Historia, którą poznasz, może być niebezpieczna,
nielegalna, nieetyczna, a już na pewno głupia.
Ale wydarzyła się naprawdę.
Tak jakby.
NAPLES, FLORYDA
Ta historia zaczyna się zwyczajnie.
Szukałam mojej znajomej, Giny.
Gina!
Problem w tym, że byłam na nowych lekach,
po których mi odwalało.
W czym mogę ci pomóc, skarbie?
Szukam domu Giny.
Musisz iść w tę stronę, Natalie.
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co.
Weszłam do domu.
Gina?
Giny tam nie było, więc się rozgościłam.
Zachciało mi się spać,
więc położyłam się na drzemkę jak Złotowłosa.
Przyszły trzy niedźwiedzie, tak jak w bajce.
Byłam uprzejma.
Może do mnie dołączycie?
Tylko że to nie były niedźwiedzie, a ja nie byłam w domu Giny.
A ty to kto?
Czyj to był dom?
CZŁOWIEKU, TO JEST FLORYDA.
RELAKS
DLACZEGO FACECI KOCHAJĄ SUKI
Nazywam się Natalie Slavek
i od 11 lat mieszkam w Naples na Florydzie.
Jestem zauroczona tym miastem.
Czuję się tu jak w raju.
Uznałam, że pokażę światu tutejsze zakamarki.
Oto kolejny odcinek Natalie żyje w Naples.
Zaczęłam nagrywać Natalie żyje w Naples.
Jestem sławna. Nagrywam Natalie żyje w Naples.
Na początku mówiłem Natalie daje w Naples.
Mylił mnie z Debbie, moją kuzynką z Dallas.
KOLEGA NATALIE
Nazywam się Ed Caputo. Mieszkam w Naples na Florydzie.
Dziś jest burzowo,
ale zwykle mamy tu cudną pogodę.
Pomijając huragany.
Poznałam Eda dziesięć lat temu.
To dusza towarzystwa. Z nią zawsze jest wesoło.
Od lat jestem świadkiem
jej zwariowanych przygód.
WSTĘP WZBRONIONY WYDMY
Cała historia zaczęła się od niewinnego plażowania.
Popijałam sobie tequilę.
Mam dwubiegunówkę. Dzięki lekom potrafię nad nią panować.
Ale wtedy...
tak nie było.
Chyba będzie spoko.
Podeszła do mnie kobieta.
Hejka.
Była miła, ale miała pewną wadę. Lubiła pić.
Lubię pić.
I to rozumiem.
Poszłyśmy do hotelu.
Lubię pić.
Nawaliła się, a ja dalej sączyłam tequilę.
Na moich lekach było napisane: „Nie łączyć z alkoholem”.
Przeprowadziłam eksperyment, który potwierdził,
że już po kropelce tequili urywa się film.
Już po kropelce tequili urywa się film.
Totalna odcinka.
Policja!
Okazało się, że ktoś wezwał policję.
Otwierać! Policja!
Otrzymaliśmy zgłoszenie o hałasie.
Rzekomo wtedy przywaliłam policjantce.
Żryj gówno, psie!
Tylko że nie umiem wyprowadzać ciosów, więc wyglądało to tak...
Żryj gówno, psie!
Biję się jak baba.
Ale policjantka poczuła się zagrożona,
więc potraktowała mnie paralizatorem.
Dostałam prądem po brzuchu, kroczu i tyłku.
Strzał po strzale.
W tym tkwi cały problem Naples.
Nie ma tu przestępczości, więc sami ją tworzą.
Czego się gapisz? Rusz dupę!
Oskarżono mnie o napaść na funkcjonariusza.
To wyglądało na ustawkę.
Chcieli mnie przymknąć, nieważne za co.
Chcę cię przymknąć, nieważne za co.
W końcu wycofali oskarżenie,
ale dostałam dwa lata zawiasów.
Kpina.
Groziło mi pięć lat w pace.
Pięć lat w pace.
Nawet nie jestem agresywna, do kurwy nędzy!
ZALEDWIE TYDZIEŃ PÓŹNIEJ...
Nadeszła kolejna środa.
W każdą środę musiałam
stawiać się w sądzie i meldować się sędziemu.
Powinnam była jechać do sądu.
Ale poszłam na plażę.
Zazwyczaj zaczynam dzień plażowaniem.
To pobudza endorfiny.
Cześć, laska!
To moje „plażowe poranki”.
Mam plażowy poranek.
Obdzwaniałam wszystkich znajomych.
Tu jest cudownie.
Strzeliłaś sobie botoks pod pachami?
Ten błyszczyk jest idealny na większe wyjścia.
Jasne, że pamiętam Vance’a. Chciał mnie wyruchać.
Nie bał się, że jego wnuki nas nakryją? To obrzydliwe, Brandi!
Kiedy spojrzałam na godzinę,
była 13:30, a o 14:30 miałam być w sądzie.
Nie musisz być w sądzie?
O, kurwa.
O, kurwa!
