جلو من.
‫آرگوس.
‫توی صخره دفنش میکنی.
‫جایی که همدیگه رو پیدا کردید؟
‫تو اودیسه‌ای.
‫تو پدرمی.
‫من گدام.
‫و تو،
‫شایسته‌ای،
‫پسر زیبا
‫اودیسه.
‫پسری که،
‫وقتی بالاخره همدیگه رو ببینید،
‫مایه افتخارش خواهد بود.
‫به خونه خوش اومدی،
‫ای غریبه.
توضیخات مترجم:در نقل کتاب هم اشاره شده است که تلماخ پدرش را پیدا میکند اما تصمیم به ناشناس ماندن میگیرند تا خواستگاران متوجه او نشوند و حتی در راه ملانتیوس یکی از سواران قدیم او چون او را همچون گدا و با ایموس دیده بود به وی ناسزا گفت
‫چون تاریکی پیروزی
‫افسانه‌سرایان رو فرا میگیره
‫و همه ما رو به شاعران ‫و گدایان کور تبدیل میکنه!
‫مهمان‌نوازی زئوس رو بپذیر.
‫به غریبه غذا بدید.
‫نه، آقا.
‫با کاسه‌ام دور میزها میگردم.
‫بازم یه گدا بدبخت رو دعوت کردی؟
‫این فقط یه گدای دیگه‌ست اینجا.
‫بکشیمش قبل اینکه ‫بزرگان رو تحت تأثیر قرار بده.
‫چطور؟
‫به چالش بکشش،
‫وادارش کن اسلحه برداره.
‫اون دیگه بچه‌ای نیست که بشه بهش خندید.
‫یعنی امشب برمیگردیم سر ببریمش.
‫برو کنار. خواهش میکنم.
‫- گرسنه‌ام. ‫- برو کنار!
‫نمیتونی با غذای دیگران سخاوتمند باشی؟
‫تو کاسه‌ات جا نیست.
‫واقعاً.
‫بگیر.
‫فکر میکنی چیزی برات دارم؟
‫من چیزی برات دارم.
‫چیزی برام داری؟
‫اون چیزی برام داره!
‫یک گدای کثیف و پیر ‫مثل تو چی میتونه داشته باشه
‫که
‫به درد من بخوره؟
‫راستش، این مال خودته.
‫ازم خواستن بهت پسش بدم.
‫مال من نیست.
‫آره؟
‫کجا پیداش کردی؟
‫پشت نکن به من!
‫آنتینوس.
‫- به گداها احترام بذار. ‫- این قانون زئوسه.
‫قانون زئوس؟
‫اونه که خداست؟
‫خدای مبدله؟
‫به ما بگو!
‫خدایی،
‫ای چاپلوس؟
‫من یه کهنه‌سرباز جنگ تروام.
‫کهنه‌سرباز جنگ تروا.
‫اسمت چیه، سرباز؟
‫سینون. برادر همین انتونیوس و کسی که جانفشانی کرد
‫این اسم برات آشناست؟
‫با این یادگار، ‫شجاع‌ترین جوان رو گرامی میدارم.
‫سینون؟
‫مگه برادر چوپانت نبود؟
‫برام آشنا نیست.
‫میخواستی جاش بشی.
‫کجا این رو پیدا کردی؟
‫اونجا که به زودی خودت خواهی بود.
‫یعنی؟
‫پیش هادس.
‫بس دیگه!
‫مهمانی تموم شد!
‫بریم.
‫مال من نیست!
‫ملکه میخواد باهات حرف بزنه
‫وقتی تالار خالی شد و آتیش‌ها روشن شدن.
‫عصر به خیر، مسافر.
‫ملکه‌ام.
‫ملانتو،
‫بذار ائوریکلئا پاهای غریبه رو بشوره.
‫نیازی نیست.
‫شوهرم اصرار داشت ‫با مهمونا مثل اعضای خانواده رفتار کنه.
‫درباره شوهرم، اودیسه، چیزی شنیدی؟
‫معلومه.
‫از آهنگ‌ها.
‫من تو تروا بودم، بانوی بزرگوار.
‫آهنگ‌ها حتماً برات مضحک به نظر میرسن.
‫من رو به گریه میندازن...
‫برای چی گریه میکنی؟
‫برای چیزایی که از دست رفت.
‫برای جان ها؟
‫و برای سال‌ها،
‫و برای بقیه چیزها.
‫اودیسه رو تو تروا میشناختی؟
‫آره.
‫چیزی خاص
‫تو لباساش دیدی؟
‫یک سنجاق سینه عجیب.
‫عجیب؟
‫قشنگه،
‫ولی عجیبه!
‫تعریفش کن.
‫آب رو عوض میکنم.