Nie miałam czasu, żeby się przebrać,
więc wpadłam do sądu w stroju kąpielowym. Jak gdyby nigdy nic.
Sędzia to miły facet.
Dotarłam, Wysoki Sądzie.
Ale nie lubi głupich żartów.
Co pani ma na sobie?
Miała na sobie drogi strój.
Był drogi.
Miał wszyty stanik z Victoria’s Secret.
Sędzia gapił mi się na biust,
który był z cztery razy większy niż zwykle.
Nie kupiła go w dyskoncie,
więc uznała, że jakoś to przejdzie. Ale sędziemu się to nie spodobało.
Nie podoba mi się to!
Dostałam nowe tabletki...
o nazwie Haldol.
„Haldol”.
Jest pani wolna.
- Wysoki Sądzie... - Jest pani wolna.
Wypuścił mnie na łono natury.
Haldol to lek
przepisywany głównie na schizofrenię.
Nie posłużył mi.
Zobaczyłam policjantkę. Czułam, że wariuję.
Będę cię mieć na oku.
Miałam urojenia.
Czułam się jak w Zwariowanych Melodiach.
W końcu cię dopadnę.
Było nieciekawie.
Weszłam w tryb Zwariowanych Melodii. Potrzebowałam e-papierosa,
ale się rozładował. Więc podjechałam do sklepu.
Nie wiem, co mnie opętało, ale musiałam się zaciągnąć.
Pozwolili mi palić, jeszcze zanim zapłaciłam.
Wtedy pojawił się problem.
Moja karta została odrzucona.
TRANSAKCJA ODRZUCONA BRAK ŚRODKÓW
Mimo, że nie było mnie stać na e-fajkę za 10 dolców,
uznałam, że to idealny moment, żeby kupić sobie samochód.
Usiadłam naprzeciwko babeczki,
która próbowała ogarnąć kwestie finansowe.
Ma pani zero dolarów.
Odpowiedziałam: „O, Boże. Muszę lecieć”.
I wybiegłam z salonu.
Ten e-papieros wpędził mnie w tarapaty.
Okradła was.
Oskarżono mnie o drobną kradzież.
Drobna kradzież.
Wyszłam na złodziejkę.
Wylądowałam na ekskluzywnym osiedlu multimilionerów.
Ich domy stały tuż przy plaży.
Byłam tak odjechana po Haldolu, że czułam się jak na Wyspie Fantazji.
NAPLES, FLORYDA
Kolejny piękny dzień w Naples!
Zaczęłam szukać mojej koleżanki, Giny.
Ale kiepsko mi szło.
Cześć. Szukam Giny.
Mieszka w domu przy plaży,
podobnym do tych na osiedlu.
Mieszka w domu podobnym do tych na osiedlu.
Miała halucynacje. Widziała kota z Cheshire
i różne inne stwory.
Służę pomocą.
Żeby dotrzeć do domu Giny, musisz iść prosto i skręcić w prawo.
Na pewno?
Zaufaj mi. Co takiego może się stać?
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co.
A może powinna skręcić w lewo? Albo w górę? Albo w dół?
Wszystko zależy od perspektywy.
Skręciłam w prawo i dostrzegłam dom.
To dom Giny.
Z jakiegoś powodu zapomniałam...
Gina?
...że Gina nie żyje.
Gina od lat nie żyje. Mogłem o tym wspomnieć.
To ja, Natalie. Wchodzę!
Musiałam mieć nie po kolei w głowie, skoro szukałam trupa.
Gina? Gdzie jesteś?
Jakoś tak wyszło, że włamałam się do domu...
na najdroższym osiedlu w Ameryce,
mając w papierach pobicie funkcjonariuszki.
Tego nie da się wymazać.
Zrobili ze mnie potwora.
- To potwór. - Czyli to ona.
Wariatka z paralizatorem...
Spłukana szmata.
...chciała mnie dopaść.
Coś nie po drodze mi z policją.
Weszłam do kuchni i zastałam w niej kobietę.
Panią Myrtle. Właścicielkę domu.
Patrzyła na mnie pytająco.
Tak naprawdę nie nazywała się Myrtle, ale była miła.
- Cześć. - Dzień dobry.
To było dziwne.
PRAWDZIWA PANI MYRTLE NIE CHCIAŁA UJAWNIĆ SWOJEJ TOŻSAMOŚCI
Piłam wtedy kawę ze znajomymi z Kalifornii.
Wcale nie było nam do śmiechu.
Znajomi spytali: „Co tu się dzieje?”.
Kto to?
Miała na sobie perły i strój kąpielowy.
- Cześć. - Nie rozumiem.
Nie rozumieli. Mieli dziewięćdziesiątkę na karku.
Mogli dostać przeze mnie udaru.
Czekaliśmy na moją siostrzenicę, Sarah.
Sarah!
Moja znajoma z Kalifornii ma zwyrodnienie plamki żółtej.
Sarah, w końcu przyjechałaś!
Wyściskała Natalie, myśląc, że to Sarah.
Przytuliłam babcię.