‫خیلی قشنگ بود
‫یه سنجاق سینه طلایی،
‫که آتنا رو نشون میده، پیچیده در تاک.
‫چند وقت یک بار میذاشتش؟
‫هیچوقت در نمیآوردش.
‫چطور تو تونستی برگردی، ولی اودیسه نه؟
‫من هنوز برنگشتم.
‫چرا؟
‫همیشه برگشتن به خونه راحت نیست.
‫این هم برای اودیسه صدق میکنه، هم برای من.
‫اودیسه ای که من میشناختم،
‫یه راهی پیدا میکرد که برگرده پیش من،
‫مهم نیست چقدر طوفان و باد باشه.
‫اگه اودیسه ای که تو میشناختی ‫گم شده باشه چی؟
‫اگه،
‫یه شب،
‫تو یه شهر غریبه،
‫چیزی که دیده،
‫اون رو قانع کرده که خونه ای که میشناخته،
‫دیگه وجود نداره؟
‫اگه،
‫وقتی از شکم اسب بیرون اومد
‫و دروازه های تروا رو باز کرد،
‫دیده بود که ده سال خشم
‫تو یه شب شهر رو فرا گرفته؟
‫همه بیائید!
‫سریع!
‫براشون جا گذاشته بودیم
‫یه هدیه،
‫یه هدیه برای صلح،
‫که اونا بردندش
‫به خونه هاشون.
‫پا گذاشتیم روی مقدس ترین چیز
‫میان آدما،
‫و جنگ رو تبدیل کردیم به...
‫بت هاشون رو نابود کنید!
‫به شکار.
‫آتیش زدن به دیوارهای تروا،
‫یعنی خاکستر کردن کل دنیا،
‫حتّی خونده خودش.
‫و اگه می دونست،
‫اون شب،
‫تو رد شدن از میان آتیش ها
‫بی نظمی و رنج...
‫و تو جشن های بعدش، خیس عرق،
‫اگه دقیق می دونست
‫که چیکار کرده؟
‫همونی که همه شما کردید.
‫فکر یه آدم،
‫حیله گری یه نفر،
‫تا قانون زئوس رو بشکنه
‫برای همیشه.
‫تو دنیای کاخ ها زندگی میکردیم،
‫تبادل
‫و سخن،
‫به زیباییش کور بودیم،
‫تا اینکه شکستیمش.
‫شما مردم دریا هستید.
‫بله، ملکه‌ام.
‫زیر پا گذاشتن قانون زئوس ‫مثل طاعون پخش میشه،
‫عصر برنز ما داره فرو میریزه.
‫شاید نخواسته ویرانی کاراش رو ببینه
‫هرجا که هست،
‫و بیش از همه تو خونه خودش.
‫ولی اودیسه زنده‌ست
‫و تو لحظه حساس برمیگرده پیش تو.
‫به هر حال،
‫به اندازه کافی تو ویرانی هاش زندگی کردم.
‫خواستگارا رو سپیده دم دعوت کنید، ‫اسلحه ها رو جمع کنید.
‫به زودی یه خواستگار خوشحاله، ‫بقیه انتقام جو میشن.
‫اسلحه برای مسابقه ممنوع میشه
‫و درها قفل میشه.
‫با کسی ازدواج میکنم ‫که تو چالش من برنده بشه.
‫چطور با اونا روبرو میشیم؟
‫نه «میشیم».
‫خونشون به دست من وعده داده شده.
‫و تو تبعید رو به خطر می‌ندازی.
‫تو نه؟
‫اسلحه ها رو از دسترسشون دور کن.
‫فهمیدم.
‫حتی بی اسلحه هم زیادند
‫و تو اسلحه نداری.
‫اسلحه خواهم داشت.
‫مادرت فکرش رو کرده.
‫خدمتگزارای قابل اعتماد ببر،
‫تا اسلحه ها رو ببرن بالا.
‫سریع، اسلحه ها رو جمع کنید.
‫سریع.
‫به نظر میرسه زئوس به پایانش علاقه داره.
‫ولی این مسابقه چیه؟
‫سالهاست،
‫در غیاب همسرم،
‫شما این کاخ رو برای ‫مهمونی هاتون تصاحب کردید،
‫به بهانه بدست آوردن دست من.
‫با گوش دادن به عیاشی‌هاتون،
‫جنگ و جدول هاتون،
‫رشوه دادن به خدمتگزارام
‫و بی حرمتی به خونه‌ام،
‫دلم میخواست اودیسه برگرده ‫و همه اینارو ببینه.
‫ولی دیشب،
‫فهمیدم،
‫که وقتی هنوز نیومده،
‫دیگه برنمیگرده.