Krzyknęła: „To ja, ciocia!”.
To ja, ciocia!
Powiedziałam: „Ale to nie jest Sarah”.
- To nie Sarah? - Nie, to nie Sarah.
- W takim razie coś ty za jedna?! - Wzywam policję.
Posterunek policji.
Nie trzeba, Jim.
Halo?
Sama zadzwoniłabym na policję, ale nie czułam się zagrożona.
Pomyślałam tylko: „Co ona, do diabła, wyprawia?”.
Postanowiła się rozgościć.
Siedzieliśmy i ją obserwowaliśmy.
Byłam uprzejma.
Chcecie czipsa?
Powiedziałam, że poczekam na Ginę.
Poczekam na Ginę.
Zachciało mi się spać.
Wpakowała się do łóżka.
Zobaczyłam łóżko i uznałam, że muszę się zdrzemnąć.
Więc położyłam się w pokoju
na krótką drzemkę.
To już przesada. Dzwonię na policję.
Posterunek policji.
Powiedziałam „nie”!
Nie była agresywna.
Po prostu weszła do domu i poszła na drzemkę.
Namierz, skąd wykonano telefon.
Było gorąco, więc wskoczyłam do basenu.
Przepłynęła cały basen.
Na wszystko mi pozwalali.
Marco!
Wciąż mi się wydawało, że to dom Giny. Nie sądziłam, że dopuściłam się włamania.
Powiedziałam znajomym: „Muszę coś z tym zrobić”.
Muszę coś z tym zrobić.
Zachowywała się jak obłąkana.
Powiedziałam jej...
Musisz już iść.
Znudziło mi się tam, to sobie poszłam.
Przebiegła przez dom i uciekła.
Dzięki za czipsy!
Wsiadła do samochodu i ruszyła jak wariatka.
Staliśmy na podjeździe
i rozważaliśmy, co zrobić.
Powiedziałam: „Nie powinna wsiadać za kółko”.
Uznałam, że zadzwonię na policję.
Inaczej mogła wylądować Bóg wie gdzie.
Wylądowałam na plaży.
W końcu mogłam pójść na wymarzoną drzemkę.
Policja? Chciałabym zgłosić...
- Pełen profesjonalizm. - Gdzie ona jest?!
Pojechałyśmy na plażę zidentyfikować tę kobietę.
W końcu ją znalazłyśmy. Wyglądała na oszołomioną.
Nie wiedziała, gdzie jest.
Jesteś moja.
Według policji, wtargnęła do domu,
ponieważ pomyliła go z posiadłością przyjaciółki.
Mówili o mnie nie tylko w lokalnych wiadomościach,
ale w całym kraju. Nawet w moim rodzinnym mieście.
Co za wstyd!
Kobieta weszła do domu
i się w nim rozgościła.
Ktoś powinien ją przytulić, dać jej czyste ubrania
i załatwić męża!
Pokazywali ją w telewizji. To było komiczne.
Jeden z reporterów powiedział: „W skali absurdów od jeden do dziesięć...
...oceniam tę porąbaną akcję na jedenaście.
Wsadzili mnie na 45 dni.
Trafiłam do Aresztu Hrabstwa Collier,
zwanego „Hotelem Hrabstwa Collier”.
Do łóżka.
Po kilku dniach
zdałam sobie sprawę, że w końcu mam czas na pisanie książki.
Usiadłam po turecku
i próbowałam coś napisać.
„To był mój plażowy poranek”.
Napisałam kilka rozdziałów.
Spoczywaj w pokoju, Gina.
Poprosiła mnie o pomoc w napisaniu książki.
Zgodziłem się.
Teraz piszemy ją razem.
Edward Caputo i Natalie Slavek.
Tytuł to Szurnięta Dziewczyna.
Pierwszy rozdział opowiada właśnie tę historię.
Uznałam, że napiszę książkę, żeby pomóc innym.
Mnóstwo osób choruje na to, co ja.
Dowiedziałem się o chorobie dwubiegunowej dziesięć lat temu, gdy poznałem Natalie.
Po świecie chodzi wiele szurniętych dziewczyn.
Gdy poznają historię Natalie, nie będą się czuć tak samotnie.
Wszyscy traktują choroby psychiczne bardzo poważnie.
Za to ja uwielbiam się z tego śmiać.
Śmiech to najlepsze lekarstwo.
„Śmiech to najlepsze lekarstwo”.
Moje życie to bajka. Mam je pod kontrolą.
Żyję zgodnie z mottem naszego stanu:
„Przyjedź na wczasy, dostaniesz zawiasy”.
Piszę też scenariusz filmu Obdarzony.
To historia Charliego Sheena, obdarzonego konkretnym sprzętem.
Charlie zaczyna robić filmy porno.
Reżyser i producent chcą nakręcić film
o idealnym penisie,
więc planują zatrudnić Johna Hamma,
który z tego słynie.
I innych facetów z idealnym penisem.
Jeśli Charlie Sheen to ogląda, to mój numer...
Napisy: Anna Maria Podhorodecka