‫به خاطر همین،
‫حاضرم با هر کسی اینجا ازدواج کنم،
‫که بتونه زه این کمان شکار رو بکشه
‫و تیر رو از تو این دوازده تبر رد کنه.
‫بیائید جلو،
‫نشون بدید چیکار میتونید بکنید!
‫ایموس؟
‫کی شروع میکنه؟
‫این کمان رو بده به من.
‫فایده نداره.
‫برای تو.
‫بچه بودم دیدم اودیسه ‫به راحتی این کارو میکنه.
‫پس خودت بکن.
‫منتظر نوبتم.
‫چرا زه رو گرم و چرب نمیکنیم؟
‫با سالها خشک شده.
‫تویی.
‫فایده نداره.
‫ملکه حرف آخر رو میزنه،
‫جای اودیسه رو نمیشه پر کرد.
‫بعضیا اینجا همیشه این رو میدونستن
‫و اون مرد بزرگ رو تا تروا همراهی میکردن،
‫اگه اون خواسته بود.
‫ولی اون برنگشت،
‫پس بهترین مون رو انتخاب کن،
‫همونایی که تو آزمایش تو شکست خوردیم.
‫من شکست نخوردم.
‫این گداها رو بندازید بیرون!
‫درها تا پایان مسابقه قفلن.
‫مسابقه تموم شد.
‫میخوام امتحان کنم.
‫اعصاب ما رو خورد کردی!
‫حق داره امتحان کنه.
‫اگه جات رو میدی، بهش بده.
‫داری آرزوی مادرت رو مسخره میکنی.
‫آرزوش اینه که همه شما بسوزید.
توضیحات مترجم:در این مسابقه تلماخ هم برای کشیدن کمان اقدام کرد و چیزی نبود نمامده بود تا موفق شود که اودیسوس به ان اشاره کرد که دست بکشد
‫این تیرانداز پیر شده.
‫ببینیم این خبره تو عمل چیه.
‫گدای پرخور!
‫منصرف شو، پیرمرد!
‫بیاریش، رفیق،
‫بس دیگه.
‫بذار امتحان کنه.
‫این تویی، اودیسه.
‫بهتره پایین بمونی.
‫برو!
‫اون کیه؟
‫اون خودشه!
‫برو اسلحه ها رو نگه دار!
‫- اسلحه ها کجان؟ ‫- بالا.
‫برو بیارشون!
‫منتظر چی هستی؟
‫همه مون رو میکشه.
‫مواظب باش!
‫بهت گفتم! زیادی پر سر و صدایی، گاودار!
‫آره!
‫شمشیرها رو بردارید!
‫سپرها رو بردارید!
‫نیزه ها!
‫نیزه ها رو به کار بگیرید!
‫فکر کردی همه مون رو میکشی؟
‫بیش از همه تو رو.
‫تمومش کنید.
‫پدر.
‫پیش هادس،
‫به افرادم بگو،
‫که دارم میرم غرب تا بهشون احترام بذارم.
‫و به سینون بگو،
‫که به خاطر اون بی آبرویی، حقش رو پس دادم.
‫حالا چی؟
‫شکستشون دادی؟
‫مُرده؟
‫پیوندهای شکننده میان آدما رو پاره کردیم.
‫و در قرن های تاریکی که پیش میاد،
‫داستان های تروا
‫فقط خوندنی میشه.
‫اودیسه، عشق من!
‫اودیسه،
‫عشق من،
‫برگشتی.
‫بالاخره،
‫تو آخرین لحظه
‫تا ایتاکای عزیزم رو ببینم
‫برای آخرین بار.
‫حق نداری.
‫نه، خواهش میکنم، اینقدر صبر کردم.
‫حق نداری بمیری!
‫نه مرگ،
‫تبعید.
‫تلماخ پادشاه میشه.
‫میریم به غرب ناشناخته
‫تا به افرادمون احترام بذاریم
‫با هم.
‫با سریعترین کشتی ات،
‫با بهترین ملوان هات،
‫به سمت افق حرکت میکنیم.
‫تا خورشید گریزان رو دنبال کنیم.
‫چرا این داستانها فقط خوندنی میشه؟
‫فقط آهنگ هاست که یادآوری میکنه ‫اونایی رو که میتونستن بنویسن.
‫تمدن دوباره زنده میشه.
....انتهای داستان کلا عوض شد
‫یه سپیده دم جدید این ‫دنیای تاریک رو روشن میکنه،
‫و اشتباهات ما دوباره فراموش میشه.
پایان ترجمه ساعت 17 بعدظهر1مرداد1405 ،24جولای 2026 طبق ترجمه کتاب استاد سعیدنفیسی
امیدوارم ار ترجمه این فیلم لذت برده باشید با احترامات فائقه امیرمهدی باقری @amirmehdibagheri 1405/05/01